Geopolitical Research Institute(GRI)/Εταιρεία Γεωπολιτικών Ερευνών(ΕΓΕ)

Δευτέρα 22 Αυγούστου 2011

If Syria falls, Turkey falls

Banu AVAR
The Syria‑Turkey Friendship Committee is a non‑governmental civilian organization formed by the Turkish and Syrian citizens living in Syria to halt the latest imperialist attack. Working with the Syrian business and with official consent they have invited a group from Turkey to visit Syria. I was among the invitees. The head of the committee Prof. Dr. Mehmet Yuva said that in establishing this group, he had extended invitations to several members of the parliament and politicians from TBMM (Turkish National Assembly), several people from AKP (Justice and Development Party), CHP (Republican People’s Party), MHP (Nationalist Movement Party), Saadet Partisi (Felicity Party) and journalists with diverse views. I helped him to reach some people he had difficulty with. Because I believed it was essential that a visit of this kind between neighbors and next of kin took place. Without prejudice, members from all news and television organizations, like Nazlı Ilıcak, Reha Muhtar, Fatih Altaylı, Salih Tuna, İbrahim Karagül, Balçiçek İlter, and Ahmet Hakan have been invited. I have directly contacted some of these names.
Several academicians, experts, and leaders of unions like Kamu‑Sen (Public Servants Union) were invited. It turned out that most did not even bother to respond. It was understood, in‑between the lines that the worry of “what the superiors would say” was the prevailing reason.
Living under the imperialist menace, western activist and armed gangs ruling the streets, with terrorist activities boiling out everywhere, Syria is another link in the chain of “Arab Spring” operation that is aimed to disintegrate the region. Different western intelligence gangs have been trying to explode bombs in Dara, Deir Ez Zor, Latakia, and Damascus. Government has placed army under state of alarm to counteract these terrorist activities.
Established for years the outside the country, the ‘opposition’ in concert with western intelligence elements started their attacks. Inside, the ‘peaceful (!)’ demonstrators have laced streets with blood, burned public buildings, and threw down corpses of the people they killed from bridges…In Syria, terrorist armies and intelligence agents are running loose. But in the global media the news is summarized in one sentence: ‘The dictator with blood on his hands against democratic demands of the Syrian people!’

The question is: Why those who are making threats now never spoke of oppression, cruelty, and antidemocratic measures for tens of years until 2011?
The answer in their lexicon is ‘conjuncture’!
We know the reason: It is time for the Middle East! It is time to move and divvy up from Iraq onwards. The energy sources, waterways, strategic regions will be divided among the mobs in proportion to their competitive forces!
‘We have decided that you are guilty and you will be punished even though we know you are innocent’ is the verdict by the mob. In this game, they want Turkey to become the executioner. When this verdict permeated in the news a silent scream went up everywhere.
Turkish nation will ‘RESIST’ an intervention ‘AGAINST’ Syria, their neighbor and their next of kin.
Perhaps, those who hear this message best are the men of the West inside us, their representatives, and collaborators.
Those struggling inside the West’s straitjacket failed to place the nation in a straitjacket… And, their future is uncertain as well…
It is not known who will prevail in the global gang wars. In this mayhem, two brotherly nations, regardless what the rulers say will help each other. With that, during the last century, just as the entire region was about to change hands they were able to redirect the history.
In this region, getting Muslims to kill Muslims, and by inciting ethnic wars to divide and conquer for reaching the energy sources in Asia are both old games!
Eurasia has powerful trumps against this game. And at the right time, at the sharpest turn of this heinous game, that is on the Turkey‑ Iran‑Syria link the West’s game will be spoiled one more time.
That is why we trust our people and peoples of other friendly countries that are next of kin. We are going to hold hands against the dirty terrorist games, discuss our problems among ourselves without the intervention of Western hyenas. Imperialism was applauding when they were trying to commingle Turkish delegations with those of Armenia, Georgia, Greece, and Israel, when they were declaring journalist as buddies… Now, they started a smear campaign when intellectuals of these two neighboring and next of kin countries are coming together against a West imposed adventure.
Only by mutual assistance of the countries of the region the games of the global gangs can be spoiled. This is why a rapprochement by Iran, Syria, Turkey, and Russia scares hell out of the Westerners and their collaborators. Provocations, assassinations, and terrorist acts are staged. A wedge is inserted between the nations of the region. The voices of those running these smear campaigns are spread from the TV screens: ‘They are Syrian agents! Ergenekon’s[1] Syrian branch!’ An old Turkish saying, ‘ne Arap’ın yüzü ne Şam’ın şekeri!’ literally translated, ‘neither Arab’s face nor sweets of Damascus’ is used to describe a situation where efforts to gain something is not worth the trouble comes with it.
Yes, we will make the effort, and we will face the trouble! They are our next of kin… Our mission is neither supporting Bashar Al-Assad nor defending the actions of the Baas party…Neither is pristine white…But with the Syrian people, our friends and brothers, we can get out of the trap set in the region. A conflict between the nations, upsetting all balances, will result in an instability that will reign for centuries in the region. Several more impasses in the Middle East like the Israeli one will be created. And an intervention like this will annihilate Turkey… This is why we are saying that:
If Syria falls Lebanon falls, if Syria falls Iran falls, if Syria falls Turkey falls…The key to Eurasia disintegrates…Those entering through that door will destroy Eurasia.
And without Turkey’s involvement West can not bring its bloody wishes to life.
This is why the Turkish and Syrian wise man, intellectuals, journalists, politicians, artists under the auspices of Syria‑Turkey Friendship movement will call a HALT to this going.
They will not permit our region turn into a bloodbath for imperialist aims.
Those in power in Turkey know very well who is behind the losses of the nation’s sons every day. The head of the snake coming out of Northern Iraq is in Pentagon, in NATO, and in European Union agencies.
If we have to engage in war these are the opponents… Not the nations of the region living under same threat.
__________
[1] Ergenekon is the name given to an alleged clandestine, Kemalist ultra-nationalist organization in Turkey with possible ties to members of the country’s military and security forces.
The real goal of the Ergenekon investigation was not to go after the deep state but to intimidate and silence opponents of Turkey’s ruling Justice and Development Party (AKP), particularly critics of the vast network of Gülen’s supporters known as the Gülen Movement.
Source : Turkishforum.com.tr

Η ναυπηγική βιομηχανία της χώρας σε κρίσιμο σταυροδρόμι

Στην κόψη του ξυραφιού βρίσκεται πλέον η ναυπηγική βιομηχανία της χώρας, με την κυβέρνηση να καταστρώνει σχέδιο για «να σώσει ό,τι σώζεται» από τα πάλαι ποτέ κραταιά ελληνικά ναυπηγεία. Η λύση της δημιουργίας ενιαίου φορέα κερδίζει έδαφος στις κυβερνητικές επιλογές, αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα είναι αποδεκτή και από τους επιχειρηματικούς φορείς που δραστηριοποιούνται στον κλάδο.
Συνδικαλιστικά στελέχη επισημαίνουν ότι η δημιουργία ενιαίου φορέα είναι η μοναδική λύση αλλά ταυτόχρονα και αρκετά δύσκολη, καθώς και οι τρεις πλευρές του «τριγώνου» της ελληνικής ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας (Σκαραμαγκάς, Ελευσίνα, Πέραμα) βρίσκονται αντιμέτωπες με σοβαρά οικονομικά προβλήματα, για διαφορετικούς λόγους η καθεμία.
Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση επιχειρεί να λύσει τον γόρδιο δεσμό των ελληνικών ναυπηγείων, ο λιβανέζος ιδιοκτήτης του Σκαραμαγκά Ισκαντάρ Σαφά απειλεί ακόμη και με την αποεπένδυσή του από αυτά επικαλούμενος τα νέα δεδομένα που διαμορφώνει πρόσφατη απόφαση των Βρυξελλών, η οποία απαγορεύει την έξοδο του Σκαραμαγκά και σε ξένες αγορές πολεμικών πλοίων.
Η διοίκηση των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, που με 1.200 εργαζόμενους είναι το μεγαλύτερο ναυπηγείο της χώρας, έχει διαμηνύσει προς την κυβέρνηση ότι, αν δεν παρέμβει στις Βρυξέλλες και οι δραστηριότητες του ναυπηγείου περιοριστούν στην κατασκευή πλοίων του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, η βιωσιμότητά τους είναι αμφίβολη. Εκτός αν ο Σκαραμαγκάς προικοδοτηθεί με νέες, γενναιόδωρες παραγγελίες (όπως, για παράδειγμα, ναυπήγηση νέων φρεγατών) από το Πολεμικό Ναυτικό, κάτι που υπό τις παρούσες συνθήκες δημοσιονομικής στενότητας είναι δύσκολο.
Πολύ περισσότερο, επειδή νέες παραγγελίες από το Πολεμικό Ναυτικό διεκδικεί και η άλλη μεγάλη ναυπηγοεπισκευαστική μονάδα της χώρας, ο όμιλος των Ναυπηγείων Ελευσίνας και Νεωρίου που ελέγχεται από την οικογένεια του Νίκου Ταβουλάρη και απασχολεί περίπου 1.000 εργαζόμενους.
Ο συγκεκριμένος όμιλος βρίσκεται σε ακόμη πιο δύσκολη κατάσταση, έχει ζητήσει να ενταχθεί στο άρθρο 99 για να προστατευθεί από τους πιστωτές του και η διοίκηση επιχειρεί απεγνωσμένα να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, σε πρώτη φάση απέναντι στους εργαζόμενους.
Το «τρίγωνο» της ελληνικής ναυπηγικής βιομηχανίας συμπληρώνεται από τη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη Περάματος, στην οποία απασχολούνται περιστασιακά περίπου 3.000 εργαζόμενοι. Το Πέραμα με τις δεκάδες μικρές επιχειρήσεις διατηρείται στη ζωή σε μεγάλο βαθμό από τις υπεργολαβίες που παίρνει από τα μεγάλα ναυπηγεία της χώρας, στις δεξαμενές των οποίων τα πλοία είναι ελάχιστα πλέον. Η ανεργία που μαστίζει τη ζώνη Περάματος δεν είναι άσχετη και με την απαγόρευση των επισκευών εμπορικών πλοίων στον Σκαραμαγκά, από τον οποίο έπαιρνε υπεργολαβίες το Πέραμα, αλλά και με τον σκληρό ανταγωνισμό που δέχεται η ελληνική ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία από την Τουρκία. Με αυτά τα δεδομένα οι επιχειρήσεις της ζώνης δεν έχουν άλλη επιλογή από το να ενταχθούν στον ενιαίο φορέα, εφόσον αυτός δημιουργηθεί. Μάλιστα, στελέχη της ζώνης λένε ότι ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν και μερικά ηχηρά ονόματα του ελληνικού εφοπλιστικού κόσμου που θέλει να αναβιώσουν τα ελληνικά ναυπηγεία, τα οποία διαθέτουν καλές υποδομές και πολύ καλή τεχνογνωσία.
Αυτό βέβαια το γνώριζε ο Ισκαντάρ Σαφά, αλλά πόνταρε στις δυνατότητες που πίστευε ότι είχε να παίρνει παραγγελίες για πολεμικά πλοία από αραβικές χώρες. Λογάριαζε όμως χωρίς τον... ξενοδόχο, που στην προκειμένη περίπτωση ήταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Μπροστά στη δύσκολη αυτή κατάσταση η γερμανική HDW, θυγατρική του ομίλου Thyssen Krupp που συμμετέχει στην κατασκευή των υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού στον Σκαραμαγκά, προχωρεί ακόμα μία φορά στην καταγγελία της σχετικής σύμβασης. Πριν από λίγο καιρό Γερμανοί και Ισκαντάρ Σαφά συμφώνησαν σε μια συμβιβαστική λύση, την οποία πρότειναν στον υπουργό Αμυνας Πάνο Μπεγλίτη. Ο κ. Μπεγλίτης όμως διεμήνυσε στις δύο πλευρές ότι θα βάλει την υπογραφή του μόνον αν λάβει εγγυήσεις ότι οι συμβάσεις για την ολοκλήρωση της κατασκευής των τριών από τα τέσσερα υποβρύχια δεν θα καταγγελθούν άλλη μία φορά.
Source : TA NEA

Κυριακή 21 Αυγούστου 2011

Μοιραίες επιλογές

Για την Μικρασιατική Καταστροφή έχουν γραφτεί πολλές αναλύσεις. Διεξοδικά έχουν αναλυθεί οι ίντριγκες των " συμμάχων", τα πολιτικά παιχνίδια " βενιζελικών " και " κωνσταντινικών", οι συνέπειες των εσφαλμένων ελληνικών επιλογών τόσο σε στρατιωτικό όσο και σε διπλωματικό επίπεδο. Η πεποίθηση ότι η Ελλάδα έπαυσε να είναι υπολογίσιμος γεωπολιτικός παίκτης στα Βαλκάνια και στην Ανατολική Μεσόγειο μετά την απώλεια της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης εδραιώνεται  παρατηρώντας την ιστορική  πορεία της χώρας από το 1922 και μετά.
Η Μικρά Ασία και η Ανατολική Θράκη μπορούσαν να σωθούν. Οι κύριοι εκφραστές της ελληνικής στρατηγικής εκείνης της εποχής, ο Ε. Βενιζέλος της " βενιζελικής" παράταξης και ο Ι. Μεταξάς της " κωνσταντινικής " παράταξης, σε διαφορετικές περιστάσεις είχαν περιγράψει την ίδια ρεαλιστική λύση για την επιτυχή κατάληξη της Μικρασιατικής Εκστρατείας.

Παραμονές της Συνδιάσκεψης του Λονδίνου ( Ιανουάριος 1921) ο Ε. Βενιζέλος παρ' ότι είχε χάσει τις εκλογές από τον Νοέμβριο του 1920, διαμηνύει στην ελληνική αντιπροσωπεία και στην αγγλική πλευρά ( Φ. Κέρ και Λ. Τζώρτζ) ότι μπορεί να προβάλει ισχυρά επιχειρήματα για τη διατήρηση των ελληνικών διεκδικήσεων , αν του επιτραπεί να συμμετάσχει στην συνδιάσκεψη. Αναφέρει συγκεκριμένα στον Κέρ " Αν βρισκόμουν στη θέση της παρούσας ελληνικής κυβέρνησης και έβλεπα ότι η οικονομική κατάσταση είχε φτάσει σε αδιέξοδο, θα εγκατέλειπα όλα τα άλλα εδάφη που κατείχε εκείνη τη στιγμή ο ελληνικός στρατός , και θα περιοριζόμουν στη κατοχή και στην υπεράσπιση εκείνων μόνο των εδαφών που είχαν παραχωρηθεί στην Ελλάδα απο τη Συνθήκη των Σεβρών , μαζί με την κοιλάδα του Μαιάνδρου. Η υπεράσπιση αυτής της περιοχής θα μπορούσε να διεκπεραιωθεί απο μιά δύναμη τριών μεραρχιών, δηλαδή από 45.000 άνδρες."

Τον Απρίλιο του 1921 οι Γούναρης και Πρωτοπαπαδάκης προσέφεραν την θέση αρχηγού του Επιτελείου στον Ι. Μεταξά, βλέποντας ότι η Μικρασιατική Εκστρατεία οδηγείτο σε αδιέξοδο. Ηδη η μεγάλη ελληνική επίθεση του Μαρτίου του 1921 δεν είχε πετύχει τους σκοπούς της. Ο Μεταξάς αρνήθηκε την θέση αλλά στην ερώτηση του Πρωτοπαπαδάκη " Τι θα εγένετο αν δεν επιτιθέμεθα ; Τι θα εκάμναμε ;" η απάντηση ήταν " Να αποσυρθώμεν περίπου εις τα σύνορα της Συνθήκης των Σεβρών , να τα οχυρώσωμεν καλά και να διατεθώμεν αμυντικώς. Αντί δε να σπάσωμεν το κεφάλι μας εις τας οχυρώσεις του Κεμάλ, να τον αφήσωμεν να σπάση αυτός τα μούτρα του εις τας ιδικάς μας"

Τελευταία λεπτομέρεια : Ο Καραθεοδωρής είχε εκπονήσει σχέδια για την άμυνα της Σμύρνης όπου βάσει αυτών η πόλη θα μπορούσε να αντιτάξει αποτελεσματική άμυνα με ελάχιστες δυνάμεις για 10 χρόνια τουλάχιστον. Τα σχέδια παρέμειναν στο συρτάρι και ουδέποτε εφαρμόσθηκαν
Βιβλιογραφία : "Το Οραμα της Ιωνίας "του Michael Llewllyn Smith

Παρασκευή 19 Αυγούστου 2011

Ισχυροποιούνται οι ισλαμικές τράπεζες

Όλο και πιο γρήγορα απομακρύνεται η Τουρκία από τον κεμαλισμό, όλο και πιο γοργά ενισχύεται ο ισλαμισμός. Φαίνεται ότι το θρήσκευμα, όποιο θρήσκευμα, δεν γίνεται να ασχολείται μόνο με πνευματικές αναζητήσεις.

Πριν από 1.500 χρόνια, η ηγεσία της χριστιανικής Εκκλησίας απαγόρευσε τον τοκισμό στις συναλλαγές μεταξύ χριστιανών, διότι στην Παλαιά Διαθήκη αναγράφεται πως δεν πρέπει να δανείζεις με τόκο στον αδελφό σου. Σύμφωνα δε με την ερμηνεία που δόθηκε, αδέλφια είναι όλοι οι χριστιανοί.

Κράτησε χίλια τόσα χρόνια αυτό και έβγαλε τους χριστιανούς από την χρηματοπιστωτική πίστη. Οι Εβραίοι, το «αδελφός» το ερμήνευσαν ότι αφορά μόνον τους Εβραίους μεταξύ τους. Έτσι δάνειζαν στους χριστιανούς και τους άλλους, και κυριάρχησαν στο τραπεζικό σύστημα.

Οι μουσουλμάνοι δεν πολυασχολήθηκαν με χρηματοπιστωτικές εργασίες, από τη στιγμή όμως που ίδρυσαν κράτη έβαλαν στην άκρη την απαγόρευση του τοκισμού, παρ' ότι έχουν κι αυτοί στενούς δεσμούς με την Παλαιά Διαθήκη. Φαίνεται όμως, ότι μέσα στα σχέδια του νέο-οθωμανισμού των Νταβούτογλου-Ερντογάν, αρχίζει να σηκώνει κεφάλι ο ισλαμικός νόμος -σαρία- και να νομιμοποιούνται ενέργειες που μέχρι τώρα υποτίθεται πως δεν της επέτρεπε το αστικό κράτος (όπως τους γάμους με ανήλικες νύφες, που είναι κανόνας στα βάθη της Τουρκίας).

Τέσσερις ισλαμικές τράπεζες λειτουργούν σήμερα στην Τουρκία. Αυτές είναι οι: «Al Baraka», «Bank Asya», «Kuveyt Türk» και η «Türkiye Finans». Όπως και τα παραδοσιακά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, οι τράπεζες αυτές προσφέρουν ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών, μεταξύ των οποίων και λογαριασμούς ταμιευτηρίου και επιταγών, χρηματοδότησης στέγασης και αυτοκινήτων, ακόμα και ισλαμικά ομόλογα, ή «σουκούκ», τα οποία διατίθενται μέσω της Kuveyt Turk.

Οι τράπεζες αυτές δεν χρεώνουν τόκο, (ή «ρίμπα»), επειδή αυτό απαγορεύεται από το ισλαμικό δίκαιο. Ο πραγματικός μηχανισμός της λειτουργίας των Τραπεζών, ωστόσο, και οι τρόποι με τους οποίους διαφοροποιούνται από τον παραδοσιακό χρηματοπιστωτικό τομέα, εξακολουθούν να είναι πολύ λίγο κατανοητά.

Για κάθε μια από τις παραπάνω υπηρεσίες, έχει αναπτυχθεί ένας εναλλακτικός μηχανισμός κερδοφορίας, χωρίς να παραβιάζεται το ισλαμικό δίκαιο για τις συναλλαγές και το εμπόριο. Για παράδειγμα, οι πελάτες που έχουν λογαριασμούς ταμιευτηρίου σε συμμετέχουσες τράπεζες δεν λαμβάνουν μηνιαίες πληρωμές από τόκους με βάση ένα συγκεκριμένο επιτόκιο. Οι τράπεζες χρησιμοποιούν τα κεφάλαια για την απευθείας παροχή αγαθών και υπηρεσιών, σύμφωνα με ένα επενδυτικό πρότυπο κέρδους/ζημίας.

Σε ρεπορτάζ των «Southeast European Times» αναφέρεται, ότι τα κεφάλαια των καταθέσεων Ταμιευτηρίου επενδύονται σε υλικά αγαθά, ακίνητα, ή σε βιομηχανίες, και στο τέλος του μήνα ο πελάτης συμμετέχει στα κέρδη ή τις ζημίες. Δεν υπάρχουν εγγυήσεις για περιθώριο κέρδους και δεν γίνονται επενδύσεις σε επιχειρήσεις που εμπορεύονται χοιρινό κρέας, αλκοολούχα ποτά ή άλλα απαγορευμένα αγαθά, σύμφωνα με την «Ένωση Συμμετεχουσών Τραπεζών Τουρκίας».

Ενώ η χρηματοδότηση για την αγορά αυτοκινήτου σε παραδοσιακή Τράπεζα συνεπάγεται την αποπληρωμή με τόκο, η Kuveyt Türk αγοράζει τα αυτοκίνητα για λογαριασμό των πελατών και κατόπιν τα μεταπωλεί σε αυτούς σε υψηλότερη τιμή. Αντί να χρεώνουν τόκους, βλέπουν ως κερδοφόρα συναλλαγή την αγοροπωλησία.

Επί του παρόντος, το 5% περίπου των καταθέσεων, του κυκλοφορούντος ενεργητικού και των δανείων στην Τουρκία είναι με συμμετέχουσες τράπεζες και η Ένωση Συμμετεχουσών Τραπεζών Τουρκίας προβλέπει μεγάλα κέρδη.

Από τον βοηθό γραμματέα της Ένωσης κ. Γιλμάζ, αναφέρθηκε ότι προβλέπεται πως το μερίδιο των Συμμετεχουσών Τραπεζών στην αγορά θα διπλασιαστεί κατά τα προσεχή έτη. Σύμφωνα με τον κ. Γιλμάζ, οι Συμμετέχουσες Τράπεζες στην Τουρκία αντιμετώπισαν τη σημερινή οικονομική κρίση «από ισχυρή θέση» και τούτο διότι οι Συμμετέχουσες Τράπεζες «δεν αντιμετωπίζουν κινδύνους από τα επιτόκια λόγω του ότι δεν ασχολούνται με συναλλαγές επιτοκίου».

Το ισλαμικό τραπεζικό σύστημα αποβλέπει πρωτίστως στους πλέον συντηρητικούς ανθρώπους στην Τουρκία, που υπολογίζονται τώρα στο 20% του πληθυσμού της, αλλά με την ισλαμική πολιτική Ερντογάν αναμένεται να φτάσει και το 40% ή και 50%.

Επιδίωξη των τουρκικών τραπεζών είναι να γίνει η Κωνσταντινούπολη, κάποια ημέρα, το κέντρο του τραπεζικού συστήματος στη Μέση Ανατολή. Τώρα, ελέγχουν ένα πολύ μικρό μερίδιο των συνολικών κεφαλαίων που είναι επενδυμένα σε ισλαμικές τράπεζες παγκοσμίως, από τα οποία ποσοστό 90% περίπου είναι στο Ιράν, τον περσικό κόλπο και τη Μαλαισία, σύμφωνα με το περιοδικό The Banker.
Source : voria.gr

Ανησυχίες για την ενεργειακή εξάρτηση από την Τουρκία

Το PKK ανέλαβε την ευθύνη για δύο πρόσφατες επιθέσεις στον αγωγό αερίου Τουρκίας-Ιράν -- την έκρηξη που έγινε στις 11 Αυγούστου στο Αγκρί της Τουρκίας, καθώς και αυτή που έλαβε χώρα στο Μπαζαργκάν του Ιράν, στις 29 Ιουλίου. Η γραμμή, που μεταφέρει περίπου 30 εκατ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ημερησίως, διακόπηκε μετά από τα δύο γεγονότα.
Αξιωματούχοι στην Άγκυρα ελπίζουν να ξαναρχίσουν την πλήρη ροή φυσικού αερίου μέχρι την επόμενη εβδομάδα.
"Το Ιράν είναι πολύ σημαντικός προμηθευτής [αερίου] για εμάς. Θα ξεπεράσουμε τέτοιου είδους γεγονότα όπως κάναμε στο παρελθόν", είπε ο πρόεδρος της Ενεργειακή Επιτροπής της Βουλής, Μαχμούτ Φιντικλί, στους SETimes.
Το Ιράν είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος προμηθευτής φυσικού αερίου της Τουρκίας μετά τη Ρωσία. Οι εξαγωγές φυσικού αερίου από το Ιράν στην Τουρκία παρουσίασαν αύξηση περίπου 7% το πρώτο εξάμηνο αυτού του έτους σε σύγκριση με πέρσι.
Εν τω μεταξύ, τα πρόσφατα γεγονότα δημιούργησαν περαιτέρω ανησυχίες μεταξύ των επικριτών της ενεργειακής εξάρτησης της Τουρκίας από το Ιράν.
"Αυτοί [το Ιράν] χρησιμοποιούν την παροχή φυσικού αερίου ως μέσο άσκησης πολιτικής πίεσης", είπε ο αναλυτής ενέργειας με έδρα την Άγκυρα Χαλούκ Ντιρεσκενέλι στους SETimes, προσθέτοντας ότι το ιρανικό αέριο είναι "απόλυτα αναξιόπιστο για την εσωτερική κατανάλωση της Τουρκίας".
"Αυτοί [το Ιράν] παρέχουν φυσικό αέριο κακής ποιότητας (χαμηλό σε HHV και υψηλής περιεκτικότητας σε θείο). Επίσης διακόπτουν τη ροή, ο αγωγός δεν είναι ασφαλής, είναι επιρρεπής σε εκρήξεις και στις επιθέσεις του PKK καθ'όλη τη διάρκεια της χρονιάς", είπε.
Η Τουρκία θα πρέπει να μειώσει τη συνολική κατανάλωση φυσικού αερίου και να επιστρέψει στους τοπικούς πόρους της, δηλαδή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας-- αιολική, ηλιακή, υδροηλεκτρική και τεχνολογίες καθαρού άνθρακα καταργώντας τον τοπικό λιγνίτη στα πλαίσια μιας δύσκολης αλλά ομαλής μετάβασης".
Ο Βέλι Αγμπάμπα, βουλευτής του CHP και μέλος της Ενεργειακής Επιτροπής της Βουλής, θεωρεί ότι οι επιθέσεις του ΡKK τονίζουν την έλλειψη ασφάλειας και αξιοπιστίας αυτού του αγωγού.
"Έχει να κάνει περισσότερο με το πώς η Τουρκία μπορεί να υπερνικήσει την τρομοκρατία στην επικράτειά της, παρά με την αξιοπιστία του αγωγού [που είναι σημαντική]", είπε στους SETimes, προσθέτοντας ότι η Άγκυρα πρέπει να λάβει υπόψη της τέτοιου είδους κινδύνους όσον αφορά στην ενεργειακή πολιτική της.
Ο Αλεξάντερ Τζάκσον, αναλυτής ενεργειακής ασφαλείας με έδρα το Λονδίνο, ο οποίος επικεντρώνεται στην Τουρκία και τον Καύκασο, είπε ότι οι πρόσφατες επιθέσεις ανάγκασαν την Τουρκία να αυξήσει τις εισαγωγές από το Αζερμπαϊτζάν και τη Ρωσία.
"Αν και η Τουρκία έχει καταβάλει προσπάθειες να καλλιεργήσει ενεργειακούς δεσμούς με πολλούς προμηθευτές, γεγονός που της επιτρέπει να είναι ευέλικτη, οι βραχυπρόθεσμες αλλαγές στον ανεφοδιασμό είναι ευμετάβλητες και όχι απαραίτητα βιώσιμες", είπε στους SETimes. Το κύριο μάθημα που έχει να πάρει η Τουρκία από αυτό είναι ότι μέχρι να νικηθεί το PKK, ολόκληρο το δίκτυο της στρατηγικής υποδομής της στα νοτιοανατολικά είναι ευάλωτο, πρόσθεσε.
Ο Ναντέρ Χαμπίμπι, αναλυτής οικονομίας της Μέσης Ανατολής στο Βασιλικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Μπραντέις, πιστεύει επίσης ότι οι πολιτικά παρακινημένες επιθέσεις στους αγωγούς Τουρκίας-Ιράν είναι πιθανό να συμβούν στο μέλλον, εφόσον και οι δύο χώρες αντιμετωπίζουν κουρδικές αυτονομιστικές κινήσεις.
"Εφόσον το Ιράν αντιμετωπίζει σημαντικές διεθνείς πιέσεις και κυρώσεις, έχει ισχυρό κίνητρο για να διατηρήσει τους στενούς οικονομικούς δεσμούς του με την Τουρκία και δεν είναι πιθανό ο εφοδιασμός φυσικού αερίου να διακοπεί μονομερώς εάν δεν υπάρχει έντονη πολιτική ένταση μεταξύ των δύο χωρών", είπε στους SETimes.
Source : SETimes
 

Δευτέρα 15 Αυγούστου 2011

Η γεωπολιτική σημασία της ελληνικής γλώσσας

Ο στόχος κάθε ολοκληρωτικού καθεστώτος είναι η υποταγή της πλειοψηφίας μέσω της στέρησης γνώσης και έκφρασης. Σε αυτό το πλαίσιο δράσης, το υπερόπλο που ονομάζεται γλώσσα πρέπει να παραμείνει κτήμα μιας Ελίτ. Οι μάζες πρέπει να στερηθούν τον τρόπο δημιουργικής και ελεύθερης έκφρασης ώστε η νόηση και η παιδεία τους να είναι απόλυτα ελεγχόμενες και στείρες. Γι’ αυτό παραδοσιακά κάθε προοδευτική κίνηση είχε ως βασικό αίτημα την παιδεία, όχι ως προς τα κονδύλια αλλά το δικαίωμα ελευθερης διακίνησης της Γνώσης.
Το φαινόμενο ελέγχου της ανθρώπινης επικοινωνίας είναι παγκόσμιο φαινόμενο. Στην Ελλάδα όμως ο χώρος της παιδείας ήταν ανέκαθεν στο στόχαστρο για συγκεκριμένους λόγους που επικεντρώνονται στη ιδιαίτερη φύση της Ελληνικής γλώσσας:
Η Ελληνική κατέχει την πρώτη θέση στο βιβλίο Γκίνες με 5,000,000 λέξεις και άνω των 80 εκατομμυρίων λεκτικών τύπων. Αντίστοιχα η Αγγλική έχει μόλις 490,000 λέξεις. Ακόμα και βάσει του μοντέρνου λεξικού Webster, η Αγγλική γλώσσα φαίνεται να έχει δανειστεί πάνω από 40,000 Ελληνικές λέξεις. Φανταστείτε ότι από όλες τις Σλαβικές διαλέκτους μαζί έχει δανειστεί μόλις 34 (!) ενώ λ.χ από την Τουρκική 57. Αντίστοιχη και μεγαλύτερη είναι η επιρροή στην Γαλλική, που οδήγησε τον Γάλλο ιστορικό J.P. Vernant να δηλώσει ότι “οι Έλληνες μας εφηύραν” (1997).
Η ίδια πολιτική ακρωτηριασμού Εθνικών γλωσσών όπως είπαμε είναι παγκόσμια πρακτική εμπνευσμένη από την απάνθρωπη ιμπεριαλιστική Βρεταννική αποικιοκρατία που συνεχίζεται από την πλανητική πλέον αυτοκρατορία του καπιταλισμού. Ο άμεσος στόχος είναι εμφανής: Η αποδυνάμωση της ανθρώπινης έκφρασης και σκέψης δημιουργεί τον ιδεατό υπήκοο του νέου καθεστώτος όπου αυτοσκοπός είναι η ταύτιση της ευτυχίας όχι με τη δημιουργία αλλά την κατανάλωση. Ποιά πολυεθνική άραγε δεν θα ονειρευόταν ένα παγκόσμιο πελατολόγιο όπου η διανομή των προϊόντων της θα γινόταν χωρίς αντίδραση ή αμφισβήτηση;
Εκεί αποσκοπούσαν και οι εγκάθετοι της “διανόησης” με αριστερή προβιά που προσπάθησαν έντεχνα να συκοφαντήσουν την εκάστοτε Εθνική γλώσσα προσδίδοντας της ταξικό χαρακτήρα: Ο πλούτος της γλώσσας ταυτίστηκε με τον ταξικό πλούτο ενώ ο σωστός προλετάριος έπρεπε να χρησιμοποιεί την απλοποιημένη “προλεταριακή” γραμματική. Τι γελοίος τρόπος για την ηλιθιοποίηση και υποδούλωση της πλειοψηφίας!  Το επιχείρημα όχι μόνο αυτοαναιρείται με μια μελέτη της Ποντιακής ή της Κυπριακής διαλέκτου (τι πλούτος) αλλά και από την φύση της ταξικής πάλης με Μαρξιστική ή άλλη προσέγγιση.
Ο ίδιος ο Στάλιν το 1950 διαβλέποντας τη σύνδεση καπιταλισμού – εκφυλισμού της γλώσσας έγραψε:
Δεν υπάρχει γλώσσα ταξική, γλώσσα του λαού παρά μόνον γλώσσα εθνική. Υπαρχει δημοτική που πρέπει σταδιακά να παραμεριστεί προς όφελος της ιστορικής εθνικής γλώσσας” και συμπληρώνει ” Ισχυρίζονται (οι εγκάθετοι) πως κάθε ταξική γλώσσα έχει την ταξική γραμματική της ήτοι προλεταριακή γραμματική και αστική γραμματική. Τέτοιο πράγμα δεν υπάρχει. Στην εθνική γλώσσα υποτάσσονται οι διάλεκτοι ως κατώτερες μορφές“. (Περί Γλωσσολόγων, 28/7/1950).
Ιδιαίτερα γλώσσες όπως η Ελληνική και η Κινέζικη, οι μόνες ζώσες εδώ και 4,000 χρόνια σύμφωνα με τον Ισπανό ιστορικό Francisco Adrados, αποτελούν μήτρα δημιουργίας ευρύτερου πλέγματος γλωσσών που σε καμμία περίπτωση δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τη Μητρική. Κατά τον Adrados οι περισσότερες γλώσσες του πλανήτη σήμερα θεωρουνται κρυφοελληνικές γεγονός που αποδεικνύεται από τα τμήματα Ελληνικών σπουδών ανά τον κόσμο.
Thomas Macaulay
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ιμπεριαλιστικού σχεδιασμού είναι η περίπτωση της Ινδίας και των Σανσκριτικών. Τα Σανσκριτικά είναι η μήτρα των 150 και πλέον διαλέκτων που ομιλούνται στην Ινδία και θα μπορούσε να είναι η ενωτική Λαϊκή γλώσσα, όπως ακριβώς έγινε στο Ισραήλ με την αρχαία Εβραϊκή). Εκεί ανέλαβε δράση ο βαρώνος Θωμάς Μακώλαιυ (Thomas Babington Macaulay, 1800 – 1859) ο αποκαλούμενος Πάπας της Βρεταννικής παιδείας των Ινδιών. Οργάνωσε την παιδεία της κατεχόμενης χώρας με σκοπό την κατασκευή μιας ελίτ Ινδών Εξευρωπαϊσμένων κλώνων. “Μιας τάξης ανθρώπων που θα είναι οι ενδιάμεσοι φορείς μεταξύ ημών, των επικυριάρχων και των εκατομμυρίων που διοικούμε“. Ένα “Κολωνάκι” λοιπόν με σκοπό να δυτικοποιήσει παιδεία, συνήθειες και ήθη.
Αυτό ακριβώς το Κολωνάκι (με την ομώνυμη έδρα μάλιστα!) που κατασκευάστηκε στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες, για το οποίο διατέθηκαν πακτωλοί χρημάτων με σκοπό την αντίστοιχη εξευτελιστική διάβρωση. Επιστρατεύτηκαν απίστευτες περσόνες τύπου Κωστόπουλου για να περάσουν ένα life – style γκλαμουριάς και αγαμίας με όπλο την αμορφωσιά. Το “θέλω να γίνω σιτάρ“, αστείρευτη πηγή γέλιου στις παλιές Ελληνικές ταινίες έγινε επίσημη γλώσσα του Αθηναϊκού νεοαστικού κράτους και προωθήθηκε στους ιθαγενείς με χάντρες (πολύχρωμα εξώφυλλα) και τσόντα. Καρπαζοεισπράκτορες και λοβοτομημένοι Αυνάνες καθιερώθηκαν σαν status symbol με κοινό παράγοντα την ακρωτηριασμένη δυνατότητα έκφρασης και άφθονο χρήμα. Αποτέλεσμα;
Σύμφωνα με πρόσφατη μέτρηση της Alco για το Ινστιτούτο επικοινωνίας, το 64,8% των κατοίκων της Αττικής χρησιμοποιεί ξενικές λέξεις στην καθημερινή του ομιλία! Το ποσοστό πέφτει αισθητά στην επαρχία, αλλά είπαμε, γεωγραφικό το “Κολωνάκι” των συμπλεγματικών.
Ποιά Αριστερά; Το υπόβαθρο αυτής της εξαθλίωσης είχε θεμελιωθεί νωρίτερα βέβαια με τις απίστευτες ενέργειες του 1910 αλλά κυρίως του 1976 όπου η Ελληνική Δεξιά έδειξε το απεχθές της πρόσωπο ακρωτηριάζοντας την Ελληνική γλώσσα με την προκλητική ανοχή της Αριστεράς. Μιας Αριστεράς που από θεματοφύλακας της ελεύθερης και ποιοτικής παιδείας, έγινε δεκανίκι του καπιταλισμού ακυρώνοντας αγώνες δεκαετιών. Το “ψωμί, παιδεία, ελευθερία” έγινε “φεράρι για τους πρυτάνεις, κλειστό πανεπιστήμιο και φασισμός στα ιδρύματα”. Το ταγάρι της Πόπης Τσουκάτου (αντιφασιστική, αντιιμπεριαλιστική πρωτοβουλία) έγινε Λουί Βιτόν και βόλτες μεταξύ Μυκόνου και Κολωνακίου. Powered by Siemens.
Το έγκλημα έγινε με την συνενοχή των καπηλευτών της γενιάς του Πολυτεχνείου και οδήγησε τον Κορνήλιο Καστοριάδη να δηλώσει αηδιασμένος:  ” Αν δεν θέλετε κύριοι του υπουργείου να κάνετε φωνητική ορθογραφία τότε πρέπει να αφήσετε τους τόνους και τα πνεύματα γιατί αυτοί που τους βάλανε ήξεραν τι έκαναν. Δεν υπήρχαν στα αρχαία Ελληνικά γιατί απλούστατα υπήρχαν μέσα στις ίδιες τις λέξεις. Αυτά τα κτήνη, τα τετράποδα που έκαναν αυτές τις μεταρρυθμίσεις δεν ξέρουν τι είναι γλώσσα. Η κατάργηση των τόνων και των πνευμάτων είναι η κατάργηση της ορθογραφίας που τελικά είναι η καταστροφή της συνέχειας. Ήδη τα παιδιά δεν μπορούν να καταλάβουν Καβάφη, Σεφέρη, Ελύτη γιατί αυτοί είναι γεμάτοι από τον πλούτο των αρχαίων Ελληνικών. Δηλαδή πάμε να καταστρέψουμε ότι χτίσαμε. Αυτή είναι η δραματική μοίρα του σύγχρονου Ελληνισμού”. Βόλος, 1989.
Επιμένουμε σε αυτή τη χώρα να ζούμε σε έναν μίζερο μικρόκοσμο με μίζερες επιδιώξεις που συνεπάγονται μίζερα όνειρα. Έτσι και στο θέμα της ΕΕ δεν έχουμε αντιληφθεί ότι είμαστε ένα παράρτημα μιας πολυεθνικής που αν θέλει να έχει τη στοιχειώδη ευημερία για τους πολίτες της πρέπει να αγωνιστεί για το εδώ μαγαζί και όχι για τις ιδεοληψίες ή τα κομματικά συμφέροντα του καθενός. Τρανταχτό παράδειγμα των αρλεκίνων που στέλνουμε στην Ευρωβουλή (και φαίνεται μας αντιπροσωπεύουν επάξια) είναι η αντίδραση των Ελλήνων ευρωβουλευτών στην πρόταση Ισπανών (!!) συναδέλφων τους να ψηφιστεί η Αρχαία Ελληνική ως επίσημη γλώσσα της ΕΕ. Την αγνόησαν επιδεικτικά και τις τρεις φορές που κατατέθηκε!
Ναι μεν ο επερχόμενος παγκόσμιος πολιτισμός αποσκοπεί στην επιβολή μιας παγκόσμιας γλώσσας, είναι όμως στο χέρι μας, στην καθημερινότητα μας να δράσουμε όχι ως ανάχωμα αλλά ως δημιουργοί και ενεργοί φορείς ενός πολιτισμού βασιζόμενου στην Ανθρωπιστική παιδεία που μας έχουν στερήσει. Και ο αγώνας αυτός είναι απλός, καθημερινός και όμορφος.
Πηγές:
Αντώνης Κουνάδης, Η Ελληνική γλώσσα ανά τον κόσμο: παρελθόν, παρόν και μέλλον.
Εφημερίδα “Το Παρόν”
“Ενδιάμεση Περιοχή”, τ. 12, 1999
Δημήτρης Κιτσίκης, “Για μια παγκόσμια Γλώσσα”, π. Τρίτο Μάτι, τ.168

Πέμπτη 11 Αυγούστου 2011

Δρέπουμε τους καρπούς όσων σπείραμε τις τελευταίες δεκαετίες

Σε ένα συγκρότημα εργατικών κατοικιών του Χάκνι, μιας από τις συνοικίες του Λονδίνου που πήραν φωτιά τις τελευταίες ημέρες, η 39χρονη Τζάκι γελούσε ακούγοντας την τηλεοπτική έκκληση της αστυνομίας προς τους γονείς να ελέγξουν τα παιδιά τους. «Λένε πως τα κάνουν όλα οι νεαροί κουκουλοφόροι. Κοιτάξτε με, τώρα είμαι κουκουλοφόρος», σχολίασε, ανεβάζοντας την κουκούλα της μπλούζας της. «Ημουν κι εγώ στις ταραχές. Η 16χρονη κόρη μου μου τηλεφωνούσε και με ρωτούσε πού βρισκόμουν!».
Πέντε ημέρες αφότου ξέσπασε η αναταραχή, μετά από μια διαδήλωση διαμαρτυρίας στο Τότεναμ για τον θάνατο ενός 29χρονου μαύρου από αστυνομικά πυρά, τόσο ο πρωθυπουργός όσο και η αστυνομία της Βρετανίας επιμένουν να μιλούν για «εγκληματίες» και «χούλιγκαν», χωρίς να κάνουν καμία αναφορά, καμία σύνδεση, με τις ιδιαίτερες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, το μαχαίρι στις κρατικές δαπάνες και μαζί στα κοινωνικά επιδόματα, που ήρθαν να επιδεινώσουν ήδη προϋπάρχοντα προβλήματα.
«Αυτό το κύμα βίας θα μπορούσε να ξεσπάσει σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή μεγαλούπολη. Οι φτωχές συνοικίες των μεγάλων πόλεων αποτελούν γόνιμο έδαφος για μια κοινωνική έκρηξη, κυρίως σε καιρό κρίσης, δημοσιονομικών περικοπών και αυξημένης ανεργίας», προειδοποιούσε χθες η γαλλική «Λε Φιγκαρό», κάνοντας, όπως και πολλές άλλες γαλλικές εφημερίδες, τον παραλληλισμό με τις ταραχές που ξέσπασαν στα παριζιάνικα μπανλιέ το 2005. «Οπως και στη Γαλλία, έτσι και στη Βρετανία οι βίαιες εξεγέρσεις δείχνουν πάνω απ' όλα τη φτώχεια και την οργή ενός πληθυσμού που αισθάνεται αποκλεισμένος», σημείωνε από την πλευρά της η «Λιμπερασιόν».
«Δρέπουμε τους καρπούς όσων σπείραμε τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, δημιουργώντας μια κοινωνία με χονδροειδείς ανισότητες, με βάση την αξία "άρπαξε ό,τι μπορείς, όπως μπορείς"», επισήμανε στην άλλη πλευρά της Μάγχης ο βουλευτής των Εργατικών Τζον Μακντόνελ με άρθρο του στον «Γκάρντιαν». «Μια κοινωνία πλιατσικολόγων δημιουργημένη από τους βουλευτές και τις σκανδαλώδεις δαπάνες τους, τους τραπεζίτες και τα μπόνους τους, τις φοροδιαφεύγουσες επιχειρήσεις, τους δημοσιογράφους που υπέκλεπταν κινητά τηλέφωνα, τους αστυνομικούς που έπαιρναν μίζες, και τώρα μια ομάδα αποξενωμένων παιδιών που εκμεταλλεύονται τη δική τους ευκαιρία».
Η «Ιντιπέντεντ» δημοσίευσε χθες ένα εκτενές άρθρο για την κουλτούρα των συμμοριών, επισημαίνοντας πως στο Λονδίνο «επιχειρούν» 250 συμμορίες, πως στα «αστικά γκέτο» οι συμμορίες έχουν πάρει τη θέση των γονιών, πως με το που ξεκίνησαν οι ταραχές δημιουργήθηκαν ανίερες συμμαχίες μεταξύ συμμοριών που μέχρι πρότινος σφάζονταν ενάντια στον κοινό στόχο, τους Feds, όπως αποκαλούνται στη διάλεκτο των συμμοριών οι αστυνομικοί. Παράλληλα, όμως, ο Τύπος αρκέστηκε απλώς να επισημάνει, χωρίς να δώσει εξηγήσεις, πως μεταξύ των συλληφθέντων ταραξιών ήταν ένας 31χρονος δάσκαλος δημοτικού σχολείου ένας γραφίστας, ένας μεταπτυχιακός φοιτητής και κάποιος που ετοιμαζόταν να καταταγεί στον στρατό.

Source : TA NEA