Το Γερμανικό Ίδρυμα Marshall στην Ουάσιγκτον οργάνωσε μια ημερίδα με θέμα «Τουρκία-Ε.Ε» , στην οποία μίλησε και ο καθηγητής Michael Oppenheimer , Πρόεδρος του Κέντρου CGA (Διεθνών Σχέσεων) του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης . Ο κ. Oppenheimer στην ομιλία του που είχε θέμα «Η Τουρκία το 2020» προέβλεψε τρία σενάρια για την επόμενη δεκαετία . Η Τουρκία , κατά την άποψη του θα μετατραπεί:
1.Σε μια ισλαμική χώρα με την απόλυτη κυριαρχία του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ).
2.Σε μια χώρα όπου θα επικρατήσει η στρατιωτική, κοσμική ελίτ και θα εξαφανιστεί το ΑΚΡ
3.Σε πλουραλιστική δημοκρατία , όπου θα ενισχυθούν οι δημοκρατικοί θεσμοί, θα ανανεωθεί το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.
Από αυτά τα τρία σενάρια πιθανότερο , όπως διαφαίνεται σήμερα είναι το πρώτο. Το ΑΚΡ που κατέλαβε την εξουσία το 2002 και ο κ. Ερντογάν που ανέλαβε την πρωθυπουργία το 2003 πρόβαλαν ένα εκσυγχρονιστικό δημοκρατικό , ευρωπαϊκό προφίλ. Ταυτόχρονα, όμως, για να ικανοποιήσει και τους θρησκευόμενους κύκλους έκαναν κάποια βήματα και προς αυτή την κατεύθυνση. Η μαντήλα, το τσαντόρ, αποτέλεσαν σημαντικά εσωτερικά ζητήματα της διακυβέρνησης τους. Με υπομονή και μεθοδικότητα άλλαξε η στάση της κοινής γνώμης έναντι του Στρατού.
Θόλωσε η εικόνα του καλού Στρατηγού, ακόμα και αυτή του Κεμάλ με τα διάφορα σχόλια για τον τόπο καταγωγής του, την ανύπαρκτη στρατιωτική ικανότητά του στη μάχη των Δαρδανελίων και αλλού που είδαν το φως της δημοσιότητας. Εξαρθρώθηκε το βαθύ κράτος. Τέθηκε υπό πλήρη έλεγχο το Συνταγματικό Δικαστήριο. Με το πρόσφατο δημοψήφισμα ο κ. Ερντογάν έγινε ο κυρίαρχος της πολιτικής εξουσίας. Εάν μετά τις εκλογές του Ιουνίου καταφέρει να κερδίσει με ποσοστό 45% , όπως προβλέπουν οι δημοσκοπήσεις, τότε δεν θα τον σταματάει τίποτα.
Ήδη έχουμε τα πρώτα δείγματα της ισλαμικής στροφής του. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικά:
-Επέτρεψε στις γυναίκες να φορούν μαντήλα στις δημόσιες υπηρεσίες
-Χαρακτήρισε «τερατούργημα» το γλυπτό που έφτιαξε ο Μεχμέτ Ακσόι στο Καρς για την τουρκο-αρμενική φιλία και ζήτησε την καταστροφή του. Ασφαλώς αυτό δεν είναι το μόνο μνημείο που ενδεχομένως προσβάλλει την αισθητική του κ. Ερντογάν. Θα υπάρχουν και άλλα τερατουργήματα στη χώρα αλλά δεν ζητήθηκε η κατεδάφισή τους. Ο συμβολισμός του μνημείου ίσως να ήταν ο στόχος της καταστροφής του. Να θέλει δηλαδή ο πρωθυπουργός εν όψει των εκλογών να προσελκύσει τους φανατικούς εθνικιστές.
Μπορεί, όμως, να θέλει να ικανοποιήσει και τους ισλαμιστές , γιατί το Ισλάμ δεν συμπαθεί τη ζωγραφική απεικόνιση γενικότερα.
-Με την εφαρμογή του άρθρου 102 του Ποινικού Κώδικα απελευθερώθηκαν μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης Χιτζμπουλλάχ που κατηγορούνται για 188 φόνους! Γιατί καθυστέρησε δέκα χρόνια η δικαιοσύνη να εκδικάσει την υπόθεση αυτή; Μήπως για να τους απελευθερώσει;
-Ετοιμάζει νομοσχέδιο για τον περιορισμό κατανάλωσης αλκοόλ και με το πρόσχημα της προστασίας των νέων σχεδόν επιβάλει ποτοαπαγόρευση στη χώρα.
-Ορισμένοι ομοϊδεάτες του πρωθυπουργού διευθυντές σχολείων ορίζουν ότι τα αγόρια και τα κορίτσια πρέπει να τηρούν απόσταση ασφαλείας 45εκατοστών μεταξύ τους.
-Αρνείται τα δικαιώματα των Κούρδων και των Αλεβήδων
-Επιτρέπει τη θέσπιση του θεσμού του «οικογενειακού ιμάμη» με πιλοτική περιοχή τη Ραιδεστό (Τεκίρνταγ). Ο ιμάμης δηλαδή δεν θα περιορίζεται μόνο στα θρησκευτικά του καθήκοντα στα τζαμιά, αλλά θα επισκέπτεται τα σπίτια των πιστών και θα ενδιαφέρεται για τα προβλήματά τους.
-Προκαλεί ρήξη στις σχέσεις του με το Ισραήλ για να εδραιώσει τη θέση του ισχυρού ισλαμικού ηγέτη στον Μουσουλμανικό κόσμο.
Ο κ. Ερντογάν καταθέτει μήνυση σε βάρος του δημοσιογράφου Αχμέτ Αλτάν που τόλμησε να του κάνει κάποιες παρατηρήσεις στο άρθρο του με τίτλο «Τζάμπα μάγκες».
Κατά την επίσκεψη του στο Μνημείο ηρώων του Σαρίκαμις στην Ερζερούμη , όπου έχασαν τη ζωή τους 90.000 στρατιώτες στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο, ισχυρίστηκε ότι ο παππούς του Κεμάλ Μουτλού βρίσκεται ανάμεσα στα θύματα. Ο βουλευτής του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος Χουσεϊν Ουνσάλ κατέθεσε ερώτηση στη Βουλή , με την οποία τον καλεί να αποδείξει ότι ο παππούς του έπεσε ηρωικά στον πόλεμο υπέρ της πατρίδας, γιατί το όνομα του δεν βρέθηκε στο πεντάτομο βιβλίο με τα ονόματα ηρώων που εξέδωσε το υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Με τη στροφή αυτή του κ. Ερντογάν ευνοούνται τα διάφορα θρησκευτικά τάγματα και οι αδελφότητες και κυρίως ο «πεφωτισμένος»(Illuminati) Φεττουλλάχ Χότζας, ο οποίος αναμένεται να επιστρέψει στην πατρίδα του αμέσως μετά τις εκλογές. Τούρκοι δημοσιογράφοι δεν αποκλείουν να δουν το χότζα να αναρριχάται στην Προεδρία της Δημοκρατίας και να είναι ο πρώτος ισλαμιστής Πρόεδρος της Τουρκίας.
Source : www.elzoni.gr
Geopolitical Research Institute(GRI)/Εταιρεία Γεωπολιτικών Ερευνών(ΕΓΕ)
Τετάρτη 26 Ιανουαρίου 2011
Οι σχέσεις Τουρκίας - Ε.Ε.
Το «αδιέξοδο» στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας με την ΕΕ επισημαίνει η δεξαμενή σκέψης EPC (Κέντρο Ευρωπαϊκής Πολιτικής), σε σχόλιο που δημοσιεύει την Τετάρτη, με αφορμή τη συνάντηση την Πέμπτη του Τούρκου υπουργού Ευρωπαϊκών Θεμάτων και διαπραγματευτή με την ΕΕ Εγκεμέν Μπαγκίς με τον επίτροπο Διεύρυνσης Στέφαν Φύλε στις Βρυξέλλες. Προηγουμένως, ο Μπαγκίς θα μιλήσει σε ημερίδα που οργανώνει το EPC με θέμα «Οι σχέσεις Τουρκίας - ΕΕ».
Συγκεκριμένα, το EPC σχολιάζει ότι από το 2005 που ξεκίνησαν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, έχουν ανοίξει μόνο 13 από τα 35 κεφάλαια, εκ των οποίων μόνο ένα έχει κλείσει προσωρινά, ενώ 18 κεφάλαια είναι «παγωμένα», εξαιτίας βέτο που έχουν θέσει η Κύπρος, η Γαλλία ή το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Ως αποτέλεσμα, σημειώνει το EPC, η εμπιστοσύνη των Τούρκων απέναντι στην ΕΕ μειώθηκε και η πρόοδος των μεταρρυθμίσεων επιβραδύνθηκε. Σύμφωνα με το EPC, το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης CHP δεν επιδεικνύει ιδιαίτερη υποστήριξη στην ένταξη στην ΕΕ και από την άλλη, το κυβερνών κόμμα AKP δεν βιάζεται να προωθήσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις και να εκσυγχρονίσει τη νομοθεσία.
Συνεχίζοντας, το EPC τονίζει πως όλα δείχνουν ότι το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις μπορεί να συνεχιστεί και κατά το 2011 και ακόμα περισσότερο, με δεδομένο ότι το 2012 η Κύπρος θα έχει την εναλλασσόμενη προεδρία της ΕΕ και θα πραγματοποιηθούν οι προεδρικές εκλογές στη Γαλλία.
Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά το Κυπριακό, το EPC σχολιάζει ότι η ΕΕ δεν αποτελεί «ουδέτερο παίκτη», επισημαίνοντας την πρόσφατη επίσκεψη της Γερμανίδας Καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ στην Κύπρο. Παρατηρεί, επίσης, ότι η λύση στο κυπριακό πρόβλημα θα άνοιγε το δρόμο για την Τουρκία, επισημαίνοντας, ωστόσο, ότι υπάρχουν ακόμα πολλά κενά που πρέπει να γεφυρωθούν στις συνομιλίες, παρόλο που έχει σημειωθεί κάποια πρόοδος.
Αναφορικά με τις εκλογές στην Τουρκία, το EPC σχολιάζει ότι το ΑΚΡ αναμένεται να επιτύχει μεγάλη νίκη, δίνοντας στον Ταγίπ Ερντογάν ισχυρή εντολή, η οποία θα του επιτρέψει να λάβει σημαντικές αποφάσεις. Επίσης, το EPC σχολιάζει πως, δεδομένου ότι ο Ταγίπ Ερντογάν μπορεί να είναι ο επόμενος Πρόεδρος της Τουρκίας το 2012, ενδέχεται να αποφασίσει να λύσει το Κυπριακό, προκειμένου να βοηθήσει τις σχέσεις EE - Τουρκίας. Σύμφωνα με το EPC, oι μεγάλες επιχειρήσεις στην Τουρκία φαίνεται ότι σιωπηλά πιέζουν την κυβέρνηση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από το Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Άγκυρας - επομένως, αν η κυβέρνηση αποφάσιζε να ανοίξει τα λιμάνια και τα αεροδρόμια, θα είχε την υποστήριξή τους.
Το σχόλιο του EPC καταλήγει, λέγοντας ότι, αν δεν σημειωθεί πρόοδος στο Κυπριακό, οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία θα σταματήσουν. Τότε η ΕΕ θα πρέπει να στραφεί σε μία προνομιακή σχέση με την Τουρκία σε τομείς όπως είναι η ενέργεια, η εξωτερική πολιτική, το εμπόριο και η ασφάλεια.
Source : eglimatikotita.blogspot
Συγκεκριμένα, το EPC σχολιάζει ότι από το 2005 που ξεκίνησαν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, έχουν ανοίξει μόνο 13 από τα 35 κεφάλαια, εκ των οποίων μόνο ένα έχει κλείσει προσωρινά, ενώ 18 κεφάλαια είναι «παγωμένα», εξαιτίας βέτο που έχουν θέσει η Κύπρος, η Γαλλία ή το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Ως αποτέλεσμα, σημειώνει το EPC, η εμπιστοσύνη των Τούρκων απέναντι στην ΕΕ μειώθηκε και η πρόοδος των μεταρρυθμίσεων επιβραδύνθηκε. Σύμφωνα με το EPC, το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης CHP δεν επιδεικνύει ιδιαίτερη υποστήριξη στην ένταξη στην ΕΕ και από την άλλη, το κυβερνών κόμμα AKP δεν βιάζεται να προωθήσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις και να εκσυγχρονίσει τη νομοθεσία.
Συνεχίζοντας, το EPC τονίζει πως όλα δείχνουν ότι το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις μπορεί να συνεχιστεί και κατά το 2011 και ακόμα περισσότερο, με δεδομένο ότι το 2012 η Κύπρος θα έχει την εναλλασσόμενη προεδρία της ΕΕ και θα πραγματοποιηθούν οι προεδρικές εκλογές στη Γαλλία.
Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά το Κυπριακό, το EPC σχολιάζει ότι η ΕΕ δεν αποτελεί «ουδέτερο παίκτη», επισημαίνοντας την πρόσφατη επίσκεψη της Γερμανίδας Καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ στην Κύπρο. Παρατηρεί, επίσης, ότι η λύση στο κυπριακό πρόβλημα θα άνοιγε το δρόμο για την Τουρκία, επισημαίνοντας, ωστόσο, ότι υπάρχουν ακόμα πολλά κενά που πρέπει να γεφυρωθούν στις συνομιλίες, παρόλο που έχει σημειωθεί κάποια πρόοδος.
Αναφορικά με τις εκλογές στην Τουρκία, το EPC σχολιάζει ότι το ΑΚΡ αναμένεται να επιτύχει μεγάλη νίκη, δίνοντας στον Ταγίπ Ερντογάν ισχυρή εντολή, η οποία θα του επιτρέψει να λάβει σημαντικές αποφάσεις. Επίσης, το EPC σχολιάζει πως, δεδομένου ότι ο Ταγίπ Ερντογάν μπορεί να είναι ο επόμενος Πρόεδρος της Τουρκίας το 2012, ενδέχεται να αποφασίσει να λύσει το Κυπριακό, προκειμένου να βοηθήσει τις σχέσεις EE - Τουρκίας. Σύμφωνα με το EPC, oι μεγάλες επιχειρήσεις στην Τουρκία φαίνεται ότι σιωπηλά πιέζουν την κυβέρνηση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από το Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Άγκυρας - επομένως, αν η κυβέρνηση αποφάσιζε να ανοίξει τα λιμάνια και τα αεροδρόμια, θα είχε την υποστήριξή τους.
Το σχόλιο του EPC καταλήγει, λέγοντας ότι, αν δεν σημειωθεί πρόοδος στο Κυπριακό, οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία θα σταματήσουν. Τότε η ΕΕ θα πρέπει να στραφεί σε μία προνομιακή σχέση με την Τουρκία σε τομείς όπως είναι η ενέργεια, η εξωτερική πολιτική, το εμπόριο και η ασφάλεια.
Source : eglimatikotita.blogspot
Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2011
Η στάση των ΗΠΑ για το Καστελόριζο
Του Αλέξανδρου Τάρκα (Εκδότης του Περιοδικού “Άμυνα & Διπλωματία”)
Έγγραφη αναγνώριση των ΗΠΑ για τα όρια της υφαλοκρηπίδας στο Καστελόριζο, δηλαδή στη θαλάσσια περιοχή που κατεξοχήν αμφισβητείται την τρέχουσα περίοδο από την Τουρκία διαθέτει η ελληνική κυβέρνηση.
Το Καστελόριζο αποτελούσε, τους τελευταίους μήνες, ένα από τα κυριότερα θέματα των αδιαφανών συζητήσεων των πρωθυπουργών Γ. Παπανδρέου και Ρ. Ερντογάν, καθώς η πλήρης κατοχύρωση της υφαλοκρηπίδας του συγκεκριμένου νησιού ανοίγει τον δρόμο για την ένωση των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών (ΑΟΖ) της Ελλάδας και της Κύπρου και για την εκμετάλλευση κοιτασμάτων φυσικού αερίου.
Η αλλαγή στάσης της Ουάσινγκτον, η οποία από την εποχή του «Βυθίσατε το Χόρα» το 1976 και την κρίση του Μαρτίου του 1987 τηρούσε ουδετερότητα για την υφαλοκρηπίδα, αποκτά βαρύνουσα σημασία εν όψει των τελικών αποφάσεων του πρωθυπουργού για τον διάλογο με την Αγκυρα, αλλά και εν όψει της πιθανής επίσκεψης της υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Χ. Κλίντον στην Αθήνα σε δύο εβδομάδες.
Στο Καστελόριζο
Σύμφωνα με έγκυρες διπλωματικές πηγές, η αμερικανική πρεσβεία της Αθήνας απέστειλε στις 17 Σεπτεμβρίου 2010 ρηματική διακοίνωση στο υπουργείο Εξωτερικών με την οποία επιβεβαιώνει, με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, τις ελληνικές θέσεις για το ανατολικό όριο της υφαλοκρηπίδας του νησιωτικού συμπλέγματος του Καστελόριζου. Η επίδοση του επίσημου διπλωματικού εγγράφου ήταν το επιστέγασμα των, επί δίμηνο, «τριγωνικών» υπηρεσιακών συνεννοήσεων μεταξύ της ελληνικής πλευράς, των στελεχών της αμερικανικής πρεσβείας της Αθήνας και των προϊσταμένων τους στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Οι σχετικές συζητήσεις είχαν ξεκινήσει στα μέσα Ιουλίου, όταν το ειδικό ωκεανογραφικό σκάφος «Ναυτίλος» θα εγκαινίαζε τριμηνιαίο κύκλο ερευνών στην ανατολική Μεσόγειο. Το «Ναυτίλος» (R/V Nautilus) χρηματοδοτείται και χρησιμοποιείται από τους αμερικανικούς φορείς Institute for Exploration (IFE), Ocean Exploration Trust (OET) και Center for Ocean Exploration and Archaeological Oceanography (COEAO), καθώς και από το Πανεπιστήμιο του Ροντ Αϊλαντ (URI). Πέρα από την αμιγώς επιστημονική εργασία, τα συμπεράσματα του «Ναυτίλου» μελετώνται και από το ειδικό συμβούλιο της νέας Σύμβασης για τη θάλασσα των Ηνωμένων Εθνών. Σε πρώτη φάση, είτε λόγω άγνοιας είτε λόγω εσκεμμένης υποβάθμισης των πολιτικών ζητημάτων Ελλάδας-Τουμκίας, η αμερικανική πλευρά ενημέρωσε ότι σχεδίαζε να πραγματοποιήσει έρευνα νότια και νοτιοανατολικά του Καστελόριζου, χωρίς να διαθέτει σχετική άδεια από την ΕΧΑΕΘ, τη διυπουργική «Επιτροπή Χορήγησης Αδειών Ερευνών Θαλάσσης». Τα μέλη της ΕΧΑΕΘ εξέτασαν με ιδιαίτερη προσοχή το ζήτημα όχι μόνον λόγω της σημασίας του Καστελόριζου, αλλά και επειδή δημοσιεύματα του 2006 επέκριναν τον επικεφαλής του ερευνητικού προγράμματος του «Ναυτίλου» δρα Ρ. Μπάλαρντ, ωκεανογράφο και απόστρατο του Ναυτικού των ΗΠΑ.
Το υπουργείο Εξωτερικών υπογράμμισε προς την αμερικανική πρεσβεία ότι δεν θα επέτρεπε στο «Ναυτίλος» να διενεργήσει έρευνες χωρίς την άδεια των ελληνικών αρχών, καθώς το προτεινόμενο σχέδιο περιελάμβανε και περιοχές της υφαλοκρηπίδας της χώρας μας. Γι’ αυτό τον λόγο η Αθήνα αξίωσε τη μετατόπιση των ερευνών ανατολικά, δηλαδή σε περιοχές μέσα στα όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας. Προς τον σκοπό αυτό, τα αρμόδια στελέχη του υπουργείου Εξωτερικών προσδιόρισαν, με τις συγκεκριμένες γεωγραφικές συντεταγμένες, το ανατολικό όριο της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ζήτησαν το ερευνητικό σκάφος να κινηθεί δυτικότερα από τη νοητή γραμμή του ορίου. Πραγματικά, λίγες ημέρες αργότερα, η αμερικανική πρεσβεία αποδέχθηκε τις ελληνικές απόψεις με την αναγραφή των συντεταγμένων, όπως και του όλου ιστορικού των εκατέρωθεν απόψεων, στη σημαντική ρηματική διακοίνωση.
Η ατολμία των κυβερνήσεων.
Με εξαίρεση -πάλι καλά- τους επίσημους χάρτες της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού, καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν έχει τολμήσει να αξιοποιήσει το πλεονέκτημα της επίσημης κατάθεσης των ορίων της υφαλοκρηπίδας και των ορίων των χωρικών υδάτων μας στον ΟΗΕ, όπως ορίζει η Σύμβαση για το Δίκαιο της θάλασσας. Κατά καιρούς μάλιστα, διάφοροι πολιτικοί προϊστάμενοι του υπουργείου Εξωτερικών άφηναν να διαρρεύσει ότι «δεν θα πέσουμε στην τουρκική παγίδα (!) της οριοθέτησης», παραδεχόμενοι προφανώς ότι δεν είχαν το θάρρος αντιμετώπισης της Αγκυρας. Εκτός από το πρόσφατο ανέλπιστο δώρο της ρηματικής διακοίνωσης των ΗΠΑ (μετά τη γνωστοποίηση των γεωγραφικών συντεταγμένων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας από τους υπηρεσιακούς παράγοντες του υπουργείου Εξωτερικών), η κυβέρνηση Καραμανλή είχε κάνει ένα παρόμοιο «μισό βήμα».
Τον Νοέμβριο του 2008, όταν το νορβηγικό ερευνητικό σκάφος «M/V Ostervold» πραγματοποιούσε μελέτες στο Καστελόριζο βάσει τουρκικής άδειας, η ελληνική πλευρά απέστειλε στην κυβέρνηση του Οσλο έγγραφο με τη γνωστοποίηση των ορίων της υφαλοκρηπίδας. Σε εκείνο το έγγραφο αναγράφονταν οι γεωγραφικές συντεταγμένες πέντε σημείων που καθορίζουντη γραμμή οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας από το νοτιοανατολικό άκρο των χωρικών υδάτων του Καστελόριζου.
Εφημερίδα: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ – ΣΕΛ.3 (24.01.2011)
Έγγραφη αναγνώριση των ΗΠΑ για τα όρια της υφαλοκρηπίδας στο Καστελόριζο, δηλαδή στη θαλάσσια περιοχή που κατεξοχήν αμφισβητείται την τρέχουσα περίοδο από την Τουρκία διαθέτει η ελληνική κυβέρνηση.
Το Καστελόριζο αποτελούσε, τους τελευταίους μήνες, ένα από τα κυριότερα θέματα των αδιαφανών συζητήσεων των πρωθυπουργών Γ. Παπανδρέου και Ρ. Ερντογάν, καθώς η πλήρης κατοχύρωση της υφαλοκρηπίδας του συγκεκριμένου νησιού ανοίγει τον δρόμο για την ένωση των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών (ΑΟΖ) της Ελλάδας και της Κύπρου και για την εκμετάλλευση κοιτασμάτων φυσικού αερίου.
Η αλλαγή στάσης της Ουάσινγκτον, η οποία από την εποχή του «Βυθίσατε το Χόρα» το 1976 και την κρίση του Μαρτίου του 1987 τηρούσε ουδετερότητα για την υφαλοκρηπίδα, αποκτά βαρύνουσα σημασία εν όψει των τελικών αποφάσεων του πρωθυπουργού για τον διάλογο με την Αγκυρα, αλλά και εν όψει της πιθανής επίσκεψης της υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Χ. Κλίντον στην Αθήνα σε δύο εβδομάδες.
Στο Καστελόριζο
Σύμφωνα με έγκυρες διπλωματικές πηγές, η αμερικανική πρεσβεία της Αθήνας απέστειλε στις 17 Σεπτεμβρίου 2010 ρηματική διακοίνωση στο υπουργείο Εξωτερικών με την οποία επιβεβαιώνει, με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, τις ελληνικές θέσεις για το ανατολικό όριο της υφαλοκρηπίδας του νησιωτικού συμπλέγματος του Καστελόριζου. Η επίδοση του επίσημου διπλωματικού εγγράφου ήταν το επιστέγασμα των, επί δίμηνο, «τριγωνικών» υπηρεσιακών συνεννοήσεων μεταξύ της ελληνικής πλευράς, των στελεχών της αμερικανικής πρεσβείας της Αθήνας και των προϊσταμένων τους στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Οι σχετικές συζητήσεις είχαν ξεκινήσει στα μέσα Ιουλίου, όταν το ειδικό ωκεανογραφικό σκάφος «Ναυτίλος» θα εγκαινίαζε τριμηνιαίο κύκλο ερευνών στην ανατολική Μεσόγειο. Το «Ναυτίλος» (R/V Nautilus) χρηματοδοτείται και χρησιμοποιείται από τους αμερικανικούς φορείς Institute for Exploration (IFE), Ocean Exploration Trust (OET) και Center for Ocean Exploration and Archaeological Oceanography (COEAO), καθώς και από το Πανεπιστήμιο του Ροντ Αϊλαντ (URI). Πέρα από την αμιγώς επιστημονική εργασία, τα συμπεράσματα του «Ναυτίλου» μελετώνται και από το ειδικό συμβούλιο της νέας Σύμβασης για τη θάλασσα των Ηνωμένων Εθνών. Σε πρώτη φάση, είτε λόγω άγνοιας είτε λόγω εσκεμμένης υποβάθμισης των πολιτικών ζητημάτων Ελλάδας-Τουμκίας, η αμερικανική πλευρά ενημέρωσε ότι σχεδίαζε να πραγματοποιήσει έρευνα νότια και νοτιοανατολικά του Καστελόριζου, χωρίς να διαθέτει σχετική άδεια από την ΕΧΑΕΘ, τη διυπουργική «Επιτροπή Χορήγησης Αδειών Ερευνών Θαλάσσης». Τα μέλη της ΕΧΑΕΘ εξέτασαν με ιδιαίτερη προσοχή το ζήτημα όχι μόνον λόγω της σημασίας του Καστελόριζου, αλλά και επειδή δημοσιεύματα του 2006 επέκριναν τον επικεφαλής του ερευνητικού προγράμματος του «Ναυτίλου» δρα Ρ. Μπάλαρντ, ωκεανογράφο και απόστρατο του Ναυτικού των ΗΠΑ.
Το υπουργείο Εξωτερικών υπογράμμισε προς την αμερικανική πρεσβεία ότι δεν θα επέτρεπε στο «Ναυτίλος» να διενεργήσει έρευνες χωρίς την άδεια των ελληνικών αρχών, καθώς το προτεινόμενο σχέδιο περιελάμβανε και περιοχές της υφαλοκρηπίδας της χώρας μας. Γι’ αυτό τον λόγο η Αθήνα αξίωσε τη μετατόπιση των ερευνών ανατολικά, δηλαδή σε περιοχές μέσα στα όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας. Προς τον σκοπό αυτό, τα αρμόδια στελέχη του υπουργείου Εξωτερικών προσδιόρισαν, με τις συγκεκριμένες γεωγραφικές συντεταγμένες, το ανατολικό όριο της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ζήτησαν το ερευνητικό σκάφος να κινηθεί δυτικότερα από τη νοητή γραμμή του ορίου. Πραγματικά, λίγες ημέρες αργότερα, η αμερικανική πρεσβεία αποδέχθηκε τις ελληνικές απόψεις με την αναγραφή των συντεταγμένων, όπως και του όλου ιστορικού των εκατέρωθεν απόψεων, στη σημαντική ρηματική διακοίνωση.
Η ατολμία των κυβερνήσεων.
Με εξαίρεση -πάλι καλά- τους επίσημους χάρτες της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού, καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν έχει τολμήσει να αξιοποιήσει το πλεονέκτημα της επίσημης κατάθεσης των ορίων της υφαλοκρηπίδας και των ορίων των χωρικών υδάτων μας στον ΟΗΕ, όπως ορίζει η Σύμβαση για το Δίκαιο της θάλασσας. Κατά καιρούς μάλιστα, διάφοροι πολιτικοί προϊστάμενοι του υπουργείου Εξωτερικών άφηναν να διαρρεύσει ότι «δεν θα πέσουμε στην τουρκική παγίδα (!) της οριοθέτησης», παραδεχόμενοι προφανώς ότι δεν είχαν το θάρρος αντιμετώπισης της Αγκυρας. Εκτός από το πρόσφατο ανέλπιστο δώρο της ρηματικής διακοίνωσης των ΗΠΑ (μετά τη γνωστοποίηση των γεωγραφικών συντεταγμένων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας από τους υπηρεσιακούς παράγοντες του υπουργείου Εξωτερικών), η κυβέρνηση Καραμανλή είχε κάνει ένα παρόμοιο «μισό βήμα».
Τον Νοέμβριο του 2008, όταν το νορβηγικό ερευνητικό σκάφος «M/V Ostervold» πραγματοποιούσε μελέτες στο Καστελόριζο βάσει τουρκικής άδειας, η ελληνική πλευρά απέστειλε στην κυβέρνηση του Οσλο έγγραφο με τη γνωστοποίηση των ορίων της υφαλοκρηπίδας. Σε εκείνο το έγγραφο αναγράφονταν οι γεωγραφικές συντεταγμένες πέντε σημείων που καθορίζουντη γραμμή οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας από το νοτιοανατολικό άκρο των χωρικών υδάτων του Καστελόριζου.
Εφημερίδα: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ – ΣΕΛ.3 (24.01.2011)
Συνεργασία " γιγάντων" : Μαθήματα επικοινωνιακής εκμετάλευσης των εμπορικών συνεργασιών
Frog, the first pest control company to open in northern Cyprus, and Orkin, a leading United States pest controller have signed a regional distribution agreement, Frog announced Sunday.
According to the deal, Frog will be responsible for all of Orkin’s franchising agreements in Northern Cyprus, Turkey and the Balkans, in the first time a Northern Cypriot company has signed a distributors’ agreement with an American company, Frog said.
Orkin provides what it calls an “Integrated Pest Control” program it says is suitable for homes, schools, hotels, hospitals, depots and manufacturing facilities.
Source : Hurriyet Daily News
Following the agreement, Frog will set up 40 franchises around Turkey, employing nearly 1000 people.
Speaking at a three-day conference following the signing of the multi-million dollar agreement between the U.S. and northern Cyprus companies, U.S. Ambassador to Greek Cyprus Franc C. Urbancic stressed the embassy's goal in attracting new franchises to the island to create opportunities for businesses to expand regionally.
The ambassador praised the strength of U.S. brands and their growing presence in the region, stressing that the embassy had a role to play in the regional franchise conference in Limassol, Cyprus, in October, 2010 where over 50 U.S. brands were represented, with the program drawing participants from both the Greek Cypriot and Turkish Cypriot communities, as well as from the Middle East.
Because of Cyprus’ particular location, Urbancic said, it was an important center from which Orkin and others could expand in the eastern Mediterranean, Turkey and the Balkans. He hoped that within five years American products would increase sales throughout the world twofold, he said.
More business partnerships are expected between U.S. franchises and Cypriot entrepreneurs based on initial meetings at the conference. Such efforts support U.S. President Barack Obama's National Export Strategy and increase opportunities for U.S. businesses in Cyprus, he said.
Source : Hurriyet Daily News
According to the deal, Frog will be responsible for all of Orkin’s franchising agreements in Northern Cyprus, Turkey and the Balkans, in the first time a Northern Cypriot company has signed a distributors’ agreement with an American company, Frog said.
Orkin provides what it calls an “Integrated Pest Control” program it says is suitable for homes, schools, hotels, hospitals, depots and manufacturing facilities.
Source : Hurriyet Daily News
Following the agreement, Frog will set up 40 franchises around Turkey, employing nearly 1000 people.
Speaking at a three-day conference following the signing of the multi-million dollar agreement between the U.S. and northern Cyprus companies, U.S. Ambassador to Greek Cyprus Franc C. Urbancic stressed the embassy's goal in attracting new franchises to the island to create opportunities for businesses to expand regionally.
The ambassador praised the strength of U.S. brands and their growing presence in the region, stressing that the embassy had a role to play in the regional franchise conference in Limassol, Cyprus, in October, 2010 where over 50 U.S. brands were represented, with the program drawing participants from both the Greek Cypriot and Turkish Cypriot communities, as well as from the Middle East.
Because of Cyprus’ particular location, Urbancic said, it was an important center from which Orkin and others could expand in the eastern Mediterranean, Turkey and the Balkans. He hoped that within five years American products would increase sales throughout the world twofold, he said.
More business partnerships are expected between U.S. franchises and Cypriot entrepreneurs based on initial meetings at the conference. Such efforts support U.S. President Barack Obama's National Export Strategy and increase opportunities for U.S. businesses in Cyprus, he said.
Source : Hurriyet Daily News
A Turkish analysis for the northern Cyprus economic situation
As a matter of fact the problem in northern Cyprus is political not economic. An incapable government and a sluggish political system operate in Cyprus today. Furthermore, there are alternatives to neither, and this has been the case for a long time.
The structure has created an economy based on donations as Turkish Cypriots have turned into beggars. The economy in the northern Cyprus survives through Turkey’s support.
This is the reality that has created a single focal point; which is to increase aid from Turkey and for Turkey to have a say in its distribution.
More clearly though, politics in northern Cyprus has simply been built on unearned income which poisons both politics and the economy.
In the current system neither private sector, nor planning and programming, nor dreams exist. For most people, politics and trade unions are what is important, to earn bigger shares from Ankara and to spend without earning or producing anything.
With this, Turkey is actually harming Turkish Cypriots because money keeps this corrupted system with no future alive.
As long as money is transferred to northern Cyprus, unless the Cypriot system hits the bottom, Turkish Cypriots will not try to come up with formulas for salvation. Politicians in office representing the state today will set obstacles before the entire finance discipline and reform programs Turkey imposes.
Under these circumstances, it is futile to seek negotiations with Greek Cypriots. For if an agreement is reached, even by chance, and if a federal state is established, Greek Cypriots will leave their Turkish cohabiters way behind.
The internal dynamics of northern Cyprus
In the south, there is a European Union member country which is well-organized, institutionalized, sober and prosperous. In the north, there is an economy which is still in the intensive care unit, so to speak. Other than prostitution and gambling sector, there is nothing in the north that can compete with the economy operated by the Greek Cypriots.
Obviously, considering the internal dynamics northern Cyprus cannot make any reforms and set-up a market economy to rise on its own two feet.
Political parties will never take measures to set the economy on a healthy ground and get involved in cooperation voluntarily.
They don’t have the power.
In this case, Turkey will either keep paying northern Cyprus’ bills or withdraw support to teach them a lesson, or push Turkish Cypriots into the corner for self-healing.
The most realistic approach
The best strategy would be to leave northern Cyprus alone to its fate. But I don’t think Ankara will do that. Then, the most realistic approach is the latter.
Prime Minister Recep Tayyip Erdoğan should create some time and sit together with party leaders in northern Cyprus. He should convince them to support the protocol signed between Turkey and northern Cyprus a few months ago. Necessary reforms should be done with political and economic support in addition to the assistance of all political parties in northern Cyprus.
I don’t think anyone else can do this.
If Turkish Cypriots are not given a wake-up call, their fate is known: either being wiped out by immigrants from Turkey or by Greek Cypriots
Source : Hurriyet Daily News
The structure has created an economy based on donations as Turkish Cypriots have turned into beggars. The economy in the northern Cyprus survives through Turkey’s support.
This is the reality that has created a single focal point; which is to increase aid from Turkey and for Turkey to have a say in its distribution.
More clearly though, politics in northern Cyprus has simply been built on unearned income which poisons both politics and the economy.
In the current system neither private sector, nor planning and programming, nor dreams exist. For most people, politics and trade unions are what is important, to earn bigger shares from Ankara and to spend without earning or producing anything.
With this, Turkey is actually harming Turkish Cypriots because money keeps this corrupted system with no future alive.
As long as money is transferred to northern Cyprus, unless the Cypriot system hits the bottom, Turkish Cypriots will not try to come up with formulas for salvation. Politicians in office representing the state today will set obstacles before the entire finance discipline and reform programs Turkey imposes.
Under these circumstances, it is futile to seek negotiations with Greek Cypriots. For if an agreement is reached, even by chance, and if a federal state is established, Greek Cypriots will leave their Turkish cohabiters way behind.
The internal dynamics of northern Cyprus
In the south, there is a European Union member country which is well-organized, institutionalized, sober and prosperous. In the north, there is an economy which is still in the intensive care unit, so to speak. Other than prostitution and gambling sector, there is nothing in the north that can compete with the economy operated by the Greek Cypriots.
Obviously, considering the internal dynamics northern Cyprus cannot make any reforms and set-up a market economy to rise on its own two feet.
Political parties will never take measures to set the economy on a healthy ground and get involved in cooperation voluntarily.
They don’t have the power.
In this case, Turkey will either keep paying northern Cyprus’ bills or withdraw support to teach them a lesson, or push Turkish Cypriots into the corner for self-healing.
The most realistic approach
The best strategy would be to leave northern Cyprus alone to its fate. But I don’t think Ankara will do that. Then, the most realistic approach is the latter.
Prime Minister Recep Tayyip Erdoğan should create some time and sit together with party leaders in northern Cyprus. He should convince them to support the protocol signed between Turkey and northern Cyprus a few months ago. Necessary reforms should be done with political and economic support in addition to the assistance of all political parties in northern Cyprus.
I don’t think anyone else can do this.
If Turkish Cypriots are not given a wake-up call, their fate is known: either being wiped out by immigrants from Turkey or by Greek Cypriots
Source : Hurriyet Daily News
Δευτέρα 24 Ιανουαρίου 2011
Ενδιαφέρον της γαλλικής Total για εξορύξεις στην Κυπριακή ΑΟΖ
Σωτήρης Παπαδόπουλος
Έντονο γαλλικό ενδιαφέρον για τα υπόλοιπα Οικόπεδα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Υπάρχει έντονο παρασκήνιο το οποίο έχει φτάσει μέχρι και τον Πρόεδρο της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί.
Την περασμένη Παρασκευή, ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Ενέργειας Σόλων Κασίνης συναντήθηκε με τον Γάλλο Πρέσβη και τον ενημέρωσε για όλες τις εξελίξεις τον κυπριακό ενεργειακό χάρτη. Η Γαλλική κυβέρνηση, μέσω του Γάλλου Πρέσβη θέλησε να ενημερωθεί για τις σκέψεις που υπάρχουν τόσο για το Οικόπεδο 12 αλλά και για το πότε θα ξεκινήσει ο δεύτερος γύρος διαπραγμάτευσης.
Ήδη φαίνεται πως υπάρχει έντονο ενδιαφέρον από την εταιρία Τοτάλ. Μάλιστα, τους τελευταίους μήνες η εταιρία έχει αγοράσει τρεις φορές σεισμικά δεδομένα για τα υπόλοιπα οικόπεδα και φαίνεται πως από την απόλυτη απαξίωση που έδειχνε αρχικώς η εταιρία να πέρασε στο πολύ σοβαρό ενδιαφέρον.
Αρμόδιες πηγές, ανέφεραν στο Σίγμα, ότι η Τοτάλ θα υποβάλει πρόταση και μάλιστα σύντομα. Την ίδια ώρα, η περίφημη πλατφόρμα με το 3ο τρυπάνι θα φτάσει στο λιμάνι της Λεμεσού στις 3 με 5 Φεβρουαρίου. Αυτό το τρυπάνι θα χρησιμοποιηθεί από την Noble για εξεύρεση πετρελαίου. Την ίδια ώρα, έχει αρχίσει και ο χορός των ενεργειακών συνομιλιών Ελλάδας και Ισραήλ. Εξάλλου, το παραδέχθηκε ο ίδιος ο Έλληνας Υπουργός Επικρατείας Χάρης Παμπούκης, σε συνέντευξη του στο Ρόϊτερς. Τα ευρήματα στο Λεβιάθαν έχουν δημιουργήσει νέα δεδομένα, με το Ισραήλ να ψάχνει πια τον δρόμο για να μπει στις Ευρωπαϊκές αγορές.
Το θέμα αυτό συζητήθηκε σε βάθος την περασμένη βδομάδα κατά την επίσκεψη Λίμπερμαν στην Αθήνα.
Ο Έλληνας Υπουργός είπε ότι «Αυτό που προσπαθούμε τώρα να δούμε είναι πώς θα μπορούσε να λειτουργήσει η Ελλάδα ως κέντρο διαμετακομιστικό και παροχής υπηρεσιών, εφόσον αποτελεί φυσική δίοδο προς τα Βαλκάνια και την Ευρώπη». Ο κ. Παμπούκης τόνισε ωστόσο, ότι έχουν γίνει μόνο διερευνητικές συζητήσεις για τη μεταφορά φυσικού αερίου από τα κοιτάσματα του Λεβιάθαν.
Έχει, επίσης ήδη ανακοινωθεί ότι το Ισραήλ συζητά πιθανή συνεργασία με την Κύπρο στον χώρο του υγροποιημένου φυσικού αερίου. Ο Έλληνας Υπουργός προσέθεσε δε, ότι έχει διοριστεί συντονιστής της Ελλάδας για τις σχέσεις με το Ισραήλ.
http://www.sigmalive.com/news/local/348482
Έντονο γαλλικό ενδιαφέρον για τα υπόλοιπα Οικόπεδα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Υπάρχει έντονο παρασκήνιο το οποίο έχει φτάσει μέχρι και τον Πρόεδρο της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί.
Την περασμένη Παρασκευή, ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Ενέργειας Σόλων Κασίνης συναντήθηκε με τον Γάλλο Πρέσβη και τον ενημέρωσε για όλες τις εξελίξεις τον κυπριακό ενεργειακό χάρτη. Η Γαλλική κυβέρνηση, μέσω του Γάλλου Πρέσβη θέλησε να ενημερωθεί για τις σκέψεις που υπάρχουν τόσο για το Οικόπεδο 12 αλλά και για το πότε θα ξεκινήσει ο δεύτερος γύρος διαπραγμάτευσης.
Ήδη φαίνεται πως υπάρχει έντονο ενδιαφέρον από την εταιρία Τοτάλ. Μάλιστα, τους τελευταίους μήνες η εταιρία έχει αγοράσει τρεις φορές σεισμικά δεδομένα για τα υπόλοιπα οικόπεδα και φαίνεται πως από την απόλυτη απαξίωση που έδειχνε αρχικώς η εταιρία να πέρασε στο πολύ σοβαρό ενδιαφέρον.
Αρμόδιες πηγές, ανέφεραν στο Σίγμα, ότι η Τοτάλ θα υποβάλει πρόταση και μάλιστα σύντομα. Την ίδια ώρα, η περίφημη πλατφόρμα με το 3ο τρυπάνι θα φτάσει στο λιμάνι της Λεμεσού στις 3 με 5 Φεβρουαρίου. Αυτό το τρυπάνι θα χρησιμοποιηθεί από την Noble για εξεύρεση πετρελαίου. Την ίδια ώρα, έχει αρχίσει και ο χορός των ενεργειακών συνομιλιών Ελλάδας και Ισραήλ. Εξάλλου, το παραδέχθηκε ο ίδιος ο Έλληνας Υπουργός Επικρατείας Χάρης Παμπούκης, σε συνέντευξη του στο Ρόϊτερς. Τα ευρήματα στο Λεβιάθαν έχουν δημιουργήσει νέα δεδομένα, με το Ισραήλ να ψάχνει πια τον δρόμο για να μπει στις Ευρωπαϊκές αγορές.
Το θέμα αυτό συζητήθηκε σε βάθος την περασμένη βδομάδα κατά την επίσκεψη Λίμπερμαν στην Αθήνα.
Ο Έλληνας Υπουργός είπε ότι «Αυτό που προσπαθούμε τώρα να δούμε είναι πώς θα μπορούσε να λειτουργήσει η Ελλάδα ως κέντρο διαμετακομιστικό και παροχής υπηρεσιών, εφόσον αποτελεί φυσική δίοδο προς τα Βαλκάνια και την Ευρώπη». Ο κ. Παμπούκης τόνισε ωστόσο, ότι έχουν γίνει μόνο διερευνητικές συζητήσεις για τη μεταφορά φυσικού αερίου από τα κοιτάσματα του Λεβιάθαν.
Έχει, επίσης ήδη ανακοινωθεί ότι το Ισραήλ συζητά πιθανή συνεργασία με την Κύπρο στον χώρο του υγροποιημένου φυσικού αερίου. Ο Έλληνας Υπουργός προσέθεσε δε, ότι έχει διοριστεί συντονιστής της Ελλάδας για τις σχέσεις με το Ισραήλ.
http://www.sigmalive.com/news/local/348482
Ο αυτοκινητόδρομος της Ευρασίας
ΤΡΙΓΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ
Το 1986 μεσουρανούσε στην Ουάσιγκτον η τριγωνική συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ-Τουρκίας που αναπτύχθηκε και πήρε στρατηγικές διαστάσεις επί προεδρίας Ρέιγκαν με την υπογραφή σειράς Μνημονίων ΜΟUs(Μemorandum ofUnderstanding) μεταξύ των τριών χωρών και με την εφαρμογή του Δόγματος Wohlstetter για την Τουρκία που καθιστούσε την τελευταία (μαζί με το Ισραήλ) τοποτηρητές των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή μέχρι τον Περσικό Κόλπο.
Του Μάριου Ευρυβιάδη
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ 23/01/2001-Σελίς11
Το 1946 οι Αμερικανοί ανέπτυξαν στη Μεσόγειο τον 6ο Αμερικανικό Στόλο. Από τότε μέχρι σήμερα η συμβατική δύναμη πυρός και μόνο του Αμερικανικού Στόλου, χωρίς δηλαδή αναφορά στις θερμοπυρηνικές του δυνατότητες, καθιστά τις ΗΠΑ ως την κυρίαρχη δύναμη και στις δύο πλευρές της Μεσογείου.
Από τον ForestSherman USVice Chief ofΝavalΟperations, USΝavy, μαθαίνουμε και το λόγο για την ανάπτυξη του Αμερικανικού Στόλου στη Μεσόγειο. Όπως μας πληροφορεί τον Μάρτιο του 1947, στους στρατηγικούς σχεδιασμούς της Ουάσιγκτον η Μεσόγειος πρέπει να θεωρείται ως ένας «αυτοκινητόδρομος» (“a highway”) για την προβολή στρατιωτικής ισχύος «βαθιά στην καρδιά της Ευρασίας και της Αφρικής».
Τον ίδιο μήνα ο Αμερικανός Πρόεδρος Τρούμαν με αφορμή αλλά όχι αιτία τον εμφύλιο πόλεμο στην Ελλάδα, διακήρυττε το πρωτόλειο Δόγμα Τρούμαν για την ανάσχεση του σοβιετικού κομμουνισμού ενώ τον Ιούνιο του ίδιου έτους ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρσαλ εξάγγελλε το σχέδιο Μάρσαλ για την ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο Ευρώπης.
Με το Δόγμα Τρούμαν και το Σχέδιο Μάρσαλ ο διαχωρισμός της Ευρώπης σε ζώνες επιρροής και ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν πλέον γεγονός. Με τα γεγονότα του 1947 επιβεβαιώθηκαν επίσημα πλέον η συμφωνία της Γιάλτας του 1945 για τη δημιουργία ζωνών επιρροής στην Ευρώπη καθώς επίσης και ο προπομπός της Γιάλτας που ήταν η συμφωνία Τσόρτσιλ - Στάλιν στη Μόσχα γνωστή και ως «συμφωνία Ποσοστών» για τη δημιουργία ζωνών επιρροής στα Βαλκάνια. Με τη συμφωνία αυτή ο Στάλιν αναγνώριζε ότι γεωπολιτικά η Ελλάδα «ανήκε» κατά 90% στη Δύση με τη σοβιετική επιρροή να περιορίζεται στα 10%. Ο Στάλιν τήρησε ευλαβικά τη συμφωνία αυτή αναγνωρίζοντας και διαβεβαιώνοντας επανειλημμένα Ουάσιγκτον και Λονδίνο ως προς τη σημασία της Ελλάδος για την «ασφάλεια της Δύσης.
Ο γεωπολιτικός χώρος της Ελλάδας - ο ηπειρωτικός, το σύμπλεγμα των νησιών και η Κρήτη, διεμβολίζουν τη Μεσόγειο, τον «αυτοκινητόδρομο» των Αμερικανών. Και η γεωπολιτική αυτή επιταγή μαζί με τη «συμφωνία» Δύσης - Στάλιν σφράγισαν την πορεία του ελληνικού εμφυλίου πολέμου. Το 1948 η Μεσόγειος αποκτά μία επιπλέον στρατηγική σημασία. Δημιουργείται το κράτος του Ισραήλ.
Για το Ισραήλ από τότε μέχρι σήμερα η Μεσόγειος αποτελεί τον «ομφάλιό του λώρο» προς τη Δύση και την ασφάλειά τους. Είναι ο «αυτοκινητόδρομος» του Ισραήλ προς τη Δύση. Και έτσι αντιλαμβανόταν τη Μεσόγειο ο εθνοπατέρας του Ισραήλ Μπεν Γκουριόν. Από το 1948 μέχρι σήμερα η ελεύθερη πρόσβαση του Ισραήλ προς τη Δύση μέσω της Μεσογείου αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του στρατηγικού δόγματος του Ισραήλ. Γι’ αυτό και μία από τις πρώτες κινήσεις του Μπεν Γκουριόν ήταν να αναζητήσει τότε στρατηγικές συμμαχίες πρώτα με Ελλάδα και μετά με Τουρκία. Η Τουρκία ανταποκρίθηκε, η Ελλάδα όχι.
Τη σημασία της Μεσογείου ως «αυτοκινητόδρομου» του Ισραήλ προς τη Δύση επιβεβαίωσε πανηγυρικά ο Ισραηλινός Εdward Luttwak, τέως ανώτατο στέλεχος των μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ (Μοσσάντ) όταν ευθαρσώς δήλωσε τον Μάρτιο του 1986 στην Ουάσιγκτον ότι ο «έλεγχος της Ανατολικής Μεσογείου από μη φιλικές προς το Ισραήλ δυνάμεις είναι ασυμβίβαστος με την επιβίωση του Ισραήλ» (“Τhe controlοfthe Εastern Μediterranean byforcesnotfriendlyto Ιsraelis incompatible with the survivalofΙsrael”). Ήδη με τη διακήρυξη του Δόγματος Κάρτερ του 1981 (ΡresidentialDirective / ΝSC 63) και του Δόγματος Μπους δέκα χρόνια αργότερα (ΝationalSecurityDirective 54) ο Περσικός Κόλπος ορίζεται, λόγω πετρελαίων, ως ζωτικής σημασίας για τις ΗΠΑ οι οποίες θα χρησιμοποιήσουν βία εναντίον κάθε δύναμης, εσωτερικής ή εξωτερικής, που θα αποπειραθεί να ηγεμονεύσει του χώρου.
Επανερχόμεθα στο 1947 και τη σημασία της Μεσογείου ως αυτοκινητοδρόμου για την προβολή αμερικανικής ισχύος βαθιά στην καρδιά της Ευρασίας. Επανερχόμεθα δηλαδή και στη στρατηγική σημασία του γεωπολιτικού χώρου της Ελλάδας τον οποίο από το 1960 συμπληρώνει και η Κύπρος, για τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου.
Για Ουάσιγκτον και Ιερουσαλήμ η στρατηγική συμμαχία με την κεμαλική Τουρκία διασφάλιζε τα στρατηγικά τους συμφέροντα. Αυτό επέτρεπε στην Άγκυρα να λειτουργεί ως «νταής» κατά Ελλάδας και Κύπρου και έκανε δυνατή και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο καθώς επίσης και την συνεχή τουρκική κατοχή. Ο περιβόητος Richard Ρerle δήλωσε ενώπιον του Κογκρέσου στις αρχές του 1980 ως Υφυπουργός Άμυνας του Προέδρου Ρέιγκαν, ότι η τουρκική στρατιωτική κατοχή στην Κύπρο διασφάλιζε τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Ο Ρerle υπήρξε θιασώτης του άξονα Τουρκίας - Ισραήλ και αξιωματούχος που υλοποίησε το Δόγμα Wohlstetter για την Τουρκία (19 δις δολάρια σε 13 χρόνια) μέσω του οποίου η τελευταία απέκτησε μια πολεμική μηχανή πίσω μόνο από τον 6ο Στόλο και το Ισραήλ.
ΤΡΙΓΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ
Το 1986 μεσουρανούσε στην Ουάσιγκτον η τριγωνική συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ-Τουρκίας που αναπτύχθηκε και πήρε στρατηγικές διαστάσεις επί προεδρίας Ρέιγκαν με την υπογραφή σειράς Μνημονίων ΜΟUs(Μemorandum ofUnderstanding) μεταξύ των τριών χωρών και με την εφαρμογή του Δόγματος Wohlstetter για την Τουρκία που καθιστούσε την τελευταία (μαζί με το Ισραήλ) τοποτηρητές των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή μέχρι τον Περσικό Κόλπο.
Το συμφέρον δημιουργεί γέφυρες
ΣΗΜΕΡΑ,δυο γεωπολιτικές εξελίξεις τείνουν να ανατρέψουν τα γεωπολιτικά δεδομένα στη Μεσόγειο. Το πρώτο είναι οι νέοοθωμανικές φιλοδοξίες μιας ισλαμικής Τουρκίας που επιδιώκει πλέον να ηγεμονεύσει της Ανατολικής Μεσογείου απειλώντας τόσο τα ζωτικά συμφέροντα του Ισραήλ αλλά και τους στρατηγικούς σχεδιασμούς της Ουάσιγκτον.
Η άλλη εξέλιξη αφορά στην πολύ ρεαλιστική πλέον κατάσταση της «απεξάρτησης» τόσο του Ισραήλ όσο και της Ευρώπης, μέσω Κύπρου και Ελλάδας, από τον Τουρκο-Ισλαμικό εναγκαλισμό σε ενεργειακά και άλλα ζητήματα.
Το Ισραήλ είναι αποφασισμένο να διατηρήσει τον αυτοκινητόδρομο της Μεσογείου «ανοικτό» και εκτός ελέγχου της ισλαμικής Τουρκίας. Οι σε εξέλιξη γεωπολιτικές δυναμικές και οι συναφείς γεωπολιτικές επιλογές δεν επιτρέπουν άλλη εναλλακτική. Εκ των πραγμάτων και λόγω συμφέροντος, αλλά συνειδητοποιώντας και κάποιες άλλες αρνητικές γι’ αυτό πραγματικότητες, το Ισραήλ στρέφεται προς Αθήνα και Λευκωσία.
Ο Θουκυδίδης μάς διδάσκει ότι στο αμοραλιστικό πεδίο των διακρατικών σχέσεων, είναι το συμφέρον που δημιουργεί γέφυρες και σχέσεις αμοιβαιότητας. Όλα τα υπόλοιπα έπονται.
Το 1986 μεσουρανούσε στην Ουάσιγκτον η τριγωνική συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ-Τουρκίας που αναπτύχθηκε και πήρε στρατηγικές διαστάσεις επί προεδρίας Ρέιγκαν με την υπογραφή σειράς Μνημονίων ΜΟUs(Μemorandum ofUnderstanding) μεταξύ των τριών χωρών και με την εφαρμογή του Δόγματος Wohlstetter για την Τουρκία που καθιστούσε την τελευταία (μαζί με το Ισραήλ) τοποτηρητές των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή μέχρι τον Περσικό Κόλπο.
Του Μάριου Ευρυβιάδη
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ 23/01/2001-Σελίς11
Το 1946 οι Αμερικανοί ανέπτυξαν στη Μεσόγειο τον 6ο Αμερικανικό Στόλο. Από τότε μέχρι σήμερα η συμβατική δύναμη πυρός και μόνο του Αμερικανικού Στόλου, χωρίς δηλαδή αναφορά στις θερμοπυρηνικές του δυνατότητες, καθιστά τις ΗΠΑ ως την κυρίαρχη δύναμη και στις δύο πλευρές της Μεσογείου.
Από τον ForestSherman USVice Chief ofΝavalΟperations, USΝavy, μαθαίνουμε και το λόγο για την ανάπτυξη του Αμερικανικού Στόλου στη Μεσόγειο. Όπως μας πληροφορεί τον Μάρτιο του 1947, στους στρατηγικούς σχεδιασμούς της Ουάσιγκτον η Μεσόγειος πρέπει να θεωρείται ως ένας «αυτοκινητόδρομος» (“a highway”) για την προβολή στρατιωτικής ισχύος «βαθιά στην καρδιά της Ευρασίας και της Αφρικής».
Τον ίδιο μήνα ο Αμερικανός Πρόεδρος Τρούμαν με αφορμή αλλά όχι αιτία τον εμφύλιο πόλεμο στην Ελλάδα, διακήρυττε το πρωτόλειο Δόγμα Τρούμαν για την ανάσχεση του σοβιετικού κομμουνισμού ενώ τον Ιούνιο του ίδιου έτους ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρσαλ εξάγγελλε το σχέδιο Μάρσαλ για την ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο Ευρώπης.
Με το Δόγμα Τρούμαν και το Σχέδιο Μάρσαλ ο διαχωρισμός της Ευρώπης σε ζώνες επιρροής και ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν πλέον γεγονός. Με τα γεγονότα του 1947 επιβεβαιώθηκαν επίσημα πλέον η συμφωνία της Γιάλτας του 1945 για τη δημιουργία ζωνών επιρροής στην Ευρώπη καθώς επίσης και ο προπομπός της Γιάλτας που ήταν η συμφωνία Τσόρτσιλ - Στάλιν στη Μόσχα γνωστή και ως «συμφωνία Ποσοστών» για τη δημιουργία ζωνών επιρροής στα Βαλκάνια. Με τη συμφωνία αυτή ο Στάλιν αναγνώριζε ότι γεωπολιτικά η Ελλάδα «ανήκε» κατά 90% στη Δύση με τη σοβιετική επιρροή να περιορίζεται στα 10%. Ο Στάλιν τήρησε ευλαβικά τη συμφωνία αυτή αναγνωρίζοντας και διαβεβαιώνοντας επανειλημμένα Ουάσιγκτον και Λονδίνο ως προς τη σημασία της Ελλάδος για την «ασφάλεια της Δύσης.
Ο γεωπολιτικός χώρος της Ελλάδας - ο ηπειρωτικός, το σύμπλεγμα των νησιών και η Κρήτη, διεμβολίζουν τη Μεσόγειο, τον «αυτοκινητόδρομο» των Αμερικανών. Και η γεωπολιτική αυτή επιταγή μαζί με τη «συμφωνία» Δύσης - Στάλιν σφράγισαν την πορεία του ελληνικού εμφυλίου πολέμου. Το 1948 η Μεσόγειος αποκτά μία επιπλέον στρατηγική σημασία. Δημιουργείται το κράτος του Ισραήλ.
Για το Ισραήλ από τότε μέχρι σήμερα η Μεσόγειος αποτελεί τον «ομφάλιό του λώρο» προς τη Δύση και την ασφάλειά τους. Είναι ο «αυτοκινητόδρομος» του Ισραήλ προς τη Δύση. Και έτσι αντιλαμβανόταν τη Μεσόγειο ο εθνοπατέρας του Ισραήλ Μπεν Γκουριόν. Από το 1948 μέχρι σήμερα η ελεύθερη πρόσβαση του Ισραήλ προς τη Δύση μέσω της Μεσογείου αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του στρατηγικού δόγματος του Ισραήλ. Γι’ αυτό και μία από τις πρώτες κινήσεις του Μπεν Γκουριόν ήταν να αναζητήσει τότε στρατηγικές συμμαχίες πρώτα με Ελλάδα και μετά με Τουρκία. Η Τουρκία ανταποκρίθηκε, η Ελλάδα όχι.
Τη σημασία της Μεσογείου ως «αυτοκινητόδρομου» του Ισραήλ προς τη Δύση επιβεβαίωσε πανηγυρικά ο Ισραηλινός Εdward Luttwak, τέως ανώτατο στέλεχος των μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ (Μοσσάντ) όταν ευθαρσώς δήλωσε τον Μάρτιο του 1986 στην Ουάσιγκτον ότι ο «έλεγχος της Ανατολικής Μεσογείου από μη φιλικές προς το Ισραήλ δυνάμεις είναι ασυμβίβαστος με την επιβίωση του Ισραήλ» (“Τhe controlοfthe Εastern Μediterranean byforcesnotfriendlyto Ιsraelis incompatible with the survivalofΙsrael”). Ήδη με τη διακήρυξη του Δόγματος Κάρτερ του 1981 (ΡresidentialDirective / ΝSC 63) και του Δόγματος Μπους δέκα χρόνια αργότερα (ΝationalSecurityDirective 54) ο Περσικός Κόλπος ορίζεται, λόγω πετρελαίων, ως ζωτικής σημασίας για τις ΗΠΑ οι οποίες θα χρησιμοποιήσουν βία εναντίον κάθε δύναμης, εσωτερικής ή εξωτερικής, που θα αποπειραθεί να ηγεμονεύσει του χώρου.
Επανερχόμεθα στο 1947 και τη σημασία της Μεσογείου ως αυτοκινητοδρόμου για την προβολή αμερικανικής ισχύος βαθιά στην καρδιά της Ευρασίας. Επανερχόμεθα δηλαδή και στη στρατηγική σημασία του γεωπολιτικού χώρου της Ελλάδας τον οποίο από το 1960 συμπληρώνει και η Κύπρος, για τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου.
Για Ουάσιγκτον και Ιερουσαλήμ η στρατηγική συμμαχία με την κεμαλική Τουρκία διασφάλιζε τα στρατηγικά τους συμφέροντα. Αυτό επέτρεπε στην Άγκυρα να λειτουργεί ως «νταής» κατά Ελλάδας και Κύπρου και έκανε δυνατή και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο καθώς επίσης και την συνεχή τουρκική κατοχή. Ο περιβόητος Richard Ρerle δήλωσε ενώπιον του Κογκρέσου στις αρχές του 1980 ως Υφυπουργός Άμυνας του Προέδρου Ρέιγκαν, ότι η τουρκική στρατιωτική κατοχή στην Κύπρο διασφάλιζε τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Ο Ρerle υπήρξε θιασώτης του άξονα Τουρκίας - Ισραήλ και αξιωματούχος που υλοποίησε το Δόγμα Wohlstetter για την Τουρκία (19 δις δολάρια σε 13 χρόνια) μέσω του οποίου η τελευταία απέκτησε μια πολεμική μηχανή πίσω μόνο από τον 6ο Στόλο και το Ισραήλ.
ΤΡΙΓΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ
Το 1986 μεσουρανούσε στην Ουάσιγκτον η τριγωνική συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ-Τουρκίας που αναπτύχθηκε και πήρε στρατηγικές διαστάσεις επί προεδρίας Ρέιγκαν με την υπογραφή σειράς Μνημονίων ΜΟUs(Μemorandum ofUnderstanding) μεταξύ των τριών χωρών και με την εφαρμογή του Δόγματος Wohlstetter για την Τουρκία που καθιστούσε την τελευταία (μαζί με το Ισραήλ) τοποτηρητές των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή μέχρι τον Περσικό Κόλπο.
Το συμφέρον δημιουργεί γέφυρες
ΣΗΜΕΡΑ,δυο γεωπολιτικές εξελίξεις τείνουν να ανατρέψουν τα γεωπολιτικά δεδομένα στη Μεσόγειο. Το πρώτο είναι οι νέοοθωμανικές φιλοδοξίες μιας ισλαμικής Τουρκίας που επιδιώκει πλέον να ηγεμονεύσει της Ανατολικής Μεσογείου απειλώντας τόσο τα ζωτικά συμφέροντα του Ισραήλ αλλά και τους στρατηγικούς σχεδιασμούς της Ουάσιγκτον.
Η άλλη εξέλιξη αφορά στην πολύ ρεαλιστική πλέον κατάσταση της «απεξάρτησης» τόσο του Ισραήλ όσο και της Ευρώπης, μέσω Κύπρου και Ελλάδας, από τον Τουρκο-Ισλαμικό εναγκαλισμό σε ενεργειακά και άλλα ζητήματα.
Το Ισραήλ είναι αποφασισμένο να διατηρήσει τον αυτοκινητόδρομο της Μεσογείου «ανοικτό» και εκτός ελέγχου της ισλαμικής Τουρκίας. Οι σε εξέλιξη γεωπολιτικές δυναμικές και οι συναφείς γεωπολιτικές επιλογές δεν επιτρέπουν άλλη εναλλακτική. Εκ των πραγμάτων και λόγω συμφέροντος, αλλά συνειδητοποιώντας και κάποιες άλλες αρνητικές γι’ αυτό πραγματικότητες, το Ισραήλ στρέφεται προς Αθήνα και Λευκωσία.
Ο Θουκυδίδης μάς διδάσκει ότι στο αμοραλιστικό πεδίο των διακρατικών σχέσεων, είναι το συμφέρον που δημιουργεί γέφυρες και σχέσεις αμοιβαιότητας. Όλα τα υπόλοιπα έπονται.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)