Σκληρές συγκρούσεις για τράπεζες, ενέργεια και δραχμή

Σκληρές συγκρούσεις βρίσκονται σε εξέλιξη στον τομέα των τραπεζών και της ενέργειας, ενώ φαίνεται ότι δραστηριοποιείται, στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο, το λόμπι της δραχμής. Μια ματιά στην ιστορία των ελληνικών χρεοκοπιών –χαρακτηριστικά τα όσα συνέβησαν μετά το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» του Χαριλάου Τρικούπη το 1893– μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τη χρεοκοπία του ελληνικού Δημοσίου ακολουθεί πάντα ένας γύρος άγριας λεηλασίας του δημόσιου χρήματος και του δημόσιου συμφέροντος, που μπορεί να έχει και διάρκεια δεκαετιών.

Πολιτική αναμέτρηση
Στην τελική ευθεία προς την υπογραφή του νέου μνημονίου αναπτύσσεται η πολιτική αναμέτρηση γύρω από την αναγκαία επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Είναι γνωστό ότι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα έπεσε θύμα του δημοσιονομικού εκτροχιασμού και της κατάρρευσης της αξιοπιστίας του ελληνικού Δημοσίου. Στην Ελλάδα οι τράπεζες στάθηκαν σε ένα υψηλό επαγγελματικό επίπεδο και δεν είχαμε φαινόμενα ανάλογα με εκείνα που παρατηρήθηκαν στις ΗΠΑ, τη Μεγάλη Βρετανία και την Ιρλανδία. Στην πατρίδα μας δεν είχαμε εγχώρια χρηματοπιστωτική κρίση, αλλά δημοσιονομική κατάρρευση, που επιβάρυνε το χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Το κούρεμα των ομολόγων αποδεικνύεται ιδιαίτερα σκληρό για τις τράπεζες σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξανόμενες επισφάλειες δοκιμάζουν την αντοχή τους. Δεν είναι τυχαίο ότι ο πολυσυζητημένος «γάμος» Alpha Bank και Eurobank αναβλήθηκε, ενδεχομένως και να ματαιώθηκε, εξαιτίας των συνεπειών του κουρέματος στους ισολογισμούς τους. Το κούρεμα των ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου πέρασε σε διάστημα ενός εξαμήνου από το 21% του Ιουλίου του 2011 στο 50% του Οκτωβρίου του 2011 και στο 70% του Φεβρουαρίου του 2012, με βάση τις τελευταίες πληροφορίες για την εξέλιξη της διαπραγμάτευσης για το PSI. Με κούρεμα της τάξης του 21% οι υπό συγχώνευση τράπεζες θα είχαν να αντιμετωπίσουν ένα λογαριασμό 900 εκατ. ευρώ, ενώ με κούρεμα της τάξης του 70% ο λογαριασμός μπορεί να φτάσει και τα 4,7 δισ. ευρώ. Η Eurobank είχε ανταποκριθεί σε μεγαλύτερο βαθμό στο αίτημα των ελληνικών κυβερνήσεων για οικονομική υποστήριξη μέσω αγοράς ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου, γεγονός που ενισχύει τους δισταγμούς της Alpha Bank να μοιραστεί μαζί της το ολοένα μεγαλύτερο φορτίο του κουρέματος. Είναι φανερό λοιπόν ότι η αδυναμία των ελληνικών κυβερνήσεων να διαχειριστούν αποτελεσματικά την κρίση υπερχρέωσης δυσκολεύει τη συνεννόηση μεταξύ των μεγάλων ιδιωτικών τραπεζών. Επιπλέον, δημιουργεί φοβερές εντάσεις στις σχέσεις πολιτικής τάξης, τραπεζικού συστήματος και ευρύτερου κυκλώματος συμφερόντων και κοινωνίας.

«Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω»
Η κυβέρνηση Παπαδήμου και η τρόικα διαπραγματεύονται μεταξύ των άλλων ένα «πακέτο» στήριξης του τραπεζικού συστήματος που θα έχει κόστος για το Δημόσιο και τους Έλληνες φορολογούμενους 30 δισ. ευρώ. Η στήριξη αυτή θεωρείται αναγκαία για να αποτραπεί η αποσταθεροποίηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος λόγω του κουρέματος των ομολόγων και της κατάρρευσης της αξιοπιστίας του ελληνικού Δημοσίου, που παρασύρει προς τα κάτω και την πιστοληπτική ικανότητα των ελληνικών τραπεζών.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Παπανδρέου θεωρεί ότι οι τράπεζες πρέπει να υποστηριχτούν με κοινές μετοχές με δικαίωμα ψήφου, ώστε η εξάρτησή τους από δημόσιο χρήμα να μετατραπεί και σε εποπτεία ή και διαχείριση από αυτούς που θα εκπροσωπούν το ελληνικό Δημόσιο. Την ίδια θέση υποστήριζε μέχρι πριν από λίγους μήνες και ο υπουργός Οικονομικών κ. Βενιζέλος, ο οποίος φαίνεται να την εγκαταλείπει σε αναζήτηση εξωθεσμικών συμμαχιών για τη διεκδίκηση της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ. Σε δύσκολη θέση βρίσκεται και ο πρόεδρος της ΝΔ κ. Σαμαράς, ο οποίος έχει δεσμευτεί υπέρ της ενίσχυσης των τραπεζών με προνομιούχες μετοχές, δηλαδή να τους δοθούν τα αναγκαία δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ χωρίς να δεσμεύεται η διαχείρισή τους.
Η πολιτική αναμέτρηση υπέρ των κοινών ή των προνομιούχων μετοχών μεταφέρεται στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, με τον κ. Καστανίδη να εκφράζει με δυναμικό τρόπο αυτούς που αντιτίθενται στην επιλογή του κ. Βενιζέλου. Η κόντρα ΠΑΣΟΚ-ΝΔ δίνει την ευκαιρία στα κόμματα της Αριστεράς, ιδιαίτερα στο ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ, να καταγγέλλουν με δυναμικό τρόπο τη διαπλοκή του δικομματισμού και αυτό που αντιλαμβάνονται σαν λεηλασία του δημόσιου χρήματος με βάση την πολιτική του μνημονίου.
Το πιθανότερο είναι ότι η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ θα προσυπογράψουν έναν μεικτό τρόπο ενίσχυσης του τραπεζικού συστήματος, που θα στηρίζεται στις προνομιούχες μετοχές σε ό,τι αφορά την κάλυψη των αναγκών που προκύπτουν από το κούρεμα των ομολόγων και στις κοινές μετοχές σε ό,τι αφορά τις ανάγκες χρηματοδότησης που συνδέονται με τους ελέγχους της BlackRock και της Bain για την ποιότητα του χαρτοφυλακίου τους και το ύψος των δανείων που δεν εξυπηρετούνται κανονικά. Επειδή τα νέα είναι αρκετά καλά για τις τράπεζες από τους ελεγκτές της BlackRock, η έκδοση των κοινών μετοχών θα είναι αρκετά περιορισμένη.
Στη διάρκεια των επόμενων εβδομάδων θα πρέπει να διευκρινιστεί ποιο ακριβώς θα είναι το ύψος της υποστήριξης των τραπεζών με δημόσιο χρήμα, ποια θα είναι η κατανομή μεταξύ κοινών και προνομιούχων μετοχών, ποιο θα είναι το επιτόκιο που θα ισχύσει για την ανακεφαλαίωση μέσω προνομιούχων μετοχών, σε ποιο χρονικό διάστημα θα πρέπει να έχουν πουληθεί οι μετοχές για να πάρει πίσω το Δημόσιο τα χρήματά του, πώς ακριβώς θα εξασφαλιστεί ότι η ενίσχυση των τραπεζών θα οδηγήσει σε αύξηση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία. Όλα αυτά τα ζητήματα είναι εκρηκτικά από πολιτική άποψη και κάθε απόφαση μπορεί να κρύβει διαφορές εκατοντάδων εκατομμυρίων, δισεκατομμυρίων ή και δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ.
Το κλίμα καχυποψίας ενισχύεται από την προσχώρηση των διοικήσεων της Τράπεζας Πειραιώς και της Εθνικής Τράπεζας στο πολυσυζητημένο κίνημα «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω». Οι διοικήσεις των δύο τραπεζών αποφάσισαν ότι η εξάντληση του ειδικού αποθεματικού και η έλλειψη κερδοφορίας τούς απαλλάσσουν από την υποχρέωση να καταβάλουν στο Δημόσιο τους τόκους του 2010 που αναλογούν στις προνομιούχες μετοχές που έλαβαν το 2008. Η προσχώρησή τους στο κίνημα «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» έγινε δεκτή με ύποπτη απάθεια από το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης Παπανδρέου και την ηγεσία της ΝΔ. Σε μια περίοδο κατά την οποία το Δημόσιο καταπιέζει τους μη προνομιούχους συμπολίτες μας σε μια προσπάθεια να αυξήσει τα φορολογικά έσοδα, η υπερβολικά ελαστική αντιμετώπιση των διοικήσεων των δύο τραπεζών από την πλευρά των αρμοδίων προκαλεί δικαιολογημένο προβληματισμό. Ταυτόχρονα υπονομεύει την προσπάθεια διάσωσης του τραπεζικού συστήματος, γιατί, εάν δεχτούμε ότι οι τράπεζες που έχουν εξαντλήσει το ειδικό αποθεματικό τους ή εμφανίζουν ζημιογόνες χρήσεις –αυτός πρόκειται να είναι ο κανόνας για την επόμενη πενταετία– δεν θα επιβαρύνονται για το δημόσιο χρήμα που τους δίνεται, θα καταλήξουμε σε πλήρες δημοσιονομικό, πολιτικό και κοινωνικό αδιέξοδο.

Η ΔΕΗ στο στόχαστρο
Εξαιρετικά σκληρή είναι η σύγκρουση συμφερόντων και στο χώρο της ενέργειας. Το νέο μνημόνιο περιγράφει την ιδιωτικοποίηση μεγάλων κρατικών επιχειρήσεων –ορισμένες από αυτές στο χώρο της ενέργειας– στη διάρκεια του 2012. Στο όνομα της υποτιθέμενης απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας διαπράττονται οικονομικά εγκλήματα σε βάρος της ΔΕΗ και του δημόσιου συμφέροντος τα οποία, εάν συνεχιστούν, θα δικαιώσουν τους αδιάλλακτους του συνδικαλιστικού κινήματος, όπως είναι ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ κ. Φωτόπουλος. Η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας δεν γίνεται σε όφελος των καταναλωτών, αλλά, όπως έδειξε η περίπτωση των εναλλακτικών παρόχων ρεύματος Energa και Hellas Power, έχει όλα τα χαρακτηριστικά του νεοελληνικού «πάρε τα λεφτά και τρέχα».
Η οικονομική βιωσιμότητα της ΔΕΗ κινδυνεύει από τις αμφιλεγόμενες συμφωνίες του αρμόδιου υπουργού κ. Παπακωνσταντίνου, μέσω των οποίων επιδοτεί με απίθανα ποσά ιδιωτικές μονάδες παραγωγής ενέργειας που μπαινοβγαίνουν στο σύστημα ηλεκτροπαραγωγής με προκλητικά ασύμφορους για τη ΔΕΗ όρους, και την κρίση ρευστότητας που προκάλεσε –λόγω ανείσπρακτων λογαριασμών– η «έμπνευση» του υπουργού Οικονομικών κ. Βενιζέλου για επιβολή τέλους ακινήτων στη μικρή και την πολύ μικρή ιδιοκτησία μέσω των λογαριασμών της επιχείρησης.
Είναι γνωστό ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι και πιστωτές μας απαιτούν να «αποζημιωθούν» για τα δάνεια που μας προσφέρουν μέσα από ένα εκτεταμένο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων που θα προωθήσει τα συμφέροντά τους στην ελληνική οικονομία. Μετά την πτώχευση επί κυβέρνησης Χαριλάου Τρικούπη οι Βρετανοί ήταν εκείνοι που μετέτρεψαν τη βασική υποδομή της χώρας σε «βραβείο» για τους ισχυρότερους δανειστές του ελληνικού Δημοσίου. Σήμερα σειρά έχουν οι Γερμανοί.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Την ελληνική χρεοκοπία ακολουθεί η άγρια λεηλασία του δημόσιου χρήματος και του δημόσιου συμφέροντος. Σε αυτό το σκηνικό των σκληρών συγκρούσεων φαίνεται ότι δραστηριοποιείται και το λόμπι της δραχμής και η διεθνής διασύνδεσή του. Αυτή την εντύπωση ενισχύει η ακόλουθη δήλωση του πρωθυπουργού της Ρωσίας κ. Πούτιν, λίγες μέρες μετά τη συνάντησή του στη Μόσχα με τον πρόεδρο της ΝΔ κ. Σαμαρά, στο διεθνές φόρουμ «Ρωσία 2012»: «Στην εποχή του, για να λύσει αυτά τα οικονομικά προβλήματα, ο Μέγας Αλέξανδρος πήγε και κατέκτησε την Περσία. Τώρα η Ελλάδα δεν μπορεί να κατακτήσει κανέναν, όμως, πέραν αυτού, της στέρησαν και τη δυνατότητα να υποτιμήσει το εθνικό της νόμισμα, γιατί δεν έχει εθνικό νόμισμα, της στέρησαν τη δυνατότητα αύξησης της ρευστότητας, εφόσον δεν διαθέτει δικό της κέντρο έκδοσης χρήματος».
Source : citypress.gr

Στρατηγική δημιουργίας και αξιοποίησης μειονοτήτων

Αποκαλύπτεται πια το διαχρονικό σχέδιο της Τουρκίας για τον έλεγχο της Ελλάδας μέσω των εκατοντάδων χιλιάδων  λαθρομεταναστών που το τουρκικό κράτος προωθούσε και εξακολουθεί να προωθεί  στην χώρα.
Χωρίς να κρύβει τις προθέσεις της τουρκικής κυβέρνησης ο πρέσβης της γειτονικής χώρας ωμά και χωρίς περιστροφές ζητά την ανάληψη του ρόλου του εκπροσώπου και του  προστάτη των μουσουλμάνων παράνομων και νομιμοποιημένων μεταναστών που κατοικούν στην Ελλάδα.
Είναι η πρώτη φορά που επίσημα πια το τουρκικό κράτος διεκδικεί την εκπροσώπηση μίας θρησκευτικής κοινότητας της οποίας τα μέλη εισήλθαν στην  χώρα παράνομα με την βοήθεια και τις ευλογίες των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών και την παντελή αδράνεια της ελληνικής πολιτείας.
Χαρακτηριστικά ο Τούρκος πρέσβης στην Αθήνα δήλωσε τα ακόλουθα 
«Πιστεύουμε επίσης ότι οι προσδοκίες των Μουσουλμάνων που φτάνουν τις εκατοντάδες χιλιάδες στην Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη, για την απόκτηση τόπου λατρείας και νεκροταφείου θα πραγματοποιηθούν πολύ σύντομα»(!).
Για χρόνια ειδικοί αναλυτές χτυπούσαν προειδοποιητικές καμπάνες για την αθρόα και συστηματική είσοδο στην χώρα μας εκατοντάδων χιλιάδων παράνομων εισβολέων που καμία σχέση δεν έχουν με τους αληθινούς πρόσφυγες που αναζητούν καταφύγιο όπως άλλωστε αποδεικνύουν και τα στατιστικά στοιχεία.
Σήμερα η Τουρκία ζητά να γίνει ο προστάτης των 300.000 χιλιάδων μουσουλμάνων που ζουν στην Αθήνα, των χιλιάδων που ζουν στην Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα, στο Ηράκλειο της Κρήτης, ως αν η Ελλάδα απέκτησε ξαφνικά θρησκευτική μειονότητα. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι όπως αποδείχτηκε αργότερα  κατά την διάρκεια των γεγονότων του Δεκεμβρίου του 2008 η πλειονότητα των ταραξιών ήταν μουσουλμάνοι μετανάστες, ενώ μερικούς μήνες αργότερα στίφη μουσουλμάνων παράνομων μεταναστών επέδραμαν στο κέντρο της Αθήνας διαμαρτυρόμενοι  για την υποτιθέμενη βεβήλωση του Κορανίου το 2009 από αστυνομικό.
Με τις δηλώσεις αυτές του Τούρκου πρέσβη, η  Τουρκία εισάγει στις ελληνοτουρκικές σχέσεις αυτό που οι στρατιωτικοί αναλυτές "έκραζαν" όλα αυτά τα χρόνια προς τα "προοδευτικά ώτα" της ελληνικής πολιτικής ελίτ, ότι η είσοδος τόσων χιλιάδων μουσουλμάνων στην Ελλάδα είναι ένα καλά οργανωμένο σχέδιο της Τουρκίας για να δημιουργήσει ένα νέο εσωτερικό, αυτή την φορά, μοχλό πίεσης στην ελληνική κυβέρνηση.
Οι αφελείς πολιτικοί αυτής της χώρας που θέτουν τον λανθάνοντα ανθρωπισμό όπως τουλάχιστον αυτοί των εννοούν πάνω από την εθνική ασφάλεια, καλούνται τώρα να αντιμετωπίσουν μία νέα απειλή, την οποία οι ίδιοι (…ω τι έκπληξη) δημιούργησαν με την απίστευτη ιδεοληπτική αντιμετώπιση του ζητήματος της λαθρομετανάστευσης, η οποία είχε αναγάγει τους παράνομους μετανάστες στις «ιερές αγελάδες» της ελληνικής κοινωνίας, προσπαθώντας να σπείρουν το αίσθημα της ενοχής στους Έλληνες πολίτες που δεν μοιράζονταν με αυτούς τις παράλογες αυτές ιδέες.
Σε γενικές γραμμές η Τουρκία εφαρμόζει στην Ελλάδα την ίδια πολιτική που εφαρμόζει στα Βαλκάνια, την συγκεκαλυμμένη "επανασύσταση" της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα πλαίσια μίας άτυπης κοινοπολιτείας πρώην οθωμανικών επαρχείων.
Σε γενικές γραμμές η Τουρκία είτε αξιοποιεί τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς στα Βαλκάνια, είτε τους δημιουργεί και στην περίπτωση της Ελλάδας τους δημιούργησε με την βοήθεια των "χρήσιμων ηλιθίων" που πίστευαν ότι αποδεχόμενοι εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνους στην Ελλάδα, πραγματοποιούν ανθρωπιστικό έργο.        
Άξιο απορίας πάντως είναι το γεγονός ότι το ελληνικό ΥΠΕΞ δεν έχει αντιδράσει σε αυτή την ολομέτωπή επίθεση της Τουρκίας στα εσωτερικά ζητήματα της Ελλάδας.
Μήπως υπάρχει κάποια μυστική συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας για το ζήτημα αυτό από την περίοδο του ειδυλλίου του πρώην πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου με τον Ερντογάν ;
Source :  defencenet.gr  

Αιτια και συνέπειες της κρίσης στην Συρία

Δύο παράγοντες -ο ένας εσωτερικός και ο άλλος διεθνής- επιταχύνουν τις εξελίξεις στη Συρία:

Στο εσωτερικό η παρατεταμένη αιματηρή καταστολή όχι μόνον δεν αποδίδει αλλά ενισχύει τον αντικαθεστωτικό αναβρασμό. Τηρουμένων των αναλογιών, το καθεστώς Ασαντ έχει εμπλακεί στον ίδιο φαύλο κύκλο που οδήγησε το 1978-79 στην κατάρρευση του καθεστώτος του Σάχη στο Ιράν. Οσο παρατείνεται η εσωτερική σύγκρουση τόσο συρρικνώνονται, αν δεν έχουν ήδη εκμηδενισθεί, όλα τα σενάρια εκτόνωσης με αλλαγή στην κορυφή της εξουσίας. Αυτό που διακυβεύεται πλέον είναι η εξουσία της αλαουιτικής μειοψηφίας επί της σουνιτικής πλειοψηφίας.

Ο τερματισμός της κυριαρχίας των Αλαουιτών στη Συρία θα είναι πλήγμα στρατηγικών διαστάσεων για το Ιράν, που χωρίς τη συνεργασία της Δαμασκού θα δει την επιρροή του στη Μέση Ανατολή να υποβαθμίζεται, από τη Χεζμπολά στο νότιο Λίβανο μέχρι τη Χαμάς στη Γάζα.

Αν η Τεχεράνη δεν έχει τη δυνατότητα να απειλήσει με ανάφλεξη στο Λίβανο και στη Γάζα, είναι πολύ πιο ευάλωτη στις πιέσεις της Δύσης για τον έλεγχο του πυρηνικού της προγράμματος.

Τα παραπάνω εξηγούν σε κάποιο βαθμό γιατί ο Αραβικός Κόσμος, η Δύση, η Τουρκία αλλά και το Ισραήλ θέλουν να επιταχύνουν το ούτως ή άλλως δρομολογημένο τέλος του καθεστώτος Ασαντ. Εξηγούν, επίσης, και την άρνηση της Μόσχας και του Πεκίνου να νομιμοποιήσουν μία επιλογή που εγκυμονεί υψηλούς κινδύνους για ανεξέλεγκτο περιφερειακό ντόμινο αποσταθεροποίησης:

Καθεστωτική ανατροπή στη Συρία υπέρ της σουνιτικής πλειοψηφίας θα πυροδοτήσει το ρεβανσισμό της σουνιτικής μειοψηφίας στο Ιράκ, που δεν μπορεί να αποδεχθεί τον υποβιβασμό της από κυρίαρχο

-μέχρι το 2003- σε μειονότητα.

- Χάος και αβεβαιότητα θα προκύψουν και στο Λίβανο, καθώς η συγκατοίκηση των αντίπαλων θρησκευτικο-κοινοτικών συνιστωσών του πληθυσμού οφείλεται στην επικυριαρχία-επιδιαιτησία της Συρίας, που έβλεπε πάντοτε ενδεχόμενη διάσπαση της μικρής γειτονικής χώρας ως κίνδυνο για τη δική της ενότητα.

Καθεστωτικοί τριγμοί θα υπάρξουν και στην Ιορδανία, με την πλειονότητα του πληθυσμού να θέλει τη μετατροπή της χώρας σε παλαιστινιακό κράτος.

Τη θέση και την επιρροή του Ιράν στη Συρία, το Ιράκ, το Λίβανο και τη Γάζα θα διεκδικήσουν συγκρουσιακά και ανταγωνιστικά η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία, ολοκληρώνοντας το ντόμινο περιφερειακής αποσταθεροποίησης στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.

Ετσι, στο όνομα της αποδυνάμωσης της επιρροής του Ιράν στη Μέση Ανατολή επιταχύνεται η δυναμική της καθεστωτικής ανατροπής στη Δαμασκό, χωρίς να είναι ξεκάθαρο το τοπίο της επόμενης ημέρας.

Με ή χωρίς απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, η με τον ένα ή άλλο τρόπο εμπλοκή της Δύσης στην προσπάθεια επιτάχυνσης της ανατροπής του καθεστώτος Ασαντ μπορεί να θεωρηθεί ως δεδομένη.

Το δρόμο της επένδυσης στην ανατροπή του μπααθικού καθεστώτος της Δαμασκού, όποιοι και αν είναι οι κίνδυνοι της επόμενης μέρας, τον άνοιξε η Τουρκία των Ερντογάν - Νταβούτογλου, παρά τη δυναμική του πολιτικού ειδυλλίου με τον Ασαντ από το 2003 μέχρι και πρόσφατα.

Στην ενεργοποίηση της Δύσης στη Συρία πρέπει να συνυπολογισθούν οι σκοπιμότητες της προεκλογικής εκστρατείας στις ΗΠΑ -προσεταιρισμός φιλοϊσραηλινού λόμπι, καθώς και η σπουδή της Γαλλίας να διαμηνύσει ότι αποτελεί την ηγετική στρατιωτική-διπλωματική δύναμη στην Ε.Ε.
 
Ντόμινο αποσταθεροποίησης
Τη θέση και την επιρροή του Ιράν στη Συρία, το Ιράκ, το Λίβανο και τη Γάζα θα διεκδικήσουν συγκρουσιακά και ανταγωνιστικά η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία, ολοκληρώνοντας το ντόμινο περιφερειακής αποσταθεροποίησης στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Ετσι, επιταχύνεται η δυναμική της καθεστωτικής ανατροπής στη Δαμασκό, χωρίς να είναι ξεκάθαρο το τοπίο της επόμενης μέρας.
Source :http://www.imerisia.gr

Ο ελληνικός παράγοντας στην "σκακιέρα" του Ιράν

Το Ιράν, «μαέστρος» της ριψοκίνδυνης γεωστρατηγικής πολιτικής, έχει αφήσει τις αγορές πετρελαίου να αναρωτιούνται.Υπάρχει πιθανότητα, που διαρκώς αυξάνεται, να εμπλακεί η Ελλάδα στην διαμάχη της Τεχεράνης με την Ευρώπη, με σοβαρές επιπτώσεις.

Το Ιράν έχει απειλήσει να αντιδράσει προκαταβολικά στο πετρελαϊκό εμπάργκο με το οποίο απειλεί η Ε.Ε., αίροντας άμεσα τις εξαγωγές μαύρου χρυσού.Το κοινοβούλιο της Τεχεράνης δεν κατόρθωσε την Κυριακή να εγκρίνει το νομοσχέδιο άμεσης διακοπής των ευρωπαϊκών εξαγωγών, αλλά το ζήτημα δεν έχει λήξει και ο υπουργός Πετρελαίου της χώρας κ. Rostam Ghasemi προειδοποίησε ότι η Τεχεράνη θα άρει τις εξαγωγές προς «ορισμένες χώρες» σύντομα.

Παρατηρητές εκτιμούν ότι η επόμενη κίνηση της Τεχεράνης θα συνδυάσει τα καλύτερα δυνατά πλεονεκτήματα «δημοσίων σχέσεων» με την λιγότερη δυνατή διαταραχή των πετρελαϊκών εξαγωγών.Το πιο πιθανό σενάριο είναι να ανακοινώσει το Ιράν ότι δεν θα πωλεί πετρέλαιο στην Γαλλία, την Βρετανία και την Γερμανία, τις τρεις χώρες που εμπνεύστηκαν στην ευρωπαϊκή συμφωνία πρόσθετων κυρώσεων στο Ιράν. Η Τεχεράνη πωλεί ενδεικτικά μόνο ποσά αργού πετρελαίου στις τρείς χώρες, αφότου η γαλλική Total έχει ήδη σταματήσει να αγοράζει τα 80.000 βαρέλια ημερησίως που παλαιότερα εισήγαγε.

Μια τέτοια κίνηση θα είχε μικρές επιπτώσεις στις εξαγωγές του Ιράν, που ανέρχονται στα 2,2-2,4 εκατ. βαρέλια ημερησίως, αλλά θα συντηρούσε αφυπνισμένες τις πετρελαϊκές αγορές.Υπάρχει όμως κι άλλο σενάριο. Πετρελαϊκοί εμπειρογνώμονες φοβούνται ότι η Τεχεράνη θα μπορούσε να αιφνιδιάσει τις αγορές, περιλαμβάνοντας και την Ελλάδα στην απαγόρευση. Η καταπονημένη χώρα εξαρτάται από το Ιράν για το ένα τρίτο των εισαγωγών της. Αν και το Ιράν είναι κρίσιμο για την Ελλάδα, δεν ισχύει απαραίτητα και το αντίστροφο. Πράγματι η Αθήνα αγοράζει περίπου 100.000 βαρέλια ημερησίως από την Τεχεράνη, που δεν είναι λίγο, αλλά είναι ένα μέγεθος που θα μπορούσε να θυσιάσει προκειμένου να κάνει αντίποινα στην Ευρώπη.

Αν το Ιράν βάλει στο στόχαστρο την Ελλάδα, οι οικονομικές επιπτώσεις θα μπορούσαν να μεταδοθούν πολύ πέρα από την πετρελαϊκή αγορά, πλήττοντας ενδεχομένως την αγορά κρατικών ομολόγων της Ευρώπης και το ευρώ.Πιο απίθανο ακόμη είναι το σενάριο να επεκτείνει την απαγόρευση εξαγωγών στους μεγάλους πελάτες του. Η Ιταλία, που εισάγει 180.000 βαρέλια ημερησίως και η Ισπανία, που αγοράζει 140.000 βαρέλια, είναι οι μεγαλύτεροι αγοραστές του ιρανικού αργού. Στελέχη της αγοράς αναφέρουν ότι το Ιράν δεν θέλει να χάσει άμεσα τους πελάτες του, καθώς δεν μπορεί να βρει νέες αγορές για το 15% των εξαγωγών του.

Ο κ. Ahmad Qalehbani, επικεφαλής της κρατικής National Iranian Oil Company, μετέφερε αυτό το μήνυμα στους Ιρανούς βουλευτές την Κυριακή, ζητώντας παραπάνω χρόνο. Οι αξιωματούχοι της NIOC ζητούν από τους βουλευτές να αλλάξουν την διατύπωση του νομοσχεδίου και αντί να «διατάσσουν» να «συστήνουν» στην NIOC να σταματήσει τις πωλήσεις στην Ε.Ε.

Source :  defencenet.gr 

Ισλαμική αλληλεγγύη στις επιδώξεις της ευρωπαϊζουσας Τουρκίας

Κοστούμι  στα μέτρα της τουρκικής πλευράς, συνιστά το ψήφισμα-απόφαση της έβδομης συνόδου της Κοινοβουλευτικής Ένωσης του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας, που πραγματοποιήθηκε στην Ινδονησία. Σε ένα διεθνές πολιτικό φόρουμ, στο οποίο ενίοτε υποστηρίζονται οι τουρκικές θέσεις στο Κυπριακό, το ψήφισμα εκφράζει τις επιδιώξεις της Άγκυρας με φόντο τα σημερινά δεδομένα.

Στο ψήφισμα σημειώνονται, μεταξύ άλλων, τα εξής:

Πρώτο, διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι «οι έρευνες των Ε/κ για φυσικό αέριο και πετρέλαιο επηρεάζουν αρνητικά τη διαδικασία των συνομιλιών για το Κυπριακό».

Δεύτερο, υποστηρίζεται η πρόταση του κατοχικού ηγέτη Ντερβίς Έρογλου, για τη δημιουργία μιας επιτροπής υπό την εποπτεία των ΗΕ για το θέμα του φυσικού αερίου.

Τρίτο, υποδεικνύεται ότι η διαδικασία των απευθείας διαπραγματεύσεων, «δεν πρέπει να είναι ‘’ανοικτού τέλους’’».

Τέταρτο, στηρίζει μια συμφωνία «για μια δίκαιη, μόνιμη ομοσπονδιακή λύση στη βάση της διζωνικότητας και της πολιτικής ισότητας όπου θα συνεχίζονται οι συμφωνίες εγγυήσεων» και αντικρίζει θετικά τις «θετικές προτάσεις της τ/κ πλευράς».Στο περιεχόμενο του ψηφίσματος γίνεται αναφορά σε τ/κ «κράτος» και έκκληση όπως διευρυνθούν οι σχέσεις με αυτό αλλά και να στηριχθεί η άρση των λεγόμενων εμπάργκο.

Σε περίπτωση μη επίτευξης λύσης, ο ΟΙΔ κάνει έκκληση αλληλεγγύης των ισλαμικών χωρών, ώστε οι Τ/κ να ενοποιηθούν με τον κόσμο και να μην είναι «όμηροι».

Τις εργασίες της συνόδου παρακολουθεί τ/κ αντιπροσωπεία υπό τον ‘’πρόεδρο’’ της ψευδοβουλής, Χασάν Μπόζερ. Παρών ήταν και ο Πρόεδρος της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, Τζεμίλ Τσιτσέκ.
Ο ΓΓ της Κοινοβουλευτικής Ενωσης, Μαχμούτ Ερόλ Κιλίτς, δήλωσε ότι οι Ε/κ επισκέφθηκαν την Ινδονησία και είχαν επαφές με τον ΥΠΕΞ της χώρας, ενώ σε κάθε σύνοδο είναι παρόντες Ε/κ που γνωρίζουν την αραβική και περσική γλώσσα, οι οποίοι έχουν επαφές και διανέμουν φυλλάδια σε αντίθεση με την Τ/κ αντιπροσωπεία η οποία στερείται αραβόφωνων.

Κατά τις εργασίες, ο τουρκικής καταγωγής νυν ΓΓ της Κοινοβουλευτικής Ενωσης, Μαχμούτ Ερόλ Κιλίτς, επανεκλέγηκε στην ίδια θέση.

Τσιτσέκ: «Να μη θυματοποιηθούν οι Τ/Κ»

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣτης Τουρκικής Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης, Τζεμίλ Τσιτσέκ, μιλώντας στις εργασίες της Κοινοβουλευτικής Ένωσης του ΟΙΔ, ανέφερε πως η Τουρκία και η τουρκοκυπριακή πλευρά θα καταβάλουν τη μέγιστη προσπάθεια για την επίτευξη μιας περιεκτικής λύσης το πρώτο εξάμηνο του 2012, στο πλαίσιο του στόχου που έθεσε ο ΓΓ του ΟΗΕ.

Ο Τσιτσέκ ανέφερε ότι «δεν πρέπει να επιτρέψουμε να συνεχίσει η αδικία της μη λύσης του τ/κ λαού που έχει αποδείξει με τον πιο περίτρανο τρόπο τη βούλησή του για λύση. Αυτή η στήριξη, με τις αποφάσεις του ΟΙΔ, θα συνεχισθεί με αυξανόμενες εφαρμόσιμες επενδύσεις στους τομείς του αθλητισμού, της παιδείας και του εμπορίου που θα βοηθήσουν ώστε να μην φορτωθεί το κόστος της μη λύσης η τ/κ πλευρά και με την απέναντι πλευρά, που θα αποδείξει ότι ακολουθεί μια ρεαλιστική στάση, να ανοίξει ο δρόμος για τη λύση». Ο κ. Τσιτσέκ έκανε αναφορά σε 150.000 «μουσουλμάνους Τούρκους» που ζουν στη Δυτική Θράκη, μια μειονότητα -όπως είπε- που δεν απολαμβάνει τα δικαιώματα που δικαιούται με βάση διεθνείς συμφωνίες. Ο Τούρκος αξιωματούχος έκανε εκτενή αναφορά και στην κατάσταση στη Μέση Ανατολή, καθώς και στις μουσουλμανικές χώρες μετά την «Αραβική Ανοιξη».
Source : http://www.philenews.com/ 

Σωφρονιστικό σύστημα και κοινωνική εργασία

O πρόεδρος της Διακομματικής  Επιτροπής  κ. Δημήτρης Λιντζέρης, αναφέρει ότι τα  προβλήματα στις ελληνικές φυλακές απορρέουν από τον υπερπληθυσμό των κρατουμένων σε σχέση με τις υφιστάμενες υποδομές -παραθέτει στοιχεία του υπουργείου Δικαιοσύνης για τον Ιούνιο του 2011: 11.847 κρατούμενοι για 9.460 θέσεις. Επιπλέον, κάνει λόγο για μεγάλο αριθμό αλλοδαπών (57%), μεγάλο αριθμό κρατουμένων για αδικήματα που έχουν σχέση με ναρκωτικά (34%) και για φαινόμενα διαφθοράς εντός των φυλακών. Επίσης, δηλώνει: «Ο σκοπός της ποινής πρέπει να είναι εναρμονισμένος με την δίκαιη τιμωρία αλλά και τη δεύτερη ευκαιρία. Ο σωφρονισμός του εγκληματήσαντος δε μπορεί να γίνει με εκδικητική ή εκφοβιστική στέρηση των δικαιωμάτων του και προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του. Αντιθέτως η κοινωνική άμυνα της πολιτείας γίνεται περισσότερο αποτελεσματική με τη δημιουργία προϋποθέσεων, ώστε ο ίδιος ο έγκλειστος να επανεξετάσει τα κοινωνικά και νομικά όρια της συμπεριφοράς του. Η πολιτεία οφείλει να στοχεύει στην ωρίμανση του ίδιου του κρατουμένου και όχι στην αχρήστευσή του. Όμως πρέπει να τονιστεί ότι τίποτα δε μπορεί να επιτευχθεί χωρίς τη θέληση και κινητοποίηση του ίδιου του κρατουμένου. Το σωφρονιστικό σύστημα απλώς του παρέχει την αναγκαία θεσμική υποστήριξη."
Source : tvxs.gr 
Πέρα από την θεσμική ,το σωφρονιστικό σύστημα οφείλει να παρέξει ουσιαστική υποστήριξη στο θέμα της επανένταξης των κρατουμένων στην κοινωνία ως νομοταγή και χρήσιμα μέλη της.  Ο ρόλος της κοινωνικής εργασίας κρατουμένων  ως σημαντικός παράγοντας  αναμόρφωσης του ελληνικού σωφρονιστικού συστήματος, δεν έχει αξιοποιηθεί αποτελεσματικά . Στα πλαίσια της αναμόρφωσης του ελληνικού σωφρονιστικού συστήματος θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην οργάνωση της κοινωνικής εργασίας κρατουμένων ως απάντηση στην πολύπλευρη κρίση που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία από τις συνέπειες μιάς αναποτελεσματικής σωφρονιστικής πολιτικής.
                                                  
                                                  ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

 Η Κοινωνική εργασία είναι σύγχρονη κοινωνική επιστήμη και επάγγελμα που επιδιώκει την κοινωνική αλλαγή, κοινωνική δικαιοσύνη και κοινωνική πρόνοια. Η κοινωνική εργασία διαφοροποιήθηκε από τις άλλες κοινωνικές επιστήμες όπως η κοινωνιολογία τόσο λόγω του εφαρμοσμένου χαρακτήρα της όσο και της συνεχούς εξειδίκευσης των κοινωνικών επιστημών στις αρχές του 20ου αιώνα. Μοιράζεται και δανείζεται θεωρίες ανθρωπολογίας, διεθνούς, κοινωνικής και κοινοτικής ανάπτυξης, ιατρικής, κοινωνιολογίας, νομικής, οικονομίας, πολιτικών επιστημών, φιλοσοφίας, ψυχολογίας κ.α. Πιστεύεται ότι η Κοινωνική Εργασία πρωτοεμφανίστηκε εξαιτίας της ανάγκης αντιμετώπισης των προβλημάτων επιβίωσης που αντιμετώπιζαν άτομα και ομάδες εξαιτίας πολέμων, οικολογικών καταστροφών, αστικοποίησης, εκβιομηχάνισης ωστόσο περιγράφονται εμπειρίες κοινωνικής εργασίες σε διάφορες χώρες από πολύ παλαιότερα. Για παράδειγμα, στην Ελλαδική ιστορία η κοινωνική εργασία έχει της ρίζες στην Αρχαία Ελλάδα τόσο από πλευράς κατανόησης του κόσμου μέσα από τα μάτια της φιλοσοφίας όσο και τις φιλανθρωπικές πράξεις και τα πρώτα ανεπίσημα προνοιακά συστήματα.
Οι κοινωνικοί λειτουργοί ασχολούνται με τη φύση, την αιτιολογία και την επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι κοινωνικά αποκλεισμένες ή καταπιεζόμενες ομάδες του πληθυσμού, ανεξάρτητα από την/ις κοινότητα/ες που ανήκουν. Ενδιαφέρονται για την επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων και την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών αποβλέποντας στην κοινωνική ευημερία και δικαιοσύνη. Ως εκ τούτου η κοινωνική εργασία σχετίζεται καθαρά με την πολιτική πράξη ως προς την εφαρμογή της. Μάλιστα μπορεί να αποσκοπεί πολλές φορες σε ριζικές, ριζοσπαστικές ή ακόμα και ανατρεπτικές αλλαγές προς όφελος των ανίσχυρων.

Source :  wikipedia

Το λαμπρό ενεργειακό μέλλον της Κύπρου

Του Τζον Ζ. Τόμιτς

Παρά τις συνεχιζόμενες ιστορικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η οικονομία της ευρύτερης περιοχής, φαίνεται ότι πνέει θετικός άνεμος, καθώς διανύουμε το 2012, για την Κύπρο. Πράγματι, όπως οι ανεξάρτητοι αναλυτές Wood Μackenzie και η κυπριακή κυβέρνηση έχουν επιβεβαιώσει, η πρόσφατη ανακάλυψη ενός σημαντικού κοιτάσματος φυσικού αερίου ανοικτά των ακτών της Κύπρου «μπορεί να εξασφαλίσει μελλοντική προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά και να φέρει σημαντικά έσοδα στην πάσχουσα οικονομία της Κύπρου, ειδικότερα εάν μέρος του φυσικού αερίου εξαχθεί». 
Λίγες μέρες πριν από την έλευση του νέου χρόνου, η Νoble Εnergyανακοίνωσε με ικανοποίηση τα αποτελέσματα της ερευνητικής της γεώτρησης σε βαθιά νερά στο κυπριακό Οικόπεδο 12 σε βαθιά γεωλογική δομή που μπορεί να περιέχει μεταξύ 5 και 8 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια (Τcf) καθαρού φυσικού αερίου. Η ανακάλυψη αυτή είναι αναμφίβολα ιστορική.

Αυτό το πεδίο φυσικού αερίου όχι μόνο αποτελεί ενδεχομένως τη δεύτερη μεγαλύτερη ανακάλυψη φυσικού αερίου στην Ευρώπη για περισσότερο από δέκα χρόνια, αλλά οριοθετεί ένα πιο δυνατό και πιο προσοδοφόρο μέλλον για τον κυπριακό λαό, που σήμερα βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο εισαγόμενο πετρέλαιο για να καλύψει τις αυξανόμενες ενεργειακές του ανάγκες. 

Όμως, αν και υπάρχει πολύς βάσιμος ενθουσιασμός γι’ αυτή τη νέα παγκοσμίου κλάσης ανακάλυψη, υπάρχει πολλή ακόμα συλλογική δουλειά που πρέπει να γίνει για να διασφαλίσουμε ότι η ανακάλυψη αυτή θα αναπτυχθεί με τρόπο που θα μεγιστοποιεί την αξία της για όλους - και ειδικότερα για τον κυπριακό λαό. 

Πλήθος ρυθμιστικών και εμπορικών παραγόντων, βέβαια, θα καθορίσουν τελικά την παραγωγή φυσικού αερίου από το πεδίο αυτό αλλά και από άλλα πιθανά πεδία φυσικού αερίου στην ίδια περιοχή. Και παρόλο που αυτή η ανακάλυψη είναι αναμφισβήτητα σπουδαία, η ερευνητική γεώτρηση και παραγωγή σε βαθιά νερά είναι ένας απίστευτος αγώνας που προϋποθέτει σημαντικό κεφάλαιο - και χρόνο. Η Νoble Εnergyσκοπεύει να πραγματοποιήσει μία ή περισσότερες γεωτρήσεις αξιολόγησης στο Οικόπεδο 12, με την πρώτη να αρχίζει πιθανότατα το δεύτερο μισό του 2012. Αλλά πολλές από αυτές τις αποφάσεις θα εξαρτηθούν, εν μέρει, από τη διαθεσιμότητα γεωτρύπανων εξειδικευμένων για βαθιά νερά. 

Επίσης, ο καθορισμός μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής υγροποιημένου αερίου (LΝG), που θα στοχεύει σε διευρυμένη παραγωγή, θα αποτελέσει το κλειδί για την αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων αυτού του πεδίου φυσικού αερίου. Μια τέτοια στρατηγική, θα πρέπει να αναπτυχθεί και να πραγματοποιηθεί παράλληλα με την ανάπτυξη των πεδίων φυσικού αερίου και με έργα εξαγωγής, ώστε να διασφαλιστεί ότι η κυβέρνηση και ο λαός της Κύπρου θα έχουν τα μέγιστα πλεονεκτήματα. 

Source : infognomonpolitics.blogspot