Τουρκικός επεκτατισμός και στο Ιράκ

Λιάνα Μυστακίδου
Οι Αμερικανοί φεύγουν από το Ιράκ αφήνοντας πίσω τους 17.000 στρατιώτες, περισσότερους από ένα εκ. νεκρούς, τρία εκ. πρόσφυγες, γκρεμισμένες, κατεστραμμένες πόλεις, λεηλατημένα μουσεία και έναν λαό διχασμένο θρησκευτικά.Μετά την αποχώρησή τους, τα ηνία του «ανεξάρτητου» Ιράκ  ανέλαβε η κυβέρνηση του κ. Nuri el Maliki, ο οποίος λίγες εβδομάδες πριν επισκέφθηκε τον Πρόεδρο Ομπάμα στην Ουάσιγκτον και συνομίλησε με  Αμερικανούς αξιωματούχους. Λίγο πριν από την αναχώρησή του από την αμερικανική πρωτεύουσα δήλωσε ότι το μέλλον της Βαγδάτης δεν βρίσκεται στα χέρια των Στρατηγών, αλλά στα χέρια των επιχειρήσεων.
Εξέφρασε τη δυσαρέσκεια του για τον μικρό αριθμό αμερικανικών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην πατρίδα του. Μετά τη στρατιωτική κατοχή ακολουθεί πάντα η οικονομική κατοχή…

Οι Αμερικανοί παρέδωσαν στους Ιρακινούς 501 στρατιωτικές Βάσεις. Μεταξύ αυτών και την βάση που βρίσκεται στην περιοχή el Anbar στα σύνορα Ιορδανίας και Σαουδικής Αραβίας.

Ο Tedd Koppel  του NBC News σε συνομιλία που είχε με τον Πρεσβευτή των ΗΠΑ στη Βαγδάτη James Jeffrey αποκάλυψε ότι 16.000 Αμερικανοί θα φιλοξενηθούν στο τεράστιο κτήμα της Πρεσβείας για να προστατεύουν τις υπηρεσίες και το προσωπικό που εργάζεται εκεί.

Δηλαδή στην Πρεσβεία θα μένουν άνδρες της CIA, FBI, DEA, JSOC (Διοίκηση κοινών ειδικών επιχειρήσεων). Η  τελευταία μπορεί να μην είναι γνωστή όσο η CIA, αλλά έχει να επιδείξει σπουδαίο έργο. Αυτή συνέλαβε και εκτέλεσε για παράδειγμα τον Μπιν Λάντεν. Όπως δήλωσαν αρμόδιοι της υπηρεσίας  «είμαστε μια σκοτεινή, αόρατη δύναμη που διοικούμε τον κόσμο».

Μετά την απομάκρυνση των Αμερικανών η Τουρκία ως «εγγυήτρια»  θα αναλάβει τα καθήκοντα του προστάτη του Ιράκ.Με την ευκαιρία αυτή  η Άγκυρα θα επιδιώξει να ικανοποιήσει κάποια πάγια αιτήματά της.

Όπως , έγραψε το περιοδικό Aksiyon σε περίπτωση επέμβασης στη Συρία, η Τουρκία θα χρησιμοποιήσει τα εδάφη του Β. Ιράκ. Οι Ένοπλες Δυνάμεις δήλωσαν, επίσης , ότι θέλουν να εγκαταστήσουν μια στρατιωτική Βάση στο Βόρειο Ιράκ!Η Άγκυρα ως εγγυήτρια δύναμη κατέλαβε τη μισή Κύπρο. Το ίδιο σενάριο θέλει πιθανότατα να εφαρμόσει και στο Β. Ιράκ. Θα τα καταφέρει;
Source : infognomonpolitics.blogspot

Οικονομικό πόκερ ΗΠΑ - ΕΕ και η αναμενόμενη παρέμβαση της Black Rock Solutions

Μια ανέλπιστη -όσο και ευχάριστη- υποστήριξη στη χώρα μας εκφράζεται στη μεγάλη αμερικανική εφημερίδα Financial Times μέσω άρθρου του Paul Betts, στο οποίο εξαπολύεται δριμεία επίθεση κατά της Γερμανίδας καγκελαρίου και του Γάλλου προέδρου. Με βαρείς χαρακτηρισμούς, ο συντάκτης αποδίδει στο δίδυμο Μέρκελ-Σαρκοζί τη δαιμονοποίηση της Ελλάδας σε Νο 1 αιτία της ευρωκρίσης και εκτιμά ότι όλα τα προβλήματα που έχουν ανακύψει οφείλονται σαφώς στο ότι "έσκασε η φούσκα της ευρωπαϊκής ηγεσίας".
O Paul Betts επισημαίνει ότι το ευρωπαϊκό δίδυμο μετέτρεψε με μαθηματική ακρίβεια αυτό που θα έπρεπε να είναι ένα σχετικά μικρό και επιλύσιμο πρόβλημα σε πρώτου βαθμού κρίση εμπιστοσύνης για όλο το ευρωπαϊκό έργο, χαρακτηρίζοντάς τους απαξιωτικά ως τους πρώτους και σπουδαιότερους ενόχους, όπως φαίνεται ξεκάθαρα στα αποσπάσματα του κειμένου που ακολουθούν:
"Αποτυγχάνοντας να επιλύσει το ελληνικό πρόβλημα στην αρχή του, σε συνδυασμό με τις τραμπούκικες τακτικές του, το δίδυμο Μερκοζί έχει οδηγήσει τους πολίτες των 27 μελών της Ε.Ε. σε ένα επίπεδο που δεν φαντάζονταν ούτε στους χειρότερους εφιάλτες τους, πριν 12 μήνες.
Η απόρριψη του αιτήματος της Βρετανίας να επιλέξει μη συμμετοχή στην συνθήκη για το City του Λονδίνου, επειδή οι χρηματοπιστωτικοί οίκοι είναι εν γένει υπεύθυνοι για την κρίση, από τον Νικολά Σαρκοζί είναι ένα ανησυχητικό σημάδι ότι αυτός και οι σύμμαχοί του δεν έχουν μάθει τίποτα, καθώς σκουντουφλάνε από τη μια Σύνοδο στην άλλη. Θα ήταν μικρό το τίμημα που θα πλήρωναν για χάρη της ενότητας.
Καθώς παρακολουθούμε τον αγώνα των τραπεζών να αποφύγουν την κρατικοποίηση, σίγουρα αξίζει πίσω από τη διαμάχη με τον Κάμερον να αναζητήσουμε την ουσία και το όραμα της συμφωνίας που πέτυχαν οι 26 στις Βρυξέλλες.
Η περιφρόνηση που "λούστηκε" ο Ντέιβιντ Κάμερον, στον οποίο επιδεικτικά επιτέθηκε ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, προφανώς θα θύμισε στον Γιώργο Παπανδρέου το σφυροκόπημα που είχε υποστεί ο ίδιος από την ευρωπαϊκή αδελφότητα στη Σύνοδο στις Κάννες.
Οι Βρετανοί, μπορούν να παρηγορηθούν, γιατί η Βρετανία εξακολουθεί να έχει το δικαίωμα να επιλέξει –ορθώς ή εσφαλμένα- να αντιταχθεί στον κανόνα των υπαγορεύσεων, ο οποίος δείχνει να έχει γίνει ο κανόνας στην Ευρωζώνη όσο διογκώνεται η κρίση χρεών, παράλληλα με την διαρκώς αυξανόμενη απελπισία των ηγετών της.
Μπορούν να στραβοκοιτάζουν τη "δικαιοσύνη του νικητή" που ο Νικολά Σαρκοζί και η Γερμανίδα Καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ έχουν επιβάλλει στην Ελλάδα, αναλογιζόμενοι τα πλεονεκτήματα της στάσης του Ντέιβιντ Κάμερον στις Βρυξέλλες.
Η μοίρα των ελληνικών τραπεζών αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα, καθώς δεν ήταν η αιτία του ελληνικού προβλήματος.
Οι σοβαρές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν είναι το άμεσο αποτέλεσμα της δημοσιονομικής δυστροπίας της κυβέρνησης, που επιβλήθηκε επί υπερβολικά μεγάλο διάστημα εξαιτίας της αμέλειας των Βρυξελλών, και που τελικά απέκλεισε την ελληνική κυβέρνηση και κατά συνέπεια τις τράπεζες από τις διεθνείς αγορές.
Βάζοντας αλάτι στην πληγή, οι τράπεζες τιμωρήθηκαν επιπρόσθετα με την υποχρεωτική αποφυγή του ρίσκου και τις επενδύσεις σε ελληνικά κρατικά ομόλογα, τα οποία μέχρι τις αρχές του έτους μόλις, θεωρούνταν σχετικά "ασφαλή", δεδομένου του πόσο χαμηλός ήταν τότε ο κίνδυνος να χρεοκοπήσει η Ελλάδα, πόσο μάλλον η Ευρώπη.
Στις ερχόμενες ημέρες, η BlackRock Solutions, ο διεθνής επενδυτικός οίκος που έχει κληθεί από την Τράπεζα της Ελλάδος να αποτιμήσει ανεξαρτήτως της ποιότητα των δανειακών βιβλίων της Ελλάδας, θα δώσει τα αποτελέσματά της.
Παράλληλα, οι τράπεζες επίσης εμπλέκονται με το ΔΝΤ, την ΕΕ, την ΕΚΤ και τους διεθνείς επενδυτές στον τελευταίο κύκλο διαπραγματεύσεων που θα καθορίσει τις λεπτομέρειες του προτεινόμενου κουρέματος 50% στα κρατικά ομόλογα της Ελλάδας, που είναι απαραίτητη συνθήκη για την νέα δόση δανείων προς την Αθήνα.
Η κατάληξη όλων αυτών, θα είναι ένα έλλειμμα κεφαλαίων για όλες τις ελληνικές τράπεζες, που, αν δεν καλυφθεί με ειδικά μέτρα όπως άντληση κεφαλαίων και εκποιήσεις, πιθανότατα θα οδηγήσει σε, μεγαλύτερη ή μικρότερη, κρατικοποίηση.
Η ανακοίνωση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας, για την πρόταση έκδοσης προνομιούχων μετοχών 1 δισεκατομμυρίου ευρώ στην ελληνική κυβέρνηση, δείχνει ότι είναι αποφασισμένη να αποφύγει να καταλήξει στα χέρια ενός απαξιωμένου δημοσίου τομέα. Μόνο ο χρόνος θα μπορέσει να πει σε ποιο βαθμό η ΕΤΕ και οι άλλες τράπεζες, θα επιτύχουν.
Στο μεταξύ, οι Έλληνες καταθέτες, έχουν επιδείξει έναν αξιοσέβαστο βαθμό ψυχραιμίας, καθώς κλιμακώνεται η κρίση. Αν και έχουν παρατηρηθεί αισθητές εκροές, δεν έχουν εκδηλωθεί μαζικές αναλήψεις όπως είχαν γίνει στην Northern Rock.
Η κατάσταση των ελληνικών τραπεζών πρέπει να είναι εξαιρετικά εκνευριστική για τις διοικήσεις τους, για να μην πούμε για τους πελάτες, δεδομένου ότι η διολίσθησή τους στην οικονομική άβυσσο παρουσιάζει έναν τέλειο συγχρονισμό με την κακοδιαχείριση της κρίσης της Ευρωζώνης από τους Ευρωπαίους ηγέτες".
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

After the US withdrawal from Iraq

TEHRAN - The Associated Press

Tehran is seeking to fill the power vacuum in the region by strengthening ties with its neighbors on all sides after the diminishing US presence.

Iran's Parliament speaker Ali Larijani speaks to the media during a news conference in Tehran November 30, 2011. REUTERS Photo

Iran’s Parliament Speaker Ali Larijani met with the leading Iraqi Shiite political and religious leader, Chairman of the Islamic Supreme Council of Iraq (ISCI) Ammar al-Hakim and urged all Iraqi religious and national groups to maintain unity and coordination in order to bolster the Iraq’s political, security and regional position, on the eve of U.S. withdrawal. Larijani reiterated that parliamentary cooperation between the two countries would play a significant role in developing sustainable ties, Iran’s Press TV website reported.

He said Iraq has the capacity to play a key role in regional events thanks to its considerable political and economic potential. Hakim, for his part, said the withdrawal of foreign troops from Iraq would help the country establish better security, and also said close ties between Tehran and Baghdad can serve as a model for other regional nations.

A rare visit by Iran’s intelligence chief to Saudi Arabia sought to refute U.S. claims that Tehran planned to kill the kingdom’s ambassador to Washington, a senior Iranian official said on Dec. 14.

Foreign Ministry spokesman Ramin Mehmanparast said Iran also wanted to convince Saudi Arabia that the U.S. and Israel are seeking to sow seeds of discord between the two regional powers.

Intelligence Minister Heidar Moslehi was reported to have met the Saudi Crown Prince Nayef bin Abdel-Aziz Al Saud during his Dec. 13 visit. The prince is also the kingdom’s interior minister.

Saudi diplomats said the two discussed regional issues, including developments in Syria and Bahrain.
In Washington, State Department spokeswoman Victoria Nuland said that the U.S. is in “lockstep with Saudi Arabia with regard to our concerns about what Iran is up to, particularly in the wake of the assassination plot against the Saudi ambassador here.” She said it was an opportunity for the Saudis to deliver that message, but she would not say whether it was delivered.

Iran has dismissed the U.S. accusations that Tehran was involved in a plot to assassinate Adel Al-Jubeir, calling the claims “absurd.” Two men, including a member of Iran’s Quds Force special foreign actions unit, have been charged in New York federal court in the plot. Moslehi said in October that there are holes in the U.S. allegations, dismissing the American claims as a “foolish plot” that nobody will believe. The Iranian government has denied any connection to Manssor Arbabsiar, the man arrested in the alleged plot, and derided the claims, saying U.S. officials have offered no proof.

Arbabsiar is a 56-year-old naturalized U.S. citizen who also had an Iranian passport.

“Definitely, one of the issues for discussion is the misunderstandings that have been raised,” Mehmanparast was quoted by the state Al-Alam TV channel Wednesday as saying about the Saudi visit. “The U.S. has leveled baseless charges against Iran,” he said. “Transparent and frank talks are needed to remove suspicions and clarify what objectives are sought behind these scenarios.”

December/16/2011

Η αποτυχία του κράτους ως επιχειρηματία

του Φ. Γεωργελέ

Tο ελληνικό κράτος, αυτό το χρεοκοπημένο, είναι ένα πολύ πλούσιο κράτος.Έχει τεράστια ακίνητη περιουσία. Τέτοια που οι μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες δεν έχουν εδώ και 100άδες χρόνια. Εμπορική ακίνητη περιουσία, όχι δάση και παραλίες, όπως ανησυχεί δήθεν η προπαγάνδα ότι θα πουληθούν μαζί με την Ακρόπολη. Το κράτος έχει περιουσία, το Υπουργείο Γεωργίας έχει μεγάλη ακίνητη περιουσία, οι δήμοι και οι νομαρχίες, οι ΔΕΚΟ, η Εκκλησία. Ο στρατός μόνο έχει πάνω από 1.000 στρατόπεδα σ’ όλες τις πόλεις της Ελλάδας, τα καλύτερα οικόπεδα. Χρόνια ολόκληρα λέμε μονότονα ότι αυτή η ακίνητη περιουσία θα αξιοποιηθεί, θα πουληθεί, θα νοικιαστεί και τα έσοδα θα μειώσουν το χρέος. Δεν πουλιέται ούτε ένα χωράφι. Για ευνόητους λόγους, πώς θα στηθούν τα επόμενα Βατοπέδια;
Το ελληνικό κράτος είναι ο μεγαλύτερος επιχειρηματίας της χώρας. Το ελληνικό κράτος ζει ακόμα στη δεκαετία του ’70 με τις επιρροές των πρώην σοβιετικών καθεστώτων. Κάθε υπουργείο έχει και τη δικιά του κατασκευαστική εταιρεία για να χτίζει φυλακές, νοσοκομεία, στρατόπεδα. Κρατικές τράπεζες έχουν διαφημιστικές εταιρείες. Εκατοντάδες επιχειρήσεις κρατικών συμφερόντων, ΔΕΚΟ, προβληματικές που κάποτε κρατικοποιήθηκαν οι ζημιές τους και μας έμειναν, δημοτικές, ακόμα και ερείπια του ιδιωτικού τομέα που δανειοδοτούνται τακτικά από τις κρατικές τράπεζες με το πρόσχημα των θέσεων εργασίας, απαρτίζουν ένα τεράστιο μερίδιο συμμετοχής στο ΑΕΠ της χώρας, μοναδικό για ευρωπαϊκό κράτος, το οποίο παράγει συνεχώς ελλείμματα. Δεν αποκρατικοποιείται τίποτα. Για ευνόητους λόγους, πώς θα στηθούν οι μίζες της επόμενης Ζίμενς;Έτσι, αναπτυξιακές κινήσεις που όχι απλώς θα μείωναν τα χρέη και τα ελλείμματα αλλά θα φρέναραν την ύφεση και θα δημιουργούσαν επενδυτική έκρηξη, παραδόξως δυο χρόνια τώρα δεν επιχειρούνται καν.Αυτές τις μέρες η έκθεση του ΟΟΣΑ περιγράφει αυτά που όλοι ξέρουμε. Το ελληνικό Δημόσιο είναι ένας αχανής, αχαρτογράφητος δεινόσαυρος με χιλιάδες μη παραγωγικούς οργανισμούς, φορείς, νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, ιδιωτικού, ιδρύματα, επιτροπές, τμήματα χωρίς υπαλλήλους, διευθυντές χωρίς υφισταμένους, διοικητικά συμβούλια, τμηματάρχες, προέδρους και διευθύνοντες συμβούλους, που σκοπό έχει όχι την εξυπηρέτηση των πολιτών αλλά την αποκατάσταση των υπεράριθμων κομματικών μηχανισμών. Χρόνια συζητάμε αν θα κλείσει ένα κρατικό μέσο ενημέρωσης από τα 50 που σιτίζονται από το δημόσιο χρήμα, τη στιγμή που θα έπρεπε να είχαν συγχωνευθεί και καταργηθεί εκατοντάδες οργανισμοί. Για ευνόητους λόγους. Τα κόμματα του Δημοσίου χωρίς πελατειακό κράτος θα εξαφανιστούν σε μια μέρα.Όταν η τρόικα παρουσίασε για πρώτη φορά τις προτάσεις για τη μείωση των ελλειμμάτων, ζήτησε τα 2/3 να προέλθουν από τη μείωση των εξόδων και το υπόλοιπο από εισπρακτικά μέτρα. Συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Η υπερφορολόγηση που επιβλήθηκε στην κοινωνία επί ενάμιση χρόνο μεγάλωσε την ένταση της ύφεσης. Και ήταν στην ακριβώς αντίθετη στόχευση απ’ ό,τι είχε συμφωνηθεί. Ενώ ο στόχος ήταν να αντιμετωπιστεί η φοροδιαφυγή και να μειωθεί η φοροαποφυγή, επιβλήθηκαν κεφαλικοί φόροι σ’ εκείνους που ήδη πλήρωναν, αυξήσεις ΦΠΑ, αυξήσεις φόρων κατανάλωσης, ειδικές εισφορές, έκτακτες εισφορές, τέλη ακινήτων. Με αποτέλεσμα όχι μόνο να μειωθεί η παραγωγική βάση της ιδιωτικής οικονομίας, που συνθλίβεται από την αφαίμαξη, αλλά να υφίσταται τη μεγαλύτερη ζημιά το υγιές κομμάτι της που δεν μπορεί να ανταγωνιστεί με ίσους όρους το κομμάτι που φοροδιαφεύγει, όπως πάντα. Πέρυσι από τα 1 δις 275 εκατομμύρια βεβαιωμένα πρόστιμα, εισπράχθηκαν 29 εκατομμύρια. Αλλά μπήκαν καμιά δεκαριά καινούργιοι φόροι.Στη μείωση των εξόδων του κρατικού μηχανισμού, η τρόικα ζητούσε περιορισμό των καταναλωτικών δαπανών και όχι των επενδύσεων. Συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Σε 2 χρόνια μειώθηκε 8 φορές το πρόγραμμα επενδύσεων. Σε μια οικονομία που κινείται από τις δημόσιες επενδύσεις, η επιλογή συνεπαγόταν ύφεση. Στην προσπάθεια να μείνει όσο το δυνατόν ανέπαφος ο δημόσιος τομέας, προτίμησαν τη στάση πληρωμών. Δεν επιστρέφεται ο ΦΠΑ στις επιχειρήσεις, δεν εξοφλούνται τα χρέη του Δημοσίου. Αποτέλεσμα, ακόμα μεγαλύτερη ύφεση.Αλλά και στις λίγες προσπάθειες μείωσης των εξόδων, οι επιλογές ήταν πάντα υπέρ της διατήρησης των δομών του πελατειακού κράτους. Ακόμα και χωρίς απολύσεις, οι καταργήσεις και οι συγχωνεύσεις άχρηστων τμημάτων του Δημοσίου θα απέφεραν τεράστιες οικονομίες κλίμακας. Το 70% των δημόσιων κτιρίων αυτού του κράτους με την τεράστια ακίνητη περιουσία, είναι νοικιασμένα. Αντί γι’ αυτό, προχώρησαν σε οριζόντιες μειώσεις μισθών και συντάξεων. Παρόλο που η τρόικα ήταν αντίθετη στα εφάπαξ μέτρα, γιατί είναι εύκολα αντιστρέψιμα, και πίεζε για μόνιμες μεταρρυθμίσεις. Αντί να αξιολογήσουν και να ζητήσουν από το προσωπικό του Δημοσίου, λέγοντάς του την αλήθεια, να στρατευτεί στη σωτηρία της χώρας από τη χρεοκοπία, προσπαθούσαν να τους βγάλουν πρόωρα στη σύνταξη. Πάλι με οριζόντια μέτρα. Με αποτέλεσμα τη διάλυση του δημόσιου τομέα, τις λευκές απεργίες. Για την εικόνα της κατάρρευσης που δείχνει η χώρα μεγαλύτερη συμβολή έχει η ανυπαρξία κρατικών μηχανισμών, παρά η ύφεση.Έπρεπε να μαζέψουμε τους φόρους, να πουλήσουμε παθητικές επιχειρήσεις, να αξιοποιήσουμε την ακίνητη περιουσία, να μειώσουμε την κρατική γραφειοκρατία, να ανοίξουμε τις αγορές και τα επαγγέλματα για να μειωθεί η ανεργία. Βάλανε ό,τι φόρο μπόρεσαν να φανταστούν, έκαναν στάση πληρωμών, μείωσαν τις δημόσιες επενδύσεις, ώθησαν τον κόσμο με πρόωρη συνταξιοδότηση στα ήδη χρεοκοπημένα ταμεία.
Τον Σεπτέμβριο, όταν η τρόικα μετά την εμπλοκή στο πρόγραμμα αποχώρησε, έβγαλε ένα πόρισμα, τις «κόκκινες κάρτες» για όσα πράγματα δεν προχωρούσαν όπως έπρεπε. Παρά τα όσα θα πιστεύατε, η έκθεση δεν μιλούσε καθόλου για λεφτά, για φόρους και μισθούς. Έλεγε ότι γίνονται ακόμα υπεράριθμες προσλήψεις, δεν εξοφλούνται οι οφειλές, δεν γίνεται η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, ότι καθυστερεί η μεταρρύθμιση του συστήματος δημόσιας διοίκησης, ότι είναι «ελλιπής» η παρακολούθηση εσόδων-εξόδων, ότι δεν γίνεται κτηματολόγιο και χωροταξικοί χάρτες, δεν προχωράνε οι συγχωνεύσεις εφοριών και η φορολογική μεταρρύθμιση, δεν ανοίγουν τα κλειστά επαγγέλματα και οι αγορές ενέργειας, μεταφορών, συγκοινωνίας, δεν βελτιώνεται η απονομή της δικαιοσύνης, δεν προχωράει το ενιαίο μισθολόγιο, η ενιαία αρχή πληρωμών, δεν λειτούργησε η ενιαία αρχή δημόσιων προμηθειών, καθυστερεί η ηλεκτρονική συνταγογράφηση, δεν προχωράει η κατάργηση φορέων, δεν ιδρύονται τα φορολογικά δικαστήρια, η μηχανογράφηση συστήματος και το ενιαίο κέντρο συλλογής των φόρων.Τούτων όλων δοθέντων, για να είμαι ειλικρινής, απορώ με όσους λένε ότι το μνημόνιο απέτυχε. Ποιο μνημόνιο απέτυχε; Αυτά που κάναμε για να μην εφαρμοστούν οι διαρθρωτικές αλλαγές που έπρεπε να γίνουν;Η κοινωνία μας αυτά τα δύο χρόνια, με μεγάλη υπομονή, δέχτηκε ανεργία, λουκέτα, άδικη φορολογία, άδικες οριζόντιες μειώσεις. Άρα υπήρχαν περιθώρια να δεχτεί και σκληρά μέτρα, αλλά σωστά. Για την κατάσταση που φτάσαμε ως εδώ υπεύθυνο είναι όλο το πολιτικό σύστημα, που προτιμάει να σύρει τη χώρα στην Αφρική παρά να αλλάξει τις δομές του συστήματος. Τώρα δεν υπάρχει πια κανένα περιθώριο. Τίποτα που να θυμίζει όσα έγιναν το 2011 δεν μπορεί να επαναληφθεί. Μόνο μια μεγάλη, ειρηνική, μεταρρυθμιστική επανάσταση μπορεί να σώσει τη χώρα από τη χρεοκοπία. Το 2012 θα είναι τελείως διαφορετικό ή θα μοιάζει με το 1952.
Source : Athens Voice

Τουρκικές έρευνες για υδρογονάνθρακες

Μετά τη συμφωνία με την εταιρεία “Shell” για σεισμικές έρευνες στον κόλπο της Αττάλειας, η Τουρκία προχωρά σε διαγωνισμό για ανάλογες έρευνες και στους κόλπους της Μερσίνας και της Αλεξανδρέττας, έχοντας ήδη λάβει θετική απάντηση από εταιρείες όπως οι Exxon-Mobil, Total, Petrobras και Chevron γράφει η τουρκική εφημερίδα “Ζαμάν” επικαλούμενη ανώτερο Τούρκο αξιωματούχο.



Σύμφωνα με το δημοσίευμα η Ανώνυμη Εταιρεία Πετρελαίων Τουρκίας (ΤΡΑΟ) απευθύνθηκε σε 23 εταιρείες πετρελαίου. Μετά τις πρώτες καταρχήν απαντήσεις θα ξεκινήσουν συνομιλίες με τις εταιρείες προς ενημέρωσή τους σχετικά με τα μέχρι στιγμής δεδομένα που υπάρχουν για τις δύο περιοχές με βάση έρευνες του παρελθόντος. Θα ακολουθήσουν οι διαπραγματεύσεις για την ανάθεση του έργου των ερευνών.

Σύμφωνα με τον αξιωματούχο που μίλησε στην εφημερίδα “στο τέλος των συνομιλιών και στα μέσα του έτους 2012 μπορεί να υπογραφούν νέες συμφωνίες με τις διεθνείς εταιρείες για έρευνες πετρελαίου στη Μεσόγειο”.

Η “Ζαμάν” γράφει ότι σε έρευνες που είχε πραγματοποιήσει το 1986 στον κόλπο της Αλεξανδρέττας η αμερικανική εταιρεία “Esso” είχε βρεθεί πετρέλαιο, “αλλά επειδή η τιμή του πετρελαίου ήταν στο επίπεδο των 20 δολαρίων, αποφασίστηκε ότι δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί το κόστος παραγωγής και έκλεισε η πετρελαιοπηγή”.

Η εφημερίδα υπενθυμίζει επίσης ότι η ΤΡΑΟ κατά την περίοδο 2007-2010 πραγματοποίησε στη Μεσόγειο δισδιάστατες έρευνες σε μια περιοχή 10 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων και τρισδιάστατες έρευνες σε μια περιοχή χιλίων τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Source : www.kathimerini.com.cy

Απλές αλήθειες για το θέμα της φοροδιαφυγής

Όταν λέμε φοροδιαφυγή , εννοούμε το σύνολο των παρανομών ενεργειών των ιδιωτικών φορέων (επιχειρήσεων) , με τις οποίες αποβλέπουν στη μείωση ή εξάλειψη της φορολογικής τους υποχρέωσης (δηλαδή την πληρωμή φόρων) . Τέτοιες παράνομες ενέργειες είναι π.χ η δήλωση στη φορολογούσα Αρχή (εφορία) μικρότερου εισοδήματος από το πραγματοποιηθέν κατά τον υπολογισμό του φόρου εισοδήματος, η εμφάνιση από τις επιχειρήσεις ακαθάριστων εσόδων (τζίρος) μικρότερων από τα πραγματοποιηθέντα κατά τον υπολογισμό του φόρου κατανάλωσης, η λαθραία εισαγωγή ειδών από το εξωτερικό για να μη πληρωθούν δασμοί κλπ.

Η φοροδιαφυγή υπάρχει παντού σε όλο τον Κόσμο και σε όλες τις χώρες , η έκταση της όμως εξαρτάται από διάφορους παράγοντες . Οι παράγοντες αυτοί ενδεικτικά είναι :

1ο. Το μέσο μορφωτικό και πολιτιστικό επίπεδο των πολιτών της χώρας και ιδιαίτερα των φορολογούμενων . Όταν το μορφωτικό και πολιτιστικό επίπεδο του πληθυσμού είναι χαμηλό, οι φορολογούμενοι δε έχουν συνείδηση του γεγονότος ότι τα έσοδα από τους φόρους διατίθενται για τη χρηματοδότηση του κόστους παραγωγής των δημόσιων αγαθών (παιδεία , υγεία , ασφάλεια κλπ) , τα οποία ικανοποιούν συλλογικές ανάγκες.

2ο Το μορφωτικό επίπεδο των φοροτεχνικών οργάνων. Όταν τα στελέχη των φοροτεχνικών υπηρεσιών (εφορία , ΣΔΟΕ κλπ) είναι μορφωμένα και ικανά, μπορούν να διαμορφώσουν ένα φορολογικό σύστημα, που να περιορίζει τον κίνδυνο φοροδιαφυγής, και να οργανώσουν ορθολογικά τις υπηρεσίες αυτές, χρησιμοποιώντας τον κατάλληλο μηχανολογικό εξοπλισμό και ειδικευμένο προσωπικό (καταλαβαίνετε τώρα …. γιατί στην Ελλάδα έχουμε εκτεταμένη φοροδιαφυγή …) ,

3ο Το επίπεδο της φορολογικής επιβάρυνσης του ατόμου σε σχέση με το εισόδημα του . Όσο υψηλότερο είναι το επίπεδο της μέσης φορολογικής επιβάρυνσης του φορολογούμενου (πχ επιχείρησης) , τόσο μεγαλύτερη είναι η τάση του για φοροδιαφυγή, γιατί ο περιορισμός της ικανοποίησης των ατομικών του αναγκών (διατροφή – ένδυση – διασκέδαση κλπ) είναι περισσότερο αισθητός και το όφελος από το ποσό του φόρου, που ενδέχεται να εξοικονομήσει, αντισταθμίζει τον κίνδυνο που συνεπάγεται η τυχόν αποκάλυψη της φοροδιαφυγής.

4ο Ο τρόπος κατανομής των φορολογικών βαρών. Όσο περισσότερο η κατανομή των φορολογικών βαρών ανταποκρίνεται στην κρατούσα αντίληψη περί κοινωνικής δικαιοσύνης, τόσο μικρότερη είναι η τάση για φοροδιαφυγή και αντίστροφα. Πράγματι όταν παραβιάζεται η αρχή της δίκαιης κατανομής των φορολογικών βαρών, με τη χορήγηση αδικαιολόγητων φορολογικών απαλλαγών και εξαιρέσεων σε ορισμένες κατηγορίες ιδιωτικών φορέων, τότε

- καλλιεργείται το αίσθημα της αδικίας μεταξύ των φορολογούμενων και ενισχύεται η επιθυμία τους να εξομοιωθούν φορολογικά και με οποιοδήποτε τρόπο με τους απαλλασσόμενους από το φόρο,

- αυξάνει το επίπεδο της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης των φορολογούμενων, εφόσον, με δεδομένα τα φορολογικά έσοδα, τα ποσά που θα κατέβαλαν όσοι απαλλάσσονται από τη φορολογία θα πρέπει να καταβληθούν από τους υπόλοιπους ιδιωτικούς φορείς, και

- δημιουργούνται άνισοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ ευνοούμενων και μη επιχειρήσεων, εφόσον οι φόροι γενικά επηρεάζουν τα σχέδια παραγωγής και επενδύσεων όλων των ιδιωτικών παραγωγικών μονάδων.

5ο. Η διάρθρωση του φορολογικού συστήματος. Το είδος και η ταμιευτική σπουδαιότητα των φόρων, που απαρτίζουν το φορολογικό σύστημα μιας χώρας, προσδιορίζουν επίσης την έκταση της φοροδιαφυγής. Έτσι, αν το φορολογικό σύστημα κυριαρχείται από άμεσους φόρους (πχ φόρος εισοδήματος) , τότε η τάση για φοροδιαφυγή είναι, , μεγαλύτερη γιατί οι ιδιωτικοί φορείς έχουν περισσότερες ευκαιρίες για να αποκρύψουν τη φορολογητέα ύλη: τα μεν νοικοκυριά (ελεύθεροι επαγγελματίες κλπ.) δηλώνοντας εισόδημα μικρότερο από το πραγματοποιηθέν, οι δε επιχειρήσεις μεταφέροντας ένα μέρος από τα κέρδη τους σε λογαριασμούς αποσβέσεων, εξόδων παραστάσεως, έρευνας κ.ο.κ.

Αντίθετα, αν το φορολογικό σύστημα κυριαρχείται από έμμεσους φόρους, η τάση νια φοροδιαφυγή είναι μικρότερη, διότι ο έλεγχος των φορολογικών οργάνων είναι αποτελεσματικότερος γιατί οι φορολογούμενες μονάδες είναι λιγότερες (μόνο οι ιδιωτικές επιχειρήσεις) και επιπλέον είναι υποχρεωμένες να τηρούν λογιστικά βιβλία, από τα οποία προκύπτει η φορολογητέα ύλη (πχ ΦΠΑ)

6ο Ο τρόπος διαχείρισης του δημόσιου χρήματος. Όσο συνετότερη είναι η διαχείριση των φορολογικών εσόδων από το κράτος, τόσο ασθενέστερη είναι η τάση των φορολογούμενων για φοροδιαφυγή, γιατί τόσο μεγαλύτερη είναι η εμπιστοσύνη των ιδιωτικών φορέων στη θέληση και την ικανότητα του κράτους να ικανοποιεί συλλογικές ανάγκες. Αντίθετα, η σπατάλη του δημόσιου χρήματος διαβρώνει τη φορολογική συνείδηση των ιδιωτικών φορέων, δεδομένου ότι η φορολογική τους θυσία δεν εκτιμάται ανάλογα από το κράτος.

7ο Ο βαθμός οργάνωσης της αγοράς και των επιχειρήσεων . Όταν η οικονομία είναι οργανωμένη κατά τέτοιο τρόπο, ώστε ένα σημαντικό μέρος των συναλλαγών να γίνεται σε είδος (πχ δίνεις λάδι παίρνεις σιτάρι) , η δυνατότητα φοροδιαφυγής είναι μεγαλύτερη από ότι σε μία οικονομία όπου όλες οι συναλλαγές γίνονται με χρήματα . Επίσης όταν έχουμε πολλές μικρές επιχειρήσεις που κυρίως δεν είναι οργανωμένες λογιστικά όσο μία μεγάλη επιχείρηση , τότε η τάση για φοροδιαφυγή είναι μεγαλύτερη

Οι επιδράσεις της φοροδιαφυγής στην Οικονομική ζωή μίας χώρας :

1. Παραβιάζεται η βασική αρχή της Δίκαιης κατανομής των φορολογικών βαρών με ότι αυτό συνεπάγεται .....

2. Το Κράτος ενδέχεται να αντιμετωπίσει ταμιακές δυσχέρειες . Αυτό μπορεί να οδηγήσει είτε σε αύξηση των φόρων (πχ θυμηθείτε κάτι έκτακτα κλεισίματα 5 ετίας κλπ) είτε με κρατικό δανεισμό είτε με μείωση των Κρατικών δαπανών (μικρότερες αυξήσεις σε μισθούς , μείωση δαπανών για παιδεία κλπ) .

Διαβάστε Περισσότερα: http://www.asxetos.gr/entheto/dimosia-oikonomika/forodiafygi-paragontes-synepeies.html#ixzz1gUMHjBIE

Η Γεωμηχανική στην μάχη για την προστασία του περιβάλλοντος

Όλο και μεγαλύτερο έδαφος κερδίζει η γεωμηχανική το τελευταίο διάστημα, δεδομένου ότι οι συμβατικές προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση και την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, δεν έχουν μέχρι στιγμής τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα.
Βασικός στόχος της γεωμηχανικής είναι ο περιορισμός των αερίων του θερμοκηπίου, παράγοντας νούμερο ένα για την κλιματική αλλαγή, στην ατμόσφαιρα, με αποτέλεσμα τη μείωση της θερμοκρασίας του πλανήτη.
Η ιδέα «έπεσε στο τραπέζι» πριν μισό αιώνα περίπου, όταν κλιματολόγοι και μηχανικοί παρατήρησαν τις συνέπειες που είχε στο κλίμα το διοξείδιο του άνθρακα.
Μέχρι σήμερα, η γεωμηχανική ερχόταν σε «δεύτερη μοίρα», καθώς πρώτη προτεραιότητα ήταν ο «μετριασμός» της κλιματικής αλλαγής, κάτι που βασίζεται στη μείωση των μελλοντικών εκπομπών.
Ωστόσο, στη Σύνοδο των Ηνωμένων Εθνών για το Κλίμα που διεξήχθη στο Ντέρμπαν της Νοτίου Αφρικής, η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από νέες μεθόδους, περισσότερο δραστικές για τη μείωση του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα.
Το Νοέμβριο, το Πανεπιστήμιο Harvard ξεκίνησε μια μελέτη εργασίας, σχετικά με τη γεωμηχανική και το κλίμα.
Η πρώτη ερώτηση ήταν η εξής: «Πόσα στοιχηματίζουμε ότι τα κράτη θα καταφέρουν να εμποδίσουν την επικίνδυνη κλιματική αλλαγή, μειώνοντας τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και άλλων αερίων του θερμοκηπίου»;
Η απάντηση, που όλοι ήθελαν να δώσουν αλλά δεν ειπώθηκε είναι «όχι πολλά».
Η γεωμηχανική περιστρέφεται γύρω από δυο άξονες: πρώτον, τον περιορισμό της θερμότητας στην ατμόσφαιρα, κάτι που επιτυγχάνεται με τη μείωση της ηλιοφάνειας και δεύτερον, την αφαίρεση του διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα.
Η διαχείριση της ηλιακής ακτινοβολίας θεωρείται εφικτή με τη «λεύκανση» των σύννεφων, ώστε να αντανακλούν το φως του ηλίου, με τον ψεκασμό θείου στην ατμόσφαιρα, με στόχο τη μείωση της θερμοκρασίας του πλανήτη, ή την εφαρμογή άλλων μεθόδων, όπως εγκατάσταση ηλιακών κατόπτρων στο διάστημα.
Από την άλλη πλευρά, το διοξείδιο του άνθρακα θα μπορούσε να αφαιρεθεί από την ατμόσφαιρα με τη διαδικασία της απορρόφησης μέσω «μηχανικών δέντρων».
Άλλη μια πρόταση είναι το ράντισμα των ωκεανών με σίδηρο, ώστε να αναπτυχθεί πλαγκτόν, ικανό να απορροφήσει το βλαβερό αυτό αέριο.
Ωστόσο η γεωμηχανική αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη και σκεπτικισμό καθώς:
-Μπορεί να εφαρμοστεί μονομερώς αλλά να έχει παγκόσμιες συνέπειες
-Από τη στιγμή που θα τεθεί σε εφαρμογή, η τεχνολογία διαχείρισης της ηλιακής ακτινοβολίας θα πρέπει να διατηρηθεί για αιώνες
-Ακόμα και αν είχε τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα δεν θα μπορούσε να  αναστρέψει τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, ενώ ενδεχομένως θα οδηγούσε σε μείωση της λήψης μέτρων και των προσπαθειών για προσαρμογή σε ένα θερμότερο κλίμα.
Οι υπέρμαχοι  της γεωμηχανικής πάντως επισημαίνουν ότι όσο τρομακτικά και αν ακούγονται τα παραπάνω, είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε ποιες είναι οι δυνατότητες και τι μπορεί να προσφέρει αυτή η επιστήμη.
Source : econews