SOS για φονικές πλημμύρες μετά τα χιόνια

Οι περιοχές της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης που παρέλυσαν από το ψύχος φέτος το χειμώνα ενδέχεται να βρεθούν αντιμέτωπες με σοβαρές πλημμύρες όταν αρχίσουν να λιώνουν τα χιόνια, προειδοποιεί η αρμόδια για την πρόληψη καταστροφών υπηρεσία του ΟΗΕ. 
«Ενώ χιλιάδες άνθρωποι παραμένουν αποκλεισμένοι από το χιόνι από τη Σερβία μέχρι τη Βουλγαρία, υπάρχουν ενδείξεις για καταστροφικές πλημμύρες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν θανάτους και οικονομική καταστροφή» επισημαίνει η ειδική εκπρόσωπος του ΟΗΕ Μαργκαρέτα Βάλστρεμ, όπως αναφέρει το vima.gr.

Η θερμοκρασία στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία ενδέχεται να ανέβει κατά οκτώ με δέκα βαθμούς Κελσίου εντός του επόμενου δεκαήμερου, με αποτέλεσμα να λιώσουν οι πάγοι που έχουν σχηματιστεί κατά μήκος του Δούναβη, αναφέρει η Διεθνής Στρατηγική για την Περιστολή των Φυσικών Καταστροφών (SIPC).

Η Μαργκαρέτα Βάλστρεμ σημειώνει ότι θα πληγούν κυρίως περιοχές χωρίς επαρκή υποδομή, όπως φράγματα και αναχώματα για να κρατήσουν τα νερά.

Από το πρόσφατο κύμα ψύχους και τις χιονοπτώσεις σε όλη την κεντρική και ανατολική Ευρώπη, και ιδίως στα Βαλκάνια, έχασαν τη ζωή τους περισσότεροι από 600 άνθρωποι. Η θερμοκρασία έπεσε πολλούς βαθμούς κάτω από το μηδέν και ολόκληρες κοινότητες έμειναν αποκομμένες, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα.

«Ήρθε η ώρα για τις αρχές των χωρών αυτών, τον Ερυθρό Σταυρό, τις εθνικές οργανώσεις πρόληψης των καταστροφών και τις υπηρεσίες πολιτικής προστασίας να λάβουν μέτρα ώστε να διασφαλίσουν πως δεν θα υπάρξουν ανθρώπινες απώλειες όταν αρχίσουν οι πλημμύρες» δήλωσε ο εκπρόσωπος της SIPC Ντένις Μακλίν.

Source :  defencenet.gr

Ο βαρύς κλήρος της Αναγέννησης

του Κωνσταντίνου Τσοπάνη

Δρ. Ιστορίας και Φιλοσοφίας των Θρησκευμάτων

Με την τρέχουσα πολιτική κατάσταση δεν ασχολήθηκα μέχρι τώρα αφού δεν θεωρούσα ότι άξιζε τον κόπο να χάσω τον χρόνο μου με τους πολιτικούς και τα καμώματα τους. Έχω καταλάβει καλά ότι ζούμε το λυκόφως ενός απολύτως διεφθαρμένου καθεστώτος που πνέει τα λοίσθια. Η τραγική μεταπολίτευση, γεννημένη μέσα από το αίμα και την τραγωδία της Κύπρου, φθαρμένη, αμαρτωλή κι αμετανόητη, για δεκαετίες έσπειρε αλόγιστα ανέμους και τώρα θερίζει θύελλες. Κι όταν οι πολιτικοί διαμαρτύρονται για τις επιθέσεις που δέχονται από τους πολίτες, που μέχρι εχθές τους ζητωκραύγαζαν - αφού εκείνοι πρώτοι φρόντιζαν να τους κρατούν ικανοποιημένους μοιράζοντας τους αφειδώς διορισμούς στο δημόσιο - καλύτερα θα ήταν να διαβάσουν τις «Νεφέλες» του Αριστοφάνους διότι έχουν πολλά να διδαχθούν. Με άλλα λόγια, όταν γαλουχείς γενιές ολόκληρες μαθαίνοντας τις να μην σέβονται τίποτε, είναι τουλάχιστον αφελές και μάταιο να ζητάς, κατόπιν εορτής, σεβασμό από αυτές τις γενιές.

Δεν πρόκειται να στον αποδώσουν, ακόμα κι αν τον άξιζες, διότι απλώς τις έχεις μάθει να μην σέβονται.

Τόσο απλά.

Άθλιοι της μεταπολίτευσης, δεν είστε καθόλου ανεύθυνοι για τη αγωνία μας!

Εσείς σύρατε την εμπειρία μας στην κόλαση!

Εσείς μας κλέψατε το όνειρο πριν ακόμα προλάβουμε να το φαντασιώσουμε!

Το παιχνιδάκι σας με τις εκλογές, που είναι οργανωμένες έτσι ώστε να εναλλάσσεστε οι ίδιοι συνεχώς στην εξουσία, τώρα πια αποκαλύφθηκε! Οι υποτιθέμενοι «δεξιοί» βουλευτές αυτοχρίσθηκαν «Ηρακλείς του πολιτεύματος», οι δε επαναστάτες κομμουνιστές φρουρούν τη Βουλή και το καθεστώς από την οργή των διαδηλωτών!...

Θα έπρεπε να είμαστε διανοητικώς καθυστερημένοι για να μην καταλάβουμε πια ότι «το φίδι κι ο Αλέξανδρος τα κάνανε πλακάκια, κι όλος ο θίασος σκιών χτυπάει παλαμάκια».

Άθλιοι της μεταπολίτευσης, εσείς μετατρέψατε τον νεοέλληνα σε νεογραικύλο, κατ’ εικόναν και καθ’ ομοιωσίν σας!

Εσείς καταπνίξατε κάθε αρετή του και αναδείξατε ότι χειρότερο κρύβει το έρεβος της ψυχής του ανθρώπου! Τώρα κοιτάτε τα ερείπια που άφησε πίσω της η δική σας λαίλαπα.

Τώρα όμως ήρθε η σειρά να δώσετε λόγο γιατί ασελγήσατε στο κορμί του Έθνους και στις ψυχές τις δικές μας!

Και κανείς δεν θα σας γλυτώσει από τους φυσικούς σας δικαστές!

Να είστε σίγουροι!

Τώρα, που κάθε αλήθεια της χθες κατέστη ένα ψέμμα της σήμερον και που τα δόγματα του καλοβολεμένου σοσιαλιστ(ρ)ικού παρελθόντος είναι ανεπαρκή για το θυελλώδες παρόν, ζούμε το γκρέμισμα ενός κόσμου ολοκλήρου και τους πόνους της γέννας ενός νέου. 

Η εποχή μας είναι μια κρίσιμη βίαιη στιγμή κατά την οποία η ανθρωπότητα ολόκληρη μοιάζει αδύναμη σε πιέσεις κι εύπλαστη, σαν ένας βώλος από λάσπη. Και σε αυτήν τη σύγχρονη κοσμογονία, χρέος όλων μας είναι να μαχόμαστε για να ανθίσει ένα μικρό λουλούδι ελπίδας, έστω κι αν πρόκειται να ανθοφορήσει επάνω στο λίπασμα της σάρκας και του νου μας. Δεν έχουμε άλλη επιλογή, αφού η προηγούμενη γενιά από εμάς πέταξε όλα τα άγια στα σκυλιά και μας παρέδωσε μόνο συντρίμμια. Το τεράστιο χρέος που μας φόρτωσε δεν είναι τίποτε άλλο από το ευφυές υποκατάστατο της αλυσίδας του δούλου με την οποία μας αλυσόδεσε μέσω των «μνημονίων». 
Μας καταδίκασε να ζήσουμε ζωές μεταχειρισμένες, Κυριακές που δεν ξημερώνουν ποτέ μια δημιουργική Δευτέρα και μέρες που ξεκινούν από το απόγευμα, από την ώρα που άλλοτε οι γριές θυμιάτιζαν τα σπίτια κι οι γέροι θυμούνταν τους πεθαμένους. Στη δική μας γενιά έπεσε ο βαρύς και ηρωικός συνάμα κλήρος της αναγέννησης και της θυσίας. Είμαστε έτοιμοι να θυσιαστούμε, για χάρη των γενεών που θα έρθουν; Δεν το ξέρω. 

Ο καιρός θα το δείξει και η Ιστορία θα κρίνει αφού «κριτές θα μας δικάσουν οι αγέννητοι, οι νεκροί». Σίγουρα όμως, σε αυτόν τον δρόμο δεν είμαστε μόνοι αφού πίσω μας στέκει ο Θεός! Κι αυτό είναι που μας έσωσε και που μας σώζει!


Πηγή: http://www.ethnikometopo.gr

Πολυδάπανα τα ελληνικά " κουκιά"

Χρυσάφι κοστίζει η ψήφος στην Ελλάδα, καθώς κατατάσσεται στην τέταρτη θέση μεταξύ των 27 χωρών - μελών της ΕΕ ως προς το ύψος της κρατικής χρηματοδότησης των κομμάτων υπολογιζόμενο ανά έγκυρη ψήφο. Σε σύγκριση με το Βέλγιο και τη Ρουμανία, που είχαν ανάλογο αριθμό έγκυρων ψήφων τις τελευταίες εθνικές εκλογές, στην Ελλάδα η ψήφος είναι ακριβότερη κατά 6,62 και 6,78 ευρώ αντιστοίχως.
Όπως αναφέρουν Τα Νέα, η κρατική χρηματοδότηση των κομμάτων εφαρμόζεται σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, με τη Γερμανία να την έχει υιοθετήσει ήδη από το 1959. Μόνη εξαίρεση αποτελεί η Μεγάλη Βρετανία που έχει ένα ιδιότυπο σύστημα χρηματοδότησης των κοινοβουλευτικών ομάδων.
Ωστόσο, σε αρκετές περιπτώσεις η χρηματοδότηση δεν καθορίζεται μόνον ως ποσοστό επί του προϋπολογισμού αλλά συνδέεται και με την πραγματική συμμετοχή των πολιτών στις εκλογές. Προβλέπεται δηλαδή η χορήγηση συγκεκριμένου ποσού για κάθε ψήφο που λαμβάνουν τα κόμματα. Ετσι, στην Πορτογαλία η κρατική επιχορήγηση συναρτάται αποκλειστικά από τις ψήφους κάθε κόμματος και στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές δόθηκαν 3,1 ευρώ ανά ψήφο - το ποσό υπολογίζεται κάθε φορά βάσει του εθνικού κατώτατου μηνιαίου μισθού. Μεικτή διαδικασία ακολουθείται στο Βέλγιο, όπου δίνεται ετήσια επιχορήγηση 125.000 ευρώ σε κάθε κόμμα και σε αυτό προστίθεται 1,25 ευρώ για κάθε έγκυρη ψήφο που το κόμμα έλαβε στις εκλογές για τη Βουλή και τη Γερουσία.

Στη Γερμανία το ποσό ανά ψήφο ανέρχεται στο 0,85 ευρώ για τα πρώτα τέσσερα εκατομμύρια ψήφους και 0,70 ευρώ για κάθε επιπλέον ψήφο.
Οσον αφορά τους ελεγκτικούς μηχανισμούς στις περισσότερες περιπτώσεις δεν αποτελούνται μόνο από μέλη του Κοινοβουλίου. Στη Γαλλία η επιτροπή είναι 9μελής και απαρτίζεται αποκλειστικά από δικαστές των τριών ανώτατων δικαστηρίων. Αντιστοίχως, στην Πορτογαλία τα κόμματα τηρούν λογιστικά.
Source : defencenet.gr

Η ανακήρυξη ανεξαρτησίας της Κυρηναϊκής

Η θεαματική ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Κυρηναϊκής στις 6 Μαρτίου μπορεί να οδηγήσει στη διάλυση της Λιβύης, όπως μπορεί να οδηγήσει στην ενίσχυση του Εθνικού Μεταβατικού Συμβούλιου (CNT).

Ανάλυση των δυνάμεων στο παιχνίδι
Καλώντας για επιστροφή στη ομοσπονδοποίηση (σε ισχύ μέχρι το 1963), ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Μεταβατικό Συμβούλιο της Μπρεγκά Zubair Ahmed Al-Senussi, εξάδελφος του πρώην βασιλιά Ίντρις Senussi και μέλος του CNT, αποσταθεροποίησε τον ήδη εύθραυστο επικεφαλής του Συμβουλίου Μουσταφά Abdeljalil.


Αλλά ο τελευταίος αντεπιτέθηκε, ξέρα και αυτός, από τη Μισράτα, τη πόλη-σύμβολο της αντίστασης κατά του Μουαμάρ Καντάφι, όπου σφυρηλατήθηκε το πνεύμα της επανάστασης. Απείλησε αμέσως να χρησιμοποιήσει βία εναντίον των «αυτονομιστών».

Ανέφερε έναν αποκλεισμό της Κυρηναϊκής (πάγωμα των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, κλπ..). Ο χρόνος όμως είναι είς βάρος του CNT: οι αποσχιστές καλούν για μποϊκοτάρισμα εκ των πραγμάτων των εκλογών για τη Συντακτική Συνέλευση, στις 23 Ιουνίου. Αυτό το μποϊκοτάζ, αν τηρηθεί, θα μπορούσε να επικυρώνει την κατάτμηση.

Ο Abdeljalil θα παίξει λοιπόν σε δυο ταμπλό τις προσεχείς εβδομάδες. Στο διεθνές, μόλις έλαβε την υποστήριξη της Αιγύπτου, η οποία επιβεβαίωσε τη δέσμευσή της για την ενότητα της Λιβύης, όπως και ο Οργανισμός της Ισλαμικής Συνεργασίας, που ελέγχεται από τη Σαουδική Αραβία. Ενώ η ανατολική Λιβύη εξαρτάται οικονομικά πολύ από την Αίγυπτο. Το Κάιρο θα πρέπει επίσης να ενεργήσει παρασκηνιακά για να μετριάσει την επιρροή του Κατάρ, το οποίο αναζωπυρώνει τη φλόγα της απόσχισης.
Ο Abdeljalil έλαβε επίσης την αποφασιστική υποστήριξη του Ιμπραήμ Dabbashi, του Λιβυκού αντιπρόσωπου στον ΟΗΕ, καταγωγής από τη Βεγγάζη που είχε παίξει καθοριστικό ρόλο στην έγκριση του ψηφίσματος 1970, στις 26 Φεβρουαρίου 2011.

Στο εσωτερικό, το αφεντικό του CNT άρχισε επίσης να συσπειρώσει γύρω του τις διάφορες πολιτοφυλακές για να υπενθυμίσει στους «αποσχιστές» ότι δεν διαθέτουν ίσως τα στρατιωτικά μέσα για την επίτευξη των φιλοδοξιών τους.
Πρώτη ισχυρή πράξη: οι πολιτοφύλακες του Zintan παράδωσαν το αεροδρόμιο της Τρίπολης στο Υπουργείο Εσωτερικών. Από την πλευρά του, το τοπικό συμβούλιο της Μισράτα θα πρέπει την επόμενη εβδομάδα να μεταφέρει στο CNT τον έλεγχο των λιμενικών, αερολιμενικών υποδομών και τα χερσαία σημεία ελέγχου. Αυτό θα ανάγκαζε τους Βέρβερους οι οποίοι ελέγχουν τα σημεία διέλευσης με την Τυνησία, να τοποθετηθούν με τη σειρά τους. Ενάρετος κύκλος;

Οι πετρελαϊκές εταιρίες σε επιφυλακή

θα υποχωρήσει και πάλι η εθνική παραγωγή αργού πετρελαίου της Λιβύης που μόλις είχε αποκατασταθεί σε χρόνο ρεκόρ, ένα χρόνο μετά την έναρξη της κρίσης;

Αυτό φοβούνται οι πετρελαϊκές εταιρίες μετά την ξαφνική ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Κυρηναϊκής στις 6 Μαρτίου, η οποία ακολουθήθηκε αμέσως από απειλές χρήσης βίας από τις αρχές του Εθνικόυ Μεταβατικού Συμβουλίου (CNT) στην Τρίπολη. Η ανατολική περιφέρεια περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος των πετρελαϊκών πόρων της Λιβύης της χώρας. Εκεί βρίσκεται η Κυρηναϊκή λεκάνη, αλλά κυρίως η λεκάνη της Σύρτης και το πολύ περίπλοκο δίκτυο κοιτασμάτων πετρελαίου της -τουλάχιστον είκοσι- συμπεριλαμβανομένων των στρατηγικών στοιχείων του ενεργητικού της Waha και του Sarir.

Οι μεγαλύτεροι παραγωγοί υδρογονανθράκων, κυρίως μεταξύ των οποίων είναι η ιταλική ΕΝΙ (το μεγαλύτερο μέρος των περιουσιακών στοιχείων της είναι στη Κυρηναϊκή), φοβούνται μια νέα νομική αστάθεια για τους τίτλους τους ή την επαναδιαπραγμάτευση μισθώσεων με τις νέες αυτονομιστικές αρχές.

Από τη πλευρά των λιμανιών εξαγωγής, οι στρατηγικοί τερματικοί σταθμοί στη Μάρσα αλ-Harigah, Βεγγάζη, Zueitina, Ajdabiya και Μάρσα αλ-Brega βρίσκονται στην Κυρηναϊκή, αλλά όχι αυτοί εξίσου αναπόφευκτοι του Ras Lanuf και της Sidrah

Source : infognomonpolitics

Το Παγκόσμιο Νόμισμα προ των πυλών

Γράφει ο Γρηγόρης Ζωγραφάκης

Παρασκευή,19 Σεπτεμβρίου 2008: Αίτημα πτώχευσης Lehman Brothers

Μόλις έχει ανοίξει ο ασκός του Αιόλου….Όλα όσα το έδειχναν επιμελώς σχεδιάστηκαν ή επιδεικτικά αγνοήθηκαν…

Ξεκινάει ο αγώνας δρόμου για τη διάσωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος…Φυσικά με κρατικές επιδοτήσεις…Η αμερικανική Κυβέρνηση διασώζει την AIG γιατί η πυροδότηση των ασφαλίστρων κινδύνου που καλούταν να πληρώσει για τις επισφάλειες της Lehman Bros. θα την έστελνε στη χρεοκοπία…

Τα τοξικά ομόλογα όμως περνούν σύντομα στην άλλη άκρη του Ατλαντικού…

«Μολύνουν» τις Τράπεζες και εν συνεχεία τα κράτη τα οποία χρηματοδοτούν τις επισφάλειες τους…

Κάπως έτσι αρχίζει να κοινωνικοποιείται η ζημιά η οποία προκλήθηκε από τη φούσκα που διογκώθηκε τα προηγούμενα 10 χρόνια….

Σήμερα η «μόλυνση» θα περάσει από τα κράτη στα νομίσματα…

Αυτό είναι το τελικό σχέδιο… Ο Κόσμος σε ένα νόμισμα!

Χρειάζεται όμως ένα γεγονός που θα προκαλέσει αυτή την «μόλυνση»…

Χρειάζεται κάτι μεγαλύτερο από την χρεοκοπία ενός κολοσσού…Η βόμβα είναι έτοιμη να πυροδοτηθεί…(420 τράπεζες ζητούν παγκόσμιο νόμισμα!)

Αν σήμερα ανάψει το φυτίλι των ρητρών συλλογικής δράσης, η υποχρεωτική ένταξη δηλαδή ομολογιούχων στο PSI,η ενεργοποίηση των ασφαλίστρων κινδύνου και η κατάταξη της Ελλάδας σε καθεστώς χρεοκοπίας τις επόμενες μέρες είναι η τέλεια «μόλυνση» του νομίσματος…

Όσο κι αν φαίνονται αυτά ως συνέπεια και απότοκο μιας λανθάνουσας κρίσης αν κάποιος παρατηρήσει προσεκτικά μιλάμε για ένα τέλεια οργανωμένο σχέδιο ακόμη και ως προς την επιλογή των προσώπων που το υλοποιούν…

Η κρίση του 1929-και αυτή καλοσχεδιασμένη-ωχριά υπερβολικά μπροστά σε αυτό που ζούμε…

Μακάρι να διαψευστώ αλλά οι επόμενες μέρες θα δείξουν ότι κανείς δεν νοιάζεται για την Ενωμένη Ευρώπη που όλοι μας λένε ότι δίνουν αγώνα για αυτή…Όλοι δουλεύουν για την «μόλυνση» των νομισμάτων…

Και αυτή θα φέρει αργά ένα ΝΟΜΙΣΜΑ το οποίο φυσικά θα πρέπει να ελέγχεται από μιαΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ….

Το σχέδιο αυτό μόνο ένας παράγοντας μπορεί να το ανατρέψει και να το αποτρέψει….

Κάτι που θα αλλάξει άρδην την κατάσταση, όπως η πανώλη τον Μεσαίωνα, που επηρέασε την αλλαγή της  Ευρώπης όχι μόνο γεωγραφικά αλλά κοινωνικά και οικονομικά…

Κάτι που θα ξεφύγει από το «τέλεια οργανωμένο σχέδιο»….

Source : http://logioshermes.blogspot.com/2012/03/blog-post_861.html

Ζητήματα εθνικής ασφάλειας

Του Σάββα Καλεντερίδη

Το ζήτημα της διαχείρισης των σχέσεων της Ελλάδος με τις άλλες χώρες, που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό και τη θέση της χώρας μας στο διεθνές σύστημα, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια που είναι σε εξέλιξη η πρωτοφανής οικονομική κρίση, ανάγεται σε ένα μείζον ζήτημα εθνικής ασφάλειας για την πατρίδα μας.

Υπεύθυνοι για το χειρισμό και τη διαχείριση των σχέσεων με τις ξένες χώρες είναι κατά κύριο λόγο η διπλωματική υπηρεσία και το υπουργείο εξωτερικών, ενώ σχέσεις, διαπραγματεύσεις και συνομιλίες διεξάγουν υπηρεσιακοί παράγοντες και πολιτικοί που υπηρετούν και σε άλλα υπουργεία, αυτά του Εθνικής Αμύνης, της Δημοσίας Τάξεως -τώρα Προστασίας του Πολίτη-, Ενέργειας, και Εθνικής Οικονομίας, ειδικά μετά την υπογραφή των Μνημονίων, που δημιούργησαν ένα πολύπλοκο πλέγμα σχέσεων και επαφών με ξένους παράγοντες.

Όσον αφορά τις επαφές των υπηρεσιακών παραγόντων με ξένους ομολόγους τους, διπλωμάτες, αξιωματικούς των ενόπλων δυνάμεων, της αστυνομίας και των υπηρεσιών πληροφοριών, αυτές πρέπει να πραγματοποιούνται κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες και φυσικά, μετά από κάθε επαφή, πρέπει να υπάρχει ανάλογη τεκμηριωμένη ενημέρωση της ιεραρχίας. Άλλες, καλές εποχές, μάλιστα, σε πολλές περιπτώσεις, οι επαφές με ξένους παράγοντες ήταν απολύτως οριοθετημένες, ελεγχόμενες και το περιεχόμενο των συνομιλιών μαγνητοσκοπούνταν, για να υπάρχει και το ανάλογο αρχείο. Με άλλα λόγια, όποιος συναντιόταν με ξένο παράγοντα, το έκανε μετά από σχετική άδεια και η συνάντηση γινόταν υπό την επίβλεψη του αρμόδιου υπηρεσιακού παράγοντα.

Όσον αφορά τους πολιτικούς, όπως έχουμε πληροφορηθεί από αποχαρακτηρισμένα έγγραφα και εκθέσεις ξένων διπλωματικών αποστολών που δημοσιεύθηκαν κατά καιρούς στον τύπο, οι ξένοι διπλωμάτες κατά παράδοσιν ζητούν συνάντηση με Έλληνες πολιτικούς, οι οποίοι τις περισσότερες φορές ανταποκρίνονται ασμένως. Στις συναντήσεις αυτές οι ξένοι διπλωμάτες κινούνται βάσει σκοπού και ερωτηματολογίου. Δηλαδή, σε κάθε συνάντηση έχουν αντικειμενικό σκοπό, ο οποίος είναι άλλοτε η συλλογή πληροφοριών και άλλοτε η μεταφορά μηνύματος προς τη μια ή την άλλη πλευρά και ο σκοπός αυτός επιτυγχάνεται ανάλογα με την ευφυία και τη στάση του συνομιλητή τους. Με άλλα λόγια, αυτού του είδους οι συναντήσεις είναι πολύ σημαντικές, μεταξύ άλλων, και για την εθνική ασφάλεια της χώρας.

Στην Ελλάδα της διάλυσης των πάντων, το ζήτημα αυτό φαίνεται να μην απασχολεί κανέναν σε υπηρεσιακό, πολιτικό αλλά και δικαστικό επίπεδο, αφού περιπτώσεις συνομιλιών Ελλήνων πολιτικών και υπηρεσιακών παραγόντων με ξένους, που έχουν διαρρεύσει στον τύπο, ενώ είχαν καταφανώς στοιχεία που έπρεπε να απασχολήσουν τον εισαγγελέα, πέρασαν στο ντούκου, που λένε και οι χαρτοπαίκτες!

Δυο από τις περιπτώσεις αυτές ήταν οι συναντήσεις που έκανεο κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και ο στρατηγός Λευτέρης Οικονόμου, ως υπουργός Προστασίας του Πολίτη και ως αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας αντίστοιχα με τον πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, κ. Σπέκχαρντ, τον Ιανουάριο του 2010. Στις συναντήσεις εκείνες, σύμφωνα την εμπιστευτική έκθεση που συνέταξε και έστειλε στην υπηρεσία του ο Αμερικανός πρέσβης (διέρρευσε στον ιστότοπο Wikileaks και αναδημοσιεύτηκε από την Guardian), οι προαναφερθέντες Έλληνες αξιωματούχοι, πέραν της εν γένει στάσης τους απέναντι σε έναν ξένο διπλωμάτη, που είναι ένα πολιτικό θέμα, ανέφεραν στοιχεία και λεπτομέρειες για τη λειτουργία και την αποτελεσματικότητα της ΕΥΠ, που εντάσσονται στην κατηγορία των εθνικών μυστικών. Τότε, με την αποκάλυψη του θέματος, δεν κουνήθηκε φύλλο.

Πρόσφατα, διέρρευσε και πάλι στον ιστότοπο Wikileaks και αναδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα τα ΝΕΑ, ότι Έλληνες «συνομιλητές» της αμερικανικής παρα-υπηρεσίας πληροφοριών Stratfor, με κωδικούς GR001 και GR101, ενημέρωναν από το 2009 την υπηρεσία αυτή και αυτή με τη σειρά της το ΔΝΤ με κρίσιμα στοιχεία για την πορεία της ελληνικής οικονομίας!

Εδώ τίθενται δυο ζητήματα. 

Το πρώτο είναι η ανεξέλεγκτη δράση μια ξένης ιδιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών στην Ελλάδα και το δεύτερο η στρατολόγηση Ελλήνων πρακτόρων, που δρουν προδοτικά και εις βάρος των συμφερόντων της πατρίδος. Και τα δυο ζητήματα, αφορούν πρωτίστως την εθνική ασφάλεια της χώρας και μέχρι στιγμής δεν έχουμε διαπιστώσει να γίνεται κάποια ενέργεια για την αντιμετώπισή του.

Ένα άλλο θέμα, το σοβαρότερο ίσως απ’ όλα, είναι η επιστολή που έστειλε ο πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ, κ. Γεωργίου στον επικεφαλής του ΔΝΤ στην Ελλάδα κ. Τόμσεν, με την οποία ένας Έλληνας κρατικός αξιωματούχος ζητεί από έναν ξένο να πράξει τα «δέοντα» για να αλλάξει ο νόμος για την ΕΛ.ΣΤΑΤ προκειμένου να «αποσαφηνιστεί» ο ρόλος του προέδρου της Αρχής. Το τραγικό της υπόθεσης είναι ότι μετά από 20 ημέρες το αίτημα του κ. Γεωργίου, ικανοποιήθηκε, αφού η κυβέρνηση προχώρησε στη συγκεκριμένη αλλαγή της νομοθεσίας, όπως ακριβώς ζητούσε ο κ. Γεωργίου από τον κ. Τόμσεν!

Το θέμα εδώ έχει δυο ανατριχιαστικές διαστάσεις. 

Η μια είναι ότι ένας Έλληνας αξιωματούχος, ζητά όχι από τον αρμόδιο Έλληνα υπουργό αλλά από έναν ξένο αξιωματούχο ενός φορέα που αποδεικνύεται είχε στο στόχαστρο την Ελλάδα από το 2009, να ψηφιστεί ένας νόμος, με βάση τον οποίο θα μπορούσε να εξυπηρετήσει καλύτερα τα συμφέροντα του ΔΝΤ, στο οποίο σημειωτέον υπηρετούσε και ο ίδιος από το 1989 μέχρι να αναλάβει «αποστολή» στην Ελλάδα. Εδώ είναι φανερό ότι υπάρχει σαφής παράβαση καθήκοντος, η νομική τεκμηρίωση του οποίου εναπόκειται στον εισαγγελέα που θα ερευνήσει την υπόθεση.

Το δεύτερο ζήτημα που προκύπτει, είναι το γεγονός ότι ο κ. Τόμσεν είχε «συνεργάτες» και στην κυβέρνηση, αφού το αίτημα του κ. Γεωργίου, έγινε αποδεκτό και είχαμε έτοιμο το νόμο, κομμένο και ραμμένο στα μέτρα Γεωργίου-Τόμσεν, σε είκοσι μέρες, χρόνος ρεκόρ για το ελληνικό σύστημα παραγωγής νόμων! Ποιος είναι λοιπόν ο κύριος που έλαβε την εντολή από τον κύριο Τόσμεν και την εξετέλεσε σε χρόνο ρεκόρ;

Και στις δυο αυτές υποθέσεις, δεν έχει κουνηθεί φύλλο, και εννοούμε τον εισαγγελέα, ο οποίος θα έπρεπε από καιρού να βάλει τα πράγματα στη θέση τους.

Και αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα.

Μπορεί να χρειάζονται πολλά για να μετατραπεί η Ελλάδα από ξέφραγο αμπέλι στο οποίο κάνουν ό,τι θέλουν ξένοι πολιτικοί, πράκτορες, διπλωμάτες και λοιποί, σε μια ευνομούμενη χώρα, που θα προστατεύει τα συμφέροντά της. Όμως, μέχρι να γίνουν αυτά και να ξαναχτίσουμε την Ελλάδα από την αρχή, καλό είναι να θεσπιστεί άμεσα ένας Εισαγγελέας Εθνικής Ασφάλειας, κατά τα πρότυπα των Οικονομικών Εισαγγελέων, ο οποίος θα επιλαμβάνεται άμεσα και αποτελεσματικά όλων των περιπτώσεων εκείνων που άπτονται θεμάτων της λειτουργίας του κράτους και της κυβέρνησης σε σχέση με την προστασία και περιφρούρηση της εθνικής μας ασφάλειας, που αποτελεί πολύτιμη άυλη αξία του εθνικού μας θησαυροφυλακίου.

Source : ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Η επόμενη μέρα του " κουρέματος"

Το PSI σίγουρα δεν ήταν η ιδανική λύση για την απομείωση του ελληνικού χρέους. Το αποδεικνύει τόσο η πολύμηνη, αγωνιώδης διαπραγμάτευση όσο και –ακόμα περισσότερο– η συνεχιζόμενη αμφισβήτηση των αγορών για τη βιωσιμότητα του χρέους, ακόμα και μετά την ολοκλήρωσή του. Υπενθυμίζεται ότι αν όλα πάνε καλά από τώρα ως το 2020, ο δείκτης χρέους προς ΑΕΠ του ελληνικού Δημοσίου θα είναι τότε 120,5% – ένα βάρος διόλου ευκαταφρόνητο. Προτιμότερη θα ήταν μια λύση που θα περιλάμβανε επαναγορά χρέους, όπως έχουμε γράψει και στο παρελθόν, η οποία θα μείωνε άμεσα το δείκτη χρέους-ΑΕΠ και θα επέτρεπε στους ομολογιούχους εκείνους που το ήθελαν να απαλλαγούν εντελώς από το ελληνικό ρίσκο.
Ωστόσο, εδώ που φτάσαμε, η επιτυχία του εγχειρήματος ήταν sine qua non για την αποφυγή μιας ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας. Συνεπώς το αποτέλεσμα που ανακοινώθηκε το πρωί της Παρασκευής –συμμετοχή 84% επί των 206 δισ. ευρώ, που ανέβηκε στο 95,7% μετά την απόφαση, λίγες ώρες αργότερα, για ενεργοποίηση των ρητρών συλλογικής δράσης– δεν μπορεί παρά να είναι πηγή ικανοποίησης (σημειώνεται ότι για τους κατόχους ομολόγων υπό ξένο δίκαιο έχει δοθεί παράταση για εθελοντική υπαγωγή ως τις 23 Μαρτίου). Ο δρόμος είναι ανοιχτός για τη συνεδρίαση του Eurogroup τη Δευτέρα, στην οποία θα δοθεί η οριστική έγκριση στη νέα δανειακή σύμβαση για την Ελλάδα, όπως προανήγγειλε ήδη από την Παρασκευή ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. Τη συμφωνία χαιρέτισε και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, χαρακτηρίζοντάς την «κλειδί» για τη διάσωση της Ελλάδας. Την Πέμπτη 15 του μηνός θα συνεδριάσει το Δ.Σ. του ΔΝΤ, με σκοπό να αποφασίσει το ποσό με το οποίο θα συμμετάσχει στο δεύτερο πακέτο στήριξης. Θα είναι έκπληξη αν η συνεισφορά του Ταμείου ξεπεράσει τα 13 δισ. ευρώ, δηλαδή 10% του πακέτου (υπενθυμίζεται ότι στο πρώτο πακέτο η συνεισφορά του έφτασε το 27%).
Την Πέμπτη, εν τω μεταξύ, η ΕΚΤ ανακοίνωσε ότι θα δέχεται εκ νέου τα (νέα) ελληνικά ομόλογα ως ενέχυρο για την παροχή ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες. Θα τα δέχεται μάλιστα, μέχρι νεωτέρας, χωρίς να θέτει κριτήρια κατώτατης αποδεκτής πιστοληπτικής αξιολόγησης. Το στοιχείο αυτό αναδεικνύει τη σημασία της ολοκλήρωσης της διαδικασίας σε στενή συνεννόηση με τους Ευρωπαίους εταίρους μας, οι οποίοι, ως αντάλλαγμα, παρέχουν τα απαραίτητα μαξιλάρια ασφαλείας για το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Ο σκεπτικισμός παραμένει
Η αμφισβήτηση των αγορών για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους αποτυπώνεται στις «γκρίζες» (προ έκδοσης) αποτιμήσεις των νέων ελληνικών ομολόγων που κυκλοφόρησαν ήδη την Παρασκευή. Θυμίζουμε ότι οι συμμετέχοντες στην ανταλλαγή λαμβάνουν διετή ομόλογα του EFSF που ισοδυναμούν με το 15% της ονομαστικής αξίας των παλαιών ομολόγων, τα νέα ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου που έχουν ονομαστική αξία 31,5% και χρεόγραφα με ρήτρες ανάπτυξης, που μπορούν να πωληθούν ξεχωριστά από τα νέα ομόλογα. Τα χρεόγραφα αυτά προσφέρουν ένα επιπλέον 1% επί του κεφαλαίου του ομολόγου που κατέχει ο επενδυτής σε περίπτωση που η ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας ξεπεράσει κατά 1% το συγκεκριμένο έτος τις προβλέψεις του debt sustainability assessment της τρόικας.
Οι πρώτες αποτιμήσεις των νέων ομολόγων κυμαίνονται γύρω στο 20% (του 31,5%) και οι αποδόσεις βρίσκονται στο 18%-20%. Πρόκειται, με άλλα λόγια, για επιτόκια χρεοκοπίας, κατά πολύ υψηλότερα των επιτοκίων των ομολόγων της Πορτογαλίας, που είναι η χώρα στην Ευρωζώνη που θεωρείται ο επόμενος κρίκος σε μια ενδεχόμενη αλυσίδα μετάδοσης της κρίσης κρατικού χρέους. Είναι σαφές ότι οι αγορές θεωρούν πως το PSI δεν ήταν παρά η πρώτη αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους.

Τρεις αλληλένδετοι όροι ανάκαμψης
Πώς μπορεί να αλλάξει αυτό το κλίμα για την Ελλάδα; Η άμεση προτεραιότητα είναι μια επίδειξη πολιτικής βούλησης με απτά αποτελέσματα στο μέτωπο των μεταρρυθμίσεων και του εξορθολογισμού της δημόσιας διοίκησης. Μια-δυο ηχηρές αποκρατικοποιήσεις, μία επιτυχημένη πρωτοβουλία πάταξης της φοροδιαφυγής, είτε μιλάμε για τη λαθρεμπορία των καυσίμων είτε για φυσικά πρόσωπα με τεράστιες περιουσίες και ανύπαρκτες φορολογικές δηλώσεις, ουσιώδη μέτρα χωρίς διακριτική μεταχείριση για την απλοποίηση επενδυτικών διαδικασιών – όλα τα παραπάνω μπορεί να εκπλήξουν θετικά τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο. Οι προσδοκίες τους, άλλωστε, είναι πλέον τόσο χαμηλές, που μπορούμε εύκολα να τις υπερβούμε.
Πέρα από το θετικό ψυχολογικό σοκ, κινήσεις σαν αυτές θα συμβάλουν στη δημοσιονομική εξυγίανση και στην τόνωση της ανάπτυξης – θέμα πλέον επείγον, όπως καταδεικνύουν τα τελευταία στοιχεία για την ανεργία, που έχει φτάσει το εφιαλτικό 21%. Η ανάπτυξη θα ωφεληθεί τόσο από την εισροή πόρων από τους επενδυτές που θα συμμετάσχουν στις ιδιωτικοποιήσεις όσο και από τη βελτίωση του επιχειρηματικού κλίματος που θα επιφέρουν τα μέτρα για την παράκαμψη της γραφειοκρατίας και τη διευκόλυνση της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Και οι θετικές συνέπειες δεν σταματούν εκεί: στο βαθμό που η συνεργασία με την Κομισιόν επιφέρει ταχύτερη απορρόφηση κοινοτικών πόρων και αρχίσει να καθιστά τη χώρα πιο θελκτικό επενδυτικό προορισμό, οι αντιμνημονιακές Σειρήνες θα χάσουν τη σαγήνη τους και οι πολίτες, που ούτως ή άλλως τρέμουν το ενδεχόμενο επιστροφής στη δραχμή, θα νιώσουν πιο ασφαλείς στην επιλογή της παραμονής εντός του ευρώ.
Εκτός συγκλονιστικού απροόπτου όμως, τα παραπάνω δεν θα αρκέσουν για να επαναφέρουν το ελληνικό δημόσιο χρέος σε βιώσιμη τροχιά. Συνεπώς, πιθανότατα θα χρειαστεί, στα επόμενα χρόνια, μία συμφωνία με τους εταίρους μας στην Ευρωζώνη για το λεγόμενο OSI (Official Sector Involvement), για το κούρεμα δηλαδή των οφειλών μας προς τον επίσημο τομέα. Μια τέτοια συμφωνία, φυσικά, θα είναι πιθανή μόνο αν έχουμε εξέλθει από το βαθύ πηγάδι αναξιοπιστίας στο οποίο έχουμε σήμερα βυθιστεί. Κι αυτό με τη σειρά του δεν θα επιτευχθεί αν δεν καταβάλουμε στο μεσοδιάστημα υπεράνθρωπες και συνεχείς προσπάθειες για να αλλάξουμε το πολιτικό μας σύστημα, τη δημόσια διοίκηση, την ιδιωτική οικονομία και τη Δικαιοσύνη. Αυτό είναι που πραγματικά χρωστά η γενιά του κ. Βενιζέλου στα παιδιά και στα εγγόνια της – όχι τη ρετσινιά του μεγαλύτερου κακοπληρωτή στην ιστορία, που απειλεί εδώ και δύο χρόνια να παρασύρει μαζί της όλη την Ευρώπη στην καταστροφή.
Source : citypress.gr