Η Ρωσική παρουσία στην ανατολική Μεσόγειο

Σήμερα γνωρίζουμε τι μετέφεραν αυτά τα έξι ρωσικά πολεμικά πλοία που προφανώς μπήκαν στα χωρικά ύδατα της Συρίας. Πέρα από την επίδειξη δύναμης για να αποτρέψουν τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ να εξαπολύσουν μια στρατιωτική επίθεση, υπήρχαν επί των εν λόγω πλοίων Ρώσοι τεχνικοί εμπειρογνώμονες έτοιμοι να βοηθήσουν τη Δαμασκό να αναπτύξει ένα εξελιγμένο σύστημα πυραυλικής άμυνας που της πούλησε η Μόσχα .


«Τα ρωσικά πολεμικά πλοία που έχουν φθάσει στα συριακά ύδατα τους τελευταίους μέρες μεταφέρανε μεταξύ άλλων, Ρώσους συμβούλους, οι οποίοι βοήθησαν τους Σύρους να εγκαταστήσουν ένα δίκτυο πυραύλων S-300 που είχε παραλάβει η Δαμασκός τις τελευταίες εβδομάδες», αναφέρει ένα άρθρο στην αγγλόφωνη εφημερίδα Al Quds Al Arabi με έδρα το Λονδίνο, αυτή την Πέμπτη.

Επικαλούμενο πηγές στη Ρωσία και τη Συρία, το άρθρο αναφέρει ότι η Μόσχα θεωρεί μια δυτική επίθεση στη Συρία ως «το πέρασμα μιας κόκκινης γραμμής που δεν μπορεί να γίνει ανεκτή», αναφέρει ο ισραηλινός ιστοτόπος Arutz Sheva .

Οι πυραύλοι S-300, οι οποίοι σύμφωνα με αυτή την έκθεση θα χρησιμοποιηθούν για να «αντιμετωπίσουν μια πιθανή επίθεση από το ΝΑΤΟ ή τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση», είναι βαλλιστικοί  πύραυλοι μεγάλου βεληνεκούς έδαφος-αέρα που αναπτύχθηκαν στη Ρωσία το 1979, για την προστασία των βιομηχανικών και στρατιωτικών βάσεων από μια εχθρική επίθεση από τον αέρο ή από πυραύλους cruise.

Το σύστημα θεωρείται ως ένα από τα ισχυρότερα συστήματα αεράμυνας στον κόσμο, με την ικανότητα να εντοπίζει και να παρακολουθεί  πάνω από 100 στόχους και να επιτεθεί στους 12 ταυτόχρονα. Η Ρωσία πρόσφατα προσπάθησε να πουλήσει αυτό το σύστημα στο Ιράν, αλλά η πράξη διακόπηκε λόγω της πίεσης από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.


Η όπλιση της Συρίας με αυτά τα εξαιρετικά αποτελεσματικά μέσα αεράμυνας δεν αποτελεί καλό οιωνό για το σχεδιασμό μιας «περιορισμένης ζώνης πτήσεων» από τις δυτικές δυνάμεις.

Διάφορα άρθρα που κυκλοφόρησαν αυτή την εβδομάδα ανέφεραν ότι τουρκικά πολεμικά αεροπλάνα και άλλων Αραβικών κρατών θα εισέλθουν σύντομα στον εναέριο χώρο της Συρίας, υπό την κάλυψη «ανθρωπιστικών» λόγων με την υλικοτεχνική υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών.

«Μαζί με τους πυραύλους, το άρθρο αναφέρει ότι η Ρωσία έχει εγκαταστήσει πολύ προχωρημένα συστήματα ανίχνευσης ραντάρ σε όλες τις στρατιωτικές βάσεις και βιομηχανικές εγκαταστάσεις στη Συρία.

Το σύστημα ραντάρ καλύπτει επίσης τις περιοχές στα βόρεια και νότια της Συρίας, όπου κάθε κίνηση στρατευμάτων και αεριωθουμένων  προς τα σύνορα της Συρίας θα ανιχνευθούν. 

Οι στόχοι των ραντάρ περιλαμβάνουν επίσης το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας του Ισραήλ και την τουρκική στρατιωτική βάση του Ιντσιρλίκ που χρησιμοποιείται από το ΝΑΤΟ», αναφέρει το άρθρο.

Ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Αλαίν Ζιπέ  διαβεβαίωσε χθες τις συριακές δυνάμες της αντιπολίτευσης ότι η δύναμη του ΝΑΤΟ σχεδιάζει μια στρατιωτική επέμβαση με την επιβολή ενός «ανθρωπιστικού διαδρόμου και ανθρωπιστικών ζωνών» στο όνομα της προστασίας των αμάχων από τις δήθεν καταχρήσεις του καθεστώτος Αλ Άσαντ.

Η πιθανότητα αεροπορικών επιδρομών να ξεκινήσουν κατά της Συρίας υπό το πρόσχημα «ανθρωπιστικής αιτίας» γίνεται όλο και περισσότερο μεγάλη από το γεγονός ότι το αεροπλανοφόρο των ΗΠΑ George HW Bush έχει τοποθετηθεί κοντά στις ακτές της Συρίας τις τελευταίες ημέρες, μετά την αποχώρηση του από την παραδοσιακή του θέση, ακριβώς έξω από τα στενά του Ορμούζ.

Αυξήθηκαν οι εντάσεις και άλλο χθες, μετά την διαταγή της αμερικανικής πρεσβείας στη Δαμασκό προς τους πολίτες της να εγκαταλείψουν τη Συρία «αμέσως», ενώ ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, κατά την επιστροφή του από τη Σαουδική Αραβία, ζήτησε από τους πολίτες του να αποφύγουν ταξίδια στην Συρία.

Όπως έχουμε ήδη αναφερθεί, η επίθεση στη Συρία θα μπορούσε να είναι μόνο μια αρχή για να διευκολυνθεί μια επίθεση στο Ιράν, επειδή η Τεχεράνη έχει υποσχεθεί να υπερασπιστεί τον σύμμαχό της.

Source : infognomonpolitics.gr

Βρεττανο-Τουρκικές σχέσεις με φόντο την νέα Μέση Ανατολή

Λιάνα ΜυστακίδουΟι Βρετανοί παρακολουθούν ένα υπερθέαμα και ο Τούρκος Πρόεδρος ζει τον μύθο του, μέσα στη βασιλική άμαξα δίπλα στην βασίλισσα Ελισάβετ. Ακολουθεί δεύτερη άμαξα με τον πρίγκιπα Φίλιππο και τη μαντηλοφορούσα Χαϊρουνισσά.

Εικόνες βγαλμένες από τα παραμύθια…
Ο κ. Γκιουλ φιλοξενήθηκε επί δύο ημέρες στα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ ,προσκεκλημένος από την ίδια τη βασίλισσα, όπου έκανε τη γνωριμία του  και με όλα τα υπόλοιπα μέλη της βασιλικής οικογένειας.

Η βασίλισσα Ελισάβετ του απένειμε το παράσημο του Μεγάλου Ιππότη «Knight Grand Cross of the order of the Bath».

Τόσες τιμές και μεγαλεία ασφαλώς γεννούν ορισμένα ερωτηματικά. Ας δούμε τι γράφουν οι Τούρκοι  δημοσιογράφοι:

Ασλί Αϊντίντασμπας (Μιλλιέτ):  «Η Ουάσιγκτον   μάθαινε από την Αγγλία τι συμβαίνει και τι μπορεί να κάνει στη Μέση Ανατολή.  Αργότερα έπαιρνε τις πληροφορίες που ήθελε από το Ισραήλ. Τώρα σφυγμομετρεί  τον παλμό της περιοχής μέσω της Αγγλίας και της Τουρκίας».

Ισμαήλ Κιοτσούκκαγια: (Γενιτσαγ): «Την ώρα που διαμορφώνεται εκ νέου η Μέση Ανατολή κι εμείς σχεδιάζουμε τη νέα εξωτερική πολιτική μας, συνάπτονται νέες συμφωνίες μεταξύ Αγγλίας-Τουρκίας-Ουάσιγτον. Το Κόμμα του κ. Ερντογάν θέλει να γράψει Ιστορία. Η λύση του ΡΚΚ και του Κουρδικού προβλήματος σχεδιάζονται μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Η αλλαγή πλεύσης στην πολιτική του ¨ανοίγματος¨ προς τους Κούρδους φωτογραφίζει αυτή την πραγματικότητα».

Ο Σεντάτ Σέρτογλου είχε αποκαλύψει πριν από καιρό τη μυστική συμφωνία που υπέγραψε ο Πρόεδρος Γκιουλ με τις ΗΠΑ, η οποία περιείχε εννιά άρθρα. Τώρα φαίνεται εφαρμόζεται εκείνη η συμφωνία. Το Κουρδικό θα λυθεί με μια μορφή ομοσπονδίας, όπως ήθελαν να την επιβάλουν  κάποτε και στον Οζάλ.

Αχμέτ Μπουλούτ (Γενίτσαγ): «Ο Γκιουλ έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο αγγλικό Πανεπιστήμιο Exeter. Σε αυτό το εκπαιδευτικό ίδρυμα σπουδάζουν  όλοι πολιτικοί του Ισλαμικού κόσμου και τα στελέχη των Βρετανικών Μυστικών Υπηρεσιών. Για παράδειγμα όλα τα ανώτερα στελέχη της Ισλαμικής Τράπεζας Ανάπτυξης είναι απόφοιτοι του Exeter. Το ίσιο και ο Γενικός Γραμματέας της Ισλαμικής Διάσκεψης Εκμελεντίν Ιχσάνογλου.

Ο Γκιουλ δεκαπέντε χρόνια μετά τις σπουδές στην Αγγλία πήγε στις ΗΠΑ με ειδική υποτροφία του υπουργείου εξωτερικών και εκπαιδεύτηκε Leader.  Δηλαδή η Αγγλία τους εκπαιδεύει και τους στέλνει στην Αμερική να γίνουν Leader».

Ο κ. Κιουτσούκ, υποστηρίζει, επίσης, ότι την ώρα που διαμορφώνουν το «Μεγάλο Ισραήλ» θέλουν να μας το ταΐσουν ως «Νέο-οθωμανισμό»…

Οι πολλές τιμές της βασίλισσας  στο πρόσωπο του κ. Γκιουλ ασφαλώς φανερώνουν κάτι.  

Σίγουρα η γηραιά Αλβιόνα θέλει να έχει τη μερίδα του λέοντος από τη λεία της Μέσης Ανατολής. 

Την ίδια τακτική ακολούθησε και έναντι του Ελευθερίου Βενιζέλου πριν ογδόντα χρόνια. Επειδή ζήσαμε την τραγωδία  αυτής της λυκοφιλίας, ανησυχούμε έντονα για την Κύπρο, την ΑΟΖ, τα Νησιά και όλα όσα διεκδικούν οι γείτονες μας, πιθανότατα για  λογαριασμό δικό τους αλλά και για λογαριασμό άλλων…
Source :http://www.elzoni.gr 

Υποθαλάσσιος αγωγός μεταφοράς φυσικού αερίου : Η απάντηση στους εκβιασμούς της Αγκυρας

Μελέτες για κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από τα καινούργια κοιτάσματα που έχουν ανακαλυφθεί στην Ανατολική Μεσόγειο (Ισραήλ και Κύπρο) έχει ξεκινήσει η ΔΕΠΑ. Τα πρώτα συμπεράσματα δείχνουν ότι η κατασκευή του αγωγού, από την Ανατολική Μεσόγειο μέσω Κρήτης στην ηπειρωτική Ελλάδα και από εκεί στην Ιταλία ή / και τη Βουλγαρία είναι τεχνικά εφικτή και οικονομικά βιώσιμη.

Αυτά ανέφερε σήμερα ο κ. Κ. Καραγιαννάκος, διευθυντής διεθνών δραστηριοτήτων της ΔΕΠΑ, μιλώντας στο συνέδριο "Ενέργεια και Ανάπτυξη" που διοργανώνει το Ινστιτούτο Ενέργειας Νοτιοανατολικής Ευρώπης. "Η τιμή του αερίου, αφού υπολογιστούν τα κόστη μεταφοράς μέσω του υποθαλάσσιου αγωγού θα είναι ανταγωνιστική στις χώρες όπου θα καταλήγει ο αγωγός. Θα είναι, συγκεκριμένα, ανταγωνιστική και προς το κόστος του αερίου που θα προέρχεται από το κοίτασμα Σαχ Ντενίζ του Αζερμπαϊτζάν", ανέφερε ο κ. Καραγιαννάκος.

Το αέριο του Σαχ Ντενίζ αποτελεί μήλο της έριδος μεταξύ τεσσάρων υποψήφιων αγωγών που φιλοδοξούν να μεταφέρουν το αέριο στην Δυτική Ευρώπη. Το σχέδιο που θα επιλεγεί, είπε ο κ. Καραγιαννάκος, θα ανακοινωθεί από την Κοινοπραξία εκμετάλλευσης του Σαχ Ντενίζ ως το τέλος του χρόνου. Ο ίδιος περιέγραψε τα πλεονεκτήματα του αγωγού ITGI (Τουρκία-Ελλάδα-Ιταλία) στον οποίο συμμετέχει η ΔΕΠΑ, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων ότι είναι το πλέον ώριμο έργο, έχει εξασφαλίσει περιβαλλοντικές άδειες στην Ιταλία και την Ελλάδα και ρυθμιστικές άδειες από την ΕΕ, διεκδικεί χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ ύψους 150-200 εκατ. Ευρώ και έχει δυνατότητα επαύξησης της μεταφορικής ικανότητας από 9 δις. κυβικά μέτρα ετησίως προς Ιταλία σε 16 δις. και από 3 δις. προς Βουλγαρία σε 5 δις. Ο αγωγός θα έχει επίσης δυνατότητα αντίστροφης ροής (δηλαδή μεταφοράς αερίου από Ιταλία προς Ελλάδα) ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες σε περίπτωση που ανακύψει πρόβλημα στον εφοδιασμό εξ Ανατολών και θα αποτελέσει το έναυσμα για την κατασκευή και άλλων διασυνδετηρίων αγωγών στην περιοχή, προς Αλβανία, Σκόπια, Σερβία, Ρουμανία, Ουγγαρία με αποτέλεσμα την δημιουργία μιας περιφερειακής αγοράς και τη βελτίωση της ασφάλειας εφοδιασμού.

Ο κ. Καραγιαννάκος αποκάλυψε δε ότι η ΔΕΠΑ μελετά τις δυνατότητες δημιουργίας μιας περιφερειακής εμπορικής εταιρίας από κοινού με την ιταλική Edison και τις εταιρίες φυσικού αερίου της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας και της Σερβίας, που θα διαπραγματευθεί συμβάσεις προμήθειας αερίου και θα δραστηριοποιηθεί στην περιοχή.

"Η Κοινοπραξία εκμετάλλευσης του Σαχ Ντενίζ θα επενδύσει 22 δισ. δολάρια στο κοίτασμα και χρειάζεται εξασφαλίσεις ότι το αέριο θα φθάσει στη Δυτική Ευρώπη", ανέφερε ο κ. Ρ. Σκούφιας, στέλεχος της κοινοπραξίας TAP που διεκδικεί επίσης το αέριο του ίδιου κοιτάσματος, αναφερόμενος έμμεσα στο πρόβλημα χρέους της χώρας. Ο ίδιος επεσήμανε ότι η Κοινοπραξία, στην οποία συμμετέχουν μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρίες όπως η Νορβηγικη Statoil, η EGL, η Eon προσφέρεται να επενδύσει 1,5 δισ. ευρώ στην Ελλάδα, γεγονός που αποτελεί όπως είπε πολύ ενθαρρυντικό μήνυμα για τη χώρα στη συγκεκριμένη περίοδο. Πρόσθεσε δε ότι ο αγωγός θα δημιουργήσει 2000 νέες θέσεις εργασίας και ότι έχει μεγαλύτερες δυνατότητες επαύξησης της μεταφορικής ικανότητας, από 10 σε 20 δις. κυβικά μέτρα ετησίως επειδή διέρχεται από μικρότερα βάθη στην Αδριατική.

Ο κ. Π. Χατζηγιάννης, προϊστάμενος διαχείρισης και τιμολόγησης συμβάσεων του ΔΕΣΦΑ αναφέρθηκε τέλος στην εγκατάσταση τρίτης δεξαμενής υγροποιημένου φυσικού αερίου στη Ρεβυθούσα και επεσήμανε ότι οι τιμές του ΥΦΑ το τελευταίο διάστημα έχουν αυξηθεί λόγω πρόσθετης ζήτησης φυσικού αερίου για ηλεκτροπαραγωγή μετά το δυστύχημα στη Φουκουσίμα.
Source : infognomonpolitics.gr

Ξεκίνησε ο οικονομικός πόλεμος κατά του Ιράν

Οι ΗΠΑ, η Βρετανία και ο Καναδάς αποκλείουν το Ιράν από το χρηματοπιστωτικό τους σύστημα, σύμφωνα με ανακοίνωση του Προέδρου των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος διευκρίνισε ότι «όλος ο τραπεζικός τομέας του Ιράν - συμπεριλαμβανομένης και της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας - αποτελεί κίνδυνο για τις κυβερνήσεις ή για όποιο χρηματοπιστωτικό σύστημα έχει συναλλαγές με τις ιρανικές τράπεζες».

Ο Ομπάμα ανακοίνωσε ότι η Ουάσινγκτον θα εξακολουθήσει να αναζητά τρόπους, προκειμένου να πιέσει την Τεχεράνη σχετικά με το πυρηνικό της πρόγραμμα. «Όσο το Ιράν εξακολουθεί να ακολουθεί αυτό το επικίνδυνο μονοπάτι, οι ΗΠΑ θα συνεχίζουν, είτε σε συνεργασία με τους συμμάχους της, είτε με μεμονωμένες αποφάσεις της, να απομονώνουν το Ιράν», συμπλήρωσε ο Μπαράκ Ομπάμα.

Κυρώσεις και σε όσους βοήθησαν
Οι νέες κυρώσεις κατά του Ιράν, τόσο στον ενεργειακό τομέα όσο και στον πετρελαϊκό, που θα επιβάλλουν οι ΗΠΑ, θα συμπεριλαμβάνουν και όποιον βοήθησε τη χώρα να διευρύνει τους πόρους της από την εκμετάλλευση των πετρελαίων της, σύμφωνα με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, ο οποίος είπε χαρακτηριστικά ότι το Ιράν «διάλεξε το δρόμο της απομόνωσης».

Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Τίμοθι Γκάιτνερ, ο οποίος είπε ότι το Ιράν είναι η κυρίαρχη ανησυχία για «ξέπλυμα χρήματος», διευκρίνισε ότι οι ΗΠΑ θα λάβουν μέτρα και κατά όποιων ξένων τραπεζών ή επιχειρήσεων έχουν συναλλαγές με το Ιράν, ενώ η υπουργός Εξωτερικών, Χίλαρι Κλίντον, δήλωσε ότι οι ΗΠΑ «περιμένουν, τις προσεχείς ημέρες, και από άλλες χώρες συμμάχους να ανακοινώσουν περεταίρω κυρώσεις».

Η τελευταία απόφαση των ΗΠΑ, επιδιώκει να εντείνει τις πιέσεις στην Τεχεράνη, μετά από τις ανησυχίες που εκφράστηκαν από τον ΟΗΕ, σχετικά με τις πιθανές στρατιωτικές διαστάσεις που μπορεί να έχει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
Source :  http://www.kathimerini.gr/

Οι Μακεδόνες στην αντεπίθεση

Με μοναδικό στόχο την προάσπιση της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, απέναντι στην προπαγάνδα των Σκοπίων που εντείνεται το τελευταίο διάστημα και εντός ελληνικού εδάφους, εκπρόσωποι μακεδονικών συλλόγων συγκεντρώθηκαν την περασμένη Κυριακή στο Νέο Πετρίτσι Σερρών και αποφάσισαν να κινήσουν διαδικασίες για τη δημιουργία Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Μακεδονικών Συλλόγων.

Στο πλαίσιο της συνάντησης, πραγματοποιήθηκε ημερίδα με πρωτοβουλία του Συλλόγου Σταρτσοβιτών Νέου Πετριτσίου, με θέμα «Τις νεότερες εξελίξεις στο Μακεδονικό Ζήτημα», όπου μεταξύ άλλων έγινε αναφορά στο σλαβόφωνο ιδίωμα που ορισμένοι επιχειρούν αυθαίρετα να το ταυτίσουν με τη γλώσσα που μιλούν οι Σκοπιανοί, καθώς και στην προπαγάνδα που βρίσκεται σε εξέλιξη μέσα από «εισαγόμενα» τραγούδια σε πανηγύρια και άλλες εκδηλώσεις, τα οποία αποκαλούν «παραδοσιακά».

Σε Δελτίο Τύπου που εκδόθηκε από τον Σύλλογο Σταρτσοβιτών, αναφέρονται μεταξύ άλλων : «Το σλαβόφωνο ιδίωμα που ομιλείται σε αρκετές περιοχές της Μακεδονίας δεν έχει καμία σχέση με τη γλώσσα που ομιλείται στα Σκόπια. Αποτελεί δε πολιτιστικό θησαυρό, τον οποίον οφείλουμε να διαφυλάξουμε, και πρέπει να ομιλείται άφοβα από τους Μακεδόνες Έλληνες (για όσους το χρησιμοποιούν). Οι Μακεδόνες ΔΕΝ μπορεί να μην είναι Έλληνες και ως εκ τούτου η χρήση του όρου ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ πρέπει να χρησιμοποιείται για να προσδιορίζει γεωγραφική περιοχή της Ελλάδας, και όχι εθνική ταυτότητα».

Παράλληλα, καταγγέλλεται η προσπάθεια οικειοποίησης της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της Μακεδονίας από τα Σκόπια και η αδιαφορία του επίσημου ελληνικού κέντρου στην προσπάθεια αυτή. «Η φωνή των Μακεδόνων Ελλήνων δυστυχώς δεν ακούγεται στο εξωτερικό, αλλά ούτε στο εσωτερικό της Ελλάδας, καθώς το επίσημο Ελληνικό κράτος σιωπά ενώπιον της υφαρπαγής και οικειοποίησης της Μακεδονικής Ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς» αναφέρει συγκεκριμένα το δελτίο τύπου.

Παρόμοιες εκδηλώσεις προγραμματίζονται και σε υπόλοιπες περιοχές της Μακεδονίας, με στόχο τον συντονισμό και τις κοινές δράσεις των μακεδονικών συλλόγων.

Περισσότερες πληροφορίες στο : www.facebook.com/groups/166038240137516/

Την ίδια ώρα, στις 5 Δεκεμβρίου αναμένεται η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης αναφορικά με την προσφυγή της ΠΓΔΜ κατά της Ελλάδας, γράφει σήμερα η έγκριτη εφημερίδα των Σκοπίων Utrinski Vesnik, επικαλούμενη πληροφορίες από διπλωματικές πηγές.

Υπενθυμίζεται ότι η ΠΓΔΜ κατέθεσε προσφυγή ενώπιον του ΔΔΧ, στις 13 Νοεμβρίου 2008, κατά της Ελλάδας, επικαλούμενη παραβίαση του άρθρου 11 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας Ελλάδας-ΠΓΔΜ (1995), λόγω των ελληνικών αντιρρήσεων στην πρόσκληση για προσχώρηση της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, στη Σύνοδο Κορυφής του οργανισμού, τον Απρίλιο του 2008, στο Βουκουρέστι.

Το ΔΔΧ απαρτίζεται από 15 τακτικά μέλη, τα οποία έχουν εκλεγεί από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και προέρχονται από διάφορες γεωγραφικές ομάδες και δύο δικαστές ad hoc, οι οποίοι έχουν οριστεί από την Ελλάδα και την ΠΓΔΜ αντίστοιχα.
Source : http://www.protothema.gr/politics/article/?aid=159902

Αραβική άνοιξη ή νεο-οθωμανικός χειμώνας ;

Φαίνεται πως, για τους Δυτικούς, μετά τη μαύρη σημαία του ναζισμού και την κόκκινη του κομμουνισμού, εμφανίζεται μια νέα απειλή ή πρόκληση: Η πράσινη σημαία του ισλαμικού φονταμενταλισμού. Όπου οι αραβικές μάζες, ανίκανες να απελευθερωθούν και να γνωρίσουν τη δημοκρατία από μόνες τους, χρειάζονται «καθοδηγητές» και «προστάτες».

Λίγοι, πολύ λίγοι θα προδίκαζαν λίγα χρόνια νωρίτερα την «Αραβική Άνοιξη» και τηνανατροπή των γεωστρατηγικών δεδομένων στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Ακόμη λιγότεροι θα φαντάζονταν πως η -μισητή για την πλειοψηφία των Αράβων- Τουρκία θα διεκδικούσε τον ρόλο του νέου «αφεντικού», με ισλαμικό μάλιστα μανδύα, στην περιοχή.

Ας εξετάσουμε τον περίγυρο, σε μια περιοχή κοντινή στην Ελλάδα και γειτνιάζουσα με εθνικό χώρο (Κύπρος), με εξελίξεις που -θέλοντας και μη- θα μας επηρεάσουν άμεσα, ιδίως αν η ερντογανική Τουρκία αρχίσει και πετυχαίνει τους υπερφιλόδοξους στόχους της.

To NATO και οι ΗΠΑ, αρχικά προσπάθησαν να διατηρήσουν τα παλιά, παραδοσιακά τους ερείσματα στον αραβικό κόσμο. Όταν όμως συνειδητοποίησαν ότι ο Μουμπάρακ ήταν «τελειωμένος» και ότι η αιγυπτιακή αναταραχή απειλούσε να εξελιχθεί σε πραγματική επανάσταση, με ανυπολόγιστες συνέπειες, οι ΗΠΑ αγκάλιασαν την εξέγερση, ελπίζοντας ότι θα την ελέγξουν. Βασικό στοιχείο της νέας αυτής στρατηγικής ήταν η συνεννόηση με το μετριοπαθές, πολιτικό Ισλάμ αλλά και πρώην ορκισμένους εχθρούς, στελέχη της ίδιας της Αλ Κάιντα.

Γιατί προσέγγισαν, πρωτίστως οι ΗΠΑ, το σουνιτικό Ισλάμ; Σε αντίθεση με το ριζοσπαστικό σιιτικό Ισλάμ του Ιράν, το σουνιτικό ρεύμα π.χ. των «Αδελφών Μουσουλμάνων» υπήρξε παραδοσιακά εχθρικό προς κάθε μορφή λαϊκής επανάστασης. Το σουνιτικό Ισλάμ είχε συγκρουσθεί με τον αντιιμπεριαλισμό π.χ. του Νάσερ και είχε συνεργαστεί με τους Αμερικανούς στην αντισοβιετική τζιχάντ στο Αφγανιστάν. Ειδικά στην Αίγυπτο, ο συμβιβασμός των «Αδελφών Μουσουλμάνων» με τη στρατιωτική κυβέρνηση ήταν καθοριστικός στην προσωρινή εκτόνωση της κατάστασης.

Η Σαουδική Αραβία, μπροστάρισσατου σουνιτικού Ισλάμ, έχει ξεκινήσει από πλευράς της εδώ και μήνες μια έντονη αντεπίθεση, προκειμένου να εξουδετερώσει τις επιπτώσεις των αραβικών εξεγέρσεων, ενισχύοντας οικονομικά ισλαμικές οργανώσεις.

Το Ριάντ έχει καλέσει ακόμα και τη Συρία για μεταρρυθμίσεις, όταν η μοναρχία της Σαουδικής Αραβίας θεωρείται από τις πιο αυταρχικές στον κόσμο, καθώς έχει στερήσει από τον λαό της τις στοιχειωδέστερες ελευθερίες. Το Ριάντ προσπαθεί να ενώσει τα αραβικά κράτη, όχι σε σταυροφορία εναντίον του Ισραήλ, αλλά εναντίον των σιιτών του Ιράν, εναντίον της Συρίας.

Η μετα-κανταφική Λιβύη πάλι, φαίνεται πως θα περάσει στη φάση του οικονομικού κατατεμαχισμού της, ενώ η Συρία με σκληρά μέτρα καταστολής επιμένει στην κοσμική πολιτική της έκφανση, αρνούμενη να στοιχηθεί στο άρμα της Τουρκίας.
Στο μεταξύ -σύμφωνα και με επανειλημμένες πληροφορίες του διεθνούς Τύπου- αυξάνονται οι επαφές μεταξύ της «Μουσουλμανικής Αδελφότητας» και των ΗΠΑ για την πολιτική «νομιμοποίηση» της πανισλαμικής αυτής οργάνωσης, ιδιαίτερα παρούσας σήμερα στην Αίγυπτο, στη μετα-κανταφική Λιβύη, στη Συρία, και σε μικρότερο βαθμό στην Τυνησία, και της οποίας «Μουσουλμανικής Αδελφότητας» το παλαιστινιακό παρακλάδι δεν είναι άλλο από τη Χαμάς.

Φαίνεται πως το σκληρό εξτρεμιστικό Ισλάμ (μέχρι πρότινος ορκισμένος εχθρός της Δύσης) προσεγγίζεται σήμερα από τις ΗΠΑ και όχι μόνο, στην προσπάθεια ελέγχου της «Αραβικής Άνοιξης».

Η Τουρκία στοχεύει από πλευράς της να γίνει ο μεγάλος περιφερειακός παίκτης, μεόχημα τη νεο-οθωμανική διπλωματία της. Ο βασικός προσανατολισμός του ΑΚΡ και του ηγέτη του Ταγίπ Ερντογάν έχει άμεση σχέση με τον τουρκικό εθνικισμό και επεκτατισμό. Το ΑΚΡ αποτελεί ένα σκληρά εθνικιστικό κόμμα, που εκτρέφει στο εσωτερικό του και τον ισλαμισμό. Ο Ερντογάν εκπροσωπεί αυτό που θα αποκαλούσαμε τουρκο-ισλαμισμό, μια σκληρής μορφής τουρκο-ισλαμική σύνθεση (turkislam sentezi).

Ο Τούρκος ηγέτης, μέσα από αυτό τον ιδεολογικό του παρονομαστή, κατέρριψε πολύ γρήγορα τους παραισθησιογόνους μύθους μεγάλου τμήματος των ελλαδικών και κυπριακών πολιτικών ελίτ, περί «κακών στρατηγών» και «καλού Ερντογάν».

Αμφότεροι, στρατογραφειοκρατία και ισλαμιστές, αποδείχθηκαν εξίσου επικίνδυνοι για όλες τις χώρες που συνορεύουν με την Τουρκία. Εμείς εκτιμούμε πως ο τουρκο-ισλαμισμός του Ερντογάν είναι πιο επικίνδυνος από τον επεκτατισμό των στρατηγών, για λόγους που θα καταδειχθούν ευθύς παρακάτω.

Παρότι το Κουρδικό εξακολουθεί να αποτελεί το βασικότερο πρόβλημα της Τουρκίας, το οποίο επηρεάζει τόσο την εσωτερική όσο και την εξωτερική της πολιτική, μετά την εξουδετέρωση της κεμαλιστικής στρατογραφειοκρατίας ο ερντογανικός και νταβουτόγλειος επιθετικός παροξυσμός εκδηλώνεται ολιστικά προς πάσα κατεύθυνση. Ο νέος τουρκικός εθνικισμός, με ισλαμικό μανδύα, έχει προσανατολισμό προς όλες τις κατευθύνσεις και «χτυπάει» παντού: Σε ανατολή, δύση, βορρά, νότο. Τι κάνει η Άγκυρα; Ουκ ολίγα:

- Στέλνει φρεγάτες έξω από το Σούνιο, προχωρά σε εικονικούς βομβαρδισμούς κατοικημένων ελληνικών νησιών, «οργιάζει» στην ελληνική Θράκη, ανακαλύπτει «καταπιεσμένους ομογενείς» σε Ρόδο και Κω, στέλνει με αμείωτους ρυθμούς μέσω Έβρου χιλιάδες λαθρομετανάστες από σκληρά ισλαμικές χώρες (Πακιστάν, Αφγανιστάν κτλ.), προς υλοποίηση της ρήσης του Τουργκούτ Οζάλ: «Δεν θα χρειαστεί να ξανακάνουμε πόλεμο με τους Έλληνες, αρκεί να τους στείλουμε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνους και τους τελειώσαμε».

- Εκβιάζει και απειλεί την Κύπρο αλλά και την ίδια την Ε.Ε., επειδή η Λευκωσία είχε το «θράσος» να ασκήσει τα οριζόμενα από το Διεθνές Δίκαιο κυριαρχικά της δικαιώματα.

- Πουλάει αντι-σημιτισμό στους Άραβες, για να καταστεί ηγέτιδα δύναμη στον σουνιτικό κόσμο, προσπαθώντας ταυτόχρονα να γίνει το «απόλυτο αφεντικό» στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, κάτι που περνά μέσα από τη μείωση της ισχύος του Ισραήλ. Η σύγκρουση με το Ισραήλ αποτέλεσε το πιο αξιόπιστο «διαβατήριο» για τον Ερντογάν, ώστε να συγκινήσει την (πάντοτε καχύποπτη) αραβική κοινή γνώμη. Η διεκδίκηση από την Τουρκία ηγεμονικού ρόλου στο μουσουλμανικό κόσμο, περνά υποχρεωτικά μέσα από τη σύγκρουση και την αντιπαράθεση της με το Ισραήλ.

Στο Ισραήλ υποστηρίζεται ότι πίσω από τα γεγονότα της επίθεσης στην ισραηλινή πρεσβεία στο Κάιρο, κρύβονταν άνθρωποι των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας (ΜΙΤ), οι οποίοι συνεργάσθηκαν με την οργάνωση των «Αδελφών Μουσουλμάνων», οργάνωση που έχει μεγάλη διείσουση, ιδιαίτερα στην Αίγυπτο. Εδώ, οι επιδιώξεις των ΗΠΑ, που θέλουν να εκμεταλλευτούν τουςΤούρκους, κοντράρονται μετά συμφέροντα του Ισραήλ απειλώντας την ίδια την ύπαρξη του εβραϊκού κράτους. Θυμίζουμε πως πολύ πρόσφατα ο πρόεδρος της Συρίας Άσαντ, απαντώντας στις απειλές της Άγκυρας, ξεκαθάρισε πως εάν δεχθεί τουρκική επίθεση, θα εξουδετερώσει το ίδιο το Ισραήλ.

- Η Άγκυρα «χοντραίνει» το παιχνίδι, οικονομικά και όχι μόνο, διείσδυσης στα Βαλκάνια. Απεργάζεται σχέδια για αύξηση του αριθμού των «Τούρκων» στη FYROM και τη μετατροπή τους σε μια στρατηγική μειονότητα, που να έχει καθαρά τουρκικά χαρακτηριστικά. Γι' αυτό ο Ερντογάν, κατά την τελευταία του επίσκεψη του στην FYROM, τόνισε προς τους τουρκογενείς «να κρατήσουν την εθνική τους ταυτότητα και να αγνοήσουν τις πιέσεις». Στη Βουλγαρία, η μουσουλμανική μειονότητα έχει ήδη από ετών καταστεί στρατηγικό εργαλείο, ενώ η διείσδυση των Τούρκων στην Αλβανία συνεχίζεται εντατικά. Στο σερβικό Σάντζακ, ο εκεί μουφτής, επικεφαλής της ισλαμικής κοινότητας στη Σερβία, Μουαμέρ Ζούκορλιτς, μιλάει ανοιχτά για «... ένα ιστορικό γεγονός, η δημιουργία της αυτονομίας, κατά κύριο λόγο στη συνείδηση των πολιτών, αυτονομίας που στην πραγματικότητα είναι ήδη ορατή». Το Ισλάμ και η Τουρκία απειλούν ξανά τη σερβική ακεραιότητα, αφού πρώτα χρησιμοποιήθηκαν από τη Δύση και το NATO για τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.

- Η Άγκυρα εργάζεται εντατικά στους κόλπους της Ισλαμικής Διάσκεψης προς αναγνώριση του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους, προς το οποίο εξέφρασε πρόσφατα τη στήριξη του ο Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης Εκμελεντίν Ιχσάνογλου, κατά τη συνάντηση που είχε με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Ντερβίς Έρογλου, στη Νέα Υόρκη.

- Αποσταθεροποιητικά εργάζονται οι Τούρκοι και προς ανατολάς. Η Αρμενία ήταν και θα είναι εμπόδιο στις παντουρανικές φιλοδοξίες των Ερντογάν και Νταβούτογλου. Όμως, το πρόπλασμα κουρδικού κράτους στο βόρειο Ιράκ είναι ο μεγαλύτερος εφιάλτης της Άγκυρας. Στον Καύκασο, μετά τον πρώτο πόλεμο τηςΤσετσενίας ανάμεσα στις ρωσικές δυνάμεις και τους μουσουλμάνους αυτονομιστές, η εξέγερση μετατράπηκε σταδιακά σε ένα ένοπλο ισλαμιστικό κίνημα. Αυτό επεκτάθηκε σε όλο τον βόρειο Καύκασο. Θυμίζουμε δημοσίευμα της «Χουριέτ», σύμφωνα με το οποίο τα τέσσερα τελευταία χρόνια έχουν βρείτο θάνατο στην Τουρκία έξιΤσετσένοι, πρώην διοικητές των ισλαμιστών ανταρτών. Κατά το τουρκικό δημοσίευμα, όλοι τους είχαν ενεργή ανάμειξη στον ρωσο-τσετσενικό πόλεμο. Τυχαία βρέθηκαν και οι έξι στην Τουρκία;

Ούτε η μακρινή Κίνα όμως έχει «γλιτώσει» από τις ασυγκράτητες φιλοδοξίες των Τούρκων, που αυτοαναγορεύονται «νονοί»όχι μόνο των Βαλκανίων ή των Τσετσένων μουσουλμάνων αλλά ακόμη και αυτών των «εξωτικών» Ουιγούρων, στη δυτική Κίνα.

Τι κάνουν οι ευρωπαϊκές κοινωνίες απέναντι στην ισλαμική απειλή, που για ορισμένα κράτη (π.χ. Γερμανία, Ολλανδία) είναι καθαρά τουρκική, λόγω μεταναστών; Ό,τι δεν κάνει η «προοδευτική» Ελλάδα.

Στην Ολλανδία ξεκίνησε ο δημόσιος διάλογος ως προς τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για να απαγορευθεί η ανέγερση μιναρέδων, μετά τη λήψη του μέτρου αυτού από τις Αρχές της Ελβετίας. Η οποία Ελβετία απαγόρευσε την ανέγερση νέων μιναρέδων σε τεμένη από το 2009, μέτρο που είχε προκαλέσει τότε τη διεθνή κατακραυγή.

Στη Γαλλία έχουμε πλέον απαγόρευση της μουσουλμανικής προσευχής σε ανοιχτούς χώρους (στο δρόμο δηλαδή), ένδειξη των προβλημάτων της χώρας ως προς την ενσωμάτωση των μουσουλμάνων, που ανέρχονται ήδη σε 5 εκατομμύρια. Για την «αλλεργία» της Γερμανίας (πολιτικοί και κοινή γνώμη) στο ενδεχόμενο μιας πλήρους τουρκικής ένταξης στην Ε.Ε., γνωρίζουν όλοι.

Ο Καναδός πρωθυπουργός Στίβεν Χάρπερ δηλώνει ότι «... η μεγαλύτερη απειλή για την ασφάλεια του Καναδά είναι η ισλαμική τρομοκρατία», ενώ ο Αυστραλός ομόλογος του χαρίζει στους λαθρομετανάστες της δικής του χώρας «... ένα σπουδαίο δικαίωμα, την επιλογή να φύγουν, αν δεν τους αρέσει η Αυστραλία».

Τώρα, το πώς γίνεται στην «καθυστερημένη» Ευρώπη, που δεν έχει σύνορα με τη Τουρκία, να λαμβάνονται αυστηρά μέτρα κατά της ισλαμικής διείσδυσης, και στην «προχωρημένη» Ελλάδα που είναι πρώτη στη λίστα επικινδυνότητας να προχωρούμε σε ανέγερση τζαμιών και μαζικές εκ των υστέρων νομιμοποιήσεις μουσουλμάνων λαθρομεταναστών, αυτό μένει στην κρίση των αναγνωστών να εξηγηθεί.

Όπως και να έχει, για να επιστρέψουμε στα της «γειτονιάς» μας, με την Τουρκία να βρίσκεται ήδη σε τροχιά ρήξης με το Ισραήλ, το Παλαιστινιακό να παραμένει άλυτο και τον αραβικό κόσμο να τελεί υπό ρευστότητα, η κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο εμφανίζεται επικίνδυνα απρόβλεπτη. Η Δύση, το NATO, οι ΗΠΑ, όλοι οι διεθνείς παίκτες οφείλουν να γνωρίζουν πως το παιχνίδι με το Ισλάμ ενέχει υψηλό ρίσκο. Ιδίως αν η ερντογανική, νεο-οθωμανικήΤουρκία φιλοδοξεί να ηγείται του ισλαμικού κόσμου.

Κανείς και τίποτα δεν εγγυάται ότι οι σημερινοί απρόθυμοι ισλαμιστές συνοδοιπόροι της Αμερικής, δεν θα μετατραπούν σε αυριανούς εχθρούς της.

Είναι σαφές πως η αναβάθμιση του ρόλου της Τουρκίας θα την καθιστά περισσότερο αλαζονική και διεκδικητική απέναντι σε ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα, απέναντι στη διεθνή έννομη τάξη. Το αποτέλεσμα είναι να περιορίζονται οι πιθανότητες του «έντιμου συμβιβασμού» που επιζητούσαν οι ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών. Και ενώ η Τουρκία στρέφει πλέον την πλάτη της στην Ε.Ε., εξουδετερώνεται σταδιακά το διπλωματικό όπλο που διέθετε η Ελλάδα (και ουδέποτε χρησιμοποίησε), αυτό της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας.

Τι φοβόμαστε; Το μακρύ χέρι της Άγκυρας δεν αποδεικνύεται μέχρις στιγμής αποτελεσματικό προς ανατολάς. Η Ελλάδα ήταν και είναι μαζί με την Κύπρο, οι «συνήθεις ύποπτοι» προς εκτόνωση του τουρκικού -και ισλαμικού πλέον- επεκτατισμού. Εποικισμένη από 250.000 Τούρκους η ημικατεχόμενη Κύπρος, και από 2.500.000 μουσουλμάνους λαθρομετανάστες η Ελλάδα, είναι ευάλωτες όσο ποτέ στην ισλαμική απειλή, ιδίως ο μητροπολιτικός ελληνικός χώρος.

Αυτό είναι που φοβόμαστε. Τι θα εμποδίσει π.χ. τον Ερντογάν και την παρέα του να εξαργυρώσουν τις αποτυχίες τους στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο με κάποιο «αντάλλαγμα» στο Αιγαίο ή τη Οράκη; Κάποιο «δωράκι» εκτόνωσης που ενδεχομένως θα έκαναν οι ΗΠΑ στην Τουρκία, οι ΗΠΑ που δεν εννοούν να καταλάβουν πως η Άγκυρα, από κάποια στιγμή κι έπειτα, θα νιώθει τόσο ισχυρή και σίγουρη που θα είναι εκτός ελέγχου.

Για τις καταπιεσμένες αραβικές μάζες, το ριζοσπαστικό Ισλάμ ήταν το όπλο αντίστασης κατά του δυτικού ιμπεριαλισμού. Για την Τουρκία του Ερντογάν και του Νταβοΰτογλου, το Ισλάμ είναι το όπλο για να κυριαρχήσουν στην Ανατολή και στα Βαλκάνια, το όπλο που στρέφεται εναντίον μας.

Η χώρα μας και η Κύπρος πρέπει να επιδιώξουν ρόλους στον τομέα της ασφάλειας, ρόλους ως σταθεροποιητικούς παράγοντες, που θα συνομιλούν με όλες τις πλευρές και θα προχωρούν σε συνεννοήσεις ή και συμμαχίες με όλα τα κράτη που επίσης απειλούνται από τον τούρκο-ισλαμικό επεκτατισμό: Σερβία και Βουλγαρία, Ισραήλ, Αρμενία, κουρδική κοινότητα, Ρωσία, Κίνα και τον σκληρό πυρήνα της Ε.Ε., Γερμανία και Γαλλία, χώρες που έχουν δεχθεί εκατομμύρια μουσουλμάνων μεταναστών.

Ελλάδα και Κύπρος οφείλουν να παρακολουθούν ενεργά, από το να απέχουν επιδεικτικά. Για την -έστω παραπαίουσα οικονομικά- Ελλάδα, οι εξελίξεις στην περιοχή αποτελούν μεγάλη πρόκληση. Η οικονομική κατάρρευση δεν πρέπει επ'ουδενί να μεταφραστεί και σε γεωστρατηγική, με ό,τι αυτό θα επιφέρει...

© ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. ( http://www.elkeda.gr ) Ένθετο περιοδικού "ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Η ιστορική πρόκληση για τον Ελληνισμό

Του Χριστόδουλου Κ. Γιαλλουρίδη

Η Ιστορία δεν είναι απλά γεγονότα, δεν είναι συμβάντα και περιπέτειες, πόλεμοι και τραγωδίες, νίκες και κατακτήσεις σε επιτεύγματα της πολιτικής, αλλά είναι κυρίως μια ακατάβλητη και αέναη συνέχεια ενός πολιτισμού παράδοσης αξιών, αρχών και ιδανικών που συνέχουν το λαό και την εθνική του ταυτότητα, και που ως πνευματική κοινότητα προσανατολισμού συνέχει το έθνος και το λαό.
Υπ’ αυτή την έννοια, η Ιστορία προβάλει στο μέλλον ως συνέχεια του πολιτισμού στις γενεές που ακολουθούν και διαδέχονται η μία την άλλη στην ιστορική πορεία, μέσα στο χώρο και το χρόνο μιας κοινωνίας, ενός συλλογικού υποκειμένου, ενός έθνους. 

Στη σημερινή πρωτόγνωρη και απειλητική για όλους ευρωπαϊκή και παγκόσμια κρίση, όπου ο ελληνισμός ως κρατικές οντότητες Κύπρου και Ελλάδας βρίσκεται στη δίνη της αδηφάγου λαίλαπας της παγκοσμιοποίησης, μπορεί να αντέξει στο χώρο και στο χρόνο. Αλλά, μόνο εάν είναι σε θέση και έχει την ικανότητα του αναστοχασμού στις ρίζες του πολιτισμού του, στις αξίες και τις αρχές που διέπουν την πνευματική του υπόσταση και που του επιτρέπουν να αντιστέκεται στις επιθέσεις του σύγχρονου υλικού πολιτισμού και να υπερβαίνει μέσα από την πνευματική αμυντική του θωράκιση τη δύναμη του σύγχρονου οικονομικίστικου μοντέλου ζωής και πορείας μιας ανθρωπότητας και κυρίως μιας Ευρώπης που προδήλως έχει χάσει τον προσανατολισμό της. 

Η Αθήνα, η Ελλάδα και ο ελληνισμός ως κρατική οντότητα, αλλά κυρίως ως πολιτισμός και αιώνια παρουσία στο οικουμενικό γίγνεσθαι, είναι σε θέση, με τη δύναμη του ιστορικού έθνους, να αντιμετωπίσει με επιτυχία τη σημερινή κρίση και να βγει ανανεωμένη και νικήτρια από την παρακμή που διέρχεται η κρατική της υπόσταση, ενώ η Κύπρος, ως Κυπριακή Δημοκρατία, έχει την υποχρέωση να χαράξει στρατηγική προβολής τής ακαταμάχητης δύναμης της ελευθερίας και της δικαιοσύνης.

Η Κύπρος μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία της ανάκαμψης του έθνους,, γιατί ακριβώς οι αντοχές της εθνικής μας υπόστασης διαδραματίζονται στον κυπριακό ελληνισμό, τόσο ως Κυπριακή Δημοκρατία όσο και ως χώρος, χρόνος και δύναμη πολιτισμού. Η στρατηγική της Κύπρου σε συνεννόηση, σε συμμαχία με την Αθήνα, θα πρέπει να θέτει στόχους και να προβλέπει μέσα υλοποίησής τους που να αποβλέπουν στο αίτημα που είναι αιώνιο και ακαταμάχητο: της συλλογικής εθνικής ελευθερίας, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου για το σύνολο του λαού.

Η εμφάνιση του θαύματος της ενεργειακής ευκαιρίας επιτρέπει στην Κύπρο να προβάλει στη διεθνή κοινότητα τη γεωπολιτική της υπεραξία, πράγμα που σημαίνει μια δυναμική αλλαγή του σημερινού διαπραγματευτικού πλαισίου που από μόνο του προσβάλλει την αξιοπρέπεια, την περηφάνια και την ιστορία όχι μόνο της Κύπρου, όχι μόνο της Ελλάδος αλλά και της ίδιας της Ευρώπης ως πολιτισμικής οντότητας που έχει την αφετηρία της στην κλασική Ελλάδα, δηλαδή τις πνευματικές ρίζες του ευρωπαϊκού πνεύματος που είναι η ελευθερία, η δημοκρατία, η δικαιοσύνη και τα δικαιώματα του ατόμου και του συνόλου. 

Η ηγεσία της Κύπρου οφείλει να γνωρίζει πως η τέχνη της διαπραγμάτευσης δεν είναι η μοιραία υπαγωγή και παράδοση της χώρας στη βούληση της τουρκικής ηγεμονίας, αλλά η διεκδίκηση των συμφερόντων, ιδανικών, αρχών και αξιών ενός λαού που τους εκπροσωπεί και η αξιοποίηση του temporal momentum, δηλαδή του χρόνου όπως εμφανίζεται αυτή τη στιγμή η εμπέδωση συμμαχιών και η εξισορρόπηση ενός θρασύδειλου επεκτατικού αντιπάλου όπως είναι η Τουρκία. Η υπεράσπιση του εθνικού συμφέροντος δεν είναι απλά μάχη επιβίωσης, είναι δύναμη πολιτισμού, είναι παράδειγμα αγώνα ενός μικρού λαού που εκπροσωπεί ένα μεγάλο πολιτισμό και που τον προβάλλει για όλους τους άλλους που απειλούνται σήμερα από την καθιέρωση της αντίληψης ότι η ζωή του ανθρώπου δεν είναι πνευματικότητα και πολιτισμός, αλλά κατανάλωση και υπαγωγή της ανθρώπινης, ατομικής μονάδας στην αδηφάγο δίνη ενός παγκοσμιοποιημένου συστήματος αγορών που καταλύουν την εθνική ανεξαρτησία και την αξιοπρέπεια των εθνών.

* Ο Χριστόδουλος Κ. Γιαλλουρίδης είναι καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. 

http://www.philenews.com/digital/