Πώς " υλοποιούνται " όλα αυτά ;

Είναι σαφές ότι η χώρα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Το πιο δραματικό της μεταπολιτευτικής περιόδου. Και δυστυχώς έχουμε να διαλέξουμε μεταξύ μιας πολύ κακής και δυσάρεστης οικονομικής και κοινωνικής εξέλιξης και μιας ακόμα χειρότερης και από οικονομική - κοινωνική άποψη και από γεωπολιτική, που είναι η "εγκατάλειψη" του πεδίου της Ευρωζώνης.
Εγιναν εγκληματικά "λάθη", πολλά και από πολλούς. Και πριν από την τρόικα και μετά... Περιορίζομαι τώρα στα "μετά", καθώς πληρώνονται τώρα, εις... διπλούν! Αντί για διάφορες ανοησίες περί "fast track" επενδύσεων κ.λπ., η προσοχή της κυβέρνησης με "fast track" πολιτικές έπρεπε να συγκεντρωθεί στην πάταξη της φοροδιαφυγής και στη γρήγορη αναδιάρθρωση του κράτους, από την πρώτη ημέρα. Χωρίς αυτά τα δύο "εργαλεία", δεν μπορείς να υλοποιήσεις κανένα στόχο και κανένα "μέτρο" δεν μπορεί να είναι δίκαιο! Ετσι μπήκαμε στον ένα φόρο, που 'φερνε στη συνέχεια άλλο φόρο και σε μία "αφασία" στον δημόσιο τομέα (από το open.gov μέχρι κάτι απίθανους τύπους, πολιτικά και μη "στελέχη" που δεν ξέρουν, ούτε μπορούν να διοικήσουν ακόμα και περίπτερο) για 30 μήνες, που κατέστησαν αδύνατη την εφαρμογή οποιουδήποτε προγράμματος εξυγίανσης. Πολλοί, μάλιστα, δεν είχαν ιδέα, ούτε καν πίστευαν σε αυτό το οποίο είχαν κληθεί να κάνουν. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν δυστυχώς και μερικά "κορυφαία στελέχη" της περιόδου αυτής... Η μία "πληγή" της αποτυχίας είναι αυτή. Η άλλη "πληγή" είναι ότι "δεσμευθήκαμε" πολλές φορές σε πράγματα που δεν μπορούσαν να υλοποιηθούν. Με λάθος στόχους, λάθος "μετρήσεις", λάθος χρόνους και λάθος μέσα. Εδώ έπρεπε να διαπραγματευτούμε ρεαλιστικά σε όλα τα επίπεδα. Δεν το κάναμε καθόλου ή δεν το κάναμε με επιτυχία... Σε αυτό ευθύνες υπάρχουν και από την πλευρά της τρόικας, που χωρίς να γνωρίζουν την ελληνική πραγματικότητα, λειτούργησαν σαν "μαθητευόμενοι μάγοι" χωρίς ρεαλισμό και σωστές παροτρύνσεις προς την ελληνική πλευρά. Η προχειρότητα, η έλλειψη σοβαρού σχεδιασμού και ο βολονταρισμός κυριάρχησαν. Αποτέλεσμα η "θηλιά" να σφίξει περισσότερο... Ετσι αναλώθηκε τζάμπα μεγάλο κοινωνικό και πολιτικό κεφάλαιο.
Φοβούμαι ότι αυτά που μας ζητούνται τώρα, πάλι δεν μπορούν να υλοποιηθούν και για τους λόγους που περιγράψαμε πιο πάνω και γιατί η κυβέρνηση έχει υποστεί σημαντικά ρήγματα "νομιμοποίησης". Η κρίση είναι πραγματική και επικίνδυνη για τη χώρα. Δεν χωρούν "παιχνίδια". Εάν θέλουμε "επαναδιαπραγμάτευση", πρέπει πρώτα να επαναδιαπραγματευτούμε... μεταξύ μας! Δηλαδή να πετύχουμε μια ευρύτερη συνεννόηση πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων άμεσα. Μέρος αυτής της συμφωνίας μπορεί να είναι και μια εύλογη από πλευράς χρόνου ημερομηνία εκλογών. Αλλως "παίζουμε" με τη φωτιά...
Source : ethnos.gr
panpan@pegasus.gr

Όποιος σκάβει το λάκκο του άλλου…

Του Σάββα Καλεντερίδη
Η Τουρκία, χρησιμοποιώντας την εποχή του Ψυχρού Πολέμου παρελκυστικά και καταχρηστικά την αξία του γεωγραφικού χώρου που κατέχει ως κράτος, κατόρθωσε να εξασφαλίσει τη στήριξη των χωρών του ΝΑΤΟ και κυρίως των ΗΠΑ και του Ισραήλ, και να θέσει υπό πολυετή ομηρία Κύπρο και Ελλάδα. Με την καθοριστική στήριξη των ως άνω χωρών, η Τουρκία κατέλαβε το 40% της Κύπρου, το οποίο, παρά τα σχετικά ψηφίσματα του ΣΑ του ΟΗΕ, συνεχίζει να κατέχει διατηρώντας 40 χιλιάδες στρατό κατοχής στην πολύπαθη νήσο.
Ταυτόχρονα, ασκώντας κρατική τρομοκρατία, έθεσε υπό ομηρεία την Ελλάδα, η οποία επί τριάντα χρόνια δεν μπορεί να κάνει χρήση ενός κυριαρχικού της δικαιώματος, που είναι η επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια στο σύνολο του θαλάσσιου χώρου της. Για να ισχυροποιήσει δε τις θέσεις και τα επιχειρήματά της απέναντι στην Ελλάδα, η Τουρκία αρνείται πεισματικά να αναγνωρίσει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, που είναι σε ισχύ από το 1982.
Το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας όμως, δίνει το δικαίωμα στις χώρες που έχουν θαλάσσιες ακτές, να ορίσουν κάτω από συγκεκριμένες διαδικασίες την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), κατόπιν συμφωνίας με τις όμορες προς αυτές χώρες. Αυτό ακριβώς το δικαίωμα έκανε χρήση η μικρή και διαμελισμένη Κύπρος, και όρισε την ΑΟΖ της με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και το Λίβανο, ενώ είναι σε εξέλιξη ανάλογη διαδικασία με τη Συρία.
Η Τουρκία, εγκλωβισμένη στην πρακτική της άσκησης κρατικής τρομοκρατίας σε Ελλάδα και Κύπρο και στην απόφασή της να μην αναγνωρίσει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, όσο διαρκούσε η διαδικασία της οριοθέτησης, στην ουσία παρέμεινε απλός θεατής των εξελίξεων. Το μόνο που κατάφερε, ήταν να επεκτείνει εξ αντικειμένου το casus belli που ίσχυε για την επέκταση των χωρικών μας υδάτων και να θέσει υπό ομηρία την Ελλάδα και στο ζήτημα της κήρυξης της ΑΟΖ σε όλο το θαλάσσιο χώρο από το Θρακικό Πέλαγος μέχρι το Αιγαίο, το Καστελόριζο και την Κύπρο.
Η Τουρκία άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι έπεσε η ίδια στο λάκκο που έσκαβε χρόνια τώρα σε Κύπρο και Ελλάδα, όταν οι παλιοί καλοί φίλοι, Ισραήλ και ΗΠΑ, έκαναν πρακτικά βήματα στο ζήτημα της εξόρυξης του φυσικού αερίου και πετρελαίου στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ. Τότε συνέλαβε ένα στρατήγημα που, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της, θα την έβγαζε από το αδιέξοδο. Ανακάλυψε την Παλαιστίνη, τη Γάζα και το δοκιμαζόμενο παλαιστινιακό λαό. Και ένας λαός που πένεται και κυριολεκτικά δεν έχει στον ήλιο μοίρα, ανταποκρίνεται σε όποιο χέρι βοηθείας του απλωθεί, έστω και τουρκικό.
Ποιο ήταν το κεντρικό ζητούμενο του στρατηγήματος; Να ρίξει το Ισραήλ μέσα στο λάκκο που έσκαψε το ίδιο για τους Παλαιστινίους. Δηλαδή, εκμεταλλευόμενη τον πόνο των Παλαιστινίων, να θέσει υπό ομηρία ολόκληρη τη ΝΑ Μεσόγειο, και μέχρι να λυθεί το Παλαιστινιακό και να ορίσει η Παλαιστίνη τη δική της ΑΟΖ στη Μεσόγειο, να σταματήσει κάθε διαδικασία καθορισμού της ΑΟΖ των γειτονικών χωρών και να παγώσει κάθε διαδικασία εξόρυξης στην περιοχή αυτή.
Στα πλαίσια αυτού του στρατηγήματος, η Τουρκία διεκδίκησε το ρόλο του διαμεσολαβητή μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστινίων, μια διαδικασία που διακόπηκε βίαια, με τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς του Ισραήλ εναντίον της Λωρίδας της Γάζας, το Δεκέμβρη του 2008. Αυτός ήταν ο λόγος του εκνευρισμού του Ερντογάν στο Νταβός, ένα μήνα μετά, όταν έφυγε από το πάνελ, αφήνοντας σύξυλο τον Σιμόν Πέρες, καταγγέλλοντας το Ισραήλ ως χώρα δολοφόνο μικρών παιδιών. Να σημειωθεί ότι το Ισραήλ και το εβραϊκό λόμπι, χρόνια τώρα είναι ο βασικός υποστηρικτής της Τουρκίας στις προσπάθειες που κάνει να αποτρέψει τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας που υπέστησαν Αρμένιοι, Έλληνες και Ασσύριοι από τους Τούρκους. Άλλος ένας λάκκος δηλαδή, που πέφτουν μέσα εκείνοι που τον έσκαψαν για τους άλλους, τους γενοκτονημένους λαούς της Ανατολής.
Στη συνέχεια, στα πλαίσια του ιδίου στρατηγήματος, η Τουρκία προσπάθησε να σπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό που εφαρμόζει το Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, υπενδυόμενη την προβιά του ακτιβιστή ανθρωπιστή αυτή τη φορά. Το γενοκτόνο τουρκικό κράτος, διέθεσε τα απαιτούμενα κεφάλαια για τη μίσθωση του Μαβί Μαρμαρά και ανέθεσε στην παρακρατική ισλαμοφασιστική οργάνωση ΙΗΗ την αποστολή να σπάσει το εμπάργκο. Ο στόχος ήταν να αποκτήσει ναυτική δραστηριότητα η Λωρίδα της Γάζας, για να ισχυροποιηθούν τα επιχειρήματα της Τουρκίας που θα οδηγούσαν στην ομηρία της ΝΑ Μεσόγειο. Το Ισραήλ αντέδρασε με το γνωστό τρόπο, για να οδηγηθούν σε αδιέξοδο οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ και να φθάσουμε σήμερα να μιλάμε για το Σχέδιο Γ΄ της Τουρκίας;
Ποιο είναι το σχέδιο αυτό;
Θα παραθέσουμε τους κεντρικούς του άξονες.
Η Τουρκία σε πρώτη φάση θα επιδιώξει να έχει αυξημένη και μόνιμη παρουσία με πλοία του πολεμικού της ναυτικού στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ του Κόλπου της Αλεξανδρέττας και της Διώρυγας του Σουέζ και κυρίως στα όρια της ΑΟΖ Κύπρου-Ισραήλ, με το πρόσχημα της προστασίας των τουρκικών εμπορικών πλοίων που θα κινούνται στην περιοχή. Με τον τρόπο αυτό θα επιχειρήσει να αμφισβητήσει εμπράκτως τις ΑΟΖ Κύπρου και Ισραήλ. Μάλιστα, σε επιχειρησιακό επίπεδο η Τουρκία σχεδιάζει να κάνει ό,τι ακριβώς κάνει στο Αιγαίο με τα πολεμικά της αεροπλάνα. Δηλαδή, όπως με τις πτήσεις των πολεμικών της αεροσκαφών αμφισβητεί εμπράκτως την κυριαρχία της Ελλάδος στο Αιγαίο και δεν επιτρέπει την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών του πηγών, έτσι, με τις κινήσεις των πολεμικών της πλοίων στην περιοχή μεταξύ Κύπρου – Ισραήλ, θα επιδιώξει να αμφισβητήσει εμπράκτως τα νόμιμα και κυριαρχικά δικαιώματα των ως άνω χωρών και υπό το φόβο μιας πολεμικής σύγκρουσης, να προκαλέσει την παρέμβαση των ΗΠΑ και να παγώσουν οι διαδικασίες εξόρυξης και εκμετάλλευσης.
Παράλληλα, η Τουρκία θα επιχειρήσει να πετύχει εντός του Σεπτεμβρίου την αναγνώριση της Παλαιστίνης ως κυρίαρχου κράτους, στην επικείμενη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Αμέσως μετά, σχεδιάζει να ανακηρύξει μονομερώς την δική της ΑΟΖ στη ΝΑ Μεσόγειο μέχρι τα 200 ν.μ., και με βάση την αρχή της αναλογικότητας, να προχωρήσει στην οριοθέτηση της ΑΟΖ με το ψευδοκράτος, χωρίς να αναγνωρίζει δικαίωμα ΑΟΖ στο Καστελόριζο.
Στη συνέχεια, σχεδιάζει να προχωρήσει στην οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Παλαιστίνη, θέτοντας έτσι υπό τον έλεγχό της το κοίτασμα Λεβιάθαν, το οποίο έχουν λάβει εντολή να προβούν στις απαραίτητες επιχειρησιακές προετοιμασίες για να προστατεύουν τα τουρκικά πολεμικά πλοία.
 Τέλος, στα πλαίσια του σχεδίου αυτού, η Τουρκία, μέσω της τουρκικής εταιρείας πετρελαίων ΤΡΑΟ, θα προχωρήσει σε γεωτρήσεις στην ΑΟΖ Τουρκίας-ψευδοκράτους-Παλαιστίνης, έχοντας καταφέρει να περικλείσει και να απομονώσει εντελώς από θαλάσσης το Ισραήλ, το οποίο θα κληθεί να αντιμετωπίσει και το βέτο της Άγκυρας, στις προσπάθειες που καταβάλλει για να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ.
Υπάρχουν και άλλα υποτιθέμενα «βέλη στη φαρέτρα» της Άγκυρας, όπως η καταγγελία του Ισραήλ στον ΟΗΕ για το πυρηνικό του οπλοστάσιο, η καταγγελία επίσης στον ΟΗΕ για τον αποκλεισμό της Γάζας, η πλήρης διακοπή των διπλωματικών σχέσεων, το πλήρες πάγωμα των εμπορικών σχέσεων και άλλα.
Ασφαλώς και υπάρχουν πολλά κενά και αδυναμίες στο Σχέδιο Γ΄ της Τουρκίας εναντίον του Ισραήλ, το οποίο επιδέχεται και πολλές αναγνώσεις.
Εμείς απλά να σημειώσουμε ότι η Ελλάδα, εν όψει της μονομερούς ανακήρυξης της τουρκικής ΑΟΖ, πρέπει να είναι έτοιμη να διαχειριστεί το ζήτημα του Καστελόριζου, αν δεν το έχουν «διευθετήσει» ήδη εκείνοι που χαϊδολογούνται χρόνια τώρα με την Τουρκία.
Επίσης, είναι χρήσιμο να υπενθυμίσουμε ότι σε περίπτωση που ΗΠΑ και Ισραήλ δεν βοηθούσαν με χέρια και πόδια την Τουρκία να καταλάβει τα 40% του εδάφους της Κύπρου και να κρατηθεί πάνω στο νησί τόσα χρόνια, όλα θα ήταν πιο εύκολα για όλους. Είναι ο λάκκος που λέγαμε…
Source : anixneuseis.gr

Οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας μεταξύ Τουρκίας και ψευδοκράτους

Σε συμφωνία οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας μεταξύ Τουρκίας και κατεχόμενης Κύπρου προχώρησαν Ερντογάν και Ερογλου, στη Νέα Υόρκη, αντιδρώντας στην έναρξη των γεωτρήσεων στην κυπριακή ΑΟΖ. Ακυρη η συμφωνία λέει το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών.

Κλιμακώνει τις αντιδράσεις η Αγκυρα έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας, με αφορμή την έναρξη των γεωτρήσεων στην κυπριακή ΑΟΖ για την ανεύρεση υδρογονανθράκων.
Οπως μετέδωσαν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, ο πρωθυπουργός Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν και ο ηγέτης των Τουρκοκυπρίων Ντερβίς Ερογλου υπέγραψαν συμφωνία οριοθέτησης των θαλασσίων συνόρων (υφαλοκρηπίδα) και αναμένεται να εκδώσουν άδειες για την εξόρυξη φυσικών πόρων. Η συμφωνία υπεγράφη στη Νέα Υόρκη, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
Νωρίτερα σήμερα ο Ερντογάν είχε δηλώσει ότι η εκμετάλλευση υποθαλάσσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου που ξεκίνησε η Κύπρος, παρά τις προειδοποιήσεις της Τουρκίας, αποτελεί "τρέλα", αποκλείοντας, ωστόσο, προς το παρόν, την προσφυγή σε στρατιωτική βία.
"Η ελληνοκυπριακή κυβέρνηση ενεπλάκη σε μία τρέλα με το Ισραήλ πραγματοποιώντας έρευνες για πετρέλαιο" και φυσικό αέριο, δήλωσε ο Τούρκος πρωθυπουργός, ενώ όταν ερωτήθηκε εάν η χώρα του εξετάζει τη λήψη στρατιωτικών μέτρων κατά της δραστηριότητας αυτής, απάντησε: "Όχι ακόμη".
Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας δήλωσε ότι οι δραστηριότητες αυτές "σαμποτάρουν" τις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην ελληνοκυπριακή και την τουρκοκυπριακή πλευρά για την επανένωση του νησιού.

Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Γρηγόρης Δελαβέκουρας σχολίασε: "Η ενέργεια αυτή της Τουρκίας είναι αντίθετη στο Διεθνές Δίκαιο και στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Η εν λόγω "συμφωνία" είναι άκυρη και άνευ περιεχομένου".
Προϋπόθεση για να ανοίξει το κεφάλαιο της ενέργειας στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας με την ΕΕ είναι η συμμόρφωση της Αγκυρας με τις ευρωπαϊκές της υποχρεώσεις και ο σεβασμός των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου, περιλαμβανομένης της σύναψης διμερών συμφωνιών, καθώς και τα δικαιώματα που προκύπτουν από την Συνθήκη των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας.
Αυτό τόνισε η Κύπρια υπουργός Εμπορίου-Βιομηχανίας Πραξούλα Αντωνιάδου, κατά τις εργασίες του άτυπου Συμβουλίου Υπουργών Ενέργειας των "27" στη Πολωνία.
Η κ. Αντωνιάδου έθεσε υπόψη των Ευρωπαίων εταίρων το γεγονός της έναρξης ερευνητικών γεωτρήσεων για υδρογονάνθρακες στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου και τη θετική επίδραση που ο πιθανός εντοπισμός κοιτασμάτων μπορεί να έχει στην ενεργειακή ασφάλεια της ΕΕ.
Η υπουργός κάλεσε εκ νέου την Τουρκία να ανταποκριθεί στο κάλεσμα των καιρών, σεβόμενη τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου και συμβάλλοντας στην θετική κατάληξη των δικοινοτικών συνομιλιών, με στόχο την επίτευξη συμφωνίας για την επανένωση της Κύπρου, στη βάση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας
Source : ethnos.gr

Προβληματισμοί του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου

«Η Τουρκία θα πρέπει να αποφασίσει εάν θα δεχθεί τον εγκλωβισμό της στον Κόλπο της Αττάλειας, ή θα επιδιώξει να ελέγξει την υφαλοκρηπίδα έκτασης 145.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων».

Αυτό είναι σε τρεις γραμμές η ουσία της έρευνας που διενήργησε το τουρκικό Γενικό Επιτελείο για το θέμα της ύπαρξης πλούσιων αποθεμάτων υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο, για την ακρίβεια στην περιοχή που εκτείνεται ανατολικά της Ρόδου και συμπεριλαμβάνει την τόσο σημαντική νήσο του Καστελορίζου.

Του Μιχαήλ Βασιλείου
(Συνεργάτης του περιοδικού ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ & ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ)

Η Τουρκία δεν κρύβει ότι ασφυκτιά εντός των χωρικών υδάτων και της ΑΟΖ που της επιφυλάσσουν οι κανόνες του διεθνούς δικαίου, προβάλλοντας ως επιχείρημα ότι έχει ατελείωτη ακτογραμμή και μικρές νήσοι με τη στοιχειώδη οικονομική δραστηριότητα, όπως το Καστελόριζο, στερούν από ένα κράτος τεράστιο την πρόσβαση σε πλουτοπαραγωγικούς πόρους κρίσιμους για την ανάπτυξή του. Σε αυτό το σημείο η Τουρκία σταματά για να επιχειρήσει να θεμελιώσει την άποψη ότι το διεθνές δίκαιο στη σημερινή του μορφή… δεν είναι δίκαιο. Εκεί ακριβώς υπεισέρχεται και η θεωρία που παρουσιάζεται με γενικό τίτλο «ειδικές περιστάσεις», (οι οποίες δεν αντιμετωπίζονται ακόμα από το διεθνές νομικό καθεστώς) στην οποία έχουν εντάξει και το Αιγαίο.

Στη μελέτη που έχει συντάξει το τουρκικό Γενικό Επιτελείο, όπως αυτή παρουσιάζεται σε αποκαλυπτικό δημοσίευμα της εφημερίδας Sabah, αναφέρεται ότι «έτσι όπως έχει υπολογιστεί από την Ελλάδα και την ελληνοκυπριακή πλευρά, η ΑΟΖ που αντιστοιχεί στην Τουρκία έχει έκταση μόνο 41.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ενώ οι εκτάσεις 71.000 και 33.000 τετραγωνικών που υπολείπονται από τη συνολική έκταση των 145.000 τετραγωνικών μοιράστηκαν μεταξύ της Ελλάδας και της ελληνοκυπριακής διοίκησης. Εάν η Τουρκία δεν ελέγχει την υφαλοκρηπίδα αυτή έκτασης 145.000 τετραγωνικών, αυτό σημαίνει ότι δεν ελέγχει το ένα τρίτο των θαλασσών της και του πλούτου που υπάρχει σε αυτές».

Στο σημείο αυτό προκύπτει και το τουρκικό δίλημμα που ισοδυναμεί με την απόλυτη αποσταθεροποίηση: Δεδομένης της έναρξης των σεισμικών ερευνών από την ελληνική – ελλαδική και κυπριακή – πλευρά, πρακτικά σημαίνει ότι τα περιθώρια στην Τουρκία για να κινηθεί έχουν στενέψει αφόρητα και ότι καλείται να λάβει μέτρα για να αποφύγει κάποιο τετελεσμένο. Οι Τούρκοι στρατηγοί γνωρίζουν πολύ καλά ότι ένας πόλεμος με την Ελλάδα από μόνος του δεν έχει δεδομένο αποτέλεσμα, ανεξαρτήτως των λεονταρισμών στους οποίους μας έχει συνηθίσει, πολύ περισσότερο τώρα που στην εξίσωση εισέρχονται και άλλοι παράγοντες οι οποίοι δεν ευνοούν την Τουρκία (ΗΠΑ, Ισραήλ, σε συνδυασμό με την «προβληματική διεθνή συμπεριφορά» της κυβέρνησης Ερντογάν).

Για το λόγο αυτό, όπως αποκαλύπτεται από τη Sabah το Γενικό Επιτελείο κάλεσε ειδικούς σε θέματα διεθνών σχέσεων και στρατηγικής και έθεσε το ερώτημα εάν και κατά πόσο με δεδομένο τον υποθαλάσσιο πλούτο της περιοχής θα δικαιολογούσε την ανάληψη του κόστους και του ρίσκου μιας στρατιωτικής σύγκρουσης. Οι στρατηγοί άσκησαν κριτική – και στον εαυτό τους – για το γεγονός ότι η Τουρκία δεν είχε κάνει τις απαραίτητες έρευνες για να γνωρίζει εγκαίρως το ακριβές – κατά προσέγγιση πάντα – μέγεθος των αποθεμάτων της περιοχής. Αυτό που έχει όμως ενδιαφέρον είναι ότι η απάντηση και των προσκεκλημένων ήταν θετική. Δηλαδή ότι αξίζει το ρίσκο…

Ηθικόν δίδαγμα: Δεν θέλει ιδιαίτερες αναλυτικές ικανότητες για να αντιληφθεί κανείς ότι η χώρα μας εισέρχεται σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο κατά την οποία θα κριθούν πολλά, ενώ το ενδεχόμενο πολεμικής σύρραξης δεν μπορεί να αποκλειστεί. Τα ερωτήματα για την ελληνική πλευρά είναι απλά:

Κατά πόσον η Αθήνα αντιμετωπίζει με «συμπάθεια» το τουρκικό επιχείρημα περί άδικου αποκλεισμού της από την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πόρων μιας θαλάσσιας περιοχής από ένα μικρό νησάκι, μια «αδικία» που προκύπτει μέσα από την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου;

Το ερώτημα οφείλει να τεθεί για δύο λόγους: Εάν η απάντηση είναι θετική (με βάση την προτέρα εμπειρία…) τότε στην επιφάνεια θα έλθουν σενάρια που θα προβλέπουν λύσεις «συνεκμετάλλευσης», κάτι το οποίο βέβαια θα δημιουργούσε κατά κάποιον τρόπο και νομικό προηγούμενο (συμφωνία δυο χωρών περί του «αδίκου χαρακτήρα» υφιστάμενου νομικού κανόνα, οπότε είναι θέμα χρόνου να τεθεί ζήτημα).

Εάν η απάντηση είναι αρνητική τότε απλούστατα οδεύουμε για σύρραξη στην περιοχή, αφού το να παραιτηθεί η Τουρκία από τη νομή μιας τόσο «χορταστικής πίτας» είναι τουλάχιστον με βάση την προτέρα συμπεριφορά της Άγκυρας αδιανόητο. Αυτό έχει συγκεκριμένες επιπτώσεις για τον επιχειρησιακό σχεδιασμό, τις δαπάνες για την εξασφάλίση ετοιμότητας, αλλά και γενικότερα για την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας.

Τα σύννεφα στην ευρύτερη περιοχή συνεχίζουν και μαζεύονται. Η φημολογία δίνει και παίρνει. Από το ότι τη στιγμή που μιλάμε η περιοχή κοντά σε Ρόδο και Καστελόριζο έχει γεμίσει με τουρκικά πλοία (διαψεύδεται από το ΓΕΕΘΑ), μέχρι ότι ακυρώθηκε ο απόπλους του πλοίου το οποίο θα εντασσόταν στη δύναμη που περιπολεί στον Ινδικό για την καταπολέμηση της πειρατείας. Το ΓΕΕΘΑ επίσης διαψεύδει, θυμίζοντας την απόφαση του περασμένου Ιουνίου για ακύρωση των αποστολών λόγω των οικονομικών προβλημάτων, ενώ άλλες φήμες κάνουν λόγο για ένα πλήρωμα απολύτως έτοιμο για να αναχωρήσει με περίπου 170 άτομα να έχουν εμβολιαστεί.

Το μπάχαλο στην ενημέρωση που επικρατεί είναι απαράδεκτο. Και ο λόγος που αναφέρουμε τη φημολογία που κυκλοφορεί είναι μπας και φιλοτιμηθεί κανείς και εκδώσει επίσημη ανακοίνωση, τονίζουμε το επίσημη ώστε να δεσμεύεται η αξιοπιστία όλων, για να μπούνε τα πράγματα σε τάξη.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι εάν η κατάσταση είναι πιο δύσκολη από όσο φαίνεται, καλό θα ήταν να ενημερώσουν τον ελληνικό λαό μια ώρα νωρίτερα. Η παρελθούσα εμπειρία δείχνει ότι το κόστος απόκρυψης πληροφοριών τέτοιας σημασίας καταβάλλεται διπλό και τριπλό αν οι ευσεβείς μας πόθοι δεν επαληθευτούν…

Πηγή: http://www.defence-point.gr/

Η ευρωζώνη βασικό θέμα στις συζητήσεις της συνόδου τoυ G 20

Η κρίση χρέους που πλήττει την Ευρωζώνη θα είναι το κύριο θέμα των συνομιλιών ανάμεσα στους ηγέτες των χωρών της G20 στο πλαίσιο της φθινοπωρινής συνόδου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) στην Ουάσινγκτον στα τέλη της εβδομάδας, ανέφερε γερμανική πηγή.

Αν και η ημερήσια διάταξη των συναντήσεων (μεταξύ άλλων και μία σύνοδος των υπουργών Οικονομικών και των διοικητών κεντρικών τραπεζών της G20 και μία γενική συνέλευση του ΔΝΤ) περιλαμβάνει διάφορα θέματα, «το κύριο θέμα, στις συνομιλίες, αλλά και στο περιθώριο αυτών, θα είναι η Ευρωζώνη», σύμφωνα με υψηλόβαθμη πηγή της γερμανικής κυβέρνησης.

Μεταξύ των άλλων θεμάτων που θα συζητηθούν βρίσκονται οι προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας, την ώρα μάλιστα που το ΔΝΤ αναθεωρεί προς τα κάτω τις προβλέψεις για την παγκόσμια οικονομία.

Θα συζητηθεί επίσης η κατάσταση στις χρηματαγορές και η μεταρρύθμιση του παγκόσμιου νομισματικού συστήματος.

Η Γερμανία είναι αποφασισμένη να συνεχίσει να αντιτίθεται στις εκκλήσεις των ΗΠΑ να υπάρξουν νέες πολιτικές τόνωσης της ανάπτυξης.

Τα αιτήματα αυτά «δεν θα οδηγήσουν πράγματι σε μια πρόοδο της συζήτησης», σημείωσε η πηγή, σημειώνοντας ότι «δεν μπορούμε να καταπολεμήσουμε μια κρίση χρέους με νέα χρέη».

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε «θα είναι απόλυτος στο γεγονός ότι εμείς θέλουμε και οφείλουμε να μείνουμε απολύτως προσηλωμένοι στην πολιτική μας της δημοσιονομικής σταθεροποίησης», προσέθεσε η ίδια πηγή.

* Σημειώνεται ακόμη ότι η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα μίλησαν αργά τη Δευτέρα τηλεφωνικώς κυρίως για τις «σημερινές δυσκολίες της οικονομίας», σύμφωνα με ανακοίνωση του Λευκού Οίκου.
Source : TA NEA

Ανάληψη ευθυνών από Ελλάδα και Κύπρο

Του Δρα. Χριστ. Χριστοδούλου*
Είναι η ώρα για την Ελλάδα και την Κύπρο να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Να αντιδράσουν με σθένος και αποφασιστικότητα και να αντιμετωπίσουν με εθνική αξιοπρέπεια την τουρκική αναίδεια και θρασύτητα.Η Τουρκία διαθέτει αρκετό εξοπλισμό. Δεν διαθέτει, όμως, ικανούς ανθρώπους για να τον χειριστούν επαξίως σε περίπτωση πολέμου

Είναι αποκαρδιωτικό να αναλογίζεται κανείς πού κατάντησε ο Ελληνισμός τα τελευταία ενενήντα χρόνια μετά τη μικρασιατική καταστροφή του 1922. Είχαμε κερδίσει ώς τότε την ανατολική Θράκη και όλα τα δυτικά παράλια της Μικράς Ασίας. Απελευθερώσαμε παραδοσιακά ελληνικές πόλεις και εδάφη, όπου είχε ανθίσει και καρπίσει ο Ελληνισμός και δημιουργήσαμε τις προϋποθέσεις για να ανακτήσουμε ό,τι εθνικό, ιερό και όσιο χάσαμε από την αποφράδα μέρα της άλωσης της βασιλεύουσας, την 29η Μαΐου, 1453.

Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι η Ελλάδα στο Αιγαίο και στη Θράκη, ακόμη και στο σύνολο της εδαφικής της επικράτειας, ποτέ δεν αισθανόταν ασφαλής εφ' όσον δεν ήλεγχε τα δυτικά παράλια της Μικρασίας. Δυστυχώς, ο εγγενής σαρκοφάγος του ελληνικού γένους, ο εμφύλιος τροφοδότης του διχαστικού σπαραγμού και του εθνικού ολέθρου, επικυριάρχησε και πάλι.

Έκανε την υπονομευτική και καταστροφική εμφάνισή του στην πιο κρίσιμη ώρα της εθνικής ανάτασης και της αναδημιουργίας. Ο μεγάλος του Έθνους Ελευθέριος Βενιζέλος παραμερίσθηκε από τις ξενόπνευστες ίντριγκες και υπονομεύσεις, οι οποίες ευδοκίμησαν στο ελληνικό εμφυλιοδιχαστικό. Και τα χάσαμε όλα όσα κερδίσαμε στα πεδία των μαχών. Και πέσαμε ασυνέτως στην παγίδα των πάντοτε λυκόφιλων συμμάχων μας. Οι οποίοι ήθελαν μια μικρότερη Τουρκία, αλλά όχι και μια πολύ μεγάλη Ελλάδα. Ο Βενιζέλος, που γνώριζε τις αγγλογαλλικές υπουλίες και ήξερε πώς να προστατεύσει τα συμφέροντα του Ελληνισμού, είχε ήδη εκπαραθυρωθεί.

Η Μεγάλη Ελλάδα σμικρύνθηκε και πάλι στα χέρια των πολιτικών νάνων, με τον Ελευθέριο Βενιζέλο να ανακαλείται στο προσκήνιο και να περισώζει ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν να περισωθεί. Και σήμανε από τότε η απαρχή των δεινών του σύνολου Ελληνισμού. Και σηματοδοτήθηκε η αφετηρία των νέων παθών και παθημάτων μας. Ήταν τότε που στεριώθηκε στο υποσυνείδητο της ελλαδικής πολιτικής ηγεσίας το φοβικό σύνδρομο του τουρκικού νεο-οθωμανικού επεκτατισμού.

Τα εντροπιαστικά απότοκα
Δυστυχώς, έκτοτε ζήσαμε, και οι εντός και οι εκτός της ελλαδικής επικράτειας, τα εντροπιαστικά απότοκα αυτού του συνδρόμου, που έπληξαν άνευ σοβαρής από μέρους μας αντιδράσεως ζωτικά εθνικά μας συμφέροντα και συρρίκνωσαν, εδαφικά και πληθυσμιακά, τον σύνολο Ελληνισμό. Χάσαμε και πάλι τα μικρασιατικά παράλια και την ανατολική Θράκη, έσβησε τ’ όνειρο της Πόλης και της Σμύρνης, και μαζί χάθηκαν τρία και πλέον εκατομμύρια ακραιφνείς Έλληνες από τον Πόντο και την Πόλη, τη Σμύρνη και την Έφεσο κι όλα τ’ άλλα ελληνικά κάστρα όπου άνθισε και μεγαλούργησε η ψυχή και το πνεύμα της Μεγάλης Ελλάδος και του Ορθόδοξου Χριστιανισμού.

Μέχρι που φθάσαμε στην κυπριακή τραγωδία. Όπου και πάλι σωρεία σφαλμάτων, με επικυρίαρχο το διαλυτικό στοιχείο της εμφύλιας διαμάχης και του εθνοκτόνου διχασμού, επέτρεψαν στην Τουρκία του βαρβαρικού Αττίλα να προωθήσει τις επεκτατικές της επιδιώξεις σε βάρος του Κυπριακού Ελληνισμού. Με την εισβολή και κατοχή του 37% των πατρογονικών εδαφών μας και την πάντοτε επισειόμενη απειλή της κατάληψης ολόκληρης της Κύπρου.

Ποταπές ιδιοτέλειες
Κι ενώ η Τουρκία, με υπομονή και διπλωματική μαεστρία, επιδιώκει την επίτευξη των στρατηγικών της στόχων εις βάρος του Ελληνισμού, από δικής μας πλευράς, σε επίπεδο διαχρονικής πολιτικής ηγεσίας, διαπράττουμε το ένα εγκληματικό σφάλμα μετά το άλλο και διευκολύνουμε, με τις επιπολαιότητες και τις ποταπές ιδιοτέλειές μας, τις άνομες και καθαρά ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις των μεθοδικών Οθωμανών.

Ανοίξαμε τις πόρτες για να περάσει ο Αττίλας με το προδοτικό πραξικόπημα της Χούντας της 15ης Ιουλίου, 1974. Η επίσημη Ελλάδα παρακολούθησε ως απλός και πανικοβλημένος θεατής την τουρκική εισβολή και του Ιουλίου και του Αυγούστου, 1974. Κρυπτόμενη πίσω από την προδοσία της Χούντας.

Κι επικαλούμενη τις αποστάσεις… Ακόμη κι όταν η δημοκρατία είχε αποκατασταθεί με την επάνοδο του Καραμανλή.

Από τότε μέχρι σήμερα η Ελλάδα, πάντοτε σε επίπεδο της πολιτικής ηγεσίας, συμπεριφέρεται υπό την επήρεια του τουρκικού φοβικού συνδρόμου. Έτσι, ακριβώς, όταν έβγαινε στο Αιγαίο το τουρκικό ερευνητικό σκάφος «Χόρα», που ποτέ δεν τολμήσαμε να το βυθίσουμε, έτσι ακριβώς συμπεριφέρθηκε η κυβέρνηση Σημίτη όταν οι Τούρκοι επιβιβάστηκαν στα Ίμια, έτσι ακριβώς δέχτηκε να αφήσουν μετέωρα ύψιστης σημασίας συμφέροντα του έθνους που άπτονται της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, με επίκεντρο το ελληνικότατο Καστελόριζο.

Η πολιτική του καλού παιδιού
Αλλά και στην Κύπρο δεν έγιναν και δεν γίνονται αυτά που πρέπει και αυτά που επιβάλλει το εθνικό συμφέρον και η ιστορική ευθύνη για να αναχαιτισθεί ο τουρκικός επεκτατισμός και να ξεκουμπιστούν από τα κατεχόμενα εδάφη μας οι θρασύτατοι Αττίλες. Φτιάξαμε με τεράστιες οικονομικές θυσίες το δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου και το αφήσαμε, εδώ και δέκα σχεδόν χρόνια, να ατονήσει, να εξασθενίσει και να παροπλισθεί.

Κι ενώ η Τουρκία φαλκιδεύει ύψιστα συμφέροντα της Ελλάδας στο Αιγαίο, παραβιάζει τον εναέριο και θαλάσσιό της χώρο και απαιτεί θρασύτατα συγκυριαρχία και νομή του πετρελαίου και του φυσικού της αερίου, η ελληνική πολιτική ηγεσία βρίσκεται στην εμπροσθοφυλακή για ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Το ίδιο, βέβαια, και η κυπριακή πολιτική ηγεσία που, ακολουθώντας κι αυτή την πολιτική του καλού παιδιού, μας οδήγησε στο εκτρωματικό σχέδιο Ανάν της τουρκικής επικυριαρχίας επί της Κύπρου, και τάσσεται ενθουσιωδώς υπέρ της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ενώ στο διεξαγόμενο από τριετίας διάλογο, ο Κύπριος Πρόεδρος έχει κάνει τόσες και τέτοιες υποχωρήσεις που ξεπέρασαν σε επικινδυνότητα και αυτές ακόμη τις απαράδεκτες πρόνοιες του Σχεδίου Ανάν.

Ο νεο-οθωμανικός επεκτατισμός
Τις τελευταίες μέρες έχουμε γίνει μάρτυρες της αναβίωσης του τουρκικού νεο-οθωμανικού επεκτατισμού. Η Τουρκία, με τον Υπουργό Εξωτερικών κ. Νταβούτογλου, τον αρμόδιο υπουργό σε θέματα Ευρωπαϊκής Ένωσης κ. Μπαγίς και τον ίδιο το νεοσουλτάνο Έρντογαν, μας απειλεί ευθέως, με υπερβάλλουσα θρασύτητα, ότι θα παρεμποδίσει με στρατιωτικά μέσα την Κύπρο να προχωρήσει σε έναρξη ερευνών για το φυσικό αέριο που φαίνεται να έχει εντοπισθεί στην Αποκλειστική Οικονομική της Ζώνη. Έχουν, λένε, προετοιμάσει και το ναυτικό τους και τις άλλες ένοπλες δυνάμεις τους.

Η Τουρκία, με το γνωστό πλέγμα της οικονομικής και στρατιωτικής υπερδύναμης και του περιφερειακού χωροφύλακα, απειλεί, εκβιάζει και γράφει στα παλιά της παπούτσια τη διεθνή νομιμότητα. Απειλεί, επίσης, τώρα ευθέως και το Ισραήλ.

Να αντιδράσουν με σθένος και αποφασιστικότητα
ΕΙΝΑΙ, τώρα, επιτέλους, η ώρα για την Ελλάδα και την Κύπρο να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Να αντιδράσουν με σθένος και αποφασιστικότητα και να αντιμετωπίσουν με εθνική αξιοπρέπεια την τουρκική αναίδεια και θρασύτητα. Και διπλωματικά να δράσουν, με κινητοποίηση του απανταχού Ελληνισμού προς όλες τις κατευθύνσεις. Και να δώσουν έντονα το μήνυμα και στα Ηνωμένα Έθνη και στην Ενωμένη Ευρώπη και στις μεγάλες δυνάμεις ότι θα υπερασπισθούμε με όλα τα διαθέσιμα μέσα, πολιτικά και στρατιωτικά, τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Και μπορούμε, ειλικρινά, να το κατορθώσουμε, αρκεί να το πιστέψουμε. Είναι, βέβαια, τούτο, πρωτίστως, θέμα εθνικής ηγεσίας και στην Ελλάδα και στην Κύπρο, που μέχρι τώρα μας έχουν συνηθίσει σε ζεϊμπέκικα και προτάσεις με ζητιανεμένα γεύματα στο Βόσπορο.

Κι όμως, αντίθετα από ό,τι πολλοί νομίζουν, η Τουρκία δεν είναι μια μεγάλη δύναμη αλλά μια κραυγαλέα αδυναμία. Οικονομικά δεν έχει στοιχειώδη υγιή θεμέλια, αφού στηρίζει την επιφανειακή ανάπτυξή της στα «προσωρινά» ενοίκια που εισπράττει από τη διέλευση μέσω των εδαφών της των αγωγών που τροφοδοτούν χώρες της Ευρώπης με πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Πόροι προσωρινοί και αβέβαιοι.

Το βασικό και κύριο είναι ότι η Τουρκία δεν διαθέτει οικονομική υποδομή. Και οικονομική υποδομή δεν νοείται χωρίς μορφωμένο και τεχνοκρατικά εκπαιδευμένο ανθρώπινο δυναμικό. Η Τουρκία διαθέτει εβδομήντα εκατομμύρια κατοίκους, από τους οποίους το 70% δεν έχουν φοιτήσει ούτε σε δημοτικό σχολείο, ενώ είκοσι πέντε εκατομμύρια Κούρδοι πλήττουν δυναμικά την εσωτερική της ασφάλεια και ακεραιότητα, διεκδικώντας αυτονομία και κατοχύρωση των ανθρώπινων δικαιωμάτων τους.

Χαρακτηριστική και αξιοπρόσεκτη είναι η ανάλυση που κάνει για τη σημερινή Τουρκία σε πρόσφατη ανάλυσή του ο εκ των πλέον αξιόλογων σύγχρονων Ελλήνων ακαδημαϊκών, με τεράστιο διεθνές εκτόπισμα και κύρος, κ. Βασίλειος Μαρκεζίνης. Ο κ. Μαρκεζίνης σαφώς τάσσεται εναντίον της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και καλεί την Ελλάδα και την Κύπρο να πάψουν να αποτελούν τον ευρωπαϊκό προπομπό της.

Γράφει επί λέξει, συναφώς, τα εξής: «… Η κατ’ ουσίαν τυφλή ελληνική υποστήριξη της πλήρους ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. δεν είναι πλέον ούτε ορθή ούτε λογική ούτε προς το συμφέρον μας». Και, στη συνέχεια, «Ακόμη και το Ισραήλ αισθάνεται μετανιωμένο για την εμπιστοσύνη που έδειξε κάποτε στην Άγκυρα, εφ' όσον μια μέρα θα μπορούσε αυτή να το υποκαταστήσει στην καρδιά της Αμερικής». Προσθέτει, ακόμη, ότι «Η ανεκτικότητά μας έναντι της Τουρκίας δεν έχει όρια, αφού είναι η ανεκτικότητα του κομπλεξικού, του αδύνατου, του υποτακτικού! Αυτό είναι το σημείο που κατάντησαν την Ελλάδα παλαιοί και σύγχρονοι Υπουργοί των Εξωτερικών, που σύντομα θα έχουν και το θράσος να διεκδικήσουν την ψήφο του ελληνικού λαού».

Ένας μεγάλος μύθος
ΑΛΛΑ και από στρατιωτική άποψη, η δήθεν τουρκική στρατιωτική υπερδύναμη αποτελεί έναν μεγάλο μύθο. Η Τουρκία διαθέτει αρκετό εξοπλισμό. Δεν διαθέτει, όμως, ικανούς ανθρώπους για να τον χειριστούν επαξίως σε περίπτωση πολέμου. Τους είδαμε στην Κύπρο, όταν τη δεύτερη μέρα της εισβολής τα αεροπλάνα τους βομβάρδισαν δικό τους μεταγωγικό πλοίο στα ανοικτά της Πάφου, και στο Τουρκικό Γενικό Επιτελείο Στρατού, όπως εξιστορεί ο διακεκριμένος Τούρκος δημοσιογράφος Αλή Μπιράντ, απογοητευμένοι και απελπισμένοι άρχισαν να ετοιμάζονται για τερματισμό της στρατιωτικής τους επιχείρησης! Εναντίον μιας Κύπρου προδομένης, αφύλακτης και εγκαταλειμμένης από τη Χούντα των πραξικοπηματιών.

Πολύ χαρακτηριστικά, αλλά και αντιπροσωπευτικά της κατάστασης και του αξιόμαχου του τουρκικού στρατού, είναι αυτά που περιέχονται στην εμπιστευτική ομιλία του Τούρκου Α/ΓΕΕΘΑ Ισίκ Κοσανέρ στην πόλη Τούντζελι, πριν από 13 μήνες, μετά από επίθεση Κούρδων ανταρτών, οι οποίοι ρήμαξαν ένα τουρκικό στρατόπεδο, και η οποία διέρρευσε στο διαδίκτυο μετά από υποκλοπή.

Είπε, μεταξύ άλλων, απελπισμένος ο Ισίκ Κοσανέρ: «Όταν ο ηγέτης της ομάδας, που έχω στείλει για επιχείρηση, με την πρώτη σφαίρα που πέφτει είναι ο πρώτος που αφήνει το όπλο του και φεύγει τρέχοντας, εμείς δεν μπορούμε να προχωρήσουμε… Εδώ ήρθαν δύο άτομα από απέναντι και μας πήραν ομήρους 30 στρατιώτες. Ρεζιλίκι! Το όπλο που άφησε ο αρχηγός μας το δείχνουν στο κουρδικό τηλεοπτικό κανάλι… Έχουμε ξεκινήσει την επιχείρηση. Ο επικεφαλής της πτήσης του UAV βλέπει δικούς μας στρατιώτες και τους θεωρεί εχθρούς! Και μεταδίδει λάθος συντεταγμένες. Και δικοί μας στρατιώτες σκοτώθηκαν από φίλια πυρά!..».

Αυτά, είναι, μεταξύ άλλων, τα χάλια της δήθεν πανίσχυρης Τουρκίας. Να τα έχει, πρέπει, υπόψη η ηγεσία μας και στην Ελλάδα και στην Κύπρο, που παραμένει ψοφοδεής απέναντι στην τουρκική στρατιωτική και οικονομική μυθοπλασία. Ιδιαίτερα τώρα που απειλούν και πάλι και ορέγονται ζωτικά εθνικά μας συμφέροντα.

*Πρώην Υπουργός Οικονομικών
και Εσωτερικών και τέως Διοικητής
της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου
http://www.sigmalive.com

Τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου στην σημερινή οικονομική κρίση

Ο κ. Παπανδρέου κατά τη συζήτησή του με Μέρκελ και Σαρκοζί δεσμεύτηκε ότι η Ελλάδα θα τηρήσει όλες ανεξαιρέτως τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το Μεσοπρόθεσμο κτλ. Από πίσω και ο κ. Βενιζέλος με τις ίδιες διαβεβαιώσεις (απλώς πιο φλύαρες). Τι αξία έχουν οι διαβεβαιώσεις; Το Μεσοπρόθεσμο είναι νόμος του κράτους. Ο πρωθυπουργός της χώρας υπόσχεται σε ξένους ηγέτες ότι θα τηρήσει το νόμο; Τι νόημα έχει το θέατρο;
Σ’ εμάς τι υπόσχεται ο κ. Παπανδρέου; Θα κόψει τις περιττές κρατικές δαπάνες; Και αν τις κόψει, γιατί δέχτηκε την εισήγηση του κ. Βενιζέλου να επιβάλει τον παρανοϊκό νέο φόρο στα ακίνητα;
Δεν έχω πια καθόλου εμπιστοσύνη στην ευθυκρισία των κ.κ. Παπανδρέου και Βενιζέλου. Υποθέτω ότι και πολλοί άλλοι έχουν παρόμοιο πρόβλημα. Δεν τους έχω εμπιστοσύνη και δεν πιστεύω ότι μπορούν πια να είναι χρήσιμοι στην Ελλάδα. Καλύτερα να παραχωρήσουν τη θέση τους σε άλλους.
Μολονότι είναι τραβηγμένο από τα μαλλιά, ομολογώ ότι μου πέρασε από το μυαλό ότι ο κ. Βενιζέλος διπλασίασε αιφνιδίως τον παρανοϊκό νέο φόρο στα ακίνητα προκειμένου να εξωθήσει μερικούς βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να καταψηφίσουν το νομοσχέδιο για να προκληθεί κρίση που θα οδηγήσει σε εκλογές και θα τον απαλλάξει από την ευθύνη της οικονομίας. Τραβηγμένο; Ασφαλώς, αλλά η αλήθεια είναι ότι μου πέρασε από το κεφάλι. Τόση είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης.
Για σκεφτείτε: Σήμερα, Πέμπτη, που γράφω αυτό το σημείωμα, 20 ώρες μετά τη δημοσιοποίηση των δηλώσεων Μέρκελ, Σαρκοζί και Παπανδρέου ότι η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπήσει, μπορώ να αγοράσω το ομόλογο του ελληνικού Δημοσίου που λήγει το Μάρτιο του 2012 στο 53% της ονομαστικής του τιμής. Με άλλα λόγια, αν πίστευα τον κ. Παπανδρέου και τον κ. Βενιζέλο ότι η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπήσει μέχρι το τέλος Μαρτίου 2012, θα μπορούσα να διπλασιάσω τα λεφτά μου σε μόλις 6 μήνες. Θα ξόδευα 53 για να αγοράσω το ομόλογο του Μαρτίου 2012 τώρα, και θα εισέπραττα 100 συν κουπόνι 4,5 το Μάρτιο. Για να βοηθηθούν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να αποκτήσουν συνείδηση του τι σημαίνει ο κίνδυνος της χρεοκοπίας, προτείνω στον κ. Βενιζέλο να εισηγηθεί την πληρωμή της αποζημίωσης των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ με ομόλογα Μαρτίου 2012.
Θα μπορούσε επίσης ο κ. Βενιζέλος να αποδεχτεί ότι όλες οι φορολογικές υποχρεώσεις μπορούν να εξοφλούνται με ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου που λήγουν εντός της προσεχούς διετίας. Θα δημιουργούνταν αγορά για τα ομόλογα αυτά και η τιμή τους θα ανέβαινε. Διότι οι πολίτες θα έσπευδαν να αγοράσουν τα φθηνά ομόλογα για να εξοφλήσουν πολύ μεγαλύτερες φορολογικές υποχρεώσεις. Ο υπουργός Οικονομικών, αν είναι ειλικρινής και είναι βέβαιος ότι δεν θα χρεοκοπήσουμε, δεν έχει να χάσει κάτι, διότι με την αποδοχή των ομολόγων για την πληρωμή των φόρων θα απαλλαγεί της υποχρέωσης να εξοφλήσει τα ομόλογα στο ακέραιο στη λήξη τους. Αν στις προθέσεις του κ. Βενιζέλου είναι όμως η χρεοκοπία (στα χέρια κάποιου άλλου φαντάζομαι), τότε η πρότασή μου δεν θα του αρέσει, διότι τα φορολογικά έσοδα θα «κουρευτούν» όσο και τα ομόλογα.

Του Στέφανου Μάνου, προέδρου της ΔΡΑΣΗΣ.
Source : citypress.gr