Της Μαρίνας Γ. Μεϊντάνη
Τα βαθύτερα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα ήταν η γενεσιουργός αιτία του ξεσηκωμού του αραβικού κόσμου, της «αραβικής άνοιξης» όπως χαρακτηρίζεται, μιας επανάστασης που άρχισε από τα λαϊκά στρώματα και κυρίως τους νέους με αιτήματα περισσότερη δημοκρατία, ελευθερία έκφρασης και κοινωνική δικαιοσύνη απέναντι σε διεφθαρμένες και μονολιθικές πολιτικές εξουσίες.
Είναι χαρακτηριστική η αμηχανία του κινήματος των Αδελφών Μουσουλμάνων στην Αίγυπτο κατά τις πρώτες ημέρες της εξέγερσης και η «στρατηγική», όπως τη χαρακτηρίζουν πολιτικοί αναλυτές, σιωπή της λαλίστατης κατά τα άλλα Αλ Κάιντα. Πολλοί ειδικοί σε θέματα Μέσης Ανατολής μάλιστα, όπως ο Mohammad Abu Ramman, ερευνητής και εμπειρογνώμονας του Κέντρου Στρατηγικών Μελετών στην ιορδανική πρωτεύουσα Αμμάν, εκτιμούν ότι η ανατροπή των αυταρχικών καθεστώτων και τα λαϊκά αιτήματα για δημοκρατική ελευθερία θα μπορούσαν να καταλήξουν σε περιθωριοποίηση των ισλαμικών τρομοκρατικών ομάδων. Ακόμη και στις περιπτώσεις όπου οι συγκρούσεις φάνηκε να ενδύονται σεκταριστικά χαρακτηριστικά, όπως για παράδειγμα στο Μπαχρέιν, είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι τις πρώτες ημέρες των διαδηλώσεων σουνίτες και σιίτες βρέθηκαν μαζί στους δρόμους.
Ωστόσο ουδείς μπορεί να αποκλείσει στη συνέχεια -και υπό το πρίσμα της συνέχισης των κινητοποιήσεων στις χώρες της Μέσης Ανατολής- το ενδεχόμενο να ενδυναμωθούν οι θρησκευτικές διαφοροποιήσεις και να αναδυθούν οι σεκταριστικές τάσεις ιδιαίτερα σε χώρες όπου η πολιτική εξουσία και οι κοινωνικά και οικονομικά προνομιούχοι συνδέονται με τη μία ή την άλλη τάση του Ισλάμ. Άλλωστε δεν θα είναι η πρώτη φορά στην ιστορία όπου η θρησκεία θα κληθεί να καλύψει το ιδεολογικό υπόβαθρο μιας κατά τα άλλα κοινωνικής σύγκρουσης.
Το ιστορικό υπόβαθρο
Η διάσπαση του Ισλάμ έχει βαθιές ιστορικές ρίζες. Αρχίζει αμέσως μετά το θάνατο του Μωάμεθ, το έτος 632, με αφορμή τη διαφωνία στη διαδοχή της εξουσίας. Από τη μια είναι αυτοί που πίστευαν ότι ο επόμενος χαλίφης (θρησκευτικός ηγέτης) θα έπρεπε να ήταν απευθείας απόγονος του Μωάμεθ και οι οποίοι ονομάστηκαν σιίτες «Σιάτ Αλί», που σημαίνει μερίδιο του Αλί. Από την άλλη είναι οι σουνίτες, οι οποίοι πήραν το όνομά τους από τη «σούνα» (παράδοση) και δεν θεωρούσαν απαραίτητη αυτήν την προϋπόθεση. Οι σουνίτες ύστερα από αιματηρές συγκρούσεις, δολοφονίες και δολοπλοκίες τελικώς επικράτησαν και σήμερα εκτιμάται ότι αντιστοιχούν περίπου στο 80% του ισλαμικού κόσμου.
Με τα χρόνια οι σχέσεις σιιτών - σουνιτών χαρακτηρίστηκαν τόσο από συνεργασία -κυρίως στο μεγαλύτερο μέρος του 20ού αιώνα- όσο και από συγκρούσεις, οι οποίες συχνά κατέληγαν σε θανάσιμη βία, με τελευταίο τέτοιο φαινόμενο το μεταπολεμικό Ιράκ.
Η σεκταριστική βία εξακολουθεί να υφίσταται μέχρι σήμερα, από το Πακιστάν μέχρι την Υεμένη και το Ιράκ, αποτελώντας το πιο κοινό σημείο τριβής σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, με διαφοροποιήσεις ανάμεσα στις δύο βασικές ομάδες σε θρησκευτικές πρακτικές και πεποιθήσεις, σε παραδόσεις και έθιμα.
Η ανθρωπογεωγραφία του Ισλάμ
Το σουνιτικό και το σιιτικό Ισλάμ αποτελούν τα δύο βασικά δόγματα του Ισλάμ. Η δημογραφική ταξινόμηση των δύο αυτών ομάδων δεν είναι εύκολη, καθώς οι πληροφορίες είναι αντικρουόμενες και από διαφορετικές πηγές, ωστόσο κατά προσέγγιση μπορούμε να αναφέρουμε ότι το 80% με 90% του μουσουλμανικού κόσμου είναι σουνίτες και περίπου 10% με 20% σιίτες. Οι περισσότεροι σιίτες ανήκουν στη λεγόμενη Δωδεκαδική παράδοση και ζουν κυρίως στο Ιράν, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και το Λίβανο.
Οι σιίτες αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού στο Ιράν (περίπου το 95% του συνολικού μουσουλμανικού πληθυσμού της χώρας), στο Αζερμπαϊτζάν (περίπου 85%), στο Ιράκ (60%-70%) και στο Μπαχρέιν (περίπου 70%). Στην Υεμένη οι μουσουλμάνοι σιίτες αντιστοιχούν στο 46%-48% του πληθυσμού. Στο Κουβέιτ επίσης ανέρχονται στο 30%-40%, ενώ στην Τουρκία το 20% με 30% του πληθυσμού της χώρας είναι επίσης Αλεβί σιίτες. Στο Λίβανο οι σιίτες αντιπροσωπεύουν το 21%-28% του συνολικού πληθυσμού, στη Συρία το 13%, ενώ στη Σαουδική Αραβία το 5%-10%. Στο Πακιστάν ανέρχονται περίπου στο 10% με 15% του πληθυσμού, στο Αφγανιστάν στο 10%-19%, στο Ουζμπεκιστάν περίπου στο 5% και στο Τατζικιστάν στο 3%. Περίπου το 7% του πληθυσμού της Σενεγάλης είναι επίσης σιίτες, ενώ στο 3% ανέρχονται στη Νιγηρία.
Οι σουνίτες από την άλλη αποτελούν την πλειοψηφία του μουσουλμανικού κόσμου σε Νοτιοανατολική Ασία, Κίνα, Νότια Ασία, Αφρική και στον υπόλοιπο αραβικό κόσμο.
Source : http://www.makthes.gr
Geopolitical Research Institute(GRI)/Εταιρεία Γεωπολιτικών Ερευνών(ΕΓΕ)
Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011
Σάββατο 12 Μαρτίου 2011
Οι Ελληνικές Οικονομικές Κρίσεις
Βασική πτυχή της ιστορίας του νεοελληνικού κράτους αποτελεί η ιστορία των δανείων του ή, αν προτιμάτε, η ιστορία των οικονομικών κρίσεων και των χρεωκοπιών του. Το βασικό μοτίβο τους επαναλαμβάνεται πανομοιότυπα. Βασική επωδός πάντοτε είναι η " αδυναμία εξυπηρέτησης του εξωτερικού χρέους" ή / καί η " αδυναμία άντλησης νέων δανείων για την αναχρηματοδότηση των παλιών".
Από το 1843 ως το 1893 και από το 1932 ως το 2011, τα ίδια και τα ίδια. Και φαινόμενο που επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά , μόνο τυχαίο δεν είναι.
Η καθοριστικότερη στιγμή στην ιστορία αυτή είναι το 1824. Η χρονιά του θριάμβου της Αντεπανάστασης όπου σε δύο εμφυλίους πολέμους οι κοτζαμπάσηδες και οι " κολοκοτρωναίοι" του Μοριά συντρίφτηκαν στρατιωτικά από τους αρματολούς της Ρούμελης, τους πολιτικούς και τους καραβοκυραίους. Το καθοριστικό γεγονός για την έκβαση του εμφυλίου υπήρξαν τα " δάνεια της Αγγλίας", τα οποία κατασπαταλήθηκαν για τις " ανάγκες" του αδελφοκτόνου πολέμου. Οπως ήταν φυσικό η παράταξη που νίκησε έγινε το " γκουβέρνο" που διαχειριζόταν και τα δάνεια.
Τα υπόλοιπα αποτελούν την ιστορία του νεοελληνικού κράτους. Οποιος ήταν στο " γκουβέρνο" είχε προνομιακές σχέσεις, έναντι κάποιων " παραχωρήσεων" με τον " εξωτερικό παράγοντα". Οι σχέσεις αυτές έφερναν δάνεια που δεν χρησιμοποιούνταν πάντα για την πατρίδα. Τα " οικονομικά ατυχήματα" αναπόφευκτα. Γιατί , αν οι πόροι των δανείων χρησιμοποιούνταν για την ανάπτυξη της χώρας , αναπόφευκτα θα αναδύονταν νέα οικονομικά εύρωστα στρώματα, τα οποία αναπόφευκτα, κάποια στιγμή θα απαιτούσαν μερίδιο της πολιτικής εξουσίας. Οπερ άτοπον. Κι'"εμείς" τι θα απογινόμασταν ; Τυχαίο;
Source : Hellenic Nexus
του Χρήστου Μόρφου
Από το 1843 ως το 1893 και από το 1932 ως το 2011, τα ίδια και τα ίδια. Και φαινόμενο που επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά , μόνο τυχαίο δεν είναι.
Η καθοριστικότερη στιγμή στην ιστορία αυτή είναι το 1824. Η χρονιά του θριάμβου της Αντεπανάστασης όπου σε δύο εμφυλίους πολέμους οι κοτζαμπάσηδες και οι " κολοκοτρωναίοι" του Μοριά συντρίφτηκαν στρατιωτικά από τους αρματολούς της Ρούμελης, τους πολιτικούς και τους καραβοκυραίους. Το καθοριστικό γεγονός για την έκβαση του εμφυλίου υπήρξαν τα " δάνεια της Αγγλίας", τα οποία κατασπαταλήθηκαν για τις " ανάγκες" του αδελφοκτόνου πολέμου. Οπως ήταν φυσικό η παράταξη που νίκησε έγινε το " γκουβέρνο" που διαχειριζόταν και τα δάνεια.
Τα υπόλοιπα αποτελούν την ιστορία του νεοελληνικού κράτους. Οποιος ήταν στο " γκουβέρνο" είχε προνομιακές σχέσεις, έναντι κάποιων " παραχωρήσεων" με τον " εξωτερικό παράγοντα". Οι σχέσεις αυτές έφερναν δάνεια που δεν χρησιμοποιούνταν πάντα για την πατρίδα. Τα " οικονομικά ατυχήματα" αναπόφευκτα. Γιατί , αν οι πόροι των δανείων χρησιμοποιούνταν για την ανάπτυξη της χώρας , αναπόφευκτα θα αναδύονταν νέα οικονομικά εύρωστα στρώματα, τα οποία αναπόφευκτα, κάποια στιγμή θα απαιτούσαν μερίδιο της πολιτικής εξουσίας. Οπερ άτοπον. Κι'"εμείς" τι θα απογινόμασταν ; Τυχαίο;
Source : Hellenic Nexus
του Χρήστου Μόρφου
Η βιωσιμότητα των Σκοπίων
Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων
Το προηγούμενο άρθρο μου για την εσωτερική αναταραχή στα Σκόπια και τις τεταμένες σχέσεις της ΦΥΡΟΜ με όλους τους γείτονές της προκάλεσε ερωτήματα σε καλούς φίλους, επομένως οφείλω σήμερα να απαντήσω. Θυμίζω ότι το άρθρο εκείνο κατέληγε με την πρόταση να σταματήσουμε να συζητούμε για μία σύνθετη ονομασία του τύπου «Βόρεια Μακεδονία» και να επανέλθουμε στην αρχική θέση του αειμνήστου Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή και των πολιτικών αρχηγών του 1992: Δηλαδή δεν δεχόμαστε να χρησιμοποιούν τα Σκόπια το όνομα «Μακεδονία» είτε μόνο του είτε ως σύνθετο είτε ως παράγωγο.
Άλλωστε η εσωτερική σύγκρουση μεταξύ Αλβανών και Σλάβων (ψευδομακεδόνων) στη ΦΥΡΟΜ απειλεί την βιωσιμότητα και την ενότητα του κράτους. Πολλοί ξένοι αναλυτές προβλέπουν μία διάσπαση του σκοπιανού μορφώματος μεταξύ Βουλγαρίας και Αλβανίας ή τουλάχιστον μία μορφή χαλαρής ομοσπονδίας με αλβανικό, βουλγαρικό, σερβικό και άλλα καντόνια.
Το πρώτο ερώτημα που μού έθεσαν καλόπιστα είναι: Μα πώς θέλουμε να απαγορεύσουμε στα Σκόπια να χρησιμοποιούν τον όρο Μακεδονία, αφού κατέχουν το έδαφος της παλιάς «Σερβικής Μακεδονίας»; Εμείς οι ίδιοι σε σχολικά βιβλία και ιστορικά άρθρα δεχόμαστε ότι μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-13 η ιστορική Μακεδονία διαιρέθηκε σε τρία τμήματα. Το 51% περιήλθε στην Ελλάδα, το 39 % στη Σερβία και το 11% στη Βουλγαρία (περιοχή του όρους Πιρίν). Εδώ είναι το μεγάλο λάθος. Κακώς διδάσκουμε ή γράφουμε μία μεγάλη ανακρίβεια. Οι συνθήκες του Λονδίνου (Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος) και του Βουκουρεστίου (Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος) του 1913 πουθενά δεν αναφέρονται σε τριχοτόμηση της Μακεδονίας. Διανέμονται τα ευρωπαϊκά εδάφη της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι συνθήκες μοίρασαν μεταξύ Ελλάδος, Σερβίας, Βουλγαρίας και της νεογέννητης τότε Αλβανίας τα βιλαέτια (οθωμανικές περιφέρειες) της Θεσσαλονίκης, των Σερρών, του Μοναστηρίου, των Ιωαννίνων και του Κοσσόβου. Οι δε Σέρβοι ονόμασαν τα εδάφη βορείως της Ελληνικής Μακεδονίας αρχικά «Νότια Σερβία» και στη συνέχεια Βάρνταρσκα Μπανοβίνα (επαρχία του ποταμού Βαρδάρη, δηλαδή Αξιού) .
Το δεύτερο ερώτημα είναι κατά πόσον οι ΗΠΑ θα αφήσουν τη ΦΥΡΟΜ να διχοτομηθεί ή να καντονοποιηθεί. Προσωπικά πιστεύω ότι δεν πρόκειται να ασχοληθούν ιδιαιτέρως ή να στενοχωρηθούν. Αν γίνει διχοτόμηση μεταξύ Βουλγαρίας και Αλβανίας ( ή Κοσσόβου) δεν έχουν πρόβλημα. Και η Βουλγαρία και η Αλβανία και το Κόσσοβο θεωρούνται σήμερα άριστοι σύμμαχοι των ΗΠΑ. Άλλωστε ο αλβανικός εθνικισμός, ο οποίος απειλεί τα Σκόπια με απόσχιση των δυτικών επαρχιών, είναι το χαϊδεμένο παιδί των ΗΠΑ από το 1990 μέχρι σήμερα. Οι στρατηγικοί και διπλωματικοί αναλυτές της Αμερικής είδαν ότι η Ρωσία θα βασισθεί κυρίως στη Σερβία λόγω σλαβικών και θρησκευτικών δεσμών, η Γαλλία θα αξιοποιήσει τις παραδοσιακές σχέσεις της με τη Ρουμανία, η Γερμανία θα βασισθεί στη Σλοβενία και την Κροατία, παλιές επαρχίες της γερμανόφωνης Αυστρουγγαρίας. Έτσι έκαναν την επιλογή να αξιοποιήσουν ως διό τους υπομόχλιο τον αλβανικό αλυτρωτισμό. Με αυτό τον τρόπο πιέζουν τη Σερβία, το Μαυροβούνιο , τα Σκόπια και τη Σερβία, όπου υπάρχουν αλβανικές μειονότητες, χρησιμοποιούν το Κόσσοβο ως στρατιωτική βάση και επιπλέον καλοπιάνουν έναν μουσουλμανικό λαό στα Βαλκάνια για να εξισορροπήσουν τα προβλήματα που έχουν με τους μουσουλμάνους στη Μέση Ανατολή. Συμπέρασμα : Αν οι εντάσεις μεταξύ Σλάβων και Αλβανών στη ΦΥΡΟΜ οδηγήσουν σε οποιαδήποτε μορφή διασπάσεως της χώρας αυτής δεν βλάπτονται τα αμερικανικά συμφέροντα.
Το τρίτο ερώτημα που δέχθηκα είναι αν καλώς διατηρήσαμε σε ισχύ την Ενδιάμεση Συμφωνία Αθηνών-Σκοπίων του Σεπτεμβρίου 1995. Απαντώ ρητά και κατηγορηματικά: ΟΧΙ. Κακώς την αφήσαμε να ισχύει σιωπηρά μετά τον Σεπτέμβριο του 2002. Ήδη τα Σκόπια με βάση τη Συμφωνία αυτή μας ενάγουν ενώπιον του Δικαστηρίου Διεθνούς Δικαίου , διότι θέσαμε ΒΕΤΟ στην ένταξή τους στο ΝΑΤΟ. Αντιθέτως εμείς δεν έχουμε διαμαρτυρηθεί δημοσίως ή σε διεθνή βήματα για τη συνεχή παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας από την πολιτική ηγεσία της ΦΥΡΟΜ. Δύο «απαγορευμένες» ενέργειες, για τις οποίες δεν φωνάξαμε, εμφανίζονται στο Διαδίκτυο και πολλοί Έλληνες τις γνωρίζουν. Πέρσυ ο Σκοπιανός Πρωθυπουργός Νίκολα Γκρούεφσκι κατέθεσε στεφάνι σε ένα μνημείο, επί του οποίου φαινόταν καθαρά ο χάρτης της «Μεγάλης Μακεδονίας». Η Θεσσαλονίκη και μέγα μέρος της Βορείου Ελλάδος περιλαμβάνονταν στον χάρτη. Επίσης το καλοκαίρι του 2010 ο κ. Γκρούεφσκι μίλησε σε συγκέντρωση σκοπιανών μειονοτικών στο χωριό Πούτετς της Αλβανίας (περιοχή Πρεσπών) και πίσω του φαινόταν πανηγυρικά ο Ήλιος της Βεργίνας! Θυμίζω ότι με την Ενδιάμεση Συμφωνία τα Σκόπια ανέλαβαν να μη χρησιμοποιούν σε οποιαδήποτε εκδήλωση ή έκδοση το σύμβολο αυτό. Εξάλλου στα σχολεία τους οι μαθητές συνεχίζουν να μαθαίνουν ότι τα πραγματικά σύνορα της χώρας τους φτάνουν μέχρι τον ... Όλυμπο!
Τέλος απαντώ στο ερώτημα αν προ δύο ετών τα Σκόπια είχαν συμφωνήσει στο όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας-Σκόπια». Προφανώς το συζητούσαν, αλλά μόνο για να χρησιμοποιείται από την Ελλάδα και να υπάρχει στο καρτελάκι της χώρας στον ΟΗΕ. Ποτέ δεν δέχθηκαν να είναι αυτή η συνταγματική τους ονομασία. Απέρριπταν πάντοτε ένα όνομα για κάθε διεθνή χρήση ( erga omnes). Αλλά κι αν το δεχθούν για να εξασφαλίσουν την ελληνική υποστήριξη στο ΝΑΤΟ, σε ένα χρόνο θα απορρίψουν τη λέξη «Σκόπια» και θα παραμείνει μόνον ό όρος «Μακεδονία»
Το προηγούμενο άρθρο μου για την εσωτερική αναταραχή στα Σκόπια και τις τεταμένες σχέσεις της ΦΥΡΟΜ με όλους τους γείτονές της προκάλεσε ερωτήματα σε καλούς φίλους, επομένως οφείλω σήμερα να απαντήσω. Θυμίζω ότι το άρθρο εκείνο κατέληγε με την πρόταση να σταματήσουμε να συζητούμε για μία σύνθετη ονομασία του τύπου «Βόρεια Μακεδονία» και να επανέλθουμε στην αρχική θέση του αειμνήστου Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή και των πολιτικών αρχηγών του 1992: Δηλαδή δεν δεχόμαστε να χρησιμοποιούν τα Σκόπια το όνομα «Μακεδονία» είτε μόνο του είτε ως σύνθετο είτε ως παράγωγο.
Άλλωστε η εσωτερική σύγκρουση μεταξύ Αλβανών και Σλάβων (ψευδομακεδόνων) στη ΦΥΡΟΜ απειλεί την βιωσιμότητα και την ενότητα του κράτους. Πολλοί ξένοι αναλυτές προβλέπουν μία διάσπαση του σκοπιανού μορφώματος μεταξύ Βουλγαρίας και Αλβανίας ή τουλάχιστον μία μορφή χαλαρής ομοσπονδίας με αλβανικό, βουλγαρικό, σερβικό και άλλα καντόνια.
Το πρώτο ερώτημα που μού έθεσαν καλόπιστα είναι: Μα πώς θέλουμε να απαγορεύσουμε στα Σκόπια να χρησιμοποιούν τον όρο Μακεδονία, αφού κατέχουν το έδαφος της παλιάς «Σερβικής Μακεδονίας»; Εμείς οι ίδιοι σε σχολικά βιβλία και ιστορικά άρθρα δεχόμαστε ότι μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-13 η ιστορική Μακεδονία διαιρέθηκε σε τρία τμήματα. Το 51% περιήλθε στην Ελλάδα, το 39 % στη Σερβία και το 11% στη Βουλγαρία (περιοχή του όρους Πιρίν). Εδώ είναι το μεγάλο λάθος. Κακώς διδάσκουμε ή γράφουμε μία μεγάλη ανακρίβεια. Οι συνθήκες του Λονδίνου (Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος) και του Βουκουρεστίου (Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος) του 1913 πουθενά δεν αναφέρονται σε τριχοτόμηση της Μακεδονίας. Διανέμονται τα ευρωπαϊκά εδάφη της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι συνθήκες μοίρασαν μεταξύ Ελλάδος, Σερβίας, Βουλγαρίας και της νεογέννητης τότε Αλβανίας τα βιλαέτια (οθωμανικές περιφέρειες) της Θεσσαλονίκης, των Σερρών, του Μοναστηρίου, των Ιωαννίνων και του Κοσσόβου. Οι δε Σέρβοι ονόμασαν τα εδάφη βορείως της Ελληνικής Μακεδονίας αρχικά «Νότια Σερβία» και στη συνέχεια Βάρνταρσκα Μπανοβίνα (επαρχία του ποταμού Βαρδάρη, δηλαδή Αξιού) .
Το δεύτερο ερώτημα είναι κατά πόσον οι ΗΠΑ θα αφήσουν τη ΦΥΡΟΜ να διχοτομηθεί ή να καντονοποιηθεί. Προσωπικά πιστεύω ότι δεν πρόκειται να ασχοληθούν ιδιαιτέρως ή να στενοχωρηθούν. Αν γίνει διχοτόμηση μεταξύ Βουλγαρίας και Αλβανίας ( ή Κοσσόβου) δεν έχουν πρόβλημα. Και η Βουλγαρία και η Αλβανία και το Κόσσοβο θεωρούνται σήμερα άριστοι σύμμαχοι των ΗΠΑ. Άλλωστε ο αλβανικός εθνικισμός, ο οποίος απειλεί τα Σκόπια με απόσχιση των δυτικών επαρχιών, είναι το χαϊδεμένο παιδί των ΗΠΑ από το 1990 μέχρι σήμερα. Οι στρατηγικοί και διπλωματικοί αναλυτές της Αμερικής είδαν ότι η Ρωσία θα βασισθεί κυρίως στη Σερβία λόγω σλαβικών και θρησκευτικών δεσμών, η Γαλλία θα αξιοποιήσει τις παραδοσιακές σχέσεις της με τη Ρουμανία, η Γερμανία θα βασισθεί στη Σλοβενία και την Κροατία, παλιές επαρχίες της γερμανόφωνης Αυστρουγγαρίας. Έτσι έκαναν την επιλογή να αξιοποιήσουν ως διό τους υπομόχλιο τον αλβανικό αλυτρωτισμό. Με αυτό τον τρόπο πιέζουν τη Σερβία, το Μαυροβούνιο , τα Σκόπια και τη Σερβία, όπου υπάρχουν αλβανικές μειονότητες, χρησιμοποιούν το Κόσσοβο ως στρατιωτική βάση και επιπλέον καλοπιάνουν έναν μουσουλμανικό λαό στα Βαλκάνια για να εξισορροπήσουν τα προβλήματα που έχουν με τους μουσουλμάνους στη Μέση Ανατολή. Συμπέρασμα : Αν οι εντάσεις μεταξύ Σλάβων και Αλβανών στη ΦΥΡΟΜ οδηγήσουν σε οποιαδήποτε μορφή διασπάσεως της χώρας αυτής δεν βλάπτονται τα αμερικανικά συμφέροντα.
Το τρίτο ερώτημα που δέχθηκα είναι αν καλώς διατηρήσαμε σε ισχύ την Ενδιάμεση Συμφωνία Αθηνών-Σκοπίων του Σεπτεμβρίου 1995. Απαντώ ρητά και κατηγορηματικά: ΟΧΙ. Κακώς την αφήσαμε να ισχύει σιωπηρά μετά τον Σεπτέμβριο του 2002. Ήδη τα Σκόπια με βάση τη Συμφωνία αυτή μας ενάγουν ενώπιον του Δικαστηρίου Διεθνούς Δικαίου , διότι θέσαμε ΒΕΤΟ στην ένταξή τους στο ΝΑΤΟ. Αντιθέτως εμείς δεν έχουμε διαμαρτυρηθεί δημοσίως ή σε διεθνή βήματα για τη συνεχή παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας από την πολιτική ηγεσία της ΦΥΡΟΜ. Δύο «απαγορευμένες» ενέργειες, για τις οποίες δεν φωνάξαμε, εμφανίζονται στο Διαδίκτυο και πολλοί Έλληνες τις γνωρίζουν. Πέρσυ ο Σκοπιανός Πρωθυπουργός Νίκολα Γκρούεφσκι κατέθεσε στεφάνι σε ένα μνημείο, επί του οποίου φαινόταν καθαρά ο χάρτης της «Μεγάλης Μακεδονίας». Η Θεσσαλονίκη και μέγα μέρος της Βορείου Ελλάδος περιλαμβάνονταν στον χάρτη. Επίσης το καλοκαίρι του 2010 ο κ. Γκρούεφσκι μίλησε σε συγκέντρωση σκοπιανών μειονοτικών στο χωριό Πούτετς της Αλβανίας (περιοχή Πρεσπών) και πίσω του φαινόταν πανηγυρικά ο Ήλιος της Βεργίνας! Θυμίζω ότι με την Ενδιάμεση Συμφωνία τα Σκόπια ανέλαβαν να μη χρησιμοποιούν σε οποιαδήποτε εκδήλωση ή έκδοση το σύμβολο αυτό. Εξάλλου στα σχολεία τους οι μαθητές συνεχίζουν να μαθαίνουν ότι τα πραγματικά σύνορα της χώρας τους φτάνουν μέχρι τον ... Όλυμπο!
Τέλος απαντώ στο ερώτημα αν προ δύο ετών τα Σκόπια είχαν συμφωνήσει στο όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας-Σκόπια». Προφανώς το συζητούσαν, αλλά μόνο για να χρησιμοποιείται από την Ελλάδα και να υπάρχει στο καρτελάκι της χώρας στον ΟΗΕ. Ποτέ δεν δέχθηκαν να είναι αυτή η συνταγματική τους ονομασία. Απέρριπταν πάντοτε ένα όνομα για κάθε διεθνή χρήση ( erga omnes). Αλλά κι αν το δεχθούν για να εξασφαλίσουν την ελληνική υποστήριξη στο ΝΑΤΟ, σε ένα χρόνο θα απορρίψουν τη λέξη «Σκόπια» και θα παραμείνει μόνον ό όρος «Μακεδονία»
Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011
Ο λύκος που χαίρεται στην αναμπουμπούλα
Μια παλιά παροιμία λέει πως ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται. Μια κρίση, έστω και ελεγχόμενης, χρεοκοπίας, μοιάζει με αναμπουμπούλα…
Τι φοβάται η κοινή γνώμη στην Ελλάδα σήμερα;
Μια ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, την επιστροφή στη δραχμή, την αναβίωση της οθωμανικής αυτοκρατορίας και την επιστροφή σε αυτή, τον Αρμαγεδδώνα ενόψει του 2012...
Όσο από τον τόπο θα απουσιάζει ηγεσία ικανή να εμπνεύσει εμπιστοσύνη και να σχεδιάσει ένα χάρτη με την πορεία της εξόδου, οι καφετζούδες και οι απατεώνες έχουν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να εκμεταλλευτούν τους αδαείς...
Από δεκάδες πλευρές τις τελευταίες μέρες φτάνει ένα e-mail που αφορά μια επιστολή ενός δήθεν υψηλόβαθμου τραπεζικού που ανωνύμως μας μεταφέρει με λεπτομέρειες πως έχει υποπέσει στην αντίληψή του ένα σχέδιο εξόδου της χώρας από το ευρώ με όλα τα τραγικά συμπαρομαρτούντα...
Με εκτίμηση Γ.Β.
Τι δεν μας λέει ο «τραπεζίτης»...
Ο ίδιος μόλις διάβασα το παραπάνω κείμενο δεν είχα καμιά αμφιβολία. Έχουμε να κάνουμε με κάποιο βλάκα που ακούει και διαβάζει αυτά που θέλει, ή με κάποιο απατεώνα που προσπαθεί να κερδίσει κάτι από τον πανικό…
Υπάρχει περίπτωση ο ανώνυμος «τρομοκράτης» να λέει την αλήθεια;
Και αν ναι ή όχι πως θα το μάθουμε αυτό; Σίγουρα όχι ρωτώντας δεξιά και αριστερά τον μπατζανάκη, του κουμπάρου, της αδερφής, της κομμώτριας κάποιου που γνωρίζει το γιο συντάκτη του κεντρικού δελτίου...
Συνήθως δεν χρειάζεται να έχει ειδικές και αποκλειστικές πληροφορίες κάποιος, αλλά να κάνει τις σωστές σκέψεις... Όπως δηλ. συμβαίνει και στο χρηματιστήριο κατά τη γνώμη αυτής της χρηματιστηριακής στήλης που σε δύσκολους δημοσιονομικούς καιρούς ασχολείται με τα της μεταρρυθμιστικής προσαρμογής, τις καταθέσεις και την μακροοικονομική λογιστική...
Ας υποθέσουμε πως η Ελλάδα θέλει να αποχωρήσει από το ευρώ και να επιστρέψει στη δραχμή. Κατά τα ειωθότα του φτωχού αλλά άρτια λειτουργούντος κοινοβουλευτικού μας συστήματος ποιος και με ποιο τρόπο θα έπρεπε να πάρει αυτή την απόφαση;
Σίγουρα όχι ούτε ένας πρωθυπουργός μόνος του, ούτε κάποιοι υπουργοί σε μια άτυπη και μυστική σύσκεψη...
Source : capital
Τι φοβάται η κοινή γνώμη στην Ελλάδα σήμερα;
Μια ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, την επιστροφή στη δραχμή, την αναβίωση της οθωμανικής αυτοκρατορίας και την επιστροφή σε αυτή, τον Αρμαγεδδώνα ενόψει του 2012...
Όσο από τον τόπο θα απουσιάζει ηγεσία ικανή να εμπνεύσει εμπιστοσύνη και να σχεδιάσει ένα χάρτη με την πορεία της εξόδου, οι καφετζούδες και οι απατεώνες έχουν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να εκμεταλλευτούν τους αδαείς...
Από δεκάδες πλευρές τις τελευταίες μέρες φτάνει ένα e-mail που αφορά μια επιστολή ενός δήθεν υψηλόβαθμου τραπεζικού που ανωνύμως μας μεταφέρει με λεπτομέρειες πως έχει υποπέσει στην αντίληψή του ένα σχέδιο εξόδου της χώρας από το ευρώ με όλα τα τραγικά συμπαρομαρτούντα...
Είναι προφανές πως προέρχεται από τους ίδιους κύκλους που ένα χρόνο πριν είχαν ασφαλείς πληροφορίες εκ των ένδων, πως στο Χολαργό είχε αρχίσει η εκτύπωση της νέας δραχμής...
Τι υποστηρίζει το περίφημο μήνυμα "εκ των ένδων"...
«Είμαι υψηλόβαθμο στέλεχος σε έναν από τους μεγαλύτερους τραπεζικούς οργανισμούς της χώρας μας και θέλω να σας ενημερώσω ότι από την προηγούμενη εβδομάδα επικρατεί πανικός στις μεταφορές κεφαλαίων προς το εξωτερικό.
Συγκεκριμένα σχεδόν όλες οι μεγάλες εταιρείες ελληνικών και ξένων συμφερόντων μεταφέρουν τα κεφαλαία τους σε... τράπεζες του εξωτερικού και έχει δοθεί σαφής εντολή να σταματήσει κάθε είδους πληρωμή.
«Είμαι υψηλόβαθμο στέλεχος σε έναν από τους μεγαλύτερους τραπεζικούς οργανισμούς της χώρας μας και θέλω να σας ενημερώσω ότι από την προηγούμενη εβδομάδα επικρατεί πανικός στις μεταφορές κεφαλαίων προς το εξωτερικό.
Συγκεκριμένα σχεδόν όλες οι μεγάλες εταιρείες ελληνικών και ξένων συμφερόντων μεταφέρουν τα κεφαλαία τους σε... τράπεζες του εξωτερικού και έχει δοθεί σαφής εντολή να σταματήσει κάθε είδους πληρωμή.
Έχουν μεταφέρει ακόμα και τα αποθεματικά των μισθοδοσιών αυτού του μήνα. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με τα ιδιωτικά κεφάλαια επιχειρηματιών, στελεχών σε εταιρείες, πολιτικών, δημοσιογράφων και τραπεζικών. Καθημερινά γίνονται μεταφορές αυτών σε τράπεζες του εξωτερικού.
Από την τράπεζα στην οποία εργάζομαι έχει δοθεί οδηγία να μην αναφέρουμε πουθενά αυτό που συμβαίνει.
Σε επαφές και συναντήσεις που είχα με συναδέλφους αλλά και με άτομα του υπουργείου οικονομικών, όλοι έχουν την ίδια άποψη.
Ετοιμάζεται χρεοκοπία ή επιστροφή στη δραχμή σε λίγες ημέρες και δεν το ανακοινώνουν για να δεσμεύσουν τις καταθέσεις των ιδιωτών και να αποφύγουν τον πανικό και το bank run.
Από άτομα του υπουργείου εσωτερικών πληροφορήθηκα ότι στο γενικό λογιστήριο του κράτους έχει τεθεί σε λειτουργία ο μηχανισμός παύσης πληρωμών σε μισθούς και συντάξεις. Ο κρατικός μηχανισμός έχει ήδη επεξεργαστεί τα στοιχεία και το μόνο που απομένει είναι μόνο η εντολή.
Μετά την συνάντηση του πρωθυπουργού με τους πολιτικούς αρχηγούς πραγματοποιήθηκε άτυπη σύσκεψη με τους κυριότερους τραπεζικούς παράγοντες της χώρας μας, εκπροσώπους του υπουργείου οικονομικών εσωτερικών δημόσιας τάξης και αμύνης. Το περιεχόμενο της συνάντησης δεν το γνωρίζω.
Από χθες το απόγευμα σε τηλεφωνικές επικοινωνίες που είχα με άτομα του υπουργείου οικονομικών, συναδέλφους του τραπεζικού κλάδου αλλά και δημοσιογράφους όλοι είχαν ακριβώς την ίδια πεποίθηση. Πάμε για χρεωκοπία.
Ο λόγος που γράφω τώρα αυτά είναι η συζήτηση που είχα με συντάκτη κεντρικού δελτίου ειδήσεων μεγάλου καναλιού σήμερα το πρωί..
Σας παραθέτω αυτά που μου είπε.
"Η πτώχευση είναι πλέον θέμα ημερών και έχει προγραμματιστεί για τις 25 του μηνός. Θα αναγγελθεί αργά το βράδυ της παρασκευής και θα παρουσιαστεί σαν αναγκαστικό αποτέλεσμα από την συνδιάσκεψη της 25ης Μαρτίου. Το σαββατοκύριακο που ακολουθεί είναι ιδανικό για να αποφύγει η κυβέρνηση τις αντιδράσεις. Δημόσιες υπηρεσίες δεν θα λειτουργούν και ο κόσμος θα περάσει το πρώτο σοκ σπίτι του.
Ο πρωθυπουργός θα κάνει διάγγελμα και θα προσπαθήσει να παραληρήσει την κατάσταση με την εθνική μας επέτειο.
Το κλίμα του διαγγέλματος θα είναι κάπως έτσι.
Θα αναφέρει ότι για ακόμα μία φορά η χώρα μας δέχεται επίθεση από κάποιους που θέλουν να την καταστρέψουν και εμείς πρέπει να αγωνιστούμε και να κάνουμε θυσίες για να αποτρέψουμε αυτό το γεγονός. Μάλιστα θα αναφέρει ότι όπως αγωνιστήκαμε τότε και δώσαμε την ψυχή μας για την εδαφική ελευθερία και ανεξαρτησία, έτσι πρέπει να αγωνιστούμε και τώρα για την οικονομική μας ελευθερία και ανεξαρτησία. Η Ελλάδα το 1821 έκανε μόνο την αρχή και τώρα εξαρτάται από εμάς αν θα ολοκληρώσουμε το έργο των προγόνων μας. Αν τότε πολεμήσαμε για την εδαφική μας ανεξαρτησία σήμερα θα πολεμήσουμε για την οικονομική μας ανεξαρτησία. Μόνο που αυτός ο πόλεμος δεν θα έχει μάχες και στρατηγούς θα είναι διαφορετικός. Ήρωας θα είναι ο κάθε Έλληνας που δεν θα το βάλει κάτω και θα κάνει τις απαραίτητες θυσίες για να αποκτήσει για πρώτη φορά στην ιστορία του νέου Ελληνικού έθνους εδαφική και οικονομική ανεξαρτησία ταυτόχρονα."
Πιστεύω ότι καταλάβατε το νόημα.
Εγώ έκανα αυτό που υπαγόρευε η συνείδηση μου και γι αυτό δημοσιοποίησα όλα τα παραπάνω.
Ελπίζω να πράξετε κι εσείς το ίδιο και να τα γνωστοποιήσετε στον Ελληνικό λαό….
Από την τράπεζα στην οποία εργάζομαι έχει δοθεί οδηγία να μην αναφέρουμε πουθενά αυτό που συμβαίνει.
Σε επαφές και συναντήσεις που είχα με συναδέλφους αλλά και με άτομα του υπουργείου οικονομικών, όλοι έχουν την ίδια άποψη.
Ετοιμάζεται χρεοκοπία ή επιστροφή στη δραχμή σε λίγες ημέρες και δεν το ανακοινώνουν για να δεσμεύσουν τις καταθέσεις των ιδιωτών και να αποφύγουν τον πανικό και το bank run.
Από άτομα του υπουργείου εσωτερικών πληροφορήθηκα ότι στο γενικό λογιστήριο του κράτους έχει τεθεί σε λειτουργία ο μηχανισμός παύσης πληρωμών σε μισθούς και συντάξεις. Ο κρατικός μηχανισμός έχει ήδη επεξεργαστεί τα στοιχεία και το μόνο που απομένει είναι μόνο η εντολή.
Μετά την συνάντηση του πρωθυπουργού με τους πολιτικούς αρχηγούς πραγματοποιήθηκε άτυπη σύσκεψη με τους κυριότερους τραπεζικούς παράγοντες της χώρας μας, εκπροσώπους του υπουργείου οικονομικών εσωτερικών δημόσιας τάξης και αμύνης. Το περιεχόμενο της συνάντησης δεν το γνωρίζω.
Από χθες το απόγευμα σε τηλεφωνικές επικοινωνίες που είχα με άτομα του υπουργείου οικονομικών, συναδέλφους του τραπεζικού κλάδου αλλά και δημοσιογράφους όλοι είχαν ακριβώς την ίδια πεποίθηση. Πάμε για χρεωκοπία.
Ο λόγος που γράφω τώρα αυτά είναι η συζήτηση που είχα με συντάκτη κεντρικού δελτίου ειδήσεων μεγάλου καναλιού σήμερα το πρωί..
Σας παραθέτω αυτά που μου είπε.
"Η πτώχευση είναι πλέον θέμα ημερών και έχει προγραμματιστεί για τις 25 του μηνός. Θα αναγγελθεί αργά το βράδυ της παρασκευής και θα παρουσιαστεί σαν αναγκαστικό αποτέλεσμα από την συνδιάσκεψη της 25ης Μαρτίου. Το σαββατοκύριακο που ακολουθεί είναι ιδανικό για να αποφύγει η κυβέρνηση τις αντιδράσεις. Δημόσιες υπηρεσίες δεν θα λειτουργούν και ο κόσμος θα περάσει το πρώτο σοκ σπίτι του.
Ο πρωθυπουργός θα κάνει διάγγελμα και θα προσπαθήσει να παραληρήσει την κατάσταση με την εθνική μας επέτειο.
Το κλίμα του διαγγέλματος θα είναι κάπως έτσι.
Θα αναφέρει ότι για ακόμα μία φορά η χώρα μας δέχεται επίθεση από κάποιους που θέλουν να την καταστρέψουν και εμείς πρέπει να αγωνιστούμε και να κάνουμε θυσίες για να αποτρέψουμε αυτό το γεγονός. Μάλιστα θα αναφέρει ότι όπως αγωνιστήκαμε τότε και δώσαμε την ψυχή μας για την εδαφική ελευθερία και ανεξαρτησία, έτσι πρέπει να αγωνιστούμε και τώρα για την οικονομική μας ελευθερία και ανεξαρτησία. Η Ελλάδα το 1821 έκανε μόνο την αρχή και τώρα εξαρτάται από εμάς αν θα ολοκληρώσουμε το έργο των προγόνων μας. Αν τότε πολεμήσαμε για την εδαφική μας ανεξαρτησία σήμερα θα πολεμήσουμε για την οικονομική μας ανεξαρτησία. Μόνο που αυτός ο πόλεμος δεν θα έχει μάχες και στρατηγούς θα είναι διαφορετικός. Ήρωας θα είναι ο κάθε Έλληνας που δεν θα το βάλει κάτω και θα κάνει τις απαραίτητες θυσίες για να αποκτήσει για πρώτη φορά στην ιστορία του νέου Ελληνικού έθνους εδαφική και οικονομική ανεξαρτησία ταυτόχρονα."
Πιστεύω ότι καταλάβατε το νόημα.
Εγώ έκανα αυτό που υπαγόρευε η συνείδηση μου και γι αυτό δημοσιοποίησα όλα τα παραπάνω.
Ελπίζω να πράξετε κι εσείς το ίδιο και να τα γνωστοποιήσετε στον Ελληνικό λαό….
Με εκτίμηση Γ.Β.
»
Τι δεν μας λέει ο «τραπεζίτης»...
Ο ίδιος μόλις διάβασα το παραπάνω κείμενο δεν είχα καμιά αμφιβολία. Έχουμε να κάνουμε με κάποιο βλάκα που ακούει και διαβάζει αυτά που θέλει, ή με κάποιο απατεώνα που προσπαθεί να κερδίσει κάτι από τον πανικό…
Υπάρχει περίπτωση ο ανώνυμος «τρομοκράτης» να λέει την αλήθεια;
Και αν ναι ή όχι πως θα το μάθουμε αυτό; Σίγουρα όχι ρωτώντας δεξιά και αριστερά τον μπατζανάκη, του κουμπάρου, της αδερφής, της κομμώτριας κάποιου που γνωρίζει το γιο συντάκτη του κεντρικού δελτίου...
Συνήθως δεν χρειάζεται να έχει ειδικές και αποκλειστικές πληροφορίες κάποιος, αλλά να κάνει τις σωστές σκέψεις... Όπως δηλ. συμβαίνει και στο χρηματιστήριο κατά τη γνώμη αυτής της χρηματιστηριακής στήλης που σε δύσκολους δημοσιονομικούς καιρούς ασχολείται με τα της μεταρρυθμιστικής προσαρμογής, τις καταθέσεις και την μακροοικονομική λογιστική...
Ας υποθέσουμε πως η Ελλάδα θέλει να αποχωρήσει από το ευρώ και να επιστρέψει στη δραχμή. Κατά τα ειωθότα του φτωχού αλλά άρτια λειτουργούντος κοινοβουλευτικού μας συστήματος ποιος και με ποιο τρόπο θα έπρεπε να πάρει αυτή την απόφαση;
Σίγουρα όχι ούτε ένας πρωθυπουργός μόνος του, ούτε κάποιοι υπουργοί σε μια άτυπη και μυστική σύσκεψη...
Μια απόφαση αυτού του βεληνεκούς θα αποφασιζόταν μετά από μήνες δημόσιου διαλόγου και αντεγκλήσεων τουλάχιστον με τις ψήφους των 2/3 της Βουλής... Δεν βρισκόμαστε ακόμη στην τζαμαχιρία του Καντάφι όπου τέτοια θέματα τα αποφασίζει η οικογένεια μεταξύ της...
Όπως και πέρυσι που κάποιοι κυκλοφορούσαν πως τυπώνονται οι δραχμές... Κανείς δεν έχει το δικαίωμα και ούτε και τη διάθεση να αποφασίσει μυστικά για ένα τέτοιο θέμα. Είναι απλά τα πράγματα, απλούστερα δεν γίνονται. Ιστορίες σαν την παραπάνω συνιστούν είτε πλάκες, είτε παπαγαλισμούς κάποιων πλανόδιων ντίλερς ξένων τραπεζών. Έστω να αποτελούν σατανικό νετσαγιεφικό σχέδιο αποσταθεροποίησης ακροαριστερών ή ακροδεξιών εξτρεμιστών...
Νομίζω πως δεν κινδυνεύουμε από την κακοήθεια των άλλων περισσότερο απ’ ό,τι κινδυνεύουμε από τη δική μας βλακεία όταν δίνουμε βάση σε τέτοιες ιστορίες από τις οποίες βρίθει το διαδίκτυο...
Όπως και πέρυσι που κάποιοι κυκλοφορούσαν πως τυπώνονται οι δραχμές... Κανείς δεν έχει το δικαίωμα και ούτε και τη διάθεση να αποφασίσει μυστικά για ένα τέτοιο θέμα. Είναι απλά τα πράγματα, απλούστερα δεν γίνονται. Ιστορίες σαν την παραπάνω συνιστούν είτε πλάκες, είτε παπαγαλισμούς κάποιων πλανόδιων ντίλερς ξένων τραπεζών. Έστω να αποτελούν σατανικό νετσαγιεφικό σχέδιο αποσταθεροποίησης ακροαριστερών ή ακροδεξιών εξτρεμιστών...
Νομίζω πως δεν κινδυνεύουμε από την κακοήθεια των άλλων περισσότερο απ’ ό,τι κινδυνεύουμε από τη δική μας βλακεία όταν δίνουμε βάση σε τέτοιες ιστορίες από τις οποίες βρίθει το διαδίκτυο...
Το σενάριο της δραχμής...
Κατά τη γνώμη μου το σενάριο της δραχμής δεν παίζει καθόλου τώρα. Το σενάριο της δραχμής θα είχε κάποια μικρή πιθανότητα μετά από χρόνια, αν οι μεταρρυθμίσεις δεν προχωρήσουν, έχει διαλυθεί ο κοινωνικός, οικονομικός και πολιτικός ιστός της χώρας και αφού μας έχουν «αποστειρώσει» οι ευρωπαίοι, μας οδηγήσουν στην έξοδο...
Μια απόφαση αυτού του βεληνεκούς προϋποθέτει ευρεία πλειοψηφία και δεν νομίζω πως σήμερα καμιά σοβαρή πολιτική δύναμη ή ρεύμα στη χώρα μας προωθεί αυτή την άποψη...
Λαμβάνοντας υπόψη τις αρνητικές συνέπειες που συνεπάγεται αυτό, οι οποίες είναι πολύ περισσότερες από τις θετικές, δεν νομίζω πως είναι δόκιμο σενάριο με τα δεδομένα που υπάρχουν.
Η άποψή μου παραμένει πως και η ευρωζώνη θα ανταπεξέλθει με επιτυχία της κρίσης αλλά και η Ελλάδα θα παραμείνει εντός αυτής και στα τέλη της δεκαετίας που διανύουμε θα είναι αγνώριστη οικονομικά. Τόσο αγνώριστη, που το πιο επιτυχημένο μοντέλο μεταρρύθμισης του ΔΝΤ η γειτονική Τουρκία, θα είναι «χλωμό»...
Στις ανάποδες περιόδους οι άνθρωποι βγάζουν τις αρνητικές πλευρές τους, αλλά μετά το πρώτο σοκ, η λογική επιστρέφει και μαζί με αυτή και οι περισσότερο λογικές συμπεριφορές μέχρι που ο τροχός της κοινωνικής συμπεριφορικής αλλάζει και ξεκινά μια περίοδος που οι άνθρωποι συναγωνίζονται με θετικό πρόσημο...
Υ.Γ. Για άλλη μια σχετική επιστολή από τραπεζικό φίλο της στήλης, βλέπε:Κινδυνεύουμε μόνο από τη βλακεία μας...
Μια απόφαση αυτού του βεληνεκούς προϋποθέτει ευρεία πλειοψηφία και δεν νομίζω πως σήμερα καμιά σοβαρή πολιτική δύναμη ή ρεύμα στη χώρα μας προωθεί αυτή την άποψη...
Λαμβάνοντας υπόψη τις αρνητικές συνέπειες που συνεπάγεται αυτό, οι οποίες είναι πολύ περισσότερες από τις θετικές, δεν νομίζω πως είναι δόκιμο σενάριο με τα δεδομένα που υπάρχουν.
Η άποψή μου παραμένει πως και η ευρωζώνη θα ανταπεξέλθει με επιτυχία της κρίσης αλλά και η Ελλάδα θα παραμείνει εντός αυτής και στα τέλη της δεκαετίας που διανύουμε θα είναι αγνώριστη οικονομικά. Τόσο αγνώριστη, που το πιο επιτυχημένο μοντέλο μεταρρύθμισης του ΔΝΤ η γειτονική Τουρκία, θα είναι «χλωμό»...
Στις ανάποδες περιόδους οι άνθρωποι βγάζουν τις αρνητικές πλευρές τους, αλλά μετά το πρώτο σοκ, η λογική επιστρέφει και μαζί με αυτή και οι περισσότερο λογικές συμπεριφορές μέχρι που ο τροχός της κοινωνικής συμπεριφορικής αλλάζει και ξεκινά μια περίοδος που οι άνθρωποι συναγωνίζονται με θετικό πρόσημο...
Υ.Γ. Για άλλη μια σχετική επιστολή από τραπεζικό φίλο της στήλης, βλέπε:Κινδυνεύουμε μόνο από τη βλακεία μας...
Source : capital
Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011
Μάχη για τον έλεγχο των 50 δίς των Καντάφι
The New York Times
Καθώς εντείνονται επικίνδυνα οι συγκρούσεις στη Λιβύη μεταξύ των στρατιωτικών δυνάμεων του καθεστώτος Καντάφι και των επαναστατών, δίνεται μια παράλληλη μάχη για τον έλεγχο του Libyan Investment Authority, του επενδυτικού κρατικού κεφαλαίου της χώρας, με περιουσιακά στοιχεία 70 δισ. δολαρίων. Με μια δεξαμενή «ετοιμοπαράδοτης ρευστότητας» και κατοχή μεριδίων σε μερικούς ηγετικούς επιχειρηματικούς ομίλους -συμπεριλαμβανομένου του βρετανικού εκδοτικού οίκου Pearson και της ιταλικής ποδοσφαιρικής ομάδας Juventus- το συγκεκριμένο επενδυτικό ταμείο δημιουργήθηκε από τον Σέιφ αλ-Ισλάμ ελ-Καντάφι, ενός από τους υιούς του Λίβυου ηγέτη που κάποτε θεωρούνταν δύναμη εκσυγχρονισμού. Το επενδυτικό κεφάλαιο ιδρύθηκε το 2006, με στόχο να αποδείξει ο κ. Καντάφι ότι η χώρα ήταν έτοιμη να ανοιχτεί στη Δύση. Προσέλκυσε προσωπικότητες με επιρροή, όπως η οικογένεια Ρότσλιντ, ο πρίγκιπας Αντριου της Βρετανίας, ο πρώην επίτροπος εμπορίου της Ε. Ε., Πίτερ Μάντελσον, η αφρόκρεμα της κοινότητας των επιχειρηματιών στην Ιταλία, μεγάλους παίκτες του κλάδου των ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων (private equity), όπως ο Στέφεν Σβάτζμαν της Blackstone και ο Ντέβιντ Ρούμπενσταϊν της Carlyle Group.
Πλέον, στις ΗΠΑ, ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε πως προτίθεται να παγώσει κάθε επένδυση ή περιουσιακό στοιχείο της Libyan Investment Authority, αν και δεν έχει κατονομαστεί κάποια τράπεζα ή άλλης φύσεως τοποθέτηση. Στη Βρετανία, κυβερνητικοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι θα αποτρέψουν κάθε απόπειρα επαναπατρισμού ή πώλησης κεφαλαίων από το επενδυτικό ταμείο, συμπεριλαμβανομένου του μεριδίου στον οίκο Pearson και ένα μικρό χαρτοφυλάκιο ακινήτων στο Λονδίνο. Αυτό που απομένει να απαντηθεί είναι σε ποιο βαθμό τα 50 δισ. δολάρια, περίπου, σε ρευστό και άμεσα ρευστοποιήσιμους τίτλους του ταμείου είναι προσβάσιμα από τον πατέρα του κ. Καντάφι, τον συνταγματάρχη Μουαμάρ ελ-Καντάφι.
Θα ήταν δύσκολο, όμως, όλη αυτή η ρευστότητα να διοχετευθεί στην αγορά όπλων ή μισθοφόρων κάτω από τις τρέχουσες συνθήκες. Ανθρωποι που ήρθαν σε επαφή με το ταμείο μαρτυρούν ότι ο εσωτερικός μηχανισμός λειτουργίας παρέμενε μυστήριο λόγω της γραφειοκρατίας και της έλλειψης επενδυτικών ικανοτήτων. Αυτό πραγματοποίησε, για πρώτη φορά, επενδύσεις εκτός των συνόρων της χώρας το 2008. Κατά πάσα πιθανότητα, τα περισσότερα κεφάλαια βρίσκονται σε τράπεζες της χώρας ή της Μέσης Ανατολής, όπου οι κυρώσεις των διεθνών οργανισμών δεν έχουν καμία επιρροή. Πέραν του ταμείου, η κεντρική τράπεζα της Λιβύης διαθέτει αποθέματα σε ρευστό της τάξεως των 110 δισ. δολαρίων, ένα ποσό που αντιστοιχεί σε καθαρή θέση ρευστότητας της τάξεως του 160% του ΑΕΠ, σύμφωνα με στοιχεία του ΔΝΤ.
Πλέον ο κύκλος των ισχυρών γνωριμιών του κ. Καντάφι έχει συρρικνωθεί δραματικά. Στη Βρετανία, η φιλία έχει μετατραπεί σε απέχθεια. Η Μάρτζορι Σκαρντίνο, διευθύνουσα σύμβουλος στον εκδοτικό οίκο Pearson, ο οποίος περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τη βρετανική εφημερίδα Financial Times και The Economist, δήλωσε ότι αισθάνεται άβολα με το 3% που κατέχει στο μετοχικό κεφάλαιο η Λιβύη. Στο βρετανικό κοινοβούλιο, οι Εργατικοί από τη θέση του κόμματος της αντιπολίτευσης ζήτησαν από τον πρωθυπουργό να απομακρυνθεί ο πρίγκιπας Αντριου από τη θέση του πρεσβευτή των επιχειρηματικών συμφερόντων της Βρετανίας.
Στην Ιταλία, όπου το ταμείο έχει επενδύσει περισσότερο, εν μέρει λόγω των μακροχρόνιων δεσμών από την εποχή της ιταλικής αποικιοκρατίας στη Λιβύη, η απάντηση είναι πιο μετριοπαθής. Ο Αντρέα Ανιέλι, πρόεδρος της Juventus, έχει πει ότι δεν ανησυχεί για το μερίδιο 7% που συνδέεται με έναν από τους αδελφούς του Καντάφι, τον Αλ-Σααντί, πρώην ποδοσφαιριστή στη Λιβύη. Η Unicredit, η ιταλική τράπεζα το 7% της οποίας ελέγχεται από το ταμείο και την Κεντρική Τράπεζα της Λιβύης, έχει δηλώσει μόνο ότι παρακολουθεί την κατάσταση.
Στις αρχές του 2010, το ταμείο είχε 50 δισ. δολάρια σε μετρητά και μετοχές, σύμφωνα με τον κ. Μοχάμεντ Λαγιάς, ο οποίος είναι ο επικεφαλής του ταμείου και ίσως ο πιο πεπειραμένος διεθνής τραπεζίτης της χώρας. Σε μία συνέντευξη στο γραφείο του στην Τρίπολη πριν από περίπου ένα χρόνο, ο κ. Λαγιάς είχε πει ότι δεν είχε ποτέ αισθανθεί την πρόκληση να επενδύσει περισσότερο στο εξωτερικό, όπως το αντίστοιχο ταμείο του Αμπου Ντάμπι. Μάλιστα, σημείωσε ότι οι πληγές από κυρώσεις προηγούμενων δεκαετιών πονούσαν ακόμη: «Οι κυρώσεις μας έχουν κάνει πολύ συντηρητικούς. Και αποτελεί γνώμη του ηγέτη μας καθώς χτίζουμε τα αποθέματά μας, να κρατάμε τα περισσότερα από αυτά στην κεντρική τράπεζα».
Source : kathimerini
Καθώς εντείνονται επικίνδυνα οι συγκρούσεις στη Λιβύη μεταξύ των στρατιωτικών δυνάμεων του καθεστώτος Καντάφι και των επαναστατών, δίνεται μια παράλληλη μάχη για τον έλεγχο του Libyan Investment Authority, του επενδυτικού κρατικού κεφαλαίου της χώρας, με περιουσιακά στοιχεία 70 δισ. δολαρίων. Με μια δεξαμενή «ετοιμοπαράδοτης ρευστότητας» και κατοχή μεριδίων σε μερικούς ηγετικούς επιχειρηματικούς ομίλους -συμπεριλαμβανομένου του βρετανικού εκδοτικού οίκου Pearson και της ιταλικής ποδοσφαιρικής ομάδας Juventus- το συγκεκριμένο επενδυτικό ταμείο δημιουργήθηκε από τον Σέιφ αλ-Ισλάμ ελ-Καντάφι, ενός από τους υιούς του Λίβυου ηγέτη που κάποτε θεωρούνταν δύναμη εκσυγχρονισμού. Το επενδυτικό κεφάλαιο ιδρύθηκε το 2006, με στόχο να αποδείξει ο κ. Καντάφι ότι η χώρα ήταν έτοιμη να ανοιχτεί στη Δύση. Προσέλκυσε προσωπικότητες με επιρροή, όπως η οικογένεια Ρότσλιντ, ο πρίγκιπας Αντριου της Βρετανίας, ο πρώην επίτροπος εμπορίου της Ε. Ε., Πίτερ Μάντελσον, η αφρόκρεμα της κοινότητας των επιχειρηματιών στην Ιταλία, μεγάλους παίκτες του κλάδου των ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων (private equity), όπως ο Στέφεν Σβάτζμαν της Blackstone και ο Ντέβιντ Ρούμπενσταϊν της Carlyle Group.
Πλέον, στις ΗΠΑ, ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε πως προτίθεται να παγώσει κάθε επένδυση ή περιουσιακό στοιχείο της Libyan Investment Authority, αν και δεν έχει κατονομαστεί κάποια τράπεζα ή άλλης φύσεως τοποθέτηση. Στη Βρετανία, κυβερνητικοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι θα αποτρέψουν κάθε απόπειρα επαναπατρισμού ή πώλησης κεφαλαίων από το επενδυτικό ταμείο, συμπεριλαμβανομένου του μεριδίου στον οίκο Pearson και ένα μικρό χαρτοφυλάκιο ακινήτων στο Λονδίνο. Αυτό που απομένει να απαντηθεί είναι σε ποιο βαθμό τα 50 δισ. δολάρια, περίπου, σε ρευστό και άμεσα ρευστοποιήσιμους τίτλους του ταμείου είναι προσβάσιμα από τον πατέρα του κ. Καντάφι, τον συνταγματάρχη Μουαμάρ ελ-Καντάφι.
Θα ήταν δύσκολο, όμως, όλη αυτή η ρευστότητα να διοχετευθεί στην αγορά όπλων ή μισθοφόρων κάτω από τις τρέχουσες συνθήκες. Ανθρωποι που ήρθαν σε επαφή με το ταμείο μαρτυρούν ότι ο εσωτερικός μηχανισμός λειτουργίας παρέμενε μυστήριο λόγω της γραφειοκρατίας και της έλλειψης επενδυτικών ικανοτήτων. Αυτό πραγματοποίησε, για πρώτη φορά, επενδύσεις εκτός των συνόρων της χώρας το 2008. Κατά πάσα πιθανότητα, τα περισσότερα κεφάλαια βρίσκονται σε τράπεζες της χώρας ή της Μέσης Ανατολής, όπου οι κυρώσεις των διεθνών οργανισμών δεν έχουν καμία επιρροή. Πέραν του ταμείου, η κεντρική τράπεζα της Λιβύης διαθέτει αποθέματα σε ρευστό της τάξεως των 110 δισ. δολαρίων, ένα ποσό που αντιστοιχεί σε καθαρή θέση ρευστότητας της τάξεως του 160% του ΑΕΠ, σύμφωνα με στοιχεία του ΔΝΤ.
Πλέον ο κύκλος των ισχυρών γνωριμιών του κ. Καντάφι έχει συρρικνωθεί δραματικά. Στη Βρετανία, η φιλία έχει μετατραπεί σε απέχθεια. Η Μάρτζορι Σκαρντίνο, διευθύνουσα σύμβουλος στον εκδοτικό οίκο Pearson, ο οποίος περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τη βρετανική εφημερίδα Financial Times και The Economist, δήλωσε ότι αισθάνεται άβολα με το 3% που κατέχει στο μετοχικό κεφάλαιο η Λιβύη. Στο βρετανικό κοινοβούλιο, οι Εργατικοί από τη θέση του κόμματος της αντιπολίτευσης ζήτησαν από τον πρωθυπουργό να απομακρυνθεί ο πρίγκιπας Αντριου από τη θέση του πρεσβευτή των επιχειρηματικών συμφερόντων της Βρετανίας.
Στην Ιταλία, όπου το ταμείο έχει επενδύσει περισσότερο, εν μέρει λόγω των μακροχρόνιων δεσμών από την εποχή της ιταλικής αποικιοκρατίας στη Λιβύη, η απάντηση είναι πιο μετριοπαθής. Ο Αντρέα Ανιέλι, πρόεδρος της Juventus, έχει πει ότι δεν ανησυχεί για το μερίδιο 7% που συνδέεται με έναν από τους αδελφούς του Καντάφι, τον Αλ-Σααντί, πρώην ποδοσφαιριστή στη Λιβύη. Η Unicredit, η ιταλική τράπεζα το 7% της οποίας ελέγχεται από το ταμείο και την Κεντρική Τράπεζα της Λιβύης, έχει δηλώσει μόνο ότι παρακολουθεί την κατάσταση.
Στις αρχές του 2010, το ταμείο είχε 50 δισ. δολάρια σε μετρητά και μετοχές, σύμφωνα με τον κ. Μοχάμεντ Λαγιάς, ο οποίος είναι ο επικεφαλής του ταμείου και ίσως ο πιο πεπειραμένος διεθνής τραπεζίτης της χώρας. Σε μία συνέντευξη στο γραφείο του στην Τρίπολη πριν από περίπου ένα χρόνο, ο κ. Λαγιάς είχε πει ότι δεν είχε ποτέ αισθανθεί την πρόκληση να επενδύσει περισσότερο στο εξωτερικό, όπως το αντίστοιχο ταμείο του Αμπου Ντάμπι. Μάλιστα, σημείωσε ότι οι πληγές από κυρώσεις προηγούμενων δεκαετιών πονούσαν ακόμη: «Οι κυρώσεις μας έχουν κάνει πολύ συντηρητικούς. Και αποτελεί γνώμη του ηγέτη μας καθώς χτίζουμε τα αποθέματά μας, να κρατάμε τα περισσότερα από αυτά στην κεντρική τράπεζα».
Source : kathimerini
Περί Ψυχολογικού Πολέμου
“Ψυχολογικός Πόλεμος, είναι το προοίμιον και η συνέχεια, δηλαδή η ολοκλήρωσις του Υλικού Πολέμου δι΄ άλλων μέσων”. CLAUSEWITZ
Ι) ΓΕΝΙΚΑ ΠΕΡΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Ψυχολογικός πόλεμος, είναι τόσο παλαιός όσο και ο κόσμος.
Αλλά σπουδαίο ρόλο άρχισε να παίζει στη ζωή των Εθνών και της παγκόσμιας κοινωνίας κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Και όσο, υπήρχε πολλαπλασιασμός των επιστημονικών και τεχνικών μεθόδων, ο πόλεμος άλλαξε ριζικά μορφή.
Τόσο στη Στρατιωτική Στρατηγική, όσο και στην Πολιτική Στρατηγική, ο ψυχολογικός πόλεμος απέκτησε καθοριστική διάσταση και επηρέασε ουσιωδώς τις στρατιωτικοπολιτικές εξελίξεις σε όλα τα έθνη. Ο ψυχολογικός πόλεμος, αποβλέπει στο να μεταβάλλει - με μια καθορισμένη έννοια - τη συμπεριφορά των ατόμων - αντιπάλων ή συμμάχων - διά της επιδράσεως επί της νοημοσύνης των, του ψυχισμού τους, του πνεύματός τους και της συνειδήσεως, χωρίς να προσφεύγει στην υλική βία.
Αντιπροσωπεύει την πλέον ύπουλη μορφή του πολιτικού πολέμου, διότι χρησιμοποιεί όλα τα μέσα με τα οποία φτάνει στον εσώτερο ψυχισμό του ατόμου και επιδρά έτσι στη νοημοσύνη και την ευαισθησία του. Αποτελεί μόνιμη απειλή, διότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να πλήξει τον κάθε άνθρωπο και να του επηρεάσει τη σκέψη και τα συναισθήματά του. Σκοπός του, η ηθική συντριβή του αντιπάλου επί του οποίου ασκείται. Η εξάσκηση του ψυχολογικού πολέμου λαμβάνει χώρα σε καιρό ειρήνης και η απόκτηση Στρατηγικών θέσεων συντελείται διά της διπλωματικής οδού. Ο ψυχολογικός πόλεμος αποτελεί πλέον τη μόνιμη εμπροσθοφυλακή όλων των πολέμων. Η Στρατιωτική στρατηγική, αποτελεί πλέον ένα πιόνι στη σκακιέρα που λέγεται Γενική Στρατηγική.
Η Στρατηγική του ψυχολογικού πολέμου προσαρμόζεται κατ΄ανάγκη, σε ορισμένες ιδιομορφίες. Οι πλέον χαρακτηριστικές είναι οι εξής :
α) Ο ψυχολογικός πόλεμος διεξάγεται αναιμάκτως.
β) Δεν υφίσταται η μοιραία για τις υλικές δυνάμεις φθορά.
II) ΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Μέσα του ψυχολογικού πολέμου, είναι τα μέσα της Δημοσιολογίας. Αντικείμενο της Δημοσιολογίας, είναι η διανθρώπινη επικοινωνία, με τη βοήθεια των γνωστών συμβόλων. Σύμβολα είναι ο Λόγος. Προφορικός διά ζώσης ή με μηχανικά μέσα. Ο γραπτός και έντυπος. Η εικόνα, μέσω τηλεοράσεως, video και κινηματογράφου. Οι κυριότερες μορφές της χρησιμοποιήσεως των μέσων του ψυχολογικού πολέμου είναι οι εξής : Η ΔΙΑΦΩΤΙΣΗ, η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ, η ΖΥΜΩΣΗ και τα ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ.
α) Η ΔΙΑΦΩΤΙΣΗ αποτελεί τον συντονισμό της εν γένει δραστηριότητάς του λαού και την κινητοποίηση των πνευματικών δυνάμεων προς την κατεύθυνση της πολιτικής, της οποίας απόρροια είναι ο πόλεμος. Χρησιμοποιεί την παιδεία, την τέχνη και γενικά όλα τα μέσα.
β) Η ΖΥΜΩΣΗ αποτελεί το προπαρασκευαστικό στάδιο μιας επικείμενης δραστηριότητας και προετοιμάζει την κοινή γνώμη και ταυτοχρόνως βολιδοσκοπεί τις αντιδράσεις.
γ) Το ΣΥΝΘΗΜΑ αποτελεί είδος σύντομης επιταγής και γνώμονα δράσεως.
Η Διοργάνωση του ψυχολογικού πολέμου σε ένα κράτος, είτε ως οργάνου αμύνης, είτε ως οργάνου επιθέσεως, αποτελεί αντικείμενο σοβαρότατης μελέτης σε κρατικό επίπεδο. Πρέπει καταρχήν να υπάρχει η ανώτατη Διεύθυνση ψυχολογικού πολέμου, από την οποία θα σχεδιάζονται, θα συντονίζονται και θα κατευθύνονται οι ψυχολογικές επιχειρήσεις στα ιεραρχικώς κατώτερα κλιμάκια, για όλους τους τομείς και κλάδους του ψυχολογικού πολέμου. Ήτοι: τον πολιτικό - οικονομικό - ιδεολογικό - κοινωνικό, καθώς και για όλες τις δραστηριότητες, όπως των υπηρεσιών πληροφοριών, της διαφωτίσεως και της προπαγάνδας. Κατά συνέπεια η χρησιμοποίηση του ψυχολογικού πολέμου αποτελεί ουσιαστική ευθύνη του Κράτους.
Ο ψυχολογικός πόλεμος αποτελεί μια συνιστώσα, που μαζί με τις υπόλοιπες τρεις, δηλαδή τον Οικονομικό, τον Κοινωνικό και το Μυστικό Πόλεμο συνθέτουν και συγκροτούν τον λεγόμενο «Πολιτικό Πόλεμο». Στον πολιτικό πόλεμο γίνεται χρήση όλων των μέσων.
Διπλωματία φανερή και μυστική, Διείσδυση, Κατασκοπεία, οικονομική και κοινωνική Υπονόμευση, απειλές για δήθεν ένοπλες επεμβάσεις, διάβρωση και φυσικά επιστημονική Προπαγάνδα. Ο Ψυχολογικός πόλεμος έχει σκοπό την κατάληψη του νου και της καρδιάς των ανθρώπων με συνέπεια στην ουσία την κατάληψη της ανθρώπινης οντότητας και υπόστασης. Τα καθεστώτα καταρρέουν και τα εδάφη κατακτώνται «εκ των ένδον». Μέσα του ψυχολογικού πολέμου, είναι οι ιδέες και τα συναισθήματα. Βασικό όργανo του η προπαγάνδα.
Source : pyravlos.blogspot
Ι) ΓΕΝΙΚΑ ΠΕΡΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Ψυχολογικός πόλεμος, είναι τόσο παλαιός όσο και ο κόσμος.
Αλλά σπουδαίο ρόλο άρχισε να παίζει στη ζωή των Εθνών και της παγκόσμιας κοινωνίας κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Και όσο, υπήρχε πολλαπλασιασμός των επιστημονικών και τεχνικών μεθόδων, ο πόλεμος άλλαξε ριζικά μορφή.
Τόσο στη Στρατιωτική Στρατηγική, όσο και στην Πολιτική Στρατηγική, ο ψυχολογικός πόλεμος απέκτησε καθοριστική διάσταση και επηρέασε ουσιωδώς τις στρατιωτικοπολιτικές εξελίξεις σε όλα τα έθνη. Ο ψυχολογικός πόλεμος, αποβλέπει στο να μεταβάλλει - με μια καθορισμένη έννοια - τη συμπεριφορά των ατόμων - αντιπάλων ή συμμάχων - διά της επιδράσεως επί της νοημοσύνης των, του ψυχισμού τους, του πνεύματός τους και της συνειδήσεως, χωρίς να προσφεύγει στην υλική βία.
Αντιπροσωπεύει την πλέον ύπουλη μορφή του πολιτικού πολέμου, διότι χρησιμοποιεί όλα τα μέσα με τα οποία φτάνει στον εσώτερο ψυχισμό του ατόμου και επιδρά έτσι στη νοημοσύνη και την ευαισθησία του. Αποτελεί μόνιμη απειλή, διότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να πλήξει τον κάθε άνθρωπο και να του επηρεάσει τη σκέψη και τα συναισθήματά του. Σκοπός του, η ηθική συντριβή του αντιπάλου επί του οποίου ασκείται. Η εξάσκηση του ψυχολογικού πολέμου λαμβάνει χώρα σε καιρό ειρήνης και η απόκτηση Στρατηγικών θέσεων συντελείται διά της διπλωματικής οδού. Ο ψυχολογικός πόλεμος αποτελεί πλέον τη μόνιμη εμπροσθοφυλακή όλων των πολέμων. Η Στρατιωτική στρατηγική, αποτελεί πλέον ένα πιόνι στη σκακιέρα που λέγεται Γενική Στρατηγική.
Η Στρατηγική του ψυχολογικού πολέμου προσαρμόζεται κατ΄ανάγκη, σε ορισμένες ιδιομορφίες. Οι πλέον χαρακτηριστικές είναι οι εξής :
α) Ο ψυχολογικός πόλεμος διεξάγεται αναιμάκτως.
β) Δεν υφίσταται η μοιραία για τις υλικές δυνάμεις φθορά.
II) ΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Μέσα του ψυχολογικού πολέμου, είναι τα μέσα της Δημοσιολογίας. Αντικείμενο της Δημοσιολογίας, είναι η διανθρώπινη επικοινωνία, με τη βοήθεια των γνωστών συμβόλων. Σύμβολα είναι ο Λόγος. Προφορικός διά ζώσης ή με μηχανικά μέσα. Ο γραπτός και έντυπος. Η εικόνα, μέσω τηλεοράσεως, video και κινηματογράφου. Οι κυριότερες μορφές της χρησιμοποιήσεως των μέσων του ψυχολογικού πολέμου είναι οι εξής : Η ΔΙΑΦΩΤΙΣΗ, η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ, η ΖΥΜΩΣΗ και τα ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ.
α) Η ΔΙΑΦΩΤΙΣΗ αποτελεί τον συντονισμό της εν γένει δραστηριότητάς του λαού και την κινητοποίηση των πνευματικών δυνάμεων προς την κατεύθυνση της πολιτικής, της οποίας απόρροια είναι ο πόλεμος. Χρησιμοποιεί την παιδεία, την τέχνη και γενικά όλα τα μέσα.
β) Η ΖΥΜΩΣΗ αποτελεί το προπαρασκευαστικό στάδιο μιας επικείμενης δραστηριότητας και προετοιμάζει την κοινή γνώμη και ταυτοχρόνως βολιδοσκοπεί τις αντιδράσεις.
γ) Το ΣΥΝΘΗΜΑ αποτελεί είδος σύντομης επιταγής και γνώμονα δράσεως.
Η Διοργάνωση του ψυχολογικού πολέμου σε ένα κράτος, είτε ως οργάνου αμύνης, είτε ως οργάνου επιθέσεως, αποτελεί αντικείμενο σοβαρότατης μελέτης σε κρατικό επίπεδο. Πρέπει καταρχήν να υπάρχει η ανώτατη Διεύθυνση ψυχολογικού πολέμου, από την οποία θα σχεδιάζονται, θα συντονίζονται και θα κατευθύνονται οι ψυχολογικές επιχειρήσεις στα ιεραρχικώς κατώτερα κλιμάκια, για όλους τους τομείς και κλάδους του ψυχολογικού πολέμου. Ήτοι: τον πολιτικό - οικονομικό - ιδεολογικό - κοινωνικό, καθώς και για όλες τις δραστηριότητες, όπως των υπηρεσιών πληροφοριών, της διαφωτίσεως και της προπαγάνδας. Κατά συνέπεια η χρησιμοποίηση του ψυχολογικού πολέμου αποτελεί ουσιαστική ευθύνη του Κράτους.
Ο ψυχολογικός πόλεμος αποτελεί μια συνιστώσα, που μαζί με τις υπόλοιπες τρεις, δηλαδή τον Οικονομικό, τον Κοινωνικό και το Μυστικό Πόλεμο συνθέτουν και συγκροτούν τον λεγόμενο «Πολιτικό Πόλεμο». Στον πολιτικό πόλεμο γίνεται χρήση όλων των μέσων.
Διπλωματία φανερή και μυστική, Διείσδυση, Κατασκοπεία, οικονομική και κοινωνική Υπονόμευση, απειλές για δήθεν ένοπλες επεμβάσεις, διάβρωση και φυσικά επιστημονική Προπαγάνδα. Ο Ψυχολογικός πόλεμος έχει σκοπό την κατάληψη του νου και της καρδιάς των ανθρώπων με συνέπεια στην ουσία την κατάληψη της ανθρώπινης οντότητας και υπόστασης. Τα καθεστώτα καταρρέουν και τα εδάφη κατακτώνται «εκ των ένδον». Μέσα του ψυχολογικού πολέμου, είναι οι ιδέες και τα συναισθήματα. Βασικό όργανo του η προπαγάνδα.
Source : pyravlos.blogspot
Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011
Η διαμάχη στους κόλπους της τουρκοκυπριακής κοινωνίας
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)