«Η κλιματική αλλαγή και ο αγώνας δρόμου για φυσικούς πόρους αναμένεται να οδηγήσει σε συγκρούσεις στην Αρκτική», προειδοποίησε ο ναύαρχος Τζέημς Σταυρίδης, υψηλόβαθμος αξιωματούχος του ΝΑΤΟ.
Οι δηλώσεις του κ. Σταυρίδη έγιναν λίγες ημέρες πριν τη σύνοδο των μελών του ΝΑΤΟ για την περιβαλλοντική ασφάλεια στην Αρκτική και την αναθέρμανση των σχέσεων με τη Ρωσία.
«Μέχρι σήμερα οι διαμάχες για τον βορρά επιλύθηκαν με ειρηνικά μέσα, ωστόσο μελλοντικά η κλιματική αλλαγή ενδέχεται να αλλάξει τις ισορροπίες στον αγώνα για την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων», εξήγησε ο αξιωματούχος.
«Βλέποντας τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής οι παγκόσμιοι ηγέτες πρέπει να ενώσουν τις δυνάμεις τους για διασφαλίσουν ότι η Αρκτική θα παραμείνει ζώνη συνεργασίας και δεν θα εξελιχθεί σε ζώνη συγκρούσεων», προσέθεσε.
Οι συζητήσεις για την περιβαλλοντική ασφάλεια στην Αρκτική θεωρούνται επιτακτικές δεδομένου ότι η κλιματική αλλαγή επιταχύνει το λιώσιμο των πάγων στον βόρειο πόλο με αποτέλεσμα πολύτιμοι φυσικοί πόροι να καθίστανται εύκολα προσβάσιμοι.
Υπενθυμίζεται ότι πρόσφατα η εταιρεία ενέργειας Cairn Energy ανακοίνωσε ότι βρήκε πετρέλαιο και φυσικό αέριο στη Γροιλανδία και ήδη έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες για την εκχώρηση δικαιωμάτων εκμετάλλευσης.
Για το econews
Newslink Hellas
Geopolitical Research Institute(GRI)/Εταιρεία Γεωπολιτικών Ερευνών(ΕΓΕ)
Παρασκευή 21 Ιανουαρίου 2011
Arctic NATO to watch the Russians
It appears that previously neutral Finland and Sweden will become members of NATO. January 19 marked the beginning of Nordic summit in London chaired by the UK, where leaders from nine countries will discuss strengthening of cooperation. In particular, they will be discussing the establishment of military and political organization unofficially named "Northern" or "Arctic mini-NATO."
In addition to Great Britain the summit will be attended by the leaders of the Scandinavian countries (Denmark, Iceland, Norway, Finland and Sweden), as well as all the Baltic countries. In fact, this meeting is considered a constituent one. After this meeting, in April of this year, the participating countries will review the basic document of the new association.
According to the official version, the goal of negotiations is "to strengthen economic and social relations of nine participating countries." However, the publication Eurobserver is convinced that this is camouflage for the far-reaching plans. According to European journalists, the British prime minister intends to raise the topic of creating the "northern mini-NATO."
However, the participants do not make special efforts to hide the fact that the establishment of such a unit is associated with an increased international attention to the natural resources of the Arctic. Uncle Sam is certainly aware of this idea. Moreover, it seems that the British invited other countries to this summit on orders from Washington. According to the publications of WikiLeaks, this venture has been approved by a former U.S. ambassador to Norway. According to his eloquent statement, the creation of such an organization would be beneficial to "keep an eye on polar bears and the Russians."
0
SharePrint version Font Size Send to friend It turns out that someone is persistently trying to attach previously neutral Finland and Sweden to the Alliance by hook or by crook, even if it involves the creation of the "Arctic branch of NATO."
It is worth mentioning that neither Finland nor Sweden have direct access to the Arctic. The Finns have lost it after the Winter War of 1939-1940, when Soviet troops seized the area of Pechenga that went over to the Soviet Union. One gets the impression that "someone" would not mind to give it back to the previous owners. The importance of Finland in the upcoming merger is emphasized by the fact that the April meeting of foreign ministers of the "Arctic NATO" will take place in Helsinki. What are the true intentions of the overseas puppeteers?
Finnish political scientist Johan Beckman shared his thoughts in an interview with Pravda.ru. "The London summit is a reflection of the success of certain foreign states and their intelligence agencies in retracting previously neutral countries like Finland and Sweden into NATO," the expert testified. "In recent years the leading Finnish media actively promoted joining the Alliance through the statements of political and cultural elites.
Recently we published a new study according to which Finland has an urgent need to become a NATO member. This was prevented by the fact that the vast majority of Finnish citizens strongly opposed this. First, people do not want confrontation with Russia, because this is not 1939 and there are no Russian troops on Finnish borders. So, there is no need to hide behind the NATO bayonets.
Moreover, as we know, in the event that Finland enters the alliance, Russia will take counter-measures. Why do we need this aggravation? And secondly, everybody understands that joining NATO would mean sending the Finnish troops to Afghanistan, where there is a real war. What is the interest of Finland and even Sweden in this? None.
However, this is beneficial for NATO. Thereby the leadership of the organization kills not even two but three birds with one stone. First, it will offset the costs of reducing the armed forces of many European countries. Second, it means a reduced burden on troops in Afghanistan. And third, it will create a new center of tension in relations with Russia in the north and north-west directions.
So far the involvement of Sweden and Finland in the Afghan adventure has been problematic. However, it is possible to get them in a fight with Russia by engaging in the "Arctic NATO." Even more so considering that Sweden and Finland have serious ambitions on the development of the Arctic as "northern states."
It is true that they do not have direct access to the Arctic Basin. But they got a hint that they may get it through pushing Russian interests. In addition, the Finnish revanchists in office dream of returning the territories lost in 1940, including the Pechenga area which gives Finland access to the Arctic Ocean.
Most recently, Finnish Foreign Minister Alexander Schtub resorted to deliberate provocation against Russia, demanding that Russia grants permission to Finnish citizens to purchase land in the territories which formerly belonged to Helsinki.
This behavior could be explained by historical hatred towards Russia, since Russophobe Schtub has roots in Karelia. However, too many of these characters are in power in Finland, including the current Minister of Defense. Former Air Force Commander earlier gave statements like: "If you do not give us Karelia back, we will join NATO."
Almost all of them are united by the Coalition Party, whose idea-fix is NATO membership. The joining of Finland to some "northern" organization is their attempt to bypass the frustration of Finns. It is noteworthy that they are suspiciously silent about the meeting in London. In any case, the British intelligence services are trying to manipulate them, and their goal is to curb the "Russian aggression at its own borders."
Sergei Balmasov
Pravda.Ru
In addition to Great Britain the summit will be attended by the leaders of the Scandinavian countries (Denmark, Iceland, Norway, Finland and Sweden), as well as all the Baltic countries. In fact, this meeting is considered a constituent one. After this meeting, in April of this year, the participating countries will review the basic document of the new association.
According to the official version, the goal of negotiations is "to strengthen economic and social relations of nine participating countries." However, the publication Eurobserver is convinced that this is camouflage for the far-reaching plans. According to European journalists, the British prime minister intends to raise the topic of creating the "northern mini-NATO."
However, the participants do not make special efforts to hide the fact that the establishment of such a unit is associated with an increased international attention to the natural resources of the Arctic. Uncle Sam is certainly aware of this idea. Moreover, it seems that the British invited other countries to this summit on orders from Washington. According to the publications of WikiLeaks, this venture has been approved by a former U.S. ambassador to Norway. According to his eloquent statement, the creation of such an organization would be beneficial to "keep an eye on polar bears and the Russians."
0
SharePrint version Font Size Send to friend It turns out that someone is persistently trying to attach previously neutral Finland and Sweden to the Alliance by hook or by crook, even if it involves the creation of the "Arctic branch of NATO."
It is worth mentioning that neither Finland nor Sweden have direct access to the Arctic. The Finns have lost it after the Winter War of 1939-1940, when Soviet troops seized the area of Pechenga that went over to the Soviet Union. One gets the impression that "someone" would not mind to give it back to the previous owners. The importance of Finland in the upcoming merger is emphasized by the fact that the April meeting of foreign ministers of the "Arctic NATO" will take place in Helsinki. What are the true intentions of the overseas puppeteers?
Finnish political scientist Johan Beckman shared his thoughts in an interview with Pravda.ru. "The London summit is a reflection of the success of certain foreign states and their intelligence agencies in retracting previously neutral countries like Finland and Sweden into NATO," the expert testified. "In recent years the leading Finnish media actively promoted joining the Alliance through the statements of political and cultural elites.
Recently we published a new study according to which Finland has an urgent need to become a NATO member. This was prevented by the fact that the vast majority of Finnish citizens strongly opposed this. First, people do not want confrontation with Russia, because this is not 1939 and there are no Russian troops on Finnish borders. So, there is no need to hide behind the NATO bayonets.
Moreover, as we know, in the event that Finland enters the alliance, Russia will take counter-measures. Why do we need this aggravation? And secondly, everybody understands that joining NATO would mean sending the Finnish troops to Afghanistan, where there is a real war. What is the interest of Finland and even Sweden in this? None.
However, this is beneficial for NATO. Thereby the leadership of the organization kills not even two but three birds with one stone. First, it will offset the costs of reducing the armed forces of many European countries. Second, it means a reduced burden on troops in Afghanistan. And third, it will create a new center of tension in relations with Russia in the north and north-west directions.
So far the involvement of Sweden and Finland in the Afghan adventure has been problematic. However, it is possible to get them in a fight with Russia by engaging in the "Arctic NATO." Even more so considering that Sweden and Finland have serious ambitions on the development of the Arctic as "northern states."
It is true that they do not have direct access to the Arctic Basin. But they got a hint that they may get it through pushing Russian interests. In addition, the Finnish revanchists in office dream of returning the territories lost in 1940, including the Pechenga area which gives Finland access to the Arctic Ocean.
Most recently, Finnish Foreign Minister Alexander Schtub resorted to deliberate provocation against Russia, demanding that Russia grants permission to Finnish citizens to purchase land in the territories which formerly belonged to Helsinki.
This behavior could be explained by historical hatred towards Russia, since Russophobe Schtub has roots in Karelia. However, too many of these characters are in power in Finland, including the current Minister of Defense. Former Air Force Commander earlier gave statements like: "If you do not give us Karelia back, we will join NATO."
Almost all of them are united by the Coalition Party, whose idea-fix is NATO membership. The joining of Finland to some "northern" organization is their attempt to bypass the frustration of Finns. It is noteworthy that they are suspiciously silent about the meeting in London. In any case, the British intelligence services are trying to manipulate them, and their goal is to curb the "Russian aggression at its own borders."
Sergei Balmasov
Pravda.Ru
ΗΠΑ: Δεν συνδέονται Κυπριακό και έρευνες για φυσικό αέριο
Το θέμα των ερευνών για κοιτάσματα φυσικού αερίου στην Κύπρο δεν είναι εμπόδιο στη διαδικασία λύσης του κυπριακού, δήλωσε ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών Φίλιπ Γκόρντον, ο οποίος πραγματοποιεί επίσκεψη εργασίας στη Λευκωσία.
«Πραγματικά δεν βλέπω καμιά σύνδεση μεταξύ αυτών των δυο θεμάτων», είπε, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, και πρόσθεσε : «Οι πολλές πηγές ενέργειας είναι κάτι που οι ΗΠΑ ισχυρώς υποστηρίζουν για την Ευρώπη. Θα είναι καλό για την Κύπρο. Είμαστε προετοιμασμένοι να βοηθήσουμε. Όπως ξέρετε, αμερικανική εταιρεία εμπλέκεται στην ανάπτυξη των ενεργειακών πηγών της Κύπρου. Νομίζουμε αυτό είναι πολύ θετικό και αν ωφελήσει τις πολλές πηγές ενέργειας της Ευρώπης και την προμήθεια της ενέργειας για την Κύπρο, αυτό είναι καλό»
Ο κ. Γκόρντον εξέφρασε την εκτίμηση ότι το Κυπριακό δεν είναι στα πρόθυρα λύσης και πρόσθεσε ότι θα ήθελε τα πράγματα να ήταν πιο μπροστά από ό,τι είναι τώρα.
Ωστόσο, είπε ότι είναι ενθαρρυμένος από το γεγονός ότι κατά τις επαφές του στην Κύπρο διαπίστωσε πως υπάρχει βούληση και από τις δύο πλευρές για συνέχιση της διαδικασίας των απευθείας διαπραγματεύσεων, παρόλο, σημείωσε, ότι «σε κάποια σημαντικά θέματα υπάρχει διαφορετική προοπτική».
Η Ουάσιγκτον, τόνισε, δεν θεωρεί πως θα ήταν ωφέλιμο να αποφασίσουν άλλοι για το σχέδιο που θα τεθεί ενώπιον των δύο πλευρών.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, είπε, είναι πεπεισμένες ότι ο καλύτερος τρόπος για λύση του Κυπριακού, είναι η συνέχιση της «κυπριακής ιδιοκτησίας» διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη.
Ερωτηθείς, κατά πόσο θεωρεί ότι είναι η τελευταία ευκαιρία για λύση του Κυπριακού, ο κύριος Γκόρντον απάντησε ότι δεν πιστεύει πως κλείνουν παράθυρα και υπέδειξε ότι είναι πραγματική ευκαιρία για τις εμπλεκόμενες πλευρές να εκμεταλλευθούν τη δυναμική που υπάρχει.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ
«Πραγματικά δεν βλέπω καμιά σύνδεση μεταξύ αυτών των δυο θεμάτων», είπε, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, και πρόσθεσε : «Οι πολλές πηγές ενέργειας είναι κάτι που οι ΗΠΑ ισχυρώς υποστηρίζουν για την Ευρώπη. Θα είναι καλό για την Κύπρο. Είμαστε προετοιμασμένοι να βοηθήσουμε. Όπως ξέρετε, αμερικανική εταιρεία εμπλέκεται στην ανάπτυξη των ενεργειακών πηγών της Κύπρου. Νομίζουμε αυτό είναι πολύ θετικό και αν ωφελήσει τις πολλές πηγές ενέργειας της Ευρώπης και την προμήθεια της ενέργειας για την Κύπρο, αυτό είναι καλό»
Ο κ. Γκόρντον εξέφρασε την εκτίμηση ότι το Κυπριακό δεν είναι στα πρόθυρα λύσης και πρόσθεσε ότι θα ήθελε τα πράγματα να ήταν πιο μπροστά από ό,τι είναι τώρα.
Ωστόσο, είπε ότι είναι ενθαρρυμένος από το γεγονός ότι κατά τις επαφές του στην Κύπρο διαπίστωσε πως υπάρχει βούληση και από τις δύο πλευρές για συνέχιση της διαδικασίας των απευθείας διαπραγματεύσεων, παρόλο, σημείωσε, ότι «σε κάποια σημαντικά θέματα υπάρχει διαφορετική προοπτική».
Η Ουάσιγκτον, τόνισε, δεν θεωρεί πως θα ήταν ωφέλιμο να αποφασίσουν άλλοι για το σχέδιο που θα τεθεί ενώπιον των δύο πλευρών.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, είπε, είναι πεπεισμένες ότι ο καλύτερος τρόπος για λύση του Κυπριακού, είναι η συνέχιση της «κυπριακής ιδιοκτησίας» διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη.
Ερωτηθείς, κατά πόσο θεωρεί ότι είναι η τελευταία ευκαιρία για λύση του Κυπριακού, ο κύριος Γκόρντον απάντησε ότι δεν πιστεύει πως κλείνουν παράθυρα και υπέδειξε ότι είναι πραγματική ευκαιρία για τις εμπλεκόμενες πλευρές να εκμεταλλευθούν τη δυναμική που υπάρχει.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ
Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2011
Ονειρα Οθωμανικού μεγαλείου
του Γ. Δελαστίκ
Σοκάρισε υπέρ το δέον τους Γερμανούς μια τηλεοπτική συνέντευξη του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου πριν από μερικές μέρες. «Ο επόμενος στόχος μας είναι να κάνουμε την Τουρκία, τη σοφή χώρα, τον σοφό της ανθρωπότητας και του κόσμου. Να την κάνουμε μια χώρα που η γνώμη της θα γίνεται σεβαστή, που έχει αρχές, μια χώρα που θα είναι η φωνή της ανθρώπινης συνείδησης και η οποία θα υπερασπίζεται τις αξίες της» υπογράμμισε μεταξύ πολλών άλλων ο Νταβούτογλου.
Η εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» εξαπέλυσε αμέσως βίαιη φραστική επίθεση εναντίον της Αγκυρας. «Μεγαλείο και μεγαλομανία» ήταν ο τίτλος της ανάλυσής της. «Η τουρκική εξωτερική πολιτική κερδίζει σε σημασία και χάνει σε αίσθηση της πραγματικότητας» ξεκαθάριζε ο υπότιτλος.
Ανάλογο φυσικά και το περιεχόμενο. «Ο παθιασμένος ισχυρισμός του Νταβούτογλου είναι χαρακτηριστικός του μεγαλείου, αλλά επίσης και της μεγαλομανίας της διπλωματίας της Αγκυρας ή τουλάχιστον της υπερτίμησης του εαυτού της» γράφει η γερμανική εφημερίδα και συνεχίζει: «Στην Τουρκία κυριαρχεί μια αφελής αισιοδοξία γύρω από τον εαυτό της, που δεν γνωρίζει όρια... Κανείς δεν τολμάει να μιλήσει για το στρατηγικό μεθύσι της Τουρκίας γύρω από τη σημασία της»!
«Μεγαλομανία», «αφελής αισιοδοξία χωρίς όρια», «στρατηγικό μεθύσι» δεν είναι εκφράσεις συνηθισμένες στον γερμανικό Τύπο και δη σε μια εφημερίδα σαν τη σοβαρή «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε».
Τα έγραψε μάλιστα αυτά η γερμανική εφημερίδα πριν περιοδεύσει ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν την περασμένη εβδομάδα στα αραβικά κράτη του Κόλπου, όπου είπε πολλά πράγματα, προκαλώντας νέο σοκ στους Γερμανούς. Αυτή τη φορά ήταν η σειρά της επίσης δεξιάς εφημερίδας «Ντι Βελτ» να αντιδράσει με διακριτική ειρωνεία στις θέσεις του Ερντογάν:
«Σε έναν λόγο που έβγαλε στο Κουβέιτ σκιαγράφησε ποιες κατά τη γνώμη του δυνάμεις θα μπορούσαν στο μέλλον να «διαμορφώσουν ολόκληρο τον κόσμο»: η Τουρκία και οι αραβικές χώρες, αν βρουν τη δύναμη να προχωρήσουν σε μια «ένωση» ως κέντρο του μουσουλμανικού κόσμου» γράφει η «Ντι Βελτ» στην ανάλυσή της, που έχει τίτλο εμφανώς σαρκαστικό: «Με τον Ερντογάν η αναδιαμόρφωση του κόσμου»!
«Με τη νέα αδελφότητα βαδίζει ο (Τούρκος) πρωθυπουργός στα ίχνη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας» υπογραμμίζει ο υπότιτλος, δίνοντας την πολιτική διάσταση του θέματος. Δύσκολα θα μπορούσε να κατηγορήσει κανείς τη γερμανική εφημερίδα για αντιτουρκική προκατάληψη στη συγκεκριμένη περίπτωση, αν λάβει υπόψη του τα όσα είπε στο Κουβέιτ ο Ερντογάν.
«Τούρκοι και Αραβες υπερασπίστηκαν από κοινού αυτές τις περιοχές την εποχή των σταυροφοριών» διακήρυξε. «Ανήκουμε στον ίδιο πολιτισμό.
Εχουμε κοινή ιστορία» πρόσθεσε και καθόρισε τους πολιτικούς στόχους του παρόντος: «Σήμερα πρέπει να δώσουμε νέα ζωή στη χιλιόχρονη αδελφικότητά μας, να γίνουμε μια πολιτική, οικονομική και πολιτιστική ένωση... Αυτή η περιοχή έχει το δυναμικό να αναμορφώσει ολόκληρο τον κόσμο» ισχυρίστηκε.
Λίγα 24ωρα αργότερα, με συνέντευξή του στο αμερικανικό περιοδικό «Νιούζγουικ», ο Ερντογάν προειδοποιούσε απειλητικά την ΕΕ ότι η Τουρκία δεν είναι μια χώρα που θα παραμείνει στην πόρτα της Ευρώπης ως «υποτακτικός ικέτης» και χλεύαζε τη Γηραιά Ηπειρο λέγοντας μεταξύ άλλων:
«Οι ευρωπαϊκές αγορές εργασίας και τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης βρίσκονται σε κωματώδη κατάσταση. Οι ευρωπαϊκές οικονομίες βρίσκονται σε στασιμότητα. Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες είναι σχεδόν γηριατρικές»!
Κατέληξε δε στο συμπέρασμα ότι η Τουρκία είναι πολύ ισχυρή και γι’ αυτό δεν τη θέλουν οι Ευρωπαίοι! «Μερικές φορές απορώ αν η ισχύς της Τουρκίας είναι εμπόδιο στην ένταξή της στην ΕΕ. Αν όντως είναι έτσι, πρέπει να αναρωτηθεί κανείς για τους στρατηγικούς υπολογισμούς της Ευρώπης», είπε χαρακτηριστικά.
Αγκυρα
Βαθμιαία αλλαγή προσανατολισμού
Οι υπερβολές περί «νεοοθωμανισμού» της Αγκυρας δεν πρέπει να κρύβουν από τα μάτια μας μια νέα πραγματικότητα: Μετά από τόσα χρόνια εξουσίας της μετριοπαθούς ισλαμικής κυβέρνησης του Ερντογάν, η τουρκική εξωτερική πολιτική επιδιώκει όλο και περισσότερο να χρησιμοποιήσει τη μουσουλμανική θρησκεία ως μέσο προσέγγισης και σφυρηλάτησης πολιτικών συμμαχιών της Αγκυρας με τα αραβικά κράτη, το Ιράν, τις χώρες της Κ. Ασίας, το Πακιστάν. Οι πολιτικά εγκληματικές κατακτήσεις χωρών όπως το Ιράκ και το Αφγανιστάν από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη διευκολύνουν τα μέγιστα την «ισλαμοποίηση» της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, προσδίδοντάς της ευρύτατη λαϊκή βάση.
Source : Ethnos newspaper
Σοκάρισε υπέρ το δέον τους Γερμανούς μια τηλεοπτική συνέντευξη του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου πριν από μερικές μέρες. «Ο επόμενος στόχος μας είναι να κάνουμε την Τουρκία, τη σοφή χώρα, τον σοφό της ανθρωπότητας και του κόσμου. Να την κάνουμε μια χώρα που η γνώμη της θα γίνεται σεβαστή, που έχει αρχές, μια χώρα που θα είναι η φωνή της ανθρώπινης συνείδησης και η οποία θα υπερασπίζεται τις αξίες της» υπογράμμισε μεταξύ πολλών άλλων ο Νταβούτογλου.
Η εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» εξαπέλυσε αμέσως βίαιη φραστική επίθεση εναντίον της Αγκυρας. «Μεγαλείο και μεγαλομανία» ήταν ο τίτλος της ανάλυσής της. «Η τουρκική εξωτερική πολιτική κερδίζει σε σημασία και χάνει σε αίσθηση της πραγματικότητας» ξεκαθάριζε ο υπότιτλος.
Ανάλογο φυσικά και το περιεχόμενο. «Ο παθιασμένος ισχυρισμός του Νταβούτογλου είναι χαρακτηριστικός του μεγαλείου, αλλά επίσης και της μεγαλομανίας της διπλωματίας της Αγκυρας ή τουλάχιστον της υπερτίμησης του εαυτού της» γράφει η γερμανική εφημερίδα και συνεχίζει: «Στην Τουρκία κυριαρχεί μια αφελής αισιοδοξία γύρω από τον εαυτό της, που δεν γνωρίζει όρια... Κανείς δεν τολμάει να μιλήσει για το στρατηγικό μεθύσι της Τουρκίας γύρω από τη σημασία της»!
«Μεγαλομανία», «αφελής αισιοδοξία χωρίς όρια», «στρατηγικό μεθύσι» δεν είναι εκφράσεις συνηθισμένες στον γερμανικό Τύπο και δη σε μια εφημερίδα σαν τη σοβαρή «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε».
Τα έγραψε μάλιστα αυτά η γερμανική εφημερίδα πριν περιοδεύσει ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν την περασμένη εβδομάδα στα αραβικά κράτη του Κόλπου, όπου είπε πολλά πράγματα, προκαλώντας νέο σοκ στους Γερμανούς. Αυτή τη φορά ήταν η σειρά της επίσης δεξιάς εφημερίδας «Ντι Βελτ» να αντιδράσει με διακριτική ειρωνεία στις θέσεις του Ερντογάν:
«Σε έναν λόγο που έβγαλε στο Κουβέιτ σκιαγράφησε ποιες κατά τη γνώμη του δυνάμεις θα μπορούσαν στο μέλλον να «διαμορφώσουν ολόκληρο τον κόσμο»: η Τουρκία και οι αραβικές χώρες, αν βρουν τη δύναμη να προχωρήσουν σε μια «ένωση» ως κέντρο του μουσουλμανικού κόσμου» γράφει η «Ντι Βελτ» στην ανάλυσή της, που έχει τίτλο εμφανώς σαρκαστικό: «Με τον Ερντογάν η αναδιαμόρφωση του κόσμου»!
«Με τη νέα αδελφότητα βαδίζει ο (Τούρκος) πρωθυπουργός στα ίχνη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας» υπογραμμίζει ο υπότιτλος, δίνοντας την πολιτική διάσταση του θέματος. Δύσκολα θα μπορούσε να κατηγορήσει κανείς τη γερμανική εφημερίδα για αντιτουρκική προκατάληψη στη συγκεκριμένη περίπτωση, αν λάβει υπόψη του τα όσα είπε στο Κουβέιτ ο Ερντογάν.
«Τούρκοι και Αραβες υπερασπίστηκαν από κοινού αυτές τις περιοχές την εποχή των σταυροφοριών» διακήρυξε. «Ανήκουμε στον ίδιο πολιτισμό.
Εχουμε κοινή ιστορία» πρόσθεσε και καθόρισε τους πολιτικούς στόχους του παρόντος: «Σήμερα πρέπει να δώσουμε νέα ζωή στη χιλιόχρονη αδελφικότητά μας, να γίνουμε μια πολιτική, οικονομική και πολιτιστική ένωση... Αυτή η περιοχή έχει το δυναμικό να αναμορφώσει ολόκληρο τον κόσμο» ισχυρίστηκε.
Λίγα 24ωρα αργότερα, με συνέντευξή του στο αμερικανικό περιοδικό «Νιούζγουικ», ο Ερντογάν προειδοποιούσε απειλητικά την ΕΕ ότι η Τουρκία δεν είναι μια χώρα που θα παραμείνει στην πόρτα της Ευρώπης ως «υποτακτικός ικέτης» και χλεύαζε τη Γηραιά Ηπειρο λέγοντας μεταξύ άλλων:
«Οι ευρωπαϊκές αγορές εργασίας και τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης βρίσκονται σε κωματώδη κατάσταση. Οι ευρωπαϊκές οικονομίες βρίσκονται σε στασιμότητα. Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες είναι σχεδόν γηριατρικές»!
Κατέληξε δε στο συμπέρασμα ότι η Τουρκία είναι πολύ ισχυρή και γι’ αυτό δεν τη θέλουν οι Ευρωπαίοι! «Μερικές φορές απορώ αν η ισχύς της Τουρκίας είναι εμπόδιο στην ένταξή της στην ΕΕ. Αν όντως είναι έτσι, πρέπει να αναρωτηθεί κανείς για τους στρατηγικούς υπολογισμούς της Ευρώπης», είπε χαρακτηριστικά.
Αγκυρα
Βαθμιαία αλλαγή προσανατολισμού
Οι υπερβολές περί «νεοοθωμανισμού» της Αγκυρας δεν πρέπει να κρύβουν από τα μάτια μας μια νέα πραγματικότητα: Μετά από τόσα χρόνια εξουσίας της μετριοπαθούς ισλαμικής κυβέρνησης του Ερντογάν, η τουρκική εξωτερική πολιτική επιδιώκει όλο και περισσότερο να χρησιμοποιήσει τη μουσουλμανική θρησκεία ως μέσο προσέγγισης και σφυρηλάτησης πολιτικών συμμαχιών της Αγκυρας με τα αραβικά κράτη, το Ιράν, τις χώρες της Κ. Ασίας, το Πακιστάν. Οι πολιτικά εγκληματικές κατακτήσεις χωρών όπως το Ιράκ και το Αφγανιστάν από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη διευκολύνουν τα μέγιστα την «ισλαμοποίηση» της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, προσδίδοντάς της ευρύτατη λαϊκή βάση.
Source : Ethnos newspaper
Αίτια Ρωσο-Τουρκικής αντιπαράθεσης
Θανάσης Αθανασίου
http://www.sigmalive.com
Για ενδεχόμενο Ρωσοτουρκικό πόλεμο και μάλιστα με την αμέριστη εμπλοκή της Ελλάδας, κάνει λόγο η, ευρείας κυκλοφορίας, Ρωσική εφημερίδα» ΠΡΑΒΔΑ». Πρόκειται για έντυπο το οποίο εκφράζει πλήρως το κατεστημένο του «Κρεμλίνου», ενώ σύμφωνα με Ρώσους δημοσιογράφους, «μήλον της έριδος» θα αποτελέσει η Μαύρη Θάλασσα, μέσω της οποίας η Τουρκία εφοδιάζεται με φυσικό αέριο από την Ρωσία.
Η ρωσική κυβέρνηση, φαίνεται να δυσανασχετεί από τον τρόπο με τον οποίο κινείται η Άγκυρα στην περιοχή, ενώ «η επιθυμία της Τουρκίας να αυξήσει την επιρροή της είναι έκδηλη»
Ο επιθετικός τρόπος με τον οποίο οι Τούρκοι προωθούν τα ενεργειακά τους συμφέροντα, φαίνεται να θορυβεί και να ανησυχεί την Ρωσία και αυτό πάρα τις διμερείς συμφωνίες για αγωγούς. Οι Ρώσοι έχουν αρχίσει να υποπτεύονται την Τουρκία, η οποία, παραδοσιακά, δεν τηρεί τις υποσχέσεις και τις συμφωνίες της.
Έκπληκτη εμφανίζεται η Ρωσία από τα προαναφερθέντα γεγονότα, αφού κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων στη Γεωργία, η Τουρκία τήρησε φιλορωσική στάση, όταν δεν επέτρεψε σε δύο αμερικανικά πλοία με «ανθρωπιστική βοήθεια», να περάσουν τα Στενά.
«Κακό χαμό» προβλέπει η ρωσική εφημερίδα. Πλην του ρωσοτουρκικού πολέμου, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα «θέλει» θερμά επεισόδια μεταξύ Τουρκίας – Βουλγαρίας, δεδομένου του ότι ο Βούλγαρος πρωθυπουργός, Μπόικο Μπορίσοφ, τηρεί «αντιτουρκική» στάση.
Εξάλλου, τα σενάρια μιλούν και για ενδεχόμενο πόλεμο μεταξύ Τουρκίας – Ισραήλ, (σενάρια το οποίο προωθούν και ισλαμικοί κύκλοι στην Τουρκία), στο Λίβανο με εμπλοκή της Συρίας. Παρόλο που η Συρία βρίσκεται σε φάση επαναπροσέγγισης με την Τουρκία, φαίνεται να μπαίνει και αυτή μέσα στη σύγκρουση. Οι Ρώσοι φαίνεται ότι δεν εξαιρούν την Κύπρο, από την γενικότερη ανάφλεξη, την οποία προβλέπουν.
Ο Βλαντιμιρ Πούτιν, από την πλευρά του, αποκαλεί το 2011 ως «μαύρο έτος». Αυτό το στηρίζει στην πρόβλεψη του, για εμφύλιο πόλεμο και εξεγέρσεις στις ΗΠΑ (ίσως να έχει δίκαιο, εάν ληφθεί υπόψη, το αιματηρό γεγονός στην Αριζόνα, που σηματοδότησε τη ριζοσπαστικοποίηση ακραίων συντηρητικών στοιχείων). Η Ρωσία θα επιθυμούσε -και θα βολευόταν, όπως όλα δείχνουν- βεβαίως, οικονομικό κραχ στην Κίνα, δεδομένου του πλεονασματικού εμπορικού ισοζυγίου της χώρας και του χαμηλού κόστους βιομηχανικής παραγωγής.
Παράλληλα με τις ανησυχίες που εκφράζει η «ΠΡΑΒΝΤΑ» για την πολιτική της Άγκυρας, στο προσκήνιο προβάλλει και το θέμα της γενοκτονίας των Αρμενίων του 1915, υπενθυμίζοντας την πολύ στενή σχέση Μόσχας – Ερεβάν. Σε άλλες ρωσικές εφημερίδες εκφράζονται οι φόβοι της Αρμενίας για ενδεχόμενη απώλεια εδαφών, ενώ είναι σαφής η ανησυχία για τον θύλακα του Ναγκόρνο Καραμπάχ, που έχει, μονομερώς, ανακηρύξει την ανεξαρτησία του.
http://www.sigmalive.com
Για ενδεχόμενο Ρωσοτουρκικό πόλεμο και μάλιστα με την αμέριστη εμπλοκή της Ελλάδας, κάνει λόγο η, ευρείας κυκλοφορίας, Ρωσική εφημερίδα» ΠΡΑΒΔΑ». Πρόκειται για έντυπο το οποίο εκφράζει πλήρως το κατεστημένο του «Κρεμλίνου», ενώ σύμφωνα με Ρώσους δημοσιογράφους, «μήλον της έριδος» θα αποτελέσει η Μαύρη Θάλασσα, μέσω της οποίας η Τουρκία εφοδιάζεται με φυσικό αέριο από την Ρωσία.
Η ρωσική κυβέρνηση, φαίνεται να δυσανασχετεί από τον τρόπο με τον οποίο κινείται η Άγκυρα στην περιοχή, ενώ «η επιθυμία της Τουρκίας να αυξήσει την επιρροή της είναι έκδηλη»
Ο επιθετικός τρόπος με τον οποίο οι Τούρκοι προωθούν τα ενεργειακά τους συμφέροντα, φαίνεται να θορυβεί και να ανησυχεί την Ρωσία και αυτό πάρα τις διμερείς συμφωνίες για αγωγούς. Οι Ρώσοι έχουν αρχίσει να υποπτεύονται την Τουρκία, η οποία, παραδοσιακά, δεν τηρεί τις υποσχέσεις και τις συμφωνίες της.
Έκπληκτη εμφανίζεται η Ρωσία από τα προαναφερθέντα γεγονότα, αφού κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων στη Γεωργία, η Τουρκία τήρησε φιλορωσική στάση, όταν δεν επέτρεψε σε δύο αμερικανικά πλοία με «ανθρωπιστική βοήθεια», να περάσουν τα Στενά.
«Κακό χαμό» προβλέπει η ρωσική εφημερίδα. Πλην του ρωσοτουρκικού πολέμου, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα «θέλει» θερμά επεισόδια μεταξύ Τουρκίας – Βουλγαρίας, δεδομένου του ότι ο Βούλγαρος πρωθυπουργός, Μπόικο Μπορίσοφ, τηρεί «αντιτουρκική» στάση.
Εξάλλου, τα σενάρια μιλούν και για ενδεχόμενο πόλεμο μεταξύ Τουρκίας – Ισραήλ, (σενάρια το οποίο προωθούν και ισλαμικοί κύκλοι στην Τουρκία), στο Λίβανο με εμπλοκή της Συρίας. Παρόλο που η Συρία βρίσκεται σε φάση επαναπροσέγγισης με την Τουρκία, φαίνεται να μπαίνει και αυτή μέσα στη σύγκρουση. Οι Ρώσοι φαίνεται ότι δεν εξαιρούν την Κύπρο, από την γενικότερη ανάφλεξη, την οποία προβλέπουν.
Ο Βλαντιμιρ Πούτιν, από την πλευρά του, αποκαλεί το 2011 ως «μαύρο έτος». Αυτό το στηρίζει στην πρόβλεψη του, για εμφύλιο πόλεμο και εξεγέρσεις στις ΗΠΑ (ίσως να έχει δίκαιο, εάν ληφθεί υπόψη, το αιματηρό γεγονός στην Αριζόνα, που σηματοδότησε τη ριζοσπαστικοποίηση ακραίων συντηρητικών στοιχείων). Η Ρωσία θα επιθυμούσε -και θα βολευόταν, όπως όλα δείχνουν- βεβαίως, οικονομικό κραχ στην Κίνα, δεδομένου του πλεονασματικού εμπορικού ισοζυγίου της χώρας και του χαμηλού κόστους βιομηχανικής παραγωγής.
Παράλληλα με τις ανησυχίες που εκφράζει η «ΠΡΑΒΝΤΑ» για την πολιτική της Άγκυρας, στο προσκήνιο προβάλλει και το θέμα της γενοκτονίας των Αρμενίων του 1915, υπενθυμίζοντας την πολύ στενή σχέση Μόσχας – Ερεβάν. Σε άλλες ρωσικές εφημερίδες εκφράζονται οι φόβοι της Αρμενίας για ενδεχόμενη απώλεια εδαφών, ενώ είναι σαφής η ανησυχία για τον θύλακα του Ναγκόρνο Καραμπάχ, που έχει, μονομερώς, ανακηρύξει την ανεξαρτησία του.
Η «Κόκκινη Κίνα» ορμάει στην Αμερική
ZEZA ZHKOY
Οι Κινέζοι είναι εδώ... Κλειδώστε την υψηλή τεχνολογία της «πράσινης ενέργειας», ασφαλίστε το δολάριο, μαντρώστε τους λύκους του Κογκρέσου και κρύψτε τις έξυπνες ιδέες σας όταν τους δείτε! Τέσσερις κλασικές ημέρες σινο-παροξυσμού οι τρέχουσες για την Αμερική. Ενώ η στρατηγική του Πεκίνου να μονοπωλήσει το σπάνιο μέταλλο που λέγεται νεοδύμιο (neodymium), απαραίτητο στις ανεμοτουρμπίνες και στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, έχει θορυβήσει σχεδόν όλους. Το σημαντικότερο στοιχείο της επίσημης τετραήμερης επίσκεψης του προέδρου Χου στις ΗΠΑ είναι η πρόθεση του να επικεντρώσει τις συζητήσεις στον τομέα των «πράσινων» επενδύσεων και σε ό, τι αφορά το σπάνιο μέταλλο neodymium, θορυβώντας την Ουάσιγκτον και το Πεντάγωνο!
Πρωτίστως, η στρατηγική αυτή των μανδαρίνων του Πεκίνου είναι υψίστης γεωοικονομικής σημασίας, καθώς υποδηλώνει την πρόθεση της Κίνας να καταστεί κυρίαρχος σε νέες σύγχρονες επενδύσεις «καθαρής τεχνολογίας». Η ευφυής αυτή απόφαση του Πεκίνου εγκαίρως να επενδύσει το όραμα της οικονομικής υπερδύναμης και στην αντιμετώπιση του κολοσσιαίου προβλήματος της κρίσης του περιβάλλοντος και της υπερθέρμανσης του πλανήτη, αναδεικνύει τον κεντρικό ρόλο της γεωπολιτικής του μέσω των επενδύσεων αυτών της αλλαγής του παιχνιδιού σε παγκόσμιο επίπεδο μέσω της «πράσινης» τεχνολογίας. Δηλαδή, σε μια βιομηχανία που βρίσκεται στα σπάργανα ακόμη.
Είναι πρόδηλο ότι η Κίνα βαδίζει με γοργό βήμα προς τη δημιουργία μιας πανίσχυρης βιομηχανίας. Ωστόσο, και εν όψει μάλιστα των συνομιλιών, στο πλαίσιο του «στρατηγικού οικονομικού διαλόγου», η υστερία παίρνει διαστάσεις. Ενας διάλογος –κατάλοιπο και αυτός-που έχει κληροδοτήσει στον Ομπάμα ο πρώην υπουργός Οικονομικών του Μπους, Χένρι Πόλσον. Ομως, ο Ομπάμα έχει στο γραφείο του προς επικύρωση απόφαση για κατάργηση ποικίλων δασμών σε κινεζικά προϊόντα που εισάγονται στην Αμερική. Και αυτό έχει εξοργίσει αφόρητα το Κογκρέσο. Οταν η Κίνα είναι μια χώρα που έχει κατ’ εξοχήν ωφεληθεί από τις εισαγωγές της στην Αμερική και έχει γίνει οικονομική δύναμη.
Η ψύχωση των Αμερικανών είναι δομημένη στο προσφιλές σενάριο: Η Kεντρική Τράπεζα της Κίνας πουλάει μερικά –λίγα μόνο κρατικά ομόλογα των ΗΠΑ– για να προσελκύσει την προσοχή των αγορών και των αιμοδιψών κερδοσκόπων. Η Wall Street κλονίζεται, το δολάριο καταρρέει...
Aραγε... θα έπαιζαν οι Κινέζοι ένα τόσο επικίνδυνο παιχνίδι; Εχουν τα δικά τους συμφέροντα, τόσο γεωπολιτικά, όσο και οικονομικά. Οπωσδήποτε δεν είναι αμερικανικό πιόνι, λιγότερο κάθε χρόνο που περνάει. Eκτός και αν το Πεκίνο προτίθεται να αυτοκτονήσει χρηματοοικονομικά. Πάντως, εσφαλμένοι υπολογισμοί έχουν ξανασυμβεί στις παγκόσμιες οικονομικές σχέσεις, με μοιραία αποτελέσματα...
H Kίνα κατέχει αμερικανικά κρατικά ομόλογα αξίας εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων: Aν τα ξεπουλήσει ή ακόμη κι αν υπαινιχθεί πως θα τα ξεπουλήσει, μπορεί εύκολα να προκαλέσει οικονομική κρίση στις HΠA, η οποία θα έχει σοβαρές συνέπειες για όλον τον κόσμο. Aν η Oυάσιγκτον προχωρήσει στην επιβολή δασμών, το Πεκίνο θα μπορούσε να προβεί σε αντίποινα και να πυροδοτήσει μία μεγάλης κλίμακας κρίση του δολαρίου. Aυτό είναι, επίσης, ένα προσφιλές σενάριο...
Ορθώς η εύθραυστη σχέση οικονομικής αλληλεξάρτησης – γεωπολιτικής σύγκρουσης ανάμεσα στη μόνη υπερδύναμη του μεταψυχροπολεμικού κόσμου και στην ανερχόμενη μεγάλη δύναμη του 21ου αιώνα, θεωρείται μία από τις κυριότερες παραμέτρους αβεβαιότητας στις διεθνείς σχέσεις. Oμως, η πολιτική αυτή του Πεκίνου είναι γεμάτη από οξυμμένες αντιφάσεις. Tο αντιφατικό σχήμα «άγριος» καπιταλισμός με κόκκινη σημαία, η συνύπαρξη ακραίου φιλελευθερισμού στην οικονομία με το αυταρχικό πολιτικό σύστημα, εξισορροπεί σε τεντωμένο σκοινί. Ο στόχος του Πεκίνου να δημιουργήσει με τη συσώρρευση αμερικανικών χρεογράφων ένα ικανό οπλοστάσιο για την περίπτωση που θα χρειασθεί να αντιμετωπίσει μία μελλοντική κρίση με τις HΠA, είναι δίκοπο μαχαίρι.
Η νέα μορφή ισχύος της Κίνας είναι πραγματική. Αλλά είναι πιο εύθραυστη απ’ όσο αντέχει το Πεκίνο. Αυτή είναι μια αλήθεια που ουδείς έχει την πολυτέλεια να παραγνωρίσει.
Source : Kathimerini
Οι Κινέζοι είναι εδώ... Κλειδώστε την υψηλή τεχνολογία της «πράσινης ενέργειας», ασφαλίστε το δολάριο, μαντρώστε τους λύκους του Κογκρέσου και κρύψτε τις έξυπνες ιδέες σας όταν τους δείτε! Τέσσερις κλασικές ημέρες σινο-παροξυσμού οι τρέχουσες για την Αμερική. Ενώ η στρατηγική του Πεκίνου να μονοπωλήσει το σπάνιο μέταλλο που λέγεται νεοδύμιο (neodymium), απαραίτητο στις ανεμοτουρμπίνες και στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, έχει θορυβήσει σχεδόν όλους. Το σημαντικότερο στοιχείο της επίσημης τετραήμερης επίσκεψης του προέδρου Χου στις ΗΠΑ είναι η πρόθεση του να επικεντρώσει τις συζητήσεις στον τομέα των «πράσινων» επενδύσεων και σε ό, τι αφορά το σπάνιο μέταλλο neodymium, θορυβώντας την Ουάσιγκτον και το Πεντάγωνο!
Πρωτίστως, η στρατηγική αυτή των μανδαρίνων του Πεκίνου είναι υψίστης γεωοικονομικής σημασίας, καθώς υποδηλώνει την πρόθεση της Κίνας να καταστεί κυρίαρχος σε νέες σύγχρονες επενδύσεις «καθαρής τεχνολογίας». Η ευφυής αυτή απόφαση του Πεκίνου εγκαίρως να επενδύσει το όραμα της οικονομικής υπερδύναμης και στην αντιμετώπιση του κολοσσιαίου προβλήματος της κρίσης του περιβάλλοντος και της υπερθέρμανσης του πλανήτη, αναδεικνύει τον κεντρικό ρόλο της γεωπολιτικής του μέσω των επενδύσεων αυτών της αλλαγής του παιχνιδιού σε παγκόσμιο επίπεδο μέσω της «πράσινης» τεχνολογίας. Δηλαδή, σε μια βιομηχανία που βρίσκεται στα σπάργανα ακόμη.
Είναι πρόδηλο ότι η Κίνα βαδίζει με γοργό βήμα προς τη δημιουργία μιας πανίσχυρης βιομηχανίας. Ωστόσο, και εν όψει μάλιστα των συνομιλιών, στο πλαίσιο του «στρατηγικού οικονομικού διαλόγου», η υστερία παίρνει διαστάσεις. Ενας διάλογος –κατάλοιπο και αυτός-που έχει κληροδοτήσει στον Ομπάμα ο πρώην υπουργός Οικονομικών του Μπους, Χένρι Πόλσον. Ομως, ο Ομπάμα έχει στο γραφείο του προς επικύρωση απόφαση για κατάργηση ποικίλων δασμών σε κινεζικά προϊόντα που εισάγονται στην Αμερική. Και αυτό έχει εξοργίσει αφόρητα το Κογκρέσο. Οταν η Κίνα είναι μια χώρα που έχει κατ’ εξοχήν ωφεληθεί από τις εισαγωγές της στην Αμερική και έχει γίνει οικονομική δύναμη.
Η ψύχωση των Αμερικανών είναι δομημένη στο προσφιλές σενάριο: Η Kεντρική Τράπεζα της Κίνας πουλάει μερικά –λίγα μόνο κρατικά ομόλογα των ΗΠΑ– για να προσελκύσει την προσοχή των αγορών και των αιμοδιψών κερδοσκόπων. Η Wall Street κλονίζεται, το δολάριο καταρρέει...
Aραγε... θα έπαιζαν οι Κινέζοι ένα τόσο επικίνδυνο παιχνίδι; Εχουν τα δικά τους συμφέροντα, τόσο γεωπολιτικά, όσο και οικονομικά. Οπωσδήποτε δεν είναι αμερικανικό πιόνι, λιγότερο κάθε χρόνο που περνάει. Eκτός και αν το Πεκίνο προτίθεται να αυτοκτονήσει χρηματοοικονομικά. Πάντως, εσφαλμένοι υπολογισμοί έχουν ξανασυμβεί στις παγκόσμιες οικονομικές σχέσεις, με μοιραία αποτελέσματα...
H Kίνα κατέχει αμερικανικά κρατικά ομόλογα αξίας εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων: Aν τα ξεπουλήσει ή ακόμη κι αν υπαινιχθεί πως θα τα ξεπουλήσει, μπορεί εύκολα να προκαλέσει οικονομική κρίση στις HΠA, η οποία θα έχει σοβαρές συνέπειες για όλον τον κόσμο. Aν η Oυάσιγκτον προχωρήσει στην επιβολή δασμών, το Πεκίνο θα μπορούσε να προβεί σε αντίποινα και να πυροδοτήσει μία μεγάλης κλίμακας κρίση του δολαρίου. Aυτό είναι, επίσης, ένα προσφιλές σενάριο...
Ορθώς η εύθραυστη σχέση οικονομικής αλληλεξάρτησης – γεωπολιτικής σύγκρουσης ανάμεσα στη μόνη υπερδύναμη του μεταψυχροπολεμικού κόσμου και στην ανερχόμενη μεγάλη δύναμη του 21ου αιώνα, θεωρείται μία από τις κυριότερες παραμέτρους αβεβαιότητας στις διεθνείς σχέσεις. Oμως, η πολιτική αυτή του Πεκίνου είναι γεμάτη από οξυμμένες αντιφάσεις. Tο αντιφατικό σχήμα «άγριος» καπιταλισμός με κόκκινη σημαία, η συνύπαρξη ακραίου φιλελευθερισμού στην οικονομία με το αυταρχικό πολιτικό σύστημα, εξισορροπεί σε τεντωμένο σκοινί. Ο στόχος του Πεκίνου να δημιουργήσει με τη συσώρρευση αμερικανικών χρεογράφων ένα ικανό οπλοστάσιο για την περίπτωση που θα χρειασθεί να αντιμετωπίσει μία μελλοντική κρίση με τις HΠA, είναι δίκοπο μαχαίρι.
Η νέα μορφή ισχύος της Κίνας είναι πραγματική. Αλλά είναι πιο εύθραυστη απ’ όσο αντέχει το Πεκίνο. Αυτή είναι μια αλήθεια που ουδείς έχει την πολυτέλεια να παραγνωρίσει.
Source : Kathimerini
Τετάρτη 19 Ιανουαρίου 2011
Μία Σεχραζάτ ανυπολόγιστης στρατηγικής σημασίας
Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΝΕΦΕΛΗ ΤΖΑΝΕΤΑΚΟΥ
Τεράστια επιτυχία σημειώνουν οι τουρκικές σαπουνόπερες σε όσες χώρες των Βαλκανίων προβάλλονται αυτήν την περίοδο, αποτελώντας στην ουσία εργαλείο γεωπολιτικής και πολιτιστικής διείσδυσης της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή.
«Από την πόλη Ντουρανκουλάκ στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας στη Βουλγαρία έως την Πάτρα, από την πόλη Βαν στη νοτιοανατολική Τουρκία έως την Πρίστινα» τα νοικοκυριά παρακολουθούν, όπως αναφέρουν δημοσιεύματα στον τουρκικό Τύπο, κάθε βράδυ τις τουρκικές σαπουνόπερες, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνούν σε τηλεθέαση το 70%.
Καθηλωμένοι στις μικρές τους οθόνες, κάθε βράδυ στις 20.00, φαίνεται πως βρίσκονται οι τηλεθεατές στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη για να μη χάσουν το επόμενο επεισόδιο της σειράς «Σεχραζάτ» ή αλλιώς «Χίλιες και μία νύχτες». Σαπουνόπερα που έκανε ιδιαίτερη επιτυχία και στην ελληνική τηλεόραση. Προβάλλονταν αρχικά από το «Μακεδονία» και μετά από τον ΑΝΤ1.
Στη Βουλγαρία έχουν αλλάξει οι βιορυθμοί προκειμένου να βρίσκονται μπροστά στην οθόνη των τηλεοράσεών τους την ώρα της προβολής της τουρκικής σαπουνόπερας άνθρωποι όλων των ηλικιών και των δύο φύλων, ενώ ο χρόνος πλέον ορίζεται με τον προσδιορισμό «πριν ή μετά τη Σεχραζάτ».
Στην Κροατία εγχώρια αλυσίδα σουπερμάρκετ κάλεσε τους δύο πρωταγωνιστές της σειράς να κάνουν μία διαφήμιση στην τηλεόραση και είδαν τις πωλήσεις τους στη συνέχεια να εκτοξεύονται στα ύψη.
Η σαπουνόπερα «Χίλιες και μία νύχτες» προβλήθηκε στην Τουρκία πριν από μερικά χρόνια, όπου και εκεί βεβαίως αποτέλεσε μεγάλη τηλεοπτική επιτυχία.
Από τον αντίκτυπο που έχουν οι τηλεοπτικές αυτές σειρές στα Βαλκάνια «επωφελείται» πάντως το επίσημο τουρκικό κράτος, καθώς μεταβάλλεται προς το καλύτερο η εικόνα της Τουρκίας στην περιοχή, ιδίως ανάμεσα στους Βαλκάνιους χριστιανούς, όπως χαρακτηριστικά επισημαίνεται σε άρθρο της «Today's Zaman», ενώ παράλληλα μέσα σε ένα χρόνο έχουν αυξηθεί κατακόρυφα οι επισκέψεις τουριστών στην Κωνσταντινούπολη, στην «πόλη του Ονούρ και της Σεχραζάτ».
Σύμφωνα με δημοσίευμα στην αυστριακή εφημερίδα «Der Standard», οι τουρκικές σαπουνόπερες συμβαδίζουν με την επίσημη πολιτική της Αγκυρας, η οποία εκφράζεται μέσω των δηλώσεων του υπουργού Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, για την εφαρμογή δηλαδή της γραμμής «των μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες» και του «νεο-οθωμανισμού».
Ενα άλλο «αξιοπερίεργο» είναι ότι ξαφνικά παρατηρείται αυξημένο ενδιαφέρον για την τουρκική γλώσσα, με αποτέλεσμα να συρρέουν στα κέντρα εκμάθησης της τουρκικής μαθήτριες κυρίως ηλικίας από 40 έως 55 χρόνων.
Στην Αθήνα μάλιστα, πριν από μερικά χρόνια, την περίοδο που προβαλλόταν μία άλλη τουρκική σαπουνόπερα, «Τα σύνορα της αγάπης», γινόταν το αδιαχώρητο στα «φροντιστήρια τουρκικών».
Παρ' όλα αυτά στην πορεία το ενδιαφέρον μειώθηκε με συνέπεια ελάχιστοι από τους εγγεγραμμένους να ολοκληρώνουν την εκμάθηση της γλώσσας.
Στη Σερβία διαφημίζονται μέσω του Διαδικτύου κέντρα εκμάθησης της τουρκικής για μαθητές και νέους, με κίνητρο ότι «θα μπορούν να κατανοήσουν καλύτερα τον Ονούρ και τη Σεχραζάτ».
EΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
«Από την πόλη Ντουρανκουλάκ στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας στη Βουλγαρία έως την Πάτρα, από την πόλη Βαν στη νοτιοανατολική Τουρκία έως την Πρίστινα» τα νοικοκυριά παρακολουθούν, όπως αναφέρουν δημοσιεύματα στον τουρκικό Τύπο, κάθε βράδυ τις τουρκικές σαπουνόπερες, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνούν σε τηλεθέαση το 70%.
Καθηλωμένοι στις μικρές τους οθόνες, κάθε βράδυ στις 20.00, φαίνεται πως βρίσκονται οι τηλεθεατές στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη για να μη χάσουν το επόμενο επεισόδιο της σειράς «Σεχραζάτ» ή αλλιώς «Χίλιες και μία νύχτες». Σαπουνόπερα που έκανε ιδιαίτερη επιτυχία και στην ελληνική τηλεόραση. Προβάλλονταν αρχικά από το «Μακεδονία» και μετά από τον ΑΝΤ1.
Στη Βουλγαρία έχουν αλλάξει οι βιορυθμοί προκειμένου να βρίσκονται μπροστά στην οθόνη των τηλεοράσεών τους την ώρα της προβολής της τουρκικής σαπουνόπερας άνθρωποι όλων των ηλικιών και των δύο φύλων, ενώ ο χρόνος πλέον ορίζεται με τον προσδιορισμό «πριν ή μετά τη Σεχραζάτ».
Στην Κροατία εγχώρια αλυσίδα σουπερμάρκετ κάλεσε τους δύο πρωταγωνιστές της σειράς να κάνουν μία διαφήμιση στην τηλεόραση και είδαν τις πωλήσεις τους στη συνέχεια να εκτοξεύονται στα ύψη.
Η σαπουνόπερα «Χίλιες και μία νύχτες» προβλήθηκε στην Τουρκία πριν από μερικά χρόνια, όπου και εκεί βεβαίως αποτέλεσε μεγάλη τηλεοπτική επιτυχία.
Από τον αντίκτυπο που έχουν οι τηλεοπτικές αυτές σειρές στα Βαλκάνια «επωφελείται» πάντως το επίσημο τουρκικό κράτος, καθώς μεταβάλλεται προς το καλύτερο η εικόνα της Τουρκίας στην περιοχή, ιδίως ανάμεσα στους Βαλκάνιους χριστιανούς, όπως χαρακτηριστικά επισημαίνεται σε άρθρο της «Today's Zaman», ενώ παράλληλα μέσα σε ένα χρόνο έχουν αυξηθεί κατακόρυφα οι επισκέψεις τουριστών στην Κωνσταντινούπολη, στην «πόλη του Ονούρ και της Σεχραζάτ».
Σύμφωνα με δημοσίευμα στην αυστριακή εφημερίδα «Der Standard», οι τουρκικές σαπουνόπερες συμβαδίζουν με την επίσημη πολιτική της Αγκυρας, η οποία εκφράζεται μέσω των δηλώσεων του υπουργού Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, για την εφαρμογή δηλαδή της γραμμής «των μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες» και του «νεο-οθωμανισμού».
Ενα άλλο «αξιοπερίεργο» είναι ότι ξαφνικά παρατηρείται αυξημένο ενδιαφέρον για την τουρκική γλώσσα, με αποτέλεσμα να συρρέουν στα κέντρα εκμάθησης της τουρκικής μαθήτριες κυρίως ηλικίας από 40 έως 55 χρόνων.
Στην Αθήνα μάλιστα, πριν από μερικά χρόνια, την περίοδο που προβαλλόταν μία άλλη τουρκική σαπουνόπερα, «Τα σύνορα της αγάπης», γινόταν το αδιαχώρητο στα «φροντιστήρια τουρκικών».
Παρ' όλα αυτά στην πορεία το ενδιαφέρον μειώθηκε με συνέπεια ελάχιστοι από τους εγγεγραμμένους να ολοκληρώνουν την εκμάθηση της γλώσσας.
Στη Σερβία διαφημίζονται μέσω του Διαδικτύου κέντρα εκμάθησης της τουρκικής για μαθητές και νέους, με κίνητρο ότι «θα μπορούν να κατανοήσουν καλύτερα τον Ονούρ και τη Σεχραζάτ».
EΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)