Πώς οργανώνεται μιά επιχείρηση προσβολής στρατηγικών υποδομών

Πρώην στέλεχος της ΕΥΠ ο Νίκος Πελεκάσης που υπηρετούσε στο Τμήμα Προστασίας Δημόσιας Ασφάλειας της υπηρεσίας, μετά από 15 χρόνια σιωπής προβαίνει σε συγκλονιστικές αποκαλύψεις για τις τουρκικές «μαύρες» επιχειρήσεις εμρπησμού των ελληνικών δασών, αλλά προβαίνει σε αποκαλύψεις για πρώτη φορά και σε μία αποτραπείσα από την ΕΥΠ  επιχείρηση της ΜΙΤ με στόχο την ανατίναξη μεγάλου υδραγωγείου που εικάζεται ότι ήταν είτε το φράγμα του Μαραθώνα είτε τα φράγματα Κρεμαστών του Αχελώου στην Αιτωολοακαρνανία, είτε του Αλιάκμονα στην Μακεδονία. 
Στην πρώτη περίπτωση θα κατάφεραν κρίσιμο κτύπημα στην πρωτεύουσα της χώρας, ενώ στην δεύτερη περίπτωση θα ερήμωνε η κεντρική Μακεδονία. Πρόκειται για μία κλασική επιχείρηση προσβολής στρατηγικών υποδομών της αντίπαλης χώρας, η οποία εν ακιρώ ειρήνης λαμβάνει το χαρακτήρα "μαύρης επιχείρησης".
Όπως αναφέρει ο Νίκος Πελεκάσης στο dailynews24h.gr  οι πράκτορες της ΜΙΤ ακολουθούσαν συγκεκριμένο δρομολόγιο συνέλεγαν κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών πληροφορίες για προγραμματισμένους εμπρησμούς στα ελληνικά δάση.
Όπως εξηγεί «όλον τον χρόνο εξετάζαμε προσεκτικά και διασταυρώναμε τις πληροφορίες που “φωτογράφιζαν” Τούρκους πράκτορες αλλά και απλούς πολίτες που σχεδίαζαν εμπρησμούς για τους καλοκαιρινούς μήνες. "Συνήθως, έφταναν στη χώρα μας το φθινόπωρο, Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο, με πλαστά χαρτιά ή και χωρίς καθόλου χαρτιά. Η υπηρεσία διακριτικά και με πλήρη μυστικότητα παρακολουθούσε με τα μέσα που διαθέτει όλες τις κινήσεις τους και εμείς επεμβαίναμε την κατάλληλη στιγμή».
Από τη στιγμή που έφταναν στην Ελλάδα, ο πρώτος στόχος τους ήταν να εξοικειωθούν με την ελληνική πραγματικότητα και να ανιχνεύσουν τους στόχους τους. «Πρώτο μέλημά τους», λέει ο N.Πελεκάσης, «ήταν να συναντήσουν την επαφή του εδώ, που ήταν συνήθως κάποιος Τούρκος πράκτορας. Αφού μάθαιναν μερικές ελληνικές λέξεις και κάποιες στάνταρ φράσεις, σχεδίαζαν και αποφάσιζαν ποιο θα ήταν το σημείο που θα έβαζαν τη φωτιά. Συνήθως, επέλεγαν παρθένα δάση ή μεγάλες εκτάσεις σε κοντινή απόσταση από την Αθήνα ή σε άλλες μεγάλες πόλεις». Του ζητάμε να μας εξηγήσει με ποιο τρόπο οργάνωναν των εμπρησμό και τι μέσα χρησιμοποιούσαν.
«Όταν μετά από έρευνα που έκαναν κατέληγαν τελικά σε ποια περιοχή θα βάλουν τη φωτιά, δύο μέρες πριν από τον εμπρησμό πήγαιναν επί τόπου ανά τακτά χρονικά διαστήματα κάνοντας αναγνωριστικές βόλτες είτε με αυτοκίνητο είτε πεζή. Στη συνέχεια, πάντα βραδινές ώρες, τοποθετούσαν στα σωστά σημεία τους εμπρηστικούς μηχανισμούς. Όλοι οι μηχανισμοί είχαν ρολόι προγραμματισμένο να πυροδοτήσει την πυρίτιδα είτε έπειτα από δώδεκα ώρες είτε έπειτα από επτά μέρες».
Το ερώτημα είναι τι θα γίνει από εδώ και στο εξής μετά από αυτές τις αποκαλύψεις;  Θα ζητηθεί από την Τουρκία να αποδοθούν στην Δικαιοσύνη οι υπεύθυνοι των εμπρησμών;
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Η οικονομική κρίση ως συνέπεια του τέλους κυριαρχίας του δολαρίου

 Τι παθαίνεις όταν ο εκδότης του παγκόσμιου αποθεματικό νομίσματος συσσωρεύει πάρα πολλά χρέη; Τίποτα λιγότερο από το τέλος της κυριαρχίας του δολαριοκεντρικού νομισματικού συστήματος που έχουμε σήμερα.

Έτσι λέει ο Eric Janszen, οικονομικός και χρηματοπιστωτικός αναλυτής και ιδιοκτήτης του iTulip.com. (σ.σ. o οποίος είναι "ξύπνιος" καπιταλιστής και είχε προβλέψει την κρίση εδώ και χρόνια)
...
Με λίγα λόγια, εξετάζει την πιστωτική φούσκα που ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1980, και άρχισε να επιταχύνεται το 1995, και έχει φτάσει πλέον σε επικές διαστάσεις. Τα ποσά που είναι τόσο συγκλονιστικό σε αυτό το στάδιο που ο Eric πιστεύει ότι είναι πολιτικά πάρα πολύ ανεπιθύμητο να αφήσουν τις αγορές να προσαρμοστούν μόνες τους - το μέγεθος του πόνου που θα δημιουργούσε ο αποπληθωρισμός θα δημιουργούσε συνθήκες που είναι απλά ανεπιθύμητες για τους πολιτικούς που κοιτάζουν μόνο πώς να επανεκλεγούν. Η μόνη άλλη διαθέσιμη επιλογή είναι η εξυπηρέτηση των χρεών αυτών μέσω ενός δραματικά υποτιμημένου νομίσματος . Αυτός είναι και ο βασικός ρόλος της Fed σήμερα. (σ.σ. το βλέπουμε αυτό και στην Ελλάδα με τις πολιτικές αποπληθωρισμού ("λιτότητα") που εφαρμόζονται)

Και, φυσικά, μέσα από την παρέμβασή της, η Fed θα κάνει ό, τι μπορεί για να κρατήσει το σημερινό χρηματοπιστωτικό σύστημα στη θέση του για να διαιωνίσει την τωρινή διαδικασία για όσο το δυνατόν περισσότερο. Το τελικό αποτέλεσμα είναι μια ριζική μεταφορά του κίνδυνου από τη Wall Street στον φορολογούμενο. (σ.σ. δηλαδή η FED τυπώνει χρήμα, το χαρίζει στις τράπεζες και οι εργάτες παίρνουν πληθωρισμένα δολάρια ως μισθό)

Έτσι, το μεγάλο ερώτημα είναι: Πόσο καιρό μπορεί αυτό να συνεχιστεί; Υπάρχει ένα σημείο στο οποίο η εμπιστοσύνη στο σύστημα καταρρέει και οι δυνάμεις της αγοράς τελικά ξεπερνούν την παρέμβαση;

Απαντήσεις του Eric: «πολύ περισσότερο από ότι οι περισσότεροι άνθρωποι περιμένουν.» Και «Ναι».

Καταρχήν, ως η πιο σημαντική κεντρική τράπεζα στον κόσμο, η Fed έχει υπερφυσικές εξουσίες. Θεωρητικά, μπορεί να επεκτείνει τον ισολογισμό της απεριόριστα. Η ικανότητά της να απορροφά τεράστιες ποσότητες των νέων υποχρεώσεων είναι θεωρητικά απεριόριστη, και πολλέςεξ αυτών μπορεί εύκολα να αποκρύψει από λογιστικής απόψεως.

Και δεδομένου ότι οι ΗΠΑ είναι και η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, καθώς και εκδότης του αποθεματικού της νομίσματος, οι άλλες χώρες αναγκάζονται να υποστηρίξουν το ισχύον καθεστώς. Μια θανάσιμη ρωγμή στην οικονομία των ΗΠΑ θα προκαλέσει αδικαιολόγητο πόνο σε όλους τους εμπορικούς εταίρους της, έτσι ώστε να συνεχίσουν να αγοράζουν κρατικά ομόλογα σε επαρκή ποσότητα για τη χρηματοδότηση της οικονομικής δραστηριότητας των ΗΠΑ.

Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι χαρούμενοι γι 'αυτό. Και εδώ είναι που πρέπει να δοθεί προσοχή (και εδώ έρχεται και η σημασία του χρυσού).

Για το μεγαλύτερο μέρος του περασμένου αιώνα, οι Ηνωμένες Πολιτείες αποτελούσαν περίπου το 54-58% της παγκόσμιας οικονομίας. Σήμερα, το μερίδιό τους έχει συρρικνωθεί σε περίπου 18%, που σημαίνει ότι η σχετική σημασία τους για το παγκόσμιο σύστημα έχει μειωθεί.
Η έκδοση του παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος είναι ένα προνόμιο που πρέπει διαρκώς να κερδίζει μέσω της διαφάνειας και της χρηστής διαχείρισης - ιδιότητες που οι ΗΠΑ έχουν παραβιάσει κατάφωρα κατά το παρελθόν για αρκετές δεκαετίες, όπως έχουν δημιουργήσει φούσκες και τρισεκατομμύρια δολάρια σε ελλείμματα, λόγω του ότι ανέλαβε τεράστια χρέη και διότι αύξησε την προσφορά χρήματος της παρά πολύ. Έτσι, ακόμη και με δεδομένο ότι θα συνεχίζουν να υποστηρίζουν το υπάρχον νομισματικό καθεστώς, οι κεντρικές τράπεζες του κόσμου έχουν αρχίσει την αντιστάθμιση της έκθεσής τους.

Μετά από αρκετές δεκαετίες που ήταν καθαροί πωλητές, οι κεντρικές τράπεζες του κόσμου έχουν γίνει καθαροί αγοραστές χρυσού κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2009. Όπως το θέτει ο Eric:

Δεν υπήρχε σχέδιο Β στο παγκόσμιο νομισματικό σύστημα, όταν υιοθετήθηκε το δολαρίου των ΗΠΑ ως βάση των αποθεματικών των παγκόσμιων συναλλαγματικών διαθέσιμων. Η μόνη εναλλακτική είναι ο χρυσός, ο χρυσός είναι το μοναδικό αποθεματικό στοιχείο ενεργητικού που κατέχουν οι κεντρικές τράπεζες εκτός από τα δολάρια, και σε κάποιο βαθμό τα ευρώ, αλλά είναι ως επί το πλείστον ο χρυσός. Έτσι, ο χρυσός είναι η εναλλακτική. Έτσι, αυτό που νομίζω ότι πρόκειται να συμβεί είναι ότι με την πάροδο του χρόνου, σταδιακά, ότι θα υπάρξει μια αύξηση σε κάποιο σημείο επί των διαθεσίμων ποσοτήτων χρυσού από τις κεντρικές τράπεζες, καθώς θα αντισταθμίζεται η οριακή αύξηση και του αριθμού των ομολόγων του Δημοσίου των ΗΠΑ που πρέπει να κατέχουν, ως αποτέλεσμα της διεξαγωγής του εμπορίου με τις ΗΠΑ και επίσης τη διατήρηση απλώς της οικονομίας των ΗΠΑ μέσα από τα χαμηλά επιτόκια και παρέχοντας επαρκείς επενδύσεις για να συνεχίσει να προσφέρει η κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Έτσι, αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον για μένα είναι [που] αρχίζει από το δεύτερο τρίμηνο του 2009, αμέσως μετά την οικονομική κρίση, είναι όταν οι παγκόσμιες κεντρικές τράπεζες ήταν καθαροί αγοραστές χρυσού, οι οποίες μου ανέφεραν ότι το είχαν κάνει ομαδικά, αποφάσισαν ότι ήταν καιρός για σοβαρή αντιστάθμιση των περιουσιακών τους στοιχείων σε δολάρια, ακόμη και με δεδομένο ότι θα συνεχίζουν να αγοράζουν κρατικά ομόλογα για να αυξήσουν την κάλυψη τους.

Πριν από αυτό, υπήρχαν ουσιαστικά δύο ομάδες: Υπήρχαν οι αγοραστές, οι οποίοι ήταν χώρες όπως η Ινδία , η Ρωσία και η Κίνα, και οι πωλητές, οι οποίες τις περισσότερες φορές ήταν από τις ευρωπαϊκές χώρες σας. Και αυτή η διάρθρωση της αγοράς χρυσού συνεχίστηκε και διατηρήθηκε μέχρι το δεύτερο τρίμηνο του 2009, και μετατοπίστηκε σε μια πολύ ευρύτερη βάση με την αύξηση του αριθμού των κυβερνήσεων που συμμετέχουν στην αγορά χρυσού, όπως η Σαουδική Αραβία, το Μεξικό, και άλλους συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών.

Δυνατότερο νόμισμα καλεί η Κριστίν Λαγκάρντ να γίνει το γουάν

«Η Κίνα χρειάζεται ένα ισχυρότερο νόμισμα», τόνισε η Λαγκάρντ ενώ οι μεγαλύτεροι εμπορικοί εταίροι της Κίνας συνεχίζουν να θεωρούν πολύ χαμηλή την ισοτιμία του γουάν, παρότι το κινεζικό νόμισμα αυξήθηκε κατά 7% σε σχέση με το δολάριο την περίοδο Ιουνίου 2010 - Αυγούστου 2011.

Η οικονομική ηγεσία της Κίνας υπόσχεται να αυξήσει την ευελιξία του γουάν και τις εισαγωγές για την εξισορρόπηση των εμπορικών συναλλαγών. Ωστόσο δεν επιθυμεί επί του παρόντος να θέσει σε κίνδυνο τις εξαγωγές της χώρας, με το επιχείρημα ότι οι εξαγωγείς κινούνται σε πολύ στενά περιθώρια. (σ.σ. η Κίνα δε θέλει να ανεβάσει το γουάν, ώστε τα προιόντα της να εξακολουθήσουν να είναι πάμφτηνα και να πουλιούνται. Όταν βέβαια στραγγίζξει τη Δύση, τότε θα ανεβάσει το γουάν, ανεβάζοντας έτσι και το μισθό του κινέζου εργάτη, ώστε να αναλάβει αυτός να καταναλώνει -κατα το δυνατό- αυτά που ως τώρα κανατάλωναν στη Δύση)

Source : http://tsak-giorgis.blogspot.com/

Υπό όρους τα ωφέλη για τους Τουρκοκύπριους από το φυσικό αέριο

O βετεράνος δημοσιογράφος της Σημερινής Σάββας Ιακωβίδης, επεσήμανε  στις 29.12.2011 ορισμένα πράγματα με το άρθρο του « Μόνον υπό όρους οι Τ/κύπριοι να επωφεληθούν του αερίου» όταν έγραψε μεταξύ άλλων «… Αν οι Τ/κ θεωρούν ότι είναι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας – γιατί, τότε, παίρνουν διαβατήρια και ταυτότητες; – να αποκηρύξουν το ψευδοκράτος και να απαιτήσουν μαζί μας αποχώρηση του Αττίλα και των εποίκων, χωρίς τουρκικές εγγυήσεις σε μελλοντική λύση. Δέχονται; Επειδή δεν πρόκειται να δεχτούν, θα χάσουν και τα αβγά και τα πασχάλια. Δεν είναι νοητό να γίνεται λόγος για δήθεν Ειδικό Ταμείο, στο οποίο να κατατίθεται το… μερίδιό τους, είτε βρεθεί είτε όχι λύση. Οι καθαρές εξηγήσεις κάνουν τους καλούς συμπατριώτες. Δεν μπορεί οι Τ/κ να στηρίζουν το ψευδοκράτος, να αρμέγουν την Κυπριακή Δημοκρατία και την ΕΕ, και να επιμένουν και σε οφέλη από το αέριο».

http://www.sigmalive.com/simerini/columns/antistaseis/451292

Το ίδιο επεσήμανε και το προσφυγικό σωματείο Αδούλωτη Κερύνεια με ανακοίνωσή του 31.12.2011 με τίτλο «Η ανακάλυψη του φυσικού αερίου επιβάλλει την αλλαγή πολιτικής», στην οποία τονίζει:

«…Αλλαγή πολιτικής συνεπάγεται να σταματήσει και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να υπόσχεται μερίδιο στο παράνομο υποτελές στην κατοχή Καθεστώς στα κατεχόμενα( διότι αυτό είναι που εννοεί ο Πρόεδρος όταν αναφέρεται σε Τουρκοκύπριους) και να σταματήσει να υπόσχεται συνεκμετάλλευση του Φυσικού πλούτου μας στην κατοχική δύναμη , την Τουρκία. Οι Τουρκοκύπριοι εφόσον αποφασίσουν να συνταχθούν μαζί μας στον αγώνα για απελευθέρωση της Κύπρου και επανενταχθούν στην Κυπριακή Δημοκρατία, ως Κύπριοι πολίτες θα έχουν τότε κάθε δικαίωμα να απολαμβάνουν μαζί με τον υπόλοιπο Κυπριακό Λαό τα οφέλη απο το Φυσικό Αέριο.
Το Δημόσιο Συμφέρον και τα καλώς νοούμενα συμφέροντα του Κυπριακού Λαού στο σύνολό του, επιβάλλουν την πιο πάνω πορεία. Οποιαδήποτε άλλη εξέλιξη θα αποτελεί συνέχιση της εξυπηρέτησης των ξένων συμφερόντων αντί αυτών του Κυπριακού Λαού με καταστροφικές συνέπειες για το μέλλον. Ελπίζουμε οι Πολιτικές Ηγεσίες να αρθούν στο υψος των περιστάσεων και να μην θυσιάσουν στο βωμό των ξένων συμφερόντων και το ατού του Φυσικού Αερίου, προσθέτοντας ακόμη μια καταστροφική αποτυχία στο ενεργητικό τους.»

Source : http://www.koukouvagia.com/

Θα κρίνουν το μέλλον της χώρας οι επόμενες 90 μέρες ;

Στην ηγεσία της Ελλάδας βρίσκεται ένας διορισμένος από τους ξένους και τα οργανωμένα οικονομικά συμφέροντα τραπεζίτης. Το εσωτερικό πατριωτικό μέτωπο ενώ εκφράζει το 85% του ελληνικού λαού (ΝΔ, κόμματα Αριστεράς, πατριωτικό ΠΑΣΟΚ) είναι βαθιά διχασμένο ακόμα και στο εσωτερικό της Αριστεράς.
Ο ανώτατος άρχων της χώρας, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας έχει λάβει σαφή θέση υπέρ του διορισμένου πρωθυπουργού σε μία κίνηση που από «εγγυητή» τον μεταβάλει σε «στημένο διαιτητή».
Τίποτα δεν φαίνεται στον ορίζοντα να μπορεί να σπάσει αυτόν τον φαύλο κύκλο οικονομικής εξαθλίωσης και γεωστρατηγικής απαξίωσης της χώρας.
Και αυτά είναι μόνο τα «θεωρητικά: Τα πρακτικά είναι ακόμα πιο βαριά: PSI δεν υπάρχει πλέον. Τουλάχιστον οι μισοί από τους ξένους δανειστές της χώρας, περίπου το 35% αρνούνται να συμμετάσχουν και θα τους πάνε σε υποχρεωτικό «κούρεμα» οι Γερμανοί. Αυτό σημαίνει «πιστωτικό γεγονός» για το οποίο όχι απλώς αδιαφορούν οι Γερμανοί, αλλά το έχουν αποφασίσει.
Διακινούνται στο εσωτερικό τόσο ψεύτικες ειδήσεις από τα ελεγχόμενα μεγάλα ΜΜΕ της διαπλοκής που πραγματικά εντυπωσιάζουν. Αυτή η δήθεν δόση των 89 δις ευρώ δεν υπάρχει και ούτε υπήρξε ποτέ. Είναι το σύνολο του ποσού της δανειακής σύμβασης το οποίος είχε «στα χαρτιά» συμφωνηθεί αν προχωρούσε το PSI. Τίποτα άλλο.
Υπάρχουν 15 δις. ευρώ για την δόση του Μαρτίου που αν δεν δοθεί απλά θα χάσουν οι ξένες τράπεζες που μας έχουν δανείσει. Όλο αυτό το κλίμα που δημιουργείται τώρα είναι ένας καθαρός εκβιασμός για να μην οδεύσει η χώρα σε εκλογές. Ξέρουν ότι οι εκλογές θα είναι καταστροφικές για τα σχέδιά της νέας βαυαροκρατίας αφού θα αλλάξει άρδην το πολιτικό σκηνικό: Πρώτο κόμμα η Ν.Δ. με μία ευάριθμη κοινοβουλευτική ομάδα 130-140 εδρών, μία Αριστερά συνολικής ισχύος 35-40% και ένα ΠΑΣΟΚ, το οποίο θα αγωνιστεί να φτάσει το 20%.
Ο εκβιασμός εστιάζεται και πάλι στο θέμα της εξόδου από το ευρώ. Ο στενός φίλος του πρωθυπουργού Λ.Παπαδήμου με τον οποίο τσούγκριζαν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς τα ποτήρια της ακριβής σαμπάνιας που έρρεε στην γιορτή (λίγες ώρες πριν από το αηδιαστικά τηλεοπτικά στημένου «γεύματος με τους άπορους») ο πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών και πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας  Βασίλης Ράπανος προειδοποιούσε πριν λίγο ότι σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ η χώρα θα γυρίσει 20-25 χρόνια πίσω». Τα ίδια έλεγε και ο Γ.Προβόπουλος πριν δύο ημέρες.
Είναι εκπληκτικό το ότι έχει επιβληθεί στην χώρα η «δικτατορία των τραπεζιτών», η οποία κάθε μέρα δυναμώνει, ενώ οι τραπεζίτες έφεραν την Ελλάδα στο σημείο που είναι σήμερα, αλλοτριώνοντας βέβαια, τα συνήθη πιόνια τους πολιτικούς.
Πραγματικός στόχος είναι η λεηλασία της χώρας και δεν το κρύβουν: Υπουργοί από το  ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ, προπαραμονή Χριστουγέννων, πούλησαν τέσσερα υπερπολύτιμα για την ΠΑ μεταφορικά αεροσκάφη που θα μπορούσαν να είχαν μετατραπεί σε εναέρια τάνκερ, στο μισό της τιμής που αξίζουν ακόμα και ως μεταχειρισμένα στην διεθνή αγορά. Είναι η πρώτη πώληση που αποφάσισε η επιτροπή αποκρατικοποιήσεων και έπεται συνέχεια.
Το ΥΠΕΚΑ αρνείται να δώσει άδειες για γεωτρήσεις στα νότια της Κρήτης, επιμένοντας σε μια χρονοβόρα διαδικασία με βέβαιο τελικό χαμένο την Ελλάδα, αφού είναι βέβαιο ότι σε συνθήκες χρεοκοπίας θα τα αρπάξουν «για δυο πεντάρες».
Λίγοι δείχνουν αποφασισμένοι να αντιταχθούν σε αυτό που έρχεται. Ο Α.Σαμαράς θέλει, αλλά το ερώτημα είναι κατά πόσο μπορεί. Είτε το θέλει, είτε όχι είναι μέρος του συστήματος και το επιτελείο του είναι σφιχταγκαλιασμένο με το σύστημα. Εγκλωβισμένος σε συνεχή εκβιαστικά διλήμματα από τα ΜΜΕ της διαπλοκής δεν δείχνει να έχει αρκετή βενζίνη για να σπάσει τα δεσμά που τον πνίγουν. Aυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί.
Και θέμα δεν είναι μόνο το πότε θα γίνουν οι εκλογές (οι εκλογές έπρεπε να είχαν γίνει στις 4 Δεκεμβρίου) είναι και το ποια πρόταση έχει να καταθέσει όχι για έξοδο από την κρίση (δεν είναι και Θεός!), αλλά για μια συντεταγμένη πορεία της χώρας εν μέσω θυέλλης.
Για μια εθνική συμφωνία με τις δυνάμεις ακόμα και της Αριστεράς, αν η τελευταία αποφασίσει να σοβαρευθεί και από καταγγελτικός πολιτικός σχηματισμός αποφασίσει να μεταβληθεί σε δημιουργικό πολιτικό σχήμα…

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Οι 90 ημέρες που θα κρίνουν το μέλλον της χώρας, τουλάχιστον τα επόμενα δέκα χρόνια, ξεκίνησαν να μετράνε αντίστροφα, με τους οιωνούς να είναι άκρως αρνητικοί: Η χώρα κυβερνάτε απ’ευθείας από το εξωτερικό, όπως ποτέ στο παρελθόν, τουλάχιστον από την εποχή της βαυαυροκρατίας.

Το συγκριτικό πλεονέκτημα Ελλάδας και Κύπρου

του Μάριου ΕυρυβιάδηΓια την Κύπρο το 2011 πέρασε με ένα μεγάλο μπάμ. Ήταν η επισημοποίηση της ύπαρξης σημαντικών ποσοτήτων υδρογονανθράκων στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Κύπρου. Είναι σίγουρο ότι η ανακοίνωση των ερευνών της αμερικανικής εταιρείας Noble καθυστέρησε ώστε να γίνει με τον τρόπο που έγινε. Από τον Πρόεδρο Χριστόφια, λίγο πρίν φύγει ο παλιός χρόνος. Και καλώς έγινε. Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας είχε κάθε δικαίωμα ν’ ανακοινώσει τα αποτελέσματα με τον τρόπο που το έπραξε και να χαροποιήσει έτσι τους πολίτες του τόπου και να καλωσορίσει τον καινούριο χρόνο.

Να θυμίσουμε ότι οι προκαταρκτικές εκτιμήσεις έκαναν αναφορά ότι στο οικόπεδο 12 τα αποθέματα εκτιμώνται μεταξύ 3 και 9 τρις κυβικών ποδιών. Τότε οι άσπονδοι φίλοι μας καθώς επίσης και οι εχθροί μας έτρεξαν να μας ειρωνευθούν αναφορικά με τις μεγάλες μας προσδοκίες. Και έκαναν σύγκριση με τα παρακείμενα ισραηλινά οικόπεδα, κυρίως το Λεβιάθαν, όπου τα αποθέματα φαίνεται να κυμαίνονται μεταξύ 14-18 τρις, για να μας πούν ότι το δικό μας ήταν «παρακατιανό». Εγώ λέω ότι και 3 τρις να ήταν τα ευρήματα στο οικόπεδο 12 πάλι θα είμαστε μια χαρά. Μιλάμε για πραγματικά τεράστιες ποσότητες καθώς και την πιθανή ύπαρξη πετρελαίου.
Ακούγεται και γράφεται ότι τα αποθέματα στο οικόπεδο 12 ξεπερνούν κατά πολύ τις επίσημες εκτιμήσεις 5-8 τρις, με μέσο όρο 7, που είναι η επίσημη ανακοίνωση. Χωρίς να έχω καμία εσωτερική πληροφόρηση αλλά ούτε και επιστημονικές γνώσεις επί του προκειμένου αλλά και με βάση τα στοιχεία από τα γειτονικά ισραηλινά οικόπεδα, συμμερίζομαι την άποψη αυτή. Προφανώς τα γεωφυσικά δεδομένα στη συγκεκριμένη αυτή περιοχή είναι λίγο πολύ τα ίδια.
Αυτό που πιστεύω, χωρίς επίσης να έχω την οποιαδήποτε πληροφόρηση, είναι ότι οι αριθμοί 5-8 με μέσο 7 είναι «πολιτικοί» αριθμοί. Είναι λίγο πάνω από το ελάχιστο του 3 των πρωταρχικών εκτιμήσεων, αλλά κάτω από του 9 των μέγιστων εκτιμήσεων. Πιστεύω δηλαδή ότι υπήρξε προσυνεννόηση μεταξύ της κυπριακής κυβέρνησης και της αμερικανικής εταιρείας να μην ξεπερασθεί ο αριθμός 9, κυρίως για πολιτικούς λόγους ώστε να μην «εξαγριωθούν» περισσότερο οι Τούρκοι. Να μου πείτε, τι σημασία έχει. Αυτοί που πρέπει να γνωρίζουν, γνωρίζουν, που σημαίνει γνωρίζουν και οι Τούρκοι. Επιπλέον υπάρχουν και άλλα οικόπεδα. Δεν διαφωνώ. Υπάρχουν όμως πολλά ζητήματα στις διακρατικές σχέσεις που είναι γνωστά αλλά για μια σειρά από λόγους σκοπιμοτήτων, τακτικής κλπ, τυγχάνουν ειδικού χειρισμού και διαχείρισης (η άρνηση του Ισραήλ ότι κατέχει πυρηνικό οπλοστάσιο είναι μια τέτοια περίπτωση). Και η παραπάνω περίπτωση σε ότι αφορά στην κυπριακή κυβέρνηση, εκτιμώ ότι εμπίπτει στον τομέα αυτόν.
Το μείζον, βέβαια, ερώτημα όλων παραμένει το ρωμαϊκό, quo vadis (από το βαδίζω). Που βαδίζουμε λοιπόν;
Η δική μου η θέση είναι ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας, η κυπριακή κυβέρνηση (καθώς επίσης και οι πολιτικοί μας ταγοί) πρέπει να πορευθούν ως εάν δεν υφίσταται «κυπριακό πρόβλημα». Βέβαια, ο πλούτος της Κύπρου ανήκει σε όλους τους πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όλοι δικαιούνται μέρισμα. Και πολύ ορθά πράττει ο Πρόεδρος Χριστόφιας όταν λέει ότι και οι Τουρκοκύπριοι θα επωφεληθούν –ως πολίτες βέβαια και όχι ως «κοινότητα» με τη συνταγή του 50-50, που «πιπιλούν» η Άγκυρα και οι λογής λογής απολογητές του τουρκικού ρατσισμού στην Κύπρο. Όσοι, εντός και εκτός, υιοθετούν το 50-50 δεν μπορούν να έχουν και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. Στη βάση της λογικής τους, οι «κοινότητες» στην Κύπρο δεν μπορεί να είναι δυο, αλλά πέντε. Οι άλλες τρείς είναι η αρμένικη, η μαρωνίτικη και η λατινική. Με την τουρκική λογική της «κοινότητας» οι αριθμοί δεν διαδραματίζουν κανένα ρόλο. Το δέχονται αυτό οι θιασώτες του τουρκικού ρατσισμού στην Κύπρο;
Εάν η εκμετάλλευση του ενεργειακού πλούτου στην Κύπρο τεθεί υπό την «ομηρία» της επίλυσης του Κυπριακού ή του συνεπακόλουθου «λογικού» παραλογισμού της θέσης αυτής, ότι «χωρίς λύση» τίποτα δεν πρόκειται να γίνει και όταν γίνει αυτό που θα γίνει, θα πρέπει να «γίνει» μέσω Τουρκίας, η κυπριακή κυβέρνηση θα εγκλωβιστεί σε έναν φαύλο κύκλο αναποφασιστικότητας, διεθνών πιέσεων και πολιτικής παράλυσης.
Στην καθ’ όλα θεμιτή συζήτηση που έχει ήδη αρχίσει στην Κύπρο και αλλού, ως προς το πώς πρέπει να πορευθεί η Κύπρος, θέτω υπόψη το εξής: Η Κύπρος διαθέτει έναν από τους μεγαλύτερους εμπορικούς στόλους στον κόσμο –έστω και εάν ένα μεγάλο μέρος αυτού αποτελείται από σημαίες ευκαιρίας. Παραδίπλα η Ελλάδα διαθέτει τον μεγαλύτερο εμπορικό στόλο στον κόσμο. Μαζί Κύπρος και Ελλάδα διαθέτουν ένα ακτύπητο δίδυμο, το σχεδόν «απόλυτο» συγκριτικό πλεονέκτημα παγκοσμίως. Δεν θα πρέπει το στρατηγικό αυτό όπλο, κατάλληλα προσαρμοσμένο, να χρησιμοποιηθεί σε ένα οικονομικά ανταγωνιστικό περιβάλλον που πολλές φορές για Κύπρο και Ελλάδα, είναι και υπαρξιακά εχθρικό;
Συνεπώς η ενδεδειγμένη στρατηγική είναι η Κύπρος και μαζί της ο εφοπλιστικός κόσμος να επενδύσουν σ’έναν σταθμό υγροποίησης χερσαίο ή πλωτό, και χρησιμοποιώντας το συγκριτικό πλεονέκτημα ενός εκσυγχρονισμένου εμπορικού στόλου με την Ελλάδα, να αποκτήσει ελευθερία διάθεσης του πλούτου της στις διεθνείς αγορές με βάση την αγορά και τη ζήτηση. Δεν πρέπει να υπάρχει εξάρτηση από κανέναν καλοθελητή παρά μόνο στη βάση της αμοιβαίας εξυπηρέτησης συμφερόντων.
Οι γνωρίζοντες μας πληροφορούν ότι το κόστος κατασκευής σταθμού υγροποίησης είναι πολύ μεγάλο. Μεγάλο μπορεί να είναι. Είναι όμως απαγορευτικό; Με μόνο τα συντηρητικά δεδομένα του οικοπέδου 12 ασφαλώς και δεν είναι.
Η κατασκευή σταθμού υγροποίησης αερίου και η επενδυτική σύμπραξη των εφοπλιστών από Κύπρο και Ελλάδα για τη διακίνησή του στην παγκόσμια αγορά είναι η μόνη ενδεδειγμένη στρατηγική. Η στρατηγική αυτή θα διασφαλίσει τις γενιές που ακολουθούν –την τιμή τους, την ευημερία τους και τα νόμιμα δικαιώματά τους. Και θα βοηθήσει και την Ελλάδα να ορθοποδήσει.
Υ.Γ.: Έχω επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αντίληψη των ισλαμοπασάδων της Άγκυρας για την Κύπρο και το λαό της δεν ξεπερνά τα όρια της σατραπείας. Μια επίσκεψη στον ιστοτόπο της τουρκικής κρατικής Ανώνυμης Εταιρείας Πετρελαίου (TPAO) επαληθεύει πανηγυρικά τη θέση μου αυτή. Εκεί, ο ενδιαφερόμενος θα εντοπίσει το χάρτη (με φανταχτερά χρώματα) που απεικονίζει την πρόσφατη συμφωνία που οι ισλαμοπασάδες υπέγραψαν με το κατοχικό καθεστώς, δηλαδή με τον εαυτό τους. Με τη συμφωνία παραχωρούνται «μεγαλοψύχως» χωρικά ύδατα 12 μιλίων σε ολόκληρο την Κύπρο αλλά καθόλου ΑΟΖ. Ολόκληρη η Κύπρος είναι περικυκλωμένη από την ΑΟΖ της Μεγάλης (Buyuk) Τουρκίας. Είναι όπως θα έλεγαν οι Κινέζοι ένας χάρτης που αξίζει χίλιες λέξεις, και βάλε.
Source : infognomonpolitics.gr

Περί φορολογίας το ανάγνωσμα

Ένας από τους βασικούς σκοπούς της φορολογικής πολιτικής, εκτός από την κάλυψη των δημοσίων δαπανών, είναι και η περαιτέρω ανάπτυξη γενικά με ένταση της επιχειρησιακής και οικονομικής δραστηριότητας του Δημοσίου αλλά και του Ιδιωτικού τομέα. Αυτός ο στόχος υπηρετείται, όταν η Δημοσιονομική λειτουργία βασίζεται στις αρχές του δικαίου και της οικονομικής σκοπιμότητας.

Η Δημοσιονομική ανισορροπία εκδηλώνεται συνήθως, με αύξηση κρατικών ελλειμμάτων, άνοδο του δημόσιου χρέους, αποδυνάμωση της ιδιωτικής οικονομικής δραστηριότητας. Το φαινόμενο συναντάται, σε μη ορθή μακροοικονομική πολιτική της εκάστοτε κυβέρνησης, όταν αυτή παρακολουθεί μόνο τις πρόσκαιρες αναγκαιότητες του κράτους και της κοινωνίας γενικότερα. Η φορολογία είναι απαραίτητη για τη λειτουργία του κράτους, πρέπει όμως και οι υπηρεσίες που προσφέρει το κράτος στους φορολογούμενους πολίτες του να είναι ανάλογες των φορολογικών τους υποχρεώσεων.

Στην Αμερική αμφισβητήθηκε, ως αντισυνταγματική, η υποχρέωση υποβολής δήλωσης φόρου εισοδήματος χωρίς αποτέλεσμα, με αντιπρόταση την κατάργηση του φόρου εισοδήματος, χάριν ανακούφισης των φορολογουμένων, να καθιερωθεί ένας πάγιος εθνικός φόρος στις πωλήσεις, ΦΠΑ ή άλλος ειδικός φόρος, χωρίς όμως η άποψη αυτή να επιβληθεί, διότι έτσι θα υπήρχε ανισότητα κατανομής στα δημόσια βάρη μεταξύ οικονομικά ισχυρών και πτωχών  οικονομικών τάξεων.

Κατά τον Βενιαμίν Φραγκλίνο “σε αυτόν τον κόσμο δεν είναι τίποτε τόσο βέβαιο όσο ο θάνατος και ο φόρος”. Το δεύτερο – ο φόρος – συντηρεί το παρόν και το μέλλον της ζωής. Με αυτό το εργαλείο το κράτος οργανώνει και συντηρεί την έννομη τάξη, Παιδεία, Υγεία, Συγκοινωνία, Συντάξεις κλπ.
Ακόμα στο όνομα της Κοινωνικής Δικαιοσύνης (Κοινωνικό Κράτος) ανακατανέμει τα εισοδήματα χάριν των ασθενέστερων οικονομικά τάξεων, και συμβάλλει σε πολλές χώρες με ανάλογα φορολογικά κίνητρα στην ανάπτυξη της κοινωνίας.

Το φορολογικό σύστημα των οικονομικά καθυστερημένων κρατών με μικρή παραγωγικότητα και χαμηλό επίπεδο, σπάνια αποδίδει έσοδα το 30% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος, με κύρια έκφραση τους εμμέσους φόρους. Στις οικονομικά ανεπτυγμένες χώρες ο άμεσος φόρος (φόρος εισοδήματος) τείνει να καταλάβει πρωτεύουσα θέση με συμμετοχή του φόρου αυτού σε ποσοστό 60% των εσόδων.

Επίσης σε περίοδο ανάπτυξης, η αύξηση των φόρων, δεν προκαλεί βλάβη στη δημοσιονομική ισορροπία, ενώ σε περίοδο ύφεσης, η αύξηση των φόρων διευρύνει την κάμψη της οικονομίας, την περαιτέρω μείωση του εισοδήματος και αντίστοιχα της οικονομικής δραστηριότητας. Η αυστηρή φορολογία θα αποσπάσει προσωρινά, μεγαλύτερα ποσά φόρων για το κράτος, αλλά θα μειωθεί η φορολογητέα ύλη, είτε με απόκρυψη (φοροδιαφυγή), είτε με αποφυγή κτήσεως εισοδήματος και κατά συνέπεια μεσομακροπρόθεσμα θα περιοριστούν οι φορολογικές εισπράξεις.

Στη λογική αυτή εντάσσονται και οι Πρόσθετοι φόροι και τα Πρόστιμα που επιβάλλονται σε πολλές χώρες, με την απλή διαπίστωση της φορολογικής παράβασης και όχι με την αναζήτηση της Πρόσθεσης ή Επιδίωξης του φορολογουμένου, όπως γίνεται στη Μ.Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία.
Η φορολόγηση με αντικειμενικά κριτήρια αποτελεί παθογένεια του δημοσιονομικού συστήματος, διότι πολλές φορές αδικεί. Τα τεκμήρια διακρίνονται σε εκείνα που αφορούν την αύξηση της περιουσίας, και σε εκείνα που λαμβάνονται υπόψη από τις δαπάνες διαβίωσης, εις δε την Ελλάδα ουσιαστικά είναι αμάχητα, δηλαδή δεν μπορούν να αμφισβητηθούν ούτε με προσφυγή στα δικαστήρια.
Τα τεκμήρια των δαπανών διαβίωσης, σε χώρες δημοσιονομικά προηγμένες, και με παράδοση στο φόρο εισοδήματος δεν ισχύουν. Τα τεκμήρια όμως, αύξησης της περιουσίας (πόθεν έσχες), παρέχουν τη δυνατότητα στη φορολογική αρχή, να αναζητήσει βάσει αυτών το εισόδημα.

Οι χώρες χαμηλής φορολογίας αναπτύσσονται πιο γρήγορα από τις χώρες με υψηλή φορολόγηση.
Πρέπει όμως να γίνει δεκτό ότι η κινητοποίηση εγχώριων πηγών φόρων, είναι η λύση της αυτοδύναμης ανάπτυξης και καμία χώρα δεν μπορεί να αναπτυχθεί, εάν δεν επιστρατεύσει δικούς της πόρους μέσω μιας δίκαιης φορολογίας.

Στην οικονομική ανάπτυξη επιβάλλεται σχεδιασμός αναδιαμόρφωσης του Κεφαλαίου, για τις επενδύσεις με αντιστοιχία στις εγχώριες αποταμιεύσεις και στα δημόσια αποθέματα, που αυξάνονται κύρια από τη φορολογική πολιτική του κράτους. Ο υψηλότερος φόρος χειροτερεύει την αποταμίευση και παραμορφώνει την παραγωγή με συνέπεια τη συρρίκνωση της ανάπτυξης. Το μοναδικό μέσο ορθολογικής οικονομικής ανάπτυξης είναι οι επενδύσεις, πραγματοποιούμενες από την εγχώρια αποταμίευση ή τον ελεγχόμενο εξωτερικό δανεισμό.

Η προσπάθεια όμως αυτή, εκτός από σωστό οικονομοτεχνικό σχεδιασμό, έχει ανάγκη φορολογικής ευμένειας στο ξεκίνημά της, με χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές, αναγνώριση δαπανών κλπ. Οι συχνές επιδοτήσεις των τόκων, των σχετικών δανείων Κεφαλαίου Κινήσεως, πάγιων εγκαταστάσεων, των σχετικών υπηρεσιών προσωπικού, οι δωρεές περιουσιακών στοιχείων κλπ, αποτελούν γενικά επισφαλείς προσφορές στην ανάπτυξη, και μάλιστα όταν γίνονται σε χώρες με χαμηλής στάθμης Ελεγκτικές Υπηρεσίες, διότι υπάρχει ο κίνδυνος κατάχρησης και αθέμιτου ανταγωνισμού.

Εν κατακλείδι καμία χώρα δεν αναπτύχθηκε με επιδοματικές πολιτικές

Source : http://www.allinonetraining.gr/

Six pack economic governance : Τό τέλος της ανεξαρτησίας των ευρωπαϊκών κρατών

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιταχύνει τις προσπάθειές της για οικονομική ανανέωση, με κινήσεις που ενισχύουν περαιτέρω τη διακυβέρνηση της ευρωζώνης, διασφαλίζουν τη μελλοντική χρηματοοικονομική σταθερότητα και τονώνουν την ανάπτυξη και την απασχόληση. Η δέσμη προτάσεων που παρουσιάστηκε σήμερα αφορά την εφαρμογή των αποφάσεών μας και την  περαιτέρω ανάπτυξη της αρχιτεκτονικής της ευρωζώνης. Περιέχει τέσσερα στοιχεία: την Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης 2012, η οποία θέτει τις οικονομικές προτεραιότητες για το προσεχές έτος, δύο κανονισμούς για την ενίσχυση της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτήρησης στην ευρωζώνη και μια Πράσινη Βίβλο για τα Ομόλογα Σταθερότητας.

Σχολιάζοντας την υιοθέτηση της δέσμης προτάσεων, ο Πρόεδρος Barroso δήλωσε:

«Προκειμένου να επιστρέψουμε στην ανάπτυξη, τα κράτη μέλη πρέπει να προσπαθήσουν περισσότερο να υλοποιήσουν τις δεσμεύσεις τους για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και να ενστερνιστούν τη βαθύτερη ολοκλήρωση της ευρωζώνης». Και συνέχισε: «Οι στόχοι πίσω από αυτή τη δέσμη προτάσεων - οικονομική ανάπτυξη, χρηματοοικονομική σταθερότητα, δημοσιονομική πειθαρχία - συνδέονται μεταξύ τους. Χρειαζόμαστε όλα αυτά, αν θέλουμε να υπερβούμε τη σημερινή κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να βαδίσουμε προς μία Ευρώπη στην οποία η αλληλεγγύη εξισορροπείται από την ενίσχυση των ευθυνών».

Το βασικό μήνυμα της Ετήσιας Επισκόπησης της Ανάπτυξης 2012 είναι ότι, ενόψει της επιδεινούμενης οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης , απαιτούνται περισσότερες προσπάθειες για να ξαναμπεί η Ευρώπη στη σωστή τροχιά και να διατηρήσει την ανάπτυξη και την απασχόληση. Η Επισκόπηση καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη να επικεντρωθούν σε πέντε προτεραιότητες: την επιδίωξη διαφοροποιημένης και συμβατής προς την ανάπτυξη δημοσιονομικής εξυγίανσης· την αποκατάσταση της κανονικής χορήγησης πιστώσεων προς την οικονομία· την προώθηση της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας· την αντιμετώπιση της ανεργίας και των κοινωνικών συνεπειών της κρίσης· τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης . Η Επισκόπηση περιλαμβάνει κατάλογο των εκκρεμών ή μελλοντικών προτάσεων που αποσκοπούν στην τόνωση της ανάπτυξης και τις οποίες η Επιτροπή θέλει να περάσει με ταχεία διαδικασία, μέσω της κοινοτικής νομοθετικής διαδικασίας.

Οι δύο προτάσεις κανονισμών για την ενίσχυση της επιτήρησης στην ευρωζώνη  αποτελούν συνέχεια όσων έχουν ήδη συμφωνηθεί βάσει των έξι νομοθετικών μέτρων (‘Six Pack’) τα οποία θα τεθούν σε ισχύ στα μέσα Δεκεμβρίου. Δεδομένης της βαθύτερης αλληλεξάρτησης των χωρών της ευρωζώνης, η ύπαρξη της οποίας αναδείχθηκε με σαφήνεια από τη σημερινή κρίση, η Επιτροπή προτείνει την ενίσχυση τόσο του συντονισμού όσο και της επιτήρησης των δημοσιονομικών διαδικασιών για όλα τα κράτη μέλη της ευρωζώνης και ιδιαίτερα για τα κράτη που παρουσιάζουν υπερβολικά ελλείμματα, που βιώνουν ή αντιμετωπίζουν σοβαρό κίνδυνο οικονομικής αστάθειας, ή στα οποία εφαρμόζεται πρόγραμμα οικονομικής υποστήριξης.

Τέλος, με την Πράσινη Βίβλο για τα Ομόλογα Σταθερότητας, η Επιτροπή προωθεί, με δομημένο τρόπο, το σημαντικό διάλογο για την από κοινού έκδοση χρεογράφων στην ευρωζώνη. Με την παρουσίαση τριών εναλλακτικών λύσεων για τα Ομόλογα Σταθερότητας και παρέχοντας λεπτομερή ανάλυση των οικονομικών και νομικών συνεπειών τους, η Επιτροπή διαμορφώνει πλαίσιο συζήτησης και ορίζει σαφές χρονοδιάγραμμα για τα επόμενα βήματα.

Η δέσμη προτάσεων αναλυτικά

Η Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης 2012 καθορίζει ποιες πρέπει να είναι, σύμφωνα με την Επιτροπή, οι προτεραιότητες της ΕΕ για τους επόμενους 12 μήνες από την άποψη των δημοσιονομικών πολιτικών και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Η Επισκόπηση 2012 είναι το σημείο εκκίνησης για το δεύτερο ευρωπαϊκό εξάμηνο οικονομικής διακυβέρνησης. Παρουσιάζεται τώρα, και όχι τον Ιανουάριο, προκειμένου να εξασφαλιστεί επαρκής χρόνος εξέτασής της από τα κράτη μέλη και τα θεσμικά όργανα της ΕΕ. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 9 Δεκεμβρίου αναμένεται να λάβει γνώση της Επισκόπησης, η οποία, πάντως, θα αποτελέσει την κύρια εισήγηση της Επιτροπής στο εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 1^ης και 2^ας Μαρτίου 2012. Τόσο τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων (για τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις) και τα προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης (για τη δημοσιονομική πολιτική), τα οποία τα κράτη μέλη θα υποβάλουν την άνοιξη, όσο και οι νέες ή επικαιροποιημένες συστάσεις ανά χώρα που θα υποβάλει η Επιτροπή τον Ιούνιο, θα πρέπει να συνάδουν προς τις προτεραιότητες πολιτικής που διατυπώνονται στην Επισκόπηση. Τα νέα εργαλεία επιτήρησης που συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο του 'Six Pack' θα χρησιμοποιηθούν για πρώτη φορά στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου.

Βάσει της πρότασης κανονισμού για την ενίσχυση της επιτήρησης της  δημοσιονομικής πολιτικής των κρατών μελών της ευρωζώνης, τα κράτη μέλη της ευρωζώνης θα πρέπει να υποβάλλουν τα σχέδια προϋπολογισμού τους την ίδια στιγμή κάθε χρόνο, η δε Επιτροπή θα έχει το δικαίωμα να τα αξιολογεί και, εάν είναι αναγκαίο, να διατυπώνει γνώμη επ'αυτών. Η Επιτροπή θα μπορεί να ζητήσει την αναθεώρηση των σχεδίων προϋπολογισμού, εάν κρίνει ότι παρουσιάζουν σοβαρές αποκλίσεις από τις υποχρεώσεις που προβλέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Όλα αυτά θα γίνονται δημοσίως ώστε να διασφαλιστεί η πλήρης διαφάνεια.  Η πρόταση κανονισμού προβλέπει επίσης αυστηρότερες απαιτήσεις  παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων για τις χώρες της ευρωζώνης υπό διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος· οι εν λόγω απαιτήσεις θα εφαρμόζονται σε συνεχή βάση καθ 'όλον τον κύκλο του προϋπολογισμού. Τα κράτη μέλη της ευρωζώνης θα πρέπει να διαθέτουν ανεξάρτητη δημοσιονομικά όργανα και να βασίζουν τους προϋπολογισμούς τους σε ανεξάρτητες προβλέψεις.

Βάσει της πρότασης κανονισμού για την ενίσχυση της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτήρησης των χωρών της ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν ή απειλούνται με σοβαρή οικονομική αστάθεια, διασφαλίζεται ότι η επιτήρηση κρατών μελών της ευρωζώνης στα οποία εφαρμόζεται πρόγραμμα οικονομικής υποστήριξης ή τα οποία αντιμετωπίζουν σοβαρό κίνδυνο οικονομικής αστάθειας είναι αυστηρή, ακολουθεί σαφείς διαδικασίες και είναι ενσωματωμένη στο δίκαιο της ΕΕ. Η Επιτροπή θα είναι σε θέση να αποφασίσει εάν ένα κράτος μέλος που αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες όσον αφορά τη χρηματοοικονομική του σταθερότητα της θα υπόκειται σε ενισχυμένη επιτήρηση, το δε Συμβούλιο θα είναι σε θέση να εκδώσει σύσταση προς το εν λόγω κράτος να ζητήσει οικονομική βοήθεια.

Η Πράσινη Βίβλος για τα Ομόλογα Σταθερότητας αναλύει τα πιθανά οφέλη και τις προκλήσεις που παρουσιάζουν οι τρεις προσεγγίσεις για την από κοινού έκδοση χρεογράφων στην ευρωζώνη. Στο εν λόγω κείμενο αναλύεται ο πιθανός αντίκτυπος της κάθε προσέγγισης όσον αφορά: το κόστος χρηματοδότησης των κρατών μελών, την ευρωπαϊκή οικονομική ολοκλήρωση, τη σταθερότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών και τη συνολική ελκυστικότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών της ΕΕ. Εξετάζονται επίσης οι ηθικοί κίνδυνοι από κάθε προσέγγιση αλλά και οι επιπτώσεις όσον αφορά την τροποποίηση της Συνθήκης. Τα Ομόλογα Σταθερότητας θεωρούνται από ορισμένους ως δυνητικά άκρως αποτελεσματική μακροπρόθεσμη απάντηση στην κρίση δημόσιου χρέους, ενώ άλλοι ανησυχούν ότι θα αφαιρέσει τα κίνητρα της αγοράς για τη δημοσιονομική πειθαρχία και θα ενθαρρύνει τον ηθικό κίνδυνο. Η Επιτροπή καθιστά σαφές ότι οποιαδήποτε κίνηση προς την καθιέρωση των Ομολόγων  Σταθερότητας θα είναι εφικτή και επιθυμητή μόνον με ταυτόχρονη ενίσχυση της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Η έκταση αυτής της ενίσχυσης πρέπει να είναι ανάλογη με τη φιλοδοξία της προσέγγισης που θα επιλεγεί τελικά.

Source : The Economist.gr