Σκοπιανό : Εν όψει της απόφασης του Δικαστηρίου της Χάγης

Του Χρίστου Κράππα

Αυτό το «σούρτα – φέρτα» με τους σκοπιανούς , με σκοπό και στόχο μόνο τη δική μας υποχώρηση και την ικανοποίηση -- επιβράβευση των κλεφτών σκοπιανών, μου έφερε στη μνήμη μου έναν αποκαλυπτικό διάλογο μεταξύ Κολοκοτρώνη και Χάμιλτον την εποχή της επανάστασης του 1821:

«…ήλθε ο Άμιλτων να με ιδεί. Μου είπε, ότι: «Πρέπει οι Έλληνες να ζητήσουν συμβιβασμόν και η Αγγλία να μεσιτεύσει.» Εγώ του αποκρίθηκα, ότι: «Αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος. Εμείς, καπετάν Άμιλτων, ποτέ συμβιβασμόν δεν εκάμαμεν με τους Τούρκους…. Ο βασιλεύς μας εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε»…»

Αυτά τα λόγια του απελευθερωτή μας Κολοκοτρώνη είναι τα ίδια με κείνα του Περικλή προς τους Αθηναίους να μην συμβιβασθούν με τους Λακεδαιμόνιους το 431 π.Χ, γιατί, κάθε μικρή υποχώρηση κλείνει μέσα της την άμεση και μέγιστη προσταγή για υποχώρηση στα μέγιστα. Και επειδή ο Κολοκοτρώνης, Θουκυδίδη δεν ήξερε, ούτε φαντάζομαι είχε διαβάσει, αυτό που ........

χόρεψε μέσα του ήταν το ελληνικό D.N.A του, ίδιο και απαράλλαχτο εδώ και 4.000 χρόνια μέχρι τα σήμερα. Σήμερα, τι μας κάνει να υποχωρούμε στις αξιώσεις των κλεφτών γειτόνων μας;

Και το ποιο σπουδαίο και σημαντικό είναι το ακόλουθο. Απέναντί μας δεν έχουμε να κάνουμε με Σλάβο σκοπιανό, αλλά με γενίτσαρο, τον ελληνικής καταγωγής πρωθυπουργό Νίκολα Γκρούεφσκι. Το πραγματικό του όνομα είναι Νικόλαος Γκρούιος. Στη Φλώρινα υπάρχει ένα χωριό που λέγεται Αχλαδά και στο ηρώο του χωριού υπάρχει το ίδιο αυτό όνομα του παππού του που έπεσε στο Αλβανικό μέτωπο με τους Ιταλούς το 1940-41. Έχοντας λοιπόν τέτοια καταγωγή, και σπουδασμένος στην Αμερική για να παίξει το συγκεκριμένο ρόλο, ασφαλώς και γνωρίζει Θουκυδίδη και τρίβει τα χέρια του σε κάθε δική μας υποχώρηση που ενισχύει ακόμη περισσότερο την αδιαλλαξία του, την οποία μάλιστα, δεν παύει να την διαλαλεί και διακηρύσσει όπου βρεθεί κι όπου σταθεί. Και αφού είναι γενίτσαρος, ούτε πρόκειται ποτέ να υποχωρήσει σε συμβιβαστικές τάχα λύσεις περί σύνθετης ονομασίας και πράσινα άλογα. Είναι ορκισμένος αυτός και η παρέα του που κυβερνούν σήμερα το μόρφωμα αυτό κράτους, στην επίτευξη ενός και μόνο σκοπού: τον επεκτατισμό των Σκοπίων όπως δείχνουν οι χάρτες, κατ’ εντολήν των μεγάλων προστατών και εντολέων του, στα εδάφη της μέγιστης Ελληνικής Μακεδονίας που με φόντο αυτούς αρέσκεται να φωτογραφίζεται.

Κατά τον πατέρα της ιστορίας Ηρόδοτο, τα συστατικά του έθνους στοιχεία είναι: όμαιμον, ομόθρησκον, ομότροπον και ομόγλωσσον. Και φυσικά υπάρχει και ένα πέμπτο στοιχείο, η κοινή ιστορία, το οποίο δεν συμπεριέλαβε ο Ηρόδοτος γιατί το έγγραφε.

Σε όλα αυτά τα στοιχεία δεν υπάρχει καν το στοιχείο του τόπου όπου κατοικούν αυτοί οι ομοεθνείς πολίτες. Γιατί αν υπήρχε, τότε θα είχαμε δεκάδες ανά τον κόσμο Ελλάδες, Γαλλίες, Γερμανίες, Ισπανίες ….. Ακόμη λοιπόν και αυτή τη βασική αρχή με τη στοιχειώδη λογική, οι γείτονές μας την παραβιάζουν αναίσχυντα και προκλητικά.

Οι γείτονές μας, ένα άθυρμα διαφόρων εθνοτήτων, Αλβανών, Σλάβων, Βουλγάρων, Τσιγγάνων, Τούρκων και Ελλήνων, μέχρι το 1992 και αρχής γενομένης από το 1946 επί Τίτο, επειδή κατοικούσαν σε ένα μικρό κομμάτι της Μακεδονίας που συνορεύει με την κυρίως και μέγιστη Ελληνική Μακεδονία, για λόγους καθαρά επεκτατικούς, του τότε καθεστώτος, άρχισαν να την ονομάζουν Μακεδονία. Φυσικά έβαλαν και το χεράκι τους οι φυγάδες έλληνες κομουνιστές από τον Ελλαδικό χώρο του 1949. Και επειδή κανένα έγκλημα δεν είναι τέλειο, την ιστορία τους την θεωρούσαν από τον Κύριλλο και Μεθόδιο και εντεύθεν που τους έδωσαν το Κυριλλικό αλφάβητο για να μπορέσει η γλώσσα που μιλούσαν να γίνει γραπτή.
Μάλιστα έλεγαν συνεχώς πως είναι Σλάβοι και όχι Έλληνες.(βλ. άρθρα σε Γιουγκοσλαβικές εφημερίδες τις δεκαετίας του ’50 και ’60) Τι είναι λοιπόν εκείνο που τους ανάγκασε μετά το 1992 να αλλάξουν γραμμή και να μιλούν συνεχώς και αδιαλείπτως περί «Μακεδονικής εθνότητας» και «Μακεδονικής γλώσσας»; Ποιος τους είπε αιφνίδια και απροσδόκητα ότι τάχα κατάγονται από τους αρχαίους Έλληνες Μακεδόνες; Ποιος τους είπε ότι έλκουν καταγωγή απευθείας από τον Φίλιππο και τον Μέγα Αλέξανδρο;

Προφανώς, οι μεγάλοι προστάτες τους Αμερικάνοι και συγκεκριμένα το κέντρο που διαθέτουν με κύριο σκοπό την παραγωγή προγόνων. Σε αυτό το κέντρο είναι ο φωστήρας της ιστορίας, όπως αποκαλείται ο ίδιος ως ιστορικός, ο Ντάνιελ Φρίντ. Γνωρίζει αυτό το κέντρο παραγωγής προγόνων ότι, ένα δέντρο γίνεται μεγάλο και ανθεκτικό αν έχει βαθιές και μεγάλες ρίζες. Ήδη το δέντρο είχε το κλεψίκτηκτο όνομα «Μακεδονία» πάνω από 40 χρόνια, αν του προσθέτανε και ρίζες βαθιές με ιστορία σε ένα ένδοξο συνονόματο ιστορικό παρελθόν, κρατερό ήθελε γίνει και υποχείριό τους για τα επόμενα 50 χρόνια.

Και αυτό το κέντρο των αμερικάνων παραγωγής προγόνων, προχώρησε ακόμη πιο πολύ και σε απίστευτο βαθμό και σημείο. Προσπάθησε να διαβρώσει συστηματικά και αθόρυβα ακόμη και την δική μας ιστορία. Μέσω του κέντρου που διαθέτει ο Ουγκροεβραίος Σόρος που εδρεύει στα Σκόπια με σκοπό τάχα την «συμφιλίωση (= διάλυση) των λαών των Βαλκανίων», στρατολόγησε « Έλληνες» εφιάλτες δήθεν ιστορικούς για να ξαναγράψουν τη ιστορία μας.

Και πράγματι άξιος ο μισθός τους, έγραψαν την ιστορία κατά την παραγγελία. Παραβιάζοντας τις Πρώτες Αρχές της επιστήμης της ιστορίας, γεγονός, τόπος, χρόνος, και για όλα αυτά τις πηγές, έφτασαν στο επαίσχυντο κατάντημα, ο μεν κ. Βερέμης να λέγει ανερυθρίαστα πως οι Έλληνες έκαναν γενοκτονία, στην άλωση της Τρίπολης το 1821, και όχι οι Τούρκοι από την εμφάνισή τους μέχρι τα σήμερα, η κ. Φραγκουδάκη πως οι σημερινοί Έλληνες είναι «μπάσταρδοι», η κ. Κουλούρη πως δεν συμπεριέλαβαν στην ιστορία της ΣΤ΄Δημοτικού της κ.Ρεπούση το κρέμασμα από τους Τούρκους του Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε΄ γιατί, «επειδή είναι αμφιλεγόμενο ιστορικό πρόσωπο θέλαμε να τον προστατέψουμε», άκουσον άκουσον, λες και ο αείμνηστος Πατριάρχης ζήτησε την προστασία της. Έρχεται και η κ. Ρεπούση να αποτελειώσει όλα τα φρικτά και φοβερά λεχθέντα από τους προηγούμενους, γράφοντας στην σελίδα 38 του λιβελογραφήματος ιστορίας της που ευτυχώς αποσύρθηκε, οι Έλληνες του 1821, «Θαυμάζουν τους αρχαίους Έλληνες, τους οποίους θεωρούν προγόνους τους». Αυτή η επιλογή της λέξης «θεωρώ» δεν έγινε τυχαία. Είναι φοβερότερη και από το να έλεγε πως «δεν έχουμε ελληνική καταγωγή». Γιατί το ρήμα «θεωρώ», εισάγει την προς απόδειξη προκείμενη πρόταση η αλήθεια της οποίας χρήζει απόδειξης. Γιατί, όπως λέχθηκε από τον θεοειδή ιστορικό Θουκυδίδη, «ο υπονοήσας έτι δεινότερος» (Θουκ.3.82). Δηλαδή, ο φανερά επιβουλεύων δεν είναι τίποτα μπροστά στον υπονοήσαντα επιβουλεύσαντα, αφού η σκέψη είναι πιο επικίνδυνη από την ίδια τη δράση. Ο υπονοήσας είναι πολύ χειρότερος εχθρός από τον φανερό. Ο υπονοήσας χωρίς να κάνει τίποτα, πετώντας τη λέξη θεωρούν, στρέφει, υποστρέφει, επιστρέφει και εν τέλει καταστρέφει.

Ο ίδιος αυτός αμερικανός φωστήρας της ιστορίας ομιλεί και περί «Μακεδονικής» γλώσσας.
Μάλιστα τόσο προκλητικά όταν γνωρίζει ότι, η γλώσσα που μιλούν οι σκοπιανοί είναι στο μεγαλύτερο ποσοστό της Βουλγαρικά με προσμίξεις από τα Σερβικά. Οι δε Βούλγαροι όταν το ακούουν περί «Μακεδονικής» γλώσσας, μαίνονται. Και έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο γελοιότητας οι πολιτικοί των Σκοπίων, που, στις επίσημες συναντήσεις τους με ομόλογούς τους Βούλγαρους να χρησιμοποιούν διερμηνείς, και όταν απαντούν, οι Βούλγαροι τους καταλαβαίνουν χωρίς διερμηνέα. Έτσι τους λέγει να κάνουν το αμερικανικό κέντρο παραγωγής προγόνων, παράρτημα του Υπουργείου Εξωτερικών της Η.Π.Α.

Όλες οι ιστορικές πηγές, από την αρχαιότητα που έχουν διασωθεί και βρίσκονται σε δεκάδες διαφορετικά κείμενα και διαφορετικούς συγγραφείς από τον Όμηρο και μετά, όλες καταγράφουν και αντιστοιχούν --ταυτίζουν την Καστοριά με την αρχαία Ορεστίδα, τη Φλώρινα με τη Λύγκο, η Κοζάνη περιλαμβάνει την Εορδαία και το μεγαλύτερο μέρος της Ελίμειας, την Κατερίνη με την Πιερία, τη Βέροια με τη Βοττία, την Έδεσσα (αρχαία Πέλλα) με την Αλμωπία, το Κιλκίς και βόρεια η περιοχή της λίμνης Δοϊράνης ήταν η Αμφαξίτιδα και Κρηστωνία, οι λίμνες Λαγκαδά και Βόλβης με τη Μυγδονία, η Θέρμη με τον ποταμό Ανθεμούντα με την Κρουσία, το νότιο τμήμα των σημερινών Σκοπίων με την Πελαγονία κ.τ.λ. Όλες οι περιοχές αυτές διατηρούν τα ονόματά τους από τότε που έχουμε γραπτά μνημεία, 8ος αιώνας π. Χ. και εντεύθεν μέχρι σήμερα και έχουν δώσει τα ονόματά τους στους κατοίκους τους ως εθνικά ονόματα, όπως αυτά αναφέρονται στα ιστορικά κείμενα του Ηροδότου, του Θουκυδίδη, του Αρριανού, του Γεωγράφου Στράβωνα και τόσων άλλων ως, Λυγκιστές, Κρουσαίοι, Ορέστες, Βοττιαίοι, Πιέριοι, Μύγδονες, Εορδαίοι, Πελαγόνες κ.τ.λ.

Με το ζήτημα της γλώσσας που μιλούσαν όλες αυτές οι μικρές εθνότητες, που αποτελούσαν το Μακεδονικό κράτος με πολίτευμα τη βασιλεία με τη δυναστεία των Αργεάδων Τημενιδών, οι οποίοι Τημενίδες χωρίς καμμία αμφιβολία είχαν ευθεία καταγωγή από το Πελοποννησιακό Άργος που ίδρυσε ο Περδίκας τον 7ο αιώνα π.Χ., από πλήθος καταγεγραμμένων ιστορικών στοιχείων από της εποχής του Ησιόδου, αποδεικνύεται ότι μιλούσαν την ελληνική γλώσσα όπως ομιλούταν πριν τον Τρωικό πόλεμο και μάλιστα τη διάλεκτο την Αιολική. Ο Ησύχιος, λεξικογράφος του 4ου και 5ου αιώνα διέσωσε τις διαφέρουσες αυτές λέξεις Μακεδονικές, 140 τον αριθμό, όπως και στο ίδιο λεξικό του διασώζονται οι διαφέρουσες της κοινής ελληνικής τότε γλώσσας από κάθε άλλη περιοχή της Ελλάδος. Στο λεξικό του Ησύχιου καταγράφονται 51.583 λέξεις πέραν της κοινής ελληνικής από κάθε περιοχή του Ελλαδικού χώρου. Το ποιο σπουδαίο βέβαια είναι το στοιχείο ότι, όλες αυτές οι διαφέρουσες λέξεις που διασώθηκαν ως της Μακεδονικής διαλέκτου, πλην ελαχίστων από δάνεια των γειτονικών τότε λαών, όπως Θρακών, Ιλλυριών και Παιόνων, όλες είναι ελληνικής προέλευσης και μάλιστα από την Μυκηναϊκή γλώσσα όπως αυτό αποδεικνύεται μετά την αποκρυπτογράφηση της Μυκηναϊκής Γραμμικής Β. (βλ. J.N. Kalleris 1954, O. Hofman 1906, 1928, και Ι.Κ. Πομπωνά που με τον μεγαλύτερο Άγγλο ιστορικό για τη Μακεδονία N.G.L. Hammond από διαφορετικές προσεγγίσεις καταλήγουν στα ίδια συμπεράσματα.) Και όλα αυτά για ποια γλώσσα μιλούσαν οι Μακεδόνες πριν τον 5ο και 4ο αιώνα π.Χ., γιατί, κατά τους αιώνες αυτούς όλο το Μακεδονικό Βασίλειο κατακλύστηκε από την πλημμυρίδα της κοινής ελληνικής όπου πλέον ο Ευριπίδης έγραψε τις τραγωδίες «Αρχέλαος» και «Βάκχες» (από 408 έως το 406 π.Χ.) και διδάσκονταν στα θέατρα της Μακεδονίας. Σε ποια γλώσσα λοιπόν μιλούσαν και παρακολουθούσαν τις τραγωδίες αυτές οι Μακεδόνες θεατές;

Και για να πάρουμε μια εικόνα σαφή και πέρα από κάθε αμφιβολία των ως άνω αληθώς λεχθέντων, γραμμένων και διαπιστωμένων πάνω από 3.000 χρόνια, ας δούμε κάποιες λέξεις από τις διασωθείσες από τους αρχαίους συγγραφείς και τον λεξικογράφο Ησύχιο. < άγημα που έχει μείνει μέχρι σήμερα ως επίλεκτο τμήμα των αρίστων περί τον βασιλέα, με σημερινή χρήση: «άγημα αποδόσεως τιμών» (Ησυχ. Α λ. 486). αγκαλίς= το δρεπάνι (Ησυχ. Α λ. 533). Άθως>= το όρος του Αγίου Όρους Αττικόκλιτο (δεν κλίνεται) (Ησυχ. Α λ. 1650). ακόντιον= δόρυ με μικρή λόγχη που έφεραν στη ράχη οι Μακεδόνες στρατιώτες και μέρος στρατεύματος από Αγριάνες(σημερινοί Πομάκοι) και Αιολείς (Ησυχ. Α λ. 2485).
ανεδάρδανε=ανεμόλυνε και επειδή τους Δάρδανους που κατοικούσαν τότε στην περιοχή του Κοσσόβου τους θεωρούσαν από τους πιο βρόμικους λαούς είχαν κατασκευάσει κατά την ελληνική δομή της γλώσσας το ρήμα Δαρδαίνει= γαρ μολύνει (Ησυχ. Α λ. 4795). άξος=ύλη από ξύλο που κόβεται με τσεκούρι (Ησυχ. Α λ. 5639), και από αυτή τη λέξη πήρε το όνομά του ο ποταμός Αξιός επειδή μετέφερε έτοιμη ξυλεία στη θάλασσα. αορτής= δερμάτινο ιμάτιον ανάρτησης του ξίφους, σήμερα του όπλου (Ησυχ. Α λ. 5687). αργιόπους= ο αετός (Ησυχ. Α λ. 7049). Άρητος= ο Ηρακλής (Ησυχ. Α λ. 7178). άσπιλος= ονόμαζαν τον χείμαρρο (Ησυχ. Α λ. 7784). γώπας=ονόμαζαν τα ψάρια κολιούς (Ησυχ. Γ λ. 1045). δρήες= τα σπουργίτια (στρουθοί στην αττική διάλεκτο) (Ησυχ. Δ λ. 2368). παραός = ο αετός (Ησυχ. Π λ. 607). Πιερίδες= Μούσες που κατοικούσαν στα Πιέρια Όροι (Ησυχ. Π λ. 2258). Τραλλείς= εκαλούντο μισθοφόροι Θράκες παρά τον Βασιλέα «οι τας φονικάς χρείας πληρούντες» (Ησυχ. Τ λ. 1241). Χαλαστραίων συών= πόλις της Μακεδονίας (Ησυχ. Χ λ. 1241).

Επίσης ο Μαρσύας ο Μακεδών έχει διασώσει κάποιες λέξεις της προομηρικής μακεδονικής διαλέκτου που έχουν ελληνική ελληνικότατη προέλευση. Έτσι έχουμε τις λέξεις: κοριναίος= ο γιός μιας ανύπαντρης νέας (FGrH 135/6 απόσπ. 24). Και από την ίδια λέξη συνδέεται και η λέξη κύρνος (βλ. βυζαντινό λόγιο Φώτιο), όπως και άλλες πέντε λέξεις οικογενειακών σχέσεων που χρησιμοποιούσαν οι Μακεδόνες στη διάλεκτό τους, τρεις για ένα κοριτσάκι, ακραία, ακρέα και αμαλή, και δύο αντίστοιχα για ένα μεγαλύτερο μέλος μιας οικογένειας, άππα και πέλιος ή πελιγάν. Ο Μαρσύας μας αναφέρει ένα χορό με μαχαίρια ή σπαθιά των Μακεδόνων που ονομαζόταν τελεσιάς (αποσπ. 11, και η ίδια λέξη υπάρχει και στον Ησύχιο). Σε τι διαφέρει από την σημερινή λέξη «τελετή»; Και στο σημείο αυτό πρέπει να μείνουμε άναυδοι από τις επόμενες τρεις λέξεις προομηρικές που χρησιμοποιούσαν οι Μακεδόνες τότε και οι Έλληνες σήμερα απαράλλαχτες. Ο Μαρσύας διέσωσε τη λέξη γυάλα = το όνομα ενός ποτηριού που χρησιμοποιούσαν οι βασιλείς της Μακεδονίας κατά την είσοδό τους στην πόλη, και το όνομα μιας ξύλινης κούπας, όπως αυτές που φτιάχνουν οι νομάδες βοσκοί, κύπελλον (αποσπ. 21 και 22), καθαρότατα ελληνικές και η τρίτη λέξη είναι για μένα συγκλονιστική γιατί την έμαθα από την αείμνηστη μητέρα μου στα ορεινά της Πελοποννήσου και αναφέρεται στο ένα από τα τρία ήδη Δρυός, την αρία δρύ και εμείς την λέμε στην Πελοπόννησο «αριά»!!.
Το πώς γίνεται οι Μακεδόνες του 800 π.Χ. και σήμερα οι αγράμματοι γέροντες στα ορεινά απάτητα χωριά της Πελοποννήσου να χρησιμοποιούν την ίδια αυτή λέξη, πρέπει να ρωτήσουμε τον Ντάνιελ Φρίντ, υποτακτικό της Κοντολύσσας Ράϊς, παραγωγό προγόνων και γλώσσας των σκοπιανών αλλά και κάθε άλλου κράτους της περιοχής μας που θέλουν να διαλύσουν. Ήδη, το κέντρο αυτό με προϊσταμένη την Κοντολύσσα Ράϊς, έχει στείλει στην περιοχή, δηλαδή μέσα στο σπίτι μας, ως αμερικανό πρόξενο στη Θεσσαλονίκη το εκτελεστικό τους όργανο και ειδικό στη διάλυση κρατών, τον ασιατικής καταγωγής Hoyt Brian Yee με πλούσια δραστηριότητα στην περιοχή της Καστοριάς και Φλώρινας ως προστάτης της σκοπιανής εκεί δήθεν «μειονότητας». Πριν ήταν τρία χρόνια πρόξενος στο Μαυροβούνιο και αποσχίσθηκε από τη Σερβία. Σας λέγει τίποτα αυτό;

Και για να τελειώνουμε με την καταγωγή και το όνομα Μακεδών και Μακεδονία, και τι γλώσσα μιλούσαν χίλια χρόνια πριν τον Όμηρο, γιατί μια γλώσσα με τη δομή της ελληνικής γλώσσας που τροφοδότησε τις περισσότερες γλώσσες του κόσμου χρειάζεται για να κτιστεί και επικρατήσει, όχι εκατοντάδες χρόνια, αλλά χιλιάδες χρόνια, για να την βρει έτοιμη ο Όμηρος και να γράψει τα έπη του, έχουμε γραπτή πηγή από σύγχρονο του Ομήρου ποιητή τον Ησίοδο (8Ος αιών. π.Χ.) ο οποίος στο απόσπασμα από το έργο του «Ηοίαι» αναφέρει ότι ο Μάγνης και ο Μακεδών είναι γιοί του Δία και της Θυίας, κόρης του Δευκαλίωνα, και επομένως εξαδέλφια των γιών του Έλληνα, του Δώρου, του Ξούθου και του Αιόλου, το οποίο αναμφισβήτητα σημαίνει ότι οι Μακεδόνες θεωρούνταν Έλληνες και όχι, ας πούμε, Θράκες ή Ιλλυριοί. Και το να είσαι Έλληνας σήμαινε, πέρα από κάθε αμφιβολία, να μιλάς ελληνικά, και σε αυτή την περίπτωση, αφού οι Μάγνητες μιλούσαν αιολικά ελληνικά, Έλληνας σήμαινε προφανώς το να μιλάς αιολικά ελληνικά. (βλ. Πάπυρος Οξυρ.2354, αποσπ. Ησιόδου 7.3 7 Κωστ. Πορφυρ. «…η δ’ υποκυσαμένη Διί γείνατο τερπικεραύνωι υιέ δύω, Μάγνητα Μακηδόνα θ’ ιπποχάρμην , οι περί Πιερίην και Όλυμπον δώματ’ έναιον.» και στο ίδιο απόσπασμα αναφέρεται στο πρώτο του βιβλίο ο ιστοριογράφος Ελλάνικος που δημοσιεύθηκε στις αρχές του τελευταίου τετάρτου του 5ου αιώνα π.Χ.(423) και έχει επί λέξει: Στέφ. Βυζ. (Κωνστ. Πορφυρ. Περί Θεμ. ΙΙ σελ. 48 Bonn.) «Μακεδονία· η χώρα, από Μακεδόνος του Διός και Θυίας της Δευκαλίωνος, ως φησίν Ησίοδος (αποσπ. 5) … άλλοι δ’ από Μακεδόνος του Αιόλου, ως Ελλάνικος Ιερειών πρώτη των εν Άργει· «και Μακεδόνος του Αιόλου, αφ’ ου νυν Μακεδόνες καλούνται, μόνοι μετά Μυσών τότε οικούντες». ) Και τέλος είναι σημαντικό να τονίσουμε, παρ’ ότι οι δύο βασιλικοί οίκοι των Λυγκιστών, που ήταν Βακχιάδες εκ Κορίνθου, και των Τημενιδών, εξ Άργους, μιλούσαν τη Δωρική διάλεκτο, όλος ο υπήκοος πληθυσμός τους των Μακεδόνων, μιλούσαν την Ελληνική Αιολική διάλεκτο όπως μαρτυρούν τα διασωθέντα μνημεία των λέξεων.

Σήμερα, το μόρφωμα αυτό κράτος των Σκοπίων, αποτελούμενο κατά το ήμισυ από Αλβανούς οι οποίοι ομιλούν Αλβανικά και το υπόλοιπο λιγότερο από το μισό του όλου από Σλάβους που μιλούν κυρίως Βουλγαρικά ή Βουλγαροσερβικά, αξιώνουν αναίσχυντα και προκλητικά να ονομασθούν Μακεδονία και Μακεδόνες, αντίκειται σε κάθε κοινή λογική. Και τούτο γιατί είναι πέρα για πέρα γνωστό ότι, οι μεν Αλβανοί ήρθαν ως επήλυδες της περιοχής από τα παράλια της Κασπίας Θάλασσας (βλ. Στράβωνα) τον 7ο αιώνα οι δε Σλάβοι τον 8ο αιώνα με γλώσσα άγραφη μέχρι το 12ο αιώνα και χάρις στους έλληνες και το ελληνικό αλφάβητο έγινε γραπτή. Δηλαδή, οι συνιστώσες εθνότητες το γειτονικό κρατίδιο, όταν οι Έλληνες Μακεδόνες μαζί με όλους τους Έλληνες (πλην Λακεδαιμονίων) εξάπλωναν τον Ελληνικό πολιτισμό και γλώσσα στα πέρατα της οικουμένης, ούτε ήξεραν ποιοι ήταν και που βρίσκονταν.

Το πλέον λοιπόν κατάλληλο όνομα που θα μπορούσαν να έχουν με πρόσφατο λειτουργικό ιστορικό προηγούμενο, θα ήταν «Δημοκρατία της Αλβανοσλαβίας» κατά το «Τσεχοσλοβακία» και τίποτε περισσότερο. Το όνομα αυτό είναι και δίκαιο για τους πληθυσμούς αυτού του κρατιδίου που το κατοικούν. Εξ άλλου εξυπηρετεί και τους προστάτες τους αμερικανούς όταν μετά από λίγο θα θέλουν να το διαμελίσουν κατά τις συνήθειες και τα στρατηγικά τους συμφέροντα.


Source : www.kafeneio-gr.blogspot.com

Επανίδρυση : Μιά πολύπαθη λέξη

Παρίσι και Βερολίνο προχωρούν σε στενή συνεργασία ενόψει της Συνόδου Κορυφής και προκειμένου να εγγυηθούν τη σταθερότητα στην Ευρωζώνη πριν είναι πολύ αργά. Ο γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί μίλησε στην Τουλόν για «επανίδρυση» της Ευρώπης, με τη Γαλλία και τη Γερμανία στο κέντρο της να αποτελούν μία «ζώνη σταθερότητας».
Για «εκ βάθρων επανεκκίνηση»  μίλησε και ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) ώστε να αποκατασταθεί η «χαμένη τιμή» του ευρώ και των χωρών του στις διεθνείς αγορές - και ζήτησε στενότερη δημοσιονομική ενοποίηση των κρατών της ευρωζώνης, ώστε να μπορέσει η ΕΚΤ να «επισκευάσει το πιστωτικό κανάλι», όπως χαρακτηριστικά επεσήμανε. 
Ο Μάριο Ντράγκι, μιλώντας από το βήμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ζήτησε από τους Ευρωπαίους «δημοσιονομικό συμβόλαιο», όπως το ονόμασε, με το οποίο ουσιαστικά οι χώρες της ευρωζώνης θα προχωρήσουν σε πιο στενή οικονομική ενοποίηση.

Πιο στενή ευρωπαϊκή ενοποίηση επιδιώκουν τόσο η γερμανίδα Καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ όσο και ο γάλλος Πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, που συναντώνται τη Δευτέρα στο Παρίσι ώστε να προσδιορίσουν κοινή πολιτική ενόψει της Συνόδου Κορυφής την ερχόμενη Πέμπτη.
Ο κόσμος δεν θα περιμένει την Ευρώπη λέει ο Νικολά Σαρκοζί

«Πρέπει να επανεφεύρουμε τα πάντα, να ανοικοδομήσουμε τα πάντα», τόνισε ο κ. Σαρκοζί, προτείνοντας μια νέα Ευρώπη «με περισσότερη πειθαρχία, περισσότερη αλληλεγγύη, περισσότερη ευθύνη». 
Μιλώντας στην Τουλόν, εκεί όπου είχε εκφωνήσει για πρώτη φορά ομιλία το Σεπτέμβριο του 2008 μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers, ο γάλλος πρόεδρος έκανε και πάλι λόγο για την ανάγκη «επανίδρυσης».
«Είναι επείγον» είπε ο γάλλος πρόεδρος. «Ο κόσμος δεν θα περιμένει την Ευρώπη».
Προχωρώντας σε συγκεκριμένες λύσεις συντάχθηκε απολύτως με της γερμανικής έμπνευσης προτάσεις για το έλλειμμα, συστήνοντας σε όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να υιοθετήσουν τον «χρυσό κανόνα».
Επίσης επεσήμανε ότι το νέο αυστηρότερο δημοσιονομικό πλαίσιο θα πρέπει να προβλέπει κυρώσεις για όσους παρεκκλίνουν. Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, πάντως, υπογράμμισε ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να είναι όμηρος κανενός μέλους της και πρόσθεσε πως οι Βρυξέλλες δεν μπορούν να ελέγχουν τα κράτη και τους προϋπολογισμούς τους, όπως προτείνει η Γερμανία.
Αναφορικά με το ρόλο της ΕΚΤ και την προτεινόμενη από πολλές πλευρές έκδοση ευρωομολόγου, υπεραμύνθηκε της ανεξαρτησίας της κεντρικής τράπεζας.
Για την Ελλάδα σημείωσε ότι η αναδιάρθρωση του χρέους της αποτελεί εξαίρεση και όχι σημείο αναφοράς για τις χώρες της ευρωζώνης.
Κρίσιμη ομιλία Μέρκελ στην Μπούντεσταγκ
Η Γερμανία από την πλευρά της, θα επιθυμούσε οι ευρωπαϊκές χώρες να συστήσουν ειδικά κρατικά ταμεία για το δημόσιο χρέος τους που ξεπερνά το 60% του ΑΕΠ, ώστε να συμβάλλουν στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των αγορών, όπως δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών της χώρας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

«Τα ταμεία θα πρέπει να υποστηρίζονται από τα δικά τους δημόσια έσοδα και θα έχουν διάρκεια ζωής 20 ετών», εξήγησε.

Πρόκειται για μία πρόταση που θα κατατεθεί από τη Γερμανία στην Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης την ερχόμενη Πέμπτη, πρόσθεσε μιλώντας σε δημοσιογράφους.

Τις λεπτομέρειες αυτού του σχεδίου όπως και τις αλλαγές που προτίθεται να προτείνει το Βερολίνο αναμένεται να ανακοινώσει σήμερα μιλώντας στο γερμανικό κοινοβούλιο, η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ.

Η Μέρκελ αναμένεται να υπογραμμίσει τη σημασία της διασφάλισης της δημοσιονομικής πειθαρχίας στην ευρωζώνη, με περιορισμένη αλλαγή των συνθηκών.
Σε συνέντευξή της στη General-Anzeiger της Βόννης που δημοσιεύεται σήμερα, η καγκελάριος της Γερμανίας σημειώνει εκ νέου την αντίθεσή της στην έκδοση ευρωομολόγου χαρακτηρίζοντάς το «λάθος εργαλείο στην παρούσα φάση, ακόμη και ζημιογόνο».
Σε ό,τι αφορά το ενδεχόμενο ενεργότερου ρόλου της ΕΚΤ στην αντιμετώπιση της κρίσης, τονίζει ότι η κεντρική τράπεζα είναι ανεξάρτητη. «Αυτό σημαίνει για μένα ότι η ίδια επιλέγει τα κατάλληλα εργαλεία για την εκπλήρωση του στόχου της που είναι η διαφύλαξη της σταθερότητας των τιμών», επισημαίνει.

Source : TA NEA

Η στρατηγική των Κούρδων στο Ιράκ

του Ranj Alaaldin*

Προωθώντας μια κυβέρνηση με έναν ανεξέλεγκτο συνασπισμό που μαστίζεται από την καχυποψία, το Κουρδιστάν έχει καταφέρει να πραγματοποιήσει τις δικές του φιλοδοξίες.

Να εξασθενήσει συνεχώς τη Βαγδάτη, να διατηρήσει τις πολιτικές διαιρέσεις –αύτη είναι η στρατηγική των Κούρδων στο Ιράκ, μέσω ενός λεπτού παιγνιδιού χειραγώγησης και υπομονής.

Οι Ιρακινοί Άραβες είναι διαιρεμένοι και η κυβέρνηση συνασπισμού στη Βαγδάτη δεν λειτουργεί. Οι διαφορές σε θέματα εδάφους, φυσικών πόρων και της κατανομής της εξουσίας, συμπεριλαμβανομένης της εφαρμογής απαραιτήτων νομοθετικών μεταρρυθμίσεων και τα τρέχοντα ζητήματα ασφαλείας παραμένουν εμπόδια στον δρόμο της μελλοντικής σταθερότητας και προόδου.

Το Κουρδιστάν, σταθερή περιοχή, προχώρα ενώ βρίσκεται στο κέντρο των διαμαρτυριών. Συγκέντρωσε αρκετές ψήφους στις βουλευτικές εκλογές του Μαρτίου 2010 για να γίνει ο «δημιουργός βασιλειών (kingmaker)» στο μέτρο ότι ούτε ο Αλαουί ούτε ο πρωθυπουργός Νούρι αλ-Μαλίκι –νικητές στις ψήφους- δεν μπόρεσαν να σχηματίσουν ένα ανεξάρτητο συνασπισμό χωρίς τους Κούρδους.

Το αραβικό Ιράκ: μια εύθραυστη ανεξέλεγκτη κυβέρνηση

Μετά από έξι μήνες χωρίς πολιτική ηγεσία και στη μέση αδιάκοπων τρομοκρατικών επιθέσεων, το αραβικό Ιράκ σχημάτισε τελικά την κυβέρνησή του, μόνο και μόνο επειδή ο πρόεδρος του Κουρδιστάν, Μασούντ Μπαρζανί, αφήνοντας τον καθένα σε αναμονή όσον αφορά την επιλογή του υποψηφίου στον  οποίον θα πήγαιναν οι ψήφοι των Κούρδων, έκλεισε μια συμφωνία που επέτρεψε την συμμαχία των κύριων ιρακινών πολιτικών παρατάξεων, ακόμη και αν αυτή η συμφωνία δεν έφερε τίποτα.

Ο Αλαουί και ο Μαλίκι δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν για την κατανομή της εξουσίας. Οι κατανομές των υπουργικών θέσεων μόλις ικανοποίησαν μετά βίας τις διαφορετικές αποχρώσεις του ιρακινού πολιτικού φάσματος, συμπεριλαμβανομένων των Αράβων σουνιτών πολιτικών οι οποίοι, όπως ο Αλαουί, αμφισβήτησαν τις εκλογές, αλλά είχαν, λόγω της νέας κατάστασης όπου ξαναβρήκαν το χαμένο κύρος τους , αρνήθηκαν να απαντήσουν στο κάλεσμα της αντιπολίτευσης και αποσύρθηκαν από την τελευταία.

Το αραβικό Ιράκ απέκτησε συνεπώς μια εύθραυστη και ανεξέλεγκτη κυβέρνηση, οι Κούρδοι έχοντας διευκολύνει αυτή την σύσταση για να φανεί εντέλει ότι αυτή η κυβέρνηση εθνικής ενότητας αποκάλυψε στην πραγματικότητα ότι είναι μια κυβέρνηση ατόμων που υποκινούνται από καχυποψία. Οι θρησκευτικές διαφορές καθοδηγούν ακόμα την πολιτική. Η εχθρότητα που υπάρχει μεταξύ του σιιτικού κόμματος Dawa του Μαλίκι και των ισχυρών πολιτικών που συνθέτουν το μπλοκ Iraqiyah, που κυριαρχείται από σουνίτες Άραβες, το οποίο παραμένει σε επιφυλακή έναντι της ανάληψης της εξουσίας από το Dawa και των συνδέσεων των άλλων σιιτικών κομμάτων με το Ιράν.  

Όλα καλά λοιπόν για τους Κούρδους, καθώς η Βαγδάτη παραμένει αδύναμη και ανίκανη να κινηθεί. Ήταν σε θέση να εκμεταλλευτούν τις εντάσεις για να πραγματοποιήσουν τις φιλοδοξίες τους. Για παράδειγμα, όταν η Βαγδάτη αποφάσισε πρόσφατα να αναθεωρήσει μια προηγούμενη έκδοση του νόμου για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο σε βάρος των Κούρδων, η Κουρδική Περιφερειακή Κυβέρνηση έφερε πίσω τους Κούρδους επισήμους της από τη Βαγδάτη και κάλεσε στο Ερμπίλ, τον Αλαουί, τον αιώνιο εχθρό του Μαλίκι, για επείγουσες συνομιλίες.

Αυτή η αντίδραση σκόπευε να πιέσει τον Μαλίκι και την κυβέρνησή του και οι Κούρδοι βρίσκονται στα πρόθυρα της νίκης. Το νέο κείμενο του νόμου είναι μάλλον απίθανο να εγκριθεί και η χορήγηση αδειών η οποία είχε προγραμματιστεί για τον Ιανουάριο του 2012 αναβλήθηκε. Ομοίως, ενώ η Βαγδάτη είναι αποφασισμένη να μη πάρουν ποτέ οι Κούρδοι την πόλη του Κιρκούκ, πλούσια σε πετρέλαιο, το θέμα που παραμένει ακόμα σε εκκρεμότητα, προσφέρει στους Κούρδους απίστευτες ευκαιρίες για συμφωνίες με άλλους στόχους, συμπεριλαμβανομένων για το δικό τους ενεργειακό τομέα. Το Κουρδιστάν δίνει την εικόνα του πρωταθλητή της βιομηχανίας, προσκαλώντας τους διεθνείς πρωταγωνιστές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου στην επόμενη διάσκεψη στο Ερμπίλ. Για τους διοργανωτές   της εκδήλωσης -CWC (Creating opportunities, developping knowledge)- πρόκειται μόνο για τη πρώτη στο είδος της. Τα προηγούμενα συνέδρια τους ήταν όλα επικεντρωμένα στο Ιράκ ως τέτοιο, όχι τώρα πια.

Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, αν το Κιρκούκ πέσει στο πορτοφόλι τους

Και όλα αυτά συμβαίνουν επειδή η περιοχή προσελκύει τους κυρίους παράγοντες, όπως αποδεικνύεται από τη πετρελαϊκή συμφωνία αξίας 2,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων που υπογράφτηκε με τον πρώην επικεφαλής της BP Tony Hayward. Σχεδόν 40 ξένες εταιρείες από 17 χώρες έχουν δεσμευτεί να επενδύσουν στη πετρελαϊκή βιομηχανία το ποσό των 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Τίθεται ωστόσο το ερώτημα: Έχει το Κουρδιστάν ανάγκη από το Ιράκ; Το Ιράκ ελέγχει τους αγωγούς που επιτρέπουν την εξαγωγή του πετρελαίου πιο αποτελεσματικά. Η μεταφορά του πετρελαίου από δεξαμενόπλοια είναι σίγουρα εφικτή, αν και εξακολουθεί να είναι ασύμφορη, αλλά από ένα ορισμένο σημείο και μετά, ένας αγωγός θα είναι απαραίτητος αν θέλει το Κουρδιστάν να καταστεί αξιόπιστο εξαγωγέα σε θέση να διαχειριστεί τα τεράστια αποθέματά του. Μέχρι σήμερα, είναι αλήθεια, η ενεργειακές φιλοδοξίες του Κουρδιστάν εμποδίστηκαν από τον έλεγχο των αγωγών πετρελαίου από την Βαγδάτη και την χαοτική πολιτική της.

Αλλά η Βαγδάτη παρέχει στους Κούρδους πρόσθετα έσοδα για τη βελτίωση των βασικών υπηρεσιών όπως την παιδεία, των υποδομών και του στρατιωτικού εξοπλισμού που προστίθενται στα ίδια έσοδα και τα έσοδα των Κούρδων, τα οποία αδυνατεί η Βαγδάτη να ελέγξει και να εισπράξει και αντιστοιχούν το 17% του ιρακινού προϋπολογισμού αξίας τουλάχιστον ίση με 10 δις δολάρια.

Σε τελική ανάλυση, πρόκειται για την παρακολούθηση του ενδεχομένου μελλοντικού εχθρού, και για αυτό το λόγο, την διατήρηση ενός ποδιού στη Βαγδάτη, για να είναι ενήμεροι για τις παρασκηνιακές εξελίξεις και να έχουν συνεχή πρόσβαση στην πολιτική ελίτ, εξασφαλίζοντας ευκαιρίες για να ενταθεί η παρακμή.

Βέβαια, οι Κούρδοι δεν χρειάζεται να είναι μέρος του Ιράκ και θα μπορούσαν να κηρύξουν την ανεξαρτησία τους αύριο. Είναι ελάχιστες οι πιθανότητες η Τουρκία και άλλες γειτονικές χώρες, όπως το Ιράν να μπορέσουν  να  κάνουν τίποτα, με δεδομένα τα δισεκατομμύρια δολάρια συναλλαγών με το Κουρδιστάν, τα εσωτερικά προβλήματα τους και την γενική αστάθεια της περιοχής όπως και την αδυναμία τους να εισβάλουν και να καταλάβουν τις κουρδικές πόλεις.

Όμως, οι Κούρδοι δεν θα διακηρύξουν την ανεξαρτησία τους, επειδή θα ήταν ανοησία να θυσιαστεί αυτό το χρυσωρυχείο με μια μονομερή διακήρυξη της ανεξαρτησίας που θα τους έθετε στη πλευρά «της λάθος απόφασης», θα τους έκλεινε στα σύνορά τους και θα δικαιολογούσε τις αντιδράσεις της Βαγδάτης και των περιφερειακών γειτόνων .

Ωστόσο, είναι πρόθυμοι να κηρύξουν την ανεξαρτησία τους μέσα σε ένα περιφερειακό και βιώσιμο πλαίσιο, με την προϋπόθεση να πέσει το Κιρκούκ στη δικαιοδοσία τους. Στην αναμονή των εξελίξεων, οι Κούρδοι θα συνεχίσουν να λειτουργούν προς όφελος των Κούρδων και του Κουρδιστάν, που σημαίνει την  εκμετάλλευση της Βαγδάτης, επειδή όλα έχουν μια τιμή, μια τιμή που οι Ιρακινοί και το Ιράκ πρέπει να πληρώσουν για να κρατήσουν τη χώρα τους ανέπαφη.

*Ο Ranj Alaaldin είναι πολιτικός αναλυτής και για τους κινδύνους στη Μέση Ανατολή. Είναι  αναλυτής στην Next Century Foundation και ετοιμάζει διδακτωρική διατριβή  με θέμα τους Σιίτες στο Ιράκ στο London School of Economics & Political Science. Επισκέπτεται τακτικά τη Μέση Ανατολή και οδήγησε ερευνητικές αποστολές επιτόπου σε ολόκληρη την περιοχή.

Source : infognomonpolitics.blogspot

Πρωτότυπο άρθρο στα αγγλικά: http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2011/oct/14/kurdish-strategy-iraq-kurdistan

Αντιμέτωποι με την παραχάραξη της εθνικής μας υπόστασης

Μια υπόθεση με βαρύ συμβολικό φορτίο, το σκοπιανό, αναμένεται να έρθει δυναμικά στο προσκήνιο το αμέσως επόμενο διάστημα. Η κυβέρνηση Παπαδήμου θα βρεθεί αντιμέτωπη όχι με ένα θέμα που αφορά την οικονομική κρίση αλλά την εξωτερική πολιτική. Την προσεχή Δευτέρα, το αργότερο την Τρίτη, θα εκδοθεί η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου τη Χάγης για την προσφυγή της ΠΓΔΜ που εγκαλεί την Ελλάδα για παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, με τον ισχυρισμό ότι στο ελληνικό βέτο οφείλεται η μη ένταξή της στο ΝΑΤΟ.
Το αμέσως επόμενο διάστημα θα πραγματοποιηθούν συμβούλια υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, στα οποία θα συζητηθεί η συγκεκριμένη ετυμηγορία, συμβούλια που εκτιμάται ότι θα πραγματοποιηθούν με πρωτοβουλία συμμάχων της ΠΓΔΜ. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η ετυμηγορία δεν θα είναι απολύτως θετική για την ελληνική πλευρά, θα είναι «μοιρασμένη», δικαιώνοντας με «εποικοδομητική ασάφεια» τις δύο πλευρές. Διπλωματικές πηγές μάλιστα εκτιμούν πως η απόφαση θα είναι ελαφρώς υπέρ των Σκοπίων.

Η ετυμηγορία της Χάγης ταράζει το πολιτικό σύστημα
Το θέμα αυτό έχει συζητηθεί σε κυβερνητικές συσκέψεις της προηγούμενης κυβέρνησης, αλλά και του υπουργείου Εξωτερικών υπό τον κ. Σταύρο Δήμα και απασχολεί κομματικά επιτελεία ακριβώς γιατί το ιστορικό του βάρος προϊονίζεται πολιτικές εντάσεις δυσανάλογες ίσως προς το πραγματικό του μέγεθος. Αλλά και για έναν ακόμη, ουσιαστικότερο, λόγο: Μια ψυχρολουσία στην πρώτη ελληνική δοκιμασία ενώπιον της Χάγης, προφανώς θα δημιουργήσει ένα πολύ κακό προηγούμενο, το οποίο θα έχει ευθεία επίδραση στα ελληνοτουρκικά. Είναι πάγια ελληνική θέση η ανάγκη παραπομπής της διαφοράς περί την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Διεθνές Δικαστήριο, το οποίο αντιμετωπίζεται, διαχρονικά, από την ελληνική διπλωματία ως δύναμη του καλού. Εάν καταρρεύσει αυτή η συλλογική πεποίθηση, εάν αποδειχθεί ψευδαίσθηση η βεβαιότητα ότι στη Χάγη κρύβεται η σωτηρία από τις τουρκικές μονομερείς διεκδικήσεις στο Αιγαίο, είναι προφανές ότι θα ανακύψει ζήτημα επαναχάραξης της εθνικής στρατηγικής που ισχύει από τη μεταπολίτευση και μετά. Διπλωματικές πηγές
επισημαίνουν ότι ο άξονας Σκοπίων-Άγκυρας έχει ισχυροποιηθεί πολύ τους τελευταίους μήνες και προβλέπουν ότι στη περίπτωση που πράγματι εκδοθεί μεσοβέζικη ετυμηγορία, η κυβέρνηση Ερντογάν θα κάνει ό, τι μπορεί για να την αξιοποιήσει. Ο εθνικιστής πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ Ν. Γκρούεφσκι προφανώς θα ξεκινήσει διεθνή καμπάνια για να διαφημίσει την επιχειρηματολογία του, ενώ αναμένεται να κλιμακωθούν οι αλυτρωτικού περιεχομένου προκλήσεις από τη γειτονική χώρα. Στο εσωτερικό ο αντίκτυπος θα είναι βαρύς για αρκετούς και σύνθετους λόγους.
 
Φαντάσματα από το παρελθόν
Το πρόβλημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, παρόλο που είναι αντικειμενικά υποδεέστερο σε διπλωματική σημασία σε σχέση με τα ελληνοτουρκικά, έχει επηρεάσει τις εσωτερικές εξελίξεις πολύ περισσότερο. Είναι η υπόθεση που οδήγησε τον Αντώνη Σαμαρά στη σύγκρουση με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και στην κατάρρευση της τότε κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας. Είναι σημείο αναφοράς για τη διακυβέρνηση Καραμανλή, με τους υποστηρικτές του τέως πρωθυπουργού να αναπολούν πάντα με ενθουσιασμό το βέτο του Βουκουρεστίου. Η δημόσια αναφορά, άλλωστε, του Κ. Καραμανλή σε βέτο, στο διάγγελμα που απηύθυνε στον ελληνικό λαό από το Βουκουρέστι, είναι ένα από τα κεντρικά επιχειρήματα που χρησιμοποίησε η νομική ομάδα της ΠΓΔΜ για να στηρίξει τον ισχυρισμό ότι η Ελλάδα εμπόδισε την ένταξη στο ΝΑΤΟ, παρόλο που η Ενδιάμεση Συμφωνία προβλέπει ότι τα Σκόπια μπορούν να εντάσσονται σε διεθνείς οργανισμούς με την προσωρινή ονομασία FYROM. Αντίθετα, η ελληνική πλευρά υποστηρίζει ότι πρόκειται για ομόφωνη απόφαση της Συμμαχίας και επικαλείται τα Συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής που το επιβεβαιώνουν. Παράγοντες της ελληνικής διπλωματίας επισημαίνουν ότι ήταν λάθος της τότε κυβέρνησης το γεγονός ότι δεν κατήγγειλε την Ενδιάμεση Συμφωνία, επικαλούμενη τον αλυτρωτισμό των Σκοπίων, πριν φθάσει η ώρα της κρίσης για την ένταξη στο ΝΑΤΟ. Και επίσης ότι όταν κατατέθηκε η προσφυγή της ΠΓΔΜ στη Χάγη (επί κυβέρνησης Καραμανλή) θα έπρεπε να γίνει ανταγωγή από την ελληνική πλευρά για να εκδικαστούν οι δύο υποθέσεις ταυτόχρονα και να αμβλυνθούν οι εντυπώσεις από ενδεχόμενη μη ικανοποιητική απόφαση.  

Ζήτημα ψυχολογίας 
  Στην κατάσταση που βρίσκεται η χώρα, με αρνητική διεθνή εικόνα και μειωμένη αξιοπιστία, ένα χτύπημα από τη διεθνή δικαιοσύνη θα λειτουργήσει παράξενα στη συλλογική ψυχολογία. Πολύ περισσότερο όταν διακύβευμα στον εσωτερικό δημόσιο διάλογο είναι η προστασία της εθνικής κυριαρχίας από την εισβολή επίδοξων επιτηρητών και κηδεμόνων. Και επειδή είναι πολύ της μόδας η επίδειξη πατριωτισμού και οι καταγγελίες περί μειοδοσίας, επειδή έχει μπει στο πολιτικό λεξιλόγιο το «νέο Γουδή», είναι φανερό ότι η συζήτηση σχετικά με το σκοπιανό δεν θα γίνει με νηφαλιότητα. Για την κυβέρνηση Παπαδήμου θα πρόκειται για την πρώτη μεγάλη δοκιμασία σε ένα θέμα που δεν αφορά την οικονομική πολιτική, πολύ περισσότερο που τα κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνησή του έχουν εντελώς διαφορετικές απόψεις επί του θέματος. Για τον Γ. Παπανδρέου η συγκυρία είναι εξαιρετικά δυσάρεστη, καθώς θα πρέπει να εξηγήσει ότι οι εξελίξεις είχαν δρομολογηθεί πριν αναλάβει ο ίδιος την πρωθυπουργία. Αλλά και σε αυτή την περίπτωση, είναι προφανές ότι θα δεχθεί τις συνήθειες αιτιάσεις για αδυναμία διαχείρισης, ειδικά στα θέματα εξωτερικής πολιτικής. Για τον Α. Σαμαρά το ζήτημα είναι περίπλοκο: Το σκοπιανό έχει σημαδέψει την πολιτική διαδρομή του, κάποιοι λένε και τον ψυχισμό του. Για να είναι συνεπής με τον εαυτό του, θα πρέπει να σηκώσει τόνους, να καταγγείλει τους κυβερνητικούς χειρισμούς και, με βάση τους κανόνες της κοινής λογικής, το Διεθνές Δικαστήριο.

Κάποιοι στην παράταξή του θα θυμηθούν ότι το έθνος είναι ανάδελφο και άλλοι μπορεί να νοσταλγήσουν τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια με τον ήλιο της Βεργίνας στις σημαίες. Για τον Κ. Καραμανλή η πρόκληση είναι καθαρή: Δεν έσπασε τη σιωπή του για την οικονομία, θα τη διατηρήσει και για το σκοπιανό; Είναι ο μόνος φυσικός πρωταγωνιστής αυτής της υπόθεσης που ξεκίνησε από το Βουκουρέστι και κατέληξε στη Χάγη. Υπάρχουν θεωρίες επί θεωριών για τις πολιτικές συνέπειες της οργής Μπους εναντίον του και για τη στάση του στο σκοπιανό. Θα αφήσει άλλους να μιλήσουν αντ’ αυτού, θα εκφραστεί γραπτώς ή θα παραμείνει παρατηρητής; Ενδιαφέρον δε, εμφανίζει και η στάση που θα κρατήσει στο θέμα ο αρχηγός του τρίτου κόμματος που στηρίζει την κυβέρνηση ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. Γιώργος Καρατζαφέρης.
Source : http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=108498&catID=11

ΣΚΟΠΙΑΝΟ:ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΦΩΝΩ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΘΕΤΗ ΟΝΟΜΑΣΙΑ

Κωνσταντίνος Χολέβας

Πολιτικός Επιστήμων

     Τα Σκόπια παραμένουν σταθερά στην αδιάλλακτη στάση τους, διότι τους δώσαμε δικαιώματα με τις συνεχείς λεκτικές υποχωρήσεις και παλινωδίες μας. Εν πάση περιπτώσει και επειδή προτείνεται από ορισμένους η λεγόμενη σύνθετη ονομασία, η οποία θα περιέχει τον όρο «Μακεδονία», θεωρώ υποχρέωσή μου ως Μακεδών να καταθέσω τους ακόλουθους προβληματισμούς:

            Διαφωνώ με την σύνθετη ονομασία, διότι αποτελεί λανθασμένη στρατηγική εκ μέρους της Ελλάδος. Εμείς παρά την επίσημη θέση του 1992 , η οποία ζητούσε την απάλειψη του όρου Μακεδονία από το όνομα των Σκοπίων, δείχνουμε διάθεση μεγάλης υποχωρήσεως. Τα Σκόπια από το 1991 δεν έχουν υποχωρήσει ούτε ίντσα. Ούτε το πακέττο Πινέϊρο συζήτησαν ποτέ σοβαρά όπως δηλώνει ο Γκλιγκόροφ στα Απομνημονεύματά του. Όταν δείχνουμε διατεθειμένοι να υποχωρήσουμε απέναντι σε ένα πολυεθνικό κρατίδιο 2 εκατομμυρίων κατοίκων τότε τί μηνύματα στέλνουμε στην Τουρκία;
            Διαφωνώ με κάθε ονομασία που θα περιέχει τον όρο Μακεδονία, διότι υπάρχει πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ’ όψιν μας το ενδεχόμενο διαλύσεως του κράτους των Σκοπίων. Οι Αλβανοί που αποτελούν το 30% του πληθυσμού έχουν ήδη δείξει και ενόπλως τις αποσχιστικές διαθέσεις τους  το 2001. Έχουν ως συμμάχους δύο παράγοντες: Την εκρηκτική γεννητικότητά τους και την πρόθεση της διεθνούς κοινότητος να ανακηρύξει ανεξάρτητο Κοσσυφοπέδιο. Οι δυτικές περιοχές των Σκοπίων αναρτούν την αλβανική σημαία και αναμένουν να ενωθούν με τους αδελφούς τους του Κοσσυφοπεδίου. Μόλις προ ολίγων ημερών παραιτήθηκε ο Αλβανός Πρόεδρος του Συνταγματικού Δικαστηρίου της ΠΓΔΜ επειδή οι πλειοψηφούντες Σλάβοι δικαστές απηγόρευσαν την χρησιμοποίηση της αλβανικής σημαίας. Στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 26-10-2007 ο Αλί Αχμέτι, αρχηγός του μεγαλυτέρου αλβανικού κόμματος στα Σκόπια, απειλεί με νέα ανάφλεξη σαν εκείνη του 2001. Αισθανόμενοι την απειλή πολλοί Σλάβοι στρέφονται προς την απόκτηση βουλγαρικής υπηκοότητος, μεταξύ δε αυτών ο πρώην Πρωθυπουργός Λιούπτσο Γκεοργκίεφσκι.
            Εάν, λοιπόν, το κράτος αυτό διαλυθεί μεταξύ Αλβανίας και Βουλγαρίας, τότε θα είναι έσχατος εξευτελισμός να έχουμε παραχωρήσει το όνομα, την Ιστορία και τον πολιτισμό μας σε ένα κράτος που δεν θα υπάρχει. Εάν κατορθώσει να μην διαλυθεί, το κράτος των Σκοπίων θα μεταβληθεί σε χαλαρή Ομοσπονδία με δύο τουλάχιστον καντόνια. Ένα υπό αλβανική και ένα υπό βουλγαρική κηδεμονία. Άρα η οποιαδήποτε παραχώρηση ονόματος με δική μας υπογραφή θα προσφερθεί ως καλοδεχούμενο δώρο στα ενδεχόμενα αλυτρωτικά και προπαγανδιστικά σχέδια των δύο αυτών γειτονικών χωρών. Η σύνθετη ονομασία είναι πολλαπλώς επικίνδυνη. Ας μείνουν τα πράγματα ως έχουν τώρα –με απειλή και άσκηση ελληνικού ΒΕΤΟ- και ας περιμένουμε λίγα χρόνια για να δούμε αν θα επιβιώσει η κρατική οντότητα της ΠΓΔΜ.
            Διαφωνώ με κάθε ονομασία που θα περιέχει το όνομα Μακεδονία, είτε ως σύνθετο είτε ως παράγωγο, διότι πίσω από το πρόβλημα του ονόματος κρύβεται το μεγάλο ερώτημα της εθνικής ταυτότητος. Αν με δική μας υπογραφή οι βόρειοι γείτονές μας ονομασθούν διεθνώς «Άνω Μακεδονία»ή «Νέα Μακεδονία» ή κάτι σχετικό τότε σε λίγα χρόνια ΑΥΤΟΙ θα καθιερωθούν παγκοσμίως ως Μακεδόνες και κληρονόμοι του ελληνομακεδονικού πολιτισμού. Τώρα τουλάχιστον έχουμε την δυνατότητα να διαφωνούμε με τις διαστρεβλώσεις τους, διότι δεν έχουμε βάλει καμμία τελική υπογραφή. Αν όμως βάλουμε την υπογραφή μας τότε την χάνουμε την ταυτότητα του Μακεδόνος! Εκατομμύρια Έλληνες Μακεδόνες στην Ελλάδα και στην Ομογένεια δεν θα μπορούμε πλέον να χρησιμοποιούμε αυτόν τον ιστορικό όρο. Θα είμαστε Βορειοθεσσαλοί ή κάτι τέτοιο. Σκεφθείτε το δράμα των Μακεδονικών Ομοσπονδιών στις ΗΠΑ , στον Καναδά κ. α. όταν θα τους απαγορευθεί η χρήση του όρου Μακεδόνες. Το πρόσφατο σχέδιο Νίμιτς έρριξε ήδη τις προειδοποιητικές βολές.
            Διαφωνώ με την αποδοχή από την Ελλάδα μιας σύνθετης ονομασίας, διότι έτσι ενθαρρύνουμε με δική μας ευθύνη τον αλυτρωτισμό των Σκοπίων. Εκείνοι μάς έχουν ανάγκη, όχι εμείς αυτούς.
            Σέβομαι την γνώμη των καλοπροαίρετων συμπολιτών μας, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι μία σύνθετη ονομασία ( Νέα Μακεδονία ή Άνω Μακεδονία κλπ) είναι η μία αξιοπρεπής λύση για το όνομα του σκοπιανού κράτους. Όμως διαφωνώ ριζικά με την άποψή τους. Αν υπογράψουμε την σύνθετη ονομασία θα έχουμε συναινέσει με την δική μας υπογραφή ότι η Ιστορία και ο πολιτισμός της Μακεδονίας είναι κάτι ξεχωριστό και αποκομμένο από τον Ελληνισμό. Πολύ σύντομα το Άνω ή το Νέα θα ξεχασθεί ή θα περιέλθει σε αχρησία. Το Μακεδονία θα μείνει. Και σε τελευταία ανάλυση οι κάτοικοι αυτού του κράτους θα λέγονται Μακεδόνες. Δεν θα λέγονται Νεομακεδόνες ή Ανωμακεδόνες. Μπορεί να λέμε την χώρα Μεγάλη Βρετανία, αλλά οι κάτοικοι λέγονται Βρετανοί, όχι Μεγαλοβρετανοί. Στα αγγλικά η χώρα είναι Great Britain , αλλά οι πολίτες είναι British, όχι Great British. Οι Σκοπιανοί, λοιπόν, θα ακούονται διεθνώς ως Μακεδόνες και μάλιστα με την δική μας συμφωνία.
          
(Τμήμα  ομιλίας που παρουσιάσθηκε στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλονίκης στις 5-11-2007).

Αγώνας για την διάσωση του πλανήτη

Της ΝΤΙΝΑΣ ΒΑΓΕΝΑ

Μάχες απελπισίας ετοιμάζονται να δώσουν οι περισσότερες χώρες του πλανήτη μέσα στο επόμενο δεκαπενθήμερο για να πετύχουν πίστωση χρόνου για τα Πρωτόκολλα του Κιότο που λήγουν το 2012, με πεδίο επιχειρήσεων τη φετινή διάσκεψη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές αλλαγές, η οποία ξεκίνησε χθες στο Ντέρμπαν της Νότιας Αφρικής.

Ολέθρια σύμπτωση και θανατηφόρα υπόμνηση των συνεπειών της υπερθέρμανσης του πλανήτη; Λίγες ώρες πριν αρχίσουν οι εργασίες της διάσκεψης, μια ολονύχτια σφοδρή καταιγίδα που έπληξε όλη την επαρχία Κουαζούλου - Νατάλ, στα νοτιοανατολικά της χώρας, προκάλεσε εκτεταμένες πλημμύρες και κατολισθήσεις. Τουλάχιστον 11 άνθρωποι σκοτώθηκαν επειδή κατέρρευσαν τα άθλια καταλύματά τους -οι έξι σε παραγκουπόλεις (townships) στα περίχωρα του Ντέρμπαν. Ακόμα και η στέγη του συνεδριακού κέντρου της διάσκεψης έπαθε καταστροφές.
Λίγες οι ελπίδες
Παρά τα καιρικά προβλήματα, η διάσκεψη ξεκίνησε για να ολοκληρωθεί στις 9 Δεκεμβρίου. Κηρύσσοντας την έναρξη των εργασιών, ο πρόεδρος της Νότιας Αφρικής, Τζέικομπ Ζούμα, επικαλούμενος ιδιαίτερα την αγωνία των φτωχών, αναπτυσσόμενων χωρών, απηύθυνε έκκληση προς τους συμμετέχοντες εκπροσώπους 191 χωρών να συνεργαστούν ώστε να προκύψει ένα αποτέλεσμα «ισορροπημένο, δίκαιο και αξιόπιστο» και να επανακυρώσουν τα Πρωτόκολλα του Κιότο.
Εμφανίστηκε συντονισμένος με το πνεύμα του ΟΗΕ που ζητάει διαφορετική διαχείριση της γης και των υδάτων, επισημαίνοντας ότι η αρώσιμη γη έχει μειωθεί κατά 25% από διάβρωση (Λατινική Αμερική), ραγδαία ερημοποίηση (Δυτική Αφρική) και μόλυνση (Δυτική Ευρώπη).
Αλλά, παρά τις αγωνιώδεις εκκλήσεις του αναπτυσσόμενου κόσμου -και της Ευρωπαϊκής Ενωσης- για περιορισμό των εκπομπών αερίων άνθρακα από τις μεγάλες βιομηχανικές χώρες, λίγες είναι οι ελπίδες. Ο,τι δεν συμφωνήθηκε στην Κοπεγχάγη το 2009 και στο Κανκούν το 2010, μοιάζει εξαιρετικά απίθανο να συμφωνηθεί στο Ντέρμπαν το 2011.
Η Ε.Ε. εμφανίστηκε πρόθυμη να υπογράψει μία χρονική επέκταση ισχύος των Πρωτοκόλλων του Κιότο για τον περιορισμό των αερίων που συντελούν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Ομως, άλλες χώρες που τα είχαν υπογράψει από το 1997, αποδεχόμενες τον περιορισμό των εκπομπών κατά 25% (άλλο εάν η τήρηση στην πράξη παραμένει αμφίβολη) όπως Ρωσία, Ιαπωνία και Καναδάς, δεν συμφωνούν. Μάλιστα, η καναδική κυβέρνηση χθες ανακοίνωσε ότι η χώρα αποσύρεται από τα Πρωτόκολλα.
Και, βέβαια, είναι οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Ινδία, οι τρεις μεγαλύτερες χώρες-ρυπαντές επί Γης. Η πρώτη ουδέποτε επικύρωσε τα Πρωτόκολλα. Οι δύο άλλες ουδέποτε τα υπέγραψαν. Και των τριών όμως η ρυπογόνα δραστηριότητα, αυξανόμενη, εξακολουθεί να συμβάλλει στην πλανητική υπερθέρμανση.
Το ήδη προδιαγεγραμμένο βαρύ διαπραγματευτικό κλίμα στο Ντέρμπαν επιβαρύνει κι άλλο η απόφαση της Ινδίας και της Βραζιλίας, που συντάχθηκαν με τη θέση των άλλων πλούσιων βιομηχανικών κρατών να μην ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις με νομικά δεσμευτικό περιεχόμενο ως προς τις εκπομπές πριν από το 2015. Η Ε.Ε. και οι αναπτυσσόμενες χώρες ζητούν άμεση έναρξη διαπραγματεύσεων με προοπτική κατάληξής τους το 2015.
Η βρετανική ΜΚΟ OXFAM, στο περιθώριο της διάσκεψης, τόνισε σε ανακοίνωσή της ότι η «απογείωση» των τιμών στα σιτηρά εξαιτίας των συνεπειών στη γεωργία που προκάλεσαν ακραία καιρικά φαινόμενα μόνο μέσα στους τελευταίους 18 μήνες, έχει ρίξει δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους στη φτώχεια.

(Πηγές: Reuters, Γαλλικό, ΑΠΕ, BBC, Mail&Guardian-mg.co.za)

Ενα παιχνίδι δράσης και στρατηγικής σκέψης

Ένα παιχνίδι ζωντανής δράσης κάνει το paintball να φαίνεται πρωτόγονο. Τα όπλα στο Airsoft είναι όσο πιο αληθοφανή γίνεται, τα πυρομαχικά πλαστικά και ακίνδυνα. Ωστόσο, αυτή η μπιλίτσα γράφει το όνομά σου. Και πίσω από τα πιο αληθινά ακίνδυνα όπλα, οπλαρχηγός στην Ελλάδα ο Λάμπρος Χούτος.
Ο Λάμπρος Χούτος βρίσκεται σε μια ιδιαίτερα πλεονεκτική κατάσταση, αφού, από τη μία, γνωρίζει όσο λίγοι –και φυσικά εκ των έσω– πρόσωπα και καταστάσεις του ελληνικού ποδοσφαίρου, ενώ, από την άλλη, έχει στη διάθεσή του ένα τεράστιο οπλοστάσιο: Τουφέκια, πολυβόλα, χειροβομβίδες, βομβιδοβόλα, πιστόλια, εκρηκτικά, νάρκες – η εικόνα του Terminator θα ήταν μονίμως δακρυσμένη, εάν ήταν κρεμασμένη στο Airsoft Center, τη γιάφκα του Λάμπρου. Το ότι όλα αυτά τα φοβερά και τρομερά πολεμοφόδια είναι σχεδόν τόσο φονικά όσο ένα παιδικό νεροπίστολο δεν είναι άμεσα αντιληπτό – κι αυτό είναι ένα μεγάλο ατού.
Το Airsoft είναι, πρωταρχικά και κύρια, μια ρεαλιστική αναπαράσταση στρατιωτικών συνθηκών και τα αντίγραφα των όπλων είναι τόσο πιστά, ώστε ακόμα και το έμπειρο μάτι μπορεί να λαθέψει. Εάν λοιπόν ο Λάμπρος αποφάσιζε να πάρει το όπλο του για να καθαρίσει την κόπρο του ποδοσφαίρου, θα αρκούσε να πάρει όπλα, παλάσκες, εξαρτύσεις, να αρματωθεί σαν αστακός και να κάνει ντου σε μια μάζωξη παραγόντων. Τα σκάνδαλα τύπου Κoriopolis, τα λαδώματα και τα στημένα παιχνίδια θα λύνονταν επί τόπου, καθώς οι νονοί της μπάλας θα έτρεχαν πανικόβλητοι να σωθούν οριστικά μεταμελημένοι και τρομαγμένοι μέχρι συγκοπής ή θα ζητούσαν κλαψουρίζοντας έλεος. Μέσα στον πανικό της ξαφνικής επίθεσης, ουδείς θα είχε την ψυχραιμία να παρατηρήσει προσεκτικά τα όπλα, ουδείς θα σκεφτόταν, π.χ., πως ο γεμιστήρας του αυτόματου θα μπορούσε να περιέχει μόνο προωθητικό αέριο και ότι τα φονικά βλήματα είναι πλαστικά σφαιρίδια (τίποτα περισσότερο από μικροσκοπικές μπίλιες, μόλις 6 χιλιοστών).
Ευτυχώς ή δυστυχώς, ο Λάμπρος Χούτος δεν έχει καμιά διάθεση να σκαρώσει μια τέτοια φάρσα. Έχοντας κλείσει το κεφάλαιο της σταδιοδρομίας στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο –τουλάχιστον προς το παρόν–, ο Λάμπρος ασχολείται πλέον επιχειρηματικά με το Airsoft. Είναι ο πρώτος και ο μεγαλύτερος εισαγωγέας εξοπλισμού για το παιχνίδι και, δικαιωματικά, ο τίτλος του ανθρώπου που έφερε το Airsoft στην Ελλάδα τού ανήκει. «Όλα ξεκίνησαν από το Call of Duty, κατά κάποιο τρόπο» λέει ο ίδιος. «Όταν ήμουν παίκτης της Ίντερ, μαζί με τους υπόλοιπους, τον Ρεκόμπα, τον Ιμπραΐμοβιτς κ.λπ. είχαμε ενθουσιαστεί με το συγκεκριμένο βιντεοπαιχνίδι, παίζαμε με τις ώρες. Στη συνέχεια, έμαθα ότι υπάρχει ένα ζωντανό Call of Duty, ένα παιχνίδι που έχει να κάνει με στρατιωτικά σενάρια, ρόλους, στόχους, δράση, κ.ο.κ. Έτσι ανακάλυψα το Airsoft. Όταν ήρθα στον Πανιώνιο, παίζαμε με τους συμπαίκτες μου κάθε Δευτέρα, στο ρεπό μας από την προπόνηση, και αυτό μας έκανε πολύ καλό, ακόμα και στο ποδόσφαιρο. Γιατί ήρθαμε πιο κοντά, ήμασταν ενωμένοι και μάλλον δεν ήταν τυχαίο το ότι εκείνη ακριβώς τη χρονιά είχαμε βγει στην Ευρώπη».
Το 2008, όταν ο Λάμπρος Χούτος είχε την έμπνευση να δει το Airsoft επιχειρηματικά, στην Ελλάδα ο κύκλος όσων είχαν ακούσει κάτι γι' αυτό ήταν εξαιρετικά περιορισμένος – ακόμα κι εάν στο εξωτερικό, και ιδιαίτερα την Άπω Ανατολή, το Airsoft έχει έως και εικοσαετή ιστορία. «Όταν δημιουργήσαμε το Airsoft Center και αρχίσαμε να εισάγουμε τα πρώτα αξεσουάρ, το κοινό μας δεν πρέπει να υπερέβαινε τα δέκα με δεκάπεντε άτομα. Σήμερα υπολογίζουμε ότι ο κύκλος έχει διευρυνθεί τόσο, ώστε το Airsoft να αφορά 3.000 με 4.000 άτομα σε όλη την Ελλάδα» λέει ο Λάμπρος.
Ομάδες με αγριεμένα και αποφασιστικά ονόματα (π.χ., Black Knights, Silent Death, Loners, Sandmen, Δαίμονες), φόρουμ, διακηρύξεις, κανόνες, οργάνωση, ιεραρχία, κώδικες συμπεριφοράς, εμβλήματα και όλα τα συμπαρομαρτούντα, που θα ταίριαζαν σε ένα στρατιωτικό σχηματισμό, ξεπηδούν από παντού. Παρέες των δέκα ή και πολύ περισσότερων μελών από όλη την Ελλάδα δηλώνουν την ύπαρξή τους διαδικτυακά και οργανώνουν παιχνίδια στην ύπαιθρο, σε εγκατελελειμμένα εργοστάσια και κτίρια ή παλιά στρατόπεδα. Ντύνονται κομάντο με στολές παραλλαγής, αναλόγως του περιβάλλοντος, φορτώνονται αναρίθμητα αξεσουάρ (από διόπτρες, φακούς, σκοπευτικά με λέιζερ, γιλέκα, κράνη, υδροδοχεία, σακίδια, έως ενδοσυνεννόηση με ακουστικό και συσκευές νυχτερινής όρασης), ορίζουν ένα σενάριο και ρίχνονται στη μάχη, τη διάσωση, την απαγωγή, την καταστροφή στόχου – οτιδήποτε. Το γεγονός ότι η ποικιλία προϊόντων του Airsoft Center ξεπερνά τα 3.000 αντικείμενα είναι ένα μικρό δείγμα τού πόσο κοντά είναι το παιχνίδι στο να χαρακτηριστεί ως παράδεισος του γκατζετάκια. Ο καθένας μπορεί να επιλέξει το όπλο της αρεσκείας του, είτε είναι αυτό κάποιο hi-tech πολυβόλο, είτε ένα ρετρό τυφέκιο, είτε το παλιό καλό και εμβληματικά αντάρτικο Καλάσνικοφ – το οποίο, για να έχει κανείς μια τάξη κόστους, τιμάται περί τα 225 ευρώ και είναι σίγουρο ότι, εάν τυχαίνει να έχεις μακρύ μούσι, σαρίκι και καφίγια, θα σε κάνει ιδιαίτερα πειστικό στη γειτονιά σου σαν μάχιμο Ταλιμπάν. Όμως, το Airsoft δεν είναι μια μιλιταριστική παρωδία και όσοι ασχολούνται με αυτό το κάνουν με τη μέγιστη σοβαρότητα, όχι όμως επειδή απαραιτήτως είναι στρατόκαυλοι. Ο Λάμπρος Χούτος, για παράδειγμα, δεν υπηρέτησε ούτε και θα ήθελε να έχει περάσει τη θητεία του στις ειδικές δυνάμεις. Για εκείνον το Airsoft είναι «χόμπι, παρέα, προπόνηση, επαφή με τη φύση». Με άλλα λόγια, δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα παιχνίδι ανάμεσα σε ανθρώπους που έχουν μια συμπάθεια στα όπλα ως αντικείμενα και όχι σαν μέσα αφανισμού, που εκτιμούν το πνευματικό παιχνίδι στρατιωτικού τύπου χωρίς να κρύβουν μέσα τους ούτε τρομοκράτες ούτε πολεμοχαρείς μισθοφόρους.
Στα σχέδια του Airsoft Center είναι η δημιουργία του πρώτου πεδίου μάχης, ειδικά διαμορφωμένου για το συγκεκριμένο παιχνίδι, καθώς, αντίθετα από ό,τι συμβαίνει με το paintball που είναι ήδη αρκετά δημοφιλές, στην Ελλάδα δεν υπάρχει ακόμη κάποιος χώρος αποκλειστικά προορισμένος για παιχνίδια Airsoft.
Ανεξάρτητα από ό,τι μπορεί να συμβαίνει στη διάρκεια ενός παιχνιδιού και πέρα από κάθε άλλο κανονισμό, η δράση διακόπτεται αμέσως μόλις εμφανιστεί ο τυφλός: Στο Airsoft οποιοσδήποτε μπορεί, λίγο πολύ, να επιλέξει οποιοδήποτε όπλο και όποιο αξεσουάρ του αρέσει. Εκείνο όμως που δεν μπορεί να παραλείψει είναι τα ειδικά, αυξημένης αντοχής γυαλιά για τα μάτια. Οι μπίλιες που εκτοξεύονται από τα όπλα του Airsoft μπορεί να είναι εντελώς ακίνδυνες, με τον πιο σοβαρό τραυματισμό που θα προξενήσουν να είναι μια σημειακή μελανιά, τα μάτια είναι όμως μια άλλη υπόθεση. Άρα, όποτε κάποιος εντοπιστεί χωρίς τα γυαλιά του, οι υπόλοιποι φωνάζουν τυφλός και το παιχνίδι σταματά, ενδεχομένως με τα πρέποντα μπινελίκια για τον άφρονα που αγνόησε τον έναν, τον βασικό και απαράβατο κανόνα στο Airsoft.
Το παιχνίδι μπορεί να είναι, επί της ουσίας, μια απομίμηση πολέμου, παραδόξως όμως βασίζεται στην ειλικρίνεια και την εντιμότητα. Για τους παίκτες του Airsoft τίποτα δεν είναι πιο σιχαμένο από τη ζαβολιά του τύπου που, παρότι νεκρός, παριστάνει τον άτρωτο, τον Highlander κ.λπ. Στο Airsoft σε σημαδεύουν, νιώθεις την μπιλίτσα να σε χτυπά σε κάποιο μέρος του σώματός σου και, αναλόγως του σεναρίου, οφείλεις είτε να πέσεις νεκρός και να βγεις από το παιχνίδι, ή να παραστήσεις τον τραυματία και να καλέσεις το νοσοκόμο να σε γιατροπορέψει. Οι ζαβολιές μπορεί να σε κάνουν αθάνατο – αλλά αυτό θα ισχύει για λίγο. Οι ομάδες είναι μικρές κοινωνίες, τα λαμόγια περιθωριοποιούνται και αποκλείονται με συνοπτικές διαδικασίες. Σε κάποιο airsoft-forum δημοσιεύονται χαρακτηριστικές οδηγίες προς μαχομένους: «Οι νεκροί δε μιλάνε ή όταν μιλάνε δε λένε τίποτα σχετικό με το παιχνίδι-σενάριο που παίζεται. Αποχωρούν από το χώρο με το ένα χέρι σηκωμένο για να τους αναγνωρίζουν οι υπόλοιποι, ενώ προσπαθούν να μην προκαλούν πρόβλημα στην εξέλιξη του παιχνιδιού κατά την αποχώρηση τους. Δε ρίχνουμε ποτέ σε αποστάσεις κάτω από τα δέκα μέτρα για παιχνίδια woodland και κάτω από τα 5 μ. για παιχνίδια CQB, ενώ τηρούμε ανάλογα με τις συγκεκριμένες αποστάσεις για παιχνίδια σε συνδυασμό πεδίων (π.χ. urban). Δε σημαδεύουμε ποτέ στο κεφάλι, ακόμα και εάν σε κάποιες περιπτώσεις το κεφάλι είναι ενδεχομένως το μόνο εκτεθειμένο μέρος». Για τους έχοντες ανάγκη υποτίτλων, woodland είναι οι επιχειρήσεις σε δασώδη περιοχή, CQB είναι το Close Quarter Battle, η μάχη σε περιορισμένο χώρο, το urban είναι το αστικό σκηνικό. Όσο για την ορολογία, είναι αυτούσια η διεθνής στρατιωτική γλώσσα. Είπαμε: Ο ρεαλισμός είναι το ιερό δισκοπότηρο για το Airsoft.
Για όσους θα έτειναν να έχουν παραβατικές φαντασιώσεις, τα όπλα του Airsoft κατά το νόμο θεωρούνται αεροβόλα, απαγορεύεται η χρήση τους σε χώρους όπου δεν ισχύουν οι ελεγχόμενες συνθήκες του παιχνιδιού και μεταφέρονται με συγκεκριμένες προδιαγραφές ασφαλείας – έστω και εάν στην πράξη είναι λιγότερο ισχυρά από τα συνήθη αεροβόλα. Επίσης, κάθε όπλο Airsoft, όσο πειστικό και εάν είναι στο μάτι, εκ κατασκευής είναι αδύνατον να μετατραπεί σε κανονικό πυροβόλο, δηλαδή να εκτοξεύσει αληθινά βλήματα. Έτσι, όποιος φαντασιώνεται τον εαυτό του σαν Ράμπο των προαστίων θα απογοητευτεί μαθαίνοντας ότι με τα όπλα του Airsoft (ηλεκτρικά, αερίου ή ελατηρίου, σε τιμές από 150 έως 800 ευρώ) η ταχύτητα των σφαιριδίων και το βεληνεκές τους είναι κατάλληλα μόνο για ένα εικονικό death match. Ο τελευταίος επιζών στο Airsoft θα πανηγυρίσει το θρίαμβό του μαζί με τα υποτιθέμενα θύματά του σε κάποια παρακείμενη του στίβου μάχης κοψιδερί-μπριζολερί. Γιατί, μάλλον, ισχύει αυτό που λέει ο Λάμπρος Χούτος, ότι «πέρα από οτιδήποτε άλλο, το Airsoft κάνει τα άτομα που ασχολούνται μαζί του, άντρες ή γυναίκες, να βγαίνουν από το σπίτι τους. Και να φτιάχνουν ξανά παρέες». Ελήφθη.

To άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nitro