Οι απειλές από την κλιματική αλλαγή

Τη μεγαλύτερη απειλή για την ειρήνη και την ασφάλεια αποτελεί η κλιματική αλλαγή, όπως προειδοποιούν τα Ηνωμένα Έθνη σε κείμενο που υπογράφτηκε από τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Ο Ατσίμ Στέινερ από το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ είπε ότι η κλιματική αλλαγή μπορεί να αυξήσει δραματικά την κλίμακα των φυσικών καταστροφών.

Για την τοποθέτησή του βασίστηκε στα στοιχεία της προβλεπόμενης αύξησης κατά 3 έως 4 βαθμούς Κελσίου της θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια του αιώνα και της ανόδου κατά ένα μέτρο του επιπέδου των θαλασσών.

Οι απειλές είναι πολλές, δήλωσε ο Ακίμ Στάινερ αναφερόμενος στην ξηρασία στη Σομαλία, στις πλημμύρες στο Πακιστάν και στις συνέπειές τους στην αγορά των ειδών διατροφής.

Οι δηλώσεις αυτές έρχονται μετά την κήρυξη των περιοχών της Σομαλίας σε κατάσταση λιμού από τα Ηνωμένα Έθνη.

Μάλιστα φέρνοντας σαν παράδειγμα τη Σομαλία, ο Ατσίμ Στέινερ είπε ότι τέτοιου είδους φαινόμενα σε περίπτωση που συμβούν ταυτόχρονα και αρχίσουν να επηρεάζουν την παγκόσμια και τοπική αγορά τροφίμων μπορούν να οδηγήσουν σε μετατόπιση πληθυσμού και μετανάστευση μεγάλων πληθυσμιακών ομάδων.

Προειδοποίησε δε, ότι η διεθνής κοινότητα, σε περίπτωση που αυτά τα σενάρια γίνουν πραγματικότητα, κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη με πραγματικά ακραίες προκλήσεις.

«Τα αποτελέσματα της κλιματικής αλλαγής δεν αρχίζουν απλώς να φαίνονται, αλλά επιταχύνονται», προειδοποίησε.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Γκι-μουν πρόσθεσε από την πλευρά του: «Δεν πρέπει να εθελοτυφλούμε, η κλιματική αλλαγή αποτελεί απειλή για τη διεθνή ασφάλεια. Οι λιμοί, η άνοδος του επιπέδου της θάλασσας αποτελούν απειλές για την ειρήνη και την ασφάλεια» πρόσθεσε.

Η επόμενη διάσκεψη του ΟΗΕ για το Κλίμα, η οποία θα διεξαχθεί στο Ντέρμπαν της Νότιας Αφρικής τον Δεκέμβριο, «πρέπει να είναι αποφασιστικής σημασίας» πρόσθεσε ο ΓΓ του ΟΗΕ. «Οι αναπτυσσόμενες χώρες πρέπει να τεθούν επικεφαλής της αντιμετώπισης, αλλά οι αναπτυσσόμενες χώρες πρέπει επίσης να αναλάβουν το μερίδιο των ευθυνών τους. Δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν απλοί θεατές».

Διπλωματικές πηγές ανέφεραν ότι υπήρξε έντονη αντιπαράθεση μεταξύ της Ρωσίας και τη Γερμανίας για την τελική μορφή του κειμένου.

Η Ρωσία απέρριψε αρχικά κείμενο του Συμβουλίου Ασφαλείας, το οποίο συνδέει την κλιματική αλλαγή με θέματα ασφαλείας. Όμως ο Ρώσος απεσταλμένος στη συνέχεια δέχθηκε να συναινέσει σε ένα πιο «ήπιο» κείμενο.

Η Αμερικανίδα πρέσβης στα Ηνωμένα Έθνη, Σούζαν Ράις, έκανε λόγο για επιτακτική ανάγκη αντιμετώπισης του θέματος της κλιματικής αλλαγής το οποίο αναπόφευκτα πρέπει να συνδεθεί με την ασφάλεια υπογραμμίζοντας την ανάγκη συνεργασίας και δράσης των κρατών.

Τελικά τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας συμφώνησαν σε ένα κείμενο το οποίο κάνει λόγο για «πιθανές επιπτώσεις στον τομέα της ασφάλειας εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής».
Source : TA NEA

Τω Αγνώστω Τουρίστα

Δόξα και τιμή στον Αγνωστο Τουρίστα που επιμένει ακόμη να επισκέπτεται τη χώρα μας.


Από τη στιγμή που εμφανίζεται έτοιμος να υποστεί και να αψηφήσει τους ταξιτζήδες και το ΠΑΜΕ, τους «Αγανακτισμένους» και τα τσαντίρια στο Σύνταγμα, τους κλειστούς αρχαιολογικούς χώρους, τις βρώμικες παραλίες, τις πανάκριβες υπηρεσίες, τα κακά ξενοδοχεία και τους πονηρούς μαγαζάτορες τού αξίζει κάθε έπαινος και όλα τα συγχαρητήρια.

Διότι κάποτε η Ελλάδα γεννούσε ήρωες. Αλλά τώρα μόνο ήρωες μπορούν να την επισκεφθούν!

Θα μου πείτε ότι οι ταξιτζήδες έχουν δίκιο. Και θα σας αντιτείνω ότι ο καθένας δικαιούται να θεωρεί ότι έχει δίκιο. Αρα, ότι όλοι κατά την άποψή τους έχουν δίκιο.

Κι εγώ έχω δίκιο να θεωρώ ντροπή έναν Παναθηναϊκό με αρχηγό τον Σαριέγκι και σέντερ φορ τον... Τότσε (!) αλλά αυτός δεν είναι λόγος να αρπάξω το περιβραχιόνιο, να φορέσω τη φανέλα και να μπω στο γήπεδο.

Το ζητούμενο συνεπώς είναι να ζούμε σε μια κοινωνία της οποίας η συνολική λειτουργία δεν θα καταλύεται από το δίκιο του καθενός. Ακόμη περισσότερο που το δίκιο του καθενός δεν είναι απαραιτήτως το δίκιο όλων.

Οι ταξιτζήδες, ας πούμε, έχουν οργανώσει μια μαύρη αγορά αδειών ταξί και ζητούν τώρα να μην καταργηθεί η μαύρη αγορά με το επιχείρημα ότι «δανείστηκαν» για να πάρουν μέρος στο νταραβέρι - με την ευκαιρία: θα ήμουν πολύ περίεργος να μάθω πόσες αγοραπωλησίες από αυτές που έγιναν με τα «δανεικά» έχουν δηλωθεί στην Εφορία...

Στην προκειμένη περίπτωση, δηλαδή, το «δίκιο» των διαμαρτυρομένων απαιτεί τη διατήρηση μιας μαύρης αγοράς ή έστω κάτι παραπλήσιου. Δίκιο και προφανώς συμφέρει όσους ποντάρισαν σ' αυτήν. Αλλά γιατί είναι απαραιτήτως δίκιο και για τους υπόλοιπους;

Διότι πέρα από τα καλαμπούρια και πέρα από τους ταξιτζήδες, το ζητούμενο είναι να αποφασίσουμε τι χώρα θέλουμε. Μια χώρα η οποία θα κινείται συνεχώς γύρω από το δίκιο του καθενός που νομίζει ότι έχει δίκιο ή μια χώρα που θα στραφεί σε μια λογική αλλαγής, ανοίγματος και ανάπτυξης;

Η πρώτη επιλογή μυρίζει έντονα κλεισούρα. Τη θέλουμε την κλεισούρα; Ε, λοιπόν, πολύ φοβούμαι πως τη θέλουμε.

Δεν εξηγείται διαφορετικά ότι είμαστε η μοναδική δυτική χώρα που έχει βαφτίσει «κοινωνία» τον χειρότερο εαυτό της. Η ανικανότητα, η συναλλαγή, η αδυναμία προσαρμογής, η αντιπαραγωγικότητα, οι στρεβλές αντιλήψεις, η παραοικονομία, όλα αυτά θεωρούνται κεκτημένα που δεν πρέπει να αλλάξουν για λόγους εθνικής ιδιοσυστασίας.

Κι έτσι ο καθένας που μετέχει στο νταραβέρι έχει κάθε δίκιο να μη θέλει να αλλάξει τίποτα.

Source : TA NEA

Τα χρήματα που.. κυλούν και χάνονται

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Κατωτέρω ἀναφέρομε μερικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα κατὰ καιροὺς ἔχουν δημοσιευθῆ σὲ περιοδικά, ἐφημερίδες καὶ ἔχουν ἀναφερθῆ ἀπὸ Μ.Μ.Ε. ὡς π.χ.:


Α. Τὴν 21η Ἰουνίου 2011 διετέθησαν ἤδη 2 δισεκατομμύρια εὐρὼ γιὰ ἐπιδόματα ἀνεργίας σὲ ἀλλοδαπούς, οἱ ὁποῖοι μὲ ἕνα (1) χρόνο ἀσφάλισι λαμβάνουν 736 € μηνιαία σύνταξι.

Β. 5,5 δισεκατομμύρια εὐρὼ ἐμβάζονται ἐπισήμως ἐτησίως στὴν Ἀλβανία, δηλαδὴ 15 ἑκατομμύρια εὐρὼ ἡμερησίως τὰ τελευταῖα 7 χρόνια καὶ ἀνεπισήμως ἐξάγονται πολλαπλάσια.

Γ. «Σκηνίτες» καὶ «δενδρίτες» ἐλάμβαναν οἰκογενειακὰ ἐπιδόματα πολλῶν ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων εὐρώ ἐτησίως.

Δ. Ὅπως ἀνέγραψε τὴν 23ην Ἰουνίου 2011 ἡ «ΑΥΡΙΑΝΗ» 250.000 ἀλλοδαποὶ λαμβάνουν παράνομες συντάξεις 700€ μηνιαίως, δηλαδὴ 2 δισεκατομμύρια εὐρὼ ἐτησίως.

Ε. Ὅπως ἀνέγραψε τὴν 3ην Ἰουνίου 2011 ἡ «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» ὁ κύκλος ἐργασιῶν ἀπὸ τὸ παραεμπόρειο τῶν ἀλλοδαπῶν ἀνέρχεται σὲ 20 δισεκατομμύρια εὐρὼ ἐτησίως, ἐνῷ τὸ ΕΒΕΑ τὴν ἀνεβάζει σὲ 25 δισεκατομμύρια εὐρὼ ἐτησίως, ὅπως ἀνέγραψε ἡ PRESS TIME (τίμιοι Ἕλληνες ἔμποροι πωλοῦν τὰ ἴδια προϊόντα στὸ 1/5 τῆς τιμῆς, ἐνῷ οἱ ἀλλοδαποί εἰσπράττουν πενταπλάσια καὶ μάλιστα ἀφορολόγητα καὶ τελείως ἀνέξοδα.


ΣΤ. Τὸ ΕΣΥ ἐπιβαρύνεται μὲ 150 ἑκατομμύρια εὐρὼ ἐτησίως μὲ τὴν δωρεὰν νοσηλεία ἀλλοδαπῶν.

Ζ. Ὁ Ὑπουργὸς Ὑγείας κ. Ἀνδρ. Λοβέρδος ἀνέφερε στὸ ΣΚΑΙ ὅτι τὸ κράτος ἐπιδοτεῖ μὲ 75% ἐπιδότησι, ἐὰν ἀπασχολῆς ἀλλοδαποὺς ἐργάτες. Δηλαδὴ, ἐὰν κατὰ μέσο ὅρο οἱ ἀλλοδαποὶ ἐργάτες λαμβάνουν 1.000€ μηνιαίως, τὰ 750 τὰ ἐπιδοτεῖ τὸ κράτος καὶ τὰ 250 τὰ πληρώνει ὁ ἐργοδότης. Μὲ 1.150.000 ἀλλοδαπούς, ποὺ εἶναι οἱ ἀσφαλισμένοι στὸ ΙΚΑ, σημαίνει ὅτι 12 δισεκατομμύρια εὐρὼ ἐτησίως τὰ καταβάλλει τὸ κράτος μόνο γιὰ τὸ σκοπὸ αὐτό.


Η. Τὸ περιοδικὸ «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» τὴν 19.5.2011 εἶχε δημοσιεύσει ὅτι 350 ἑκατομμύρια εὐρὼ ἐπιστρέφονται ἀπὸ τὴν ἐφορία στοὺς ἀλλοδαπούς, καὶ

Θ. Ὅτι 4,5 ἑκατομμύρια εὐρὼ ἐτησίως διατίθενται στὰ κέντρα ὑποδοχῆς λαθρομεταναστῶν.

Κατὰ συνέπεια οἱ ἐτήσιες κρατικὲς δαπάνες γιὰ τοὺς ἀλλοδαποὺς ἀνέρχονται σὲ περίπου 15 δισεκατομμύρια εὐρὼ

Ι. Ἐὰν ὑπολογίσῃ κανένας καὶ τὶς παχυλὲς χορηγίες τοῦ κράτους σὲ ἀετονύχηδες ΜΚΟ γιὰ τὴν ὑποστήριξι τῶν λαθρομεταναστῶν, εἶναι μία σκέτη οἰκονομικὴ αἱμορραγία καὶ ἐὰν ὑπῆρχαν πολιτικοὶ μὲ ἐθνικὴ συνείδησι, θὰ ἐπωφελοῦντο τῆς εὐκαιρίας καὶ θὰ ἔδιωχναν τοὺς λαθρομετανάστες, ὅπως πράττουν καὶ ἄλλες χῶρες τῆς Ἡνωμένης Εύρώπης ὡς π.χ. ἡ Δανία.



ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΝΟΙΚΟΚΥΡΟΣΥΝΗ

1. Ἄν εἴχαμε ἔντιμους, ἱκανοὺς καὶ εὐσυνείδητους πολιτικούς, δὲν θὰ παρίστατο ἀνάγκη νὰ ἐκβιαζώμεθα ἀπὸ τοὺς «φίλους μας» μὲ «τὸ πιστόλι στὸ κρόταφο» καὶ τὸ «μαχαίρι στὸ λαιμό» νὰ ξεπουλᾶμε τὰ πάντα «ἅρπα-κόλλα» ἔναντι πικακίου φακῆς (τὸ φρόνιμο εἶναι νὰ πουλάῃ κανένας, ὅταν εἶναι πολὺ ὑψηλὲς οἱ τιμὲς καὶ νὰ ἀγοράζῃ, ὅταν εἶναι πολὺ χαμηλὲς οἱ τιμές).



2. Δηλαδὴ ἐὰν οἱ ἰθύνοντες ἦταν ἔντιμοι πατριῶτες καὶ εἶχαν «νοικοκυρεύσει» τὰ οἰκονομικά, θὰ ἔπρεπε τὸ κράτος νὰ διαθέτῃ τὰ διαθέσιμα, ἀκόμη καὶ νὰ δανείζεται, γιὰ νὰ ἐξαγοράζῃ στρατηγικῆς σημασίας ἐπιχειρήσεις καὶ τομεῖς τῆς οἰκονομίας τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ σὲ τιμὴ εὐκαιρίας, ποὺ νὰ τὰ ἐξυγιαίνῃ καὶ νὰ τὰ ἀξιοποιῇ καὶ νὰ τὰ πωλῇ, ὅταν ἀποκτοῦν τεράστια ὑπεραξία. Καὶ ὄχι νὰ κατασπαταλᾶ  τοὺς ἐθνικοὺς πόρους καὶ νὰ καταχρεώνωνται οἱ Ἕλληνες πολίτες μὲ ἄκρως ἀσύμφορα θαλασσοδάνεια, γιὰ νὰ μισθοδοτοῦν καὶ συνταξιοδοτοῦν οἱ ἰθύνοντες τὸν «ἡμέτερον» συρφετὸ χάριν ἄγρας ψήφων. Μάλιστα προσφέρουν σὲ αὐτὰ τὰ παράσιτα τοῦ δημοσίου καὶ «τρελὰ» ἐπιδόματα σὲ ὅσους «κοπρίτες» τὸ «ἔπαιζαν» μεγάλοι ἀφισοκολλητὲς καὶ «τσέλιγκες», ἐπηρεάζοντες πολλοὺς ψηφοφόρους καὶ γιὰ νὰ διορίζουν τὸν συρφετὸ τῶν κλαδικῶν καὶ ἀνέντιμων Ἑλλήνων, ποὺ ἐκβιάζουν τὶς ἑκάστοτε κυβερνῶσες παρατάξεις ἐπιδεικνύοντες τὴν κομματική τους ταυτότητα.

3. Π.χ. ἐσπαταλοῦσαν τὰ θαλασσοδάνεια σὲ:

· 420 ἄτομα τοῦ ΟΤΕ μὲ ἐπίδομα 690 € τὸ μῆνα, ὡς ἐπίδομα προθερμάνσεως αὐτοκινήτου.

· 657 ἄτομα τῆς ΔΕΗ μὲ 870 € ὡς μηνιαῖο ἐπίδομα φαξ.

· 329 ἄτομα τοῦ ΗΣΑΠ μὲ 1.120 € τὸ μῆνα ὡς ἐπίδομα κεραίας.

· 653 ἄτομα τοῦ Λιμενικοῦ μὲ 840 € μηνιαίως, ὡς ἐπίδομα προπέλας.

· 1.987 ἄτομα τοῦ ΟΣΕ μὲ 420 € τὸ μῆνα ὡς ἐπίδομα πλυσίματος.

· 6.800 ἄτομα τοῦ δημοσίου μὲ 290 € μηνιαίως ὡς ἐπίδομα μεταφορᾶς φακέλλων.

· 1.100 ἄτομα τῆς ΕΘΕΛ μὲ 450 € μηνιαίως ὡς ἐπίδομα παραλαβῆς-παραδόσεως λεωφορείων, καὶ

· 1.790 ἄτομα τῆς ΕΘΕΛ μὲ 310 € μηνιαίως ὡς ἐπίδομα ἔγκαιρης προσελεύσεως…

· Πληθώρα ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπ. Δικαιοσύνης μὲ 595 € μηνιαίως ὡς ἐπίδομα ἀποτελεσματικότερης διεκπεραιώσεως ὑποθέσεων…


4. Σὰν νὰ μὴ ἔφθαναν οἱ ὑψηλοὶ μισθοί, ποὺ λαμβάνουν οἱ εἰς τὸ δημόσιο ἀπασχολούμενοι (ὄχι ἐργαζόμενοι, ἀλλὰ περιεργαζόμενοι) ἐν συγκρίσει μὲ τοὺς εἰς τὴν ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία μοχθοῦντες, ποὺ λαμβάνουν ἐλάχιστα, δίδουν στοὺς «περιεργαζομένους» στὸ δημόσιο ἐκτὸς ἀπὸ τὰ παχυλὰ ἐπιδόματα, ὡς ἀνωτέρω, καὶ τεράστια ποσά, ὡς «ἐφ΄ἅπαξ».



5. Ἀντιθέτως οἱ πραγματικὰ μοχθοῦντες στὴν ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία «καρδιοχτυποῦν» καθ᾿ ὅλη τὴν σταδιοδρομία τους, μήπως ἔλθει ὁ πέλεκυς τῆς ἀπολύσεως-ἀνεργίας εἰσπράττοντες ἀντὶ γιὰ ἐπιδόματα καὶ γιὰ «ἐφ΄ἅπαξ». τὸ παράσημο τῆς «ἀνοικτῆς παλάμης». Οἱ ταλαίπωροι τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας ἔχουν ἀπὸ τὸν ὑπερβολικὸ κάματο καὶ τὶς κακουχίες τὸσο πολὺ ἐξουθενωθῆ, πού «λίγα εἶναι τὰ ψωμιά τους» καὶ δὲν χρειάζονται καὶ «ἐφ΄ἅπαξ», διότι δὲν προλαμβάνουν πολλὲς φορὲς νὰ συνταξιοδοτηθοῦν καὶ τρῶμε κόλλυβα γιὰ αὐτούς.


6. Ἀπεναντίας οἱ «μανδαρίνοι» γραφειοκράτες, οἱ ὁποῖοι, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ὑποφέρουν ἀπὸ ἀνιαρότητα καὶ κοινωνικὴ ἀναλγησία, παίρνουν καὶ «ἐφ΄ἅπαξ», γιὰ νὰ ἐνισχύσουν τὶς ἀποταμιεύσεις τους, γιὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ζήσουν διπλάσια χρόνια καὶ ὡς συνταξιοῦχοι…


7. Ἄν ὑπῆρχε νοικοκυροσύνη, θὰ μπορούσε  ἡ Ἑλλάδα  ὄχι μόνον νὰ ἰσοσκελίζῃ τὸν ἐλλειπέστατο προϋπολογισμό, ὄχι μόνο νὰ ἐξοφλῇ τὰ θαλλασοδάνεια, ἀλλὰ νὰ ἔχῃ καὶ τεράστια ἀποθεματικὰ γιὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα ὑποδομῆς, τὰ ὁποῖα θὰ συμβάλλουν στὴν παραγωγὴ πλούτου. Ἔτσι, ὄχι μόνο δὲν θὰ εἴχαμε ἀνεργία, ἀλλὰ θὰ εἴχαμε πλήρη ἀπασχόλησι καὶ θὰ δημιουργούσαμε ὑποδομές.


8. Σὲ περιπτώσεις δὲ ποὺ θὰ χρειαζόμασταν πρόσθετο ἐργατικὸ δυναμικὸ γιὰ ἐποχιακὲς ἐργασίες, θὰ μπορούσαμε νὰ προγραμματίζωμε συνθῆκες ἀνθρώπινης διαβιώσεως γιὰ ἐποχιακοὺς ἐργάτες, οἱ ὁποῖοι νὰ ἐπιστρέφουν μὲ τὶς οἰκονομίες τους στὶς πατρίδες τους καὶ νὰ μένουν στὶς πατρίδες τους.
Οἱ ἐν λόγῳ ἐποχιακοὶ ἐργάτες θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιλέγωνται ἀπὸ ειδικά επιφορτισμένο για το ζήτημα φορέα, όπως γίνεται και σε άλλες χώρες υποδοχής μεταναστών.
Source : ioablognews.blogspot

Η Δανειακή Σύμβαση και η νομιμοποίηση καταγγελίας της

Για να δεσμεύεται από μια δανειακή σύμβαση, ένα κράτος πρέπει να έχει συναινέσει και η βούλησή του να έχει διαμορφωθεί ελεύθερα. Από αυτή τη συναίνεση γεννιέται η υποχρέωση αποπληρωμής του χρέους. Ωστόσο, η αρχή δεν έχει απόλυτο χαρακτήρα, υπόκειται στους κανόνες νομιμότητας που έχει υιοθετήσει το διεθνές δίκαιο. Ετσι, το άρθρο 103 της Χάρτας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών διακηρύσσει τα εξής: «Σε περίπτωση σύγκρουσης των υποχρεώσεων των κρατών-μελών που προκύπτουν από την παρούσα χάρτα και των υποχρεώσεών τους από οποιαδήποτε άλλη διεθνή συμφωνία, τότε υπερισχύουν οι πρώτες». Στις υποχρεώσεις που προκύπτουν από τη Χάρτα περιλαμβάνονται και όσες προβλέπει το άρθρο 155: «Η ανύψωση του βιοτικού επιπέδου, η πλήρης απασχόληση και οι συνθήκες προόδου και ανάπτυξης μέσα σε οικονομική και κοινωνική τάξη».


Ανταποκρίνονται άραγε σε αυτές τις απαιτήσεις τα «σχέδια βοήθειας» που εκπόνησαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ για τις χώρες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες (και τα οποία είχαν ως στόχο να κατορθώσουν οι χώρες να εξοφλήσουν τους δανειστές τους); Το 2009, στη Λετονία επιβλήθηκε μείωση των δημοσίων δαπανών η οποία αντιστοιχούσε στο 15% του ΑΕΠ της, μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων κατά 20%, μείωση των συντάξεων κατά 10% (η οποία βέβαια κρίθηκε αντισυνταγματική μερικούς μήνες αργότερα) και κλείσιμο πολλών σχολείων και νοσοκομείων. Ωστόσο, ήδη από το 1980, η Επιτροπή Διεθνούς Δικαίου του ΟΗΕ διακήρυσσε: «Για παράδειγμα, ένα κράτος δεν μπορεί να κλείνει τα σχολεία του, τα πανεπιστήμιά του και τα δικαστήριά του, να καταργεί την αστυνομία του και να παραμελεί τις δημόσιες υπηρεσίες του σε σημείο ώστε να εκθέτει τον πληθυσμό του στην αταξία και στην αναρχία, απλά και μόνο για να εξοικονομήσει τα αναγκαία κονδύλια που θα του επιτρέψουν να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του απέναντι στους ξένους δανειστές του(4)».

Η Σύμβαση της Βιέννης του 1986, η οποία συμπληρώνει τη σύμβαση του 1969 για το δίκαιο των συμβάσεων, αναλύει τα διάφορα «ελαττώματα της ελεύθερης βούλησης», τα οποία μπορεί να επισύρουν την ακυρότητα μιας δανειακής σύμβασης: «Ενα κράτος ή ένας διεθνής οργανισμός που αναγκάζεται να υπογράψει μια σύμβαση εξαιτίας της δόλιας συμπεριφοράς ενός άλλου κράτους ή οργανισμού που έχει συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις, μπορεί να επικαλεστεί το γεγονός ότι ο δόλος συνιστά λόγο της ακυρότητας της βούλησής του και της συναίνεσής του να δεσμευτεί από αυτή τη σύμβαση». Δεν θα μπορούσαμε άραγε να χαρακτηρίσουμε ως δόλια και απατηλή τη συμπεριφορά του ΔΝΤ, δεδομένου του αβυσσαλέου χάσματος που χωρίζει την πραγματικότητα από όσα υπόσχεται η ρητορική του; Το άρθρο 1 του καταστατικού του ΔΝΤ θέτει ως στόχο «να διευκολύνει την επέκταση και την αρμονική ανάπτυξη του παγκόσμιου εμπορίου, συμβάλλοντας κατ' αυτόν τον τρόπο στη δημιουργία και στη διατήρηση υψηλών επιπέδων απασχόλησης και πραγματικού εισοδήματος, καθώς επίσης και στην ανάπτυξη των παραγωγικών πόρων όλων των κρατών-μελών. Αυτοί είναι οι κυριότεροι στόχοι της οικονομικής πολιτικής». Ομως τα μέτρα που επιβάλλει ο θεσμός οδηγούν πολύ συχνά σε μια πολύ διαφορετική κατάσταση, στην αύξηση της ανεργίας, στη μείωση των εισοδημάτων, στις ιδιωτικοποιήσεις. Μπορούμε να μιλάμε για ελεύθερη βούληση και συναίνεση ενός κράτους όταν αυτό έχει βρεθεί παγιδευμένο στα διασταυρούμενα πυρά των κερδοσκόπων των χρηματαγορών, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του ΔΝΤ;

ΠΙΘΑΝΗ ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ

Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι υπάρχει ένας μακροσκελής κατάλογος επιχειρημάτων που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παύση των πληρωμών και να νομιμοποιήσουν την απλούστατη και ξεκάθαρη καταγγελία των χρεών που θεωρούνται επαχθή. Εξάλλου, εδώ και μερικούς μήνες, η επιλογή αυτή προβάλλει ως κάτι το προφανές. Ακόμα και στους κύκλους των κερδοσκόπων: Σύμφωνα με τις τράπεζες επενδύσεων Morgan Stanley και JP Morgan, στα τέλη Ιουνίου οι αγορές εκτιμούσαν ότι η πιθανότητα να κηρύξει η Ελλάδα στάση πληρωμών έφτανε το 86% (έναντι 50% τον Απρίλιο).

Το φαινόμενο δεν διέφυγε της προσοχής των ισχυρών διαχειριστών του χρηματοοικονομικού τομέα.
Ανησυχώντας για το ενδεχόμενο να τους επιβληθεί μετακύλιση στο μέλλον της ημερομηνίας των πληρωμών ή μείωση της αξίας των τίτλων που κατέχουν (στο πλαίσιο μιας επαναδιαπραγμάτευσης την οποία προωθεί σήμερα το Βερολίνο), οι γαλλικές τράπεζες μείωσαν, το 2010, την έκθεσή τους στο ελληνικό δημόσιο χρέος από τα 19 στα 10 δισ. ευρώ. Και οι γερμανικές τράπεζες προέβησαν σε αντίστοιχη κίνηση, από τον Μάιο του 2010 έως τον Φεβρουάριο του 2011: Από τα 16 δισ. ευρώ, η έκθεσή τους υποχώρησε στα 10 δισ. ευρώ. Ανεπαίσθητα, δημόσιοι θεσμοί όπως το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντικαθιστούν τους τραπεζίτες και τους υπόλοιπους ιδιώτες επενδυτές. Η ΕΚΤ κατέχει τίτλους του ελληνικού χρέους ύψους 66 δισ. ευρώ (δηλαδή το 20%), ενώ το ΔΝΤ και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν έως τώρα δανείσει στη χώρα 33,3 δισ. ευρώ. Η ίδια διαδικασία έχει δρομολογηθεί και για τις περιπτώσεις της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας. Κι όπως συνοψίζουν οι «New York Times», «αυτό σημαίνει ότι, σε περίπτωση αναδιάρθρωσης, εκείνοι που θα πληρώσουν τον λογαριασμό θα είναι οι φορολογούμενοι και όχι οι ιδιώτες επενδυτές».

Source : enet.gr

Δίδαγμα για διεκδικήσεις

Οταν πριν από περίπου 15 χρόνια ο αείμνηστος δικηγόρος Ι. Σταμούλης ξεκινούσε στα ελληνικά δικαστήρια τη δικαστική διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων για τη ναζιστική θηριωδία στο Δίστομο, ουδείς φανταζόταν ότι η υπόθεση αυτή θα αποτελούσε σήμερα μια κορυφαία διαμάχη μεταξύ Γερμανίας-Ιταλίας και Ελλάδας, στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.


Η πρόσφατη επιτυχία της Ελλάδας, στην οποία αναγνωρίσθηκε δικαίωμα παρέμβασης στη σημαντική αυτή δίκη, αναδεικνύει ωστόσο, όπως τονίζει στην «Κ.Ε.» ο αρχιτέκτονας της ελληνικής προσφυγής με εμπειρία στα θέματα αυτά, καθηγητής Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Στ. Περράκης, τη σημασία της διεκδίκησης των εθνικών μας αξιώσεων έναντι «φίλων» και εταίρων, ακόμη και σε δύσκολες συγκυρίες.

Ε Πόσο μεγάλη ήταν η επιτυχία;

Α Η παρέμβαση τρίτου κράτους σε εκκρεμούσα διαφορά στο Διεθνές Δικαστήριο (Δ.Δ.) -αυστηρά οριοθετημένη από τους διαδίκους- είναι μια δύσκολη δικονομική διαδικασία. Η αιτούσα παρέμβαση πρέπει να αποδείξει έννομο συμφέρον και τις τυχόν επιπτώσεις σε αυτήν από την απόφαση του Δ.Δ. Ετσι, η δυνατότητα παρέμβασης αντιμετωπίζεται από το Δ.Δ. επιφυλακτικά, με λίγες περιπτώσεις αποδοχής (3 στις 9 σε 66 χρόνια ζωής του Δ.Δ.). Από την πλευρά αυτή, αποτελεί επιτυχία η αποδοχή της παρέμβασης. Εφόσον η Ελλάδα δεν έχει εκτελέσει -ακόμη- την απόφαση «Δίστομο», ούτε έχει θέσει μέχρι σήμερα στη Γερμανία αυτοτελώς και τυπικά ζήτημα πολεμικών επανορθώσεων για τη συμπεριφορά των δυνάμεων κατοχής στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (ή και το αναγκαστικό δάνειο), η παρέμβαση ήταν, για ηθικούς, νομικούς, πολιτικούς λόγους, επιβεβλημένη.

Ε Τι θα γίνει τώρα;

Α Η διάταξη του Δ.Δ. άνοιξε το δρόμο για την προφορική διαδικασία στην υπόθεση (12-16 Σεπτεμβρίου 2011). Η Ελλάδα θα παραστεί ως μη διάδικος και θα διατυπώσει τις απόψεις της για τις αποφάσεις των ελληνικών δικαστηρίων, που τυγχάνουν εκτέλεσης στην Ιταλία, υπό το φως της αρχής της κρατικής ετεροδικίας. Κεντρικό ζήτημα στη δίκη είναι, αν στο σύγχρονο διεθνές δίκαιο η εθιμική αρχή της ετεροδικίας του κράτους κάμπτεται όταν παραβιάζει το διεθνές δίκαιο (εγκλήματα πολέμου, κατά της ανθρωπότητας, γενοκτονία κ.λπ.), δηλαδή κανόνες υπέρτατης αξίας (jus cogens) κατά την αντίληψη της διεθνούς κοινότητας.

Ε Τι κρίνεται;

Α Οι επίδικες αποφάσεις ιταλικών δικαστηρίων -μεταξύ των οποίων και εκείνη για το Δίστομο- δεν «σεβάστηκαν» την ετεροδικία που έπρεπε να απολαμβάνει, κατά την άποψή της, η Γερμανία (όπως και οι πρωτοποριακές θέσεις του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς και Αρείου Πάγου στην εμβληματική υπόθεση «Δίστομο»). Το ζήτημα, επομένως, δεν αφορά μόνο την Ιταλία και εμμέσως τους «Διστομίτες», αλλά έχει πανανθρώπινες διαστάσεις, που συνοψίζονται στο ότι το κράτος δεν μπορεί, σήμερα, να «κρύβεται» πίσω από την κυριαρχία/ετεροδικία του για να μην υποστεί τις συνέπειες των ενεργειών του σε ένοπλες συρράξεις-κατοχές (η Γερμανία χθες... άλλοι σήμερα). Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την έκβαση μιας δίκης στη Χάγη. Πάντως, η απόφαση θα έλθει σε μια περίοδο μεγάλης κινητικότητας γύρω από το ζήτημα της επανόρθωσης ιδιωτών από διεθνείς πολεμικές ενέργειες κρατών (βλ. υποθέσεις στο Δικαστήριο του Στρασβούργου, Εφετείο Χάγης για τα θύματα της Σρεμπρένιτσας κ.λπ.). Σε κάθε περίπτωση, οι συνέπειες θα είναι πολυσήμαντες για Ιταλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ευρώπη, τον κόσμο, το διεθνές δίκαιο. Ελπίζω θετικές.

Ε Ποιο είναι το συμπέρασμα;

Α Το δίδαγμα και από άλλα παραδείγματα του παρελθόντος (π.χ., Υπόθεση εμπάργκο κατά ΠΓΔΜ στο Δικαστήριο) είναι ότι ανεξάρτητα από πολιτικές συγκυρίες και νομικές δυσκολίες, που σε τελευταία ανάλυση είναι πάντα εκεί για να «φοβίζουν», όταν υπάρχει πίστη στο στόχο, αξιοποίηση των θεσμικών δυνατοτήτων της διεθνούς δικαιοταξίας και του διεθνούς δικαίου, διεκδίκηση με στέρεα πεποίθηση ότι διεθνείς αξιώσεις προβάλλονται και έναντι «φίλων» εταίρων, τότε μπορεί να κερδίσεις, κάτι, οτιδήποτε, είναι σημαντικό για την πατρίδα και τα συμφέροντά της τη δεδομένη στιγμή.

Ε Ποσο επηρεάζει η διεθνής θέση των κρατών;

Α Το Διεθνές Δικαστήριο εφαρμόζει και ερμηνεύει διεθνές δίκαιο. Επομένως, εκδίδει καλές ή λιγότερο καλές ή κακές αποφάσεις, όπως κάθε δικαστήριο. Οχι ως αποτέλεσμα «στρατηγικών συσχετισμών». Το διεθνές δίκαιο δεν λειτουργεί στο κενό, αλλά κινείται σε ένα διεθνές πολιτικό περιβάλλον, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, κατά την άποψη των 15 δικαστών, ο ρόλος των οποίων είναι καθοριστικός. Για το Δ.Δ. υπάρχουν κράτη, μέρη στο Καταστατικό του, χωρίς άλλο διακριτικό πρόσημο που η εκάστοτε διεθνής-εθνική συγκυρία διαμορφώνει. Ετσι, αντιμετωπίζεται και η Ελλάδα. Στο ίδιο πλαίσιο, για σκεφτείτε, στην υπόθεση ΠΓΔΜ/Ελλάδα για την ενδιάμεση συμφωνία και τη μη ένταξη της πρώτης στο ΝΑΤΟ, το Διεθνές Δικαστήριο -στην απόφασή του που θα βγει μέχρι τέλη 2011- πώς θα κινηθεί; Γενικότερα, κάθε υπόθεση-διαφορά ενώπιον του Δ.Δ. έχει τη δική της αυτοτέλεια, χειρισμό και επομένως αντιμετώπιση από τη σκοπιά του διεθνούς δικαίου. Απλά, αν η Ελλάδα φέρει ενώπιον του Δ.Δ. άλλες τυχόν διαφορές της, θα αποτελεί μια επιβεβαίωση της διακηρυγμένης θέσης της για το ρόλο του διεθνούς δικαίου, και των διεθνών θεσμών σε ένα κόσμο ειρήνης και δικαιοσύνης.
Source : enet.gr

Διαπραγμάτευση χρεοκοπίας

Το πιο θερμό καλοκαίρι αναμένεται να είναι το φετινό. Όχι τόσο από την άποψη των κοινωνικών αντιδράσεων, αλλά κυρίως λόγω των απανωτών νομοσχεδίων και παρεμβάσεων της κυβέρνησης. Μέχρι το φθινόπωρο πρέπει να έχει τεθεί ο μηχανισμός εκποίη­σης της χώρας σε κίνηση και οι βασικές παρεμβάσεις να έχουν υιοθετηθεί. Αυτό απαιτούν οι ηγέτες του Eurogroup προκειμέ­νου τον Σεπτέμβριο να πάρουν τις αποφάσεις τους σχετικά με το νέο «πακέτο βοήθειας» για την Ελλάδα.


Μέχρι τότε οι εκδοχές του «πακέ­του» δίνουν και παίρνουν, μετα­τρέποντας την Ελλάδα σε έρμαιο των κερδοσκόπων και των αγο­ρών, σε βαθμό που όλο και χειρο­τερεύει.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, εκ­πρόσωποι κορυφαίων χρηματοοι­κονομικών ομίλων της ευρωζώνης συναντήθηκαν στα κεντρικά γρα­φεία της BNP Paribas στο Παρίσι προκειμένου να συζητήσουν τη συμμετοχή τους στον νέο μηχανισμό στήριξης της Ελλάδας.

Στο επίκεντρο των συζητήσεων, που διεξάγονται υπό την αιγίδα του Διεθνούς Χρηματοπιστωτι­κού Ινστιτούτου (IIF), θα τεθούν οι προϋποθέσεις για τη μετακύλιση ελληνικών ομολόγων, κα­θώς έως σήμερα έχουν υπάρξει σοβαρές διαφωνίες όσον αφορά το ύψος των επιτοκίων και τη δι­άρκεια των νέων τίτλων. Το IIF αναφέρεται και ως Παγκόσμια Ένωση των Πιστωτικών Ιδρυμά­των, όπου κάνουν κουμάντο οι πιο μεγάλες αμερικανικές, γαλλικές και γερμανικές ιδιωτικές τράπεζες.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η νέα πρόταση που θα συζητηθεί στη βά­ση του αρχικού γαλλικού σχεδίου θα περιλαμβάνει πιο ελκυστικούς όρους για τη συμμετοχή των τρα­πεζών συγκριτικά με το αρχικό σχέ­διο, το οποίο προβλέπει μετακύλιση των ελληνικών ομολόγων που λήγουν έως το 2014 σε 30ετείς τίτ­λους, αλλά αφορά μόνον το ήμισυ των τοποθετήσεων των τραπεζών σε ελληνικό χρέος.

Το νέο δε χαρακτηριστικό των διαπραγματεύσεων είναι η πρόβλεψη για μερική επαναγορά χρέους, εξέ­λιξη που θα οδηγούσε στην εξο­μάλυνση των συνθηκών στην αγο­ρά ομολόγων.

Το πού θα βρεθούν τα χρήματα, αλλά και το ύψος της επαναγοράς δεν αναφέρονται. Επο­μένως το πιθανότερο είναι να πρό­κειται για μικρό ποσό, που απλώς θα προσαυξήσει τις αποδόσεις συ­γκεκριμένων τραπεζών με επιλεγ­μένες αγορές, σαν αυτές που έκανε ο ΟΔΔΗΧ τον περασμένο Φεβρου­άριο.

Ακριβότερος δανεισμός

Με βάση το αρχικό σχέδιο, το χρέος που θα επανεπενδυθεί θα έχει επιτόκιο έως 8%, το οποίο θα διαμορφώνεται μέσα από ένα βα­σικό επιτόκιο 5,5% συν ένα επι­πλέον ποσοστό έως 2,5% που θα συνδέεται με τον ρυθμό ανάπτυ­ξης της ελληνικής οικονομίας.

Το νέο σχέδιο προβλέπει πως το μέ­γιστο τελικό επιτόκιο θα μειωθεί στο 5,76%, με το βασικό επιτόκιο να είναι κυμαινόμενο και συνδε­δεμένο με το τριμηνιαίο Euribor, προσαυξημένο με επιπλέον ποσο­στό της τάξεως του 1,7%. Μιλά­με, δηλαδή, για μια μετακύλιση χρέους που θα προσαυξήσει το κόστος τουλάχιστον κατά 3% από τον μέσο όρο της προηγούμενης δεκαετίας.

Την ανταλλαγή των παλαιών ελλη­νικών ομολόγων με νέα, τα οποία θα έχουν μεγαλύτερες προθεσμίες εξόφλησης, επαναφέρει προς συ­ζήτηση και η Γερμανία, θέτοντας ουσιαστικά θέμα αναδιάρθρωσης χρέους. Το πρακτορείο Bloomberg (5.7) μετέδωσε δήλωση Γερμανού αξιωματούχου, σύμφωνα με τον οποίο η Γερμανία θα επαναφέρει μία πρόταση για την ανταλλαγή ελληνικών ομολόγων που θα περιλαμ­βάνει εθελοντική ανταλλαγή χρέ­ους έναντι ομολόγων με μεγαλύτε­ρη διάρκεια.

Σημειώνεται πως ήδη οι οίκοι αξιο­λόγησης έχουν προειδοποιήσει ότι ενδεχόμενη εθελοντική ανταλλαγή ομολόγων, κατά την οποία οι ιδιώ­τες αγοράζουν νέα ομόλογα όταν λήγουν τα παλαιά, θα αποτελούσε χρεοκοπία εάν οι επενδυτές έχουν δεχτεί πιέσεις να αποδεχθούν τη συμφωνία επειδή φοβούνται χειρό­τερες επιπτώσεις.

Όπως μεταδίδει το Bloomberg, η γερμανική κυβέρνηση θεωρεί ότι ένα τέτοιο πιστωτικό γεγονός (credit event) θα ήταν περιορισμέ­νο και δεν θα προκαλούσε μεγάλα προβλήματα, όπως ενδεχομένως να συμβεί με άλλες λύσεις. Με άλ­λα λόγια, η γερμανική κυβέρνηση δεν αποκλείει καθόλου μια περι­ορισμένη κατάρρευση τραπεζών, τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας. Βέβαια, το πόσο «περιορισμένη» μπορεί να είναι μια τέτοια κατάρ­ρευση, αυτό μόνο να το εικάσει κα­νείς μπορεί.

Όσο για το τι θα γίνει με τις κατα­θέσεις των Ελλήνων καταθετών σε μια τέτοια περίπτωση «πιστωτικού γεγονότος», αυτό δεν απασχολεί καθόλου τη Γερμανία. Ούτε τους τραπεζίτες, μια και γνωρίζουν πο­λύ καλά ότι εντός του ευρώ δεν υπάρχει κανενός είδους εξασφάλι­ση των καταθέσεων. Εκτός βέβαια από ανέξοδες δηλώσεις καθησυχασμού.

Πάντως οι οίκοι αξιολόγησης έχουν αποσαφηνίσει πως, αν οι ομολογι­ούχοι θεωρούν πιθανή τη χρεοκο­πία και η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας έχει υποχωρήσει, τότε είναι δύσκολο να θεωρήσει κανείς ότι προσέρχονται εθελοντικά στη συμφωνία για την ανταλλαγή ομο­λόγων, επισημαίνει ο οίκος.

Για τους επενδυτές μια τέτοια κίνηση θα είχε νόημα μόνον εάν συνέπραττε και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ωστόσο η πρόταση του Βερολίνου δεν φαίνεται να έχει υποστηρικτές στην Ευρωπαϊκή Ένω­ση, καθώς τόσο η ΕΚΤ όσο και η Κομισιόν και πολλές ευρωπαϊκές κυ­βερνήσεις δεν θέλουν να ακούσουν για αναδιάρθρωση χρέους σε οποι­αδήποτε μορφή.

Ποιοι προτιμούν πτώχευση

Το αποτέλεσμα όλων αυτών; Το κόστος ασφάλισης των ελληνικών τίτλων αυξήθηκε την Τετάρτη (6.7) μετά την υποβάθμιση της Πορτογα­λίας από τη Moody’s και την προει­δοποίηση για ενδεχόμενο δεύτερο πακέτο στήριξης της χώρας της Ιβη­ρικής.

Το κόστος ασφάλισης έναντι αθέ­τησης πληρωμών (CDS) αυξήθηκε κατά 59 μονάδες βάσης, στις 1.975 μονάδες, με τους επενδυτές να ανησυχούν και για την πορεία των διαβουλεύσεων των ελληνικών ομο­λόγων.

● Να θυμίσουμε ότι τον Ια­νουάριο του 2010 τα ελληνικά CDS ήταν γύρω στις 400 μονάδες βάσης και έναν χρόνο αργότερα γύρω στις 1.200 μονάδες.

● Να θυμίσουμε επιπλέον ότι το ανώτερο πλαφόν μονά­δων βάσης για CDS παγκόσμια έχει τεθεί γύρω στις 2.500 μονάδες βά­σης. Η Ελλάδα, αν πάει με αυτούς τους ρυθμούς, θα τις έχει φτάσει μέχρι το φθινόπωρο. Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι η κρίση χρέους της Ελλάδας θα έχει γίνει μη ανατάξιμη για τις αγορές και επομένως το μόνο που θα μένει ακόμη κι επίσημα θα είναι να πτω­χεύσει η χώρα.

Αυτό επιδιώκουν οι Ευρωπαίοι; Μάλλον ναι, μια και δεν πιστεύουν πια ότι η κατάσταση στην Ελλάδα μπορεί να διασωθεί. Αρκεί να έχουν τεθεί υπό μηχανι­σμό εκποίησης η χώρα και τα περι­ουσιακά της στοιχεία. Γι’ αυτό βιάζονται. Γι’ αυτό πιέζουν τόσο πολύ. Από την άλλη, οι αγορές δεν θέ­λουν να αφήσουν την επίσημη πτώ­χευση της Ελλάδας στην αποκλει­στική αρμοδιότητα των πολιτικών της ευρωζώνης, δηλαδή της Μέρκελ και του Σαρκοζί.

Έτσι έχει ξε­σπάσει αληθινός πόλεμος με τους οίκους αξιολόγησης, οι οποίοι είναι σίγουρο ότι θα υποβαθμίζουν διαρ­κώς Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, αλλά και Ισπανία, όπως ίσως και την Ιταλία, προκειμένου να πιέσουν τους πολιτικούς.

Ο επικεφαλής της Standard & Poor’s στη Γερμανία απέρριψε την Τετάρτη (6.7) την κριτική ότι ο οί­κος αξιολόγησης αξιολογεί υπερ­βολικά σκληρά τις προσπάθειες για τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στο νέο σχέδιο διάσωσης της Ελλά­δας με αποφυγή πιστωτικού επει­σοδίου.

Υπενθυμίζεται πως χθες ο διοι­κητής της Αυστριακής Κεντρικής Τράπεζας και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊ­κής Κεντρικής Τράπεζας Έβαλντ Νοβότνι, με συνέντευξή του στη δημόσια αυστριακή τηλεόραση, άσκησε δριμύτατη κριτική κατά των αμερικανικών οίκων αξιολό­γησης. Ο Νοβότνι υποστήριξε ότι οι οίκοι είναι πολύ αυστηρότεροι και επιθετικότεροι όσον αφορά τις αξιολογήσεις τους στον χώρο της ευρωζώνης από ό,τι σε παρό­μοιες περιπτώσεις στη Νότια Αμε­ρική.

Από την πλευρά της η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ προειδοποίησε χθες τους οίκους αξιο­λόγησης ότι η τρόικα έχει τη δική της κρίση για τη διάσωση της Ελλά­δας από τη χρεοκοπία και δεν πρό­κειται να τους αφήσει να κάνουν ό,τι θέλουν.

«Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι λόγια του αέρα και είναι αποδεδειγμένα λανθασμένοι. Είτε βασίζονται σε άγνοια των γεγονότων είτε τα κίνη­τρα είναι πολιτικά και τα γεγονότα παραμελούνται» δήλωσε ο Τόρτσεν Χίνριχτς σε αυστριακό ραδιόφω­νο. Ο ίδιος τόνισε πως η Standard & Poor’s δεν απέρριψε το γαλλικό σχέδιο στη βάση του, αλλά σχολί­ασε το πώς θα αξιολογούσε με τα σημερινά δεδομένα και τις διαθέσι­μες πληροφορίες το σχέδιο.

«Πρόκειται για ένα καθαρά υποθε­τικό σχόλιο. Το τελικό σχέδιο δεν έχει ακόμη εγκριθεί» τόνισε προ­σθέτοντας πως το βασικό προς εξέ­ταση ζήτημα ήταν το πώς αντιμε­τωπίζονται οι επενδυτές σε σχέση με τους αρχικούς όρους των ομολόγων, την αποπληρωμή του κεφαλαί­ου και των τόκων.

«Είναι πολύ σαφές ότι εξετάζεται μια σημαντική επέκταση της διάρκειας των ομο­λόγων και μια καθυστέρηση στην αποπληρωμή, κάτι που δεν είναι σύμφωνο με την αρχική υπόσχεση για την έγκαιρη πληρωμή των τό­κων και του κεφαλαίου. Σε αυτόν τον βαθμό, ένα τέτοιο σχέδιο θα συνεπαγόταν χρεοκοπία» δήλωσε ο Χίνριχτς.

Όλα για τη Γερμανία

Και η κυβέρνηση των δύο πρωθυπουργών και του ενός αντιπροέδρου; Κάνει ό,τι μπορεί για να επιταχύνει τις εκποιήσεις και να μετατρέψει το ξεπούλημα της χώρας σε μη ανατάξιμο γε­γονός. Με την πώληση επιπλέον ποσοστού 10% του ΟΤΕ στην Deutsche Telekom προσέρχεται ο υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος στη συνάντηση με τον Γερμανό ομόλογό του Β. Σόιμπλε, η οποία επρόκειτο να γίνει την Τετάρτη (6.7) στο Βερολίνο.

Ο κ. Βενιζέλος θα έχει επαφές και με εκπροσώπους του γερμανικού συνδέσμου βιομηχανιών με δεδο­μένο το γερμανικό ενδιαφέρον για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και τις ιδιωτικοποιήσεις. Στη συνά­ντηση θα συζητηθούν θέματα που αφορούν τις δύο χώρες, την ευρω­παϊκή οικονομική διακυβέρνηση, ενώ ο κ. Βενιζέλος θα ενημερώσει τον συνομιλητή του για το πώς η ελληνική κυβέρνηση προτίθεται να εφαρμόσει το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Τα πάντα στη διάθεση της Γερμανίας.

Αρκεί τα θύματα να πεθαίνουν ευτυχισμένα...

«Ασύμμετρες απειλές» στην επίλυση της ελληνικής και ευρωπαϊκής κρίσης χρέους χαρακτήρισε τους οίκους αξιολόγησης και άλλους διεθνείς παράγοντες που επηρεάζουν τις εξελίξεις ο υπουργός Οικονομικών Ευ. Βενιζέλος σε συνέντευξη που παραχώρησε στους New York Times (5.7).

Στη συνέντευξη που τιτλοφορείται «Ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών κινείται από κρίση σε κρί­ση» η αμερικανική εφημερίδα εστιάζει στις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, στο σχέδιο για ρι­ζική μείωση του δημόσιου τομέα, στο επιθετικό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων της Ελλάδας και στις μεταρρυθμίσεις που θα πρέπει να υλοποιή­σει η ελληνική κυβέρνηση.

Στη συνέντευξη ο κ. Βενιζέλος αναγνωρίζει το άγος που έχει φέρει η λιτότητα στην ελληνική κοινωνία, ωστόσο υποστηρίζει ότι, παρά την αυ­ξανόμενη οργή, υπάρχει περιορισμένη διάθεση για νέες εκλογές και αλλαγή της κυβέρνησης. «Ναι, έχουμε διαδηλωτές στους δρόμους, αλλά σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις η μεγάλη πλειοψηφία της κοινής γνώμης απορρίπτει την ιδέα των πρόωρων εκλογών» είπε.

Ερωτηθείς για την υψηλή ευθύνη εκτέλεσης των μέτρων, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών δήλωσε πως ο ίδιος δεν έχει κανένα πρόβλημα σχετικά με την εφαρμογή των μέτρων, ξεκαθαρίζοντας πως η μεγάλη πρόκληση είναι η οικονομική σταθεροποίηση. Δεν ξέρω πόσο γρήγορα μπορεί να διανύσει ο κ. Βε­νιζέλος το κατοστάρι, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα εκπλαγεί και ο ίδιος όταν χρειαστεί να το κάνει για να γλιτώσει όταν η επικείμενη επίσημη πτώχευση θα παρουσιαστεί ως οικονομική σταθερο­ποίηση.

Ο κ. Βενιζέλος, τέλος, αναφέρθηκε στη συμπε­ριφορά των διαφόρων διεθνών παραγόντων που επηρεάζουν τις εξελίξεις. «Έχουμε κάποιες ασύμμετρες απειλές» είπε, αναφερόμενος στους οίκους αξιολόγησης. Τέλος, οι New York Times κάνουν λόγο για σκληρές πολιτικές στην Ελλάδα που θα οδηγήσουν 120.000 εργαζόμενους του δημόσιου τομέα στην Ελλάδα να χάσουν τη δουλειά τους κατά τα επόμενα τρία χρόνια.

Όμως, μην ανησυχείτε. Σε συνέντευξή του στο γερμανικό περιοδικό «Focus» ο πρόεδρος του Eurogroup δήλωσε πως η κυριαρχία της Ελλά­δας θα περιοριστεί. Και μάλιστα θα περιοριστεί massive, δραστικά. Επίσης ανακοίνωσε την εγκατάσταση μόνιμων επιτρόπων στα ελληνικά υπουρ­γεία, οι οποίοι θα εποπτεύουν τους ρυθμούς και την ταχύτητα της εκποίησης.

Αυτό που ανακοίνω­σε ο Γιούνκερ δεν ήταν τίποτε περισσότερο από την επιβολή μιας ύπατης αρμοστείας, σαν τους Γερμανούς γκαουλάιτερ, που θα επιβλέπουν το ξεπούλημα της χώρας και του λαού της. Αν αυτό νομίζετε ότι σημαίνει τη μετατροπή της Ελλάδας σε αποικία, οφείλουμε να σας καθησυ­χάσουμε. Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, δεν πρόκειται για επιτρόπους, αλλά για «συμβούλους» που έρχονται – με έξωθεν εντο­λή – να μας προσφέρουν τεχνογνωσία. Σε τι ακριβώς; Δεν γνωρίζουμε.

Άλλωστε δεν πρέπει να ανησυχείτε καθόλου. Μπορεί να εκποιηθεί η χώρα, να καταλήξει στα αζήτητα το 1/3 του εργατικού δυναμικού της, η ανέχεια να ξεπεράσει το 50% του πληθυσμού, η αγορά μαζί με τους επαγγελματίες και τους μικρομεσαίους να σαρωθεί, οι εγχώριες τράπεζες να καταρρεύσουν χωρίς τελικά το ελληνικό κράτος να μπορέσει να αποφύγει την επίσημη πτώχευση, αλλά όλα αυτά γίνονται για το κα­λό μας.

Αρκεί το ευρώ και η ευρωζώνη να μπορέσουν να επιζήσουν. Δεν έχουν σημασία τα θύματα, αρκεί να πεθαίνουν ευτυχισμένα με το ευρώ στην τσέ­πη και με την ικανοποίηση ότι ακόμη και τα δισέγγονά τους θα πληρώνουν τα ίδια δάνεια για τα οποία εξοντώθηκαν κι αυτοί...

Source : dimitriskazakis.blogspot

Ανακήρυξη αυτονομίας από την Κουρδική Εθνοσυνέλευση

Την ίδια ώρα που έγινε η επίθεση των ανταρτών του ΡΚΚ, μερικές δεκάδες χιλιόμετρα δυτικά, στο Ντιγιαρμπακίρ, τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης της Δημοκρατικής Κοινωνίας (DTK) συνέρχονταν σε πανηγυρική διάσκεψη, στο τέλος της οποίας ανακήρυξαν την Δημοκρατική Αυτονομία του Κουρδιστάν. Η συμπροεδρεύουσα του DTK και ανεξάρτητη βουλευτής Βαν, Αϊσέ Τουγλούκ, μετά το πέρας των εργασιών της Εθνοσυνέλευσης,έκανε την εξής δήλωση:



"Στα πλαίσια των δικαιωμάτων που ορίζουν οι διεθνείς συνθήκες ανθρωπίνων δικαιωμάτων και με βάση την αντίληψη περί κοινής πατρίδας και δημοκρατικού έθνους, παραμένοντας πιστοί στην εθνική ενότητα των λαών της Τουρκίας, ανακηρύσσουμε τη Δημοκρατική Αυτονομία μας." Η Τουγλούκ απηύθυνε έκκληση προς τη διεθνή κοινότητα και με δεδομένο ότι το δικαίωμα αυτό αναγνωρίζεται από το διεθνές δίκαιο, ζήτησε την αναγνώριση της Δημοκρατικής Αυτονομίας των Κούρδων.

Στην πανηγυρική διάσκεψη της Εθνοσυνέλευσης συμμετείχαν 850 μέλη, μεταξύ των οποίων οι συμπροεδρεύοντες του DTK και ανεξάρτητοι βουλευτές, Αχμέτ Τουρκ και Αϊσέ Τουγλούκ, οι συμπροεδρεύοντες του κουρδικού κόμματος BDP, Hamit Geylani και Filiz Koçali, όλοι οι εκλεγέντες κατά τις πρόσφατες εκλογές ως ανεξάρτητοι βουλευτές, που εντάχθηκαν στο ΒDP, όλοι οι δήμαρχοι που εκλέχτηκαν με το ΒDP, εκπρόσωποι γυναικείων και νεολαιίστικων οργανώσεων, διανοούμενοι, συγγραφείς, δημοσιογράφοι, μέλη και ηγέτες μετωπικών οργανώσων, εκπρόσωποι λαϊκών συμβουλίων κλπ.

Οι εργασίες της διάσκεψης της Κουρδικής Εθνοσυνέλευσης διήρκεσαν έξι ώρες και ολοκληρώθηκαν με την έγκριση του Κειμένου Συμπερασμάτων και την ανακήρυξη της αυτονομίας. Να σημειωθεί ότι όταν η Αϊσέ Τουγλούκ ανακοίνωσε από το μικρόφωνο τη Δημοκρατική Αυτονομία του Κουρδιστάν, επί δέκα ολόκληρα λεπτά τα 850 μέλη της Εθνοσυνέλευσης χειροκροτούσαν όρθια την ανακήρυξη της Αυτονομίας.

Να σημειωθεί και πάλι ότι τη στιγμή που η Εθνοσυνέλευση ανακήρυσσε την Αυτονομία του Κουρδιστάν, οι αντάρτες είχαν επιτεθεί σε μονάδα του τουρκικού στρατού, είχαν σκοτώσει 13 στρατιώτες και οι μάχες μεταξύ ανταρτών και μονάδων του τουρκικού στρατού συνεχιζόταν μέχρι το βράδυ, μετά την ανακήρυξη της Αυτονομίας. Το γεγονός επισημαίνεται και αξίζει ειδικής προσοχής, γιατί κατά την άποψή μας η επίθεση των ανταρτών την ώρα που η Εθνοσυνέλευση αποφάσιζε και ανακήρυσσε την Αυτονομία του Κουρδιστάν, είχε ιδιαίτερο συμβολισμό και έγινε για να δείξει την αποφασιστικότητα των Κούρδων να υπερασπιστούν και να υποστηρίξουν την Αυτονομία τους και με τα όπλα.

Το θέμα αξίζει της προσοχής μας και συναισθανόμενοι το βάρος των στιγμών, θα προσπαθήσουμε να μεταφράσουμε τη διακήρυξη για να τη μοιραστούμε με τους αναγνώστες μας και με όσους περισσότερους Έλληνες, και για να δείξουμε ότι οι λαοί που αγωνίζονται κερδίζουν, ενώ οι λαοί που αφήνονται έρμαια των εξελίξεων και ανίκανων, δειλών και ξενόδουλων ηγετών, αναγκάζονται να πληρώνουν τα σπασμένα και τα αποτελέσματα μειοδοσιών τύπου Ιμίων, και, όπως μας πληροφορεί ο κ. Ρολάνδης, και τύπου Καστελλορίζου.

Source: infognomonpolitics.gr