Οπως λέμε και για τους γιατρούς...αχρείαστες να είναι!Ομως τα κρούσματα εγκληματικότητας που έχουν αυξηθεί τον τελευταίο καιρό προβληματίζουν όλους ανεξάρτητα από φύλο και ηλικία. Η αντιμετώπιση των απειλών κατά της ζωής και της περιουσίας των πολιτών σαφώς και είναι αρμοδιότητα της πολιτείας.Ομως η νόμιμη άμυνα μπροστά σε άμεσο κίνδυνο ίσως σώσει ζωές. Ακολουθεί μια στοιχειώδης ενημέρωση για τις νόμιμες δυνατότητες αντίδρασης σε μια επίθεση.
Ο νόμος για το δικαίωμα στην άμυνα
Άρθρο 22
Άμυνα
1.Δεν είναι άδικη η πράξη που τελείται σε περίπτωση άμυνας.
2.Άμυνα είναι η αναγκαία προσβολή του επιτιθέμενου, στην οποία προβαίνει το άτομο για να υπερασπισθεί τον εαυτό του ή άλλον από άδικη και παρούσα επίθεση που στρέφεται εναντίον τους.
3.Το αναγκαίο μέτρο της άμυνας κρίνεται από το βαθμό επικινδυνότητας της επίθεσης, από το είδος της βλάβης που απειλούσε, από τον τρόπο και την ένταση της επίθεσης και από τις λοιπές περιστάσεις.
Άρθρο 23
Υπέρβαση της άμυνας
Όποιος υπερβαίνει τα όρια της άμυνας τιμωρείται, αν η υπέρβαση έγινε με πρόθεση, με ποινή και, αν έγινε από αμέλεια, σύμφωνα με τις διατάξεις τις σχετικές με αυτήν. Μένει ατιμώρητος και δεν του καταλογίζεται η υπέρβαση, αν ενέργησε με αυτόν τον τρόπο εξαιτίας του φόβου ή της ταραχής που του προκάλεσε η επίθεση.
Τώρα την περίπτωση της αυτοδικία την έχουμε όταν εμείς προκαλέσουμε την συμπλοκή εκ των υστέρων ακόμη και όταν έχουμε δίκιο (π.χ κάποιος έκλεψε το πορτοφόλι του παππού μας, ξέρουμε ποιος είναι και πάμε και τον βρίσκουμε και χρησιμοποιούμε βία επάνω του. Προσοχή όμως, αν ήμαστε παρόντες την ώρα που το γεγονός συμβαίνει έχουμε δικαίωμα να υπερασπιστούμε τον παππού μας και να αποτρέψουμε την κλοπή). Επίσης έχουμε και την περίπτωση όπου προκαλούμε την επίθεση (γνωρίζοντας την ανωτερότητα μας στην μάχη), για την οποία ο νόμος πάλι είναι σαφής.
Άρθρο 24
Υπαίτια κατάσταση άμυνας
Δεν απαλλάσσεται από την ποινή που ορίζει ο νόμος όποιος με πρόθεση προκάλεσε την επίθεση άλλου για να διαπράξει εναντίον του αξιόποινη πράξη με το πρόσχημα της άμυνας.
10 Bασικές Συμβουλές
1. ΑΝΕΠΤΥΞΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΣΟΥ
Οι περισσότερες συγκρούσεις, λεκτικές ή σωματικές, συμβαίνουν επειδή οι άνθρωποι, λόγω έλλειψης αυτοπεποίθησης κυρίως, προσπαθούν να επιβεβαιωθούν μέσα από τις καθημερινές συγκρούσεις και τα παιχνίδια κυριαρχίας που παίζουν με τους γύρω τους. Η ανεπτυγμένη αυτοπεποίθηση θα σε βοηθήσει να κυριαρχήσεις σε επίπεδο προσωπικοτήτων και να κατορθώσεις να ελέγξεις καλύτερα την εξέλιξη του συμβάντος.
2. ΜΗ ΠΡΟΚΑΛΕΙΣ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΣΟΥ
Αξιολόγησε τί μπορεί να δημιουργήσει επικίνδυνες καταστάσεις στον δρόμο για σένα και απόφυγε το (π.χ ακριβά ρούχα και κοσμήματα, επίδειξη οικονομικής άνεσης, προκλητικό ντύσιμο και πέρασμα από σκοτεινά μέρη σε προχωρημένες ώρες χωρίς να συνοδεύεσαι ή φλερτ με αγνώστους σε ύποπτα και επικίνδυνα μέρη ή λεκτική αντιπαράθεση με κομπλεξικούς ανθρώπους μπροστά σε "κοινό" που παρακολουθεί κ.λ.π).
3. ΜΗ ΥΠΟΤΙΜΑΣ ΠΟΤΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Ακόμη και αν νοιώθεις σιγουριά σε σχέση με τον εαυτό σου ή με τον συνοδό σου ή με την παρέα σου προσπάθησε να ακολουθείς τις δύο πρώτες συμβουλές. Ακόμη και ένα οπλισμένο με μαχαίρι παιδί μπορεί να σου κάνει μεγάλη ζημιά.
4. ΜΑΘΕ ΝΑ ΨΥΧΟΛΟΓΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΧΕΙΡΙΖΕΣΑΙ ΣΩΣΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΤΟΝ ΑΦΗΝΕΙΣ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΟΤΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΒΑΛΕΙΣ
Αν τώρα συνειδητοποιήσεις πως η μάχη είναι αναπόφευκτη (βρίσκεσαι μπροστά σε έναν επίδοξο βιαστή ή κλέφτη) τότε σκέψου πως το καλύτερο επίπεδο πολεμικής τακτικής είναι να ματαιώσεις τα σχέδια του αντιπάλου και μετά να του επιτεθείς εσύ. "Ο προσεκτικός πολεμιστής παίρνει θέση τέτοια που να κάνει την ήττα αδύνατη και μετά δεν παραβλέπει την κατάλληλη στιγμή για να επιτεθεί." (ΣΟΥΝ ΤΖΟΥ: H τέχνη του πολέμου)
5. ΑΝΑΠΤΥΞΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΥΤΟΕΛΕΓΧΟ ΣΟΥ
Μόνο τότε θα είσαι σε θέση να εφαρμόσεις την οποιαδήποτε συμβουλή και γνώση. Αν δεν έχεις αρμονία μέσα σου, τότε δεν μπορεί να ελπίζεις πως μπορείς να αποτελέσεις μια αξιόμαχη μονάδα ή να συνεργαστείς σωστά με αυτούς που σε συνοδεύουν.
6. ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙΣ
Μη παραμείνεις σε καμία περίπτωση σε θέση επικίνδυνη και απομονωμένη. Τρέξε και εφάρμοσε κάποιο κόλπο για να βρεθείς κοντά σε σημείο που μπορείς να έχεις βοήθεια. Και μόνο αυτό αν συμβεί, μια δυνατή φωνή που θα ζητάει βοήθεια θα αποτρέψει ίσως την συμπλοκή. Αν συνειδητοποιήσεις πως δεν μπορείς να ξεφύγεις πια και θα πρέπει να εμπλακείς οπωσδήποτε σε σωματική βία τότε:
7. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΟΥ ΣΩΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ
Ο αντίπαλος σου μπορεί να αποδειχθεί πως τελικά ήταν ένα θρασύδειλο ανθρωπάκι ή ο "δράκος" για τον οποίο άκουγες εχθές στις ειδήσεις και εσύ το επόμενο θύμα του.
8. ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΩΣ ΟΠΛΟ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΜΠΟΡΕΙΣ
Ίσως τα κλειδιά του αυτοκινήτου κατάλληλα τοποθετημένα στο χέρι σου, ένα στυλό, μία πέτρα, ένα ξύλο. Ποτέ δεν ξέρεις αν ο αντίπαλος σου είναι οπλισμένος με μαχαίρι και τί προθέσεις έχει. Για ένα να είσαι σίγουρη, ότι στον δρόμο δεν υπάρχει το αθλητικό πνεύμα του "ευ αγωνίζεσθε".
9. ΑΝ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ ΑΥΞΑΝΕΙ ΤΙΣ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΜΙΑΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ, ΤΟΤΕ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΜΕ ΕΞΑΣΚΗΣΗ ΣΕ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ ΚΟΝΤΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΕΜΠΕΙΡΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗ
10. ΕΦΑΡΜΟΣΕ ΜΟΝΟ ΑΠΛΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΑΥΤΟΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕΙ
Καταρχάς θα πούμε πως πρέπει να χρησιμοποιήσεις χτυπήματα ισχυρά σε ασθενή σημεία του αντιπάλου (όπως ο λαιμός, τα μάτια, τα αυτιά, ο διάφραγμα, τα γεννητικά όργανα). Αυτά τα χτυπήματα θα δοθούν με την χρήση απλών και αυτοματοποιημένων τεχνικών. Στην διαδικασία της μάθησης οιασδήποτε κινητικής δεξιότητας υπάρχουν τέσσερα στάδια: μαθαίνω, γνωρίζω, τελειοποιώ, αυτοματοποιώ. Για να φτάσει κανείς στο στάδιο της αυτοματοποίησης μιας τεχνικής χρειάζεται πάρα πολλές επαναλήψεις μιας τεχνικής που έχει τελειοποιήσει, όσο το δυνατόν πιο κοντά στις πραγματικές συνθήκες.
Μερικές βασικές οδηγίες:
• Περπατάμε με αυτοπεποίθηση
• Κοιτάμε τον αντίπαλο σταθερά στα μάτια
• Αντιδρούμε ψύχραιμα και δεν δείχνουμε το φόβο μας
• Δεν πετάμε αντικείμενα άσκοπα, παρά μόνο σκόνες ή σπρέι - αν υπάρχουν - στα μάτια
• Δεν φωνάζουμε υστερικά, αλλά βγάζουμε μια κραυγή από μέσα μας, με αποφασιστικότητα και θυμό ή φωνάζουμε φωτιά και όχι βοήθεια
• Αμυνόμαστε με σκοπό να ελευθερωθούμε και να φύγουμε
• Χτυπάμε γρήγορα και δυνατά και μόνο στα ευάλωτα σημεία
• Σε περίπτωση λεκτικής (χυδαίας) επίθεσης στο δρόμο ή οπουδήποτε αλλού, δεν βρίζουμε ποτέ αλλά απαντάμε με χιούμορ
• Δεν μπαίνουμε στο παιχνίδι των ερωτήσεων κι απαντήσεων σε περίπτωση πειράγματος, αλλά αν θέλουμε να τον σταματήσουμε, δηλώνουμε με κοφτές φράσεις ότι ενοχλεί και παραβιάζει τον προσωπικό μας χώρο, πάντοτε κοιτώντας τον άλλο σταθερά στα μάτια
• Σε περίπτωση επίθεσης μέσα στο σπίτι: α) Να είστε προς την πόρτα ή κοντά σε μπαλκόνι ή παράθυρο για να φωνάξετε για βοήθεια, β) Να έχετε πρόχειρο κάποιο μέσο άμυνας ώστε να χτυπήσετε και να φύγετε
• Σε περίπτωση σεξουαλικής παρενόχλησης στα μέσα μαζικής μεταφοράς, αν αντιληφθείτε έγκαιρα το δράστη, πατήστε τον δυνατά στο πόδι ή ρίξτε του κλωτσιά στο καλάμι, μη φωνάζετε υστερικά, αλλά γελοιοποιήστε τον.
• Σε περίπτωση που σας ακολουθεί κάποιος το βράδυ: α) Μην προχωράτε βιαστικά και φοβισμένα, β) Προσπαθήστε να κινείστε σε φωτεινά σημεία του δρόμου, γ) Βγάλτε τα κλειδιά του σπιτιού σας και βάλτε τα ανάμεσα στα δύο δάκτυλα σαν όπλο σε περίπτωση επίθεσης. Χρήσιμη σε μια τέτοια περίπτωση μπορεί να είναι και μια ομπρέλα.
Source : whitewomenfront.blogspot.com
Geopolitical Research Institute(GRI)/Εταιρεία Γεωπολιτικών Ερευνών(ΕΓΕ)
Δευτέρα 16 Μαΐου 2011
Τουρκική διεκδίκηση θαλάσσιας δικαιοδοσίας
Σφήνα στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Κυπριακής Δημοκρατίας επιχειρεί να μπει η Τουρκία, εξαγγέλλοντας, σύμφωνα με πληροφορίες του «Φ», πρόθεση διεκδικήσεων στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου. Όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, η Άγκυρα ήγειρε επισήμως, διά γραπτών θέσεων προς την ΕΕ, θέμα «νομίμων δικαιωμάτων και συμφερόντων στην ανατολική Μεσόγειο στα δυτικά του γεωγραφικού μήκους 32°16’18”Ε». Σύμφωνα με τις πληροφορίες του «Φ», η Άγκυρα υποστήριξε μάλιστα ότι έχει δήθεν «θαλάσσια δικαιοδοσία» στις περιοχές που βρίσκονται στα δυτικά της Κύπρου, δηλαδή στη θαλάσσια περιοχή Πάφου, ενώ κάλεσε όλους «να ενεργήσουν με κοινή λογική, αποφεύγοντας εντάσεις που προκαλούν μονομερείς ενέργειες…», τις οποίες απέδωσε στην Κυπριακή Δημοκρατία. Η Τουρκία ισχυρίστηκε μάλιστα ότι «προσδίδει σημασία στη διατήρηση της ειρήνης και σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο».
Είναι τουλάχιστον προφανές ότι η Άγκυρα επιχειρεί μέσω εξαγγελίας πρόθεσης διεκδικήσεων να αμφισβητήσει την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά και να αποτρέψει την τροχοδρομούμενη εκμετάλλευση υδρογονανθράκων, που έχουν εντοπισθεί στη θαλάσσια περιοχή Κύπρου. Επί του προκειμένου, η Τουρκία υποστηρίζει ότι «η υπεράκτια αναζήτηση και εκμετάλλευση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων θα ήταν καλύτερα να τίθετο προς απόφαση στο κοινό κοινοβούλιο της μελλοντικής συνεταιριστικής κυβέρνησης». Οι εν λόγω τουρκικές θέσεις φέρονται να έχουν γνωστοποιηθεί στις Βρυξέλλες πριν από ένα περίπου χρόνο, ενώ κατατέθηκαν εκ νέου γραπτώς προς την ΕΕ και τα κράτη-μέλη της, πριν από δύο περίπου μήνες, κίνηση που προφανώς συνδέεται με την πρόθεση της Κυπριακής Δημοκρατίας να προχωρήσει στην εκμετάλλευση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή Κύπρου.
Παραθέτουμε λέξη προς λέξη τις τουρκικές θέσεις, όπως ακριβώς διαβιβάσθηκαν προς την Ευρωπαϊκή Ένωση:
«Από το 2003, η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση έχει επιδιώξει μια πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο, μέσω σύναψης διμερών συμφωνιών θαλάσσιας οριοθέτησης, διεξάγοντας έρευνες πετρελαίου/φυσικού αερίου και εκδίδοντας άδειες για τέτοιες δραστηριότητες γύρω από το νησί. Οι ηπειρωτικές υφαλοκρηπίδες και οι αποκλειστικές οικονομικές ζώνες στη Μεσόγειο δεν έχουν ακόμη καθοριστεί και οριοθετηθεί. Αυτό απορρέει κυρίως από το γεγονός ότι υπάρχει ένα πλήθος περιπλοκών και διασυνδεδεμένων θεμάτων, αναφορικά με τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας. Η Τουρκία έχει τη γνώμη ότι οι οριοθετήσεις της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας ή της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης σε μια ημίκλειστη θάλασσα, όπως η Μεσόγειος, θα πρέπει να πραγματοποιούνται με συμφωνία και με σεβασμό στα δικαιώματα και τα συμφέροντα των ενδιαφερομένων τρίτων χωρών, σύμφωνα με τις βασικές αρχές του Διεθνούς Δικαίου.
Η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση δεν αντιπροσωπεύει νομικά ή στην πράξη τους Τουρκοκύπριους και την Κύπρο στο σύνολό της. Η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση δεν έχει δικαίωμα να διαπραγματεύεται και να συνάπτει διεθνείς συμφωνίες, ούτε και να θεσπίζει νόμους σχετικά με την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων για λογαριασμό ολόκληρου του νησιού.
Ως εκ τούτου, αυτές οι ενέργειες της ελληνοκυπριακής πλευράςδεν μπορούν να θεωρηθούν κενές περιεχομένου, καθώς έχουν άμεση επίπτωση στα ευαίσθητα ζητήματα της κυριαρχίας και της διακυβέρνησης. Αυτές οι μονομερείς ενέργειες περιορίζουν και προδικάζουν τα υφιστάμενα και έμφυτα ίσα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων επί των θαλασσίων περιοχών του νησιού. Όντας ένα από τα ζητήματα που ρυθμίζονται από τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις για συνολική διευθέτηση, η υπεράκτια αναζήτηση και εκμετάλλευση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων θα ήταν καλύτερα να τίθετο προς απόφαση στο κοινό κοινοβούλιο της μελλοντικής συνεταιριστικής κυβέρνησης.
?Είμαστε αποφασισμένοι, μαζί με τους Τουρκοκύπριους, να συνεχίσουμε να προβάλλουμε ενστάσεις κατά των μονομερών αυτών ενεργειών, μέσω διπλωματικών και πολιτικών καναλιών. Είναι σοβαρά μας προσδοκία, όλοι να ενεργήσουν με κοινή λογική αποφεύγοντας ένταση που προκαλούν μονομερείς ενέργειες και να αγωνιστούν για να ενισχύουν την προοπτική για μια τελική και συνολική διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος, ειδικά σε αυτή την κρίσιμη καμπή.
Οι ενέργειες των Ελληνοκυπρίωνδεν περιφρονούν απλώς τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων αλλά επίσης διεκδικούν τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, στα δυτικά του νησιού. Η Τουρκία έχει νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο, ειδικά στα δυτικά του γεωγραφικού μήκους 32°16’18”Ε. Η θέση αυτή είναι συνεπής με τους σχετικούς κανόνες του διεθνούς δικαίου και τις καθιερωμένες εθιμικές πρακτικές. Η Τουρκία προσδίδει σημασία στη διατήρηση της ειρήνης και σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο».
Η Άγκυρα στα όρια του θράσους
Η ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟΤΗΤΑ της Άγκυρας δεν σταματά στην αμφισβήτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά περιλαμβάνει και αξιώσεις για άνοιγμα του κεφαλαίου «Ενέργεια» των ενταξιακών της διαπραγματεύσεων, αγγίζοντας τα όρια του θράσους. Με άλλα λόγια, η Άγκυρα ζητά από τη Λευκωσία όχι μόνο να κλείσει τα μάτια στην εξαγγελία διεκδικήσεων στη θαλάσσια περιοχή Κύπρου, αλλά και να επιβραβεύσει την Τουρκία με το άνοιγμα του κεφαλαίου «Ενέργεια».
Αξιοποιώντας το ρόλο διαμετακόμισης φυσικού αερίου και τη συμμετοχή της στον αγωγό Ναμπούκο, η Τουρκία υπογραμμίζει προς τις Βρυξέλλες «ότι αναμένουμε να γίνουν τα απαραίτητα βήματα για το άνοιγμα του κεφαλαίου αυτού (σ.σ . Ενέργεια) των ενταξιακών διαπραγματεύσεων το συντομότερο δυνατόν». Δεν παραλείπει μάλιστα να αφήσει αιχμές, σημειώνοντας ότι «είναι απαράδεκτο ότι το άνοιγμα αυτού του κεφαλαίου εκκρεμεί για πολύ γνωστούς λόγους, οι οποίοι δεν είναι τεχνικής φύσεως», αιχμές οι οποίες στρέφονται εμφανώς κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στο πλαίσιο των τουρκικών θέσεων, διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι «η ενεργειακή ασφάλεια είναι πρώτη προτεραιότητα της Τουρκίας και λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να εγγυηθεί τη μέγιστη ασφάλεια», κάτι που προφανώς αφορά τις προθέσεις για εγκατάσταση του πυρηνικού σταθμού απέναντι από την Κύπρο, στην περιοχή Άκκουγιου.
Source : ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ
Είναι τουλάχιστον προφανές ότι η Άγκυρα επιχειρεί μέσω εξαγγελίας πρόθεσης διεκδικήσεων να αμφισβητήσει την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά και να αποτρέψει την τροχοδρομούμενη εκμετάλλευση υδρογονανθράκων, που έχουν εντοπισθεί στη θαλάσσια περιοχή Κύπρου. Επί του προκειμένου, η Τουρκία υποστηρίζει ότι «η υπεράκτια αναζήτηση και εκμετάλλευση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων θα ήταν καλύτερα να τίθετο προς απόφαση στο κοινό κοινοβούλιο της μελλοντικής συνεταιριστικής κυβέρνησης». Οι εν λόγω τουρκικές θέσεις φέρονται να έχουν γνωστοποιηθεί στις Βρυξέλλες πριν από ένα περίπου χρόνο, ενώ κατατέθηκαν εκ νέου γραπτώς προς την ΕΕ και τα κράτη-μέλη της, πριν από δύο περίπου μήνες, κίνηση που προφανώς συνδέεται με την πρόθεση της Κυπριακής Δημοκρατίας να προχωρήσει στην εκμετάλλευση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή Κύπρου.
Παραθέτουμε λέξη προς λέξη τις τουρκικές θέσεις, όπως ακριβώς διαβιβάσθηκαν προς την Ευρωπαϊκή Ένωση:
«Από το 2003, η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση έχει επιδιώξει μια πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο, μέσω σύναψης διμερών συμφωνιών θαλάσσιας οριοθέτησης, διεξάγοντας έρευνες πετρελαίου/φυσικού αερίου και εκδίδοντας άδειες για τέτοιες δραστηριότητες γύρω από το νησί. Οι ηπειρωτικές υφαλοκρηπίδες και οι αποκλειστικές οικονομικές ζώνες στη Μεσόγειο δεν έχουν ακόμη καθοριστεί και οριοθετηθεί. Αυτό απορρέει κυρίως από το γεγονός ότι υπάρχει ένα πλήθος περιπλοκών και διασυνδεδεμένων θεμάτων, αναφορικά με τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας. Η Τουρκία έχει τη γνώμη ότι οι οριοθετήσεις της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας ή της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης σε μια ημίκλειστη θάλασσα, όπως η Μεσόγειος, θα πρέπει να πραγματοποιούνται με συμφωνία και με σεβασμό στα δικαιώματα και τα συμφέροντα των ενδιαφερομένων τρίτων χωρών, σύμφωνα με τις βασικές αρχές του Διεθνούς Δικαίου.
Η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση δεν αντιπροσωπεύει νομικά ή στην πράξη τους Τουρκοκύπριους και την Κύπρο στο σύνολό της. Η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση δεν έχει δικαίωμα να διαπραγματεύεται και να συνάπτει διεθνείς συμφωνίες, ούτε και να θεσπίζει νόμους σχετικά με την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων για λογαριασμό ολόκληρου του νησιού.
Ως εκ τούτου, αυτές οι ενέργειες της ελληνοκυπριακής πλευράςδεν μπορούν να θεωρηθούν κενές περιεχομένου, καθώς έχουν άμεση επίπτωση στα ευαίσθητα ζητήματα της κυριαρχίας και της διακυβέρνησης. Αυτές οι μονομερείς ενέργειες περιορίζουν και προδικάζουν τα υφιστάμενα και έμφυτα ίσα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων επί των θαλασσίων περιοχών του νησιού. Όντας ένα από τα ζητήματα που ρυθμίζονται από τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις για συνολική διευθέτηση, η υπεράκτια αναζήτηση και εκμετάλλευση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων θα ήταν καλύτερα να τίθετο προς απόφαση στο κοινό κοινοβούλιο της μελλοντικής συνεταιριστικής κυβέρνησης.
?Είμαστε αποφασισμένοι, μαζί με τους Τουρκοκύπριους, να συνεχίσουμε να προβάλλουμε ενστάσεις κατά των μονομερών αυτών ενεργειών, μέσω διπλωματικών και πολιτικών καναλιών. Είναι σοβαρά μας προσδοκία, όλοι να ενεργήσουν με κοινή λογική αποφεύγοντας ένταση που προκαλούν μονομερείς ενέργειες και να αγωνιστούν για να ενισχύουν την προοπτική για μια τελική και συνολική διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος, ειδικά σε αυτή την κρίσιμη καμπή.
Οι ενέργειες των Ελληνοκυπρίωνδεν περιφρονούν απλώς τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων αλλά επίσης διεκδικούν τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, στα δυτικά του νησιού. Η Τουρκία έχει νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο, ειδικά στα δυτικά του γεωγραφικού μήκους 32°16’18”Ε. Η θέση αυτή είναι συνεπής με τους σχετικούς κανόνες του διεθνούς δικαίου και τις καθιερωμένες εθιμικές πρακτικές. Η Τουρκία προσδίδει σημασία στη διατήρηση της ειρήνης και σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο».
Η Άγκυρα στα όρια του θράσους
Η ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟΤΗΤΑ της Άγκυρας δεν σταματά στην αμφισβήτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά περιλαμβάνει και αξιώσεις για άνοιγμα του κεφαλαίου «Ενέργεια» των ενταξιακών της διαπραγματεύσεων, αγγίζοντας τα όρια του θράσους. Με άλλα λόγια, η Άγκυρα ζητά από τη Λευκωσία όχι μόνο να κλείσει τα μάτια στην εξαγγελία διεκδικήσεων στη θαλάσσια περιοχή Κύπρου, αλλά και να επιβραβεύσει την Τουρκία με το άνοιγμα του κεφαλαίου «Ενέργεια».
Αξιοποιώντας το ρόλο διαμετακόμισης φυσικού αερίου και τη συμμετοχή της στον αγωγό Ναμπούκο, η Τουρκία υπογραμμίζει προς τις Βρυξέλλες «ότι αναμένουμε να γίνουν τα απαραίτητα βήματα για το άνοιγμα του κεφαλαίου αυτού (σ.σ . Ενέργεια) των ενταξιακών διαπραγματεύσεων το συντομότερο δυνατόν». Δεν παραλείπει μάλιστα να αφήσει αιχμές, σημειώνοντας ότι «είναι απαράδεκτο ότι το άνοιγμα αυτού του κεφαλαίου εκκρεμεί για πολύ γνωστούς λόγους, οι οποίοι δεν είναι τεχνικής φύσεως», αιχμές οι οποίες στρέφονται εμφανώς κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στο πλαίσιο των τουρκικών θέσεων, διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι «η ενεργειακή ασφάλεια είναι πρώτη προτεραιότητα της Τουρκίας και λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να εγγυηθεί τη μέγιστη ασφάλεια», κάτι που προφανώς αφορά τις προθέσεις για εγκατάσταση του πυρηνικού σταθμού απέναντι από την Κύπρο, στην περιοχή Άκκουγιου.
Source : ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ
Διαδρομές " βρώμικου χρήματος" και διακίνηση μεταναστών
Καταγγελίες υπαλλήλου της πακιστανικής πρεσβείας στην Αθήνα προς τους Αµερικανούς αναφέρουν ότι τεράστια ποσά «βρώµικου χρήµατος» από αυτές τις δραστηριότητες δροµολογούνται πίσω στο Πακιστάν για την ενίσχυση µουσουλµάνων εξτρεµιστών και τροµοκρατικών οργανώσεων
Τη «συνενοχή» της ελληνικής κυβέρνησης στην παράνοµη διακίνηση µεταναστών κατήγγειλε σε Αµερικανούς υπάλληλος της πακιστανικής πρεσβείας στην Αθήνα σε µία συνάντηση που πραγµατοποιήθηκε το καλοκαίρι του 2006, σύµφωνα µε τηλεγράφηµα του Wikileaks. Ο ίδιος ανέφερε ότι τα τεράστια ποσά «βρώµικου χρήµατος» από αυτές τις δραστηριότητες δροµολογούνται πίσω στο Πακιστάν για την ενίσχυση αυτονοµιστών, µουσουλµάνων εξτρεµιστών, ακόµα και τροµοκρατικών οργανώσεων.
Στο έγγραφο µε κωδικό 06Athens1652, ο πακιστανός διπλωµάτης υποστηρίζει ότι η πρεσβεία του παρέδωσε στην ελληνική κυβέρνηση µία λίστα µε ονόµατα προσώπων που εµπλέκονταν σε hawala – ένα σύστηµα µεταφοράς των χρηµάτων που προέρχονται είτε από την παράνοµη διακίνηση µεταναστών είτε από δουλεµπόριο για τη χρηµατοδότηση της διεθνούς τροµοκρατίας µέσω έµπιστων µεσολαβητών οι οποίοι, όπως φαίνεται, δρούσαν και στην Ελλάδα. Σύµφωνα µε όσα είπε ο Πακιστανός, το όνοµα του οποίου δεν δηµοσιεύεται για λόγους ασφαλείας, η πρεσβεία του δεν έλαβε καµία απάντηση ούτε από το υπουργείο Εξωτερικών ούτε από ∆ηµόσιας Τάξης. «Ο xxxxxxxxxxxx πιστεύει ότι αυτό που θεωρεί έλλειψη χειροπιαστού ενδιαφέροντος από την ελληνική κυβέρνηση είναι το συνδυασµένο αποτέλεσµα των εξής: 1) έλλειψη πόρων, 2) διαφθορά και 3) αποτυχία γενικότερη συνεργασίας µε την πακιστανική πρεσβεία. Από αυτά τα τρία η διαφθορά είναι αυτό που ανησυχεί περισσότερο τον xxxxxxxxxxxx, στον οποίο πακιστανοί µετανάστες έχουν πει ότι πέρασαν στην Ελλάδα εντελώς ανενόχλητοι από τις συνοριακές αρχές ή ότι τους είχαν µεταφέρει ακόµη και µε ελληνικά στρατιωτικά οχήµατα. Για αυτόν το λόγο ο xxxxxxxxxxxx πιστεύει ότι υπάρχει συνενοχή στις επιχειρήσεις λαθροµετανάστευσης από τις ελληνικές Αρχές επιβολής του νόµου», αναφέρεται στο τηλεγράφηµα που υπογράφει ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Αθήνα Τσαρλς Ρις.
Κατά τη συνάντηση της 16ης Ιουνίου του 2006 ο πακιστανός διπλωµάτης εξέφρασε στους Αµερικανούς την επιθυµία για µεγαλύτερη παροχή βοήθειας από τις ΗΠΑ και την Ε.Ε. λόγω της έλλειψης ενδιαφέροντος της ελληνικής κυβέρνησης, ενώ σηµείωσε ότι η επαρχία του Μπαλοχιστάν στο Πακιστάν, κοντά στα σύνορα µε το Ιράν, είναι κύριος προορισµός των κεφαλαίων από τη hawala, καθώς πρόκειται για µία περιοχή όπου υπάρχει µεγάλη δραστηριότητα τόσο λαθροµε τανάστευσης όσο και εξτρεµιστικών οµάδων. Σε σχόλιο σχετικά µε τα όσα ειπώθηκαν, οι Αµερικανοί της πρεσβείας στην Αθήνα επισήµαναν ότι δεν είχαν ακούσει στο παρελθόν καταγγελίες για την πιθανή χρηµατοδότηση εξτρεµιστικών ή ακόµα και τροµοκρατικών οργανώσεων από την παράνοµη διακίνηση µεταναστών – τουλάχιστον όχι µε τόσο εµφατικό τρόπο. Περισσότερο από έναν χρόνο πριν από τη συνάντηση µε τον πακιστανό διπλωµάτη, αµερικανοί ειδικοί σε θέµατα αντιτροµοκρατίας διατύπωναν την άποψη ότι η Ελλάδα είναι χώρα «χαµηλού ρίσκου» όσον αφορά τη χρηµατοδότηση και την παροχή τραπεζικών υπηρεσιών σε τροµοκράτες. Σύµφωνα µε το τηλεγράφηµα 05Athens777 για τη χρηµατοδότηση της τροµοκρατίας το 2005, που υπογράφει και πάλι ο κ. Ρις, οι έλληνες αξιωµατούχοι είπαν στην πρεσβεία ότι τα ποσά που έχουν κατασχεθεί στα πλαίσια σχετικής απόφασης του Συµβουλίου Ασφαλείας είναι ασήµαντα και ότι η Ελλάδα δεν ανήκει στα παραδοσιακά «οικονοµικά καταφύγια» για τροµοκράτες και οργανώσεις που συνδέονται µε την Αλ Κάιντα. «Τα γραφειοκρατικής φύσης εµπόδια για την εγγραφή των φιλανθρωπικών οργανώσεων (και το γεγονός ότι όλοι οι µη κερδοσκοπικοί οργανισµοί ελέγχονται από τις φορολογικές Αρχές) καθιστούν απίθανο το γεγονός να λειτουργούν εδώ hawalas χωρίς να έχουν εντοπιστεί», κατέληγε το τηλεγράφηµα της αµερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα.
«Χαµηλού ρίσκου» χώρα η Ελλάδα όσον αφορά την παροχή τραπεζικών υπηρεσιών σε τροµοκράτες
Η αµερικανική αναφορά
«Πακιστανοί µετανάστες είχαν πει στον υπάλληλο της πακιστανικής πρεσβείας στην Αθήνα ότι πέρασαν στην Ελλάδα εντελώς ανενόχλητοι από τις συνοριακές αρχές ή ότι τους είχαν µεταφέρει ακόµη και µε ελληνικά στρατιωτικά οχήµατα. Γι’ αυτόν τον λόγο πιστεύει ότι υπάρχει συνενοχή στις επιχειρήσεις λαθροµετανάστευσης από τις ελληνικές Αρχές επιβολής του νόµου», αναφέρεται στο τηλεγράφηµα που υπογράφει ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Αθήνα Τσαρλς Ρις
Πολυεθνική λύση για την αναγνώριση τροµοκρατών
ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ παράνοµων µεταναστών και τους τροµοκράτες που µπορείνα κρύβονται ανάµεσάτους έθιξε ωςµείζον πρόβληµα ο αµερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα, Ντάνιελ Σπέκχαρντ, στη διάρκεια σύσκεψης που πραγµατοποιήθηκε τον Μάρτιοτου 2009 στη Λευκωσία στα πλαίσια της Πρωτοβουλίας Περιφερειακής Στρατηγικής σε Θέµατα Αντιτροµοκρατίας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Οπως αναφέρεται στο απόρρητο τηλεγράφηµα µε κωδικό 09Nicosia194, ο κ. Σπέκχαρντ «τόνισε τησηµασία µιας πολυεθνικής λύσης στην οποία εµπλέκονται όλες οι χώρες στη διαδροµή των µεταναστών σε µία προσπάθεια να διαχειριστούν τη ροή και να αναγνωρίσουν τους τροµοκράτες».
ΑΠΟ ΤΟΥΡΚΙΑ. Εξήγησε δε ότι η χώρα µας έχει «χτυπηθεί ιδιαίτερα»,µε περισσότερους από 140.000 παράνοµους µετανάστεςτο 2008,πολλοί από τουςοποίους προέρχονταν από ζώνες σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή και περνούσαν από την Τουρκία για να εισέλθουν στην Ελλάδα.
Ο αµερικανός πρεσβευτής κάλεσε τουςσυµµετέχοντεςνα λάβουν πρωτοβουλία για τη δηµιουργίαβάσης βιοµετρικών δεδοµένων γνωστών τροµοκρατών πουθα δοθεί στις Αρχές φύλαξης των συνόρων, τονίζοντας ότι «η Ευρωπαϊκή Ενωση θα πρέπει να είναι πιο δραστήριαόσον αφορά την υποστήριξη τωνχωρών - µελών στην ευρωπαϊκή “εµπροσθοφυλακή”».
Από την πλευρά του, ο αµερικανός πρεσβευτής στη Λευκωσία, ΦρανκΟύρµπανσιτς, προσέθεσε ότικαι η Κύπρος µοιράζεται τα ίδια προβλήµατα, επισηµαίνονταςτις ελλείψεις στη φύλαξη των συνόρων στην τουρκοκυπριακή πλευρά. Ο ίδιος τόνισε πως «οι µισοί από αυτούς πουπαίρνουν το πλοίο από Συρία γιατο τουρκοκυπριακό κοµµάτι τουνησιού δεν γυρνούν πίσω – χωρίς να αναφέρονται εκείνοιπου φτάνουν στα βόρεια σε µικρά πλοιάρια».
Ντάνιελ Σπέκχαρντ
Ο αµερικανός πρεσβευτής κάλεσε τους συµµετέχοντες να λάβουν πρωτοβουλία για τη δηµιουργία βάσης βιοµετρικών δεδοµένων γνωστών τροµοκρατών που θα δοθεί στις Αρχές φύλαξης των συνόρων, τονίζοντας ότι «η Ευρωπαϊκή Ενωση θα πρέπει να είναι πιο δραστήρια όσον αφορά την υποστήριξη των χωρών-µελών στην ευρωπαϊκή “εµπροσθοφυλακή”».
Φόβοι για πέρασµα οπαδών της τζιχάντ στην Ευρώπη
ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ µετά τη συνάντηση των Αµερικανώνµε τον πακιστανό διπλωµάτηπραγµατοποιήθηκε στην Αθήνα ησύσκεψη της Πρωτοβουλίας Περιφερειακής Στρατηγικής σε Θέµατα Αντιτροµοκρατίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Συµµετείχαν οι πρεσβευτές των αµερικανικών πρεσβειών σε Αµάν, Αγκυρα, Βηρυτό, Κάιρο, Λευκωσία, Ρώµη,Σόφια και Τελ Αβίβ, πλήθος στελεχών της Αντιτροµοκρατικής, του αµερικανικού υπουργείου ∆ικαιοσύνης και άλλων υπηρεσιών των ΗΠΑ και της Ε.Ε., ενώ οικοδεσπότης ήταν ο τότε πρεσβευτής στην Αθήνα Τσαρλς Ρις. Ενα από τα σηµαντικότερα ζητήµατα που θίχτηκαν στη σύσκεψη του ∆εκεµβρίου του 2006, όπως αναφέρεται στο απόρρητο τηλεγράφηµα 06Athens3254 που διαθέτειτην ένδειξη NOFORN (δηλαδή να µην διατεθεί σε µη αµερικανούς υπηκόους), ήταν η «επιστροφήτων τζιχαντιστών»: οι συµµετέχοντες συµφώνησαν ότι καθώς η κατάσταση στο Ιράκκαι το Αφγανιστάν αλλάζει, πολλοί οπαδοί της τζιχάντ ήταν πιθανό να επιχειρούσαν να περάσουν στη ∆υτική Ευρώπη, δηµιουργώντας νέο πρόβληµα τροµοκρατίας. Ως πιθανές χώρες - τράνζιτ αναφέρθηκαν η Τουρκία, η Βουλγαρία, η Ελλάδα και η Κύπρος. Στο «έγγραφο συζήτησης» που είχαν προετοιµάσει ο κ. Ρις και η οµάδας της πρεσβείας στην Αθήνα για τους τρόπους αντιµετώπισης της «επιστροφής των τζιχαντιστών» οι συµµετέχοντες συµφώνησαν ότι θα έπρεπε να παρθούν αποφάσεις σχετικά µε τη διάθεση βιοµετρικών δεδοµένων από τις ΗΠΑ σε ευρωπαϊκές τελωνειακές αρχές αλλά και για τη συνεργασία µε υψηλόβαθµους ευρωπαίους ειδικούς.Στο συγκεκριµένο τηλεγράφηµα επισηµαίνεται πως οι Γερµανοί περιγράφουν το ΡΚΚ ως τη «δεύτερη σηµαντικότερη τροµοκρατική απειλή µετά την Αλ Κάιντα και τη Νο 1 όσον αφορά το οργανωµένο έγκληµα στην Ευρώπη».
Source : TA NEA
Τη «συνενοχή» της ελληνικής κυβέρνησης στην παράνοµη διακίνηση µεταναστών κατήγγειλε σε Αµερικανούς υπάλληλος της πακιστανικής πρεσβείας στην Αθήνα σε µία συνάντηση που πραγµατοποιήθηκε το καλοκαίρι του 2006, σύµφωνα µε τηλεγράφηµα του Wikileaks. Ο ίδιος ανέφερε ότι τα τεράστια ποσά «βρώµικου χρήµατος» από αυτές τις δραστηριότητες δροµολογούνται πίσω στο Πακιστάν για την ενίσχυση αυτονοµιστών, µουσουλµάνων εξτρεµιστών, ακόµα και τροµοκρατικών οργανώσεων.
Στο έγγραφο µε κωδικό 06Athens1652, ο πακιστανός διπλωµάτης υποστηρίζει ότι η πρεσβεία του παρέδωσε στην ελληνική κυβέρνηση µία λίστα µε ονόµατα προσώπων που εµπλέκονταν σε hawala – ένα σύστηµα µεταφοράς των χρηµάτων που προέρχονται είτε από την παράνοµη διακίνηση µεταναστών είτε από δουλεµπόριο για τη χρηµατοδότηση της διεθνούς τροµοκρατίας µέσω έµπιστων µεσολαβητών οι οποίοι, όπως φαίνεται, δρούσαν και στην Ελλάδα. Σύµφωνα µε όσα είπε ο Πακιστανός, το όνοµα του οποίου δεν δηµοσιεύεται για λόγους ασφαλείας, η πρεσβεία του δεν έλαβε καµία απάντηση ούτε από το υπουργείο Εξωτερικών ούτε από ∆ηµόσιας Τάξης. «Ο xxxxxxxxxxxx πιστεύει ότι αυτό που θεωρεί έλλειψη χειροπιαστού ενδιαφέροντος από την ελληνική κυβέρνηση είναι το συνδυασµένο αποτέλεσµα των εξής: 1) έλλειψη πόρων, 2) διαφθορά και 3) αποτυχία γενικότερη συνεργασίας µε την πακιστανική πρεσβεία. Από αυτά τα τρία η διαφθορά είναι αυτό που ανησυχεί περισσότερο τον xxxxxxxxxxxx, στον οποίο πακιστανοί µετανάστες έχουν πει ότι πέρασαν στην Ελλάδα εντελώς ανενόχλητοι από τις συνοριακές αρχές ή ότι τους είχαν µεταφέρει ακόµη και µε ελληνικά στρατιωτικά οχήµατα. Για αυτόν το λόγο ο xxxxxxxxxxxx πιστεύει ότι υπάρχει συνενοχή στις επιχειρήσεις λαθροµετανάστευσης από τις ελληνικές Αρχές επιβολής του νόµου», αναφέρεται στο τηλεγράφηµα που υπογράφει ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Αθήνα Τσαρλς Ρις.
Κατά τη συνάντηση της 16ης Ιουνίου του 2006 ο πακιστανός διπλωµάτης εξέφρασε στους Αµερικανούς την επιθυµία για µεγαλύτερη παροχή βοήθειας από τις ΗΠΑ και την Ε.Ε. λόγω της έλλειψης ενδιαφέροντος της ελληνικής κυβέρνησης, ενώ σηµείωσε ότι η επαρχία του Μπαλοχιστάν στο Πακιστάν, κοντά στα σύνορα µε το Ιράν, είναι κύριος προορισµός των κεφαλαίων από τη hawala, καθώς πρόκειται για µία περιοχή όπου υπάρχει µεγάλη δραστηριότητα τόσο λαθροµε τανάστευσης όσο και εξτρεµιστικών οµάδων. Σε σχόλιο σχετικά µε τα όσα ειπώθηκαν, οι Αµερικανοί της πρεσβείας στην Αθήνα επισήµαναν ότι δεν είχαν ακούσει στο παρελθόν καταγγελίες για την πιθανή χρηµατοδότηση εξτρεµιστικών ή ακόµα και τροµοκρατικών οργανώσεων από την παράνοµη διακίνηση µεταναστών – τουλάχιστον όχι µε τόσο εµφατικό τρόπο. Περισσότερο από έναν χρόνο πριν από τη συνάντηση µε τον πακιστανό διπλωµάτη, αµερικανοί ειδικοί σε θέµατα αντιτροµοκρατίας διατύπωναν την άποψη ότι η Ελλάδα είναι χώρα «χαµηλού ρίσκου» όσον αφορά τη χρηµατοδότηση και την παροχή τραπεζικών υπηρεσιών σε τροµοκράτες. Σύµφωνα µε το τηλεγράφηµα 05Athens777 για τη χρηµατοδότηση της τροµοκρατίας το 2005, που υπογράφει και πάλι ο κ. Ρις, οι έλληνες αξιωµατούχοι είπαν στην πρεσβεία ότι τα ποσά που έχουν κατασχεθεί στα πλαίσια σχετικής απόφασης του Συµβουλίου Ασφαλείας είναι ασήµαντα και ότι η Ελλάδα δεν ανήκει στα παραδοσιακά «οικονοµικά καταφύγια» για τροµοκράτες και οργανώσεις που συνδέονται µε την Αλ Κάιντα. «Τα γραφειοκρατικής φύσης εµπόδια για την εγγραφή των φιλανθρωπικών οργανώσεων (και το γεγονός ότι όλοι οι µη κερδοσκοπικοί οργανισµοί ελέγχονται από τις φορολογικές Αρχές) καθιστούν απίθανο το γεγονός να λειτουργούν εδώ hawalas χωρίς να έχουν εντοπιστεί», κατέληγε το τηλεγράφηµα της αµερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα.
«Χαµηλού ρίσκου» χώρα η Ελλάδα όσον αφορά την παροχή τραπεζικών υπηρεσιών σε τροµοκράτες
Η αµερικανική αναφορά
«Πακιστανοί µετανάστες είχαν πει στον υπάλληλο της πακιστανικής πρεσβείας στην Αθήνα ότι πέρασαν στην Ελλάδα εντελώς ανενόχλητοι από τις συνοριακές αρχές ή ότι τους είχαν µεταφέρει ακόµη και µε ελληνικά στρατιωτικά οχήµατα. Γι’ αυτόν τον λόγο πιστεύει ότι υπάρχει συνενοχή στις επιχειρήσεις λαθροµετανάστευσης από τις ελληνικές Αρχές επιβολής του νόµου», αναφέρεται στο τηλεγράφηµα που υπογράφει ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Αθήνα Τσαρλς Ρις
Πολυεθνική λύση για την αναγνώριση τροµοκρατών
ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ παράνοµων µεταναστών και τους τροµοκράτες που µπορείνα κρύβονται ανάµεσάτους έθιξε ωςµείζον πρόβληµα ο αµερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα, Ντάνιελ Σπέκχαρντ, στη διάρκεια σύσκεψης που πραγµατοποιήθηκε τον Μάρτιοτου 2009 στη Λευκωσία στα πλαίσια της Πρωτοβουλίας Περιφερειακής Στρατηγικής σε Θέµατα Αντιτροµοκρατίας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Οπως αναφέρεται στο απόρρητο τηλεγράφηµα µε κωδικό 09Nicosia194, ο κ. Σπέκχαρντ «τόνισε τησηµασία µιας πολυεθνικής λύσης στην οποία εµπλέκονται όλες οι χώρες στη διαδροµή των µεταναστών σε µία προσπάθεια να διαχειριστούν τη ροή και να αναγνωρίσουν τους τροµοκράτες».
ΑΠΟ ΤΟΥΡΚΙΑ. Εξήγησε δε ότι η χώρα µας έχει «χτυπηθεί ιδιαίτερα»,µε περισσότερους από 140.000 παράνοµους µετανάστεςτο 2008,πολλοί από τουςοποίους προέρχονταν από ζώνες σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή και περνούσαν από την Τουρκία για να εισέλθουν στην Ελλάδα.
Ο αµερικανός πρεσβευτής κάλεσε τουςσυµµετέχοντεςνα λάβουν πρωτοβουλία για τη δηµιουργίαβάσης βιοµετρικών δεδοµένων γνωστών τροµοκρατών πουθα δοθεί στις Αρχές φύλαξης των συνόρων, τονίζοντας ότι «η Ευρωπαϊκή Ενωση θα πρέπει να είναι πιο δραστήριαόσον αφορά την υποστήριξη τωνχωρών - µελών στην ευρωπαϊκή “εµπροσθοφυλακή”».
Από την πλευρά του, ο αµερικανός πρεσβευτής στη Λευκωσία, ΦρανκΟύρµπανσιτς, προσέθεσε ότικαι η Κύπρος µοιράζεται τα ίδια προβλήµατα, επισηµαίνονταςτις ελλείψεις στη φύλαξη των συνόρων στην τουρκοκυπριακή πλευρά. Ο ίδιος τόνισε πως «οι µισοί από αυτούς πουπαίρνουν το πλοίο από Συρία γιατο τουρκοκυπριακό κοµµάτι τουνησιού δεν γυρνούν πίσω – χωρίς να αναφέρονται εκείνοιπου φτάνουν στα βόρεια σε µικρά πλοιάρια».
Ντάνιελ Σπέκχαρντ
Ο αµερικανός πρεσβευτής κάλεσε τους συµµετέχοντες να λάβουν πρωτοβουλία για τη δηµιουργία βάσης βιοµετρικών δεδοµένων γνωστών τροµοκρατών που θα δοθεί στις Αρχές φύλαξης των συνόρων, τονίζοντας ότι «η Ευρωπαϊκή Ενωση θα πρέπει να είναι πιο δραστήρια όσον αφορά την υποστήριξη των χωρών-µελών στην ευρωπαϊκή “εµπροσθοφυλακή”».
Φόβοι για πέρασµα οπαδών της τζιχάντ στην Ευρώπη
ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ µετά τη συνάντηση των Αµερικανώνµε τον πακιστανό διπλωµάτηπραγµατοποιήθηκε στην Αθήνα ησύσκεψη της Πρωτοβουλίας Περιφερειακής Στρατηγικής σε Θέµατα Αντιτροµοκρατίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Συµµετείχαν οι πρεσβευτές των αµερικανικών πρεσβειών σε Αµάν, Αγκυρα, Βηρυτό, Κάιρο, Λευκωσία, Ρώµη,Σόφια και Τελ Αβίβ, πλήθος στελεχών της Αντιτροµοκρατικής, του αµερικανικού υπουργείου ∆ικαιοσύνης και άλλων υπηρεσιών των ΗΠΑ και της Ε.Ε., ενώ οικοδεσπότης ήταν ο τότε πρεσβευτής στην Αθήνα Τσαρλς Ρις. Ενα από τα σηµαντικότερα ζητήµατα που θίχτηκαν στη σύσκεψη του ∆εκεµβρίου του 2006, όπως αναφέρεται στο απόρρητο τηλεγράφηµα 06Athens3254 που διαθέτειτην ένδειξη NOFORN (δηλαδή να µην διατεθεί σε µη αµερικανούς υπηκόους), ήταν η «επιστροφήτων τζιχαντιστών»: οι συµµετέχοντες συµφώνησαν ότι καθώς η κατάσταση στο Ιράκκαι το Αφγανιστάν αλλάζει, πολλοί οπαδοί της τζιχάντ ήταν πιθανό να επιχειρούσαν να περάσουν στη ∆υτική Ευρώπη, δηµιουργώντας νέο πρόβληµα τροµοκρατίας. Ως πιθανές χώρες - τράνζιτ αναφέρθηκαν η Τουρκία, η Βουλγαρία, η Ελλάδα και η Κύπρος. Στο «έγγραφο συζήτησης» που είχαν προετοιµάσει ο κ. Ρις και η οµάδας της πρεσβείας στην Αθήνα για τους τρόπους αντιµετώπισης της «επιστροφής των τζιχαντιστών» οι συµµετέχοντες συµφώνησαν ότι θα έπρεπε να παρθούν αποφάσεις σχετικά µε τη διάθεση βιοµετρικών δεδοµένων από τις ΗΠΑ σε ευρωπαϊκές τελωνειακές αρχές αλλά και για τη συνεργασία µε υψηλόβαθµους ευρωπαίους ειδικούς.Στο συγκεκριµένο τηλεγράφηµα επισηµαίνεται πως οι Γερµανοί περιγράφουν το ΡΚΚ ως τη «δεύτερη σηµαντικότερη τροµοκρατική απειλή µετά την Αλ Κάιντα και τη Νο 1 όσον αφορά το οργανωµένο έγκληµα στην Ευρώπη».
Source : TA NEA
Κυριακή 15 Μαΐου 2011
Το λαθρομεταναστευτικό κύκλωμα
Πίσω από το ζήτημα των μεταναστών κρύβεται κάθε είδους εγκληματική δραστηριότητα. Γιατί είναι προφανές πως δεν έχει ο κάθε δυστυχισμένος τις 5 με 6 χιλιάδες ευρώ που εκτιμάται ότι κοστίζει η μεταφορά του. Ενα ευρύτερο κύκλωμα δραστηριοποιείται και εκμεταλλεύεται την ανάγκη τους, για να δημιουργήσει «στρατιά» πάμφθηνου εργατικού δυναμικού και να πετύχει τους ευρύτερους σχεδιασμούς του στις χώρες εγκατάστασης.
Στα γκέτο μπορεί κανείς να κρύψει φυγόδικους, παράνομα προϊόντα, δραπέτες και ό,τι άλλο μπορεί να βάλει ο ανθρώπινος νους και η «φαντασία» όσων αποτελούν αυτό το πολυδαίδαλο κύκλωμα εκμεταλλευτών και σύγχρονων δούλων. Η πλειονότητα των μεταναστών που βρίσκονται στη χώρα μας περνούν όλη την ημέρα στα φανάρια για μεροκάματο ενός ευρώ, διακινούνται με φορτηγά και διαθέτουν κινητά(!), ώστε το κύκλωμα να μπορεί να τους εντοπίσει. Οι διακινητές τους ελέγχουν την παραγωγικότητά τους, με απειλές και ξύλο, σε όσους δεν πιάνουν τους «στόχους»!
Απόρρητη έκθεση της ΕΥΠ για το γκέτο της Αθήνας
Τις τελευταίες εβδομάδες ο πρωθυπουργός είναι σε συνεχή επικοινωνία με τον Χρ. Παπουτσή και τον Μ. Οθωνα, καθώς η αστυνομία θα κληθεί να αναλάβει ένα σημαντικό τμήμα της επιχείρησης που έχει δρομολογήσει η κυβέρνηση για να δώσει ξανά ζωή στο κέντρο. Ο Γ. Παπανδρέου συνεργάζεται τακτικά και με τον Γ. Ραγκούση, που έχει εκσυγχρονίσει τη νομοθεσία για τη μετανάστευση, αν και δεν εφαρμόζεται από τις εμπλεκόμενες κρατικές υπηρεσίες. Στο πλαίσιο αυτό, ο πρωθυπουργός θα επιδιώξει την ενεργό εμπλοκή της τοπικής αυτοδιοίκησης και της κοινωνίας των πολιτών, ώστε να εντοπιστούν και να απομονωθούν ακραία στοιχεία και από τις δύο πλευρές. Γιατί οι εικόνες ακροδεξιών να κυνηγούν μετανάστες, αποτελούν ντροπή για μία χώρα-μέλος της ΕΕ και του πολιτισμένου δυτικού κόσμου. Οπως δεν την τιμά βέβαια και η πραγματικότητα της «κατάληψης» του ιστορικού κέντρου της πρωτεύουσας με τους κατοίκους του να τελούν υπό διωγμό, στο έλεος των εγκληματιών.
1.ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΟΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ
«Τα δίκτυα διακίνησης μεταναστών, με μέλη τους στην Τουρκία, στην Ελλάδα και στην Ιταλία, χρησιμοποιώντας πλοιάρια, προσεγγίζουν παράλια της χώρας. Από εκεί οι μετανάστες μεταβαίνουν είτε απευθείας στα δυτικά παράλια, μέσω της Εγνατίας, είτε στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, όπου παραμένουν λίγες ημέρες σε διάφορα διαμερίσματα και κατόπιν εξαφανίζονται, ενώ στις κατοικίες αυτές καταφθάνουν νέοι μετανάστες. Πολλοί μετανάστες που εισέρχονται παράνομα στη χώρα μας μετακινούνται μαζικά από τα σύνορα με λεωφορεία και φορτηγά και συγκεντρώνονται κυρίως στην Ελευσίνα και στον Ασπρόπυργο. Με παρόμοιο τρόπο μετακινούνται προς τα δυτικά παράλια, κατά τις νυχτερινές ώρες, από όπου παραλαμβάνονται από πλοιάρια προκειμένου να μετακινηθούν στην Ιταλία. Εκτιμάται ότι Σωματεία και Ενώσεις Αλλοδαπών με έδρα τη χώρα μας διαδραματίζουν ρόλο στο σύστημα διακίνησης παρουσιάζοντας στη δράση τους νομιμοφάνεια, υπό το προσωπείο των προεδρείων, προκειμένου να αποφύγουν τον έλεγχο των διωκτικών αρχών. Θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στη στοχοποίηση και καταπολέμηση αυτών των κυκλωμάτων, προκειμένου η δράση τους να καταστεί υψηλού ρίσκου. Οσο ο δρόμος για την Ευρώπη μέσω της Ελλάδας είναι εύκολος, τόσο τα κυκλώματα διακίνησης θα βρίσκουν πελάτες και η χώρα μας θα παραμείνει ελκυστική στις μεταναστευτικές ροές.
2.Ο «ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ» ΤΟΥ ΠΑΡΑΕΜΠΟΡΙΟΥ
«Μια σημαντική διάσταση του φαινομένου αποτελεί η μεθόδευση κοινοτήτων μεταναστών να διεισδύσουν με διάφορους τρόπους σε κεντρικές οικονομικές δραστηριότητες που συνδέονται με την εθνική μας οικονομία. Τα τελευταία χρόνια προεδρεία και ενώσεις μεταναστών ισχυροποιούν τη θέση τους στο κομματικό-πολιτικό σκηνικό της χώρας, υποστηρίζοντας παράγοντες που μπορούν να ασκήσουν επιρροή στον κεντρικό κρατικό μηχανισμό. Είναι πλέον διαπιστωμένη η δημιουργία επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, οι οποίες υποστηρίζονται και από Ελληνες και που απευθύνονται μόνο σε αλλοδαπούς, νόμιμους ή μη μετανάστες.
Η προσφορά προϊόντων και υπηρεσιών από τις επιχειρήσεις αυτές δεν προκαλεί κανένα ουσιαστικό όφελος για την εθνική μας οικονομία, καθόσον τα κέρδη εξάγονται στο εξωτερικό. Η ισχύς που αποκτούν σταδιακά τα πρόσωπα που ελέγχουν τις συγκεκριμένες επιχειρηματικές δραστηριότητες είναι πολυδιάστατη. Οι συγκεκριμένοι οικονομικοί παράγοντες υποστηρίζουν και ευνοούν την γκετοποίηση περιοχών, δημιουργούν δεσμούς και υποστηρίζονται από κοινότητες μεταναστών με συγκεκριμένο εθνολογικό και θρησκευτικό χαρακτήρα σε βαθμό που μπορούν να τις κινητοποιούν σε διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις, προκαλώντας έμμεσα το κοινό αίσθημα γηγενών με φοβικά και κατ' επέκταση ξενοφοβικά-ρατσιστικά σύνδρομα.
Δημιουργείται έτσι μια κίνηση που επιδιώκει να ασκήσει πολιτική πίεση για τη νομιμοποίηση του πληθυσμού των παράνομων μεταναστών που εκπροσωπούν, αποκλείοντας ωστόσο οποιαδήποτε προοπτική ενσωμάτωσης στην ελληνική κοινωνία.
3.Η ΜΑΦΙΑ ΤΟΥ REAL ESTATE
Ελληνες και αλλοδαποί επιχειρηματίες, καθώς και μεσιτικές εταιρείες διαβλέπουν στο κέντρο της Αθήνας μια επενδυτική προοπτική, εξετάζοντας την τωρινή κατάσταση με την υποβάθμιση συγκεκριμένων γεωγραφικών ζωνών, λόγω της συσσώρευσης μεγάλου αριθμού μεταναστών. Προχωρούν, έτσι, στη λεγόμενη μεθοδευμένη απαξίωση με την γκετοποίηση ολόκληρων περιοχών και την αυξημένη παραβατικότητα, που προκαλεί φόβο και οδηγεί τους ημεδαπούς κατοίκους στο να εγκαταλείπουν τα σπίτια τους.
Αποτέλεσμα είναι να πωλούνται σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές ή να ενοικιάζονται ως ξενώνες νεόφερτων αλλοδαπών, όπου διαμένουν υπό άθλιες υγειονομικές συνθήκες. Σε ομάδες 10-15 ατόμων έναντι ημερήσιου ποσού από 3 έως 10 ευρώ, δηλαδή με μηνιαίο ενοίκιο πολλαπλάσιο απ' ό,τι θα πλήρωνε μια μέση οικογένεια. Η κερδοσκοπία αυτή είναι ανεξέλεγκτη στο κέντρο της Αθήνας, με θύματα τόσο αλλοδαπούς όσο και γηγενείς που εξαναγκάζονται να εγκαταλείπουν τις περιοχές αυτές πουλώντας τις κατοικίες τους σε χαμηλές τιμές.
Παράλληλα, από ανοικτές πηγές πληροφόρησης, κυρίως δημοσιογραφικές, αναφέρεται ότι οι περισσότερες τράπεζες έχουν αποκλείσει τη δανειοδότηση για αγορά κατοικίας στις περιοχές αυτές -μέθοδος red lining-, με αποτέλεσμα η αγορά των κατοικιών αυτών να καθίσταται ανέφικτη από ημεδαπούς ή αλλοδαπούς με μόνιμα εισοδήματα, και με αυτόν τον τρόπο οι μοναδικοί αγοραστές να είναι πλέον είτε μεσιτικές εταιρείες είτε μεγαλοεπιχειρηματίες που διαθέτουν μετρητά.
Σε κυβερνητικό επίπεδο θα πρέπει να προωθηθεί, σε συνεργασία με το τραπεζικό σύστημα, η παροχή κινήτρων για τη μετοίκηση ή παραμονή στις περιοχές που πλήττονται από την υποβάθμιση, ιδίως ημεδαπών και αλλοδαπών που διαθέτουν εισοδήματα για αξιοπρεπή διαβίωση, η παρουσία των οποίων θα συντελέσει στην ανάπτυξη και τη βελτίωση της εμπορικής δραστηριότητας. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να επανεξεταστεί και η υφιστάμενη νομοθεσία σε ό,τι αφορά το καθεστώς ενοικίασης και χρήσης κατοικίας, προκειμένου να επισημανθούν τρωτότητες και αναφυόμενα προβλήματα και να προβλεφθούν αυστηρές κυρώσεις, έως και δήμευση.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΥΠΑΣ
Source :http://www.ethnos.gr/
Στα γκέτο μπορεί κανείς να κρύψει φυγόδικους, παράνομα προϊόντα, δραπέτες και ό,τι άλλο μπορεί να βάλει ο ανθρώπινος νους και η «φαντασία» όσων αποτελούν αυτό το πολυδαίδαλο κύκλωμα εκμεταλλευτών και σύγχρονων δούλων. Η πλειονότητα των μεταναστών που βρίσκονται στη χώρα μας περνούν όλη την ημέρα στα φανάρια για μεροκάματο ενός ευρώ, διακινούνται με φορτηγά και διαθέτουν κινητά(!), ώστε το κύκλωμα να μπορεί να τους εντοπίσει. Οι διακινητές τους ελέγχουν την παραγωγικότητά τους, με απειλές και ξύλο, σε όσους δεν πιάνουν τους «στόχους»!
Απόρρητη έκθεση της ΕΥΠ για το γκέτο της Αθήνας
Τις τελευταίες εβδομάδες ο πρωθυπουργός είναι σε συνεχή επικοινωνία με τον Χρ. Παπουτσή και τον Μ. Οθωνα, καθώς η αστυνομία θα κληθεί να αναλάβει ένα σημαντικό τμήμα της επιχείρησης που έχει δρομολογήσει η κυβέρνηση για να δώσει ξανά ζωή στο κέντρο. Ο Γ. Παπανδρέου συνεργάζεται τακτικά και με τον Γ. Ραγκούση, που έχει εκσυγχρονίσει τη νομοθεσία για τη μετανάστευση, αν και δεν εφαρμόζεται από τις εμπλεκόμενες κρατικές υπηρεσίες. Στο πλαίσιο αυτό, ο πρωθυπουργός θα επιδιώξει την ενεργό εμπλοκή της τοπικής αυτοδιοίκησης και της κοινωνίας των πολιτών, ώστε να εντοπιστούν και να απομονωθούν ακραία στοιχεία και από τις δύο πλευρές. Γιατί οι εικόνες ακροδεξιών να κυνηγούν μετανάστες, αποτελούν ντροπή για μία χώρα-μέλος της ΕΕ και του πολιτισμένου δυτικού κόσμου. Οπως δεν την τιμά βέβαια και η πραγματικότητα της «κατάληψης» του ιστορικού κέντρου της πρωτεύουσας με τους κατοίκους του να τελούν υπό διωγμό, στο έλεος των εγκληματιών.
1.ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΟΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ
«Τα δίκτυα διακίνησης μεταναστών, με μέλη τους στην Τουρκία, στην Ελλάδα και στην Ιταλία, χρησιμοποιώντας πλοιάρια, προσεγγίζουν παράλια της χώρας. Από εκεί οι μετανάστες μεταβαίνουν είτε απευθείας στα δυτικά παράλια, μέσω της Εγνατίας, είτε στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, όπου παραμένουν λίγες ημέρες σε διάφορα διαμερίσματα και κατόπιν εξαφανίζονται, ενώ στις κατοικίες αυτές καταφθάνουν νέοι μετανάστες. Πολλοί μετανάστες που εισέρχονται παράνομα στη χώρα μας μετακινούνται μαζικά από τα σύνορα με λεωφορεία και φορτηγά και συγκεντρώνονται κυρίως στην Ελευσίνα και στον Ασπρόπυργο. Με παρόμοιο τρόπο μετακινούνται προς τα δυτικά παράλια, κατά τις νυχτερινές ώρες, από όπου παραλαμβάνονται από πλοιάρια προκειμένου να μετακινηθούν στην Ιταλία. Εκτιμάται ότι Σωματεία και Ενώσεις Αλλοδαπών με έδρα τη χώρα μας διαδραματίζουν ρόλο στο σύστημα διακίνησης παρουσιάζοντας στη δράση τους νομιμοφάνεια, υπό το προσωπείο των προεδρείων, προκειμένου να αποφύγουν τον έλεγχο των διωκτικών αρχών. Θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στη στοχοποίηση και καταπολέμηση αυτών των κυκλωμάτων, προκειμένου η δράση τους να καταστεί υψηλού ρίσκου. Οσο ο δρόμος για την Ευρώπη μέσω της Ελλάδας είναι εύκολος, τόσο τα κυκλώματα διακίνησης θα βρίσκουν πελάτες και η χώρα μας θα παραμείνει ελκυστική στις μεταναστευτικές ροές.
2.Ο «ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ» ΤΟΥ ΠΑΡΑΕΜΠΟΡΙΟΥ
«Μια σημαντική διάσταση του φαινομένου αποτελεί η μεθόδευση κοινοτήτων μεταναστών να διεισδύσουν με διάφορους τρόπους σε κεντρικές οικονομικές δραστηριότητες που συνδέονται με την εθνική μας οικονομία. Τα τελευταία χρόνια προεδρεία και ενώσεις μεταναστών ισχυροποιούν τη θέση τους στο κομματικό-πολιτικό σκηνικό της χώρας, υποστηρίζοντας παράγοντες που μπορούν να ασκήσουν επιρροή στον κεντρικό κρατικό μηχανισμό. Είναι πλέον διαπιστωμένη η δημιουργία επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, οι οποίες υποστηρίζονται και από Ελληνες και που απευθύνονται μόνο σε αλλοδαπούς, νόμιμους ή μη μετανάστες.
Η προσφορά προϊόντων και υπηρεσιών από τις επιχειρήσεις αυτές δεν προκαλεί κανένα ουσιαστικό όφελος για την εθνική μας οικονομία, καθόσον τα κέρδη εξάγονται στο εξωτερικό. Η ισχύς που αποκτούν σταδιακά τα πρόσωπα που ελέγχουν τις συγκεκριμένες επιχειρηματικές δραστηριότητες είναι πολυδιάστατη. Οι συγκεκριμένοι οικονομικοί παράγοντες υποστηρίζουν και ευνοούν την γκετοποίηση περιοχών, δημιουργούν δεσμούς και υποστηρίζονται από κοινότητες μεταναστών με συγκεκριμένο εθνολογικό και θρησκευτικό χαρακτήρα σε βαθμό που μπορούν να τις κινητοποιούν σε διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις, προκαλώντας έμμεσα το κοινό αίσθημα γηγενών με φοβικά και κατ' επέκταση ξενοφοβικά-ρατσιστικά σύνδρομα.
Δημιουργείται έτσι μια κίνηση που επιδιώκει να ασκήσει πολιτική πίεση για τη νομιμοποίηση του πληθυσμού των παράνομων μεταναστών που εκπροσωπούν, αποκλείοντας ωστόσο οποιαδήποτε προοπτική ενσωμάτωσης στην ελληνική κοινωνία.
3.Η ΜΑΦΙΑ ΤΟΥ REAL ESTATE
Ελληνες και αλλοδαποί επιχειρηματίες, καθώς και μεσιτικές εταιρείες διαβλέπουν στο κέντρο της Αθήνας μια επενδυτική προοπτική, εξετάζοντας την τωρινή κατάσταση με την υποβάθμιση συγκεκριμένων γεωγραφικών ζωνών, λόγω της συσσώρευσης μεγάλου αριθμού μεταναστών. Προχωρούν, έτσι, στη λεγόμενη μεθοδευμένη απαξίωση με την γκετοποίηση ολόκληρων περιοχών και την αυξημένη παραβατικότητα, που προκαλεί φόβο και οδηγεί τους ημεδαπούς κατοίκους στο να εγκαταλείπουν τα σπίτια τους.
Αποτέλεσμα είναι να πωλούνται σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές ή να ενοικιάζονται ως ξενώνες νεόφερτων αλλοδαπών, όπου διαμένουν υπό άθλιες υγειονομικές συνθήκες. Σε ομάδες 10-15 ατόμων έναντι ημερήσιου ποσού από 3 έως 10 ευρώ, δηλαδή με μηνιαίο ενοίκιο πολλαπλάσιο απ' ό,τι θα πλήρωνε μια μέση οικογένεια. Η κερδοσκοπία αυτή είναι ανεξέλεγκτη στο κέντρο της Αθήνας, με θύματα τόσο αλλοδαπούς όσο και γηγενείς που εξαναγκάζονται να εγκαταλείπουν τις περιοχές αυτές πουλώντας τις κατοικίες τους σε χαμηλές τιμές.
Παράλληλα, από ανοικτές πηγές πληροφόρησης, κυρίως δημοσιογραφικές, αναφέρεται ότι οι περισσότερες τράπεζες έχουν αποκλείσει τη δανειοδότηση για αγορά κατοικίας στις περιοχές αυτές -μέθοδος red lining-, με αποτέλεσμα η αγορά των κατοικιών αυτών να καθίσταται ανέφικτη από ημεδαπούς ή αλλοδαπούς με μόνιμα εισοδήματα, και με αυτόν τον τρόπο οι μοναδικοί αγοραστές να είναι πλέον είτε μεσιτικές εταιρείες είτε μεγαλοεπιχειρηματίες που διαθέτουν μετρητά.
Σε κυβερνητικό επίπεδο θα πρέπει να προωθηθεί, σε συνεργασία με το τραπεζικό σύστημα, η παροχή κινήτρων για τη μετοίκηση ή παραμονή στις περιοχές που πλήττονται από την υποβάθμιση, ιδίως ημεδαπών και αλλοδαπών που διαθέτουν εισοδήματα για αξιοπρεπή διαβίωση, η παρουσία των οποίων θα συντελέσει στην ανάπτυξη και τη βελτίωση της εμπορικής δραστηριότητας. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να επανεξεταστεί και η υφιστάμενη νομοθεσία σε ό,τι αφορά το καθεστώς ενοικίασης και χρήσης κατοικίας, προκειμένου να επισημανθούν τρωτότητες και αναφυόμενα προβλήματα και να προβλεφθούν αυστηρές κυρώσεις, έως και δήμευση.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΥΠΑΣ
Source :http://www.ethnos.gr/
Σάββατο 14 Μαΐου 2011
Η αυτο-εξαίρεση της Ελλάδας απο το Διεθνές Δίκαιο
του Δημήτρη Ιωάννου
Αν κάποιος έλεγε ότι η ελληνική κυβέρνηση είχε ζητήσει από την Κύπρο να αυτοεξαιρεθεί από το Διεθνές Δίκαιο, με σκοπό να μετατρέψει μια εθνική επιτυχία σε εθνική αποτυχία για να μην αντιδράσει η Τουρκία, όλοι θα πίστευαν ότι πρόκειται για φαιδρότητες. Μια τέτοια ενέργεια ακούγεται τουλάχιστον προσβλητική για την τότε ελληνική κυβέρνηση.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον πρώην Κύπριο υπουργό Νίκο Ρολάνδη, το 2003 η Αθήνα ζήτησε από τη Λευκωσία να αλλάξει μια συμφωνία με την Αίγυπτο, με την οποία -εάν ολοκληρωνόταν όπως προβλεπόταν αρχικά- το Κάιρο θα είχε αποδεχθεί πως το Καστελόριζο έχει ΑΟΖ. Με απλά λόγια, σύμφωνα με τα λεγόμενα του κ. Ρολάνδη, η Κύπρος είχε προετοιμάσει το έδαφος για να πραγματοποιήσει η Ελλάδα μια κίνηση-ματ έναντι της Τουρκίας σε σχέση με την ΑΟΖ, αλλά η τότε ηγεσία του ΥΠΕΞ, με επικεφαλής τον σημερινό πρωθυπουργό της χώρας, δεν στάθηκε αντάξια των περιστάσεων...
Στις 17 Φεβρουαρίου του 2003 υπεγράφη συμφωνία μεταξύ της Αιγύπτου και της Κύπρου, σχετικά με την εκμετάλλευση των δυνητικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην ΑΟΖ της Κύπρου. Η υπογραφή της συμφωνίας πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο και επικεφαλής της κυπριακής πλευράς ήταν ο τότε Υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, κ. Ρολάνδης. Ο ίδιος είχε χρηματίσει και Υπουργός Εξωτερικών από τον Μάρτιο του 1978 έως τον Σεπτέμβριο του 1983 και θεωρείται ο κύριος χειριστής της ενεργειακής συμφωνίας με την Αίγυπτο. Εκ μέρους της αιγυπτιακής πλευράς, υπέγραψε ο Υπουργός Εξωτερικών της χώρας, Αχμέτ Μάχερ.
Η κυπριακή πλευρά, εφαρμόζοντας μια άκρως επιτυχημένη διαπραγματευτική τακτική, κατάφερε να πείσει την Αίγυπτο να υπογράψει μια ισορροπημένη συνθήκη, η οποία δεν θα δημιουργούσε επικοινωνιακό θόρυβο που πιθανόν να προκαλούσε και την αντίδραση της Τουρκίας. Η κυπριακή πλευρά είχε καταφέρει το Κάιρο να αποδεχθεί τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ της κυπριακής και της αιγυπτιακής ΑΟΖ, και να ακολουθεί τον κανόνα της μέσης χάραξης από τις ακτογραμμές των δυο χωρών.
Θα πρέπει να σημειωθεί πως η συγκεκριμένη πρακτική δεν είναι και τόσο αυτονόητη, διότι υπάρχει η τάση, όταν το ένα κράτος διαθέτει πολύ μεγαλύτερη ακτογραμμή σε σχέση με το άλλο (όπως συμβαίνει στην περίπτωση της Αιγύπτου με την Κύπρο), να ευνοείται το κράτος με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή. Ωστόσο, στην περίπτωση της Κύπρου αποδείχθηκε πως η πραγματική δύναμη της διπλωματίας έγκειται στη συνεχή ενημέρωση και τη σωστή αποκωδικοποίηση και σύνθεση των πληροφοριών από τους χειριστές της.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, λοιπόν, η διπλωματική υπηρεσία της Κύπρου ενημέρωσε την κυβέρνηση πως, την ίδια περίοδο, το Κάιρο διαπραγματευόταν μια αντίστοιχη συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία για την Ερυθρά Θάλασσα. Η λεπτομέρεια που έκανε τη διαφορά ήταν πως η ακτογραμμή της Σαουδικής Αραβίας είναι τριπλάσια από εκείνη της Αιγύπτου. Κατά συνέπεια, εάν η Αίγυπτος επέμενε στη διαπραγμάτευση με την Κύπρο, δεσμευόταν για μια ανάλογη εξέλιξη (εις βάρος της, όμως, αυτή τη φορά) στις διαπραγματεύσεις με τη Σαουδική Αραβία, καθώς θα υπήρχε νομικό προηγούμενο.
Μετά την κατάλληλη επεξεργασία των νέων στοιχείων, η Λευκωσία έθεσε με διπλωματικό, αλλά σαφή τρόπο το ζήτημα στη σωστή του βάση, με αποτέλεσμα το Κάιρο να αποδεχθεί τη μέση χάραξη. Με άλλα λόγια, απεφεύχθη η επανάληψη της περίπτωσης του διπόλου Μάλτα-Λιβύη, στην οποία η Βαλέτα αναγκάστηκε (λόγω του μεγέθους των ακτογραμμών της Τρίπολης σε σχέση με τη δική της) να μεταφέρει τη χάραξη των εκατέρωθεν ΑΟΖ περίπου κατά 30% βορείως της μέσης γραμμής.
Επιπροσθέτως, ακολουθώντας την ίδια πετυχημένη συνταγή, η Λευκωσία κατάφερε να διαπραγματευτεί με βάση τον κανόνα της μέσης γραμμής τα όρια της ΑΟΖ τόσο με το Ισραήλ, όσο και με τον Λίβανο. Καθίσταται σαφές, λοιπόν, ότι αφ' ενός ο κ. Ρολάνδης είναι ένα έμπειρος πολιτικός που έχει φέρει επιτυχώς εις πέρας δύσκολα διπλωματικά εγχειρήματα και, αφ' ετέρου, επιτυχημένο είναι το διπλωματικό σώμα που διαθέτει ενημερωμένη, αναλυτική και συνδυαστική σκέψη, σε συνδυασμό με τολμηρές κινήσεις, σε ένα πλαίσιο χαμηλών τόνων.
Δημιουργούνται, λοιπόν, έντονα ερωτηματικά σχετικά με το τι ακριβώς οδήγησε τον κ. Ρολάνδη να δηλώνει δημοσίως πως η Ελλάδα έχασε μια μεγάλη ευκαιρία, φοβούμενη την αντίδραση της Τουρκίας. Συμφωνά με τα λεγόμενα του πρώην υπουργού (σε εκπομπή οτο ΡΙΚ 1 - σχετικό απόσπασμα στο http://www.youtube.com/watch?v=Pq8eYawkZu4), λίγο πριν από την επικείμενη υπογραφή της Κύπρου με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση της μεταξύ τους ΑΟΖ, η Αθήνα επέδειξε διστακτικότητα και επενέβη ζητώντας από τη Λευκωσία να μετακινήσει τη γραμμή που έχει συμφωνήσει με το Κάιρο λίγο ανατολικότερα.
Συγκεκριμένα, ο κ. Ρολάνδης αναφέρει όχι η Κύπρος είχε συμφωνήσει με την Αίγυπτο (το 2003) σε μία οριογραμμή, η οποία εκτεινόταν ακριβώς μέχρι το σημείο που αρχίζει η ελληνική ΑΟΖ, εάν συνυπολογιστεί σε αυτή το Καστελόριζο. Με απλά λόγια, η Κύπρος είχε καταφέρει να πείσει την Αίγυπτο να αναγνωρίσει το Καστελόριζο ως έχον ΑΟΖ, με αποτέλεσμα, εάν η συγκεκριμένη συμφωνία υπογραφόταν ως είχε, η Αίγυπτος να μην μπορεί να διαπραγματευτεί τίποτα με την Τουρκία που θα αφορούσε την ελληνική και την κυπριακή ΑΟΖ. Καταδεικνύεται, λοιπόν, ότι η Κύπρος είχε προετοιμάσει το έδαφος για να περιφρουρήσει η Ελλάδα τα δικαιώματά της στην περιοχή. Κι αυτό διότι, στην περίπτωση που υπογραφόταν η συμφωνία, η Τουρκία δεν θα μπορούσε σήμερα να προκαλεί ασύστολα στο Αιγαίο, επικαλούμενη δήθεν το Δίκαιο της Θάλασσας.
Σύμφωνα πάντα με τον Ν. Ρολάνδη, ο οποίος επικαλείται πρακτικά συνεδριάσεων στο γραφείου του γενικού εισαγγελέα, αντιπροσωπεία του ελληνικού ΥΠΕΞ «παρακάλεσε» την κυπριακή πλευρά να μεταφέρει την οριογραμμή κατά 8 ν.μ. ανατολικότερα (15 χιλιόμετρα περίπου), για να μη δημιουργηθούν επιπλοκές με τις γείτονες χώρες.Έτσι, η τότε ελληνική κυβέρνηση και ειδικότερα το ΥΠΕΞ, ακολουθώντας την πολιτική της υποχωρητικότητας, έδωσε πάτημα στην Άγκυρα, ώστε στην περιοχή του Καστελορίζου να δημιουργηθεί μία de facto «γκρίζα ζώνη».
Το νέο όριο μετά την παρέμβαση της Αθήνας!
Δυστυχώς, μια αρνητική διαπίστωση που προκύπτει από τα λεγόμενα του κ. Ρολάνδη είναι η έλλειψη αποφασιστικών κινήσεων της ελληνικής διπλωματίας. Η Αθήνα, προφανώς, φοβήθηκε πως η επιτυχία της Κύπρου θα αντανακλούσε και στην ίδια μια μεγάλη ευκαιρία διότι, εάν υπογραφόταν η συμφωνία, η Αθήνα θα αναγκαζόταν να ενεργήσει επιτέλους ως κράτος και όχι ως... αποικία.
Το γεγονός ότι ο σημερινός πρωθυπουργός ήταν ο επικεφαλής μιας τραγικά λανθασμένης κίνησης, δεν δημιουργεί και την καλύτερη παρακαταθήκη για τη σημερινή κυβέρνηση ότι θα πράξει να δέοντα, ώστε να εξασφαλίσει χωρίς εκπτώσεις τα ελληνικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο. Διότι, σε κάθε περίπτωση, τα 15 αυτά χιλιόμετρα που «γκρίζαρε» ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του προ 8ετίας αντανακλούν την απόσταση της εθνικής επιτυχίας από την εθνική αποτυχία, την οποία αντικρίζει κατάματα σήμερα η χώρα μας.
Ωστόσο, αυτό δεν αφορά μόνο τους χειρισμούς του σημερινού πρωθυπουργού. Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι, τα τελευταία 35 χρόνια, όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις αποφεύγουν να κάνουν γεωτρήσεις στο Αιγαίο για να μην «ταράξουν» την Τουρκία. Υπενθυμίζουμε ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου (το 1975), επί πρωθυπουργίας του Κωνσταντίνου Καραμανλή, είχε πει την ιστορική φράση «Βυθίσατε το Χόρα», όταν το ερευνητικό σκάφος Χόρα είχε βγει για έρευνα για υποθαλάσσια κοιτάσματα πετρελαίου στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, την οποία και παραβίασε. Ο Α. Παπανδρέου, με τη δήλωση του αυτή, ήθελε να υποδηλώσει την αδυναμία τής τότε κυβέρνησης να απειλήσει την Τουρκία με μια δυναμική αντίδραση.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, την επόμενη χρονιά, η Άγκυρα να αναγγείλει εκ νέου την έξοδο του Χόρα για σεισμικές έρευνες και σε ζώνες του Αιγαίου που ανήκουν στην υφαλοκρηπίδα των ελληνικών νησιών. Ωστόσο, όταν ο Παπανδρέου έγινε πρωθυπουργός και το Χόρα (με τη νέα του ονομασία ΜΤΑ Sismik I, που θεωρητικά είχε μετατραπεί σε ερευνητικό σκάφος γεωλογικού χαρακτήρα) εμφανίστηκε μεταξύ Λήμνου και Μυτιλήνης προκαλώντας τη μεγάλη κρίση του Μαρτίου του 1987, παρότι αρχικά χειρίστηκε δυναμικά το θέμα και ενέπλεξε το NATO σε μια πιθανή σύρραξη στο Αιγαίο, τελικά οπισθοχώρησε διακηρύσσοντας την αρχή «μη πόλεμος». Αυτή την τακτική ακολούθησαν, σε γενικές γραμμές, όλες οι μετέπειτα ελληνικές κυβερνήσεις, με τα γνωστά αποτελέσματα.
Πάντως, υπενθυμίζουμε στην τωρινή κυβέρνηση ότι το Χόρα ή Sismik I έχει αποσυρθεί από τον Ιούλιο του 2006. Οπότε, θα πρέπει να πάψουν να φοβούνται τα φαντάσματα του παρελθόντος, ειδικά στην τωρινή συγκυρία, με την ανακάλυψη νέου κοινού κοιτάσματος μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ, που επιφέρει νέες εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Είναι σαφές ότι η υπογραφή της ειδικής συμφωνίας για την ταυτόχρονη εκμετάλλευση του από τις δυο πλευρές (Κύπρος - Ισραήλ), εκτός των προφανών γεω-οικονομικών της επιπτώσεων, υποκρύπτει και τρομακτικές γεωπολιτικές συνέπειες, αφού διαθέτει και παραμέτρους στρατιωτικού χαρακτήρα. Το γεγονός αυτό θέτει τη συζήτηση για την ανακήρυξη ΑΟΖ σε νέο πλαίσιο.
ΜΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΙΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ
Σύμφωνα με τα όσα έχει αναφέρει ο δρ. Ηλίας Κονοφάγος (Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος της Flow Energy S.A.) στο περιοδικό Στρατιωτική Ισορροπία και Γεωπολιτική (τ. 13), έγιναν συνταρακτικές ανακοινώσεις στα πλαίσια του έκτακτου συνεδρίου Oil & Gas International Conference, το οποίο έλαβε χώρα στο Λονδίνο μεταξύ 23-25 Φεβρουαρίου του 2011. Ο τίτλος του συνεδρίου ήταν New and Emerging Plays in the Eastern Mediterranean (Νέα και Αναπτυσσόμενα Παίγνια στην Ανατολική Μεσόγειο).
Κομβικό πρόσωπο του συνεδρίου ο Σόλων Κασσίνης, διευθυντής της Υπηρεσίας Ενέργειας του Κυπριακού Υπουργείου Εμπορίου, ο οποίος -κατά τη διάρκεια της τέταρτης περιόδου του συνεδρίου, με θεματική τις εξελίξεις στο «βόρειο» όριο (Ιταλία, Τουρκία και Κύπρος) της Ανατολικής Μεσογείου- ανέπτυξε το θέμα Το γεωλογικό πλαίσιο και οι δυνητικές δυνατότητες στον τομέα των υδρογονανθράκων στις θαλάσσιες περιοχές της Κύπρου. Ο Κύπριος εισηγητής ξεκαθάρισε το θολό τοπίο μιλώντας για την ανατολική άκρη της κυπριακής ΑΟΖ και το περίφημο πλέον «Οικόπεδο» 12, το οποίο γειτνιάζει με την ΑΟΖ του Ισραήλ.
Ειδικότερα, ο κ. Κασσίνης ανακοίνωσε τα εξής:
• Το κοίτασμα Κύπρος-Α, που εντοπίστηκε και χαρτογραφήθηκε από τη Noble Energy Inc. Operator στο «Οικόπεδο» 12, αποτελεί στην ουσία ένα κοινό κοίτασμα με το Ισραήλ, αφού βρίσκεται ακριβώς πάνω στην οριογραμμή των δύο ΑΟΖ.
• Το συγκεκριμένο κοίτασμα μπορεί να βρίσκεται πάνω στην οριογραμμή, αλλά το ποσοστό ευνοεί τη Λευκωσία, καθώς το 75% κείται στη κυπριακή ΑΟΖ και το 25% στην ισραηλινή.
• Λόγω της συγκεκριμένης ιδιομορφίας, η Λευκωσία και ίο Τελ Αβιβ αποφάσισαν να προχωρήσουν ουσιαστικά σε μια Ενοποίηση Εκμετάλλευσης του κοιτάσματος. Ως είθισται σε τέτοιου είδους περιπτώσεις, και εάν μιλάμε για δύο πλευρές με καλή θέληση, η πρώτη ερευνητική γεώτρηση δεν θα είναι μόνο κυπριακή, αλλά και ισραηλινή. Γενικά, τέτοιου είδους συμφωνίες -δηλαδή η δημιουργία ενός πλαισίου για την ενοποίηση της εκμετάλλευσης ενός κοιτάσματος- λαμβάνουν χώρα για να υπάρξει ταυτόχρονη εξόρυξη του φυσικού αερίου και από τις δύο πλευρές, χωρίς η μία να «τραβάει» φυσικό αέριο από την άλλη.
• Η συμφωνία για την Ενοποίηση Εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων, η οποία στη διεθνή πρακτική αναφέρεται ως Unitization Agreement, έχει ολοκληρωθεί και αναμένεται να υπογραφεί πολύ σύντομα. Παράλληλα, ο Σ. Κασσίνης ανέφερε ότι η κοινή γεώτρηση θα ξεκινήσει μέσα στο 2011, με πιθανότερη ημερομηνία τον Οκτώβριο.
Αξίζει να αναφερθεί ότι η επιτυχία της πρώτης ερευνητικής γεώτρησης θεωρείται δεδομένη (σχεδόν 100%), ενώ το αναμενόμενο απόθεμα σε φυσικό αέριο εκτιμάται πως θα αγγίξει τα 300 δισ. κ.μ. Ωστόσο, εκτός από φυσικό αέριο, εκτιμάται ότι τα αποθέματα πετρελαίου που αναμένεται να ανακαλυφθούν σε μεγαλύτερα βάθη θα αγγίξουν τα 3 δισ. βαρέλια. Για την πλήρη κατανόηση των συγκεκριμένων μεγεθών αρκεί να αναφερθεί πως ο συγκεκριμένος αριθμός βαρελιών επαρκεί για να καλύψει τις πετρελαϊκές ανάγκες της χώρας μας τουλάχιστον για 22 χρόνια!
Όσον αφορά τη συγκεκριμένη Unitization Agreement, εκτός από ένα είδος συμβολαίου που καθορίζει επακριβώς τον τρόπο συνεκμετάλλευσης και από τις δύο πλευρές, αποτελεί και μια μείζονα γεωπολιτική παράμετρο, στην οποία εμπλέκεται άμεσα και η Ελλάδα.
Συγκεκριμένα, σε περιπτώσεις Ενοποιημένης Εκμετάλλευσης Κοιτασμάτων που βρίσκονται σε περιοχές «αυξημένου γεωπολιτικού κινδύνου», δηλαδή σε περιοχές οι οποίες αντιμετωπίζουν οποιουδήποτε τύπου απειλές (πολιτικού και στρατιωτικού χαρακτήρα), η Unitization Agreement δεσμεύει τα κράτη που αποτελούν μέρη της συμφωνίας να προστατεύσουν τις εγκαταστάσεις τους από κοινού. Σύμφωνα με απολύτως επιβεβαιωμένες πληροφορίες, η συμφωνία μεταξύ Λευκωσίας και Τελ Αβίβ περιλαμβάνει και αυτού του είδους τις προβλέψεις. Με άλλα λόγια, σε περίπτωση απειλής των εγκαταστάσεων, τόσο η Κύπρος όσο και το Ισραήλ θα αντιδράσουν με πολιτικά και στρατιωτικά μέσα από κοινού.
Στη δεδομένη περίπτωση, το πρόβλημα της Κύπρου είναι το πώς θα αντιδράσει η Τουρκία τη στιγμή που θα ξεκινήσουν οι διαδικασίες εξόρυξης. Ωστόσο, η Unitization Agreement αλλάζει τα μέχρι χώρα δεδομένα, διότι στο μέχρι τώρα πλαίσιο Ελλάδα-Κύπρος-Τουρκία έχει προστεθεί και το Ισραήλ, το οποίο επίσημα (στον γεω-οικονομικό τομέα) έχει συνδεθεί άμεσα με την Κύπρο και, κατ' επέκταση, με την Ελλάδα. Είναι ηλίου φαεινότερον ότι η υπογραφή της Unitization Agreement Κύπρου-Ισραήλ θα οδηγήσει στη δημιουργία όχι μόνο μιας στρατηγικής σχέσης, αλλά και μιας σχέσης ζωτικής αλληλεξάρτησης σε πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο.
Τα προαναφερθέντα καταδεικνύουν όχι οι εξελίξεις στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου θα είναι ιστορικές και ραγδαίες, από τη στιγμή που όλα δείχνουν όχι μεταβάλλονται οι ισορροπίες σε γεωπολιτικό επίπεδο. Πλέον, το ζητούμενο δεν είναι τόσο το πώς θα αντιδράσει η Τουρκία, που φαίνεται να γίνεται θεατής των εξελίξεων στην περιοχή, αλλά το κατά πόσον η Αθήνα θα αποφασίσει να αφήσει την τακτική του στρουθοκαμηλισμού και να ενταχθεί δυναμικά στη συγκεκριμένη συμμαχία. Διότι δεν μπορεί να μην αντιλαμβάνεται ότι, αφ' ενός, είναι προς όφελος της και, αφ' ετέρου, ότι η Κύπρος δεν μπορεί -μόνο σε συνεργασία με το Ισραήλ- να αποτελέσει τον αντίποδα στην τουρκική προκλητικότητα...
Πηγή: Hellenic Nexus, τ. 52 (Μάιος 2011)
Αν κάποιος έλεγε ότι η ελληνική κυβέρνηση είχε ζητήσει από την Κύπρο να αυτοεξαιρεθεί από το Διεθνές Δίκαιο, με σκοπό να μετατρέψει μια εθνική επιτυχία σε εθνική αποτυχία για να μην αντιδράσει η Τουρκία, όλοι θα πίστευαν ότι πρόκειται για φαιδρότητες. Μια τέτοια ενέργεια ακούγεται τουλάχιστον προσβλητική για την τότε ελληνική κυβέρνηση.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον πρώην Κύπριο υπουργό Νίκο Ρολάνδη, το 2003 η Αθήνα ζήτησε από τη Λευκωσία να αλλάξει μια συμφωνία με την Αίγυπτο, με την οποία -εάν ολοκληρωνόταν όπως προβλεπόταν αρχικά- το Κάιρο θα είχε αποδεχθεί πως το Καστελόριζο έχει ΑΟΖ. Με απλά λόγια, σύμφωνα με τα λεγόμενα του κ. Ρολάνδη, η Κύπρος είχε προετοιμάσει το έδαφος για να πραγματοποιήσει η Ελλάδα μια κίνηση-ματ έναντι της Τουρκίας σε σχέση με την ΑΟΖ, αλλά η τότε ηγεσία του ΥΠΕΞ, με επικεφαλής τον σημερινό πρωθυπουργό της χώρας, δεν στάθηκε αντάξια των περιστάσεων...
Στις 17 Φεβρουαρίου του 2003 υπεγράφη συμφωνία μεταξύ της Αιγύπτου και της Κύπρου, σχετικά με την εκμετάλλευση των δυνητικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην ΑΟΖ της Κύπρου. Η υπογραφή της συμφωνίας πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο και επικεφαλής της κυπριακής πλευράς ήταν ο τότε Υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, κ. Ρολάνδης. Ο ίδιος είχε χρηματίσει και Υπουργός Εξωτερικών από τον Μάρτιο του 1978 έως τον Σεπτέμβριο του 1983 και θεωρείται ο κύριος χειριστής της ενεργειακής συμφωνίας με την Αίγυπτο. Εκ μέρους της αιγυπτιακής πλευράς, υπέγραψε ο Υπουργός Εξωτερικών της χώρας, Αχμέτ Μάχερ.
Η κυπριακή πλευρά, εφαρμόζοντας μια άκρως επιτυχημένη διαπραγματευτική τακτική, κατάφερε να πείσει την Αίγυπτο να υπογράψει μια ισορροπημένη συνθήκη, η οποία δεν θα δημιουργούσε επικοινωνιακό θόρυβο που πιθανόν να προκαλούσε και την αντίδραση της Τουρκίας. Η κυπριακή πλευρά είχε καταφέρει το Κάιρο να αποδεχθεί τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ της κυπριακής και της αιγυπτιακής ΑΟΖ, και να ακολουθεί τον κανόνα της μέσης χάραξης από τις ακτογραμμές των δυο χωρών.
Θα πρέπει να σημειωθεί πως η συγκεκριμένη πρακτική δεν είναι και τόσο αυτονόητη, διότι υπάρχει η τάση, όταν το ένα κράτος διαθέτει πολύ μεγαλύτερη ακτογραμμή σε σχέση με το άλλο (όπως συμβαίνει στην περίπτωση της Αιγύπτου με την Κύπρο), να ευνοείται το κράτος με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή. Ωστόσο, στην περίπτωση της Κύπρου αποδείχθηκε πως η πραγματική δύναμη της διπλωματίας έγκειται στη συνεχή ενημέρωση και τη σωστή αποκωδικοποίηση και σύνθεση των πληροφοριών από τους χειριστές της.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, λοιπόν, η διπλωματική υπηρεσία της Κύπρου ενημέρωσε την κυβέρνηση πως, την ίδια περίοδο, το Κάιρο διαπραγματευόταν μια αντίστοιχη συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία για την Ερυθρά Θάλασσα. Η λεπτομέρεια που έκανε τη διαφορά ήταν πως η ακτογραμμή της Σαουδικής Αραβίας είναι τριπλάσια από εκείνη της Αιγύπτου. Κατά συνέπεια, εάν η Αίγυπτος επέμενε στη διαπραγμάτευση με την Κύπρο, δεσμευόταν για μια ανάλογη εξέλιξη (εις βάρος της, όμως, αυτή τη φορά) στις διαπραγματεύσεις με τη Σαουδική Αραβία, καθώς θα υπήρχε νομικό προηγούμενο.
Μετά την κατάλληλη επεξεργασία των νέων στοιχείων, η Λευκωσία έθεσε με διπλωματικό, αλλά σαφή τρόπο το ζήτημα στη σωστή του βάση, με αποτέλεσμα το Κάιρο να αποδεχθεί τη μέση χάραξη. Με άλλα λόγια, απεφεύχθη η επανάληψη της περίπτωσης του διπόλου Μάλτα-Λιβύη, στην οποία η Βαλέτα αναγκάστηκε (λόγω του μεγέθους των ακτογραμμών της Τρίπολης σε σχέση με τη δική της) να μεταφέρει τη χάραξη των εκατέρωθεν ΑΟΖ περίπου κατά 30% βορείως της μέσης γραμμής.
Επιπροσθέτως, ακολουθώντας την ίδια πετυχημένη συνταγή, η Λευκωσία κατάφερε να διαπραγματευτεί με βάση τον κανόνα της μέσης γραμμής τα όρια της ΑΟΖ τόσο με το Ισραήλ, όσο και με τον Λίβανο. Καθίσταται σαφές, λοιπόν, ότι αφ' ενός ο κ. Ρολάνδης είναι ένα έμπειρος πολιτικός που έχει φέρει επιτυχώς εις πέρας δύσκολα διπλωματικά εγχειρήματα και, αφ' ετέρου, επιτυχημένο είναι το διπλωματικό σώμα που διαθέτει ενημερωμένη, αναλυτική και συνδυαστική σκέψη, σε συνδυασμό με τολμηρές κινήσεις, σε ένα πλαίσιο χαμηλών τόνων.
Δημιουργούνται, λοιπόν, έντονα ερωτηματικά σχετικά με το τι ακριβώς οδήγησε τον κ. Ρολάνδη να δηλώνει δημοσίως πως η Ελλάδα έχασε μια μεγάλη ευκαιρία, φοβούμενη την αντίδραση της Τουρκίας. Συμφωνά με τα λεγόμενα του πρώην υπουργού (σε εκπομπή οτο ΡΙΚ 1 - σχετικό απόσπασμα στο http://www.youtube.com/watch?v=Pq8eYawkZu4), λίγο πριν από την επικείμενη υπογραφή της Κύπρου με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση της μεταξύ τους ΑΟΖ, η Αθήνα επέδειξε διστακτικότητα και επενέβη ζητώντας από τη Λευκωσία να μετακινήσει τη γραμμή που έχει συμφωνήσει με το Κάιρο λίγο ανατολικότερα.
Συγκεκριμένα, ο κ. Ρολάνδης αναφέρει όχι η Κύπρος είχε συμφωνήσει με την Αίγυπτο (το 2003) σε μία οριογραμμή, η οποία εκτεινόταν ακριβώς μέχρι το σημείο που αρχίζει η ελληνική ΑΟΖ, εάν συνυπολογιστεί σε αυτή το Καστελόριζο. Με απλά λόγια, η Κύπρος είχε καταφέρει να πείσει την Αίγυπτο να αναγνωρίσει το Καστελόριζο ως έχον ΑΟΖ, με αποτέλεσμα, εάν η συγκεκριμένη συμφωνία υπογραφόταν ως είχε, η Αίγυπτος να μην μπορεί να διαπραγματευτεί τίποτα με την Τουρκία που θα αφορούσε την ελληνική και την κυπριακή ΑΟΖ. Καταδεικνύεται, λοιπόν, ότι η Κύπρος είχε προετοιμάσει το έδαφος για να περιφρουρήσει η Ελλάδα τα δικαιώματά της στην περιοχή. Κι αυτό διότι, στην περίπτωση που υπογραφόταν η συμφωνία, η Τουρκία δεν θα μπορούσε σήμερα να προκαλεί ασύστολα στο Αιγαίο, επικαλούμενη δήθεν το Δίκαιο της Θάλασσας.
Σύμφωνα πάντα με τον Ν. Ρολάνδη, ο οποίος επικαλείται πρακτικά συνεδριάσεων στο γραφείου του γενικού εισαγγελέα, αντιπροσωπεία του ελληνικού ΥΠΕΞ «παρακάλεσε» την κυπριακή πλευρά να μεταφέρει την οριογραμμή κατά 8 ν.μ. ανατολικότερα (15 χιλιόμετρα περίπου), για να μη δημιουργηθούν επιπλοκές με τις γείτονες χώρες.Έτσι, η τότε ελληνική κυβέρνηση και ειδικότερα το ΥΠΕΞ, ακολουθώντας την πολιτική της υποχωρητικότητας, έδωσε πάτημα στην Άγκυρα, ώστε στην περιοχή του Καστελορίζου να δημιουργηθεί μία de facto «γκρίζα ζώνη».
Το νέο όριο μετά την παρέμβαση της Αθήνας!
Δυστυχώς, μια αρνητική διαπίστωση που προκύπτει από τα λεγόμενα του κ. Ρολάνδη είναι η έλλειψη αποφασιστικών κινήσεων της ελληνικής διπλωματίας. Η Αθήνα, προφανώς, φοβήθηκε πως η επιτυχία της Κύπρου θα αντανακλούσε και στην ίδια μια μεγάλη ευκαιρία διότι, εάν υπογραφόταν η συμφωνία, η Αθήνα θα αναγκαζόταν να ενεργήσει επιτέλους ως κράτος και όχι ως... αποικία.
Το γεγονός ότι ο σημερινός πρωθυπουργός ήταν ο επικεφαλής μιας τραγικά λανθασμένης κίνησης, δεν δημιουργεί και την καλύτερη παρακαταθήκη για τη σημερινή κυβέρνηση ότι θα πράξει να δέοντα, ώστε να εξασφαλίσει χωρίς εκπτώσεις τα ελληνικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο. Διότι, σε κάθε περίπτωση, τα 15 αυτά χιλιόμετρα που «γκρίζαρε» ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του προ 8ετίας αντανακλούν την απόσταση της εθνικής επιτυχίας από την εθνική αποτυχία, την οποία αντικρίζει κατάματα σήμερα η χώρα μας.
Ωστόσο, αυτό δεν αφορά μόνο τους χειρισμούς του σημερινού πρωθυπουργού. Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι, τα τελευταία 35 χρόνια, όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις αποφεύγουν να κάνουν γεωτρήσεις στο Αιγαίο για να μην «ταράξουν» την Τουρκία. Υπενθυμίζουμε ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου (το 1975), επί πρωθυπουργίας του Κωνσταντίνου Καραμανλή, είχε πει την ιστορική φράση «Βυθίσατε το Χόρα», όταν το ερευνητικό σκάφος Χόρα είχε βγει για έρευνα για υποθαλάσσια κοιτάσματα πετρελαίου στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, την οποία και παραβίασε. Ο Α. Παπανδρέου, με τη δήλωση του αυτή, ήθελε να υποδηλώσει την αδυναμία τής τότε κυβέρνησης να απειλήσει την Τουρκία με μια δυναμική αντίδραση.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, την επόμενη χρονιά, η Άγκυρα να αναγγείλει εκ νέου την έξοδο του Χόρα για σεισμικές έρευνες και σε ζώνες του Αιγαίου που ανήκουν στην υφαλοκρηπίδα των ελληνικών νησιών. Ωστόσο, όταν ο Παπανδρέου έγινε πρωθυπουργός και το Χόρα (με τη νέα του ονομασία ΜΤΑ Sismik I, που θεωρητικά είχε μετατραπεί σε ερευνητικό σκάφος γεωλογικού χαρακτήρα) εμφανίστηκε μεταξύ Λήμνου και Μυτιλήνης προκαλώντας τη μεγάλη κρίση του Μαρτίου του 1987, παρότι αρχικά χειρίστηκε δυναμικά το θέμα και ενέπλεξε το NATO σε μια πιθανή σύρραξη στο Αιγαίο, τελικά οπισθοχώρησε διακηρύσσοντας την αρχή «μη πόλεμος». Αυτή την τακτική ακολούθησαν, σε γενικές γραμμές, όλες οι μετέπειτα ελληνικές κυβερνήσεις, με τα γνωστά αποτελέσματα.
Πάντως, υπενθυμίζουμε στην τωρινή κυβέρνηση ότι το Χόρα ή Sismik I έχει αποσυρθεί από τον Ιούλιο του 2006. Οπότε, θα πρέπει να πάψουν να φοβούνται τα φαντάσματα του παρελθόντος, ειδικά στην τωρινή συγκυρία, με την ανακάλυψη νέου κοινού κοιτάσματος μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ, που επιφέρει νέες εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Είναι σαφές ότι η υπογραφή της ειδικής συμφωνίας για την ταυτόχρονη εκμετάλλευση του από τις δυο πλευρές (Κύπρος - Ισραήλ), εκτός των προφανών γεω-οικονομικών της επιπτώσεων, υποκρύπτει και τρομακτικές γεωπολιτικές συνέπειες, αφού διαθέτει και παραμέτρους στρατιωτικού χαρακτήρα. Το γεγονός αυτό θέτει τη συζήτηση για την ανακήρυξη ΑΟΖ σε νέο πλαίσιο.
ΜΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΙΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ
Σύμφωνα με τα όσα έχει αναφέρει ο δρ. Ηλίας Κονοφάγος (Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος της Flow Energy S.A.) στο περιοδικό Στρατιωτική Ισορροπία και Γεωπολιτική (τ. 13), έγιναν συνταρακτικές ανακοινώσεις στα πλαίσια του έκτακτου συνεδρίου Oil & Gas International Conference, το οποίο έλαβε χώρα στο Λονδίνο μεταξύ 23-25 Φεβρουαρίου του 2011. Ο τίτλος του συνεδρίου ήταν New and Emerging Plays in the Eastern Mediterranean (Νέα και Αναπτυσσόμενα Παίγνια στην Ανατολική Μεσόγειο).
Κομβικό πρόσωπο του συνεδρίου ο Σόλων Κασσίνης, διευθυντής της Υπηρεσίας Ενέργειας του Κυπριακού Υπουργείου Εμπορίου, ο οποίος -κατά τη διάρκεια της τέταρτης περιόδου του συνεδρίου, με θεματική τις εξελίξεις στο «βόρειο» όριο (Ιταλία, Τουρκία και Κύπρος) της Ανατολικής Μεσογείου- ανέπτυξε το θέμα Το γεωλογικό πλαίσιο και οι δυνητικές δυνατότητες στον τομέα των υδρογονανθράκων στις θαλάσσιες περιοχές της Κύπρου. Ο Κύπριος εισηγητής ξεκαθάρισε το θολό τοπίο μιλώντας για την ανατολική άκρη της κυπριακής ΑΟΖ και το περίφημο πλέον «Οικόπεδο» 12, το οποίο γειτνιάζει με την ΑΟΖ του Ισραήλ.
Ειδικότερα, ο κ. Κασσίνης ανακοίνωσε τα εξής:
• Το κοίτασμα Κύπρος-Α, που εντοπίστηκε και χαρτογραφήθηκε από τη Noble Energy Inc. Operator στο «Οικόπεδο» 12, αποτελεί στην ουσία ένα κοινό κοίτασμα με το Ισραήλ, αφού βρίσκεται ακριβώς πάνω στην οριογραμμή των δύο ΑΟΖ.
• Το συγκεκριμένο κοίτασμα μπορεί να βρίσκεται πάνω στην οριογραμμή, αλλά το ποσοστό ευνοεί τη Λευκωσία, καθώς το 75% κείται στη κυπριακή ΑΟΖ και το 25% στην ισραηλινή.
• Λόγω της συγκεκριμένης ιδιομορφίας, η Λευκωσία και ίο Τελ Αβιβ αποφάσισαν να προχωρήσουν ουσιαστικά σε μια Ενοποίηση Εκμετάλλευσης του κοιτάσματος. Ως είθισται σε τέτοιου είδους περιπτώσεις, και εάν μιλάμε για δύο πλευρές με καλή θέληση, η πρώτη ερευνητική γεώτρηση δεν θα είναι μόνο κυπριακή, αλλά και ισραηλινή. Γενικά, τέτοιου είδους συμφωνίες -δηλαδή η δημιουργία ενός πλαισίου για την ενοποίηση της εκμετάλλευσης ενός κοιτάσματος- λαμβάνουν χώρα για να υπάρξει ταυτόχρονη εξόρυξη του φυσικού αερίου και από τις δύο πλευρές, χωρίς η μία να «τραβάει» φυσικό αέριο από την άλλη.
• Η συμφωνία για την Ενοποίηση Εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων, η οποία στη διεθνή πρακτική αναφέρεται ως Unitization Agreement, έχει ολοκληρωθεί και αναμένεται να υπογραφεί πολύ σύντομα. Παράλληλα, ο Σ. Κασσίνης ανέφερε ότι η κοινή γεώτρηση θα ξεκινήσει μέσα στο 2011, με πιθανότερη ημερομηνία τον Οκτώβριο.
Αξίζει να αναφερθεί ότι η επιτυχία της πρώτης ερευνητικής γεώτρησης θεωρείται δεδομένη (σχεδόν 100%), ενώ το αναμενόμενο απόθεμα σε φυσικό αέριο εκτιμάται πως θα αγγίξει τα 300 δισ. κ.μ. Ωστόσο, εκτός από φυσικό αέριο, εκτιμάται ότι τα αποθέματα πετρελαίου που αναμένεται να ανακαλυφθούν σε μεγαλύτερα βάθη θα αγγίξουν τα 3 δισ. βαρέλια. Για την πλήρη κατανόηση των συγκεκριμένων μεγεθών αρκεί να αναφερθεί πως ο συγκεκριμένος αριθμός βαρελιών επαρκεί για να καλύψει τις πετρελαϊκές ανάγκες της χώρας μας τουλάχιστον για 22 χρόνια!
Όσον αφορά τη συγκεκριμένη Unitization Agreement, εκτός από ένα είδος συμβολαίου που καθορίζει επακριβώς τον τρόπο συνεκμετάλλευσης και από τις δύο πλευρές, αποτελεί και μια μείζονα γεωπολιτική παράμετρο, στην οποία εμπλέκεται άμεσα και η Ελλάδα.
Συγκεκριμένα, σε περιπτώσεις Ενοποιημένης Εκμετάλλευσης Κοιτασμάτων που βρίσκονται σε περιοχές «αυξημένου γεωπολιτικού κινδύνου», δηλαδή σε περιοχές οι οποίες αντιμετωπίζουν οποιουδήποτε τύπου απειλές (πολιτικού και στρατιωτικού χαρακτήρα), η Unitization Agreement δεσμεύει τα κράτη που αποτελούν μέρη της συμφωνίας να προστατεύσουν τις εγκαταστάσεις τους από κοινού. Σύμφωνα με απολύτως επιβεβαιωμένες πληροφορίες, η συμφωνία μεταξύ Λευκωσίας και Τελ Αβίβ περιλαμβάνει και αυτού του είδους τις προβλέψεις. Με άλλα λόγια, σε περίπτωση απειλής των εγκαταστάσεων, τόσο η Κύπρος όσο και το Ισραήλ θα αντιδράσουν με πολιτικά και στρατιωτικά μέσα από κοινού.
Στη δεδομένη περίπτωση, το πρόβλημα της Κύπρου είναι το πώς θα αντιδράσει η Τουρκία τη στιγμή που θα ξεκινήσουν οι διαδικασίες εξόρυξης. Ωστόσο, η Unitization Agreement αλλάζει τα μέχρι χώρα δεδομένα, διότι στο μέχρι τώρα πλαίσιο Ελλάδα-Κύπρος-Τουρκία έχει προστεθεί και το Ισραήλ, το οποίο επίσημα (στον γεω-οικονομικό τομέα) έχει συνδεθεί άμεσα με την Κύπρο και, κατ' επέκταση, με την Ελλάδα. Είναι ηλίου φαεινότερον ότι η υπογραφή της Unitization Agreement Κύπρου-Ισραήλ θα οδηγήσει στη δημιουργία όχι μόνο μιας στρατηγικής σχέσης, αλλά και μιας σχέσης ζωτικής αλληλεξάρτησης σε πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο.
Τα προαναφερθέντα καταδεικνύουν όχι οι εξελίξεις στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου θα είναι ιστορικές και ραγδαίες, από τη στιγμή που όλα δείχνουν όχι μεταβάλλονται οι ισορροπίες σε γεωπολιτικό επίπεδο. Πλέον, το ζητούμενο δεν είναι τόσο το πώς θα αντιδράσει η Τουρκία, που φαίνεται να γίνεται θεατής των εξελίξεων στην περιοχή, αλλά το κατά πόσον η Αθήνα θα αποφασίσει να αφήσει την τακτική του στρουθοκαμηλισμού και να ενταχθεί δυναμικά στη συγκεκριμένη συμμαχία. Διότι δεν μπορεί να μην αντιλαμβάνεται ότι, αφ' ενός, είναι προς όφελος της και, αφ' ετέρου, ότι η Κύπρος δεν μπορεί -μόνο σε συνεργασία με το Ισραήλ- να αποτελέσει τον αντίποδα στην τουρκική προκλητικότητα...
Πηγή: Hellenic Nexus, τ. 52 (Μάιος 2011)
Μερικές αλήθειες για το " σκάφος" μας
Ακόμα κι' αν " τρελλαίνονταν" ξαφνικά οι πιστωτές μας και μας χάριζαν αύριο ολόκληρο το εθνικό χρέος , μέχρι και το τελευταίο ευρώ, απο τη στιγμή που το ελληνικό κράτος εξακολουθεί να παράγει ισολογισμούς με τόσο μεγάλα ελλείματα, μέσα σε λίγα χρόνια θα ξαναρχόμασταν πάλι στα ίδια! Θα βρισκόμασταν και πάλι υπερχρεωμένοι.
Υπάρχουν μια σειρά από κρίσιμες αλήθειες, που πρέπει να ιδωθούν κατάματα και να αντιμετωπισθούν καίρια και υπεύθυνα από το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας , πέρα από πολιτικά , ιδεολογικά ή συντεχνιακά συμφέροντα. Απλά γιατί εάν το " σκάφος" βουλιάξει, θα βουλιάξουμε μαζί του όλοι. Κάποιες από αυτές τις οδυνηρές αλήθειες :
1. Οικονομία : Ο,τι και να κάνουμε , χωρίς ανάπτυξη δουλειά δεν γίνεται. Ανάπτυξη σημαίνει δύο πράγματα. Πρώτον , αντί να εισάγουμε τα πάντα, να υπάρξει άμεσα διακομματικός κεντρικός σχεδιασμός ώστε να αρχίσουμε να παράγουμε στοχευμένα προιόντα και υπηρεσίες με υψηλή εξαγωγική δυναμική. Και ασφαλώς να ενισχύουμε όλοι ως καταναλωτές τα ελληνικά προιόντα.
Δεύτερον να ελαχιστοποιήσουμε το κόστος και την γραφειοκρατία για την ίδρυση εταιρειών και την προσέλκυση επενδύσεων καθώς και τους συντελεστές φορολογίας ( π.χ. στο 10% όπως ισχύει σε Κύπρο και Βουλγαρία).
2. Δημόσιο : Αυστηρός έλεγχος και διαφάνεια στις δαπάνες , πλήρης μηχανοργάνωση των υπηρεσιών , ο αριθμός των απασχολουμένων να είναι ο απολύτως απαραίτητος ενώ οι απολαβές τους να εξαρτώνται άμεσα από την μετρήσιμη αποδοτικότητά τους.
3. Διαφθορά : Να σταματήσουν τα λόγια αυτοενοχοποίησης του λαού και να αλλάξουν στην πράξη οι κανόνες του παιχνιδιού. Αναθεώρηση του Συντάγματος και αναθεώρηση του ευρύτερου νομικού πλαισίου ώστε να επιβάλλεται άμεση εκδίκαση χωρίς παραγραφές , με ποινή δήμευσης περιουσίας των καταχραστών και των συγγενικών τους προσώπων α! βαθμού, σε Ελλάδα και εξωτερικό, με την ίδια ακριβώς αντιμετώπιση όλων , από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μέχρι τον τελευταίο πολίτη.
4. Μεταναστευτικό : Το πρόβλημα είναι η ίδια η επιβίωση της ελληνικής κοινωνίας , που δεν αντέχει άλλους " φιλοξενούμενους". Να υπάρξει διακομματικός καθορισμός ανώτατου αριθμού φιλοξενούμενων μεταναστών , προφανώς νομίμων, με βάση τις πραγματικές ανάγκες της χώρας και τις δυνατότητες απασχόλησης και ενσωμάτωσης.
5. Παιδεία : Εχουμε υποστεί μια κρατούσα αντίληψη που στο όνομα , δήθεν, του χτυπήματος του εθνικισμού, της " εχθροπάθειας" και της " κλειστής, ξενόφοβης κοινωνίας", εκθεμελιώνει κάθε έννοια πατριωτισμού στηνεκπαίδευση, στην τέχνη, στον πολιτισμό και στην ενημέρωση. Αυτή η αντίληψη που μας οδηγεί στον εκφυλισμό και την παρακμή, δεν έχει καμμία αντικειμενική βάση αλήθειας. Ολες οι χώρες του κόσμου στηρίζουν την ισχύ και την συνεκτικότητα των κοινωνιών τους στον πατριωτισμό και δεν διστάζουν μάλιστα να παραποιήσουν κάθε ιστορικό δεδομένο, προκειμένου να το καθιερώσουν στη συνείδηση των πολιτών τους.
Φανταστείτε τι θα γινόταν στις ΗΠΑ αν κυκλοφορούσε μια σειρά όπως το "1821", με επιχορήγηση της Ομοσπονδιακής Τράπεζας. Προφανώς άμεση εφαρμογή του Patriot Act και οι υπεύθυνοι για την ταινία στο..Γκουαντάναμο!
Source : Hellenic Nexus editorial( τ.52, Μάιος 2011)
Υπάρχουν μια σειρά από κρίσιμες αλήθειες, που πρέπει να ιδωθούν κατάματα και να αντιμετωπισθούν καίρια και υπεύθυνα από το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας , πέρα από πολιτικά , ιδεολογικά ή συντεχνιακά συμφέροντα. Απλά γιατί εάν το " σκάφος" βουλιάξει, θα βουλιάξουμε μαζί του όλοι. Κάποιες από αυτές τις οδυνηρές αλήθειες :
1. Οικονομία : Ο,τι και να κάνουμε , χωρίς ανάπτυξη δουλειά δεν γίνεται. Ανάπτυξη σημαίνει δύο πράγματα. Πρώτον , αντί να εισάγουμε τα πάντα, να υπάρξει άμεσα διακομματικός κεντρικός σχεδιασμός ώστε να αρχίσουμε να παράγουμε στοχευμένα προιόντα και υπηρεσίες με υψηλή εξαγωγική δυναμική. Και ασφαλώς να ενισχύουμε όλοι ως καταναλωτές τα ελληνικά προιόντα.
Δεύτερον να ελαχιστοποιήσουμε το κόστος και την γραφειοκρατία για την ίδρυση εταιρειών και την προσέλκυση επενδύσεων καθώς και τους συντελεστές φορολογίας ( π.χ. στο 10% όπως ισχύει σε Κύπρο και Βουλγαρία).
2. Δημόσιο : Αυστηρός έλεγχος και διαφάνεια στις δαπάνες , πλήρης μηχανοργάνωση των υπηρεσιών , ο αριθμός των απασχολουμένων να είναι ο απολύτως απαραίτητος ενώ οι απολαβές τους να εξαρτώνται άμεσα από την μετρήσιμη αποδοτικότητά τους.
3. Διαφθορά : Να σταματήσουν τα λόγια αυτοενοχοποίησης του λαού και να αλλάξουν στην πράξη οι κανόνες του παιχνιδιού. Αναθεώρηση του Συντάγματος και αναθεώρηση του ευρύτερου νομικού πλαισίου ώστε να επιβάλλεται άμεση εκδίκαση χωρίς παραγραφές , με ποινή δήμευσης περιουσίας των καταχραστών και των συγγενικών τους προσώπων α! βαθμού, σε Ελλάδα και εξωτερικό, με την ίδια ακριβώς αντιμετώπιση όλων , από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μέχρι τον τελευταίο πολίτη.
4. Μεταναστευτικό : Το πρόβλημα είναι η ίδια η επιβίωση της ελληνικής κοινωνίας , που δεν αντέχει άλλους " φιλοξενούμενους". Να υπάρξει διακομματικός καθορισμός ανώτατου αριθμού φιλοξενούμενων μεταναστών , προφανώς νομίμων, με βάση τις πραγματικές ανάγκες της χώρας και τις δυνατότητες απασχόλησης και ενσωμάτωσης.
5. Παιδεία : Εχουμε υποστεί μια κρατούσα αντίληψη που στο όνομα , δήθεν, του χτυπήματος του εθνικισμού, της " εχθροπάθειας" και της " κλειστής, ξενόφοβης κοινωνίας", εκθεμελιώνει κάθε έννοια πατριωτισμού στηνεκπαίδευση, στην τέχνη, στον πολιτισμό και στην ενημέρωση. Αυτή η αντίληψη που μας οδηγεί στον εκφυλισμό και την παρακμή, δεν έχει καμμία αντικειμενική βάση αλήθειας. Ολες οι χώρες του κόσμου στηρίζουν την ισχύ και την συνεκτικότητα των κοινωνιών τους στον πατριωτισμό και δεν διστάζουν μάλιστα να παραποιήσουν κάθε ιστορικό δεδομένο, προκειμένου να το καθιερώσουν στη συνείδηση των πολιτών τους.
Φανταστείτε τι θα γινόταν στις ΗΠΑ αν κυκλοφορούσε μια σειρά όπως το "1821", με επιχορήγηση της Ομοσπονδιακής Τράπεζας. Προφανώς άμεση εφαρμογή του Patriot Act και οι υπεύθυνοι για την ταινία στο..Γκουαντάναμο!
Source : Hellenic Nexus editorial( τ.52, Μάιος 2011)
Πέμπτη 12 Μαΐου 2011
Παραπληροφόρηση και παραμυθολογίες
του Α. Ανδριανόπουλου
Εχει καταντήσει μονότονο να επαναλαμβάνεις τα ίδια πράγματα και να εισπράττεις σαν απάντηση τις ίδιες ανοησίες που δεν μπορούν να στηριχθούν στην παραμικρή λογική. Τελευταία βγαίνουν σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις περισπούδαστοι καθηγητάδες, διαπύρσιοι κομματικοί κήρυκες και πολύξεροι αναλυτές εκστομίζοντας τα ίδια ευαγγέλια καταστροφής. Επιμένουν σε θέσεις που από τα πράγματα είναι ολοφάνερο πως δεν ισχύουν. Καλλιεργούν όμως ελπίδες σε ένα κόσμο που με αγωνία ψάχνει να βρεί εύκολες διεξόδους από μιά κατάσταση στην οποία, μέσα του γνωρίζει, πως συνέβαλε ουσιαστικά κι αυτός στην δημιουργία της.Και παράλληλα διευκολύνει την πελαγωμένη κοινή γνώμη στην στοχοποίηση υπευθύνων των αδιεξόδων.
Που εμφανίζονται να είναι είτε οι πολιτικοί γενικώς, που μας οδήγησαν ασύγγνωστα στο χάος, είτε οι προδότες κυβερνώντες που συνειδητά – εκτελώντας μάλιστα και σχετικές οδηγίες - οδηγούν τους έλληνες στον εξανδραποδισμό.
Ολες αυτές οι παραμυθολογίες (όπως λ.χ. η καταγγελία πως για όλα τα δεινά φταίει το Μνημόνιο, που όμως ελάχιστα εφαρμόζεται) επιτυγχάνουν κάποιους απλούς σκοπούς. Εξιλεώνουν τους πολίτες από οποιαδήποτε συμμετοχή στις ευθύνες ενώ φορτώνουν στις πλάτες απροσδιόριστων ξένων – και των εδώ βέβαια «τυφλών τους οργάνων» – τον σχεδιασμό της σημερινής μας κατάντιας. Αν όμως κάποιος κάνει τον κόπο να αναζητήσει την πραγματικότητα και να ψάξει στις αντιδράσεις των διαφόρων διεθνών κύκλων τον τρόπο που στέκονται απέναντι στην ελληνική οικονομική κρίση διαμορφώνει μιά εντελώς διαφορετική εικόνα. Που δεν έχει σχέση βέβαια με τοκογλύφους, διεθνείς απατεώνες και αγνούς ταλαιπωρούμενους έλληνες πολίτες.
Να ξεκαθαρίσουμε κατ’ αρχήν πως η ελληνική κρίση δεν προήλθε από τους διεθνείς σπεκουλαδόρους, τις ιδιωτικές Τράπεζες και τον επιχειρηματικό κόσμο. Προήλθε από την χρεωκοπία του Κράτους. Που συμπεριφερόμενο για χρόνια σαν κοινός απατεώνας ξεγελούσε τους δανειστές του με στοιχεία παραποιημένα κι αναληθή. Από το 1981, χρονιά πολιτικό ορόσημο για πολλούς προσοδοθήρες του δημόσιου τομέα, ο τόπος επιβιώνει με δανεικά. Που ξαφνικά στέρεψαν, όταν η διεθνής τραπεζική κρίση έκανε τους πιστωτικούς οργανισμούς να ψάχνουν με μεγαλύτερη προσοχή τους δανειολήπτες. Αξίζει να σημειώσουμε πως μέχρι τότε οι Τράπεζες δάνειζαν «χώρες του Ευρώ». Δίχως να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στα δεδομένα της κάθε χώρας. Δεν είναι ακριβής λοιπόν ο ισχυρισμός πως είχαν γνώση των αδιεξόδων και «τοκογλυφικά»σημάδευαν πελάτες με αδυναμίες. Μόλις πληροφορήθηκαν τα καθέκαστα τα spreads εκτινάχθηκαν αμέσως στα ύψη και τα δάνεια στέρεψαν.
Αξίζει επίσης να σημειώσουμε πως το Ευρώ στηρίζεται στην δηλωμένη αρχή, ακριβώς λόγω της υποτιθέμενης δημοσιονομικής πειθαρχίας που προέβλεπε, πως καμία χώρα δεν μπορεί να περιμένει να διασωθεί, αν τα θαλασσώσει, από συνεισφορές των υπολοίπων. Παραβιάζουν λοιπόν ουσιαστικά την σχετική συνθήκη οι Γερμανοί και οι άλλοι εταίροι μπαίνοντας στη διαδικασία διάσωσης της Ελλάδας και των άλλων προβληματικών οικονομιών της Ευρωζώνης. Εξ ού και οι αντιδράσεις εκλογέων και πολιτικών παραγόντων των χωρών του Βορρά για τα χρήματα που δαπανώνται για να επιβιώσουν οι οικονομίες του Νότου. Τα δανεικά που μας δίνουν επιβαρύνονται με επιτόκιο 5% ενώ οι ίδιοι πιθανότατα δανείζονται με περίπου 3%. Αλλά οι αγορές εκτιμούν το κόστος δανεισμού της Ελλάδας να βρίσκεται κοντά στο 13%. Οταν λοιπόν μας χρεώνουν με 5% ζημιώνουν, και διακινδυνεύουν σοβαρότατα τα χρήματά τους. Κι όμως υπάρχουν θρασείς πολιτικοί παράγοντες και αναλυτές στην Ελλάδα που τους καθυβρίζουν!!
Το αποκρουστικό μεγαλείο της παραπληροφόρησης που «απολαμβάνουν» οι έλληνες φαίνεται κι από το γεγονός πως έντυπα, μπλόγκς αλλά και ηλεκτρονικά μέσα που καταγγέλλουν το Μνημόνιο και καθυβρίζουν τους διεθνείς δανειστές της Ελλάδας σαν τοκογλύφους και απατεώνες, περιγράφουν με αγωνία τις αρνητικές αντιδράσεις των Ευρωπαίων (Γερμανών και άλλων) απέναντι στο ενδεχόμενο περαιτέρω δανεισμού της χώρας. Μα ένα από τα δύο θα πρέπει συμβαίνει: είτε οι «απατεώνες – τοκογλύφοι» επωφελούνται από τον ελληνικό δανεισμό και πίνουν το αίμα του λαού με τα συνακόλουθα Μνημόνια. Και κατα συνέπεια τρελαίνονται από «κερδοσκοπική» χαρά σε όποια προοπτική νέου δανεισμού. Είτε, από την άλλη μεριά, δεν έχουν το παραμικρό κέρδος από την όποια εμπλοκή τους στην ελληνική περιπέτεια, μας αντιπαθούν για την ανευθυνότητά μας κι’ έχουν φτάσει στα όριά τους καθ όσον αφορά την προθυμία τους να μας στηρίζουν οικονομικά. Και τα δύο είναι αδύνατον να συμβαίνουν. Γίνεται αυτό κατανοητό;
Υπάρχει όμως και το ζήτημα των πραγματικών υποχρεώσεων της χώρας. Ακούγονται ισχυρισμοί, κι από Πανεπιστημιακούς δασκάλους ακόμη, πως αν αρνηθούμε να πληρώσουμε τα χρέη μας θα ξεπεράσουμε όλα τα τρέχοντα προβλήματά μας! Διότι, συνεχίζει ο σχετικός ισχυρισμός, τα έσοδα του ελληνικού κράτους από φόρους φτάνουν για τις ετήσιες ανάγκες μας. Συμπεριλαμβανόμενων των μισθών και των συντάξεων. Αυτό όμως είναι εντελώς ανακριβές. Με στοιχεία του ΔΝΤ, το 70% των ετησίων κρατικών δαπανών της Ελλάδας πηγαίνει για πληρωμές μσιθών του δημόσιου τομέα και συντάξεων. Ενα 10% καλύπτει τις λειτουργικές ανάγκες του κράτους και τα υπόλοιπα πηγαίνουν για δόσεις και χρεωλύσια. Αν λοιπόν υποθέσουμε – που δεν είναι βέβαια ακριβές - πως καλύπτονται οι μισθοί και οι συντάξεις από τα φορολογικά έσοδα κι απαλλασσόμεθα από τις δανειακές μας υποχρεώσεις, παραμένουν σε εκκρεμότητα οι λετουργικές υποχρεώσεις του κράτους. Με τι πόρους θα καλυφθούν;
Δεν ειναι ακριβές πως δανειζόμαστε για να πλρώσουμε χρέη. Δανειζόμαστε για να καλύψουμε και τρέχουσες ανάγκες. Αν με κάποιο μαγικό τρόπο ο καλός Θεός μηδενίσει το εξωτερικό μας χρέος, και δεν έχουμε την πίεση πλέον να αποπληρώνουμε δάνεια, και πάλι θα είμαστε υποχρεωμένοι να δανεισθουμε. Για να καλύψουμε τρέχουσες ανάγκες. Γιατί εξακολουθούμε να ξοδεύουμε περισσότερα απο όσα βγάζουμε. Μόνο που αν κανουμε στάση πληρωμών (αρνούμενοι δηλ να πληρώσουμε αυτά που χρωστάμε), δεν θα μας δανείζει πλέον κανείς - σε Ανατολή και Δύση. Με τραγικά κοινωνικά αποτελέσματα. Οπως γράφει ο Μάριο Μπλέχερ (πρ. Διοικητής της Τράπεζας της Αργεντινής και τωρινός Δ/ντής Τραπεζικών Μελετών της Τράπεζας της Αγγλίας) στους Financial Times (5-5-2011) "κάποιοι από τους αρχικούς δανειστές πληρώνονται από τα επίσημα νέα δάνεια που όμως επίσης χρηματοδοτούν το υπόλοιπο πρωτογενές (ετήσιο δηλ) έλλειμμα". Καιρός είναι κάποιοι να αφήσουν τους εξωφρενικούς ισχυρισμούς και να προσγειωθούν στην πραγματικότητα. Και βέβαια κάθε αναδιάρθρωση χρεους («κούρεμα», στάση πληρωμών κλπ) θα οδηγήσει καταστροφή ασφαλιστικά ταμεία και Τράπεζες που έχουν φορτωθεί – για να δανείσουν το κράτος – με ομόλογα του ελληνικού δημοσίου.
Κοντολογής, για να σωθούμε είναι απαραίτητο να μειώσουμε τις δαπάνες μας και να παράγουμε πλούτο. Το πρώτο σημαίνει δραστική κατάργηση οργανισμών του κράτους. Το δεύτερο επιβάλλει μείωση και απλούστευση φόρων καθώς και ουσιαστικές περικοπές στην δημόσια γραφειοκρατία. Οτιδήποτε άλλο είναι τεχνική παράταση ζωής με ακόμα χειρότερα αργότερα αποτελέσματα.
Source : andrianopoulos.gr
Εχει καταντήσει μονότονο να επαναλαμβάνεις τα ίδια πράγματα και να εισπράττεις σαν απάντηση τις ίδιες ανοησίες που δεν μπορούν να στηριχθούν στην παραμικρή λογική. Τελευταία βγαίνουν σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις περισπούδαστοι καθηγητάδες, διαπύρσιοι κομματικοί κήρυκες και πολύξεροι αναλυτές εκστομίζοντας τα ίδια ευαγγέλια καταστροφής. Επιμένουν σε θέσεις που από τα πράγματα είναι ολοφάνερο πως δεν ισχύουν. Καλλιεργούν όμως ελπίδες σε ένα κόσμο που με αγωνία ψάχνει να βρεί εύκολες διεξόδους από μιά κατάσταση στην οποία, μέσα του γνωρίζει, πως συνέβαλε ουσιαστικά κι αυτός στην δημιουργία της.Και παράλληλα διευκολύνει την πελαγωμένη κοινή γνώμη στην στοχοποίηση υπευθύνων των αδιεξόδων.
Που εμφανίζονται να είναι είτε οι πολιτικοί γενικώς, που μας οδήγησαν ασύγγνωστα στο χάος, είτε οι προδότες κυβερνώντες που συνειδητά – εκτελώντας μάλιστα και σχετικές οδηγίες - οδηγούν τους έλληνες στον εξανδραποδισμό.
Ολες αυτές οι παραμυθολογίες (όπως λ.χ. η καταγγελία πως για όλα τα δεινά φταίει το Μνημόνιο, που όμως ελάχιστα εφαρμόζεται) επιτυγχάνουν κάποιους απλούς σκοπούς. Εξιλεώνουν τους πολίτες από οποιαδήποτε συμμετοχή στις ευθύνες ενώ φορτώνουν στις πλάτες απροσδιόριστων ξένων – και των εδώ βέβαια «τυφλών τους οργάνων» – τον σχεδιασμό της σημερινής μας κατάντιας. Αν όμως κάποιος κάνει τον κόπο να αναζητήσει την πραγματικότητα και να ψάξει στις αντιδράσεις των διαφόρων διεθνών κύκλων τον τρόπο που στέκονται απέναντι στην ελληνική οικονομική κρίση διαμορφώνει μιά εντελώς διαφορετική εικόνα. Που δεν έχει σχέση βέβαια με τοκογλύφους, διεθνείς απατεώνες και αγνούς ταλαιπωρούμενους έλληνες πολίτες.
Να ξεκαθαρίσουμε κατ’ αρχήν πως η ελληνική κρίση δεν προήλθε από τους διεθνείς σπεκουλαδόρους, τις ιδιωτικές Τράπεζες και τον επιχειρηματικό κόσμο. Προήλθε από την χρεωκοπία του Κράτους. Που συμπεριφερόμενο για χρόνια σαν κοινός απατεώνας ξεγελούσε τους δανειστές του με στοιχεία παραποιημένα κι αναληθή. Από το 1981, χρονιά πολιτικό ορόσημο για πολλούς προσοδοθήρες του δημόσιου τομέα, ο τόπος επιβιώνει με δανεικά. Που ξαφνικά στέρεψαν, όταν η διεθνής τραπεζική κρίση έκανε τους πιστωτικούς οργανισμούς να ψάχνουν με μεγαλύτερη προσοχή τους δανειολήπτες. Αξίζει να σημειώσουμε πως μέχρι τότε οι Τράπεζες δάνειζαν «χώρες του Ευρώ». Δίχως να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στα δεδομένα της κάθε χώρας. Δεν είναι ακριβής λοιπόν ο ισχυρισμός πως είχαν γνώση των αδιεξόδων και «τοκογλυφικά»σημάδευαν πελάτες με αδυναμίες. Μόλις πληροφορήθηκαν τα καθέκαστα τα spreads εκτινάχθηκαν αμέσως στα ύψη και τα δάνεια στέρεψαν.
Αξίζει επίσης να σημειώσουμε πως το Ευρώ στηρίζεται στην δηλωμένη αρχή, ακριβώς λόγω της υποτιθέμενης δημοσιονομικής πειθαρχίας που προέβλεπε, πως καμία χώρα δεν μπορεί να περιμένει να διασωθεί, αν τα θαλασσώσει, από συνεισφορές των υπολοίπων. Παραβιάζουν λοιπόν ουσιαστικά την σχετική συνθήκη οι Γερμανοί και οι άλλοι εταίροι μπαίνοντας στη διαδικασία διάσωσης της Ελλάδας και των άλλων προβληματικών οικονομιών της Ευρωζώνης. Εξ ού και οι αντιδράσεις εκλογέων και πολιτικών παραγόντων των χωρών του Βορρά για τα χρήματα που δαπανώνται για να επιβιώσουν οι οικονομίες του Νότου. Τα δανεικά που μας δίνουν επιβαρύνονται με επιτόκιο 5% ενώ οι ίδιοι πιθανότατα δανείζονται με περίπου 3%. Αλλά οι αγορές εκτιμούν το κόστος δανεισμού της Ελλάδας να βρίσκεται κοντά στο 13%. Οταν λοιπόν μας χρεώνουν με 5% ζημιώνουν, και διακινδυνεύουν σοβαρότατα τα χρήματά τους. Κι όμως υπάρχουν θρασείς πολιτικοί παράγοντες και αναλυτές στην Ελλάδα που τους καθυβρίζουν!!
Το αποκρουστικό μεγαλείο της παραπληροφόρησης που «απολαμβάνουν» οι έλληνες φαίνεται κι από το γεγονός πως έντυπα, μπλόγκς αλλά και ηλεκτρονικά μέσα που καταγγέλλουν το Μνημόνιο και καθυβρίζουν τους διεθνείς δανειστές της Ελλάδας σαν τοκογλύφους και απατεώνες, περιγράφουν με αγωνία τις αρνητικές αντιδράσεις των Ευρωπαίων (Γερμανών και άλλων) απέναντι στο ενδεχόμενο περαιτέρω δανεισμού της χώρας. Μα ένα από τα δύο θα πρέπει συμβαίνει: είτε οι «απατεώνες – τοκογλύφοι» επωφελούνται από τον ελληνικό δανεισμό και πίνουν το αίμα του λαού με τα συνακόλουθα Μνημόνια. Και κατα συνέπεια τρελαίνονται από «κερδοσκοπική» χαρά σε όποια προοπτική νέου δανεισμού. Είτε, από την άλλη μεριά, δεν έχουν το παραμικρό κέρδος από την όποια εμπλοκή τους στην ελληνική περιπέτεια, μας αντιπαθούν για την ανευθυνότητά μας κι’ έχουν φτάσει στα όριά τους καθ όσον αφορά την προθυμία τους να μας στηρίζουν οικονομικά. Και τα δύο είναι αδύνατον να συμβαίνουν. Γίνεται αυτό κατανοητό;
Υπάρχει όμως και το ζήτημα των πραγματικών υποχρεώσεων της χώρας. Ακούγονται ισχυρισμοί, κι από Πανεπιστημιακούς δασκάλους ακόμη, πως αν αρνηθούμε να πληρώσουμε τα χρέη μας θα ξεπεράσουμε όλα τα τρέχοντα προβλήματά μας! Διότι, συνεχίζει ο σχετικός ισχυρισμός, τα έσοδα του ελληνικού κράτους από φόρους φτάνουν για τις ετήσιες ανάγκες μας. Συμπεριλαμβανόμενων των μισθών και των συντάξεων. Αυτό όμως είναι εντελώς ανακριβές. Με στοιχεία του ΔΝΤ, το 70% των ετησίων κρατικών δαπανών της Ελλάδας πηγαίνει για πληρωμές μσιθών του δημόσιου τομέα και συντάξεων. Ενα 10% καλύπτει τις λειτουργικές ανάγκες του κράτους και τα υπόλοιπα πηγαίνουν για δόσεις και χρεωλύσια. Αν λοιπόν υποθέσουμε – που δεν είναι βέβαια ακριβές - πως καλύπτονται οι μισθοί και οι συντάξεις από τα φορολογικά έσοδα κι απαλλασσόμεθα από τις δανειακές μας υποχρεώσεις, παραμένουν σε εκκρεμότητα οι λετουργικές υποχρεώσεις του κράτους. Με τι πόρους θα καλυφθούν;
Δεν ειναι ακριβές πως δανειζόμαστε για να πλρώσουμε χρέη. Δανειζόμαστε για να καλύψουμε και τρέχουσες ανάγκες. Αν με κάποιο μαγικό τρόπο ο καλός Θεός μηδενίσει το εξωτερικό μας χρέος, και δεν έχουμε την πίεση πλέον να αποπληρώνουμε δάνεια, και πάλι θα είμαστε υποχρεωμένοι να δανεισθουμε. Για να καλύψουμε τρέχουσες ανάγκες. Γιατί εξακολουθούμε να ξοδεύουμε περισσότερα απο όσα βγάζουμε. Μόνο που αν κανουμε στάση πληρωμών (αρνούμενοι δηλ να πληρώσουμε αυτά που χρωστάμε), δεν θα μας δανείζει πλέον κανείς - σε Ανατολή και Δύση. Με τραγικά κοινωνικά αποτελέσματα. Οπως γράφει ο Μάριο Μπλέχερ (πρ. Διοικητής της Τράπεζας της Αργεντινής και τωρινός Δ/ντής Τραπεζικών Μελετών της Τράπεζας της Αγγλίας) στους Financial Times (5-5-2011) "κάποιοι από τους αρχικούς δανειστές πληρώνονται από τα επίσημα νέα δάνεια που όμως επίσης χρηματοδοτούν το υπόλοιπο πρωτογενές (ετήσιο δηλ) έλλειμμα". Καιρός είναι κάποιοι να αφήσουν τους εξωφρενικούς ισχυρισμούς και να προσγειωθούν στην πραγματικότητα. Και βέβαια κάθε αναδιάρθρωση χρεους («κούρεμα», στάση πληρωμών κλπ) θα οδηγήσει καταστροφή ασφαλιστικά ταμεία και Τράπεζες που έχουν φορτωθεί – για να δανείσουν το κράτος – με ομόλογα του ελληνικού δημοσίου.
Κοντολογής, για να σωθούμε είναι απαραίτητο να μειώσουμε τις δαπάνες μας και να παράγουμε πλούτο. Το πρώτο σημαίνει δραστική κατάργηση οργανισμών του κράτους. Το δεύτερο επιβάλλει μείωση και απλούστευση φόρων καθώς και ουσιαστικές περικοπές στην δημόσια γραφειοκρατία. Οτιδήποτε άλλο είναι τεχνική παράταση ζωής με ακόμα χειρότερα αργότερα αποτελέσματα.
Source : andrianopoulos.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)