Τι προβλέπεται στο πλαίσιο της λειτουργίας του Κέντρου Οθωμανικών Σπουδών
Όταν το 2006 ξεκινούσε την λειτουργία του στην Καβάλα το Ινστιτούτο Μωχάμεντ Άλι (I.M.A.R.Ε.T.) ως προτεραιότητα είχε την ανάπτυξη της συνεργασίας με την Αίγυπτο και ευρύτερα με τον αραβικό κόσμο. Για το λόγο αυτό, στο ιδρυτικό καταστατικό αναφερόταν αρχικά:
«1. Η συστηματική μελέτη, καταγραφή, τεκμηρίωση και διάσωση της πολιτιστικής ποικιλομορφίας η οποία απαντάται στο σύγχρονο κόσμο και την ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, με έμφαση στην Αίγυπτο».
Ήταν το πρώτο άρθρο και η πρώτη προτεραιότητα. Στο πλαίσιο αυτό λοιπόν είχε τεθεί ως στόχος η δημιουργία ενός Κέντρου Ισλαμικών Σπουδών που με την λειτουργία του θα πρόσφερε διέξοδο στους μουσουλμανοπαίδες της Θράκης οι οποίοι αντί να σπουδάσουν θεολογία στην γείτονα Τουρκία θα μπορούσαν να πάνε στο πανεπιστήμιο του Καϊρου. Η υλοποίηση αυτής της φιλοδοξίας θα συνέβαλε στο να γυρίσει ο θρησκευτικός έλεγχος στο καθεστώς που ίσχυε πριν από την δεκαετία του ’50. Πιο συγκεκριμένα μέχρι την δεκαετία του ‘50 ο θρησκευτικός έλεγχος της μουσουλμανικής μειονότητας βρισκόταν υπό τον έλεγχο της Αιγύπτου, ως κληρονομιά της λειτουργίας του Ιμαρέτ ως θεολογικής σχολής. Στο πλαίσιο όμως της ΝΑΤΟϊκής συμμαχίας το κέντρο βάρους έφυγε από την Αίγυπτο και μετατέθηκε στην «φίλη και σύμμαχο» Τουρκία με ό,τι αυτό έφερε τις επόμενες δεκαετίες στην Θράκη...
Μια κίνηση αυτού του χαρακτήρα, δηλαδή η ανάπτυξη στενών σχέσεων με μια χώρα που δεν είχαμε διαφορές, όπως είναι η Αίγυπτος, είχε προφανή οφέλη. Ωστόσο το σχέδιο δεν περπάτησε παρά τις προσπάθειες που έγιναν και οι οποίες δεν είναι επί του παρόντος χρήσιμο να αναφερθούν. Κάπου εκεί όμως όλα αυτά έμειναν στα λόγια και το σχέδιο «πάγωσε» ή αν θέλετε ναυάγησε οριστικά. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξαν εξελίξεις…
Πριν από μερικούς μήνες και αφού προηγήθηκαν δυο «γενναίες» έξοδοι ιδρυτικών μελών, από τον αρχικό αριθμό των Οκτώ που ήταν, αυτά μειώθηκαν στα τρία. Αυτή η αλλαγή θα μπορούσε να μην έχει και κανένα νόημα, ωστόσο δεν συμβαίνει το ίδιο με το περιεχόμενο του καταστατικού και κύρια το πρώτο άρθρο των σκοπών όπου η φράση «με έμφαση στην Αίγυπτο» εξαφανίστηκε!!! Παρέμεινε απλά η αναφορά, η γενική και αόριστη «και την ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου». Και αυτή η περικοπή θα μπορούσε να μην έχει κανένα νόημα αν πριν από λίγες ημέρες δεν «ξεφύτρωνε» ξαφνικά η εν κρυπτώ «κύηση» του Κέντρου Οθωμανικών Σπουδών. Μια εξέλιξη που δεν έγινε γνωστή από κάποια επίσημη δήλωση του Ινστιτούτου Μωχάμεντ Άλι αλλά μέσα από δημοσιεύματα του Τουρκικού Τύπου (εφημερίδα AKSAM).
Για το τι έγραψε η εν λόγω εφημερίδα παραθέσαμε στοιχεία στο ρεπορτάζ της περασμένης εβδομάδας όπου προβήκαμε και στην αποκάλυψη της είδησης. Ωστόσο η όλη υπόθεση δεν έμεινε μόνο στις εξαγγελίες αφού ήδη έχει προχωρήσει πάρα πολύ και επί της ουσίας έχει συγκροτηθεί και ήδη λειτουργεί.
Υπάρχει ήδη διαθέσιμη τόσο αφίσα όσο και ενημερωτικό έντυπο με όλες τις χρήσιμες πληροφορίες για το νεοϊδρυθέν Κέντρο Οθωμανικών Ιστορικών Σπουδών. Σε αυτό λοιπόν αναφέρεται ότι θα αναπτυχθούν μια σειρά από κοινές δράσεις υπό το γενικό τίτλο «ΜΟΙΡΑΖΟΥΜΕ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ, ΜΟΙΡΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ»!!!!
Επικεφαλής είναι ο Enver Yucel από το πανεπιστήμιο του Bahcesehir και η Άννα Μισσιριάν Τζούμα από το Ινστιτούτο Μωχάμεν Άλι. Ακαδημαϊκά μέλη είναι ο επίτιμος καθηγητής John Alexander από το ΑΠΘ, o καθηγητής Khaled Fahmy από το American University of Cairo and New York University, ο καθηγητής Feridun Emecen από το Istanbul University, ο καθηγητής Ismail E. Erunsal από το Marmara University, ο καθηγητής Ellias Kolovas από το Πανεπιστήμιο της Κρήτης, ο καθηγητής Heath W. Lowry από το Bahcesehir University και Princeton University και η δρ. Ιστορίας από το Μουσείο Μπενάκη. Τέλος σε διαφορετική κατηγορία συμμετέχουν και οι Τούρκοι καθηγητές Rukiye Kyneralp, Dr. Muhamment Hanefi Kutluoglu και Dr. Feryal Tansug
Στις δράσεις περιλαμβάνονται:
1) Συντονισμένες δημοσιεύσεις
Α) Heath W.Lowry & Ismail E.Erunsel:
Ας θυμηθούμε της ρίζες τους. Επιγραφές και ντοκουμέντα του Μεχμετ Αλί Πασά , στο ίδρυμα (Κιλιγιέ) στην Καβάλα.
Το βιβλίο αυτό θα εκδοθεί ταυτόχρονα στα Αράβικα, στα Αγγλικά, στα Ελληνικά και στην Τούρκικη έκδοση. Τον ίδρυμα Μωχάμεντ Άλι θ΄αναλάβει την έκδοση της Αράβικης και της Ελληνικής μετάφρασης και το bahcesehir University την Αγγλική και την Τούρκικη. Το κόστος για τον σχεδιασμό και την εκτύπωση των 4 εκδόσεων θα μοιραστεί στο Ιντ.Μωχάμεντ Άλι και στο bahcesehir University. Οι 4 εκδόσεις θα εκτυπωθούν στην Κωνσταντινούπολη!!!
Β) Khaled Fahmy:
Η κληρονομιά του Μεχμέτ Αλί Πασά όπως διατηρείται στα Αιγυπτιακά εθνικά αρχεία.
C) Rukiye Kuneralp:
Οι οικογένεια του Μεχμετ Αλί Πασά και η πόλη της Κωνσταντινούπολης
D) Dr. Fani Maria Tsigkakou:
Το Μουσείο Μπενάκι θα παρουσιάσει τη συλλογή των σκίτσων του Thomas Hope’ s στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
2) Διαλέξεις και συμπόσια:
Α) Διεθνή συνδιάσκεψη με θέμα τον Εβλιγιά Τσελεμπή στην Βόρεια Ελλάδα και στο Αιγαίο.
Β) Συμπόσιο στο σχεδιασμό του Piri Reis στην θαλάσσια περιοχή του Αιγαίου
C) O κόσμος του Μεχμέτ Αλί: Καβάλα, Κάιρο & Κωνσταντινούπολη
D) Ο ρόλος του Ιμπραήμ Πασά & ο Μεχμέτ Αλί Πασάς στην ανάπτυξη της πόλης της Καβάλας
Ε) Καλοκαιρινά σεμινάρια για Έλληνες & Τούρκους
Τα σεμινάρια αυτά θα περιλαμβάνουν:
1) Μουσουλμανική ιστορία
2) Μουσουλμανική Τέχνη
3) Μουσουλμανική φιλοσοφία & φιλόσοφοι
4) Μεταφράσεις εργασιών από την Ελληνική κουλτούρα στην Αραβική
5) Μουσουλμανική επιστήμη
6) Σπουδές στην πολιτιστική κληρονομιά
7) Ανακαίνιση – αναπαλαίωση σε ιστορικά μνημεία
8) Σπουδές στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική
F) Καλοκαιρινά σεμινάρια για Έλληνες και Τούρκους Διπλωματικών Ακαδημιών (!!!!)
Αυτά τα σεμινάρια θα περιλαμβάνουν:
α) H Ελλάδα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
β) Η εξωτερική διπλωματία του Μεχμέτ Αλί
γ) Ο Μεχμέτ Αλί: Χτίζοντας ένα έθνος
3) Εκθέσεις και παρουσιάσεις:
-Κatib celebi – Piri Reis, η έκθεση του χάρτη θα γίνει στο Μουσείο Μοχάμεντ Άλι στην Καβάλα και στο Bahcesehir Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης
-Έλληνες αρχιτέκτονες στην Κωνσταντινούπολη την περίοδο της εκδυτικοποίησης – έκθεση στο Μουσείο Μοχάμεντ Άλι στην Καβάλα και στο Bahcesehir Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης
-Οθωμανική καλλιγραφία και Βυζαντινή εικονογραφία – έκθεση στο Μουσείο Μοχάμεντ Άλι στην Καβάλα και στο Bahcesehir Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης
-Τomas Holt’s σκίτσα της Κωνσταντινούπολης - στο Μουσείο Μοχάμεντ Άλι στην Καβάλα και στο Bahcesehir Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης
4) Κονσέρτα και ρεσιτάλ
Θα πραγματοποιεί ανταλλαγή μουσικών προγραμμάτων από Έλληνες καλλιτέχνες στο Bahcesehir Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης και Τούρκους μουσικούς καλλιτέχνες που θα έρχονται στην Καβάλα και σε άλλες ελληνικές πόλεις.
Ακόμη και όλα αυτά ίσως να μην είχαν καμία συνεπεία και να καθιστούσαν άχρηστο αυτό το ρεπορτάζ αν δεν υπήρχε ένα πρόσωπο κλειδί και αυτός είναι καθηγητής Heath W. Lowry του Πανεπιστημίου του Bahcesehir και του Princeton (από το δεύτερο σύμφωνα με τις πληροφορίες αποχωρεί λόγω συνταξιοδότησης το 2013), για τον οποίο θα διαβάσετε σχετικά παραπλεύρως.
Τα συμπεράσματα δικά σας, δεν θέλουμε να σχολιάσουμε τίποτα επί των γεγονότων που παραθέσαμε. Ωστόσο επειδή πολλές φορές τα γεγονότα επιδέχονται πολλαπλών ερμηνειών θα ήταν χρήσιμο για την αλήθεια, αν σε όλα αυτά είχαμε και την άποψη των εκπροσώπων του Ινστιτούτου καθώς και του Υπουργείου Εξωτερικών, σχετικά με το τι ακριβώς συμβαίνει, που αποσκοπούν και τι προσδοκούν από την «αναβίωση του οθωμανικού παρελθόντος» της Καβάλας. Το μόνο που μπορούμε να σημειώσουμε ως συμπέρασμα είναι ότι ανησυχούμε, και μαζί μας και πολλοί καβαλιώτες. Ας αναλάβει λοιπόν κάποιος να ξεκαθαρίσει το τι ακριβώς συμβαίνει!!!
Ποιος είναι ο Heath W. Lowry
Όμως ποιος είναι ο καθηγητής Heath W. Lowry του Πανεπιστημίου του Bahcesehir που αν και κάτοικος Κωνσταντινούπολης περνά μεγάλο μέρος από το χρόνο του στην πόλη της Καβάλας; Ο εν λόγω 68χρονος Αμερικανός ακαδημαϊκός είχε ηγηθεί κίνησης για να αποτρέψει την αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας από την Αμερικανική Γερουσία και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους αρνητές της. Σχετικό ρεπορτάζ για το ποιος είναι δημοσιεύθηκε την περασμένη εβδομάδα στο site http://www.defencenet.gr, το οποίο ασχολείται με θέματα στρατηγικής καθώς και τα εθνικά μας ζητήματα, ως συνέχεια του σχετικού άρθρου του «Χ».
Σημειώνεται λοιπόν ότι «Επιπλέον ο Heath W. Lowry κατέβαλε συστηματική προσπάθεια για να απαξιώσει τα στοιχεία που παρέδωσε στην Ιστορία και το σύνολο της ανθρωπότητας ο αμερικανός πρέσβης στην Οθωμανική αυτοκρατορία Ε. Μορκεντάου τα οποία αποτελούν μια σημαντική πηγή πληροφοριών για τα εγκλήματα που διέπραξε το κεμαλικό καθεστώς σε βάρος των Αρμενίων και Ελλήνων της Μικράς Ασίας (http://en.wikipedia.org/wiki/Heath_W._Lowry).
Φυσικά ο Αμερικανός ακαδημαϊκός δεν έκανε ότι έκανε χωρίς λόγο, αφού ο Lowry Heath κατέχει κατά σύμπτωση την έδρα «ΚΕMΑΛ ΑΤΑΤΟΥΡΚ» στο πανεπιστήμιο του Princeton από το 1993, ενώ την περίοδο 1973-1980 ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του Τμήματος Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου (http://www.princeton.edu/~nes/faculty_lowry.html). Ακολούθως το 1983 με την βοήθεια και άλλων ακαδημαϊκών και την γενναία χρηματοδότηση της τουρκικής κυβέρνησης ίδρυσε το Ινστιτούτο Τουρκικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Georgetown University. Στην συνέχεια κατέλαβε μια ακόμη έδρα αυτή την φορά στο τουρκικό πανεπιστήμιο Bahcesehir (http://www.bahcesehir.edu.tr/fakultesayfa/akademikkadro/act/fenedebiyat/program/genelegitim/id/0109), ενώ για πολλά χρόνια εργάστηκε στην Τουρκία για διάφορες έρευνες που αφορούν το Οθωμανικό της παρελθόν.
Θοδωρής Σπανέλης
Εφημερίδα Χρονόμετρο Καβάλας
Geopolitical Research Institute(GRI)/Εταιρεία Γεωπολιτικών Ερευνών(ΕΓΕ)
Τρίτη 22 Μαρτίου 2011
Δευτέρα 21 Μαρτίου 2011
Μεθοδολογία συγγραφής μιάς γεωπολιτικής ανάλυσης
Δομή, έννοιες και Όροι.
[Ιωάννης Θ. Μάζης, Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας-Γεωπολιτικής , Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών], [31-10-2007]
Α. Ο Τίτλος του θέματος και η ερμηνεία του.
Ο τίτλος ενός θέματος μιας μελέτης γεωπολιτικής αναλύσεως (πρέπει να) ορίζει τα δεδομένα και τα ζητούμενα του προβλήματός μας. Δηλαδή ορίζει:
1) Τα όρια του Γεωγραφικού Συμπλόκου το οποίο και αποτελεί το γεωγραφικό πεδίο που αφορά την ανάλυσή μας.
2) Τον προς μελέτη χώρο (εσωτερικό ή εξωτερικό) του Συμπλόκου ο οποίος μας ενδιαφέρει ως πεδίο κατανομής ή ανακατανομής ισχύος λόγω της δράσεως ενός συγκεκριμένου γεωπολιτικού παράγοντος.
3) Τον προαναφερθέντα γεωπολιτικό παράγοντα του οποίου η συμπεριφορά δύναται να επηρεάσει την κατανομή ισχύος στο εσωτερικό ή και στο εξωτερικό του δεδομένου Γεωγραφικού Συμπλόκου.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΘΕΜΑΤΟΣ:
«Η γεωπολιτική του ισλαμιστικού Κινήματος στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή».
ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΙΤΛΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ:
1) Τα όρια του Γεωγραφικού Συμπλόκου προσδιορίζονται στον όρο «Ευρύτερη Μέση Ανατολή».
2) Ο προς μελέτη Χώρος του Συμπλόκου είναι το «εσωτερικό» του γεωγραφικού Συμπλόκου της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής και φαίνεται από το «στην» δηλ. «Εις την…», «εντός των ορίων της…».
3) Ο οριζόμενος γεωπολιτικός παράγων είναι το «ισλαμιστικό Κίνημα».
Β. Η Ανάλυση.
Φάση 1η.
Στη φάση αυτή προσδιορίζουμε τα όρια των Γεωπολιτικών Συστημάτων εντός των οποίων θα επεξεργασθούμε τη δράση ή τις δράσεις του οριζόμενου στον τίτλο του θέματος, Γεωπολιτικού Παράγοντος.
Έχουμε τρεις κλίμακες Συστημάτων οριζόμενες ως προς το εύρος του γεωγραφικού χώρου αναφοράς των:
1) Τα Υποσυστήματα, τα οποία αποτελούν υποσύνολα των Συστημάτων.
2) Τα Συστήματα τα οποία αποτελούν το κύριο προς εξέταση Γεωγραφικό Σύμπλοκο.
3) Τα Υπερσυστήματα, τα οποία εμπεριέχουν –ως υποσύνολο- το κύριο εξεταζόμενο Σύστημα ή και άλλα τα οποία όμως δεν αφορούν την εξέτασή μας.
Για να ορίσουμε όμως με όρους γεωγραφικού εύρους τα ανωτέρω Συστήματα απαιτείται και ένα ποιοτικό χαρακτηριστικό το οποίο θα προσδιορίσει -με την ύπαρξή του, τις μορφές του, τη δράση του και το βαθμό επιρροών του- το εύρος των γεωγραφικών χώρων των προαναφερθέντων Συστημάτων. Χωρίς το ποιοτικό αυτό χαρακτηριστικό και τα επί μέρους χαρακτηριστικά του δεν είναι δυνατός, αλλά δεν έχει και νόημα, ο προσδιορισμός των τριών προαναφερθησεισών κλιμάκων Συστημάτων.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΟΡΙΣΜΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ:
Στο προαναφερθέν θέμα τα όρια των Συστημικών κλιμάκων ορίζονται ως εξής:
1) Σύστημα: Είναι το Γεωγραφικό Σύμπλοκο της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής,
όχι μόνο διότι αυτό δίδεται στον τίτλο, πράγμα που αποτελεί ήδη θεμελιώδες
κριτήριο, αλλά και από το γεγονός ότι ο «Γεωπολιτικός παράγων» που είναι
το «Ισλαμιστικό κίνημα» υπάρχει, δρα και επηρεάζει το σύνολο του γεωγραφικού χώρου του Συμπλόκου.
2) Υποσυστήματα:
i) Το «Ισλαμιστικό κίνημα του Μαγκρέμπ» αποτελεί ένα Υποσύστημα λόγω των ιδιαιτεροτήτων του οι οποίες ανάγονται στο πολιτισμικό, οικονομικό, πολιτικό και οργανωσιακό χαρακτήρα του Ισλάμ στη γεωγραφική αυτή περιοχή.
ii) To «Ισλαμιστικό κίνημα στην περιοχή της Μέσης Ανατολής[1]» για τους ίδιους λόγους.
iii) Το «Αφγανοπακιστανικό και Ιρανικό Ισλαμιστικό κίνημα».
2) Υπερσύστημα:
Ως Υπερσύστημα μπορεί να ορισθεί ο Διεθνής Daar al-Islam (Οίκος του Ισλάμ) δηλ. το Γεωγραφικό Σύμπλοκο εκείνο που εμπεριέχει τις γαίες του Ισλάμ διεθνώς οι οποίες κατοικούνται από ισλαμικούς πληθυσμούς και ο
Daar al-Sulh (Οίκος της Συνύπαρξης) όπου κατοικεί ανενόχλητη –κατά το μάλλον ή ήτον- η ισλαμική διασπορά (Π.χ. Ευρώπη. Η.Π.Α. Αυστραλία).
Αφού ορίσουμε τις τρεις κλίμακες των Συστημάτων θα πρέπει να προσδιορίσουμε τα υπό εξέταση πεδία γεωπολιτικής επιρροής του «γεωπολιτικού παράγοντος» του τίτλου μας. Δηλαδή θα πρέπει να καθορίσουμε για ποιο συνδυασμό εκ των τεσσάρων πεδίων (γεωπολιτικών πυλώνων) θα εξετάσουμε τις επιρροές του «γεωπολιτικού παράγοντος» μας στο πλαίσιο πάντα της επιλεγμένης Συστημικής κλίμακος (π.χ. στο επίπεδο του «Συστήματος»).
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ:
Θα εξετασθούν οι επιρροές του ισλαμιστικού κινήματος στα τρία προαναφερθέντα Υποσυστήματα και ειδικά στους «πυλώνες» της Άμυνας, της Οικονομίας και της Πολιτικής. Ή στους πυλώνες του Πολιτισμού και της Οικονομίας ή στους Πυλώνες του Πολιτισμού, της Πολιτικής και της Άμυνας ή ακόμη και στους τέσσερις πυλώνες[2] i) της Άμυνας, ii) της Οικονομίας, iii) της Πολιτικής και του iv) Πολιτισμού/Πληροφορίας.
Φάση 2η.
Στη φάση αυτή θα προσδιορίσουμε τις γεωπολιτικές τάσεις-δυναμικές για ένα έκαστο των εξετασθέντων υποσυστημάτων. Οι τάσεις αυτές προσδιορίζονται μόνο και αποκλειστικά με όρους «ισχύος». Απαντούν δε στα εξής ερωτήματα:
1ον) Σε ποιους πυλώνες κατισχύει ο «γεωπολιτικός παράγων» που εξετάζουμε (για το δικό μας παράδειγμα το «ισλαμιστικό κίνημα») και συνεπώς καθορίζει ήδη ή δύναται να καθορίσει τη συμπεριφορά τους στο πλαίσιο του εκάστοτε Υποσυστήματος. Αυτή η μορφή του συμπεράσματος ορίζεται ως «θετική υποσυστημική συνιστώσα τάση ισχύος» του «γεωπολιτικού παράγοντος» στο «Εσωτερικό του Συστήματος».
2ον) Σε ποιους πυλώνες απορροφάται η επιρροή του «γεωπολιτικού παράγοντος» και ως εκ τούτου δεν επηρεάζει τη συνολική συμπεριφορά του υποσυστήματος. Αυτή η μορφή του συμπεράσματος ορίζεται ως «μηδενική υποσυστημική συνιστώσα τάση ισχύος» του «γεωπολιτικού παράγοντος» στο «Εσωτερικό του Συστήματος».
Γ. Η Σύνθεση
Η Σύνθεση είναι η διαδικασία του αφορά την εύρεση της Συνισταμένης τάσεως ισχύος του δεδομένου Γεωπολιτικού παράγοντος σε τελική συστημική κλίμακα. Αν δηλαδή έχουμε εξεύρει και προσδιορίσει της επί μέρους συνιστώσες ισχύος (του γεωπολιτικού μας παράγοντος) σε επίπεδο Υποσυστήματος και το ζητούμενο είναι η Συνισταμένη σε συστημική κλίμακα επιπέδου Συστήματος τότε η φάση της Σύνθεσης θα αρχίσει στο επίπεδο του Συστήματος. Αν οι ζητούμενη συνισταμένη είναι σε επίπεδο Υπερσυστήματος, τότε η φάση της Σύνθεσης θα αρχίσει μετά το πέρας της Αναλύσεως των συνιστωσών του Συστήματος.
Δ. Συμπεράσματα
Το τελευταίο μέρος της μελέτης αποτελεί η φάση των Συμπερασμάτων. Εδώ καλούμεθα να περιγράψουμε τις γεωπολιτικές δυναμικές στις οποίες υποβάλλει η «Συνισταμένη της ισχύος», του υπό εξέταση «γεωπολιτικού παράγοντος», την συμπεριφορά του εξετασθέντος Συστήματος, στο περιβάλλον του Υπερσυστήματος.
Πρέπει να τονίσουμε το εξής: Στη φάση αυτή της μελέτης, όπως και σε οποιαδήποτε άλλη φάση της ως άνω γεωπολιτικής αναλύσεως δεν καταθέτουμε προτάσεις. Ανακαλύπτουμε δομές, δράσεις, λειτουργίες, επιρροές, μορφές, δυναμικές του γεωπολιτικού παράγοντος και τις περιγράφουμε. Όπως περιγράφουμε και τις εξ αυτών συμπεριφορές του Συστήματος. Οι προτάσεις, δεν αποτελούν αντικείμενο της Γεωπολιτικής Αναλύσεως. Αποτελούν αντικείμενο της Γεωστρατηγικής προσεγγίσεως η οποία μπορεί να γίνει, μόνον εφόσον μας ζητηθεί και εκμεταλλευόμενη τα αποτελέσματα της προηγηθείσας γεωπολιτικής αναλύσεως.
Πηγή: Περί Αλός http://perialos.blogspot.com/2011/03/blog-post_21.html
[Ιωάννης Θ. Μάζης, Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας-Γεωπολιτικής , Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών], [31-10-2007]
Α. Ο Τίτλος του θέματος και η ερμηνεία του.
Ο τίτλος ενός θέματος μιας μελέτης γεωπολιτικής αναλύσεως (πρέπει να) ορίζει τα δεδομένα και τα ζητούμενα του προβλήματός μας. Δηλαδή ορίζει:
1) Τα όρια του Γεωγραφικού Συμπλόκου το οποίο και αποτελεί το γεωγραφικό πεδίο που αφορά την ανάλυσή μας.
2) Τον προς μελέτη χώρο (εσωτερικό ή εξωτερικό) του Συμπλόκου ο οποίος μας ενδιαφέρει ως πεδίο κατανομής ή ανακατανομής ισχύος λόγω της δράσεως ενός συγκεκριμένου γεωπολιτικού παράγοντος.
3) Τον προαναφερθέντα γεωπολιτικό παράγοντα του οποίου η συμπεριφορά δύναται να επηρεάσει την κατανομή ισχύος στο εσωτερικό ή και στο εξωτερικό του δεδομένου Γεωγραφικού Συμπλόκου.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΘΕΜΑΤΟΣ:
«Η γεωπολιτική του ισλαμιστικού Κινήματος στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή».
ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΙΤΛΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ:
1) Τα όρια του Γεωγραφικού Συμπλόκου προσδιορίζονται στον όρο «Ευρύτερη Μέση Ανατολή».
2) Ο προς μελέτη Χώρος του Συμπλόκου είναι το «εσωτερικό» του γεωγραφικού Συμπλόκου της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής και φαίνεται από το «στην» δηλ. «Εις την…», «εντός των ορίων της…».
3) Ο οριζόμενος γεωπολιτικός παράγων είναι το «ισλαμιστικό Κίνημα».
Β. Η Ανάλυση.
Φάση 1η.
Στη φάση αυτή προσδιορίζουμε τα όρια των Γεωπολιτικών Συστημάτων εντός των οποίων θα επεξεργασθούμε τη δράση ή τις δράσεις του οριζόμενου στον τίτλο του θέματος, Γεωπολιτικού Παράγοντος.
Έχουμε τρεις κλίμακες Συστημάτων οριζόμενες ως προς το εύρος του γεωγραφικού χώρου αναφοράς των:
1) Τα Υποσυστήματα, τα οποία αποτελούν υποσύνολα των Συστημάτων.
2) Τα Συστήματα τα οποία αποτελούν το κύριο προς εξέταση Γεωγραφικό Σύμπλοκο.
3) Τα Υπερσυστήματα, τα οποία εμπεριέχουν –ως υποσύνολο- το κύριο εξεταζόμενο Σύστημα ή και άλλα τα οποία όμως δεν αφορούν την εξέτασή μας.
Για να ορίσουμε όμως με όρους γεωγραφικού εύρους τα ανωτέρω Συστήματα απαιτείται και ένα ποιοτικό χαρακτηριστικό το οποίο θα προσδιορίσει -με την ύπαρξή του, τις μορφές του, τη δράση του και το βαθμό επιρροών του- το εύρος των γεωγραφικών χώρων των προαναφερθέντων Συστημάτων. Χωρίς το ποιοτικό αυτό χαρακτηριστικό και τα επί μέρους χαρακτηριστικά του δεν είναι δυνατός, αλλά δεν έχει και νόημα, ο προσδιορισμός των τριών προαναφερθησεισών κλιμάκων Συστημάτων.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΟΡΙΣΜΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ:
Στο προαναφερθέν θέμα τα όρια των Συστημικών κλιμάκων ορίζονται ως εξής:
1) Σύστημα: Είναι το Γεωγραφικό Σύμπλοκο της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής,
όχι μόνο διότι αυτό δίδεται στον τίτλο, πράγμα που αποτελεί ήδη θεμελιώδες
κριτήριο, αλλά και από το γεγονός ότι ο «Γεωπολιτικός παράγων» που είναι
το «Ισλαμιστικό κίνημα» υπάρχει, δρα και επηρεάζει το σύνολο του γεωγραφικού χώρου του Συμπλόκου.
2) Υποσυστήματα:
i) Το «Ισλαμιστικό κίνημα του Μαγκρέμπ» αποτελεί ένα Υποσύστημα λόγω των ιδιαιτεροτήτων του οι οποίες ανάγονται στο πολιτισμικό, οικονομικό, πολιτικό και οργανωσιακό χαρακτήρα του Ισλάμ στη γεωγραφική αυτή περιοχή.
ii) To «Ισλαμιστικό κίνημα στην περιοχή της Μέσης Ανατολής[1]» για τους ίδιους λόγους.
iii) Το «Αφγανοπακιστανικό και Ιρανικό Ισλαμιστικό κίνημα».
2) Υπερσύστημα:
Ως Υπερσύστημα μπορεί να ορισθεί ο Διεθνής Daar al-Islam (Οίκος του Ισλάμ) δηλ. το Γεωγραφικό Σύμπλοκο εκείνο που εμπεριέχει τις γαίες του Ισλάμ διεθνώς οι οποίες κατοικούνται από ισλαμικούς πληθυσμούς και ο
Daar al-Sulh (Οίκος της Συνύπαρξης) όπου κατοικεί ανενόχλητη –κατά το μάλλον ή ήτον- η ισλαμική διασπορά (Π.χ. Ευρώπη. Η.Π.Α. Αυστραλία).
Αφού ορίσουμε τις τρεις κλίμακες των Συστημάτων θα πρέπει να προσδιορίσουμε τα υπό εξέταση πεδία γεωπολιτικής επιρροής του «γεωπολιτικού παράγοντος» του τίτλου μας. Δηλαδή θα πρέπει να καθορίσουμε για ποιο συνδυασμό εκ των τεσσάρων πεδίων (γεωπολιτικών πυλώνων) θα εξετάσουμε τις επιρροές του «γεωπολιτικού παράγοντος» μας στο πλαίσιο πάντα της επιλεγμένης Συστημικής κλίμακος (π.χ. στο επίπεδο του «Συστήματος»).
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ:
Θα εξετασθούν οι επιρροές του ισλαμιστικού κινήματος στα τρία προαναφερθέντα Υποσυστήματα και ειδικά στους «πυλώνες» της Άμυνας, της Οικονομίας και της Πολιτικής. Ή στους πυλώνες του Πολιτισμού και της Οικονομίας ή στους Πυλώνες του Πολιτισμού, της Πολιτικής και της Άμυνας ή ακόμη και στους τέσσερις πυλώνες[2] i) της Άμυνας, ii) της Οικονομίας, iii) της Πολιτικής και του iv) Πολιτισμού/Πληροφορίας.
Φάση 2η.
Στη φάση αυτή θα προσδιορίσουμε τις γεωπολιτικές τάσεις-δυναμικές για ένα έκαστο των εξετασθέντων υποσυστημάτων. Οι τάσεις αυτές προσδιορίζονται μόνο και αποκλειστικά με όρους «ισχύος». Απαντούν δε στα εξής ερωτήματα:
1ον) Σε ποιους πυλώνες κατισχύει ο «γεωπολιτικός παράγων» που εξετάζουμε (για το δικό μας παράδειγμα το «ισλαμιστικό κίνημα») και συνεπώς καθορίζει ήδη ή δύναται να καθορίσει τη συμπεριφορά τους στο πλαίσιο του εκάστοτε Υποσυστήματος. Αυτή η μορφή του συμπεράσματος ορίζεται ως «θετική υποσυστημική συνιστώσα τάση ισχύος» του «γεωπολιτικού παράγοντος» στο «Εσωτερικό του Συστήματος».
2ον) Σε ποιους πυλώνες απορροφάται η επιρροή του «γεωπολιτικού παράγοντος» και ως εκ τούτου δεν επηρεάζει τη συνολική συμπεριφορά του υποσυστήματος. Αυτή η μορφή του συμπεράσματος ορίζεται ως «μηδενική υποσυστημική συνιστώσα τάση ισχύος» του «γεωπολιτικού παράγοντος» στο «Εσωτερικό του Συστήματος».
Γ. Η Σύνθεση
Η Σύνθεση είναι η διαδικασία του αφορά την εύρεση της Συνισταμένης τάσεως ισχύος του δεδομένου Γεωπολιτικού παράγοντος σε τελική συστημική κλίμακα. Αν δηλαδή έχουμε εξεύρει και προσδιορίσει της επί μέρους συνιστώσες ισχύος (του γεωπολιτικού μας παράγοντος) σε επίπεδο Υποσυστήματος και το ζητούμενο είναι η Συνισταμένη σε συστημική κλίμακα επιπέδου Συστήματος τότε η φάση της Σύνθεσης θα αρχίσει στο επίπεδο του Συστήματος. Αν οι ζητούμενη συνισταμένη είναι σε επίπεδο Υπερσυστήματος, τότε η φάση της Σύνθεσης θα αρχίσει μετά το πέρας της Αναλύσεως των συνιστωσών του Συστήματος.
Δ. Συμπεράσματα
Το τελευταίο μέρος της μελέτης αποτελεί η φάση των Συμπερασμάτων. Εδώ καλούμεθα να περιγράψουμε τις γεωπολιτικές δυναμικές στις οποίες υποβάλλει η «Συνισταμένη της ισχύος», του υπό εξέταση «γεωπολιτικού παράγοντος», την συμπεριφορά του εξετασθέντος Συστήματος, στο περιβάλλον του Υπερσυστήματος.
Πρέπει να τονίσουμε το εξής: Στη φάση αυτή της μελέτης, όπως και σε οποιαδήποτε άλλη φάση της ως άνω γεωπολιτικής αναλύσεως δεν καταθέτουμε προτάσεις. Ανακαλύπτουμε δομές, δράσεις, λειτουργίες, επιρροές, μορφές, δυναμικές του γεωπολιτικού παράγοντος και τις περιγράφουμε. Όπως περιγράφουμε και τις εξ αυτών συμπεριφορές του Συστήματος. Οι προτάσεις, δεν αποτελούν αντικείμενο της Γεωπολιτικής Αναλύσεως. Αποτελούν αντικείμενο της Γεωστρατηγικής προσεγγίσεως η οποία μπορεί να γίνει, μόνον εφόσον μας ζητηθεί και εκμεταλλευόμενη τα αποτελέσματα της προηγηθείσας γεωπολιτικής αναλύσεως.
Πηγή: Περί Αλός http://perialos.blogspot.com/2011/03/blog-post_21.html
Οι λεπτές ισορροπίες στην υπόθεση της Λιβύης
Στην κόψη του ξυραφιού ακροβατεί η ελληνική κυβέρνηση στην υπόθεση της Λιβύης.
Οπως παραδέχονταν διπλωµατικές πηγές, η Αθήνα προσπαθεί απο τη µια πλευρά να παίξει τον ρόλο της δύναµης που σέβεται τη διεθνή νοµιµότητα συµµετέχοντας στους σχεδιασµούς της ∆ύσης, και από την άλλη να υπογραµµίσει ότι ως χώρα µε άµεση γειτνίαση και επαφές µε τη Λιβύη τάσσεται υπέρ της διπλωµατικής προσπάθειας για εκτόνωση της κρίσης. Μάλιστα, επιθυµεί στο δεύτερο αυτό σκέλος της λύσης να παίξει πρωτεύοντα ρόλο.
Γι’ αυτό και η Αθήνα, διεκδικώντας τον δικό της ρόλοστην προσπάθεια της διεθνούς κοινότητας, εξασφάλισε τη συµµετοχή του Γιώργου Παπανδρέου στη διεθνή διάσκεψη στο Παρίσι που συγκλήθηκε µε πρωτοβουλία του γάλλου Προέδρου. Σύµφωνα µε πληροφορίες, ο έλληνας Πρωθυπουργός προσκλήθηκε κατόπιν ελληνικού αιτήµατος, το οποίο έγινε σεβαστό. Η συµµετοχή τού Γιώργου Παπανδρέου, πάντως, προκάλεσε και αιτήµατα για παροχή διευκολύνσεων σε γαλλικά και βελγικά αεροσκάφη που παίρνουν µέρος στις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Αν και αρχικά η κυβέρνηση είπε «όχι» στη χρήση ελληνικών βάσεων, τελικά συναίνεσε χθες για την παροχή των διευκολύνσεων. Προηγουµένως, ο αντιπρόσωπος του Βελγίου στο ΝΑΤΟ είχε εκφράσει µε έντονο τρόπο τη δυσφορία του για τη διστακτικότητα της Ελλάδας...
Υπενθυµίζεται ότι η επιχείρηση – τουλάχιστον µέχρι χθες το βράδυ – δεν ήταν µια επιχείρηση του ΝΑΤΟ, αλλά µια επιχείρηση της οποίας ηγούνται οι Γάλλοι και την οποία κατευθύνουν οι Αµερικανοί, γεγονός που έχει προκαλέσει τριγµούς και διαφωνίες µέσα στη Βορειοατλαντική Συµµαχία. Μέχρι αργά χθες το βράδυ, οι αντιπρόσωποι των χωρών του ΝΑΤΟ δεν είχαν καταφέρει να υιοθετήσουν καν τον επιχειρησιακό σχεδιασµό, το πρώτο βήµα για την εµπλοκή της Συµµαχίας, καθώς στη συνέχεια απαιτείται νέα απόφαση για την εκτέλεση του επιχειρησιακού σχεδιασµού.
Η πολυπλοκότητα και η ασάφεια του εγχειρήµατος, δηλαδή, τίνος επιχείρηση είναι, ενισχύονται κι από τις διαφορετικές απόψεις και τα συµφέροντα που επικρατούν όχι µόνο στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΝΑΤΟ, αλλά και στο ίδιο το Συµβούλιο Ασφαλείας (απείχαν από την ψηφοφορία για τη σχετική απόφαση όχι µόνο η Γερµανία, αλλά και η Ρωσία και η Κίνα). Τη σύγχυση επιτείνει – λένε οι διπλωµατικές πηγές – η στάση της Γαλλίας. Κι αυτό, γιατί δεν είναι λίγοι όσοι πιστεύουν πως αυτή δεν υπαγορεύεται µόνο από στρατηγικούς σχεδιασµούς, αλλά και από το εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι του Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος επιχειρεί να εµφανιστεί ως ηγέτης και εµπνευστής της επιχείρησης, προκειµένου να κερδίσει πόντους. Η στάση αυτή έχει προκαλέσει δυσφορία σε πολλούς συµµάχους.
Ενδεικτικό είναι ότι το Σάββατο, κατά τη συνεδρίαση του Βορειοατλαντικού Συµβουλίου, ήταν οι Γάλλοι αυτοί που µπλόκαραν την υιοθέτηση του επιχειρησιακού σχεδιασµού του ΝΑΤΟ, προκειµένου, έλεγαν ΝΑΤΟΪΚΈς πηγές, να έχουν οι ίδιοι και όχι το ΝΑ ΤΟ την «πατρότητα» της επιχείρησης. Κι αυτό, µε τις ευλογίες των Αµερικανών, για να µη δοθεί η εικόνα ότι είναι οι δεύτεροι αυτοί που επιτίθενται στον αραβικό κόσµο και υπάρξει αντιαµερικανική αναταραχή στην περιοχή. Στην ταραχώδη συνεδρίαση των αντιπροσώπων του ΝΑΤΟ, τις επιφυλάξεις τους εξέφρασαν και οι Τούρκοι, καθώς είχαν διαφορετική άποψη, ενώ δυσαρεστήθηκαν για τη µη πρόσκλησή τους στη διάσκεψη του Παρισιού, όπου φάνηκε να ελήφθησαν οι τελικές αποφάσεις.
Source : TA NEA
Οπως παραδέχονταν διπλωµατικές πηγές, η Αθήνα προσπαθεί απο τη µια πλευρά να παίξει τον ρόλο της δύναµης που σέβεται τη διεθνή νοµιµότητα συµµετέχοντας στους σχεδιασµούς της ∆ύσης, και από την άλλη να υπογραµµίσει ότι ως χώρα µε άµεση γειτνίαση και επαφές µε τη Λιβύη τάσσεται υπέρ της διπλωµατικής προσπάθειας για εκτόνωση της κρίσης. Μάλιστα, επιθυµεί στο δεύτερο αυτό σκέλος της λύσης να παίξει πρωτεύοντα ρόλο.
Γι’ αυτό και η Αθήνα, διεκδικώντας τον δικό της ρόλοστην προσπάθεια της διεθνούς κοινότητας, εξασφάλισε τη συµµετοχή του Γιώργου Παπανδρέου στη διεθνή διάσκεψη στο Παρίσι που συγκλήθηκε µε πρωτοβουλία του γάλλου Προέδρου. Σύµφωνα µε πληροφορίες, ο έλληνας Πρωθυπουργός προσκλήθηκε κατόπιν ελληνικού αιτήµατος, το οποίο έγινε σεβαστό. Η συµµετοχή τού Γιώργου Παπανδρέου, πάντως, προκάλεσε και αιτήµατα για παροχή διευκολύνσεων σε γαλλικά και βελγικά αεροσκάφη που παίρνουν µέρος στις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Αν και αρχικά η κυβέρνηση είπε «όχι» στη χρήση ελληνικών βάσεων, τελικά συναίνεσε χθες για την παροχή των διευκολύνσεων. Προηγουµένως, ο αντιπρόσωπος του Βελγίου στο ΝΑΤΟ είχε εκφράσει µε έντονο τρόπο τη δυσφορία του για τη διστακτικότητα της Ελλάδας...
Υπενθυµίζεται ότι η επιχείρηση – τουλάχιστον µέχρι χθες το βράδυ – δεν ήταν µια επιχείρηση του ΝΑΤΟ, αλλά µια επιχείρηση της οποίας ηγούνται οι Γάλλοι και την οποία κατευθύνουν οι Αµερικανοί, γεγονός που έχει προκαλέσει τριγµούς και διαφωνίες µέσα στη Βορειοατλαντική Συµµαχία. Μέχρι αργά χθες το βράδυ, οι αντιπρόσωποι των χωρών του ΝΑΤΟ δεν είχαν καταφέρει να υιοθετήσουν καν τον επιχειρησιακό σχεδιασµό, το πρώτο βήµα για την εµπλοκή της Συµµαχίας, καθώς στη συνέχεια απαιτείται νέα απόφαση για την εκτέλεση του επιχειρησιακού σχεδιασµού.
Η πολυπλοκότητα και η ασάφεια του εγχειρήµατος, δηλαδή, τίνος επιχείρηση είναι, ενισχύονται κι από τις διαφορετικές απόψεις και τα συµφέροντα που επικρατούν όχι µόνο στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΝΑΤΟ, αλλά και στο ίδιο το Συµβούλιο Ασφαλείας (απείχαν από την ψηφοφορία για τη σχετική απόφαση όχι µόνο η Γερµανία, αλλά και η Ρωσία και η Κίνα). Τη σύγχυση επιτείνει – λένε οι διπλωµατικές πηγές – η στάση της Γαλλίας. Κι αυτό, γιατί δεν είναι λίγοι όσοι πιστεύουν πως αυτή δεν υπαγορεύεται µόνο από στρατηγικούς σχεδιασµούς, αλλά και από το εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι του Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος επιχειρεί να εµφανιστεί ως ηγέτης και εµπνευστής της επιχείρησης, προκειµένου να κερδίσει πόντους. Η στάση αυτή έχει προκαλέσει δυσφορία σε πολλούς συµµάχους.
Ενδεικτικό είναι ότι το Σάββατο, κατά τη συνεδρίαση του Βορειοατλαντικού Συµβουλίου, ήταν οι Γάλλοι αυτοί που µπλόκαραν την υιοθέτηση του επιχειρησιακού σχεδιασµού του ΝΑΤΟ, προκειµένου, έλεγαν ΝΑΤΟΪΚΈς πηγές, να έχουν οι ίδιοι και όχι το ΝΑ ΤΟ την «πατρότητα» της επιχείρησης. Κι αυτό, µε τις ευλογίες των Αµερικανών, για να µη δοθεί η εικόνα ότι είναι οι δεύτεροι αυτοί που επιτίθενται στον αραβικό κόσµο και υπάρξει αντιαµερικανική αναταραχή στην περιοχή. Στην ταραχώδη συνεδρίαση των αντιπροσώπων του ΝΑΤΟ, τις επιφυλάξεις τους εξέφρασαν και οι Τούρκοι, καθώς είχαν διαφορετική άποψη, ενώ δυσαρεστήθηκαν για τη µη πρόσκλησή τους στη διάσκεψη του Παρισιού, όπου φάνηκε να ελήφθησαν οι τελικές αποφάσεις.
Source : TA NEA
Κυριακή 20 Μαρτίου 2011
The nuclear plant issue in Turkey : Preparing for an environmental fight
A year ago it would have been hard to find anyone in the Mediterranean town of Akkuyu opposed to the idea of building a nuclear power plant nearby and the new jobs and higher living standards it promised. But fast-forward 12 months and the thought is as radioactive as the potential fallout from Japan’s nuclear crisis.
“I grow vegetables and fruits in this region,” 34-year-old farmer Nazmi Söylemez told the Hürriyet Daily News & Economic Review on Thursday. “But nobody would want to buy eggplants seasoned with uranium.”
The reaction from residents this week contrasts markedly to the attitude prevalent before a March 11 earthquake and ensuing tsunami that caused extensive damage to Japan’s Fukushima Daiichi reactor, bringing it to the point of meltdown.
“There are no young people left here. Everyone’s gone,” Suat Bulut, a waiter in a local restaurant, told the Daily News on May 14 last year. “[If the plant is built], we will earn money. In my village, everybody would say yes.”
Akkuyu was designated the site for Turkey’s first nuclear plant 30 years ago, but while authorities have long promised that the plant would turn Akkuyu into “a new Paris in five years” and “create new jobs,” even poor economic prospects cannot convince people to support the plant after witnessing the disaster at Fukushima.
“What if the same tragedy were to happen here?” is the most common refrain in the town.
The town of Akkuyu, where the nuclear plant is to be built by Russian State Atomic Corporation, or Rosatom, is situated 140 kilometers from the provincial center of Mersin. Permission to enter the area is granted only after long discussions and phone calls to officials in Ankara.
Security guards at the checkpoint mainly come from Büyükeceli village, the closest residential area, which is also home to the most concerned citizens.
Fatma Gökçe, a 56-year-old villager, told the Daily News that a nuclear power plant would “turn our lives upside down.”
“We have watched the radiation leakage in Japan and don’t want such a plant to be built right next door,” she said.
“My husband has considered covering the house with metal sheets to shelter us from that thing. Do you think it would work?” she asked.
“We have our sun, soil and trees here,” said Gökçe’s 86-year-old mother, Ayşe Kara. “If a plant comes here, we would lose them all.”
She said she was also worried that they could be eventually evacuated from the area due to the possible long-term hazards posed by the Akkuyu plant. “What would we do if they send us from our lands one day?” she asked.
Preparing for a fight
Pervin Çoban, a member of the Sarıkeçili clan, a nomadic tribe that winters in the area, said she was also concerned about the plant’s impacts.
“We visit this part of the region almost every year,” she said. “But we will not visit if they build a nuclear plant here.”
Noting that she and members of her community had no intention of acquiescing to the reactors, Çoban said, “We are determined to defeat anyone who comes to the village to build the plant.”
Akkuyu and the nearby village of Ecemiş should have been designed as tourist towns rather than an industrial zone, Söylemez said.
Noting that a five-star hotel project on 16,000 square meters of land close to the village was discontinued due to the proposed plant, Söylemez said the plant would also put agricultural activities in the region at risk.
The change in perception has also been seen in the decreasing interest in Russian-language courses that had been launched by the Gülnar District Governor’s Office, said 18-year-old Ahmet Genç.
Mustafa Yıldız, a 67-year-old farmer, said he was concerned about constructing a nuclear plant in an active seismic zone.
“We often have earthquakes here and there is hardly a house without cracks in its walls,” he said. “To comfort us, Prime Minister [Recep Tayyip Erdoğan] says [it is also risky] to use LPG tanks at home, but he forgets that an LPG tank explosion destroys just one house, while a nuclear explosion destroys the whole world.”
Concern and support from up the field
The proposed Akkuyu plant has been causing worry further afield as well.
“We do not know much about the world, but we’ve seen what that thing did to Japan and we do not want one built in Turkey,” said a woman working in a field on the road to the nearby province of Adana. She declined to provide her name.
The agricultural workers’ supervisor, however, held a different view. “These [workers] do not understand the matter,” said 60-year-old Halil Kara. “Our prime minister is right about the decision on the nuclear plant.”
He pointed to the village a couple of kilometers away and said, “We have mobile phone towers in the village and cell phones in our pockets that spread radiation,” Kara said.
“I agree,” said Kara’s friend, 50-year-old Ali Arıcı. “In order to have sufficient energy, we must have nuclear plants.”
‘Akkuyu is at risk of an earthquake’
Professor Selim İnan, Geological Engineering Department, Mersin University
“There is at great risk of a tsunami similar to the Japanese. The way earthquakes occur in this region is similar to those in Japan. Throughout history, similar earthquakes have happened around Crete and such an earthquake could easily hit the southern provinces of Turkey, including Muğla, Antalya, Mersin, Adana and İskenderun. There is a fault line called the Ecemiş Fault connected to the East Anatolian Fault Line only 25 kilometers away from where the nuclear plant will be built. In general, these fault lines could create serious earthquakes and tsunamis in the future.”
‘Government should talk with all actors’
Dr. Önal Özdemir, chairman of City Health Service of Mersin Metropolitan Municipality
“Turkey has vast sources of energy such as sun, wind and water that do not harm people’s health at all. Without using these sources efficiently, I do not think it’s acceptable to think of nuclear power plants. People could somehow cope with the natural disasters but there is almost no way of dealing with the nuclear [fallout] as we have seen at Chernobyl and Fukushima. I am also concerned about the power plants surrounding Turkey, such as in Armenia. In my view, those plants have to be taken into close supervision by Turkish authorities. Because these power plants generate risk for the whole region not just for the countries in which they are located. In my opinion, the regions have vast sunshine throughout the year and we could make use of this with investments in solar energy. Investment in nuclear energy also harms the tourism potential in the region. Have you ever seen a holiday resort next to a nuclear plant?”
‘Let’s have a referendum’
Dr. Bülent Halisdemir, chairman of the Chamber of Environmental Engineers in Mersin
“There were many people in the region saying ‘yes’ to a nuclear power plant before the Japanese disaster took place couple of days ago. Many have started to understand that the decision is way riskier than thought. Many people have started to join anti-nuclear meetings and demonstrations in Mersin recently. We all know that Japanese people were using the best technology with great discipline at the [Fukushima] plant. But so far we see that now they have failed. Also, we are not informed by the authorities about the plant. What will happen to the nuclear waste? There is no clear answer yet. On the other hand, Russia will use a technology that has never been tried before in any part of the world yet. How can we let them do this in Turkey? Turkey also will purchase the electricity for 12.35 cents per watt and pay $51 billion over the next 15 years. While all of Europe is looking for ways to lessen their dependency of Russian energy sources, Turkey is increasing its dependency on Russia with this decision.”
Source : Hurriyet Daily News
“I grow vegetables and fruits in this region,” 34-year-old farmer Nazmi Söylemez told the Hürriyet Daily News & Economic Review on Thursday. “But nobody would want to buy eggplants seasoned with uranium.”
The reaction from residents this week contrasts markedly to the attitude prevalent before a March 11 earthquake and ensuing tsunami that caused extensive damage to Japan’s Fukushima Daiichi reactor, bringing it to the point of meltdown.
“There are no young people left here. Everyone’s gone,” Suat Bulut, a waiter in a local restaurant, told the Daily News on May 14 last year. “[If the plant is built], we will earn money. In my village, everybody would say yes.”
Akkuyu was designated the site for Turkey’s first nuclear plant 30 years ago, but while authorities have long promised that the plant would turn Akkuyu into “a new Paris in five years” and “create new jobs,” even poor economic prospects cannot convince people to support the plant after witnessing the disaster at Fukushima.
“What if the same tragedy were to happen here?” is the most common refrain in the town.
The town of Akkuyu, where the nuclear plant is to be built by Russian State Atomic Corporation, or Rosatom, is situated 140 kilometers from the provincial center of Mersin. Permission to enter the area is granted only after long discussions and phone calls to officials in Ankara.
Security guards at the checkpoint mainly come from Büyükeceli village, the closest residential area, which is also home to the most concerned citizens.
Fatma Gökçe, a 56-year-old villager, told the Daily News that a nuclear power plant would “turn our lives upside down.”
“We have watched the radiation leakage in Japan and don’t want such a plant to be built right next door,” she said.
“My husband has considered covering the house with metal sheets to shelter us from that thing. Do you think it would work?” she asked.
“We have our sun, soil and trees here,” said Gökçe’s 86-year-old mother, Ayşe Kara. “If a plant comes here, we would lose them all.”
She said she was also worried that they could be eventually evacuated from the area due to the possible long-term hazards posed by the Akkuyu plant. “What would we do if they send us from our lands one day?” she asked.
Preparing for a fight
Pervin Çoban, a member of the Sarıkeçili clan, a nomadic tribe that winters in the area, said she was also concerned about the plant’s impacts.
“We visit this part of the region almost every year,” she said. “But we will not visit if they build a nuclear plant here.”
Noting that she and members of her community had no intention of acquiescing to the reactors, Çoban said, “We are determined to defeat anyone who comes to the village to build the plant.”
Akkuyu and the nearby village of Ecemiş should have been designed as tourist towns rather than an industrial zone, Söylemez said.
Noting that a five-star hotel project on 16,000 square meters of land close to the village was discontinued due to the proposed plant, Söylemez said the plant would also put agricultural activities in the region at risk.
The change in perception has also been seen in the decreasing interest in Russian-language courses that had been launched by the Gülnar District Governor’s Office, said 18-year-old Ahmet Genç.
Mustafa Yıldız, a 67-year-old farmer, said he was concerned about constructing a nuclear plant in an active seismic zone.
“We often have earthquakes here and there is hardly a house without cracks in its walls,” he said. “To comfort us, Prime Minister [Recep Tayyip Erdoğan] says [it is also risky] to use LPG tanks at home, but he forgets that an LPG tank explosion destroys just one house, while a nuclear explosion destroys the whole world.”
Concern and support from up the field
The proposed Akkuyu plant has been causing worry further afield as well.
“We do not know much about the world, but we’ve seen what that thing did to Japan and we do not want one built in Turkey,” said a woman working in a field on the road to the nearby province of Adana. She declined to provide her name.
The agricultural workers’ supervisor, however, held a different view. “These [workers] do not understand the matter,” said 60-year-old Halil Kara. “Our prime minister is right about the decision on the nuclear plant.”
He pointed to the village a couple of kilometers away and said, “We have mobile phone towers in the village and cell phones in our pockets that spread radiation,” Kara said.
“I agree,” said Kara’s friend, 50-year-old Ali Arıcı. “In order to have sufficient energy, we must have nuclear plants.”
‘Akkuyu is at risk of an earthquake’
Professor Selim İnan, Geological Engineering Department, Mersin University
“There is at great risk of a tsunami similar to the Japanese. The way earthquakes occur in this region is similar to those in Japan. Throughout history, similar earthquakes have happened around Crete and such an earthquake could easily hit the southern provinces of Turkey, including Muğla, Antalya, Mersin, Adana and İskenderun. There is a fault line called the Ecemiş Fault connected to the East Anatolian Fault Line only 25 kilometers away from where the nuclear plant will be built. In general, these fault lines could create serious earthquakes and tsunamis in the future.”
‘Government should talk with all actors’
Dr. Önal Özdemir, chairman of City Health Service of Mersin Metropolitan Municipality
“Turkey has vast sources of energy such as sun, wind and water that do not harm people’s health at all. Without using these sources efficiently, I do not think it’s acceptable to think of nuclear power plants. People could somehow cope with the natural disasters but there is almost no way of dealing with the nuclear [fallout] as we have seen at Chernobyl and Fukushima. I am also concerned about the power plants surrounding Turkey, such as in Armenia. In my view, those plants have to be taken into close supervision by Turkish authorities. Because these power plants generate risk for the whole region not just for the countries in which they are located. In my opinion, the regions have vast sunshine throughout the year and we could make use of this with investments in solar energy. Investment in nuclear energy also harms the tourism potential in the region. Have you ever seen a holiday resort next to a nuclear plant?”
‘Let’s have a referendum’
Dr. Bülent Halisdemir, chairman of the Chamber of Environmental Engineers in Mersin
“There were many people in the region saying ‘yes’ to a nuclear power plant before the Japanese disaster took place couple of days ago. Many have started to understand that the decision is way riskier than thought. Many people have started to join anti-nuclear meetings and demonstrations in Mersin recently. We all know that Japanese people were using the best technology with great discipline at the [Fukushima] plant. But so far we see that now they have failed. Also, we are not informed by the authorities about the plant. What will happen to the nuclear waste? There is no clear answer yet. On the other hand, Russia will use a technology that has never been tried before in any part of the world yet. How can we let them do this in Turkey? Turkey also will purchase the electricity for 12.35 cents per watt and pay $51 billion over the next 15 years. While all of Europe is looking for ways to lessen their dependency of Russian energy sources, Turkey is increasing its dependency on Russia with this decision.”
Source : Hurriyet Daily News
Σάββατο 19 Μαρτίου 2011
Ιστορικό δημοψήφισμα στην Αίγυπτο
Σε ελεύθερες εκλογές για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες προσέρχονται σήμερα οι Αιγύπτιοι προκειμένου να ψηφίσουν για το νέο σύνταγμα της χώρας.
Από το πρωί οι ψηφοφόροι σχημάτιζαν μεγάλες ουρές έξω από τα εκλογικά κέντρα. Στην κάλπη κρίνονται οι τροποποιήσεις του συντάγματος που εισηγείται η στρατιωτική κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» που συγκροτήθηκε μετά την αποπομπή του Μπουμπάρακ.
Το δημοψήφισμα είναι η πρώτη μεγάλη δοκιμασία στη μετάβαση της χώρας προς τη δημοκρατία. Οι πολίτες καλούνται να ψηφίσουν «ναι» ή «όχι» σε ένα πακέτο εννέα μεταρρυθμίσεων στον καταστατικό χάρτη. Τα πρώτα αποτελέσματα αναμένονται την Κυριακή.
Σε περίπτωση που επικρατήσει το «ναι», ανοίγει ο δρόμος για τη διεξαγωγή βουλευτικών και προεδρικών εκλογών μέχρι το τέλος του 2011. Το «όχι» ίσως οδηγήσει τον στρατό στην παράταση της εξαμηνιαίας προθεσμίας που έχει θέσει για την παράδοση της εξουσίας σε μία δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση.
Περίπου οι μισοί από τα 80 εκατομμύρια των Αιγυπτίων έχουν δικαίωμα ψήφου και ο στρατός, προκειμένου να υπάρξει υψηλή συμμετοχή στη διαδικασία, ανακοίνωσε ότι θα μπορούν να ψηφίζουν σε οποιοδήποτε εκλογικό κέντρο με απλή επίδειξη της αστυνομικής τους ταυτότητας όσοι είναι άνω των 18 ετών.
Οι προτεινόμενες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις στοχεύουν στη διασφάλιση του αδιάβλητου των εκλογών, καθώς θεσπίζουν την ελεύθερη συμμετοχή των κομμάτων και τη δικαστική εποπτεία επί της εκλογικής διαδικασίας. Θεσπίζεται επίσης όριο σε δύο τετραετείς θητείες του προέδρου και τίθενται εκτός ισχύος νόμοι εκτάκτου ανάγκης που έδιναν υπερεξουσίες στην αστυνομία.
Source : TA NEA
Από το πρωί οι ψηφοφόροι σχημάτιζαν μεγάλες ουρές έξω από τα εκλογικά κέντρα. Στην κάλπη κρίνονται οι τροποποιήσεις του συντάγματος που εισηγείται η στρατιωτική κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» που συγκροτήθηκε μετά την αποπομπή του Μπουμπάρακ.
Το δημοψήφισμα είναι η πρώτη μεγάλη δοκιμασία στη μετάβαση της χώρας προς τη δημοκρατία. Οι πολίτες καλούνται να ψηφίσουν «ναι» ή «όχι» σε ένα πακέτο εννέα μεταρρυθμίσεων στον καταστατικό χάρτη. Τα πρώτα αποτελέσματα αναμένονται την Κυριακή.
Σε περίπτωση που επικρατήσει το «ναι», ανοίγει ο δρόμος για τη διεξαγωγή βουλευτικών και προεδρικών εκλογών μέχρι το τέλος του 2011. Το «όχι» ίσως οδηγήσει τον στρατό στην παράταση της εξαμηνιαίας προθεσμίας που έχει θέσει για την παράδοση της εξουσίας σε μία δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση.
Περίπου οι μισοί από τα 80 εκατομμύρια των Αιγυπτίων έχουν δικαίωμα ψήφου και ο στρατός, προκειμένου να υπάρξει υψηλή συμμετοχή στη διαδικασία, ανακοίνωσε ότι θα μπορούν να ψηφίζουν σε οποιοδήποτε εκλογικό κέντρο με απλή επίδειξη της αστυνομικής τους ταυτότητας όσοι είναι άνω των 18 ετών.
Οι προτεινόμενες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις στοχεύουν στη διασφάλιση του αδιάβλητου των εκλογών, καθώς θεσπίζουν την ελεύθερη συμμετοχή των κομμάτων και τη δικαστική εποπτεία επί της εκλογικής διαδικασίας. Θεσπίζεται επίσης όριο σε δύο τετραετείς θητείες του προέδρου και τίθενται εκτός ισχύος νόμοι εκτάκτου ανάγκης που έδιναν υπερεξουσίες στην αστυνομία.
Source : TA NEA
Παρασκευή 18 Μαρτίου 2011
Τύμπανα πολέμου στη Λιβύη
Το ΝΑΤΟ θα συζητήσει τον ρόλο του στις επιχειρήσεις στη Λιβύη μετά την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που επιτρέπει την ανάληψη στρατιωτικής δράσης στη Λιβύη, ανακοίνωσε την Παρασκευή ο εκπρόσωπος της Ατλαντικής Συμμαχίας.
Το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο, στο οποίο συμμετέχουν οι πρεσβευτές των 28 χωρών μελών του ΝΑΤΟ, συνέρχεται σήμερα στις 11.30 (ώρα Ελλάδος) για να συζητήσει τις συνέπειες της απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και το επίπεδο προόδου του σχεδιασμού των επιχειρήσεων, για την αντιμετώπιση κάθε ενδεχομένου.
"Για κάθε επιχείρηση του ΝΑΤΟ, πρέπει να καταδειχθεί η ανάγκη να αναλάβει δράση η Συμμαχία ώστε να υπάρξει σθεναρή περιφερειακή υποστήριξη και μία σαφής νομική βάση, όπως αποφάσισαν την περασμένη εβδομάδα στις Βρυξέλλες οι υπουργοί Άμυνας της Συμμαχίας", δήλωσε η εκπρόσωπος.
"Υπό αυτούς τους τρεις όρους, το ΝΑΤΟ είναι έτοιμο να αναλάβει δράση συμμετέχοντας στην ευρύτερη διεθνή προσπάθεια και αυτό θα είναι το αντικείμενο των συνομιλιών", πρόσθεσε επισημαίνοντας ότι η Συμμαχία ενεργεί βάσει συναίνεσης.
Μία από τις χώρες μέλη του ΝΑΤΟ, η Γερμανία, απέσχε της ψηφοφορίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας της απόφασης 1973 για την ανάληψη διεθνούς στρατιωτικής δράσης στη Λιβύη.
Αντίθετη με την ανάληψη στρατιωτικής δράσης έχει κατ΄επανάληψιν ταχθεί και η Τουρκία.
Σε νέα σημερινή της ανακοίνωση που εκδόθηκε από το πρωθυπουργικό γραφείο, η Τουρκία, η μόνη μουσουλμανική χώρα μέλος της Ατλαντικής Συμμαχίας, απευθύνει έκκληση για "κατάπαυση του πυρός" στη Λιβύη, τονίζει ότι η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας δεν είναι δεσμευτική για όλες τις χώρες και προσθέτει ότι πρέπει να βρεθεί "ειρηνική λύση στην κρίση".
Πηγή:ΗΜΕΡΗΣΙΑ
Το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο, στο οποίο συμμετέχουν οι πρεσβευτές των 28 χωρών μελών του ΝΑΤΟ, συνέρχεται σήμερα στις 11.30 (ώρα Ελλάδος) για να συζητήσει τις συνέπειες της απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και το επίπεδο προόδου του σχεδιασμού των επιχειρήσεων, για την αντιμετώπιση κάθε ενδεχομένου.
"Για κάθε επιχείρηση του ΝΑΤΟ, πρέπει να καταδειχθεί η ανάγκη να αναλάβει δράση η Συμμαχία ώστε να υπάρξει σθεναρή περιφερειακή υποστήριξη και μία σαφής νομική βάση, όπως αποφάσισαν την περασμένη εβδομάδα στις Βρυξέλλες οι υπουργοί Άμυνας της Συμμαχίας", δήλωσε η εκπρόσωπος.
"Υπό αυτούς τους τρεις όρους, το ΝΑΤΟ είναι έτοιμο να αναλάβει δράση συμμετέχοντας στην ευρύτερη διεθνή προσπάθεια και αυτό θα είναι το αντικείμενο των συνομιλιών", πρόσθεσε επισημαίνοντας ότι η Συμμαχία ενεργεί βάσει συναίνεσης.
Μία από τις χώρες μέλη του ΝΑΤΟ, η Γερμανία, απέσχε της ψηφοφορίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας της απόφασης 1973 για την ανάληψη διεθνούς στρατιωτικής δράσης στη Λιβύη.
Αντίθετη με την ανάληψη στρατιωτικής δράσης έχει κατ΄επανάληψιν ταχθεί και η Τουρκία.
Σε νέα σημερινή της ανακοίνωση που εκδόθηκε από το πρωθυπουργικό γραφείο, η Τουρκία, η μόνη μουσουλμανική χώρα μέλος της Ατλαντικής Συμμαχίας, απευθύνει έκκληση για "κατάπαυση του πυρός" στη Λιβύη, τονίζει ότι η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας δεν είναι δεσμευτική για όλες τις χώρες και προσθέτει ότι πρέπει να βρεθεί "ειρηνική λύση στην κρίση".
Πηγή:ΗΜΕΡΗΣΙΑ
Η πρώτη επίσημη " εχθροπραξία" για την ΑΟΖ
Η Τουρκία πραγματοποίησε την πρώτη επίσημη «εχθροπραξία» κατά της χώρας μας στο πεδίο μάχης της ΑΟΖ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) επιλέγοντας για μια ακόμη φορά τη χρήση στρατιωτικών μέσων.
Του Γιάννη Θεοδωράτου
Με τη χρήση πολεμικού πλοίου, εφάρμοσε για μία ακόμη φορά τη γνωστή της στρατηγική προκειμένου να αμφισβητήσει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην περιοχή του Καστελόριζου, προκαλώντας παράλληλα και την ισραηλινή αντίδραση.
Το ελληνικό Υπουργείο των Εξωτερικών, με καθυστέρηση δύο τουλάχιστον ημερών, έδωσε στη δημοσιότητα όλα τα στοιχεία αναφορικά με την παρενόχληση του ιταλικού ερευνητικού σκάφους OGS-Explora, το οποίο είχε μισθωθεί από την ισραηλινή κυβέρνηση με σκοπό την εκτέλεση βυθομέτρησης εντός της ελληνικής και της κυπριακής ΑΟΖ.
Η Τουρκία αντέδρασε δυναμικά αποστέλλοντας την κορβέτα «Bandirma» (F502), η οποία το Σάββατο 12 Μαρτίου προσέγγισε το ιταλικό σκάφος προειδοποιώντας το να διακόψει τις μετρήσεις και να εγκαταλείψει την περιοχή, ενημερώνοντας ότι βρίσκεται παράνομα (χωρίς άδεια) εντός της τουρκικής ΑΟΖ! Το ιταλικό σκάφος που εκτελούσε τις υποθαλάσσιες έρευνες – μετά το πέρας των οποίων θα ποντιζόταν καλώδιο οπτικών ινών που θα συνέδεε το Ισραήλ με την Ιταλία – είχε ζητήσει και λάβει σχετική άδεια από την Υδρογραφική Υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού (ΠΝ).
Ο κυβερνήτης του πλοίου ενημέρωσε την αρμόδια εταιρεία με την οποία συνεργαζόταν, καθότι το πλοίο (που δεν είναι πολεμικό) δεν είχε καμία απολύτως σχέση / αρμοδιότητα να επικοινωνήσει με τις ελληνικές αρχές. Η εταιρεία στη συνέχεια ενημέρωσε για το συμβάν την Υδρογραφική Υπηρεσία του ΠΝ, οπότε το θέμα έφθασε στο ΓΕΕΘΑ, πλην όμως τον χειρισμό του ανέλαβε το Υπουργείο των Εξωτερικών.
Το ιταλικό πλοίο διέκοψε τις έρευνες και στη συνέχεια κινήθηκε με τη συνοδεία της τουρκικής κορβέτας εκτός της ελληνικής ΑΟΖ. Όταν εισήλθε στην κυπριακή, η «Bandirma» απομακρύνθηκε, έχοντας ολοκληρώσει την πρώτη καταγεγραμμένη εχθροπραξία, η οποία έληξε με την καταγραφή των τουρκικών διεκδικήσεων. Το ελληνικό ΥΠΕΞ απέκρυψε το γεγονός, προκειμένου να κρατηθούν κατά την πάγια τακτική χαμηλοί τόνοι, μέχρις ότου (άγνωστο πως) υπήρξε διαρροή στην εφημερίδα «Αυγή». Η μη ανακήρυξη ΑΟΖ εκ μέρους της Αθήνας δημιουργεί ένα «ύποπτο κενό» στην περιοχή του Καστελορίζου (βλ. τις αποκαλύψεις Ρολάνδη στο τρέχον τεύχος Μαρτίου του περιοδικού ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ τ.13 που κυκλοφορεί πανελλαδικά), που έρχεται να καλύψει η Άγκυρα!
Η τουρκική ενέργεια προκάλεσε την ισραηλινή αντίδραση, η οποία σύντομα αναμένεται να λάβει πιο σαφή μορφή, διότι παρεμποδίστηκε ένα έργο που αφορά τα συμφέροντα του εβραϊκού κράτους και διέρχεται μέσω της ελληνικής ΑΟΖ. Ωστόσο πρέπει να επισημανθούν τρία σημεία:
Α. Η τουρκική αντίδραση δεν πραγματοποιήθηκε μέσω της αποστολής σκάφους της Ακτοφυλακής αλλά του Τουρκικού Ναυτικού, το οποίο μάλιστα φαίνεται ότι περιπολεί βάσει σχεδίου στην περιοχή της ελληνικής ΑΟΖ με αποστολή να αποτρέψει οποιαδήποτε ενέργεια ξένης δύναμης / εταιρείας, η οποία δεν θα έχει λάβει την άδεια από την Άγκυρα. Συνεπώς η Τουρκία προετοιμάζεται για όλα τα ενδεχόμενα και έχει προσδιορίσει κανόνες εμπλοκής.
Β. Η ελληνική πλευρά υπέστη την πρώτη της ήττα στον πόλεμο της ΑΟΖ καθότι η τουρκική κορβέτα όχι μόνο προσδιόρισε το εύρος της τουρκικής διεκδίκησης δίνοντας το στίγμα (!) γεωγραφικού μήκους 32ο 16΄18’’ δυτικά του οποίου (ανοικτά των κυπριακών ακτών) η Τουρκία έχει νόμιμα δικαιώματα, αλλά κατέστησε άμεσα σαφές προς την Ελλάδα, την Κύπρο και ειδικά το Ισραήλ, ότι δεν υφίσταται συνέχεια των μεταξύ του ΑΟΖ, «εξουδετερώνοντας το φρούριο» του Καστελόριζου.
Γ. Αποτελεί παράδοξο το γεγονός της αναφοράς – σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες – των τουρκικών στρατιωτικών αρχών σε ύπαρξη τουρκικής ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ είναι γνωστό ότι η Άγκυρα δεν έχει υπογράψει τη Συνθήκη του Μοντέγκο Μπέι (1982, ενεργοποιήθηκε μετά τη συλλογή των προβλεπόμενων κυρώσεων στις αρχές της δεκαετίας του 1990) και συνεπώς δεν αναγνωρίζει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτή (εξαίρεση αποτελεί ο καθορισμός ΑΟΖ στην κλειστή Μαύρη Θάλασσα).
Η εμπλοκή συνιστά επιβεβαίωση του «κρυφού casus belli» που έχει γνωστοποιηθεί στη χώρα μας και είναι συνέχεια της δήλωσης Νταβούτογλου περί τοποθέτησης του Καστελορίζου στην Μεσόγειο. Η επιθετική αυτή ενέργεια έρχεται να απαντήσει σε ισραηλινές δηλώσεις περί ελληνικής ΑΟΖ, η οποία εσφαλμένα δεν ανακηρύσσεται. Πιθανόν η Άγκυρα να σκέφτεται σοβαρά να προχωρήσει και σε ανακήρυξη ΑΟΖ, σταθμίζοντας τα υπέρ και τα κατά που θα προκύψουν από μια τέτοια απόφαση.
Συμπερασματικά, θα πρέπει να αναμένονται τις επόμενες εβδομάδες νέες κινήσεις στο μέτωπο της ΑΟΖ, όπου η ισραηλινή εμπλοκή αναμένεται να είναι πολύ πιο συγκεκριμένη διότι επηρεάζονται πλέον ανοικτά και ισραηλινά συμφέροντα. Σε Αθήνα, Λευκωσία, Τελ Αβίβ και φυσικά στην Ουάσιγκτον γνωρίζουν ότι η τουρκική ενέργεια αποτελεί προοίμιο πρόκλησης προσχεδιασμένη κρίσης στην ανατολική Μεσόγειο, με σκοπό να διαπιστωθεί η «αντοχή» του πιο αδύναμου κρίκου της αλυσίδας, που είναι χωρίς αμφιβολία η Ελλάδα…
ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΟΝΤΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΟΖ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΥΠΡΟΥ - ΙΣΡΑΗΛ Η ΟΠΟΙΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ.
http://www.defencepoint.gr
Του Γιάννη Θεοδωράτου
Με τη χρήση πολεμικού πλοίου, εφάρμοσε για μία ακόμη φορά τη γνωστή της στρατηγική προκειμένου να αμφισβητήσει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην περιοχή του Καστελόριζου, προκαλώντας παράλληλα και την ισραηλινή αντίδραση.
Το ελληνικό Υπουργείο των Εξωτερικών, με καθυστέρηση δύο τουλάχιστον ημερών, έδωσε στη δημοσιότητα όλα τα στοιχεία αναφορικά με την παρενόχληση του ιταλικού ερευνητικού σκάφους OGS-Explora, το οποίο είχε μισθωθεί από την ισραηλινή κυβέρνηση με σκοπό την εκτέλεση βυθομέτρησης εντός της ελληνικής και της κυπριακής ΑΟΖ.
Η Τουρκία αντέδρασε δυναμικά αποστέλλοντας την κορβέτα «Bandirma» (F502), η οποία το Σάββατο 12 Μαρτίου προσέγγισε το ιταλικό σκάφος προειδοποιώντας το να διακόψει τις μετρήσεις και να εγκαταλείψει την περιοχή, ενημερώνοντας ότι βρίσκεται παράνομα (χωρίς άδεια) εντός της τουρκικής ΑΟΖ! Το ιταλικό σκάφος που εκτελούσε τις υποθαλάσσιες έρευνες – μετά το πέρας των οποίων θα ποντιζόταν καλώδιο οπτικών ινών που θα συνέδεε το Ισραήλ με την Ιταλία – είχε ζητήσει και λάβει σχετική άδεια από την Υδρογραφική Υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού (ΠΝ).
Ο κυβερνήτης του πλοίου ενημέρωσε την αρμόδια εταιρεία με την οποία συνεργαζόταν, καθότι το πλοίο (που δεν είναι πολεμικό) δεν είχε καμία απολύτως σχέση / αρμοδιότητα να επικοινωνήσει με τις ελληνικές αρχές. Η εταιρεία στη συνέχεια ενημέρωσε για το συμβάν την Υδρογραφική Υπηρεσία του ΠΝ, οπότε το θέμα έφθασε στο ΓΕΕΘΑ, πλην όμως τον χειρισμό του ανέλαβε το Υπουργείο των Εξωτερικών.
Το ιταλικό πλοίο διέκοψε τις έρευνες και στη συνέχεια κινήθηκε με τη συνοδεία της τουρκικής κορβέτας εκτός της ελληνικής ΑΟΖ. Όταν εισήλθε στην κυπριακή, η «Bandirma» απομακρύνθηκε, έχοντας ολοκληρώσει την πρώτη καταγεγραμμένη εχθροπραξία, η οποία έληξε με την καταγραφή των τουρκικών διεκδικήσεων. Το ελληνικό ΥΠΕΞ απέκρυψε το γεγονός, προκειμένου να κρατηθούν κατά την πάγια τακτική χαμηλοί τόνοι, μέχρις ότου (άγνωστο πως) υπήρξε διαρροή στην εφημερίδα «Αυγή». Η μη ανακήρυξη ΑΟΖ εκ μέρους της Αθήνας δημιουργεί ένα «ύποπτο κενό» στην περιοχή του Καστελορίζου (βλ. τις αποκαλύψεις Ρολάνδη στο τρέχον τεύχος Μαρτίου του περιοδικού ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ τ.13 που κυκλοφορεί πανελλαδικά), που έρχεται να καλύψει η Άγκυρα!
Η τουρκική ενέργεια προκάλεσε την ισραηλινή αντίδραση, η οποία σύντομα αναμένεται να λάβει πιο σαφή μορφή, διότι παρεμποδίστηκε ένα έργο που αφορά τα συμφέροντα του εβραϊκού κράτους και διέρχεται μέσω της ελληνικής ΑΟΖ. Ωστόσο πρέπει να επισημανθούν τρία σημεία:
Α. Η τουρκική αντίδραση δεν πραγματοποιήθηκε μέσω της αποστολής σκάφους της Ακτοφυλακής αλλά του Τουρκικού Ναυτικού, το οποίο μάλιστα φαίνεται ότι περιπολεί βάσει σχεδίου στην περιοχή της ελληνικής ΑΟΖ με αποστολή να αποτρέψει οποιαδήποτε ενέργεια ξένης δύναμης / εταιρείας, η οποία δεν θα έχει λάβει την άδεια από την Άγκυρα. Συνεπώς η Τουρκία προετοιμάζεται για όλα τα ενδεχόμενα και έχει προσδιορίσει κανόνες εμπλοκής.
Β. Η ελληνική πλευρά υπέστη την πρώτη της ήττα στον πόλεμο της ΑΟΖ καθότι η τουρκική κορβέτα όχι μόνο προσδιόρισε το εύρος της τουρκικής διεκδίκησης δίνοντας το στίγμα (!) γεωγραφικού μήκους 32ο 16΄18’’ δυτικά του οποίου (ανοικτά των κυπριακών ακτών) η Τουρκία έχει νόμιμα δικαιώματα, αλλά κατέστησε άμεσα σαφές προς την Ελλάδα, την Κύπρο και ειδικά το Ισραήλ, ότι δεν υφίσταται συνέχεια των μεταξύ του ΑΟΖ, «εξουδετερώνοντας το φρούριο» του Καστελόριζου.
Γ. Αποτελεί παράδοξο το γεγονός της αναφοράς – σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες – των τουρκικών στρατιωτικών αρχών σε ύπαρξη τουρκικής ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ είναι γνωστό ότι η Άγκυρα δεν έχει υπογράψει τη Συνθήκη του Μοντέγκο Μπέι (1982, ενεργοποιήθηκε μετά τη συλλογή των προβλεπόμενων κυρώσεων στις αρχές της δεκαετίας του 1990) και συνεπώς δεν αναγνωρίζει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτή (εξαίρεση αποτελεί ο καθορισμός ΑΟΖ στην κλειστή Μαύρη Θάλασσα).
Η εμπλοκή συνιστά επιβεβαίωση του «κρυφού casus belli» που έχει γνωστοποιηθεί στη χώρα μας και είναι συνέχεια της δήλωσης Νταβούτογλου περί τοποθέτησης του Καστελορίζου στην Μεσόγειο. Η επιθετική αυτή ενέργεια έρχεται να απαντήσει σε ισραηλινές δηλώσεις περί ελληνικής ΑΟΖ, η οποία εσφαλμένα δεν ανακηρύσσεται. Πιθανόν η Άγκυρα να σκέφτεται σοβαρά να προχωρήσει και σε ανακήρυξη ΑΟΖ, σταθμίζοντας τα υπέρ και τα κατά που θα προκύψουν από μια τέτοια απόφαση.
Συμπερασματικά, θα πρέπει να αναμένονται τις επόμενες εβδομάδες νέες κινήσεις στο μέτωπο της ΑΟΖ, όπου η ισραηλινή εμπλοκή αναμένεται να είναι πολύ πιο συγκεκριμένη διότι επηρεάζονται πλέον ανοικτά και ισραηλινά συμφέροντα. Σε Αθήνα, Λευκωσία, Τελ Αβίβ και φυσικά στην Ουάσιγκτον γνωρίζουν ότι η τουρκική ενέργεια αποτελεί προοίμιο πρόκλησης προσχεδιασμένη κρίσης στην ανατολική Μεσόγειο, με σκοπό να διαπιστωθεί η «αντοχή» του πιο αδύναμου κρίκου της αλυσίδας, που είναι χωρίς αμφιβολία η Ελλάδα…
ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΟΝΤΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΟΖ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΥΠΡΟΥ - ΙΣΡΑΗΛ Η ΟΠΟΙΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ.
http://www.defencepoint.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)