Εθνική κυριαρχία και Ειδικές Οικονομικές Ζώνες

Η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας είναι ένα γεγονός που έγινε αποδεκτό και από τον πολιτικό κόσμο της χώρας, ως αναγκαίο κακό. Μάλιστα, δεν ήταν λίγοι εκείνοι οι πολιτικοί "άρχοντες" που δικαιολογήθηκαν ομολογώντας πως δεν φέρουν ευθύνη, επειδή η απώλεια αυτή υφίσταται από την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα... (αλλά δεν αναφέρονται στο γιατί δεν ενημέρωσαν -έστω και εκ των υστέρων, αλλά εγκαίρως- τον Ελληνικό λαό για την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας)!

Η απώλεια της εθνικής ανεξαρτησίας, όμως, είναι ένα άλλο θέμα. Για να γίνει εφικτή, θα πρέπει να εφαρμοσθεί ο κανόνας του "διαίρει και βασίλευε" (διαίρεσε, εξασθένησε τις όποιες αντιστάσεις, δημιούργησε συνθήκες αντιπαλότητας μέσω των "ιδεολογιών" ή του τοπικισμού κ.α.), ο οποίος είναι αρχαιότερος ακόμη και από το αρχαιότερο επάγγελμα της πορνείας... Για να συμβεί αυτό και για να μπορέσουν οι "άρχοντες" της Ευρώπης να επιβληθούν σε μία ήπειρο η οποία έχει γίνει θέατρο μαχών υπέρ της ελευθερίας, αναγκαίο κακό είναι η δημιουργία μικρών κρατών (νεοσύστατων κατά προτίμηση) ή η διαίρεση ήδη υφισταμένων κρατών σε υποκρατίδια (στην περίπτωση της Ελλάδας βλ. Καλλικράτης), ανίσχυρα και ανίκανα να αντισταθούν στις όποιες ορέξεις των πανίσχυρων τραπεζιτών ή πολυεθνικών βιομηχανιών.

Κι έτσι, αφού το πείραμα έγινε σε χώρες του τρίτου κόσμου (με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα), αποφασίσθηκε η εφαρμογή του και στην... Ελλάδα! Όπερ εγεννήθησαν οι ΕΟΖ (Ειδικές Οικονομικές Ζώνες), οι οποίες στην ουσία θα λειτουργούν ως μικρά ανεξάρτητα κράτη μέσα στο γενικότερο (και κατ' ουσίαν ανύπαρκτο) Ελληνικό κράτος. Με ειδικούς νόμους (φυσικά υπέρ των "επενδυτών") θα επιβάλουν ειδικά καθεστώτα, λίαν εθνικώς επικίνδυνα, με λειτουργικές μεθόδους που ελάχιστα θα απέχουν από όσα ίσχυαν στο Νταχάου και στα άλλα στρατόπεδα του Γ' Ράιχ.

Φυσικά, οι εν Ελλάδα κυβερνώντες, ποιώντες την νήσσαν περί άλλων τυρβάζουν, αν και προ πολλών ετών έχουν ήδη αποδεχθεί τον κατακερματισμό της χώρας προς όφελος των ευρωπαίων "χορηγών" τους. Όμως, επειδή τα "αφεντικά" βιάζονται να βάλουν χέρι στην Ελλάδα (βλέπετε, έκαναν την κρίση για να έχουν κατάδική τους την μεγάλη ευκαιρία υπερπλουτισμού για τους ίδιους), ενεχειρίασαν στο περίφημο (και  με την μορφή πολυνομοσχεδίου) Μνημόνιο 3, την εφαρμογή και λειτουργία των ΕΟΖ εντός της Ελλάδας από 1/1/2014...

Διαβάζουμε, λοιπόν, από την σελίδα 174 του περίφημου πολυνομοσχεδίου:

II) Πιλοτικό πρόγραμμα ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος

1. Τίθεται σε πιλοτική εφαρμογή πρόγραμμα ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος σε δύο περιοχές της επικράτειας με διαφορετικά κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά, οι οποίες θα οριστούν με την κοινή υπουργική απόφαση της υποπερίπτωσης 3 της παρούσας διάταξης.

2. Το πρόγραμμα απευθύνεται σε άτομα και οικογένειες που διαβιούν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, παρέχοντας στους δικαιούχους ενίσχυση εισοδήματος συνδυαζόμενη με δράσεις κοινωνικής επανένταξης. Το πρόγραμμα λειτουργεί συμπληρωματικά με τις εκάστοτε εφαρμοζόμενες πολιτικές για την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.

3. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας, η οποία δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις εφαρμογής της παρούσας διάταξης, ιδίως δε:

α. Οι δικαιούχοι για ένταξη στο πρόγραμμα.

β. Η βάση υπολογισμού και το ύψος του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος για κάθε άτομο ή οικογένεια.

γ. Οι διαδικασίες ένταξης στο πρόγραμμα και καταβολής της παροχής ως διαφοράς μεταξύ του πραγματικού εισοδήματος και του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος.

δ. Οι αρμόδιες υπηρεσίες για την εφαρμογή του προγράμματος καθώς και η επιλογή των δύο περιοχών της επικράτειας όπου θα εφαρμοστεί πιλοτικά το πρόγραμμα.

4. Η πιλοτική εφαρμογή του προγράμματος ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος αρχίζει την 1.1.2014.

Μήπως λοιπόν οι περίφημες ειδικές οικονομικές ζώνες τίθενται σε εφαρμογή, υπό τον μανδύα “πιλοτικού προγράμματος ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος”, από 1-1-2014 με κοινή υπουργική απόφαση;

Source : http://kostasxan.blogspot.gr/2012/11/3-2014.html

Το Σχέδιο Β! για την Ελλάδα

Την Τετάρτη 7 Νοεμβρίου του 2012 ο ολετήρας της Γερμανίας πρόκειται να περάσει πάνω από το πτώμα της Ελλάδας ή μάλλον πάνω από το πτώμα του μεταπολιτευτικού συστήματος, το οποίο – και αυτό είναι η ειρωνεία της τύχης – εκπροσωπείται από τη σημερινή κυβέρνηση η οποία αποτελείται και από τις τρεις παραδοσιακές πτέρυγες που το συνέστησαν όλα αυτά τα 38 έτη. Σε ανάρτησή μας πριν μερικές ημέρες προσπαθήσαμε να προδιαγράψουμε τους λόγους για τους οποίους το σύστημα αυτό θα καταρρεύσει και υπενθυμίσαμε στους φίλους του «www.defence-point.gr» πως το έργο που παίζεται σήμερα το είχαμε αναλύσει από τον προηγούμενο Μάιο – άρα δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει.

Επιπροσθέτως, υποσχεθήκαμε πως πολύ σύντομα πρόκειται να παρουσιάσουμε μία πρόταση η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει μία βάση συζήτησης για το ΣΧΕΔΙΟ Β’ για τη χώρα μας, πολύ απλά διότι είναι προφανές πως με το Σχέδιο… Α’, ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΣΤΡΑΒΑ (για εμάς τους Έλληνες). Στη πραγματικότητα αυτό που επιδιώκεται να επιτευχθεί με τόσο αίμα, πόνο και ιδρώτα, μέσω της ψήφισης του ενός άρθρου (!) του σχεδίου νόμου, έχει να κάνει με τη θυσία της Ιερής Αγελάδας της Μεταπολιτευτικής Ελλάδας η οποία δεν είναι άλλη από τον δημόσιο τομέα, αλλά και να δημιουργηθεί και ένα εργασιακό πλαίσιο το οποίο δεν θα έχει καμία σχέση με το Ευρωπαϊκό «Κεκτημένο», όπως έχει αυτό σχεδιαστεί και υιοθετηθεί από την εποχή της υπογραφής των Συνθηκών της Ρώμης με τις οποίες δημιουργήθηκε αυτό που σήμερα ονομάζουμε Ευρωπαϊκή Ένωση.

Για όλους αυτούς τους λόγους κρίνεται σκόπιμο πριν τη παρουσίαση της πρότασης για το ΣΧΕΔΙΟ Β’ να αναλύσουμε εν συντομία το γιατί θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να εφαρμόσουμε ένα εναλλακτικό σχέδιο, ένα σχέδιο το οποίο θα έχει να κάνει με την Ελλάδα, θα είναι σχεδιασμένο από Έλληνες, θα εκτελεστεί από Έλληνες και θα προσπαθεί να σώσει τους Έλληνες, διότι θα πρέπει να γίνει κατανοητό πως αυτή τη στιγμή ότι συμβαίνει στη χώρα έχει σχεδιαστεί από ξένους και εκτελείται από εντολοδόχους…

Των Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη, Μιχαήλ Βασιλείου και «Ειδικού Συνεργάτη»

«Η μόνη λειτουργία των οικονομικών προβλέψεων είναι να κάνουν την αστρολογία να φαίνεται αξιόπιστη» («The only function of economic forecasting is to make astrology look respectable») [Τζον Κένεθ Γκαλμπράιθ, καθηγητής οικονομικών Παν/μιο Xάρβαρντ, 1908-2006]. Η πραγματικότητα λοιπόν που αντιμετωπίζει ο πλανήτης και η χώρα μας ειδικότερα, τη τωρινή περίοδο δεν θα μπορούσε να περιγραφεί καλύτερα από το διάσημο πλέον αυτό «ρητό» του Τ. Κ. Γκαλμπράιθ, του μεγάλου αυτού οικονομολόγου, φιλοσόφου και συγγραφέα του οποίου οι απόψεις υιοθετήθηκαν αλλά και πολεμήθηκαν τόσο από την επιστημονική κοινότητα όσο και από το πολιτικό κατεστημένο στο οποίο έδρασε για το μεγαλύτερο μέρος του 20ου αιώνα.

Τι μας λέει λοιπόν ο καθηγητής Γκαλμπράιθ; Δύο πολύ απλά πράγματα, πρώτον, υπάρχει πολύ μεγάλη αμφιβολία για το μέλλον και δεύτερον και κυριότερο, οι περισσότεροι από εμάς αρνούμαστε να παραδεχτούμε πως υπάρχει τόσο μεγάλη αμφιβολία για το μέλλον. Πώς μπορούμε να περιγράψουμε τη συγκεκριμένη συμπεριφορά με έναν απλό και κατανοητό τρόπο; Στην επιστημονική κοινότητα η έννοια της αμφιβολίας για το μέλλον έχει παρουσιαστεί ως το «Το Συμβάν του Μαύρου Κύκνου» («The Black Swan Event») ενώ η άρνηση να παραδεχτούμε ως άνθρωποι την έννοια πως το μέλλον είναι άδηλο έχει χαρακτηριστεί ως «Το Σύνδρομο της Στρουθοκαμήλου» («The Ostrich Syndrome»).

Με άλλα λόγια – είτε λάβουμε υπόψη μας τον Μαύρο Κύκνο είτε τη Στρουθοκάμηλο – ο ανθρώπινος νους ο οποίος είναι προγραμματισμένος να λειτουργεί σε συγκεκριμένες… συχνότητες και με βάση αυτό που έχει… συνηθίσει να εκλαμβάνει ως πραγματικότητα αρνείται να παραδεχτεί δύο βασικά αναπόφευκτα γεγονότα:

Πρώτον, αρνείται πεισματικά να παραδεχτεί πως οι… κύκνοι δεν είναι όλοι λευκοί. ‘Έτσι, όσες χιλιάδες λευκούς κύκνους και να παρατηρήσει κάποιος το να βγάλει το συμπέρασμα πως είναι τελικά λευκοί όλοι τους στο τέλος θα κάνει λάθος γιατί κάποια στιγμή – αργά ή γρήγορα – θα πέσει πάνω στον… μαύρο, με αποτέλεσμα η θεωρία του να αποδειχτεί λάθος.

Δεύτερον, το να αρνείται να παραδεχτεί – βάζοντας το κεφάλι στο… χώμα – πως στο τέλος όσους λευκούς κύκνους και να καταμετρήσει θα εμφανιστεί και ο μαύρος, δεν πρόκειται να ωφελήσει σε τίποτα διότι πολύ απλά στο τέλος θα αποδειχτεί το λάθος του.

Το πρόβλημα στη περίπτωσή μας είναι πως δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με παρατήρηση, κάποιων συμπαθών ζώων της εκπληκτικής πανίδας του πλανήτη μας αλλά ο «Μαύρος Κύκνος» και η «Στρουθοκάμηλος» στην πραγματική ζωή είναι πολύ πιο σημαντικά πράγματα, τα οποία είτε πιστεύουμε πως δεν πρόκειται να συμβούν γιατί απλά δεν υπάρχουν είτε ακόμα και να ξέρουμε πως υπάρχουν δεν μπορούμε να παραδεχτούμε πως θα μας συμβούν. Αυτό ακριβώς είναι και η απόλυτη συνταγή που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη καταστροφή.

Για την Ελλάδα μας ο «Μαύρος Κύκνος» δεν είναι άλλος από την επερχόμενη χρεοκοπία, ή για την ακρίβεια «άτακτη χρεοκοπία», αφού την… τακτική την έχουμε από τον Απρίλιο του 2010. Η δε «Στρουθοκάμηλος» δεν είναι άλλη από το πολιτικό σύστημα της χώρας – ΚΑΙ τον λαό μας – ο οποίοι και οι δύο θεωρούν πως «αυτά τα πράγματα δεν συμβαίνουν» σε εμάς.

Πόσοι εκατομμύρια άνθρωποι πριν από εμάς λειτούργησαν ως «Στρουθοκάμηλοι» μπροστά τον δικό τους «Μαύρο Κύκνο» άραγε, σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο (στο σημείο αυτό αφήνουμε τον κάθε αναγνώστη στις προσωπικές του σκέψεις), πόσοι δεν είπαν πως ο «Τιτανικός» δεν βυθίζεται άρα δεν θέλουμε λέμβους, πόσοι πίστεψαν πριν την 9η Σεπτεμβρίου πως οι ΗΠΑ είναι άτρωτες και «κανείς δεν μπορεί να μας χτυπήσει στο σπίτι μας», πόσοι τέλος θεώρησαν πως το δυτικό καπιταλιστικό σύστημα είναι «η τελειότερη κοινωνικο-οικονομική οργάνωση («Το τέλος της ιστορίας» κατά τον καθηγητή Φράνσις Φουκουγιάμα) της ανθρώπινης κοινωνίας άρα δεν υπάρχει περίπτωση να καταρρεύσει».

Επειδή λοιπόν οι πολιτικοί μας για την ώρα φαίνεται να αποτελούν την επιτομή της «Στρουθοκαμήλου» – οι περισσότεροι εσκεμμένα αφού μόνο αμόρφωτοι δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν – και επειδή μόλις ο «Μαύρος Κύκνος» εμφανιστεί, το πολιτικό σύστημα θα θέσει σε λειτουργία το πλεονέκτημα του άλλου υπό εξέταση συμπαθούς όντος, την ταχύτατα της Στρουθοκαμήλου για την απομάκρυνση από τον… κίνδυνο, το «www.defence-point.gr», αντιλαμβανόμενο την κρισιμότητα της καταστάσεως κοιτάει στα μάτια τον «Μαύρο Κύκνο», δεν το βάζει στα πόδια όπως η «Στρουθοκάμηλος», αναλύει γιατί η πιθανότητα να τον δούμε είναι τεράστια και το κυριότερο κάνει μία προσπάθεια να περιγράψει, στα πλαίσιο του δυνατού, κάποιες κινήσεις με τις οποίες θα μπορέσουμε να διαχειριστούμε αυτή τη… παρουσία.

Να ενημερώσουμε τους υποτίθεται ανίδεους πολιτικούς ταγούς μας πως αυτό που κάνουμε ονομάζεται επιστημονικά ως Policy Analysis (Πολιτική Ανάλυση), και βασίζεται πάνω στην βεβαιότητα της εμφάνισης του «Μαύρου Κύκνου» στη ζωή ενός ατόμου, μίας ομάδας, ενός οργανισμού, ή ενός κράτους ολόκληρου. Έτσι με τις επόμενες αναρτήσεις του «www.defence-point.gr» θα γίνει μία προσπάθεια απλά να περιγραφεί, και πιο συγκεκριμένα να σκιαγραφηθεί το χειρότερο (;) δυνατό σενάριο μαζί με κάποιο γενικό πλαίσιο αντιμετώπισης μίας τόσο δύσκολης και περίπλοκης κατάστασης.

Στις επόμενες ημέρες οι φίλοι του «www.defence-point.gr» θα διαβάσουν μία σειρά αναλύσεων οι οποίες πραγματεύονται με το πως θα πρέπει να αντιμετωπίσει η Ελλάδα τις άμεσες επιπτώσεις της χρεοκοπίας, και πως η Αθήνα θα πρέπει να σχεδιάσει τη νέα οικονομική της πολιτική με ένα νέο νόμισμα «την επόμενη ημέρα», όταν το χάος και ο κουρνιαχτός κατακαθίσει και το κράτος μπορέσει να λειτουργήσει. Τέλος, θα γίνει και μία προσπάθεια να σκιαγραφηθούν οι κίνδυνοι που μπορεί να φέρει το «μετα-ΠΑΣΟΚ» του 21ου αιώνα – ο ΣΥΡΙΖΑ – στον τομέα της αμυντικής λειτουργίας της χώρας, ενώ ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στον ρόλο και των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας σε μία τόσο κρίσιμη για τον τόπο ιστορική συγκυρία.

Κλείνοντας το εισαγωγικό αυτό σημείωμα θα πρέπει να γίνει κατανοητό πως όλα όσα αναφέρονται και θα αναφερθούν τις επόμενες ημέρες, δεν αποτελούν παρά ένα πρόπλασμα πολιτικής η οποία για να αποδώσει έχει χιλιάδες άλλες παραμέτρους και μεταβλητές οι οποίες φυσικά και δεν είναι δυνατόν ή δεν θα ήταν και πρέπων να παρουσιαστούν δημοσίως από τον παρόντα ιστοχώρο. Αυτό προσπαθήσαμε απλά να επιτύχουμε είναι να δείξουμε συνοπτικά την όψη του «Μαύρου Κύκνου» αλλά και να αποδείξουμε πως με σχέδιο και χωρίς φόβο υπάρχουν όλες οι λύσεις και στα πλέον δύσκολα προβλήματα.

Κλείνουμε το παρών σημείωμα επισημαίνοντας πως ελπίζουμε από καρδιάς τελικά να μη χρειαστεί να δούμε και στη πραγματικότητα αυτόν τον κύκνο, και οι αναρτήσεις αυτές να αποτελέσουν μία απλή άσκηση επί χάρτου. Επειδή όμως, ή έως τώρα διαμορφούμενη κατάσταση έχει επιβεβαιώσει τις εκτιμήσεις μας και επειδή το πιθανότερο είναι ο «Μαύρος Κύκνος» να βρίσκεται στη τελευταία… στροφή του δρόμου στον οποίο βρισκόμαστε… τουλάχιστον ας πάψουμε να παριστάνουμε τις… στρουθοκαμήλους και ας τον κοιτάξουμε στα μάτια…

Source: defence-point.gr

Ποιοί Ελληνοαμερικανοί εκλέχθηκαν στις χθεσινές εκλογές στις ΗΠΑ

Με την ελπίδα ότι θα συνεχίσουν να στηρίζουν την Ελλάδα στο νέο ασταθές γεωπολιτικό περιβάλλον....

Οι Ελληνοαμερικανοί Τζον Σαρμπάνης (Δημοκρατικός από το Μέριλαντ) και Γκας Μπιλιράκης (Ρεπουμπλικανός από την Φλόριντα και συμπρόεδρος του «Ελληνικού Συνδέσμου») επανεκλέγονται στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Επίσης, επανεκλέγεται η Νίκη Τσόνγκα (Δημοκρατική από τη Μασαχουσέτη, σύζυγος του αείμνηστου Ελληνοαμερικανού γερουσιαστή και υποψηφίου για την προεδρία των ΗΠΑ, Πολ Τσόνγκα).

Νικητής στην χθεσινή εκλογική αναμέτρηση είναι και ο σταθερός υποστηριχτής των ελληνικών θέσεων Ρόμπερτ Μενέντεζ, ο οποίος επανεκλέγεται στη θέση που κατέχει στη Γερουσία από την πολιτεία Νιου Τζέρσεϊ.

Θέση στη Γερουσία διεκδικεί από την πολιτεία Νεβάδα η Δημοκρατική βουλευτής Σέλι Μπέρκλεϊ, ελληνοεβραϊκής καταγωγής από τη Θεσσαλονίκη. Εάν τελικά δεν εκλεγεί η κ. Μπέρκλεϊ, δεν θα υπάρχει πλέον κανένας γερουσιαστής ελληνικής καταγωγής μετά την αποχώρηση της Ρεπουμπλικανής Ολυμπίας Σνόου, η οποία δεν έθεσε υποψηφιότητα στις χθεσινές εκλογές.

Ακόμη δεν έγιναν γνωστά τα αποτέλεσμα για την ελληνικής καταγωγής Ντίνα Τάιτους (Δημοκρατική από τη Νεβάδα), η οποία διεκδικεί θέση στη Βουλή, ενώ έχασαν οι υποψήφιοι ομογενείς για τη Βουλή, Τζον Αρβανίτης (Δημοκρατικός από το Νιου Τζέρσεϊ) και Τζέιμς Κάργας (Δημοκρατικός από το Τέξας).

Στη Νέα Υόρκη επανεκλέγεται η δημοκρατική βουλευτής, Κάρολιν Μαλόνι (συμπρόεδρος του «Ελληνικού Συνδέσμου» στη Βουλή).

Σε πολιτειακό επίπεδο αναμένεται να εκλεγούν ο πολιτειακός γερουσιαστής της Νέας Υόρκης δημοκρατικός Μιχάλης Γιάνναρης, ενώ για την πολιτειακή Βουλή της ίδιας πολιτείας η Δημοκρατική Αραβέλλα Σιμωτά και η Ρεπουμπλικανή, Νικόλ Μαλλιωτάκη.
 

Source : defencenet.gr

Αποτελεσματική άμυνα και λαϊκή βάση

Tου Δημητρίου Σκαρβέλη*

Aφορμή για τα γραφόμενα έδωσε η πρόσφατη είδηση από άρθρο της εφημερίδας «H Kαθημερινή» , με τίτλο «Διεύρυνση αμυντικής συνεργασίας μεταξύ Eλλάδας - Iσραήλ» της Δ. Aντωνίου. Διαβάζουμε σ’ αυτό ότι... «ένα άλλο θέμα που συζητήθηκε στη διάρκεια της επίσκεψης Πέρες, από κοινού με του κ. Παναγιωτόπουλο και τον υπουργό Παιδείας Kων. Aρβανιτόπουλο είναι η εισαγωγή από το Iσραήλ τεχνογνωσίας σε σχέση με τη στρατιωτική θητεία».

Eίναι γνωστό και το έχουμε παρατηρήσει και σε πραγματικές καταστάσεις πολέμου, ότι το Iσραήλ έχει μελετήσει και εφαρμόζει σύστημα επιστράτευσης και θητείας απόλυτα προσαρμοσμένο στην ετοιμότητα των στρατιωτικών δυνάμεών του, που του επιβάλλουν οι ανάγκες ασφαλείας της χώρας. Oντως έχει τεχνογνωσία επί του θέματος και καλόν είναι να ενημερωθούμε πάνω σ’ αυτή, αν και δεν έχουμε ίδια προβλήματα ασφαλείας και η χώρα λόγω μικρής έκτασης κινητοποιείται ταχύτερα και κορυφώνει με ελάχιστη προειδοποίηση την ετοιμότητά της.

H διαφορά μας με το Iσραήλ, τουλάχιστον στο θέμα της θητείας, που είναι και το ζητούμενο, έγκειται στην αναπτυχθείσα στην κοινωνία του «κουλτούρα θητείας», με βασικό συστατικό ότι μπορεί η άμυνα να σχεδιάζεται και να λειτουργεί από τους επαγγελματίες στρατιωτικούς... όμως παραμένει υπόθεση όλου του λαού. Eδώ, με μια έρευνα στο Διαδίκτυο, η θητεία χαρακτηρίζεται... βάρος της κοινωνίας... χαμένος χρόνος... τροχοπέδη για τους νέους... αναχρονιστικός θεσμός που πρέπει να καταργηθεί. Nα ανατεθεί η άμυνα στους επαγγελματίες (επαγγελματικός στρατός) και να αποσυνδεθεί από τον λαό.

Kαι ναι μεν η κατάργησή της –για την ώρα– δεν συζητείται, η διάρκειά της όμως έχει μπει και πάλι στο στόχαστρο, για να χρησιμοποιήσουμε στρατιωτική έκφραση. Tο μήκος της θητείας είναι σε απόλυτη συνάφεια με την επάνδρωση των μονάδων και αυτή με την ετοιμότητά τους. Eτσι η διάρκεια της θητείας λειτουργεί σαν μια σοβαρή συνιστώσα κυρίως της ετοιμότητας, με παρενέργειες όμως και σε άλλους τομείς, όπως είναι η εσωτερική λειτουργία των μονάδων, η εκπαίδευση, η οργάνωση κ.λπ.

Tα τελευταία χρόνια φθάσαμε, ύστερα από κατά διαστήματα μειώσεις, σε θητεία εννεάμηνη και υπήρχε προϊδεασμός και για εξάμηνη. H μακρά περίοδος ειρήνης και ένα διάχυτο κλίμα «ήσσονος προσπαθείας» που ταλανίζει και άλλους τομείς σ’ αυτή τη χώρα, συνεπικουρούμενο και από την ψηφοθηρική τάση των πολιτικών κομμάτων, υπαγόρευσαν στο παρελθόν αλλεπάλληλες μειώσεις στον χρόνο θητείας. Oύτε λίγο ούτε πολύ, έχουν καλλιεργηθεί αρνητικά στερεότυπα για τη θητεία και σ’ αυτό ίσως να συνέβαλαν και οι Eνοπλες Δυνάμεις με τον τρόπο χειρισμού των στρατευμένων. Eντούτοις αυτή είναι συνταγματικά κατοχυρωμένος θεσμός και μάλιστα χωρίς διαχωρισμό αρρένων και θηλέων.

H Aκαδημία Aθηνών, σε έκδοσή της με τίτλο «Δημογραφία και Aμυνα» του 2009, παίρνει θέση στο θέμα της διάρκειας της θητείας. Tο κριτήριο γι’ αυτήν δεν μπορεί να είναι άλλο από τον χρόνο που απαιτείται, ώστε ένας νέος με παντελή άγνοια των στρατιωτικών πραγμάτων να καταστεί ικανός μαχητής και απολυόμενος, να ενταχθεί στην εφεδρεία, για την περίπτωση που η πατρίς τον χρειασθεί σε ώρα ανάγκης. Aυτός ο χρόνος, υπολογίζοντας τις απαιτήσεις σε εκπαίδευση –σημειώνει η έκδοση– δεν μπορεί να είναι μικρότερος των δεκαέξι μηνών και τον εξηγεί με τα στάδια εκπαίδευσης. H άποψη ότι ο σημερινός νέος αφομοιώνει ταχύτερα τα διδασκόμενα και δεν απαιτείται μακρά θητεία, δεν είναι ορθή, διότι τείνουμε να παραβλέπουμε το είδος της στρατιωτικής εκπαίδευσης, το οποίο... «δεν περιορίζεται στην απόκτηση κάποιων γνώσεων και μόνο, αλλά συμπληρώνεται με την εξάσκηση, σωματική και ψυχική, την προσαρμογή και συνεργασία μέσα σε ένα σύνολο, την αυτενέργεια κάτω από ορισμένες συνθήκες, την πειθαρχία και τον αυτοέλεγχο. Yπ’ όψιν και το θέμα των ηθικών δυνάμεων του ατόμου - μαχητή που έχει ως απαραίτητη προϋπόθεση τον υψηλό φρονηματισμό και τον πατριωτισμό. O απρόθυμος ιδιώτης πρέπει να μετατραπεί σε πρόθυμο για θυσίες μαχητή, στο όνομα της πατρίδος που καλείται να ασφαλίσει». H στρατιωτική εκπαίδευση δεν είναι μόνο μάθηση, αλλά κυρίως βίωση και αυτή η τελευταία είναι που στρατιωτικοποιεί τον νέο.

Tο θέμα της θητείας αφορά κυρίως στον Στρατό Ξηράς, διότι η φύση και το έργο των άλλων κλάδων –Nαυτικού και Aεροπορίας– επέβαλαν εξ αρχής υψηλά ποσοστά εξειδικευμένου μόνιμου - επαγγελματικού προσωπικού. Oμως ο Στρατός Ξηράς θα συνεχίσει να στηρίζεται στον θεσμό της υποχρεωτικής στράτευσης και θα τον ταλανίζει πάντοτε ο χρόνος θητείας για ικανοποιητική επάνδρωση και ετοιμότητα. Προσέτι, πρέπει να αποβλέπει σε καλά εκπαιδευμένη εφεδρεία, διότι με αυτήν θα πολεμήσει, έστω και αν όλοι απευχόμεθα την περίπτωση. Σήμερα, ως έχουν τα πράγματα, ίσως δεν παράγουμε υψηλής μαχητικότητας εφεδρεία.

Προαναφέρθηκε να ανατεθεί η άμυνα σε «επαγγελματικό στρατό». Tέτοιοι στρατοί είναι αυτοί των μεγάλων χωρών, οι οποίες δεν θα κληθούν να πολεμήσουν «υπέρ βωμών και εστιών», αλλά εκστρατεύουν σε πολέμους ανά τον κόσμο, για την υπεράσπιση υπερποντίως των συμφερόντων τους. Δεν είναι αυτή η δική μας περίπτωση, ούτε και έχουμε τα ανώδυνα θέματα ασφαλείας των ευρωπαϊκών χωρών, οι οποίες συνεχώς μειώνουν το στρατιωτικό δυναμικό τους. Eίμεθα διαφορετική περίπτωση και απαιτείται διαφορετική αντιμετώπιση. Oύτε και πρέπει να επαναπαυθούμε στο γεγονός ότι ανήκουμε στο NATO και στην E.E. O επαγγελματικός στρατός έχει υψηλό κόστος και στη δική μας περίπτωση μπορεί να υπάρξει σε μικρό ποσοστό και μόνο για την κάλυψη αναγκών σε εξειδικευμένο προσωπικό για τα πολεμικά μέσα υψηλής τεχνολογίας. H αποσύνδεση της άμυνας από τη λαϊκή βάση της και η μετατόπιση της ευθύνης στον επαγγελματικό στρατό δεν ανταποκρίνεται στο αμυντικό πρόβλημά μας.
Eπίσης προαναφέρθηκε ότι δεν υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ αρρένων και θηλέων στον θεσμό της υποχρεωτικής στράτευσης. Aν αναλογισθούμε ότι η δεξαμενή άντλησης ανθρώπινου δυναμικού για στράτευση συνεχώς μικραίνει λόγω του δημογραφικού μας προβλήματος, ήλθε η ώρα να σκεφθούμε την υποχρεωτική θητεία γυναικών, για κάλυψη θέσεων σε μονάδες διοικητικής μέριμνας, μετόπισθεν, προς εξοικονόμηση αρρένων για μονάδες μάχιμες α΄ γραμμής. Hδη ο στρατός μας διαθέτει γυναίκες από πολλών ετών, σε εθελουσία βάση, με βαθμούς υπαξιωματικού και αξιωματικού, όμως παραδόξως δεν διαθέτει γυναίκα - στρατιώτη.

Oπως έχουν τα πράγματα σήμερα, μια απόφαση σύμφωνη προς τα εκτεθέντα, πρέπει να ληφθεί σύντομα, ώστε να αποτραπεί η χειροτέρευση της κατάστασης. Aν στο μέλλον οι συνθήκες και το περιβάλλον ασφαλείας της χώρας βελτιωθούν, τι εμποδίζει να επανεκτιμηθεί η διάρκεια της θητείας ή και αυτή η θητεία, προς την κατεύθυνση της μείωσης, ή και της διαφοροποίησής της, συνδυάζοντας με αυτήν και κοινωνικές ή μαθησιακές - επαγγελματικές δραστηριότητες.

* O κ. Δ. Σκαρβέλης είναι στρατηγός ε.α., Aκαδημαϊκός.
Source : http://www.enkripto.com/2012/11/blog-post_904.html

Ο εχθρός του Ελληνισμού

Η χώρα μας έχει εισέλθει σε μια περίοδο βαθειάς κρίσεως, η οποία αφορά την ηθική, κοινωνική και οικονομική της υπόσταση. Εύκολα αντιλαμβάνεται κάποιος, ότι αυτή η κρίση έχει βαθειά τις ρίζες της σε επιλογές και ροπές του παρελθόντος, που αν και κάποιος αποστασιοποιημένος και έξω από την
«ελληνική λογική», εύκολα θα έβλεπε, εμείς ως λαός, δεν μπορούσαμε ή δεν θέλαμε να δούμε!

Ίδιον γνώρισμα του Έλ

ληνα, να «βολεύεται» εφήμερα και να αποπέμπει τον μέλλοντα σχεδιασμό, δημιούργησε βάρη, που οι πλάτες του τώρα αδυνατούν να αντέξουν! Την εγγενή αυτή αδυναμία του Έλληνα, ήρθε να εκμεταλλευτεί και να αξιοποιήσει υπέρ του συστήματος, η έξωθεν εξαρτημένη πολιτική νομεκλατούρα της χώρας μας. Στην ρωμαϊκή πρακτική του «άρτον και θεάματα» και «διαίρει και βασίλευε», στηρίχθηκε το μοντέλο της διακυβέρνησης της νεότερης Ελλάδος.

Όμως, τίθεται το ερώτημα: φταίει ο θύτης όταν βρίσκει πρόσφορο το θύμα του; Δηλαδή, όταν ο Έλληνας αρνείται να δει και να θεραπεύσει τις αδυναμίες του, οι οποίες κατ’ επανάληψη τον έχουν θυματοποιήσει, δικαιούται να διαμαρτύρεται για την βορά του από τους ενεδρεύοντες λύκους;

Ο Έλληνας, έχει μικρή μνήμη και μικρή αντίληψη! Όταν μαζικοποιείται, απολύει κάθε αρετή που ενδεχομένως κατά μόνας να είχε. Ναι, αυτός είναι γενικός κανόνας της ψυχολογίας των μαζών. Όμως ο συνήθης άνθρωπος, μόλις αποκοπεί από την μάζα, επανέρχεται στην προτέρα κατάσταση. Ο Έλληνας όμως, παραμένει υπό την επίδραση της μαζικής λογικής και την αφήνει να υποκαταστήσει όποια άλλη είχε πρότερα. Είναι επιρρεπής λοιπόν, στην μεθοδευμένη πλύση εγκεφάλου και την εξωτερικώς κατευθυνόμενη διαμόρφωση της σκέψης του. Αφήνει την διάνοιά του να αλωθεί από «φθηνούς» λαοπλάνους, που εξαγγέλλουν εξοφθάλμως φρούδες ελπίδες και απίθανες υποσχέσεις… Πείθεται εύκολα και παρασύρεται σε επαναλαμβανόμενα ολισθήματα, ξανά και ξανά και ξανά! Δεν εμβαθύνει με αναλυτική σκέψη σε θέματα που αφορούν τα κοινά και το μέλλον του, ιδίως αν μπροστά του παρουσιάζεται η ευκαιρία να βιώσει μια εφήμερη ευμάρεια, ακόμη και αν γνωρίζει ότι αυτή είναι επίπλαστη! Επιδεικνύει ευφυΐα (πονηριά), μόνο προς αυτή την κατεύθυνση και εκεί τελειώνει την νοητική του προσπάθεια.

Προτιμά την φυγοπονία από την επίπονη προσπάθεια, σε όλους τους τομείς. Προτιμά να ασχοληθεί με τετριμμένα θέματα παρά με ουσιαστικά. Προτιμά το ποδόσφαιρο από την πληροφόρηση, την γνώση και την σκέψη. Η διασκέδαση είναι η πρώτη του αξία. Τα υπόλοιπα έπονται! Η φιλοσοφία, στα αυτιά του μέσου νέο-Έλληνα είναι απλά ένα γραφικό άκουσμα… Η προτροπή του δελφικού παραγγέλματος των αρχαίων μας προγόνων «φιλόσοφος γίνου», στον σημερινό Έλληνα ακούγεται αστείο! Πόσο αλήθεια είμαστε μακριά από τους προγόνους μας!

Όσο απομακρυνόμαστε από τις προτροπές και τα παραδείγματα των προπατόρων μας, όσο γυρίζουμε την πλάτη στο παρελθόν μας, την ιστορία μας, τόσο πιο αδυσώπητη τιμωρία θα εισπράττουμε από την σκληρή πραγματικότητα που απειλεί το έθνος μας.

Με την απόσταση λοιπόν από τις καταβολές και τις παρακαταθήκες των αρχαίων προγόνων μας, οδεύουμε τυχοδιωκτικά και καιροσκοπικά, χωρίς σχέδιο, σκοπό ή στόχο. Ένα ερίφιο που ξέφυγε από το κοπάδι λόγω τυφλότητας, είναι θέμα χρόνου να φαγωθεί από τους καιροφυλακτούντες λύκους.
Πόσο εύκολα ο σημερινός Έλληνας, κυριεύεται από ανούσια και φθηνά ιδεολογήματα, που επινόησαν οι επιτήδειοι επικυρίαρχοι της παγκόσμιας εξουσίας, για να παραπλανήσουν τους απαίδευτους ανθρώπους; Όσο εύκολα πέφτει θύμα απατεώνων, μια αγράμματη γιαγιούλα!

Ναι, η παιδεία έχει κτυπηθεί από το σύστημα, για να μας αφαιρεθεί η γνώση και το κριτήριο. Όμως η γνώση δεν αντλείται μόνο από το σχολείο. Υπάρχει το βιβλίο, το διαδύκτιο, ο διάλογος. Δεν υπάρχει δικαιολογία.

Αυτό που μας κάνει παθητικούς στα τεκταινόμενα, είναι η μοιρολατρία και η σβέση της ψυχής μας από την φλόγα της υψιπετούσας πολιτισμικής προέλασης! Γνωρίσματα που είχαν οι πρόγονοι μας και έπλασαν τον γνωστό παγκόσμιο πολιτισμό.

Ακόμη και τώρα που βιώνουμε τα εισπραττόμενα από τις κακές μας επιλογές, την κρίση, περιμένουμε παθητικά να αλλάξει η κατάσταση από μόνη της. Για την ακρίβεια, περιμένουμε να επανέλθει η προτέρα κατάσταση στην οποία ήμασταν καλοβολεμένοι! Εθελοτυφλώντας, αρνούμαστε να πιστέψουμε ότι δεν θα επανέλθουμε στην παλιά ευμάρεια. Επειδή το αρνούμαστε και περιμένουμε παθητικά το «πέρασμα της μπόρας», όποιος έρχεται να μας υποσχεθεί το ποθούμενο, τον ασπαζόμαστε (και τον ψηφίζουμε!). Από το «λεφτά υπάρχουν» έως το «θα επαναφέρω μισθούς, δημόσιους υπαλλήλους και κρατικοποιήσεις» φθηνών πολιτικών απατεώνων, ο Έλληνας θέλγεται από αυτόν που του «χαϊδεύει τα αυτιά» και αποστρέφεται αυτόν που του θυμίζει αλήθειες.

Με την ίδια λογική, αποδεχόταν άκριτα ιδεολογίες που υπόσχονταν ανέφικτες ουτοπίες και επένδυε σε αυτές, αίμα και μισαλλοδοξία! Θυσίαζε την ελευθερία σκέψης των προγόνων του, για να εγκλωβιστεί σε νέα δόγματα που τον έκαναν υποχείριο και όργανο των επικυρίαρχων. Έτσι έφτασε να διαιρεθεί και να αιματοκυλίσει αδελφικό αίμα σε εμφύλιες συρράξεις. Προς τέρψιν τρίτων όμως, που ο ανόητος Έλληνας ποτέ του δεν είδε!

Δεν είδε και δεν βλέπει ακόμα…

Ο Έλληνας σήμερα είναι έτοιμος να ξαναπαίξει το ίδιο έργο, με ξένο σκηνοθέτη. Μόνο που ξεχνά ότι σε αυτά τα έργα, δεν υπάρχει κασκαντέρ και ο ηθοποιός σκοτώνεται αληθινά…!

Μόνο ένας ηλίθιος θα έπαιζε τέτοιο αυτοκτονικό ρόλο και επειδή «τό δίς εξαμαρτείν, ούκ ανδρός σοφού», η επανάληψη του ιδίου σφάλματος, αποδεικνύει την μωρότητα και την βλακεία ενός λαού!
Αντί να εστιάσουμε στα πραγματικά αίτια που μας οδηγούν στο τέλμα σαν λαό, περιχαρακωνόμαστε πίσω από φαιδρά ιδεολογήματα (αριστερά-δεξιά) και ετοιμαζόμαστε να αντιμετωπίσουμε τον «εχθρό»! Όπου «εχθρός» μας είναι ο γείτονας και ο αδελφός μας. Ο ομοιοπαθής μας.

Αλλά ο πραγματικός εχθρός μας είναι ό ίδιος μας ο εαυτός! Εκείνον πρέπει να πολεμήσουμε και να αλλάξουμε! Να αλλάξουμε τρόπο σκέψης και τρόπο συμπεριφοράς. Να επαναφέρουμε τις υψηλές αξίες και τις αρετές που έχουμε κρυμμένες μέσα μας, στο γονίδιό μας. Μακριά από ξενόφερτα και αποτυχημένα ιδεολογήματα. Μόνο τότε, θα μπορέσουμε να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο μέλλον. Μόνο όταν ξαναθυμηθούμε το παρελθόν μας και επανέλθουμε στον φυσικό μας προορισμό: Να προηγούμαστε όλων, σε πνεύμα, ήθος και πολιτισμό!
Από Αχιλλέας Δαυίδ

" Διαβάζοντας" την τουρκική στρατηγική

Γράφει ο Αρματιστής

Το άρθρο με τίτλο [Η ελληνική αντίδραση στο σχέδιο «BALYOZ» («Βαριά»)], αποτελεί μία πολύ ενδιαφέρουσα διαφωτιστική και κατατοπιστική ανάλυση σχετικά με τις Τουρκικές δυνατότητες τον επιθετικό σχεδιασμό των Τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και τις διαχρονικές δικές μας αδυναμίες. Επίσης πολύ ενδιαφέρουσες είναι και οι προτεινόμενες «πολιτικές λύσεις», κατά την άποψη μου όμως ανεπαρκείς για να επιλύσουν το πρόβλημα των Ελληνικών στρατιωτικών δυσχερειών στον Έβρο.

Στην υπόψη ανάλυση θα ήθελα να προσθέσω και κάποιες δικές μου παρατηρήσεις και προτάσεις, όπως παρακάτω:

1. Η γενικότερη σύλληψη της επιχείρησης «Βαριά», η ιδέα ενεργείας της, καθώς και η σχεδίαση του ελιγμού της υπόψη επιχείρησης, αποδεικνύει ότι οι Τούρκοι σχεδιαστές διαθέτουν φαντασία, ρεαλισμό και τόλμη. Η υπόψη διαπίστωση αποτελεί το λογικό αποτέλεσμα μιας σχολής στρατιωτικής και τακτικής σκέψης, που στηρίζεται σε μια μακρά ιστορική παράδοση επεκτατικών και αμυντικών πολέμων. Στη σχεδίαση της επιχείρησης «Βαριά» μπορούμε ακόμη και σήμερα να διαβάσουμε τον ελιγμό της μάχης συντριβής της Ελληνικής Στρατιάς Μικράς Ασίας παρά τω Αφιόν Καραχισάρ την 13η Αυγούστου 1922. Δηλαδή ταχύτατη συγκέντρωση υπέρτερης ισχύος 12 Μεραρχιών Πεζικού απέναντι στις δύο Ελληνικές Μεραρχίες (Ιη και IVη) στη νότια πλευρά της εξέχουσας του Αφιόν, ισχυρή κρούση για διάρρηξη της Ελληνικής τοποθεσίας στο σημείο συνδέσμου των δύο Ελληνικών Μεραρχιών, με ταυτόχρονη υπερκέραση της τοποθεσίας από δυτικά από τρεις Μεραρχίες Ιππικού, στη συνέχεια διαχωρισμό των Ελληνικών δυνάμεων και διαδοχική καταστροφή αυτών.

Αν περιστρέψετε την εικόνα κατά 90 μοίρες αριστερά, θα εμφανιστεί η εικόνα του σχεδίου «Βαριά»

2. Υπόψη ότι στην αποφασιστική μάχη στο κρίσιμο σημείο, από τις 13 Μεραρχίες της Ελληνικής Στρατιάς, ενεπλάκησαν μόνο τρεις (3). Οι υπόλοιπες εννέα (9), απλώς παρακολουθούσαν την εξέλιξη της τραγωδίας αδυνατώντας να επέμβουν στη μάχη.Επίσης κατά τη μάχη συντριβής παρά το Αφιόν, η υπεροχή του Τουρκικού πυροβολικού σε αριθμό, ποιότητα υλικού και βεληνεκές, ήταν πολύ απλά, «ΑΠΟΛΥΤΑ ΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΗ». Κατά τον ίδιο τρόπο στην επιχείρηση «Βαριά», μπορούμε να διαβάσουμε τον Τουρκικό ελιγμό κατά την εισβολή στην Κύπρο την 20/7/1974, ή και τον ελιγμό του αντιπάλου κατά την νύκτα των Ιμίων (σε μικρογραφία βεβαίως, αλλά με αποτελέσματα απείρως σημαντικότερα).

3. Η οποιαδήποτε επιχείρηση της Τουρκίας στον Έβρο, ανεξάρτητα προς ποια περιοχή και κατεύθυνση θα εκδηλωθεί, θα πρέπει να αναμένουμε ότι θα συνοδεύεται με ενέργειες ισχυρών δυνάμεων καταδρομών και αλεξιπτωτιστών μεταφερομένων με Ε/Π στο πίσω όριο της Ελληνικής τοποθεσίας και ειδικότερα για την κατάληψη και τον έλεγχο των διαβάσεων της οροσειράς που διαχωρίζει την κοιλάδα του Έβρου από την πεδιάδα της Κομοτηνής.

4. Εκείνο επίσης που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση, είναι η επιλογή από τους Τούρκους σχεδιαστές του κατάλληλου σημείου στο οποίο κάθε φορά επιδιώκουν την επίτευξη αποφασιστικού αποτελέσματος. Η επιλογή αυτή η οποία πάντα τους «βγαίνει», φανερώνει μια πολύ καλή και σε βάθος γνώση του εδάφους, ανάλυση της καταστάσεως και όλων των παραγόντων που την επηρεάζουν, καθώς και των ευπαθών σημείων και αδυναμιών της Ελληνικής αμυντικής διάταξης. Τον Αύγουστο του 1922 επέλεξαν το σημείο συνδέσμου των Ιης και IVης Ελληνικών Μεραρχιών, με τα τεράστια αφύλακτα κενά, τις αδυναμίες επάνδρωσης και κατοχής των εκατέρωθεν Κέντρων Αντιστάσεως, καθώς επίσης και τις αδυναμίες ενίσχυσης της προσβαλλόμενης περιοχής από τις στρατηγικές εφεδρείες της Στρατιάς. Η προσδοκώμενη επιτυχία στο σημείο της κρούσης θα είχε σαν αποτέλεσμα το διαχωρισμό των Ελληνικών δυνάμεων και την ώθηση όλων όσων θα βρίσκονταν ανατολικά του σημείου της διάρρηξης προς βορρά και βορειοδυτικά, όπως και τελικά έγινε. Για να επιτύχουν σε σύντομο χρόνο και με απόλυτη βεβαιότητα την διάρρηξη, διέθεσαν για την επίθεση στο σημείο συνδέσμου των δύο Ελληνικών Μεραρχιών, τέσσερις (4) δικές τους Μεραρχίες και το μέγιστο του διατιθέμενου πυροβολικού τους. Δηλαδή (12) Τουρκικά Συντάγματα Πεζικού εναντίον δύο (2) Ελληνικών. Κατ’ αντιστοιχία στο σχέδιο «Βαριά» επιλέγεται για την επίτευξη της διάρρηξης και τον διαχωρισμό των Ελληνικών δυνάμεων το Ποτιστικό ρέμα, το οποίο είναι όντως ένα πολύ ευαίσθητο τμήμα της Ελληνικής αμυντικής τοποθεσίας και όλοι το γνωρίζουν, όπως όλοι γνώριζαν ότι η νότια πλευρά της εξέχουσας του Αφιόν ήταν η αχίλλειος πτέρνα του Α΄ ΣΣ και της Στρατιάς, αλλά κανένας δεν έπραττε κάτι. Το Ποτιστικό ρέμα αποτελούσε κάποτε το όριο των ΧΙΙης και ΧVΙης Eλληνικών Μεραρχιών και δεν γνωρίζω αν συνεχίζει και σήμερα να αποτελεί όριο γειτονικών σχηματισμών. Οπωσδήποτε όμως δεν παύει να στοιχίζει ένα άξονα επιθέσεως από ανατολικά προς δυτικά, που οδηγεί ταχέως σε αποφασιστικό αποτέλεσμα. Επίσης στο σχέδιο «Βαριά», για την επιδιωκόμενη διάρρηξη στη περιοχή της Μάνδρας, διατίθενται τέσσερις (4) Μ/Κ και ΤΘ Ταξιαρχίες, με τις οποίες επιτυγχάνεται η απαραίτητη συγκέντρωση συντριπτικής ισχύος έναντι των εκεί Ελληνικών δυνάμεων.

5. Οι αδυναμίες που αναφέρονται παραπάνω αναφορικά με τις Ελληνικές στρατιωτικές επιλογές αποτελούν ίσως, το πλέον χαρακτηριστικό αποτέλεσμα της κατάστασης στην οποία περιέρχεται μια δύναμη, που παραμένει παθητικά αγκιστρωμένη σε μια τοποθεσία επί μακρύ χρονικό διάστημα, «περιμένοντας τους βαρβάρους». Η χρόνια ακινησία παγώνει τη σκέψη της και τις επιλογές της. Η οικειοθελής αφαίρεση από τις δυνατότητές μιας δύναμης του «Επιθετικού Πνεύματος», και η πρόσδεσή της σε ένα στείρο και αναποτελεσματικό αμυντικό δόγμα, έχει σαν αποτέλεσμα την σταδιακή μετατροπή της σε «τοπομαχική δύναμη». Οι προκλήσεις που τίθενται στις ηγεσίες για την αποτροπή μιας τέτοιας κατάστασης ή την ανατροπή της εφόσον έχει παγιωθεί, είναι τεράστιες. Η καλλιέργεια του επιθετικού πνεύματος μέσα από μια απαιτητική και άκρως ρεαλιστική εκπαίδευση, οι Τακτικές Ασκήσεις Μετά Στρατεύματος ή Άνευ (ΤΑΜΣ και ΤΑΑΣ), στις οποίες θα δίνεται έμφαση στις επιθετικές επιχειρήσεις ευρείας κλίμακας, καθώς και η εκπαίδευση των Σχηματισμών και Μονάδων σε μακρές τακτικές κινήσεις, αποτελούν μια πολύ καλή μέθοδο. Έτσι για την ιστορία, όταν ήμουν νεαρός διοικητής Ίλης Μέσων Αρμάτων, (έτος 1978) είχα λάβει μέρος με την Ίλη μου σε μια μεγάλης διάρκειας και πολύ απαιτητική ΤΑΜΣ διπλής ενεργείας, που προέβλεπε την επίθεση ενός Τακτικού Συγκροτήματος Μ/Κ Τάγματος Πεζικού από την περιοχή του τριγώνου προς νότο, προς την τοποθεσία του Ποτιστικού ρέματος.

6. Το εδαφικό ανάγλυφο του Ν. Έβρου, καθώς και η απουσία ικανών εισδυόντων και εγκαρσίων δρομολογίων, δεν επιτρέπει την ταχεία και έγκαιρη μετάγγιση δυνάμεων μεταξύ βορείου κεντρικού και νοτίου Έβρου. Η κρίσιμη αυτή αδυναμία επιβάλει όπως οι δυνάμεις οι αναγκαίες για την άμυνα των παραπάνω περιοχών, (ΜΕ ΒΑΣΗ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΔΥΣΜΕΝΕΣΤΕΡΟ ΣΕΝΑΡΙΟ), να βρίσκονται από τώρα στις προβλεπόμενες θέσεις τους. Αυτό είχε γίνει απόλυτα αντιληπτό από το 1974 και οι τότε ηγεσίες έψαχναν λύσεις προκειμένου να παρεμβληθεί ένας ακόμη σχηματισμός μεταξύ των ΧΙΙης και ΧVIης Μεραρχιών Πεζικού. Δυστυχώς όμως οι Νατοϊκές υποχρεώσεις, τα τοπικά συμφέροντα που πάντα αποδεικνύονται πανίσχυρα και ο από βορά κίνδυνος που τελικά δεν επαληθεύτηκε, κρατούσαν τις δυνάμεις επτά (7) Μεραρχιών πεζικού, δύο Μ/Κ και δύο (2) ΤΘ Ταξιαρχιών, δυτικά του Νέστου, στη περιοχή της κεντρικής και δυτικής Μακεδονίας. Η κρίση του Μαρτίου του 1987 και τα εξ αυτής πικρά συμπεράσματα, τάραξαν τα λιμνάζοντα ύδατα. Αμέσως μετά την υπόψη κρίση, το 50ο Σύνταγμα Πεζικού που είχε προωθηθεί στον κεντρικό Έβρο, παρέμεινε στη θέση του και ένας εξαίρετος αξιωματικός του πεζικού, αλλά πάνω απ΄ όλα «ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ», ανέλαβε να το «μετατρέψει» σε ενισχυμένη Μ/Κ Ταξιαρχία. Στη περιοχή του Λαγού μεταφέρθηκε και το 37ο Σύνταγμα Πεζικού, το οποίο μετέπεσε στην 37 Μ/Κ Ταξιαρχία. Το στρατόπεδο του Λαγού κατασκευάστηκε για την ΧΧΙη ΤΘ Ταξιαρχία. Τελικά η μεν 37 Μ/Κ Ταξιαρχία διαλύθηκε, η δε ΧΧΙη ΤΘ Ταξιαρχία ουδέποτε εγκαταστάθηκε στον Λαγό. Σήμερα και πολύ ορθά, ο καθένας μας δικαιούται να αναρωτιέται αν οι δυνάμεις που βρίσκονται στο βόρειο και κεντρικό Έβρο είναι επαρκείς για να αντιμετωπίσουν μια Τουρκική επιθετική ενέργεια, ανάλογη με αυτή του «σχεδίου» «Βαριά» και αν η ΧΧΙη ΤΘ Ταξιαρχία θα μπορέσει να προωθηθεί έγκαιρα και με ασφάλεια στη περιοχή του βορείου Έβρου.

7. Οπωσδήποτε αποτελεί αδήριτη ανάγκη, η οδός Νέα Σάντα - Μ. Δέρειο - Ορεστιάδα να εκσυγχρονιστεί και να αποκτήσει μεγάλη ικανότητα. Ανάλογες όμως ενέργειες είναι απαραίτητο να γίνουν και σε πολλά άλλα εισδύοντα και εγκάρσια δρομολόγια του κεντρικού και του νότιου Έβρου. Θυμάμαι τις οδυνηρές εμπειρίες που αποκόμισα κατά την κρίση του 1987, όταν μέσα από ένα σκυρόστρωτο δρόμο μονής κατεύθυνσης και με πολλά δύσκολα σημεία και παρακαμπτηρίους, προσπαθούσαν να προωθηθούν προς τις θέσεις τους, νύκτα, 2 Μ/Κ τάγματα, 3 Επιλαρχίες, 4 Μοίρες Πυροβολικού και ένας σημαντικός αριθμός μονάδων Διαβιβάσεων Μηχανικού και ΔΜ. Εννοείται ότι τα πάντα είχαν φρακάρει και τίποτε δεν προχωρούσε!

8. Από την άλλη πλευρά η Τουρκική 1η Στρατιά, απολαμβάνει απόλυτη ελευθερία κινήσεων. Το πεδινό έδαφος της Ανατολικής Θράκης, καθώς και τα πολλά εισδύοντα και εγκάρσια δρομολόγια, της επιτρέπουν να μετακινήσει ταχύτατα μεγάλο όγκο δυνάμεων προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, προκειμένου να συγκεντρώσει, στο χώρο που θα επιλέξει, την «κρίσιμη μάζα» για την επίτευξη του αποφασιστικού αποτελέσματος.

9. Οι στρατηγικές εφεδρείες της 1ης Ελληνικής Στρατιάς, αποτελούμενες από δύο Μ/Κ και μία ΤΘ Ταξιαρχίες, συνεχίζουν να παραμένουν εγκατεστημένες στη κοιλάδα του Αξιού, στις ίδιες θέσεις με αυτές του «από βορρά κινδύνου», 400 και πλέον χλμ μακριά από το πιθανό θέατρο επιχειρήσεων, «φυλάγοντας τα σύνορα με τα Σκόπια»! Και πάλι θα κάνω ανάλογες συγκρίσεις με την μάχη περί το Αφιόν το 1922, όταν η μεν Μεραρχία Ιππικού, η μόνη δηλαδή ταχυκίνητη εφεδρεία της Στρατιάς βρισκόταν 100 χλμ δυτικά του πεδίου της μάχης και δεν μετακινήθηκε από τη θέση της, οι δε Μεραρχίες του Β’ Σώματος Στρατού συνέχιζαν να παραμένουν ακίνητες 50 χλμ βόρεια του πεδίου της μάχης.

10. Ένα άλλο πολύ σημαντικό ζήτημα είναι η «Επάρκεια» των διατιθέμενων δυνάμεων. Πιστεύω ότι η Ελληνική ηγεσία οδηγήθηκε σε μειώσεις ή ακόμη και σε διάλυση Μ/Κ και ΤΘ σχηματισμών και μονάδων όχι λόγω επανεκτίμησης της κατάστασης και ασφαλούς διαπίστωσης ότι οι τότε διατιθέμενες δυνάμεις ήταν υπέρ-επαρκείς, αλλά εξ αιτίας της λειψανδρίας και της διάχυτης φοβίας προς τις πλήρως επιστρατευόμενες Μ/Κ και ΤΘ μονάδες. Έτσι φθάσαμε στο σημείο, το βόρειο τμήμα του Έβρου που αντιμετωπίζει και εγγενείς αδυναμίες ενίσχυσης, να στηρίζεται σε δύο Μ/Κ Ταξιαρχίες. Αν θυμάμαι καλά και το 1979 η κατάσταση ήταν περίπου ίδια με τη σημερινή από άποψη δυνάμεων, ίσως και πολύ καλύτερη, διότι τότε διαθέταμε μονάδες με πολύ καλή επάνδρωση. Δύο πλήρη Μ/Κ Τάγματα, τέσσερα απλά τάγματα, τρεις Επιλαρχίες με 140 άρματα και πέντε Μοίρες Πυροβολικού.Ακούω συχνά τη φράση ότι ο Έβρος δεν χωράει παραπάνω δυνάμεις!!! Στο σχέδιο «Βαριά» όμως, οι Τούρκοι χρησιμοποιούν στον άξονα του Ποτιστικού ρέματος που δεν διαθέτει και μεγάλη χωρητικότητα, τέσσερις Μ/Κ και ΤΘ Ταξιαρχίες με 18 Μονάδες ελιγμού και οκτώ (8) οργανικές Α/Κ Μοίρες Πυροβολικού με 182 Α/Κ πυροβόλα!!! Βασικά θεωρώ τις εκτιμήσεις του τύπου «δεν χωράει περισσότερα» αόριστες και «πονηρές». Για να μην επεκτείνω περισσότερο το υπόψη θέμα, θα αναφερθώ σε ένα άλλο στρατό, τον Ισραηλινό και για το πώς αντιλαμβάνεται τα ζητήματα «Επάρκειας των Δυνάμεων». Εξετάζοντας ειδικότερα τη Βόρεια Διοίκηση του Ισραήλ (αντίστοιχη Σώματος Στρατού), που έχει τομέα ευθύνης το μέτωπο του Λιβάνου και τα υψώματα του Γκολάν, με ένα μήκος μετώπου αντίστοιχο με αυτό του Έβρου, θα δούμε ότι διαθέτει τις ακόλουθες δυνάμεις:

• 1 ΤΘ Μεραρχία ενεργή, 1 Μ/Κ Μεραρχία Πεζικού ενεργή και τρεις (3) ΤΘ Μεραρχίες reserve (επιστρατευόμενες δηλαδή), οι οποίες, περίπου, περιλαμβάνουν:

• 9 Μ/Κ Ταξιαρχίες Πεζικού (οι 7 reserve) 9 ΤΘ Ταξιαρχίες (οι 7 reserve), 1 Ταξιαρχία Πεζικού (reserve). Δηλαδή:

• 27 Μ/Κ ΤΠ (τα 21 reserve), 27 Επιλαρχίες Αρμάτων (οι 21 reserve), 4 Τάγματα Πεζικού (τα 3 reserve).
• Οι παραπάνω πράγματι εντυπωσιακές δυνάμεις, μπορούν να ενισχυθούν άμεσα από αντίστοιχες της Κεντρικής Διοίκησης, η οποία διαθέτει, 1 ενεργή ΤΘ Μεραρχία και 2 reserve, μία 1 Μεραρχία Αλεξιπτωτιστών (με 1 ενεργή και 2 reserve ταξιαρχίες) και δύο εδαφικές Μεραρχίες.

11. Προσθέστε ακόμη στα όσα αναφέρονται παραπάνω και τα ακόλουθα:

α. Η βασική αρχή του πολέμου «Εκλογή του σκοπού και εμμονή σ' αυτόν», που περιγράφεται ως η επιδίωξη της καταστροφής των εχθρικών δυνάμεων και η επιβολή της θελήσεώς σου επί του αντιπάλου, διαπερνά κάθετα την Τουρκική στρατιωτική στρατηγική και σχεδίαση, όπως αποδεικνύει ο σχεδιασμός της επιχείρησης «Βαριά».

β. Η άλλη αρχή του πολέμου, «Επιθετικό Πνεύμα», που καθορίζει ότι μόνο με τη διεξαγωγή επιθετικών επιχειρήσεων είναι δυνατό να επιτευχθεί ο σκοπός του πολέμου, δηλαδή η καταστροφή των εχθρικών δυνάμεων, χαρακτηρίζει όλες τις επιλογές των Τουρκικών Ε.Δ., όπως θαυμάσια αποτυπώνεται στο άρθρο. Η οργάνωση της 1ης Τουρκικής Στρατιάς με σημαντικό αριθμό Μ/Κ και ΤΘ Ταξιαρχιών, με πολλές και επαρκείς μονάδες ελιγμού, με πανίσχυρο πυροβολικό, με συντάγματα Μηχανικού που διαθέτουν δυνατότητες διάσπασης Ν/Π και ζεύξης όλων των ειδών των κωλυμάτων, με τη διάταξη των Ταξιαρχιών σε βάθος προκειμένου να προωθηθούν στο χώρο που θα επιλέξουν για την αποφασιστική κρούση, με πυραυλικά συστήματα, με UAVs και με μεγάλες δυνατότητες ενίσχυσης των παραπάνω δυνάμεων με Μ/Κ και ΤΘ Ταξιαρχίες από την Ανατολία, καθώς και με δυνάμεις Καταδρομών, φανερώνει ένα πανίσχυρο στρατηγικό σχηματισμό με μεγάλες επιθετικές δυνατότητες και αποστολή την καταστροφή των Δυνάμεων του Δ΄ Σώματος Στρατού.

γ. Επειδή η δική μας πλευρά έχει οχυρωθεί πίσω από ένα αμυντικό δόγμα «διεξαγωγής παθητικής Άμυνας περιοχής επί της γραμμής των συνόρων, χωρίς ιδέα υποχώρησης», το οποίο στη πραγματικότητα ισοδυναμεί με ένα δόγμα εθελούσιου ευνουχισμού, αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η πρωτοβουλία των ενεργειών να έχει παραχωρηθεί ολοκληρωτικά στην Τουρκία. Ως εκ τούτου η Τουρκική ηγεσία διατηρεί τη δυνατότητα να επιτύχει σε βάρος μας, τουλάχιστο στρατηγικό αιφνιδιασμό.

δ. Άμεσο αποτέλεσμα όλων όσων προαναφέρθηκαν αποτελεί η δυνατότητα των Τουρκικών δυνάμεων να εφαρμόσουν σχετικά εύκολα μια άλλη πολύ σημαντική αρχή του πολέμου, ίσως μάλιστα τη σημαντικότερη, αυτή της «Συγκέντρωσης», που ορίζεται ως η συγκέντρωση του μεγίστου επιτρεπομένου από την κατάσταση αριθμού μέσων και δυνάμεων στον αποφασιστικό τόπο και στο κατάλληλο χρόνο .. ώστε να μπορέσουμε με αριθμητικά κατώτερες δυνάμεις να επιτύχουμε αποφασιστική υπεροχή έναντι του αντιπάλου. Η αξία αυτής της αρχής επαυξάνεται ακόμη περισσότερο από τη χρησιμοποίηση ανωτέρων οπλικών συστημάτων και μέσων.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ:

Τα ερωτηματικά που υφίστανται αναφορικά με τη μεταφορά της ΧΧΙ ΤΘ Ταξιαρχίας στον βόρειο Έβρο, επιβάλουν είτε την μεταφορά της από τώρα στην υπόψη περιοχή, είτε τη συγκρότηση μιας ακόμα Μ/Κ Ταξιαρχίας στο βόρειο Έβρο.

Η μορφή του αμυντικού αγώνα στον Έβρο θα πρέπει να αλλάξει. Οι Μ/Κ και ΤΘ Ταξιαρχίες που βρίσκονται ήδη στην περιοχή του Έβρου θα πρέπει να διαφυλαχθούν και να μην εμπλακούν αμέσως στον αμυντικό αγώνα, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για την διεξαγωγή επιχειρήσεων που θα έχουν αποφασιστικά αποτελέσματα, είτε μέσω της καταστροφής σημαντικών εχθρικών δυνάμεων που θα δημιουργήσουν προγεφυρώματα δυτικά του Έβρου, είτε για τη μεταφορά των επιχειρήσεων στην Αν. Θράκη. Αυτό επιβάλει την συγκρότηση κάποιων Συνταγμάτων Πεζικού τα οποία θα αναλάβουν την διεξαγωγή άμυνας περιοχής στις ήδη υπάρχουσες οχυρωμένες αμυντικές τοποθεσίες. Η οργάνωση και η αποστολή των υπόψη Συνταγμάτων θα πρέπει να είναι τελείως διαφορετική από αυτή των παλαιών «τοπομαχικών». Θα πρέπει να διαθέτουν αυξημένη κινητικότητα και να κατέχουν από τώρα με περιορισμένες δυνάμεις τακτικά εδάφη ιδιαίτερης σημασίας, να τηρούν δε το μεγαλύτερο μέρος της δύναμής τους σε ετοιμότητα για αμυντική εγκατάσταση στις τοποθεσίες όπου θα εκδηλωθεί η κύρια εχθρική προσπάθεια, προκειμένου να απορροφήσουν την αρχική κρούση, να διατηρήσουν σταθερά το έδαφος και τις θέσεις τους και στη περίπτωση που παρακαμφθούν να υποβοηθήσουν τις αντεπιθέσεις των Μ/Κ και ΤΘ Ταξιαρχιών.

Η ισχύουσα τριαδική σύνθεση των Μ/Κ και ΤΘ Ταξιαρχιών θα πρέπει να θεωρηθεί ανεπαρκής σε μαχητική ισχύ και πρέπει να ενισχυθεί άμεσα είτε με τέταρτη μονάδα ελιγμού, είτε με αύξηση του αριθμού των Υπομονάδων. Ανάλογη μέριμνα πρέπει να ληφθεί και για τις Α/Κ Μοίρες πυροβολικού. Η σχέση Α/Κ πυροβόλων στη Θράκη μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας σε 168 προς 700 (+) είναι κάτι πολύ χειρότερο από δυσμενής αν ληφθεί υπόψη και η ποιότητα του υλικού.

Για τη διατήρηση ανοικτών των διαβάσεων της οροσειράς Σάπκα - Κελεμπέκ – Μπουκατέ – Τσοπάν, δηλαδή των διαβάσεων της Ατάρνης, της Κίρκης - Συκοράχης, της Κυριακής, του Μεγάλου και Μικρού Δερείου και άλλων δευτερευουσών, επιβάλλεται η ανάληψη της ευθύνης του υπόψη ορεινού όγκου από τώρα, από δύναμη τουλάχιστο Ταξιαρχίας Πεζικού (+), ενισχυμένης με Μοίρα ή Μοίρες Καταδρομών.

Τουλάχιστο η ΤΘ Ταξιαρχία και η μία Μ/Κ που βρίσκονται στη περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας, «φυλάγοντας τα σύνορα με τα Σκόπια», θα πρέπει να προωθηθούν ανατολικότερα (Σέρρες, Δράμα, Καβάλα, Ξάνθη, Κομοτηνή). Και οπωσδήποτε ήταν μεγάλο λάθος η διάλυση της ΧΧΙΙας ΤΘ Ταξιαρχίας και επιβάλλεται να επανεξεταστεί η επανασυγκρότηση της.

Η πρόθεση για την προμήθεια ΤΟΜΑ έναντι 2 δις ΕΥΡΩ θα πρέπει να μπει στο ντουλάπι πάραυτα. Είναι αδιανόητο να θέλεις να αγοράσεις ΤΟΜΑ όταν το μόνο σύγχρονο πυροβολικό σου είναι τα 24 Pz2000. Με δύο δις ΕΥΡΩ θα καταστεί δυνατό, όλες οι Α/Κ ΜΜΠ να διαθέτουν από 24 Α/Κ πυροβόλα Pz2000 και θα περισσέψουν χρήματα για την προμήθεια κάποιου πυραυλικού συστήματος μεγάλου βεληνεκούς καθώς και μεταχειρισμένων ΤΟΜΑ.

Θα είναι πολύ χρήσιμο όλοι οι αξιωματικοί, μα πάνω απ' όλα οι πολιτικοί, να ξαναδιαβάσουν τις Ελληνοτουρκικές συγκρούσεις, ιδιαίτερα την τελευταία μάχη της Μικρασιατικής εκστρατείας, δηλαδή τη μάχη στην εξέχουσα του Αφιόν την 13η Αυγούστου 1922. Ίσως εκεί να αναγνωρίσουν πολλές ομοιότητες στις παραλείψεις στις αδυναμίες και στις διαχρονικές μας ανεπάρκειες, με τα όσα παρατηρούνται σήμερα στον Έβρο.

Επιθεώρησις Αρxιστρατήγου Χατζηανέστη εν Μικρά Ασία...

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Γνωρίζω ότι οι παραπάνω προτάσεις γράφονται από δική μου προσωπική επιθυμία και ανάγκη και καμιά απολύτως σημασία δεν πρόκειται να δείξει κάποιος υπεύθυνος για ότι γράφω. Άλλωστε οι υπόψη προτάσεις δεν μπορούν να υλοποιηθούν κάτω από ένα αντιστρατιωτικό πνεύμα που καλλιεργείται συστηματικά και πολύ «πονηρά» τα τελευταία χρόνια, από κατευθυνόμενους παπαγάλους διαφόρων χρωμάτων, ή κάτω από καθεστώς απαξίωσης της θητείας και τραγικής λειψανδρίας, θητείας εννέα μηνών, αφθονίας αναβολών Ι3 Ι4 και Ι5, ανυπότακτων, φυγόστρατων, βολεμένων, «ρουσφετιών», άνισης μεταχείρισης των κληρωτών και διαχωρισμού τους σε «καλόπαιδα και κωλόπαιδα», χαλαρής εκπαίδευσης, και πολλών άλλων φρούτων.

Βεβαίως όλες οι στρατιωτικές ηγεσίες γνωρίζουν τα προβλήματα, ξέρουν ποιες είναι οι ενδεδειγμένες λύσεις και αγωνίζονται μέσα σε ασφυκτικά πλαίσια, για να διατηρήσουν ψηλά το επίπεδο της ετοιμότητας των μονάδων. Οι λύσεις όμως απαιτούν πολιτική απόφαση, σταθερή βούληση και πολιτικό θάρρος. Την ώρα της κρίσης όμως, το ανάθεμα θα πέσει πάνω στις στρατιωτικές ηγεσίες και οι πολιτικοί θα απεκδυθούν των ευθυνών τους, ως συνήθως.

Όταν ο Χατζανέστης ανέλαβε αρχιστράτηγος και επισκέφτηκε την εξέχουσα του Αφιόν, ρώτησε τους επιτόπου στρατηγούς. «Πως κοιμάστε ήσυχοι;». Δυστυχώς όμως και αυτός στη συνέχεια κοιμήθηκε ήσυχος και τα αποτελέσματα τα γνωρίζουμε. Επίσης συνεχίζοντας την αναφορά μου σε κείνη την εποχή, όταν κάποιος μικρός αξιωματικός είπε στο σωματάρχη του Α΄ Σώματος Στρατού υποστράτηγο Τρικούπη, ότι από το ορεινό και αφύλακτο πέρασμα του Τσάι Χισάρ, οι Τούρκοι μπορούν να περάσουν κάποιες δυνάμεις και να βρεθούν στα νώτα της Ελληνικής παράταξης, ο στρατηγός κεραυνοβόλησε το «θρασύ» με το βαθυστόχαστο … «ο κυκλών κυκλούται»! Βεβαίως ο θρασύς μικρός είχε δίκιο, διότι οι Τούρκοι στις 13/8/1922, πέρασαν από το «αδιάβατο» και αφύλακτο πέρασμα, το V Σώμα Ιππικού με τρεις Μεραρχίες Ιππικού... Στις 20/8/1922 ο Τρικούπης ήταν αιχμάλωτος του Κεμάλ. Η κυβέρνηση για να τον «ανταμείψει», στις 21/8/1922, τον έχρισε αρχιστράτηγο!!


Source :http://www.enkripto.com/2010/09/balyoz_08.html

Απόκτηση πυρηνικών όπλων από Τουρκία, Αίγυπτο, Σαουδική Αραβία λόγω Ιράν

Την πεποίθησή του ότι η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από το Ιράν θα οδηγήσει σε εξάπλωση των πυρηνικών στη Μέση Ανατολή επανέλαβε ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Εhud Barak σε συνέντευξη στη βρετανική Daily Telegraph, θέση που έχει υποστηρίξει επίσημα στο παρελθόν και ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu. Όπως σημειώνει ο Εhud Βarak, η κατασκευή πυρηνικών όπλων από το Ιράν θα οδηγήσει σε κούρσα εξοπλισμών στη Μέση Ανατολή με αποτέλεσμα την πυρηνικοποίηση της Σαουδικής Αραβίας, της Τουρκίας και της Αιγύπτου.  Η πυρηνική επιλογή (nuclear option) της Άγκυρας δεν εδράζεται σε κάποιες υπερεκτιμημένες αναφορές υπηρεσιών πληροφοριών ή σε απαισιόδοξες προβλέψεις διεθνών αναλυτών, αλλά στο κλασσικό δίλημμα ασφαλείας που θα αντιμετωπίσει η γειτονική χώρα την επομένη μιας ιρανικής πυρηνικής δοκιμής. Τα κυριότερα κίνητρα που οδηγούν ένα κράτος στην απόφαση απόκτησης πυρηνικού οπλοστασίου είναι:

1. Ο πυρηνικός κίνδυνος από αντίπαλο κράτος. Σύμφωνα με τη διεθνή πρακτική, αν μία μη πυρηνική χώρα αντιμετωπίζει κάποια σοβαρή απειλή ή διακυβεύονται ζωτικά της συμφέροντα (όπως η εδαφική ακεραιότητα), η απόκτηση πυρηνικών όπλων αποτελεί μία από τις βασικές επιλογές για την ενίσχυση της αμυντικής της ικανότητας.
2. Ο εκκολαπτόμενος πυρηνικός κίνδυνος. Η Τουρκία αισθάνεται απειλή για την ασφάλειά της από το πυρηνικό πρόγραμμα που φαίνεται πως αναπτύσσει η Τεχεράνη, ακόμα και αν η ίδια δεν θεωρεί προς το παρόν ότι αποτελεί στόχο.
3. Η συντριπτική συμβατική υπεροχή αντίπαλης χώρας. Η Τουρκία με την εφαρμογή μεγαλεπήβολων εξοπλιστικών προγραμμάτων έχει σαφέστατη συμβατική στρατιωτική υπεροχή έναντι όλων των πιθανών αντιπάλων της.
4. Η φιλοδοξία για ανάδειξη σε υπερδύναμη περιφερειακής ή παγκόσμιας εμβέλειας. Η φιλοδοξία της Τουρκίας για μεγιστοποίηση της ισχύος της και ανάδειξή της σε περιφερειακή υπερδύναμη αποτελεί πάγιο εθνικό στόχο των εκάστοτε τουρκικών ηγεσιών.
Είναι σαφές ότι η Τουρκία εκπληρώνει ήδη δύο από τα τέσσερα κριτήρια για την απόκτηση πυρηνικών όπλων, ενέργεια που βρίσκει σύμφωνη την τουρκική κοινή γνώμη σύμφωνα με δημοσκόπηση του περασμένου Μαρτίου για λογαριασμό του Κέντρου Οικονομικών Μελετών και Διεθνούς Πολιτικής (Edam) σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.500 ατόμων. Ειδικότερα, στο ερώτημα αν η Τουρκία πρέπει να προχωρήσει στην ανάπτυξη πυρηνικών όπλων ή να υπολογίζει στην προστασία του ΝΑΤΟ, σε περίπτωση που το Ιράν αποκτήσει αυτήν την τεχνολογία, το 54% των ερωτηθέντων απάντησε ότι η Τουρκία πρέπει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Μόνον το 8,2% των ερωτηθέντων θεωρεί επαρκή την πυρηνική αποτροπή του ΝΑΤΟ και τάσσεται κατά της απόκτησης πυρηνικών όπλων ενώ το 34,8% των ερωτηθέντων αντιτίθεται κατηγορηματικά στην απόκτηση από τη χώρα τους πυρηνικής τεχνολογίας για στρατιωτικούς σκοπούς.
Σημειώνεται ότι ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Tayyip Erdoğan ζήτησε πρόσφατα την επίσπευση της κατασκευής των Πυρηνικών Σταθμών για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας ενώ ανακοίνωσε επίσημα ότι έχει εξουσιοδοτήσει το Τουρκικό Συμβούλιο Επιστημονικών και Τεχνολογικών Ερευνών (ΤÜBITAK) να προχωρήσει στην επέκταση του βεληνεκούς των εγχώριων βαλλιστικών βλημάτων. Με δηλώσεις του στις 13 Ιανουαρίου 2012, ο επικεφαλής του ΤÜBITAK, Yücel Altınbaşak γνωστοποίησε ότι έχει εκτελεσθεί ήδη δοκιμαστική βολή πυραυλικού συστήματος βεληνεκούς 500 km, το οποίο επέδειξε πιθανό κυκλικό σφάλμα (CEP) 5m.
Source : http://strategyreports.wordpress.com