Έτοιμα τα νέα όπλα της ψηφιακής εποχής

Το τελευταίο χρονικό διάστημα όλο και πιο συχνά σε Ισραηλινά δημοσιεύματα γίνεται αναφορά στα ηλεκτρομαγνητικά όπλα. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα υπάρχουν φόβοι χρησιμοποίησης τέτοιων όπλων σε ενδεχόμενη επίθεση των ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν. Όπως μάλιστα επισημαίνουν κάποιοι, το Ιράν είναι και αυτό σε θέση να επιτεθεί πρώτο στο Ισραήλ χρησιμοποιώντας τα όπλα της συγκεκριμένης τεχνολογίας. Τι είναι όμως οι ηλεκτρομαγνητικές βόμβες;

Τα πυρηνικά, τα βιολογικά και τα άλλα «όπλα μαζικής καταστροφής» αποτελούν τους χειρότερους φόβους της ανθρωπότητας. Ωστόσο κάποιοι ειδικοί προτιμούν τελευταία ν’ ανησυχούν για μια λιγότερο γνωστή απειλή: τις ηλεκτρομαγνητικές βόμβες (E-bombs), που προαναγγέλλουν την εποχή της κυριαρχίας των μη φονικών όπλων (Non Lethal Weapons) στη διεξαγωγή των στρατιωτικών επιχειρήσεων της ψηφιακής εποχής. Το μόνο καλό μ’ αυτές τις νέου τύπου βόμβες είναι πως δεν σκοτώνουν ανθρώπους, δεν καταστρέφουν κτίρια και εγκαταστάσεις. Κι όμως οι ηλεκτρομαγνητικές βόμβες αποτελούν μεγάλη απειλή για τεχνολογικά ανεπτυγμένες χώρες, όπως οι ΗΠΑ. Θεωρούνται αόρατοι, μαζικοί και ακαριαίοι «δολοφόνοι ηλεκτρικών συσκευών». 

Διαβάστε περισσότερα...

Μπορούν να προκαλέσουν μια «ηλεκτρομαγνητική Χιροσίμα» καταστρέφοντας σε ακτίνα πολλών χιλιομέτρων κάθε ηλεκτρική και ηλεκτρονική συσκευή: τηλέφωνα, ραδιόφωνα, τηλεοράσεις, υπολογιστές, ψυγεία, και ραντάρ, σχεδόν κάθε συσκευή που διαθέτει τρανσίστορ, κυκλώματα και καλώδια.

Εξωτερικά μοιάζουν με κάθε άλλη κανονική βόμβα, αν εξαιρέσει κανείς ότι διαθέτουν στο εσωτερικό τους ένα μεγάλο πηνίο γύρω από τον εκρηκτικό μηχανισμό. Η έκρηξη τους δημιουργεί στιγμιαία έναν πανίσχυρο ηλεκτρομαγνητικό παλμό (ElectroΜagnetic Pulse – EMP), που είναι στην ουσία ένα «κινούμενο βραχυκύκλωμα», το οποίο μπορεί να στείλει μια τεχνολογικά ανεπτυγμένη κοινωνία 200 χρόνια πίσω.

Σχετικά με τις ηλεκτρομαγνητικές βόμβες μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ: http://www.apocalypsejohn.com/2012/10/blog-post_7977.html

Ενώ πιο κάτω ακολουθεί δημοσίευμα των THE TIMES OF ISRAEL που αναφέρεται στο ενδεχόμενο το Ιράν να επιτεθεί στο Ισραήλ, στις βάσεις των ΗΠΑ, αλλά μέχρι και στην Ευρώπη χρησιμοποιώντας την ηλεκτρομαγνητική βόμβα!

An electromagnetic pulse attack — the ‘other’ Iranian nuclear threat

Just what might happen if the Iranians got their hands on a nuclear weapon? Would they fire it at an Israeli city, causing tens or hundreds of thousands of casualties? Or would they use it as a geopolitical weapon, seeking to dominate the Middle East and forcing the hand of Western powers, either subtly or by overtly threatening death and destruction to those who fail to heed their dictates?

While political scientists and world leaders have debated the likelihood of those two possibilities, there is a third plausible scenario: The use of a nuclear weapon by Iran to carry out an electromagnetic pulse (EMP) attack against Israel, the US, or Europe. Such an attack could cause severe damage to the electrical grid in the targeted nations, to the extent that the routines of daily life — centered around the use of electrical power — could be halted, for a short or even long period of time.

An EMP is an above-atmosphere level detonation of a nuclear device that produces enough radiation to wreak havoc with electrical systems. The blast produces a very brief but intense electromagnetic field that can quickly induce very high currents in electrical devices, shorting them out. The stronger the electromagnetic field — the “pulse” — the stronger the current, and the more likely electrical devices are to “blow out.” It’s akin to a power surge that shorts out your refrigerator or TV when too much voltage surges through the electrical outlet… on a whole other scale.

While there is much speculation as to what exactly an EMP would do to electrical appliances and digital devices — scientists have differences of opinion over how badly they would be affected (the world hasn’t really experienced a direct EMP blast yet, so much of the speculation is based on educated guesses) — the far-greater concern is what an attack would do to the electrical infrastructure in a targeted area. If an EMP strike is large enough, or there are enough such strikes, the blasts could knock out power plants, electrical substations, and other sensitive equipment, causing a massive power failure that may take weeks or months to overcome. Data centers housing servers would likely be badly damaged as well, as would be communications systems.

The EMP issue is hardly being discussed in Israel, said Dr. Emily Landau, director of the Arms Control and Regional Security Program at Israel’s Institute for National Security Studies and a lecturer at Tel Aviv University. “There isn’t much discussion of it right now, but when the discussion does begin, there is no doubt that it will focus on the balance between how much it will cost to deal with, versus how likely such an attack may be,” she said.

Landau, an expert on Iran’s nuclear program, believes that Iran could very well be planning an EMP attack on Israel, based on statements the Iranian regime has made, and actions it has taken. And, she said, Iran would be capable of delivering an EMP attack if it acquired a nuclear weapon.

“Some are skeptical that Iran would use a nuclear bomb just for an EMP attack,” said Landau. “If they already have a nuclear weapon, why not use it for the main purpose for which it was designed? But while a nuclear bomb targeting an Israeli city would cause mass destruction on a local or regional basis, an EMP attack could cause even more lasting damage, destroying Israel’s electrical grid.”

If Iran did opt for an EMP attack, the damage to Israel would be very high, she said. “Iran doesn’t have a nuclear bomb yet, and hopefully they won’t have one, but if they do manage to build a bomb, an EMP attack is a real possibility,” Landau added. “Many people in the US are concerned about EMP now, and although the public discussion hasn’t begun in Israel yet, I expect that it will in the near future.”

The US Congress in 2000 established the Congressional Commission to Assess the Threat to the United States from Electromagnetic Pulse (EMP) Attack. In 2004, the committee produced a 70-page executive summary on the EMP threat, and it issued a final report on the matter in 2008. According to the report, “several potential adversaries have or can acquire the capability to attack the United States with a high-altitude nuclear weapon-generated electromagnetic pulse (EMP). A determined adversary can achieve an EMP attack capability without having a high level of sophistication.”

The impact would be devastating, the report said. “EMP is one of a small number of threats that can hold our society at risk of catastrophic consequences. EMP will cover the wide geographic region within line of sight to the nuclear weapon. It has the capability to produce significant damage to critical infrastructures and thus to the very fabric of US society, as well as to the ability of the United States and Western nations to project influence and military power,” it said.

Dr. Peter Vincent Pry was lead staffer for the Congressional committee, and he, too, is worried that Iran could use a nuclear bomb to carry out an EMP attack — on Israel and/or the US.

“Iran openly talks about using an EMP to attack Israel or the US,” said Pry, who is currently executive director of the Task Force on National and Homeland Security, a privately funded US group that seeks to educate the public and government leaders about the EMP threat to the US. According to Pry, Iran is actively preparing for an EMP attack. “Tehran has undertaken offshore exercises using Scud missiles fired and positioned in such a way that they exploded in the atmosphere — exactly the method you would use for an EMP attack,” he said.

Iran’s arsenal of atomic bombs would be no match for the US, which could obliterate any memory of Islamist Iran in a matter of minutes. But, Pry told The Times of Israel, he believes that Iran could get the most leverage out of a nuclear bomb by using it to trash large parts of the electrical grid in the US, making it easy for the Islamist regime to swoop in and act as it wishes on the world stage. “They could even marshal a major Islamic invasion of Israel, massacring the Jews and ushering in the era of the 12th Imam, the Islamic messiah, whose arrival Iran’s leadership believe is imminent,” Pry suggested grimly.

While EMP is a serious threat, there are steps governments can take to protect their electrical systems, according to Avi Schnurr, chairman and CEO of the Electric Infrastructure Security (EIS) Council, which works with government agencies and power companies worldwide to help coordinate international efforts on electric infrastructure protection.

“In the US, the estimate is that it would cost on the order of $1 billion to make the changes that would protect the power grid against EMP,” he told The Times of Israel. “I don’t have an estimate for Israel, but given the enormous difference in the sizes of the two countries and their power grids, it should be extremely affordable — no more than a fraction of a percent of Israel’s annual electric bill.”

“Hardening” electrical infrastructure against EMP attack would entail making some gradual changes to the power grid, such as the installation of devices like GIC (geomagnetically induced current) blockers.

Even if Iran were not developing a nuclear weapon, protecting the power grid in this manner would be a good idea, said Pry. “You don’t need a nuclear weapon to set off an EMP. You can also easily get a non-nuclear pulse generator,” he said. “They’re perfectly legal. A terrorist could detonate one next to an electrical station and effectively black out a city or region. Such weapons don’t do as much damage as a nuclear pulse does, but they are effective enough.”

In fact, when it comes to EMP, nature itself can be an enemy. “An EMP can be caused by an event like a severe solar storm,” said Pry. Such events have occurred on at least two previous occasions – including in 1859, when the largest recorded geomagnetic storm ever was recorded. British astronomer Richard Carrington observed the storm’s largest flare, which caused a major coronal mass ejection (CME) to travel directly toward the Earth — leading telegraph systems all over Europe and North America to fail, in some cases shocking telegraph operators before blowing out because of the overload of electricity in the wires. (The phenomenon is named the Carrington effect, after the astronomer.)

It takes political will to do what is necessary to protect the grid, said Schnurr, and that will is beginning to show itself in Western countries, including in Israel, which, Schnurr claims, is more aware, and more active in the hardening of its grid, than most countries. “Work is going on associated with protecting the grid,” continued Schnurr. There is a greater degree and breadth of awareness on this issue, which is part of the reason why efforts have been made.”

Cost need not be a barrier, Schnurr stressed. Relatively speaking, “the cost associated with hardening the grid is quite small,” he said. Getting it done, he said, is of the utmost priority, and that will be the great challenge of governments — from Israel to the US, and many others — in the coming period.

http://www.timesofisrael.com/an-electro-magnetic-pulse-attack-the-other-iranian-nuclear-threat/

Η αναδιοργάνωση του ελληνικού συστήματος Εφεδρείας

Για ευνόητους λόγους, η αναφορά μας στο ελληνικό σύστημα εφεδρείας θα είναι γενική και θα εστιαστεί περισσότερο στη φιλοσοφία του συστήματος και όχι στον ειδικό τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας του.

Καταρχάς, θα πρέπει να αναφερθεί το αυτονόητο: ως στράτευμα θητείας οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και ειδικότερα ο Ελληνικός Στρατός, όχι μόνο αναγκαιούν αλλά ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ να διαθέτουν ΙΣΧΥΡΗ ΕΦΕΔΡΕΙΑ. Φυσικά, ας σημειωθεί ότι ακόμη και αμιγώς επαγγελματικές ένοπλες δυνάμεις (ΗΠΑ, Βρετανία) αποδίδουν ιδιαίτερη σημασία στην εφεδρεία και κάθε άλλο παρά την αγνοούν.

Σήμερα οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και ειδικότερα ο Ελληνικός Στρατός για να αποκτήσει την ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΝΘΕΣΗ θα πρέπει να επιστρατευτεί. Χωρίς την ενεργοποίηση των εφέδρων ούτε οι σχηματισμοί και οι μονάδες εκστρατείας μπορούν να αποκτήσουν την πολεμική τους σύνθεση, δηλαδή με άλλα λόγια ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΛΟΥΝ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΤΟΥΣ ΙΣΧΥΟΣ, ούτε αποστολές – έργα όπως η ασφάλεια εσωτερικού και κρίσιμων υποδομών να υλοποιηθούν.

Εξαιρέσεις φυσικά υπάρχουν, αλλά ο αριθμός των σχηματισμών – μονάδων εκστρατείας με πολεμική σύνθεση από τον καιρό της ειρήνης θα είναι εξ ορισμού περιορισμένος λόγω της περιορισμένης οροφής του ενεργού προσωπικού. Εξάλλου, στην πλειοψηφία τους εφαρμόζουν ειδικά σχέδια και φυσικά αποτελούν τον κορμό των δυνάμεων άμεσης αντίδρασης.

Όμως οι κύριες αμυντικές δυνάμεις όμως για να αποκτήσουν την πολεμική τους σύνθεση ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΕΦΕΔΡΕΙΑ.

Δυστυχώς σήμερα η ΕΦΕΔΡΕΙΑ (ως έννοια) πάσχει από την ίδια θεσμική και κοινωνική απαξίωση που χαρακτηρίζει τη θητεία. Ακόμη και το θεσμικό – νομικό πλαίσιο που διέπει τους εφέδρους φαίνεται να έχει ατονήσει κατά την εφαρμογή του.

Φυσικά αυτό δεν είναι παράλογο.

>Όταν γενικά οι νέοι σήμερα θεωρούν τη στρατιωτική θητεία ως «χάσιμο χρόνου».

>Όταν κατά τη διάρκεια της βρίσκονται αντιμέτωποι με ρουσφετολογικά περιστατικά (ΠΟΥ Η ΕΝΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ τους στρατιωτικούς να θέλουν… να πηδήξουν από το παράθυρο, καθώς θα πρέπει να αντιστοιχίσουν τις υπηρεσιακές ανάγκες με τα δεκάδες ρουσφέτια πολιτικών παραγόντων, εθνικής ή τοπικής εμβέλειας) που αρχίζουν από την κατανομή σε Κλάδο / Όπλο – Σώμα – Υπηρεσία, την απονομή της ειδικότητας, την περιβόητη μετάθεση – τοποθέτηση, και φθάνουν ως τις άδειες, τις υπηρεσίες ή τα καθήκοντα.

>Όταν εξ ορισμού δεν μπορούν να λάβουν, λόγω του μικρού χρόνου της θητείας, κρίσιμες ειδικότητες και να εκπαιδευθούν ως ΜΑΧΗΤΕΣ, αλλά γενικά αποτελούν βοηθητικό ή υποστηρικτικό προσωπικό, Η ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΑΥΤΗ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΑΝΑΤΡΟΦΟΔΟΤΕΙΤΑΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΝΤΕΙΝΕΤΑΙ.

Εξαιρέσεις φυσικά υπάρχουν και θα ήταν απρέπεια να μην αναφερθούμε στις δεκάδες ενώσεις και συλλόγους – λέσχες εφέδρων που ενεργοποιούνται στη χώρα, οι οποίοι σχεδόν ολοκληρωτικά καλύπτουν εξ ιδίων τα κόστη για την εκπαίδευση τους που πραγματοποιούν τον ελεύθερο – από τις συνήθεις βιοποριστικές καθημερινές υποχρεώσεις – χρόνο τους. Όμως στην πράξη, αποτελούν εκδήλωση ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

Εξαίρεση αποτελεί επίσης και μεγάλο ποσοστό των Εθνοφυλάκων, οι οποίοι παρά τη γενικά μεγάλη μέση ηλικία τους, εν τούτοις σε πολλές περιπτώσεις αποδεικνύουν τη θέληση και τα «κότσια» τους προσερχόμενοι συστηματικά στις εκπαιδεύσεις, δίνοντας τον καλύτερο τους εαυτό.

Όμως σε κάθε περίπτωση το κύριο χαρακτηριστικό της εφεδρείας πρέπει να είναι η ΠΟΙΟΤΗΤΑ της.Δηλαδή πόσο καλά εκπαιδευμένη είναι, που και ποια οργανικά κενά καλύπτει και η ταχύτητα ενεργοποίησης της.

Δεν έχει κανένα νόημα αν η Χ μονάδα ή ο Ψ σχηματισμός υποδέχεται δεκάδες ή εκατοντάδες εφέδρους που δεν έχουν υποστεί ουσιαστική εκπαίδευση και το κυριότερο σχεδόν εξ ορισμού δεν έχουν κρίσιμες ειδικότητες λόγω της μικρής διάρκειας της θητείας. Γιατί, στην πράξη, κι ας συγχωρεθεί η ωμότητα της έκφρασης, οι ανεκπαίδευτοι έφεδροι δεν είναι παρά ανθρώπινο κρέας που αν δεν σφαγιαστεί στο πεδίο της μάχης σίγουρα θα επιβαρύνει το σύστημα διοικητικής μέριμνας. Άρα, όχι μόνο δεν θα επιφέρουν όφελος, αλλά θα αποτελούν και σημαντικό βάρος.

Με αυτό το σκεπτικό και με βάση την απειλή και τις συνθήκες ασφαλείας της χώρας,  η ΕΦΕΔΡΕΙΑ θα πρέπει σήμερα να εξατομικευτεί και να προσδιοριστεί πρωτίστως σε ποιοτικό επίπεδο.

Με άλλα λόγια το ζήτημα είναι όχι πόσοι γενικά θα επιστρατευτούν και θα κατανεμηθούν, αλλά ΠΟΙΟΣ θα επιστρατευτεί και ΠΟΥ θα κατανεμηθεί στη συγκεκριμένη μονάδα – σχηματισμό. Επιπρόσθετα παράγοντες όπως η εντοπιότητα είναι εξαιρετικά κρίσιμοι, όχι μόνο λόγω του μειουμένου χρόνου αντίδρασης που προσφέρουν, αλλά και λόγω της καλής γνώσης των τοπικών συνθηκών.

Δυστυχώς, η υιοθέτηση του θεσμού των Εφέδρων Οπλιτών Υψηλής Ετοιμότητας (ΕΦΥΕΣ) στο πρόσφατο παρελθόν αποδείχθηκε στην εφαρμογή του παταγώδης αποτυχία. Παρά τα κίνητρα τα οποία είχαν δοθεί, η προσέλευση ήταν πολύ μικρή. Ως θεωρητική σύλληψη ο θεσμός των ΕΦΥΕΣ ήταν πολύ ελκυστική. Αξιοποιούσε με τον καλύτερο τρόπο το τοπικό εφεδρικό δυναμικό και μάλιστα στις γεωγραφικές περιοχές μείζονος ενδιαφέροντος, προσφέροντας επιπλέον συμπληρωματικό εισόδημα. Ελπίζουμε ότι οι αρμόδιοι επιτελικοί φορείς έχουν προβεί στην αξιολόγηση του συστήματος και κυρίως στην ανάλυση των – όντως πολύπλοκων και σαφώς και κοινωνιολογικών – λόγων που οδήγησαν στην αποτυχία του.

Επίσης η εφεδρεία θα πρέπει να συνδυαστεί ΑΜΕΣΑ με τις ενεργές δυνάμεις. Το βρετανικό σύστημα (που αναφέρθηκε στο πρώτο μέρος της ανάλυσης που μπορείτε να διαβάσετε στον σύνδεσμο http://www.defence-point.gr/news/?p=60939), σύμφωνα με το οποίο κάθε τάγμα – μονάδα των εφεδρικών δυνάμεων θα είναι άμεσα «συνδεδεμένο» με ένα τάγμα – μονάδα του ενεργού στρατού, αποτελεί μία ενδιαφέρουσα επιλογή. Φυσικά προϋποθέτει τη «σύμπτυξη» του Ελληνικού Στρατού σε πολυδύναμα στρατόπεδα με ταυτόχρονη μείωση του αριθμού των μονάδων ώστε οι ενεργές μονάδες να αποκτήσουν επάνδρωση τουλάχιστον 70%. Έτσι θα είναι πολύ ευκολότερη η ένταξη και εκπαίδευση των εφέδρων, οι οποίοι θα καλύπτουν συγκεκριμένα κενά (θέσεις – ειδικότητες) της ενεργού δύναμης, ει δυνατόν σε μόνιμη βάση ώστε σε επίπεδο πληρώματος – ομάδας να δημιουργούνται και διαπροσωπικές σχέσεις.

Σε δεύτερη φάση και με προϋπόθεση την αύξηση της θητείας, ώστε να απονέμονται στους στρατεύσιμους και κρίσιμες ειδικότητες, θα είναι δυνατή η κλιμάκωση των εφεδρικών δυνάμεων (και κατά συνέπεια των άμεσα συνδεδεμένων με αυτές ενεργών) τόσο χρονικά όσο και με βάση την αποστολή τους.

Με άλλα λόγια μπορεί σήμερα να έχει επιτευχθεί η συγκρότηση δυνάμεων άμεσης αντίδρασης, αλλά θα πρέπει το σύνολο της πολεμικής παρατακτής δύναμης των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων να ενεργοποιείται – κινητοποιείται σε προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα (12ωρα – 24ωρα) σε βάθος χρόνου.

Παράλληλα, μέσω ενός συστήματος επανεκπαίδευσης – απονομής δεύτερης ειδικότητας (σε άμεσο συνδυασμό με την επαγγελματική δραστηριότητα του κάθε εφέδρου) των εφεδρικών δυνάμεων, θα γίνει δυνατή η κατανομή του κατά τον πιο πρόσφορο τρόπο στις τρεις μεγάλες κατηγορίες δυνάμεων: ελιγμού – υποστήριξης μάχης και διοικητικής μέριμνας.

Γενικά στις χώρες που διαθέτουν καλά οργανωμένα συστήματα εφεδρείας, οι εφεδρικές δυνάμεις όταν ενεργοποιούνται εντάσσονται κυρίως στις μονάδες – υπηρεσίες διοικητικής μέριμνας, αφού η αύξηση των ενεργών δυνάμεων επιβάλλει την επέκταση των δυνατοτήτων ΔΜ για την υποστήριξη τους.

Σε πρακτικό επίπεδο μεγάλο όπλο για την αναδιοργάνωση του συστήματος εφεδρείας αποτελεί η τεχνολογία, αφού σήμερα υφίσταται η ηλεκτρονική υποδομή για την ταχεία παρακολούθηση, καταγραφή και επιλεκτική ενεργοποίηση των εφέδρων.

Φυσικά κίνητρα τόσο στους εφέδρους όσο και στις επιχειρήσεις – υπηρεσίες που επαγγελματικά τους απασχολούν θα πρέπει να δοθούν και αρκεί μία καταγραφή του τι ισχύει σε άλλες χώρες ώστε να διαμορφωθεί ένα πλαίσιο προσαρμοσμένο στην ελληνική πραγματικότητα.

Επιπρόσθετα, η αύξηση του αριθμού και της ποιότητας – αποτελεσματικότητας των συστημάτων εκπαίδευσης – εξομοίωσης που διαθέτουν οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις επιτρέπουν την παροχή υψηλού επιπέδου εκπαίδευσης στις εφεδρικές δυνάμεις με συγκρατημένο οικονομικό κόστος.

Ευτυχώς για την αναδιάρθρωση του συστήματος της εφεδρείας η «μαγιά» υπάρχει.

Είναι οι προαναφερθείσες δεκάδες λέσχες, σύλλογοι, ενώσεις εφέδρων, τα μέλη των οποίων μπορούν  άμεσα να ενταχθούν στο σύστημα. Με δεδομένη και αποδεδειγμένη τη βούληση τους να συνεισφέρουν στην πατρίδα τον ελεύθερο χρόνο τους δεν θα πρέπει να υφίσταται αμφιβολία για τη μαζική συμμετοχή και την απόδοση τους. Και αυτή η εθελοντική συμμετοχή των εφέδρων στο σύστημα θα πρέπει να προωθηθεί ενεργά ώστε αφενός να σχηματιστεί μία μάζα προσωπικού που θα είναι δεδομένης εκπαίδευσης – απόδοσης και ετοιμότητας. Παράλληλα θα ισχύει και η υποχρεωτική ένταξη, όπως γίνεται σήμερα, αλλά με αυστηροποίηση (κυρίως στην εφαρμογή) του θεσμικού – νομικού πλαισίου.

Καθώς οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις θα συνεχίσουν να στηρίζονται στην εφεδρεία, αφού τόσο τα οικονομικά όσο και τα δημογραφικά δεδομένα δεν επιτρέπουν την πλήρη επαγγελματικοποίηση τους, η αξιοποίηση της εφεδρείας είναι μονόδρομος. Οι έφεδροι θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως προσωπικό σε μακρά άδεια, και όχι ως «αργούντες παραγωγικοί πόροι», για τους οποίους όμως έχει ήδη καταβληθεί από το κράτος σημαντικό οικονομικό κόστος, ενώ και οι ίδιοι έχουν προσφέρει στην πατρίδα τον εαυτό τους και τον χρόνο τους για το διάστημα της στρατιωτικής τους θητείας.

Για να ανταποκριθούν οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις στις νέες προκλήσεις που κυρίως απορρέουν από τις καταιγιστικές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, και να επιτελέσουν την επιβαλλόμενηΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΤΑΞΗ, είναι πλέον αδήριτη και επιτακτική ανάγκη η με τον βέλτιστο τρόπο αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού (και φυσικά των διατιθέμενων οικονομικών πόρων).

Source : defence-point.gr

Οικονομική συμμαχία ΗΠΑ - Ρωσίας - Κίνας

Ο κινεζικός οίκος αξιολόγησης Dagong ανακοίνωσε σήμερα ότι θα συμμαχήσει με τον αμερικανικό Egan-Jones Ratings Co (EJR) και τον ρωσικό RusRating JSC για να σχηματίσουν έναν "ανεξάρτητο" οίκο αξιολόγησης και να αμφισβητήσουν την κυριαρχία στον τομέα των Standard & Poor's, Moody's και Fitch.

Ο νέος οίκος θα ονομαστεί Credit Rating Group και θα πραγματοποιεί αξιολογήσεις ως "πάροχος μιας εντελώς ανεξάρτητης υπηρεσίας αξιολογήσεων", σύμφωνα με μια επιστολή πρόσκλησης σε συνέντευξη Τύπου που θα δοθεί αύριο Τετάρτη.

"Το σημερινό διεθνές σύστημα οίκων αξιολόγησης απέδειξε την αδυναμία του να παράγει υπεύθυνες και αξιόπιστες αξιολογήσεις", σύμφωνα με την επιστολή αυτή στην οποία προστίθεται πως ένας νέος θεσμός είναι απαραίτητος για να "μειωθεί ο οικονομικός κίνδυνος στην ανάπτυξη του ανθρώπινου πολιτισμού".

Οι τρεις εταίροι υποστηρίζουν πως "δεν εκπροσωπούν τα ιδιαίτερα συμφέροντα καμιάς χώρας ή ομάδας" και διαβεβαιώνουν πως ο Universal Credit Rating Group "θα παρέχει αμερόληπτη ενημέρωση όσον αφορά την αξιολόγηση στις διεθνείς κεφαλαιαγορές".

Οίκος αξιολόγησης που δημιουργήθηκε το 1994, την ώρα της αναδιάρθρωσης των κινεζικών κρατικών επιχειρήσεων, ο Dagong Global Credit Rating έγινε γνωστός τα τελευταία χρόνια αξιολογώντας κρατικά χρέη με διαφορετικά κριτήρια και κυρίως υποβαθμίζοντας την αξιολόγηση των ΗΠΑ.

Ο Dagong εκτιμά πως οι τρεις αμερικανικοί οίκοι Moody's, Fitch και Standard & Poor's δίνουν υπερβολικό βάρος σε κριτήρια όπως η ιδιωτικοποίηση και η απελευθέρωση των αγορών σε βάρος της ικανότητας μιας χώρας να δημιουργεί αξία.

Ο αμερικανικός οίκος EJP, από την πλευρά του, έλαβε στα τέλη του 2007 καθεστώς "οργανισμού στατιστικής αξιολόγησης αναγνωρισμένου σε εθνικό επίπεδο", σύμφωνα με τον ιστότοπο της αμερικανικής Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς (SEC).

Ο EJR εξηγεί στον ιστότοπό του πως η δραστηριότητά του έγκειται αποκλειστικά στο να βοηθάει "θεσμικούς επενδυτές να αγοράζουν" τίτλους.

Τέλος το RusRating, με έδρα τη Μόσχα, ειδικεύεται στην αξιολόγηση του τραπεζικού τομέα.
Source : http://www.imerisia.gr/

Φωνή αγωνίας από τη Θράκη

Πάρτε μέτρα τώρα για τη Θράκη. Απελάστε τον Πρόξενο και συλλάβετε τους τρομοκράτες συνεργούς του!
Ένα ιστορικό έγγραφο-ντοκουμέντο της τρομοκρατικής και παρακρατικής δράσης του τουρκικού προξενείου και των εγκαθέτων του, που ετοιμάζονται και για ...άλλα πράγματα στη Θράκη, αν προλάβουν!!!

Το έγγραφο, που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδαΤουρκικά Νέα, αποτελεί και κατηγορητήριο εναντίον του εγκαθέτου του προξενείου, Μπαϊράμ Χαμπήλ του Χαλήλ, ο οποίος δρα ως το μακρύ χέρι της Άγκυρας μέσα στην ελληνική επικράτεια.
Αν ζητήσει ο εισαγγελέας την άρση του τηλεφωνικού του απορρήτου, θα διαπιστώσει τις επαφές του με τον ψευδομουφτή και τον τουρκοπρόξενο και έτσι θα ανοίξει η πόρτα της φυλακής για τον ίδιο και για τον ψευδομουφτή Ιμπραήμ Σερήφ και η πόρτα της απέλασης για τον τουρκοπρόξενο.
Κάντε το τώρα, πριν είναι πολύ αργά.
Τώρα, κύριοι της Εισαγγελίας και του ΥΠΕΞ.

Προς τον Σοφολογιώτατο Μουφτή Κομοτηνής
Κο Μέτσο Τζεμαλή
Αίτηση – Αναφορά
Καρά Χαλήλ Μπιλάλ του Μπεχρή και της Χαϊριέ, γεννηθέντος το έτος 1980 στην Πάχνη Νομού Ξάνθης, κατοίκου κοινότητας Σώστη Νομού Ροδόπης.
………………..//………………..
Σοφολογιώτατε,
Με δική σας απόφαση ορίσθηκα ιμάμης στο ιερό τέμενος της κοινότητας Σώστη Νομού Ροδόπης σε χηρεύουσα κενή θέση. Ο ορισμός μου επιβεβαιώθηκε με απόφαση των κατοίκων του χωριού, η οποία επανεπικυρώθηκε στις 27-11-2011 επίσης ομόφωνα, γεγονός που επανεπιβεβαίωσε την αποδοχή και την εμπιστοσύνη τους στο πρόσωπό μου.
Τον τελευταίο χρόνο η άσκηση των καθηκόντων μου έγινε προβληματική και δύσκολη από την συμπεριφορά κυρίως ενός συγχωριανού του Μπαϊράμ Χαμπήλ του Χαλήλ, ο οποίος ξεκίνησε μια εκστρατεία κατασυκοφάντησης και διαπόμπευσης μου στο χωριό, επιθυμώντας ευθέως να με αναγκάσει να εγκαταλείψω την θέση μου ή να απαρνηθώ την πίστη μου στο πρόσωπο σας και να ενταχθώ στο προσωπικό του Ιμπραήμ Σερήφ.
Την 4η Μαΐου 2012, ημέρα Παρασκευή και περί ώρα 14.00 μ.μ., ενώ αποχωρούσα από το τζαμί, όπου, ως ιμάμης, τέλεσα την καθιερωμένη βάσει της θρησκείας μας προσευχή, άκουσα τον συγκεκριμένο συγχωριανό μου που βρισκόταν στον προαύλιο χώρο, να απευθύνεται προς τους περίπου είκοσι πέντε (25) συμπροσευχηθέντες συγχωριανούς μου, ζητώντας την προσοχή τους και απευθυνόμενος προς αυτούς και ταυτόχρονα δείχνοντας προς το μέρος μου, είπε μεγαλόφωνα τα εξής: «Ποιος είναι αυτός; Ποιος είναι ο Μπιλάλ; Δεν αναγνωρίζει την Τουρκία. Δεν αναγνωρίζει τον Τούρκο Πρόξενο. Δεν αναγνωρίζει τον Ιμπραήμ Σερήφ. Γιατί δεν τους αναγνωρίζει; Τι είναι αυτός, ποιος νομίζει ότι είναι;».
Ακούγοντας τον να λέει αυτά τα λόγια για μένα, επέστρεψα στον προαύλιο χώρο και του απάντησα: «Ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να λες αυτά τα ψεύδη για εμένα; Χωρίς την παρουσία του Μουτεβελή (του προέδρου της βακουφικής επιτροπής), δεν έχει νόημα να κάνουμε αυτή τη συζήτηση. Εμένα με όρισε ιμάμη, το χωριό. Δεν σου έχω αναφέρει τίποτε άλλο, ούτε για Τούρκο Πρόξενο, ούτε για Τουρκία, ούτε για Ιμπραήμ Σερήφ.».
Τότε συνέχισε να λέει: «Όλοι οι άλλοι ιμάμηδες είναι εγγεγραμμένοι στον Ιμπραήμ Σερήφ, εσύ γιατί δεν είσαι; Γιατί έχεις σηκωμένο το κεφάλι; Ποιος είσαι εσύ που τολμάς να μη δίνεις αναφορά στον Ιμπραήμ Σερήφ; Γιατί είσαι ακόμα ‘‘γραμμένος’’ στην Ελλάδα και δεν πας να ‘‘γραφτείς’’ στον Ιμπραήμ Σερήφ; Καταλαβαίνεις τώρα ότι είσαι πουλημένος; Από τη στιγμή που είσαι ‘‘γραμμένος’’ στην Ελλάδα, δεν κάνεις για μας. Θα δεις, εμείς θα σε διώξουμε από εδώ. Θα φέρουμε νέο ιμάμη. Και τότε θα δούμε ποιος θα σε πληρώνει. Να δούμε τότε πού θα βρεις να πας. Να ξέρεις ότι με τη στάση σου διχάζεις όλο το χωριό, είσαι ανεπιθύμητος εδώ. Είσαι ‘‘πράκτορας’’ της Ελληνικής πλευράς, κόντρα στα συμφέροντα του χωριού μας. Μην ανησυχείς όμως, εγώ θα σε κανονίσω. Θα δεις, ποιος είναι ο Μπαϊράμ.».
Με την συμπεριφορά του αυτή ήθελε να με εκθέσει έναντι των πιστών, ισχυριζόμενος ότι ενεργώ ως ‘‘πράκτορας’’ της Ελλάδας, ότι ενεργώ κόντρα στον Ιμπραήμ Σερήφ και κατ’ επέκταση κόντρα στο Τουρκικό Προξενείο και ό,τι αυτό υπηρετεί, ότι διχάζω το λαό, ότι δημιουργώ προβλήματα και γι’ αυτό πρέπει να φύγω, και όλα αυτά, επειδή εξακολουθώ να υπηρετώ τη βούληση των κατοίκων της κοινότητας που με όρισαν ιμάμη και όχι στη δική του.
Και πιο πριν, την 11η Απριλίου 2012, ημέρα Τετάρτη και περί ώρα 09.00 π.μ., ήρθε στην οικία μου και μου ζήτησε, (ως ιμάμη – θρησκευτικό λειτουργό), να διαβάσω την προσευχή για τον αποβιώσαντα πεθερό του. Μετά το πέρας της εν λόγω τελετουργίας, μου απεύθυνε το λόγο λέγοντας μου: «Άκουσα, ότι έχεις υποβάλει την παραίτησή σου, αληθεύει;». Του απάντησα ότι, ούτε υπέβαλα την παραίτησή μου και ούτε είχα πει κάτι τέτοιο σε κάποιον. Συνέχισε λέγοντας μου: «Γιατί είσαι τόσο ανάποδος ιμάμης; Γιατί έχεις πάρει τόσο ψηλά τον αμανέ; Όλοι οι υπόλοιποι ιμάμηδες στην Κομοτηνή, είναι εγγεγραμμένοι στον Ιμπραήμ Σερήφ, ενώ εσύ έχεις ‘‘γραφτεί’’ στην Ελλάδα. Δεν ντρέπεσαι;». Αφού του απάντησα ότι είμαι εγγεγραμμένος στο Δήμο Μύκης Ν. Ξάνθης και ότι διαμένω μαζί με την οικογένειά μου στην κοινότητα Σώστη, τον ρώτησα γιατί του φαίνεται τόσο κακό το να θέλω να εργάζομαι και να είμαι ασφαλισμένος στη χώρα που γεννήθηκα και που κατοικώ. Του υπενθύμισα άλλωστε, ότι από το Ελληνικό Δημόσιο ο ίδιος λαμβάνει την επιδότησή του για τα ζώα που εκτρέφει, από το Ελληνικό Δημόσιο παίρνει τη σύνταξή του ο πατέρας του και από εκεί αμείβεται ο υιός του για την εργασία του ως δάσκαλος.
Εκείνος σιώπησε και δεν απάντησε στα ερωτήματα που του έθεσα. Αντ’ αυτού απομακρύνθηκε από την οικία μου και στεκόμενος σε σημείο ανοιχτό και διάπλατο, έξωθεν της αυλής του σπιτιού μου, ώστε να μπορεί να ακουστεί σε όλη τη γειτονιά μου (μαχαλά), φώναξε δυνατά τα εξής: «Καλά εσύ δεν ντρέπεσαι να μην αναγνωρίζεις τον Ιμπραήμ Σερήφ;». Του απάντησα ότι είμαι ορισμένος από τους κατοίκους του χωριού, στους οποίους και μόνο λογοδοτώ. Εκείνος τότε μου δήλωσε οργισμένος: «Τότε και εγώ δεν σε αναγνωρίζω ως ιμάμη του χωριού μου και ούτε θέλω να σε ξέρω πια. Και να θυμάσαι πως αυτό θα μου το πληρώσεις, θα σε κανονίσω εγώ κάποια στιγμή.».
Για ακόμη μία φορά θέλησα να δώσω τόπο στην οργή και του απάντησα ψύχραιμα και πολιτισμένα ότι στη θρησκεία δε χωράει πολιτική και ότι άλλες είναι οι αρμοδιότητες του Προξενείου και άλλες εκείνες του ιμάμη ενός χωριού. Του ανέφερα ότι η δουλειά μου είναι να ασκώ με ευλάβεια τα καθήκοντά μου, ως ιμάμης, χωρίς καμία πολιτική παρέμβαση από οποιονδήποτε. Ως εκ τούτου, δεν πρέπει να με μπλέκει ούτε με το Τουρκικό Προξενείο, ούτε με άλλους κρατικούς φορείς, διότι είμαι θρησκευτικός λειτουργός και εργάζομαι – ενεργώ ως θρησκευτικός λειτουργός και όχι ως πολιτικός. Επιπλέον, του δήλωσα ότι το χωριό με όρισε ως ιμάμη του ιερού τεμένους του και ότι εκείνος επειδή δε με θέλει, πάει τώρα να με διώξει και ότι το γνωρίζω πολύ καλά ότι θέλει να με διώξει, διότι αναγνωρίζω ως Μουφτή τον Μέτσο Τζεμαλή. Τέλος, του δήλωσα ότι δεν έχει κανένα δικαίωμα να το κάνει αυτό και ότι θα φύγω, μόνο άμα σιγουρευτώ ότι δε με θέλει το χωριό. Μόνο οι ομόθρησκοι συγχωριανοί μου μπορούν να με διώξουν, όχι εκείνος.
Μετά από όλα αυτά, κατέθεσα μήνυση εναντίον του ζητώντας την ποινική του δίωξη, αλλά και αγωγή για αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης .
Μόλις έλαβε γνώση των δικαστικών ενεργειών μου, προφανώς απευθύνθηκε στο Τουρκικό Προξενείο, διότιαμέσως δέχτηκα πρόσκληση να επισκεφτώ τον Τούρκο Πρόξενο, τον οποίο και συνάντησα παρουσία των Μουτεβελήδων της Βακουφικής Επιτροπής.
Εκείνος

• μου ζήτησε να ανακαλέσω όλες τις ενέργειες μου στα δικαστήρια, 
• μου πρότεινε ανταλλάγματα για εμένα και τα παιδιά μου, ενώ 
• μου έθεσε έμμεσες απειλές και ψυχολογικά διλήμματα, προκαλώντας μου φόβο και ανησυχία για εμένα και την οικογένεια μου.

Την τελευταία εβδομάδα οι πιέσεις εντάθηκαν, καθώς δικηγόροι, δημοσιογράφοι και οι Μουτεβελήδες του χωριού μου, μαζί με τον Τούρκο Πρόξενο με πίεσαν φορτικά και με πειθώ να ανακαλέσω την μήνυση και την αγωγή μου κατά του Μπαϊράμ Χαμπίλ και να ενταχθώ στο προσωπικό του Ιμπραήμ Σερήφ.
Μάλιστα το βράδυ της 8-10-2012, δέχθηκα μετά την απογευματινή προσευχή, την επίσκεψη του Τούρκου Προξένου, ενός δικηγόρου και των Μουτεβελήδων της Βακουφικής Επιτροπής, οι οποίοι με πίεσαν και πάλι να ανακαλέσω τις ενέργειες μου κατά Μπαϊραμ Χαμπίλ (ο οποίος ήταν επίσης παρών) και να απαρνηθώ την πίστη μου στο πρόσωπο σας.
Μάλιστα ο Τούρκος Πρόξενος μου έταξε προθεσμία έως την επομένη το μεσημέρι (9-10-2012), να του δηλώσω ότι δέχομαι να ανακαλέσω την μήνυση και αγωγή κατά του Μπαϊράμ Χαμπίλ και να δηλώσω υποταγή στον Ιμπραήμ Σερήφ, διαφορετικά θα είμαι υπόλογος έναντι της Τουρκίας, και όλων των κατοίκων της μειονότητας που δηλώνουν πίστη στην μητέρα Πατρίδα Τουρκία.
Επειδή:
• Η κατάσταση πλέον είναι αφόρητη για εμένα και την οικογένεια μου.
• ο Μπαιράμ Χαμπίλ προέβη στις ανωτέρω άδικες και παράνομες σε βάρος μου πράξεις, με μοναδικό σκοπό να με εξευτελίσει, να με προσβάλει, να με μειώσει, να με υποβαθμίσει ως προσωπικότητα ενώπιον των συγχωριανών μου και να προκαλέσει δυσφορία στους ομόθρησκους μου για το πρόσωπο μου, εμφανίζοντας με ως πρόσωπο που διχάζει τους πιστούς, ενώ με την κάλυψη του Τουρκικού Προξενείου και του Ιμπραήμ Σερήφ εμφανίζεται να ενεργεί εντολοδόχος τους που απολαμβάνει την στήριξη και την κάλυψη τους για όποιες παράνομες ενέργειες κάνει.
• ουδεμία αναφορά έχω κάνει ποτέ για την Τουρκία ή το Τουρκικό Προξενείο. Ουδεμία αναφορά έκανα ποτέ για τον Ιμπραήμ Σερήφ, ή για άλλο πολιτικό ή θρησκευτικό πρόσωπο ή αρχή, ουδέποτε αναφέρθηκα σε αυτά ή άλλα παρόμοια ζητήματα που αφορούν πολιτικούς φορείς, χώρες, ή κρατικούς φορείς, ή δημόσια πρόσωπα, με οποιαδήποτε ιδιότητα. Πρόκειται, λοιπόν, για ισχυρισμούς απόλυτα ψευδείς και συκοφαντικούς .
• ο Μπαιράμ Χαμπίλ με τις προκλητικές ως και προσβλητικές του δηλώσεις και με τις δυσφημιστικές διαδόσεις σε βάρος μου, επιχείρησε να στρέψει την κοινότητα Σώστη και όλους τους πιστούς συγχωριανούς μου εναντίον μου, να με απομονώσει από αυτούς και να με αποκλείσει γενικότερα από τον κοινωνικό περίγυρο, ενώ με έθεσε αντιμέτωπο με το Τουρκικό προξενείο.
• από το κλίμα φόβου και απειλών που έχει καλλιεργηθεί εναντίον μου έχω καταρρακωθεί συναισθηματικά και ψυχολογικά, με αποτέλεσμα να αναγκάζομαι, εδώ και μισό περίπου χρόνο, να καταφεύγω στη λήψη ψυχοφαρμάκων και ηρεμιστικών, κατόπιν της ιατροφαρμακευτικής αγωγής που μου συνεστήθη, για να αντέχω στην κοινωνική πίεση και ψυχολογική φόρτιση που μου ασκείται και για να υπερνικώ τους φόβους μου.
• τα ανωτέρω αναφερόμενα περιστατικά και το όλο αρνητικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί σε βάρος μου, έχουν αναστατώσει την οικογενειακή μου γαλήνη και ηρεμία. Ο δε κοινωνικός και ψυχολογικός αντίκτυπος στα μέλη της οικογένειάς μου είναι τεράστιος. Φοβόμαστε να βγούμε από το σπίτι μας και φοβόμαστε μην πάθουμε κακό.
• φοβάμαι πλέον να κυκλοφορήσω εντός της κοινότητας όπου διαμένω και εργάζομαι, η δε παρουσία μου στις κοινωνικές συναθροίσεις των συγχωριανών μου, περιορίζεται αποκλειστικά και μόνο στην τέλεση της προσευχής και των λοιπών καθιερωμένων θρησκευτικών μας τελετουργιών, καθόσον διατελώ διορισμένος ιμάμης του ιερού τεμένους της κοινότητάς μας.
• υπάρχουν στιγμές που φοβάμαι μέχρι και για την ζωή μου.
• ο Μπαιράμ Χαμπίλ με τις ενέργειες του προκαλεί και διεγείρει τους ομόθρησκούς μου σε απείθεια έναντι του Μουφτή Κομοτηνής, Μέτσο Τζεμαλή, και προτρέπει τον κόσμο να μην σέβεται τις αποφάσεις του αφενός, και αφετέρου να αναγνωρίζει μόνο τον αντιποιούμενο την ιδιότητα του Μουφτή, Ιμπραήμ Σερήφ.
• ο ίδιος προκαλεί δημόσια, εν γνώσει του και συνειδητά, τους ομόθρησκούς μου, κατοίκους της κοινότητας Σώστη, σε αμοιβαία διχόνοια, διαταράσσει την κοινωνική ειρήνη του χωριού μας, προτρέπει τον κόσμο να με διώξει και να με αγνοεί, ενώ παράλληλα επιχειρεί να με εκβιάσει με βία και απειλές έτσι ώστε να υποχρεωθώ να φύγω από το χωριό ή να παραιτηθώ της θέσεώς μου.
• έχει δημιουργήσει έριδες και κλίμα διχόνοιας μεταξύ των ομοθρήσκων του χωριού μας, καθόσον σε κάθε τοποθέτηση του την οποία επιδιώκει επί σκοπώ, να κάνει δημόσια, εγείρει ζητήματα ‘‘ευαίσθητων’’ θρησκευτικών και πολιτικών πτυχών.
• Υπηρέτησα τους ομοθρήσκους μου πάντα με πίστη και αφοσίωση με απόλυτη ευλάβεια και με αίσθημα ευθύνης για την τιμή που μου έκαναν να τους βοηθώ να ασκούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα.
• Δεν αισθάνομαι ελεύθερος στην ίδια μου την χώρα και φοβάμαι για εμένα και την οικογένεια μου

Για τους λόγους αυτούς
Θέτω στην διάθεση σας την παραίτηση μου η οποία γίνεται για λόγους αυτοπροστασίας, ανώτερους και ανεξάρτητους της θελήσεως μου και σας ζητώ να με τοποθετήσετε σε άλλη θέση ιμάμη της προτίμησης σας στο Ν. Ροδόπης ή στο Ν. Ξάνθης.
Μάρτυρες για όλα αυτά είναι οι Ιμπραήμ Οσκάν, Πρόεδρος της Βακουφικής Επιτροπής του ιερού τεμένους της κοινότητάς μας, και Αρήφ Μουμίν, Μουτεβελής του χωριού Σώστης, αμφότεροι κάτοικοι Σώστη Ν.Ροδόπης, οι οποίοι μου δήλωσαν ότι «Εδώ στην Θράκη κουμάντο κάνει μόνο ο Τούρκος Πρόξενος» και μου ζήτησαν και αυτοί εμμέσως, πλην σαφώς, να πάω στον Ιμπραήμ Σερήφ και να αναγνωρίσω την δικαιοδοσία του ως Μουφτή Κομοτηνής, και οι οποίοι ήταν παρόντες στις συναντήσεις μου με τον Τούρκο Πρόξενο.

Source : ifognomonpolitics.blogspot.com

Το νέο στρατηγικό δόγμα των ΗΠΑ

Συνήθως, οι αναλυτές προσδιορίζουν κάθε στρατηγικό δόγμα των ΗΠΑ από το όνομα του Αμερικανού προέδρου που το θέτει σε εφαρμογή. Στη πραγματικότητα , σήμερα το στρατηγικό δόγμα το επεξεργάζεται το Πεντάγωνο και όχι πια ο Λευκός Οίκος. Το νέο στρατηγικό δόγμα του Πενταγώνου έχει παρουσιαστεί στο πλατύ κοινό μέσα από το βιβλίο του Thomas P.M. Barnett " The Pentagon's New Map : War and Peace in the Twenty - First Century".
Σύμφωνα με το νέο δόγμα, ο κόσμος που έρχεται θα είναι χωρισμένος στα δύο, όχι όμως με την έννοια των δύο πόλων. Από τη μια πλευρά , θα είναι το σταθερό κέντρο που θα συγκροτηθεί γύρω από τις ΗΠΑ από αναπτυγμένες χώρες, που είναι λίγο ως πολύ δημοκρατικές. Από την άλλη πλευρά , μια περιφέρεια που θα μαστίζεται από την υπανάπτυξη και τη βία. Ο ρόλος του Πενταγώνου θα είναι να εξασφαλίζει την πρόσβαση του πολιτισμένου κόσμου στις απαραίτητες πλουτοπαραγωγικές πηγές που θα βρίσκονται στην περιφέρεια, η οποία δεν θα είναι σε θέση να τις χρησιμοποιήσει.
Το σχέδιο αυτό , για να πετύχει, προϋποθέτει ότι οι ΗΠΑ δεν θα έχουν πλέον ανταγωνιστικές θέσεις με τις άλλες αναπτυγμένες χώρες, αλλά θα αποτελούν τον βασικό εγγυητή της ασφάλειάς τους. Αυτό μπορεί να λειτουργήσει με κάποιες προϋποθέσεις στη περίπτωση της Ρωσίας και ίσως με μιά διαδικασία πιο περίπλοκη με την Κίνα.
Ο διαχωρισμός του κόσμου σε δύο ζώνες - τη σταθερή και τη χαοτική- όπου η δεύτερη θα εξυπηρετεί μόνο ως απόθεμα των πλουτοπαραγωγικών πηγώνγια τη πρώτη, θέτει προφανώς το ζήτημα του καθορισμού των ορίων. Στο βιβλίο του Barnett, τα Βαλκάνια , η Κεντρική Ασία, σχεδόν ολόκληρη η Αφρική, οι Άνδεις και η Κεντρική Αμερική προορίζονται για τη " κόλαση".
Αφού πλέον δεν τίθεται θέμα κατοχής μιας χώρας , αλλά μόνο εξασφάλιση ζωνών για εκμετάλλευση και λεηλασία του πλούτου τους όποτε χρειασθεί, το Πεντάγωνο πρέπει να επιβάλλει σε ολόκληρη την περιφέρεια μια διαδικασία κατακερματισμού και αναδιαμόρφωσης, που έχει ήδη αρχίσει με την ευρύτερη μέση Ανατολή.
Στο πλαίσιο αυτό, ο στόχος του πολέμου δεν θα είναι πια η άμεση κατοχή μιας περιοχής , αλλά η καταστολή κάθε είδους αντίστασης. Ο ρόλος του Πενταγώνου θα είναι να ελέγχει τις θαλάσσιες οδούς και τις εναέριες επιχειρήσεις, ενώ θα παραχωρεί το μεγαλύτερο μέρος των επίγειων επιχειρήσεων στους συμμάχους του.
Φυσικά , αυτό το νέο στρατηγικό σχέδιο δεν θα επιβληθεί ανώδυνα. Θα υπάρξουν όλο και περισσότεροι μετανάστες που θα φεύγουν από την κόλαση της περιφέρειας για να φθάσουν στον παράδεισο του κέντρου...
ΠΗΓΗ : Hellenic Nexus τ.52

Εξελίξεις στο πυρηνικό πρόγραμμα της Τουρκίας

Η Γαλλία και οι ΗΠΑ πρόκειται να «κονταροχτυπηθούν» για τη κατασκευή στη Τουρκία του τρίτου εργοστασίου παραγωγής πυρηνικής ενέργειας. Σύμφωνα με τον Τανέρ Γιλντίζ, υπουργό ενέργειας της χώρας, οι διαπραγματεύσεις για τον δεύτερο πυρηνικό σταθμό έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί και η Άγκυρα πρόκειται να επιλέξει μεταξύ τεσσάρων χωρών.

Η διαδικασία για το δεύτερο σταθμό θα λειτουργήσει και ως «οδηγός» για τον τρίτο, ενώ το υπουργείο ενημέρωσε τους διαγωνιζόμενους για τον δεύτερο πως όποιος επιθυμεί θα μπορούσε να καταθέσει προσφορά και για τον τρίτο. Σε ένα άλλο σημείο των δηλώσεων του Τ. Γιλντίζ έγινε η επισήμανση πως είναι πολύ πιθανό για το τρίτο εργοστάσιο, να εκδηλώσουν ενδιαφέρον και χώρες που δεν είχαν προσχωρήσει σε προσφορά για το πρώτο και το δεύτερο διαγωνισμό. Εμμέσως πλην σαφώς ο υπουργός φωτογράφησε την Γαλλία και τις ΗΠΑ ως δυνητικούς συνεργάτες για τη κατασκευή του τρίτου εργοστασίου. Η διατύπωση μάλιστα θα μπορούσε να ερμηνευθεί και ως έμμεση παρότρυνση και διαβεβαίωση ότι η υποβολή τέτοιων υποψηφιοτήτων θα αντιμετωπιστεί «ευνοϊκά»…

Η Γαλλία η οποία εξασφαλίζει το 74% των δικών της αναγκών μέσω της παραγωγής πυρηνικής ενέργειας δεν έλαβε μέρος στους προηγούμενους διαγωνισμούς για πολιτικούς λόγους, μη ξεχνάμε πως η κυβερνήσεις του Νικολά Σαρκοζί ήταν πολύ εχθρικές απέναντι στη Τουρκία, τόσο στη προοπτική εισόδου της στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και στο θέμα της γενοκτονίας των Αρμενίων. Αναφορικά με τις ΗΠΑ, ο Τ. Γιλντίζ ανέφερε πως θα μπορούσε να ακολουθήσει το ρωσικό παράδειγμα, δηλαδή την εύρεση ενός στρατηγικού συμμάχου με τον οποίο θα «χτυπήσει» τον διαγωνισμό με αξιώσεις.

Υπενθυμίζεται πως η ρωσική Rosatom κέρδισε το συμβόλαιο κατασκευής εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας στην περιοχή της Μερσίνας, ενώ αυτή τη στιγμή Ιαπωνικές, Κινεζικές, Νοτιοκορεατικές και Καναδικές εταιρίες ερίζουν για την κατασκευή του πυρηνικού σταθμού στη Σινώπη του Πόντου. Ενώ μέχρι αυτή τη στιγμή δεν έχει αναφερθεί η ακριβής τοποθεσία του τρίτου σταθμού, οι εκτιμήσει μιλάνε για τη τοποθέτησή του στην Ανατολική Θράκη, και πιο συγκεκριμένα στη πόλη της Ιγνιαντά περιοχή πλησίον της Μαύρης Θάλασσας κοντά στα σύνορα με τη Βουλγαρία.

Η Τουρκία θέλει κατεπειγόντως, μέχρι το 2020 δηλαδή, να μειώσει την εξάρτησή της από ξένες πηγές ενέργειας, με αποτέλεσμα η κατασκευή και λειτουργία του πρώτου πυρηνικού εργοστασίου στο Ακούγιου να τοποθετείται το 2019, το οποίο πρόκειται να δώσει δουλειά σε 3.500 άτομα.

Το «defence-point.gr» παρότι διατηρεί σοβαρές επιφυλάξεις για το κατά πόσον η Άγκυρα, υπό τις παρούσες γεωπολιτικές εξελίξεις θα καταφέρει να υλοποιήσει τα νεοθωμανικά πυρηνικά σχέδιά της, δεν μπορεί να μην επισημάνει πως τη στιγμή που η χώρα αυτή θα θέτει – Αλλάχ επιτρέποντος – σε λειτουργία τον πρώτο πυρηνικό σταθμό, στο «Ελλαδιστάν» θα ασχολούμαστε για το εάν το χρέος θα έχει πέσει στο 120% του ΑΕΠ για να γίνει βιώσιμο (ξεχνώντας φυσικά πως το 116%, με το οποίο μπήκαμε στο μνημόνιο, δεν ήταν). Και μόνο η συγκεκριμένη σκέψη δείχνει την ένδεια πνεύματος της «προοδευτικής» κοινωνίας της μεταπολίτευσης, και αποτελεί μνημείο εγκληματικής αμέλειας για τον έθνος και την Ιστορία του.

Θα κάνουμε επιτέλους κάτι για όλα αυτά, ή θα εξακολουθήσουμε να παρατηρούμε τα «φαινόμενα»; Σκοπεύει η – όποια – κυβέρνηση να ανακατέψει λίγο την τράπουλα με κινήσεις ουσίας οι οποίες συμβάλλουν τα μέγιστα στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των αγορών, ή θα συνεχίσει τη σημερινή συνταγή της απραξίας επί της ουσίας; Πως δεν αντιλαμβάνεται κανείς ότι οι αγορές αυτό που εξετάζουν πέραν των πραγματικών οικονομικών στοιχείων είναι οι προσδοκίες για να αλλάξει ή όχι κάτι; Πόσες φορές πρέπει να γράψουμε ότι οι διεθνείς αγορές λειτουργούν ως προεξοφλητικός μηχανισμός και συμβάλλουν στη δημιουργία υπεραξιών οι οποίες στη συνέχεια περνούν στην πραγματική οικονομία και υλοποιούν τις στρατηγικές συλλήψεις, δηλαδή τα σχέδια;
Τώρα βέβαια η προοπτική να πάρει την εξουσία στα χέρια του η ελληνική εκδοχή του «κρατικού vulture fund», μια κυβέρνηση δηλαδή η οποία θα ασχοληθεί με το να βουτήξει ότι βρίσκει μπροστά της, «βαφτίζοντας» το επιχειρηματικό κέρδος ως εξ ορισμού προϊόν… ληστείας, τα πράγματα αλλάζουν. Διότι τέτοιες αηδίες που ακούγονται στην Ελλάδα κυρίως από κρατικοδίαιτους μανδαρίνους που δεν δούλεψαν ποτέ παραγωγικά στη ζωή τους και από κάποιες… μαγικές συγκυρίες της τύχης τη βγάζουν μια χαρά τη στιγμή που οι πολίτες υποφέρουν, αποτελούν συνταγή για ακόμα περισσότερες περιπέτειες.

Source : defence-point.gr

Η θεωρία του χάους και ο όψιμος φιλελληνισμός των Ευρωπαίων

Η θεωρία του χάους δεν είναι εύκολα εφαρμόσιμο πράγμα. Αυτό φαίνεται και από το δυσνόητο της βασικής της θέσης, που λέει ότι πολύπλοκα, μη γραμμικά δυναμικά συστήματα είναι ευαίσθητα έναντι ανεπαίσθητων αλλαγών στις αρχικές τους προϋποθέσεις.

Στην πολιτική ωστόσο τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η δήλωση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε την περασμένη Κυριακή στη Σιγκαπούρη ότι η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπήσει είχε αποδεδειγμένα ανατρεπτικές συνέπειες. Λίγες ανεπαίσθητες κινήσεις της γλώσσας και των χειλιών του γερμανού υπουργού Οικονομικών προκάλεσαν αυτοστιγμεί σεισμό στην πολιτική και οικονομική Ευρώπη. Από τότε η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ έχει γίνει βεβαιότητα, ενώ οι φανατικοί αντίπαλοί της αναζητούν μέρος να κρυφτούν.

 

Αυτό φάνηκε ανάγλυφα στη συνεδρίαση της γερμανικής Βουλής την περασμένη Πέμπτη, κατά τη συζήτηση της κυβερνητικής δήλωσης εν όψει της επικείμενης συνόδου κορυφής στις Βρυξέλλες. Ενώ τα ηγετικά στελέχη των κυβερνητικών κομμάτων - αρχίζοντας με την Ανγκελα Μέρκελ - επαινούσαν θερμά τη «μεταρρυθμιστική θέληση» της κυβέρνησης του Αντώνη Σαμαρά για να δικαιολογήσουν έτσι τη στροφή τους, ο γενικός γραμματέας της Χριστιανοκοινωνικής Ενωσης της Βαυαρίας Αλεξάντερ Ντομπρίντ, που επέμενε στην έξοδο, χαμογελούσε αμήχανα σαν κακομαθημένος μαθητής που πιάστηκε ξαφνικά στα πράσα.

Η εξέλιξη αυτή δεν έπεσε από τον ουρανό. Και αυτό για τρεις λόγους:

Πρώτον, η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ δεν ήταν ποτέ στρατηγική επιλογή των γερμανικών οικονομικών ελίτ. «Δεν ξέρω κανέναν σοβαρό τραπεζίτη που θα ήθελε να πετάξει τη χώρα από την ευρωζώνη» έλεγε τις προάλλες στο «Βήμα» ο επικεφαλής της UniCredit Bank Τέοντορ Βίμερ. «Το αντίθετο μάλιστα, φοβόμασταν ότι η Ελλάδα θα αποφάσιζε από μόνη της την έξοδο».

Δεύτερον, ανάλογη ήταν και η επιλογή της γερμανικής κυβέρνησης. Οι απειλές της για έξωση αποσκοπούσαν προφανώς στην άσκηση πίεσης προς την Αθήνα να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της. Οχι παράξενο έτσι ότι είχαν περιοδικό χαρακτήρα - άρχιζαν πάντα πριν από την καταβολή μιας δόσης και τελείωναν, αφού είχαν επιτύχει πλήρως τον σκοπό τους, αμέσως μετά.

Και, τρίτον, η πίεση αυτή ήταν επιθυμητή και από την ελληνική κυβέρνηση. «Είχα ρωτήσει τους υπουργούς Οικονομικών, τον Παπακωνσταντίνου και τον Βενιζέλο, αν τέτοια πίεση δεν τους προξενεί άλυτα προβλήματα και αν θα ήθελαν να τη χαλαρώσουμε» είχε πει παλιότερα στο «Βήμα» ο κ. Σόιμπλε. «Οχι, ήταν η απάντησή τους. Αν η εξωτερική πίεση μειωθεί, θα παραλύσουν και οι μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα». Για την ωραία αυτή συνεργία, κατά τα άλλα, ο κ. Βενιζέλος είχε απονείμει το εύσημο του «μεγάλου φιλέλληνα» στον κ. Σόιμπλε.

Υπάρχουν βέβαια και άλλοι λόγοι που εξηγούν τη νέα γραμμή της κυρίας Μέρκελ, όπως η ανησυχία για τη στροφή μέρους της ελληνικής κοινωνίας προς τον φασισμό, η κινητοποίηση ενός ακόμα μεγαλύτερου εναντίον της πολιτικής της λιτότητας, ή, όπως αποκάλυψε την Πέμπτη στη γερμανική Βουλή ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος Αριστερά (Die Linke) Γκρέγκορ Γκίζι, η απειλή της Κίνας ότι θα πουλήσει αμέσως όλα τα ευρωπαϊκά της χρεόγραφα, αν η ευρωζώνη δεν κρατήσει την Ελλάδα στις γραμμές της. Ομως οι λόγοι αυτοί απλώς επιτάχυναν τα γεγονότα - η απόφαση ήταν προφανώς από καιρό ειλημμένη.

["Μια ωραία πεταλούδα" του Νίκου Χειλά από ΤΟ ΒΗΜΑ]

Source : defencenet.gr