Το παιχνίδι της προβοκάτσιας στη " γειτονιά" μας

Ποιος είναι πίσω από τις επιθέσεις στη Τουρκία; Τι επιδιώκει η Άγκυρα με το να οδηγεί τη χώρα σε πολεμική αντιπαράθεση με τη Συρία; Μήπως τα πράγματα δεν είναι όπως ακριβώς φαίνονται; H Τουρκία έβαλε και χθες κατά συριακών στόχων, ύστερα από νέα επίθεση με όλμους που προήλθε από την άλλη πλευρά των συνόρων.

H κατάσταση κλιμακώνεται αργά αλλά σταθερά, παρά τις δηλώσεις από όλες τις πλευρές ότι δεν επιθυμούν τη σύρραξη. Η δε Συρία, δια του αντιπροσώπου της στον ΟΗΕ, αρνήθηκε ότι έστειλε επιστολή απολογίας στην Τουρκία, διευκρινίζοντας ότι απλά διεξάγεται έρευνα για να διαπιστωθεί ποιος έφταιγε για τη ρίψη του όλμου που σκότωσε τους Τούρκους πολίτες και οδήγησε σε αντίποινα και πολεμικό συναγερμό…

Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη

Σύμφωνα πάντα τους τουρκικούς ισχυρισμούς, ένα βλήμα όλμου χτύπησε, αυτή τη φορά… αγρούς πενήντα μέτρα μέσα στο τουρκικό έδαφος, πλησίον της πόλης Γιαγλανταγί στη περιοχή του Χατάι. Η μάλλον «αδέσποτη» αυτή βολή ενεργοποίησε τις τουρκικές δυνάμεις οι οποίες σύμφωνα πάντα με τον έπαρχο της περιοχής Τζελαλεττίν Λεκεσίζ απάντησαν και αυτές με βολές πυροβολικού.

Υπενθυμίζεται, πως ο πρωθυπουργός της χώρας έχει λάβει την εντολή από το κοινοβούλιο για τη διενέργεια χερσαίων επιχειρήσεων κατά της Συρίας, δηλαδή του έχει επιτραπεί να κηρύξει τον πόλεμο στη Δαμασκό, σε περίπτωση που οι βολές προς το τουρκικό έδαφος συνεχιστούν.

To «defence-point.gr» αναλύοντας με ψυχραιμία τα γεγονότα, χωρίς κορώνες και επικοινωνιακά τρικ, δεν μπορεί να μην επισημάνει πως η συνεχιζόμενη έστω και σποραδική ανταλλαγή πυρών μεταξύ των δύο πλευρών στην τουρκο-συριακή μεθόριο – βέβαια το κατά πόσο οι ταυτότητα του ενός από τους δύο είναι γνωστή δεν είναι καθόλου βέβαιο – θα μπορούσε να οδηγήσει σε κανονική «θερμή» εμπλοκή, με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για την σταθερότητα και την ισορροπία σε μία περιοχή από τον Ινδό ποταμό (δηλαδή το Αφγανιστάν) έως την… Αδριατική.

Προτού προχωρήσουμε σε συμπεράσματα τα οποία μπορεί να χαρακτηριστούν βεβιασμένα,παραπέμπουμε σε όλες της σχετικά πρόσφατες αναλύσεις των συνεργατών του «defence-point.gr» τους τελευταίους μήνες από τους οποίους έχει επισημανθεί η μεγάλη πιθανότητα πολεμικής εμπλοκής της Τουρκίας στη Συρία για μία σειρά λόγων οι οποίοι έχουν να κάνουν περισσότερο με τα τεκταινόμενα στο ενεργειακό παίγνιο στην Ανατολική Μεσόγειο και λιγότερο με την σύγκρουση στη Συρία αυτή καθαυτή.

Όπως έχουμε επισημάνει η Τουρκία θα επιδιώξει «να τινάξει την μπάνκα στον αέρα» τόσο για να αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού στην περιοχή (βλ. διανομή των υδρογονανθράκων μεταξύ Ισραήλ, Κύπρου και Ελλάδας υπό την «εποπτεία» των ΗΠΑ και της Ρωσίας) όσο και για να πουλήσει «εκδούλευση» στη Δύση ώστε να διαπραγματευτεί μετά την ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), η οποία επανέρχεται στο προσκήνιο μετά από συνέντευξη Έλληνα επιστήμονα του χώρου των διεθνών σχέσεων στο τουρκικό πρακτορείο «Ανατολή», όπου χοντρικά φέρεται να δηλώνει ότι η πιθανότητα ανακήρυξης ΑΟΖ από την ελληνική πλευρά είναι υψηλή, όχι διότι έτσι πρέπει να γίνει, αλλά διότι υφίστανται ισχυρές εσωτερικές πιέσεις τις οποίες οι οποίες θα επιχειρηθούν να εκτονωθούν δια της οδού αυτής…

Η απόσπαση τουρκικής ναυτικής μοίρας στην ανατολική Μεσόγειο μόνο ως κακός οιωνός για την επαναφορά της όποιας ηρεμίας στην περιοχή μπορεί να χαρακτηριστεί.

Και επανερχόμαστε στη μικρή επισήμανση/ερώτημα που κάναμε στην αρχή της σύντομης αυτής ανάλυσης: Δεχόμαστε πως η μία πλευρά που ρίχνει βλήματα στην άλλη είναι η τουρκική η οποία βομβαρδίζει (αλήθεια τι χτυπάει η Άγκυρα, δεν μας έχουν πει ακόμα, υποτίθεται ρίχνουν στο σημείο από το οποίο προήλθαν τα πυρά) «στόχους» γενικά. Είμαστε σίγουροι για το ποιος ρίχνει «αδέσποτα» βλήματα στο τουρκικό έδαφος; Είμαστε σίγουροι, πως οι ισχυρισμοί των Τούρκων πως τους χτυπούν οι δυνάμεις του Άσαντ – ασχέτως του ότι λένε ότι το παραδέχτηκαν, άλλο τόσο «απολογήθηκαν»… – είναι ακριβείς;

Ας δεχτούμε αρχικά πως τα βλήματα όντως έρχονται από το συριακό έδαφος. Ερώτημα πρώτο, εάν αυτά είναι βλήματα όλμων, δηλαδή ενός συστήματος το οποίο έχει μικρό σχετικά βεληνεκές, πως είμαστε τόσο σίγουροι πως αυτός που το έριξε προέρχεται από τον Συριακό στρατό και όχι από τους διαφόρους «αντικαθεστωτικούς» οι οποίοι και αυτοί είναι γνωστό πως έχουν τις βάσεις τους πλησίον των συνόρων (αφού η βάση ανεφοδιασμού τους είναι στη Τουρκία);

Ερώτημα πρώτο: Πώς είναι τόσο σίγουροι οι Τούρκοι πως αυτοί που τους χτυπάνε είναι αυτοί οι οποίοι δεν θα είχαν ΚΑΝΕΝΑ συμφέρον να εμπλακεί μία άλλη δύναμη στη σύγκρουση (αφού υπερισχύουν επί του πεδίου της μάχης) και δεν είναι εκείνοι οι οποίοι προσεύχονται από το πρωί έως το βράδυ στον Αλλάχ να έρθει ο Οθωμανός Σουλτάνος προς σωτηρία αυτών; Γιατί δηλαδή να μην είναι πιο λογική εξήγηση η προβοκάτσια από μέρους των αντικαθεστωτικών (οι οποίοι διοικούνται από Τούρκους αξιωματικούς αν το ξεχάσαμε και αισθάνθηκαν την ανάγκη να βγουν να δηλώσουν ότι δεν επιθυμούν τουρκική εμπλοκή…) και να δεχτούμε πως ο Άσαντ θέλει να προκαλέσει τουρκική άμεση εμπλοκή στην αντιπαράθεση;

Ερώτημα δεύτερο: Έστω πως δεν είναι οι «αντικαθεστωτικοί» διότι αυτοί είναι οι «καλοί» και πάνε στη μάχη με το… μισοφέγγαρο στο χέρι, δεν υπάρχει κανένας άλλος που να τον συμφέρει μία εμπλοκή της Τουρκίας στη Συρία. Η απάντηση εάν θέλουμε να την αναλύσουμε εξαντλητικά θα απαιτηθεί ένα διδακτορικό. Ας επικεντρωθούμε λοιπόν σε έναν από τους πολλούς παράγοντες. Έχουν σκεφτεί οι Οθωμανοί στην Άγκυρα πως οι «αδέσποτες» αυτές βολές μπορεί να προέρχονται ακόμα και από… Κούρδους;

Δεν είναι λογικό πως κάθε μαχητής του ΡΚΚ να εύχεται με όλη τη δύναμη της ψυχής του την πολεμική εμπλοκή της Τουρκίας σε μία διαμάχη η οποία θα την οδηγήσει τελικά στον όλεθρο αφού θα θέσει σε λειτουργία μία σειρά αλυσιδωτών αντιδράσεων οι οποίες θα θέσουν σε πλήρη λειτουργία τη διαδικασία επίλυσης του «Ανατολικού Ζητήματος». Αυτό το γράφουμε ακολουθώντας τη λογική όσων αμφισβητούν το ενδεχόμενο προβοκάτσιας από την πλευρά των αντικαθεστωτικών…

Με άλλα λόγια, πόσο τυφλωμένος μπορεί να είναι ο Τούρκος ο οποίος πιστεύει πως είναι σε θέση και να ανακατέψει τη τράπουλα σε ολόκληρη τη περιοχή και να κρατήσει ελεγχόμενη τη κρίση χωρίς για παράδειγμα να εμπλακεί κάποια στιγμή η Ρωσία, και να βγει από πάνω τόσο στο Μεσανατολικό, όσο και στο Κουρδικό, και το ιραηλινο-παλαιστινιακό και το ενεργειακό στην Ανατολική Μεσόγειο και στην αντιπαράθεση με το Ισραήλ και να κάνει τη Δύση να συρθεί στα τουρκικά πόδια και να κάνει τον Πούτιν να έρθει να υποβάλλει τα σέβη του και να δημιουργήσει ένα περιβάλλον που θα μας φέρει στην εποχή του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς…

Από τη πλευρά μας να επισημάνουμε πως οι προβοκάτσιες αποτελούν το αγαπημένο εργαλείο όσων θα ήθελαν να αρχίσουν έναν πόλεμο, ειδικά όταν θέλουν να εμπλέξουν την «ευαίσθητη» Δύση:

>Να θυμίσουμε την βολή όλμου (σύμπτωση και αυτή) σε μουσουλμανικό παζάρι στο Σεράγεβο για την οποία κατηγορήθηκαν οι Σέρβοι και με αυτό το επεισόδιο ξεκίνησε η πολεμική εμπλοκή της Δύσης στη περιοχή; (λεπτομέρεια, σήμερα είναι σχεδόν σίγουρο πως η βολή προήλθε από τον… μουσουλμανικό τομέα).

>Να θυμίσουμε τη «γενοκτονία» στο Κοσσυφοπέδιο;

>Να υπενθυμίσουμε πως εδώ και μήνες αναφέρουμε πως γίνεται προσπάθεια το Χαλέπι να περάσει στη «κοινή γνώμη» ως το… Στάλιγκραντ της Συρίας;

>Να υπενθυμίσουμε τέλος το πώς ακριβώς ξεκίνησε ο Β’ ΠΠ; Είναι γνωστό πως κατάδικοι ντυμένοι με πολωνικές στολές χρησιμοποιήθηκαν ως απόδειξη πολωνικής «εισβολής» στο Γ’ Ράιχ με αποτέλεσμα η Γερμανία να εισβάλει στη Πολωνία;
Να θυμίσουμε τέλος πως τα τραγικά γεγονότα στην Κωνσταντινούπολη το 1955 ξεκίνησαν με προβοκάτσια Τούρκου στο «σπίτι» του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη;

Κλείνουμε τη σύντομη αυτή ανάλυση επισημαίνοντας πως μας είναι παντελώς αδιάφορο πλέον το ποιος είναι ο «καλός» και το ποιος είναι ο «κακός» στη συγκεκριμένη διαμάχη. Το σημαντικό για εμάς είναι το συμφέρον της Ελλάδας και της Κύπρου. Αυτή τη στιγμή η Τουρκία, με ή χωρίς την υποστήριξη της Δύσης φαίνεται έτοιμη να τινάξει όλη τη περιοχή στον αέρα με σκοπό να λάβει ανταλλάγματα στην Ανατολική Μεσόγειο.

Είναι σημαντικό η Αθήνα και η Λευκωσία να αφουγκραστούν την ιστορικότητα των στιγμών και να δείξουν την απαραίτητη ετοιμότητα και αποφασιστικότητα σε αυτό που ακολουθεί, ενώ δεν μπορεί να μην επισημανθεί πως η συμπεριφορά της Τουρκίας καταδεικνύει και το πόσο έχει περιπλεχτεί η κατάσταση τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εσωτερικό, έτσι ώστε η κυβέρνηση να οδηγείται στην επιλογή να παίξει την ύπαρξη της χώρας της σε μία ζαριά. Το θέμα είναι βέβαια πόσους θα πάρει η μπάλα ακόμα…

Source : defence-point.gr

Η τουρκική στρατηγική και οι μουσουλμάνοι της Θράκης

Η στρατηγική της Τουρκίας που κρύβεται πίσω από το παιχνίδι που παίζει στην πλάτη των μουσουλμάνων στη Θράκη

Του Σάββα Καλεντερίδη

Η Τουρκία, αν και διαθέτει -ή ισχυρίζεται ότι διαθέτει- τουρκικές μειονότητες σε περισσότερες από δέκα πέντε χώρες, μέχρι στιγμής μόνο δυο από αυτές έχει περιλάβει σε έναν γεωπολιτικό σχεδιασμό με ιδιαίτερες πτυχές που σχετίζονται και με το ζήτημα της εκμετάλλευσης ενεργειακών πηγών αλλά και της μεταφοράς ενεργειακών αγαθών. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη κεντρικής στρατηγικής και αντίστοιχων πολιτικών, με την εφαρμογή των οποίων οι μειονότητες θα μετατρέπονταν σε πολύτιμα εργαλεία στα χέρια της Άγκυρας, για την επίτευξη των γεωπολιτικών και των πολιτικών στόχων που είχε θέσει το τουρκικό κράτος.

Στόχους που δεν διανοήθηκε όχι να αλλάξει αλλά ούτε καν να τροποποιήσει οποιαδήποτε τουρκική πολιτική ή στρατιωτική κυβέρνηση πήρε στα χέρια της τα γκέμια της εξουσίας τα τελευταία πενήντα χρόνια που διαρκεί αυτή η πολιτική.

Κι αυτό γιατί το προσωπικό, το κομματικό και το φατριακό υποτάσσεται στο εθνικό, στη γειτονική χώρα!!!

Η πρώτη μειονότητα στην πλάτη της οποία η Τουρκία έπαιξε το γεωπολιτικό και ενεργειακό της παιχνίδι είναι η μειονότητα των Τουρκοκυπρίων, την οποία η Τουρκία -και όχι μόνο- χρησιμοποίησε με το χειρότερο τρόπο για να πετύχει στους στρατηγικούς και πολιτικούς στόχους που είχε θέσει. Οι στόχοι αυτοί ήταν ο γεωπολιτικός έλεγχος του νησιού, η δημιουργία προστατευτικής ζώνης και ομπρέλας και η ασφάλεια των τερματικών των αγωγών μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου και η επέκταση της τουρκικής επικράτειας και της τουρκικής ΑΟΖ στη ΝΑ Μεσόγειο.

Η δυνατότητα να πετύχει ή να αποκτήσει δυνατότητες για να υποστηρίξει τους ως άνω στόχους, δόθηκε στην Τουρκία με την βάρβαρη εισβολή και κατοχή της Κύπρου, πράγμα που έγινε και με την καθοριστική υποστήριξη της Αγγλίας, των ΗΠΑ και του εβραϊκού παράγοντα. Αυτό δεν θα πρέπει να το ξεχνάει ποτέ, κανείς Έλληνας, τουλάχιστον μέχρι να εγκαταλείψει και ο τελευταίος Τούρκος στρατιώτης από τα ιερά χώματα της Κύπρου.

Η δεύτερη μειονότητα για την οποία η Τουρκία δείχνει μια ακατανόητη σπουδή και «αγάπη» τα τελευταία πενήντα χρόνια, είναι η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, η οποία εξαιρέθηκε της Ανταλλαγής*, το 1923, επ’ αμοιβαιότητι, για να παραμείνουν οι Έλληνες της Πόλης της Ίμβρου και της Τενέδου στον τόπο τους, ως ποίμνιο του Οικουμενικού Πατριαρχείου. 

Αυτά τα πενήντα χρόνια η Τουρκία έχει δώσει απίστευτες αρμοδιότητες στο Προξενείο της στην Κομοτηνή, το οποίο, λειτουργώντας ως κράτος εν κράτει –με την ακατανόητη ανοχή των ελληνικών αρχών- έχει κατορθώσει να δημιουργήσει έναν πανίσχυρο και καλά υποστηριζόμενο από κάθε πλευράς παρακρατικό μηχανισμό, ο οποίος, αφού εκτουρκίζει βαθμιαία Πομάκους και Ρομά, δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις με τον εξής στόχο: Να μετατρέψει την μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης σε πολύτιμο εργαλείο, ούτως ώστε να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες οι οποίες θα επιτρέψουν στην Τουρκία να διεκδικήσει το σύνολο ή μέρος -αναλόγως των εξελίξεων και της αντίδρασης της Ελλάδος- των ενεργειακών αποθεμάτων στην περιοχή του Βορείου Αιγαίου (κοίτασμα Μπάμπουρα κ.ά.), θέτοντας ταυτόχρονα υπό τον έλεγχό της τον αγωγό Μπουργκάζ-Αλεξανδρούπολη, αν και οψέποτε κατασκευαστεί και τεθεί σε λειτουργία.

Επίσης, η δημιουργία μιας τέτοιας κατάστασης, πάντα με πολιορκητικό κριό τη μουσουλμανική μειονότητα, με βάση την οποία η Τουρκία θα έχει ιδιαίτερο λόγο στην περιοχή ανατολικώς του Νέστου, θα καταστήσει πιο δικαιοφανές το πάγιο αίτημα αλλά και επιδίωξη της Άγκυρας να χαραχτεί μια συνεχής και ευκρινής γραμμή στο κέντρο του Αιγαίου. Φυσικά, ό,τι βρίσκεται ανατολικά αυτής της γραμμής, θα ανήκει στην Άγκυρα, χωρίς να είναι δεδομένο πως ό,τι βρίσκεται δυτικά της θα ανήκει στην Ελλάδα.

Όλα αυτά καλό θα είναι να τα έχει υπ’ όψιν του ο κ. Αβραμόπουλος, όταν υποδέχεται τον εξ Ανατολών νεοοθωμανό ομόλογό του τις επόμενες ημέρες.

ΠΗΓΗ : εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 

*Κανονικά, αν είχαν φροντίσει οι διπλωμάτες και οι πολιτικοί που συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις της Συνθήκης της Λωζάνης να υπάρχει ρήτρα αμοιβαιότητος, σήμερα στη Θράκη θα έπρεπε να ζουν 1700 μουσουλμάνοι. Οι υπόλοιποι θα ήταν στις αγκάλες της πολυαγαπημένης τους Τουρκίας. Πάντως, έστω και αν δεν υπάρχει σαφής ρήτρα, καλόν είναι κάποιος να ασχοληθεί με το θέμα, διότι εκτός από το γράμμα, υπάρχει και το πνεύμα μιας συμφωνίας. Με βάση το πνεύμα, λοιπόν, θα πρέπει ή να αναχωρήσουν 115 χιλιάδες μουσουλμάνοι από την Θράκη για την Τουρκία, ή να δοθούν τουρκικές υπηκοότητες σε 150 χιλιάδες Έλληνες, με πλήρη δικαιώματα στην Τουρκία. Αυτό θα πρέπει να διαπραγματευτεί ο κύριος Αβραμόπουλος και να μην παρασύρεται στο γήπεδο-παγίδα που έστησαν και μας παρέσυραν εδώ και χρόνια οι Τούρκοι, όπου παίζεται η απώλεια της Θράκης και τουλάχιστον το μισό Αιγαίο. Όποιος δεν το βλέπει αυτό, θα πρέπει να είναι ή ανόητος ή προδότης. 

Πολεμολογικό Βαρόμετρο : Οι ελληνοτουρκικές συγκρούσεις

Τα ελληνοτουρκικά σύνορα δεν είναι απλώς μία γραμμή που χωρίζει δύο χώρες. Είναι το σημείο όπου χωρίζονται δύο ήπειροι, η Ευρώπη από την Ασία. Δύο θρησκείες συναντώνται , ο Χριστιανισμός με τον Ισλαμισμό. Δύο γλώσσες , η ελληνική , γλώσσα από την οποία προήλθαν οι ευρωπαίκές γλώσσες, με την τουρκική, γλώσσα Αλταϊκή. Δύο πολιτισμοί αντιτάσσονται, ο Ελληνοβυζαντινός με τον Οθωμανικό. Τέλος, τα ελληνοτουρκικά σύνορα είναι το σημείο όπουη ισορροπημένη δημογραφία της Ευρώπης, συναντά την καλπάζουσα δημογραφική αύξηση της Ασίας.
 Σπάνια συναντούμε στην Υδρόγειο τόσες σημαντικές διαφορές σε ένα τόσο μικρό χώρο . Αυτό όμως , που καθιστά την περιοχή μοναδική είναι η στρατηγική της θέση. Επί αιώνες ολόκληρους , το ανατολικό τμήμα της Μεσογείου ήταν το κέντρο του κόσμου. Η ιστορία των συρράξεων αρχίζει το 1200 π.Χ. με τον Τρωϊκό Πόλεμο και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Από τον 10ο αιώνα, με την εμφάνιση των Σελτζούκων Τούρκων στη Μικρά Ασία  μέχρι το 1923 ( Συνθήκη της Λωζάννης ) η περιοχή μας υπήρξε θέατρο αναρίθμητων στρατιωτικών επιχειρήσεων. Τα τελευταία 90 χρόνια δεν έχει σημειωθεί επισήμως πόλεμος μεταξύ των δύο χωρών. Στο διάστημα αυτό όμως σημειώθηκαν έξι σοβαρά περιστατικά .
1. Το 1942 η τουρκική κυβέρνηση επιβάλλει ειδικό φόρο περιουσίας στους Έλληνες της Τουρκίας. Πολλοί καταστρέφονται οικονομικά και 15.000 οδηγούνται σε τάγματα εργασίας .
2. Το 1955 γίνεται το πογκρόμ κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης
3. Το 1963 με αφορμή την κρίση στην Κύπρο απελαύνονται 30.000 Έλληνες της Κωνσταντινούπολης
4. Το 1974 γίνεται η τουρκική εισβολή στην Κύπρο και η κατοχή του 40% του νησιού.
5. Το 1987 σημειώνεται κρίση με αφορμή την αμφισβήτηση της ελληνικότητας του Αιγαίου από την Τουρκία.
6. Το 1996 η Τουρκία προκαλεί την κρίση των Ιμίων εγκαινιάζοντας την πολιτική των γκρίζων ζωνών όσον αφορά την αμφισβήτηση της ελληνικότητας των νησιών του Αιγαίου από την Τουρκία.

Επιχειρώντας να καταδείξουμε τη χώρα αυτή η οποία είναι σε θέση και επιθυμεί να προκαλέσει έναν πόλεμο, θα εξετάσουμε το κατά πόσον οι Πολεμογόνες Δομές βρίσκουν έδαφος να αναπτυχθούν στις υπό εξέταση χώρες.
Ως Πολεμογόνες Δομές ορίζουμε την πληθυσμιακή αύξηση, την άνοδο εθνικιστικών και αλυτρωτικών τάσεων και την ύπαρξη ισχυρού στρατιωτικού τομέα.
Η Ελλάδα από δημογραφική άποψη είναι μία ασθενέστατη χώρα. Ο πληθυσμός δεν ξεπερνά τα 11 εκατομμύρια και η αύξησή του κυμαίνεται από 0 έως 0,1 %.
Η ελληνική κοινωνία δεν χαρακτηρίζεται από την προσήλωσή της σε εθνικιστικές και αλυτρωτικές ιδεολογίες.
Τέλος, οι στρατιωτικές δυνατότητες της χώρας είναι πολύ περιορισμένες λαμβάνοντας υπ' όψιν το μικρό αριθμό του ένστολου δυναμικού , τις περιορισμένες αμυντικές δαπάνες και την απουσία ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας.
Αντίθετα με την Ελλάδα , η Τουρκία φαίνεται ότι εκπληρώνει και τις τρείς παραμέτρους. Ο τουρκικός πληθυσμός διπλασιάζεται σχεδόν κάθε 30 χρόνια. όσον αφορά τη δομή του τουρκικού πληθυσμού το ποσοστό του ανδρικού πληθυσμού ανέρχεται στο 52% του συνολικού πληθυσμού και επίσης το 38% του πληθυσμού αποτελείται από παιδιά μέχρι 14 ετών.
Ο νεο-οθωμανισμός επικρατεί ως η κυρίαρχη ιδεολογία που κατευθύνει την τουρκική εξωτερική πολιτική.
Ο τουρκικός στρατός είναι ο δεύτερος σε μέγεθος στρατός του ΝΑΤΟ και υποστηρίζεται από μιά ραγδαία αναπτυσσόμενη και αμιγώς  τουρκική αμυντική βιομηχανία.

Οι αφορμές οι οποίες θα μπορούσαν να αποτελέσουν το έναυσμα μιάς ελληνο-τουρκικής σύρραξης είναι :
1. O καθορισμός υφαλοκρηπίδας, εναέριου χώρου και ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών.
2. Ο χειρισμός ζητημάτων που αναφέρονται στη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης.
3. Το Κυπριακό

Τα πολεμογενή σύνδρομα βρίσκονται σε πλήρη ανάπτυξη στην ελληνοτουρκική περίπτωση.
Το Σύνδρομο του Αποδιοπομπαίου Τράγου είναι ένα χαρακτηριστικό σύνδρομο τόσο της ελληνικής όσο και της τουρκικής κοινωνίας. Σύμφωνα με τους Τούρκους ,όλα τους τα δεινά οφείλονται στους Έλληνες και σύμφωνα με τους Έλληνες όλα τους τα δεινά οφείλονται στους Τούρκους .
Το Σύνδρομο της Δαμόκλειας Σπάθης είναι το κυρίαρχο σύνδρομο στην ελληνική κοινωνία που βλέπει τη χώρα της να απειλείται από ένα γείτονα με γιγαντιαίες για τα μέτρα της διαστάσεις. Το ακριβώς αντίθετο χαρακτηρίζει την τουρκική κοινωνία. Οι Τούρκοι θεωρούν τον εαυτό τους άτρωτο και αήττητο.
Το Σύνδρομο της Περικύκλωσης είναι εντονότατο και στις δύο κοινωνίες. Όμως η  αλματώδης αύξηση του πληθυσμού και το υψηλό ποσοστό νέων ανδρών επί του συνολικού πληθυσμού καθιστά την Τουρκία ως πιό επίφοβη στο να αντιδράσει έντονα κάποια στιγμή άν θεωρήσει ότι αμφισβητείται ο ζωτικός της χώρος.

Ολοκληρώνοντας , συνοψίζουμε τα επιμέρους συμπεράσματα , στα οποία καταλήξαμε εξετάζοντας κάθε παράμετρο ξεχωριστά .
Γεωγραφικά , οι δύο χώρες οριοθετούνται απο μία διαχωριστική γραμμήη οποία ξεχωρίζει ηπείρους, λαούς, θρησκείες, γλώσσες, πολιτισμούς και δημογραφικά ισορροπημένες από δημογραφικά υπεραυξανόμενες χώρες.
Η κρίσιμη δε γεωστρατηγική τους θέση καθιστά τα σύνορα ακόμη πιό εύθραυστα. Κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης ιστορίας τους, οι δύο λαοί δεν σταμάτησαν να αντιμάχονται, αρχής γενομένης με την  εμφάνιση των πρώτων τουρκικών φύλων και μέχρι το 1922.
Τα τελευταία χρόνια χαρακτηρίζονται ως η περίοδος του " Ψυχρού Πολέμου" μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, έχουν σημειωθεί όμως έξι σοβαρά περιστατικά και όλα με υπαίτια την τουρκική πλευρά. Όλες ανεξαιρέτως οι τουρκικές κυβερνήσεις έχουν υιοθετήσει τη θεωρία του ζωτικού χώρου εις βάρος της Ελλάδας. τα πολεμογενή σύνδρομα βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη και στις δύο κοινωνίες.
Το πού μας οδηγούν όλα αυτά είναι προφανές . Το κρίσιμο ερώτημα είναι το πότε.
Η επιστήμη της στρατηγικής διδάσκει ότι ποτέ δεν ξεκινά ο πόλεμος αν δεν είναι εξασφαλισμένη εκ των προτέρων η νίκη, είτε σε στρατιωτικό, είτε σε οικονομικό, είτε σε πολιτικό επίπεδο. Φροντίζοντας να μην είναι τίποτα εξασφαλισμένο στον επιτιθέμενο ακυρώνονται και οι όποιες επιδιώξεις του.
ΠΗΓΗ : Περιοδικό " Άμυνα & Διπλωματία" τ. 25

Πολεμολογικό Βαρόμετρο : Προβλέποντας τις ένοπλες συγκρούσεις ( Α! μέρος)

Όλες οι οργανωμένες κοινωνίες ζουν με τη συνεχή εναλλαγή της ειρήνης με τον πόλεμο. Σ' αυτή τη διαδοχή, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περιγραφή της διαδικασίας του περάσματος απο την ειρήνη στον πόλεμο. Ενώ ορισμένες φορές ένα γεγονός περνά απαρατήρητο, άλλες φορές το ίδιο γεγονός μπορεί να θεωρηθεί αιτία πολέμου. Αυτό καταδεικνύει ότι οι αφορμές αυτές καθαυτές δεν είναι ούτε καθοριστικές ούτε αρκούν για να εξηγήσουν τη μετάβαση από τη μία κατάσταση στην άλλη.

Είναι αναγκαίο να λάβουμε υπόψη και άλλους παράγοντες που από την επίδρασή τους εξαρτάται αν θα οδηγηθούμε σε σύγκρουση ή όχι. Ο πόλεμος στην ιστορία των λαών είναι το πιο θεαματικό γεγονός, το πιο σοβαρό, το πιο βαρύ σε συνέπειες. Ο πόλεμος ορίζεται σαν μια μορφή βίας που έχει κυριότερο χαρακτηριστικό το ότι είναι μεθοδική και οργανωμένη και σε ό,τι αφορά στις ομάδες που την εξασκούν αλλά και στον τρόπο που αυτή εφαρμόζεται. Είναι περιορισμένος , τόσο χρονικά όσο και τοπικά και υπόκειται σε νόμους που ποικίλλουν ανάλογα με την εποχή και τον τόπο. Χαρακτηρίζεται επίσης , από το γεγονός ότι προκαλεί το θάνατο σε ανθρώπους. Εάν δεν χάνονται ανθρώπινες ζωές δεν αναφερόμαστε σε πόλεμο , αλλά σε ανταγωνισμό ή σε ανταλλαγή απειλών. Γι' αυτό και όλες οι κοινωνίες , καταβάλλουν προσπάθειες να προβλέψουν το ξέσπασμά του. Έτσι προετοιμάζονται κατάλληλα και αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες με σκοπό ή να αποσοβήσουν ή να εντείνουν τον κίνδυνο μιας ένοπλης σύγκρουσης, αναλόγως των συμφερόντων τους.

Η επιστήμη η οποία θεωρεί τον πόλεμο κοινωνικό φαινόμενο , μελετά τη μορφολογία, τις οικονομικές όψεις , την ψυχολογία, την περιοδικότητα και την πρόβλεψη του πολέμου ονομάζεται Πολεμολογία. Το μοντέλο ανάλυσης το οποίο μας βοηθά να προβλέψουμε τις πιθανότητες σύγκρουσης μεταξύ δύο ή περισσοτέρων χωρών ονομάζεται Πολεμολογικό Βαρόμετρο.
Πρόκειται για ένα βοήθημα που μας παρέχει ενδείξεις για το πού θα οδηγηθούμε εάν επαληθευτούν ή όχι ορισμένοι παράμετροι.

Κάνοντας μία επισκόπηση της ιστορίας των διεθνών συρράξεων, διαπιστώνουμε ότι οι μεγάλες συγκρούσεις και οι εισβολές επαναλαμβάνονται στις " διαχωριστικές γραμμές". Έτσι αποκαλούμε τα σύνορα που χωρίζουν έθνη, πολιτισμούς, γλώσσες, θρησκείες και ιδεολογίες. Κάθε φορά που οι κοινωνικοί αναβρασμοί, οι λεκτικές απειλές, το κλίμα καχυποψίας, οι διεκδικήσεις και γενικά οι φιλονικίες πληθαίνουν και εντείνονται σ' αυτές τις περιοχές, τότε η ανάφλεξη είναι πολύ πιθανή. Βλέπουμε λοιπόν ότι ο γεωπολιτικός παράγοντας , εκτός του ότι επιβαρύνει τους άλλους παράγοντες , είναι μία από τις βασικότερες ενδείξεις του Πολεμολογικού Βαρομέτρου.
Ο χρονικός παράγοντας προσδιορίζει τη συχνότητα και περιοδικότητα των ενόπλων συγκρούσεων οι οποίες ποικίλλουν ανάλογα με την εποχή, τον πολιτισμό, τις κοινωνικοπολιτικές δομές και το μέγεθος των χωρών. Για παράδειγμα , ο κατακερματισμός σε μικρά κρατίδια συνοδεύεται από συχνούς πολέμους. Αυτό συμβαίνει γιατί οι συγκρούσεις έχουν μικρή ένταση, ανάλογη με το μέγεθος και τις δυνατότητες των χωρών , συνεπώς επιφέρουν μικρές ζημιές και επιπλέον εύκολα τίθενται υπό έλεγχο.
Αντίθετα οι συγκρούσεις μεταξύ χωρών που κατέχουν ισχυρούς στρατούς και μεγάλους αριθμητικά πληθυσμούς είναι σπανιότερες. Αυτό που " κερδίζουν" σε ένταση το " χάνουν" σε συχνότητα.

Ο γεωπολιτικός και ο χρονικός παράγοντας μπορεί να βρεί εφαρμογή σε ολόκληρες ηπείρους και σύνολο κρατών , οι Πολεμογόνες Δομές όμως είναι αυτές που μας επιτρέπουν να εντοπίσουμε το πρόβλημα και να χαρακτηρίσουμε ένα κράτος ως επιθετικά διακείμενο ή όχι. Ως Πολεμογόνες Δομές θεωρούμε : (α) τον υπερπληθυσμό, ( β ) την άνοδο εθνικιστικών και αλυτρωτικών τάσεων και ( γ ) την ύπαρξη ισχυρού στρατιωτικού τομέα.

Οι αφορμές που χρησιμοποιούνται σαν έρεισμα για το ξέσπασμα των εχθροπραξιών έχουν , κυρίως, χαρακτήρα οικονομικό, εδαφικό ή αφορούν προβλήματα μειονοτήτων.
Ένα αόριστο συναίσθημα αντιπάθειας ενός λαού για έναν άλλο μπορεί να μετατραπεί σε έντονη εχθρότητα. Η στάση αυτή οφείλεται, κυρίως, σε αλλαγές που επιδρούν μόνο στο ψυχολογικό επίπεδο, μπορούμε όμως να τις εξηγήσουμε στηριζόμενοι στα Πολεμογενή Σύνδρομα όπως :

1. Το Σύνδρομο του Αποδιοπομπαίου Τράγου : Καθορίζει τον εχθρό πάνω στον οποίο θα επικεντρωθεί όλη η εχθρότητα. Σταδιακά γίνεται αντιληπτό ότι αυτός είναι ο υπαίτιος όλων των δυσκολιών μας και εμποδίζει την ανάπτυξή μας . Πολεμώντας τον είναι σαν να καταπολεμούμε το κακό.

2. Το Σύνδρομο της Δαμόκλειας Σπάθης : Δημιουργεί ένα ανυπόφορο συναίσθημα αυξανόμενου κινδύνου. Συνδυαζόμενο με το προηγούμενο σύνδρομο παρουσιάζει ως μοναδική επιλογή την καταστροφή του εχθρού για ν' απαλλαγούμε απ' αυτόν.

3. Το Σύνδρομο της Περικύκλωσης : Είναι κυρίως συνδεδεμένο με την έννοια του ζωτικού χώρου και της απειλής σφετερισμού του από αλλότριες δυνάμεις. Το σύνδρομο αυτό επηρέασε σημαντικά τη γένεση του Β! Παγκοσμίου Πολέμου.

Σε περιόδους κρίσεως, κάποιες λέξεις αλλάζουν σημασία και δημιουργούν άλλη αντήχηση. Οι σημειολόγοι έχουν μελετήσει την άνοδο της επιθετικότητας μιας χώρας όπως αυτή εκδηλώνεται με τη χρήση και τη συχνότητα που παρουσιάζονται ορισμένες λέξεις στα ΜΜΕ, στις ομιλίες και στα κυβερνητικά ανακοινωθέντα. Τέτοιες μελέτες μας επιτρέπουν, επίσης, να μετρήσουμε και τις διακυμάνσεις της μαχητικότητας κατά τη διάρκεια των εχθροπραξιών. Η Σημειολογία χρησιμοποιήθηκε ως βοήθημα για την πρόβλεψη πολεμικών ενεργειών για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια του Β! Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι Αγγλοι αναλυτές εξέταζαν την ένταση των ρημάτων και των ονομάτων που χρησιμοποιούσε το Γ! Ράιχ στα ανακοινωθέντα του. Με αυτό ακριβώς το τρόπο μπόρεσαν να υπολογίσουν επακριβώς την ημέρα που θα βομβαρδιζόταν το Λονδίνο απο τη Γερμανική Αεροπορία , πρόβλεψη που είχς ως αποτέλεσμα τον περιορισμό ανθρωπίνων απωλειών στο ελάχιστο δυνατό.

Στο Β! μέρος του άρθρου θα αναλύσουμε τις ελληνο-τουρκικές συγκρούσεις υπό το πρίσμα του Πολεμολογικού Βαρομέτρου.
Source : Περιοδικό " Άμυνα & Διπλωματία" τ. 25 ( Δεκέμβριος '92 - Ιανουάριος '93)

Το χαρτί του Εθνικού Διχασμού

Συσσωρευμένη "οργή" από τα οικονομικά μέτρα, ύφεση με νέα μέτρα μέχρι και το 2014 και εσωτερική αναταραχή, "βλέπει" το BBC σε ρεπορτάζ που μεταδίδει από την Ελλάδα την στιγμή που ο ακαδημαϊκός Βασίλης Μαρκεζίνης σπάσει την σιωπή του εδώ μετά από αρκετούς μήνες και μιλάει για "νέο εθνικό διχασμό χειρότερο από αυτούς του 1915 και του 1945".
"Οι περικοπές το μόνο που θα καταφέρουν είναι να υπάρξει περισσότερη οργή, καθώς σχεδόν ένας στους τέσσερις Έλληνες είναι σήμερα άνεργος», υποστηρίζει ο απεσταλμένος του BBC στην Αθήνα και υποστηρίζει ότι θα υπάρξουν και νέες περικοπές, το 2013 για το 2014", σύμφωνα με πληροφορίες που έχει από το υπουργείο Οικονομικών. Την ίδια στιγμή ο ακαδημαϊκός Βασίλης Μαρκεζίνης σε μία δήλωση εξαιρετικής σημασίας και ουσίας εκφράζει την αγωνία του για το που οδηγείται ο τόπος:
"Η κατάσταση έχει χειροτερεύσει: ως προς το οικονομικό σκέλος, έχει γίνει ανυπόφορη για πολλούς. Ταυτόχρονα ο κοινωνικός ιστός έχει κατακερματιστεί. Με δισταγμό λοιπόν, δημοσιοποιώ τη βαθειά μου ανησυχία για τους διχασμούς οι οποίοι αναπτύσσονται στη χώρα μου. Πράγματι, για πρώτη φορά στην πρόσφατη ιστορία αντιμετωπίζουμε όχι έναν, αλλά τρεις απαράδεκτους διχασμούς μεταξύ:

    • Πολύ πλουσίων και πεινασμένων συμπατριωτών μας
    • Της Δεξιάς και της Αριστεράς παράταξης,οι οποίες εκφράζονται ακραία και τείνουν στον αλληλοσπαραγμό
    • Κατηγόρων, οι οποίοι επιδιώκουν έναν αυξανόμενο αριθμό κατηγορουμένων

    Ο ελληνικός λαός δικαίως ζητάει τη διεξαγωγή έρευνας για το αμαρτωλό παρελθόν και την απόδοση Δικαιοσύνης για το κακό που υπέστη από τους υψηλότερους αξιωματούχους της χώρας.
Όμως θα πρέπει να παραμείνει σε εγρήγορση απέναντι στον τεράστιο κίνδυνο ενός νέου Εθνικού Διχασμού ο οποίος μπορεί να υπερβεί σε αγριότητα και πολυπλοκότητα τους αντίστοιχους του 1915 και 1945. Το κοινωνικό υλικό είναι έτοιμο να εκραγεί και βρίσκεται στα χέρια του ελληνικού λαού. Αυτός είναι λόγος, ο οποίος με κάνει να παραμένω ο μοναδικός κήρυκας της ανάγκης για Εθνική Συμφιλίωση, πριν να είναι πολύ αργά. Η πεποίθησή μου αυτή είναι ακλόνητη, όμως οι ελπίδες μου μειώνονται".
Τι σημαίνουν τα παραπάνω; Ότι έχουμε εισέλθει σε μία επικίνδυη ατραπό ως Έθνος: Οι μεν μισούν τους δε και οι πλούσιοι χωρίζονται πλέον με άβυσσο από τους μη προνομιούχους. Η "οργή" που σημειώνει το BBC μπορεί ανά πάσα στιγμή να μετατραπεί σε αυτοδικία. Η βενζίνη έχει χυθεί στο πάτωμα. Το μόνο που μένει είναι μια φλόγα για να ανάψει...
Source:  defencenet.gr

Τρομοκρατία και αποσταθεροποίηση

NEOTΕΡΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕ ΟΠΛΑ ΚΑΙ ΥΛΙΚΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ.

 ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΡ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ.Ε.ΔΡΟΥΓΟΣ

1)           Η πυρηνική τρομοκρατία είναι ένα από τα σενάρια που συζητούνται πολύ μετά την 9/11. Τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου του 2001 ολοφάνερα έδειξαν ότι η μαζική δολοφονία αποτελεί κύριο αντικειμενικό στόχο των τρομοκρατών, ενώ παραμένει «ομιχλώδης» η κατάσταση σε ότι αφορά τις προσβάσεις των Ισλαμικών εξτρεμιστικών δικτύων σε υλικά και όπλα μαζικής καταστροφής. Επειδή όμως μετά την 9/11 αποδεικνύεται ότι οι τρομοκράτες επιδιώκουν να προκαλέσουν πολλές απώλειες, η μεγιστοποίηση των επιπτώσεων μίας επίθεσής τους σε κάποιο στόχο, φαίνεται να διέρχεται μέσα από την πυρηνική επιλογή, αν και εξακολουθούν να δείχνουν ιδιαίτεροενδιαφέρον και για την απόκτηση χημικο-βιολογικών όπλων, καθώς και για την επιλογή της DIRTY BOMB, δηλαδή της ραδιολογικής βόμβας, που σημαίνει τη μείξη κάποιων ραδιενεργών υλικών με συμβατικά εκρηκτικά. Η τυχόν χρήση ΟΜΚ από τρομοκράτες στο μέλλον αποτελεί μία από τις πλέον επικίνδυνες εξελίξεις για την Αμερικανική και παγκόσμια ασφάλεια, ενώ είναι γνωστό (από τα περίφημα ντοκουμέντα του Κανταχάρ, που ανακάλυψαν οι SPECIAL FORCES των Η.Π.Α. το 2001  μετρά την ανατροπή του καθεστώτος τωνTALIBAN, ότι η AL QAEDA είχε «αρκετά κοντά τα δάχτυλά της σε πυρηνικές επαφές και σε Πακιστανούς πυρηνικούς μισθοφόρους.

Σειρά γνωστών και ιδιαίτερα αποκαλυπτικών εκπομπών σε διεθνούς εμβέλειας ΜΜΕ κάνουν αναφορές στις «σχέσεις της AL QAEDA με τα ΟΜΚ». Πάντως, το βασικό ερώτημα παραμένει και αφορά το αν η AL QAEDA στους στόχους έχει πάντα την εμπλοκή και χρήση ΟΜΚ και κυρίως πυρηνικών. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες και στοιχεία που να απαντούν σε όλα τα επιμέρους ερωτήματα που αφορούν την πυρηνική τρομοκρατία (διαθέσιμα σε ευρύτερους κύκλους). Το σίγουρο είναι ότι έχει δείξει ενδιαφέρον για ΡΠΒΧ υλικά και όπλα και πως από το 1999, (βάσει ντοκουμέντων), σε ιδεολογική και θρησκευτική βάση, τα ΟΜΚ είχαν περάσει στο λεξιλόγιο και στις εσωτερικές αναζητήσεις του δικτύου του Αφγανιστάν. Από την πλευρά τους, οιΑμερικανοί είχαν πάντοτε εκφράσει και συνεχίζουν να εκφράζουν ανησυχίες για τυχόν εκδήλωση περίπτωσης / σεναρίου Αμερικανικής Χιροσίμα» σε κάποια μεγαλούπολη των Η.Π.Α.

2)           Η AL QAEDA έχει εκφράσει το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της για ΡΠΒΧ υλικά και όπλα. Μέχρι τώρα, δεν τα έχει χρησιμοποιήσει σε επίθεσή της κατά Δυτικών στόχων. Στα κέντρα εκπαίδευσης του Αφγανιστάν είχε προσκαλέσει το 1999 και το 2001 δύο Πακιστανούς πυρηνικούς μισθοφόρους. Παράλληλα, μέσω Διαδικτύου, μαφιόζικων ομάδων στην Κεντρική Ασία συλλέγει επί χρόνια πληροφορίες για άνθρακα – βακτήρια – ρισίνη – αφλατοξίνη – αέριο μουστάρδας – υδροκυάνιο – VX – Σαρίν – υπεροξείδιο του Σοδίου κ.ά.

3)           Αναφορικά με τα χημικά όπλα και υλικά, η AL QAEDA έχει εκφράσει ενδιαφέρον. Ο 11^ος τόμος της «Εγκυκλοπαίδειας του JIHAD» κάνει μνεία των χημικών – βιολογικών υλικών και όπλων. Σειρά συνεντεύξεων και ομιλιών του Οσάμα-μπιν-Λάντενεπισημαίνουν την αναγκαιότητα «χρήσης τέτοιων όπλων κατά των απίστων», ενώ από ταΑρχεία του Κανταχάρ έχει εντοπισθεί η οπλοποίησή τους. Οι πιο πολλές πειραματικής φύσης ενέργειες, αφορούν κυρίως εκείνες που έγιναν σε πειραματόζωα με κυάνιο, ενώ απόρρητες επιθέσεις διαφόρων μυστικών υπηρεσιών κάνουν λόγο για απόκτηση εκ μέρους της AL QAEDA υπολογίσιμων ποσοτήτων υδροκυανίου και POTASSIUM CYANIDE.

4)           Οι βιομύκητες και οι ιοί ήταν πάντοτε ανάμεσα στα ενδιαφέροντα της AL QAEDA σε περίπτωση μαζικών επιθέσεων. Η AL QAEDA προσπάθησε και προσπαθεί να οπλοποιήσει άνθρακα, ρισίνη και αφλατοξίνη. Ειδικά με τον άνθρακα, υπήρξαν δυσκολίες σχετικά με την οπλοποίησή του, ενώ οι τρομοκράτες της 9/11, όπως φάνηκε από τις μετέπειτα αποκαλύψεις, είχαν επιδείξει ενδιαφέρον για την καταστροφή αγροτικών εκτάσεων από αέρος, (με ψεκασμό και χρήση χημικο-βιολογικών υλικών), ενέργεια η οποία καταγράφεται ως «ΑΓΡΟΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ».

5)           Στα ραδιολογικά υλικά είναι σαφέστατα πιο εύκολο να υπάρξει πρόσβαση,και το Ισλαμικό τρομοκρατικό δίκτυο δείχνει «ιδιαίτερο ενδιαφέρον», αφού από τις περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης είναι δυνατό να αγορασθούν ραδιενεργές ουσίες. Τα Ντοκουμέντα του Κανταχάρ, δείχνουν ότι «η AL QAEDA είχε πραγματοποιήσει τη μεγαλύτερη πρόοδο στην κατασκευή ραδιολογικής βόμβας στο Τζαλαλαμπάντ του Αφγανιστάν». Επιπλέον, η AL QAEDA, μέσω τρίτων, προσπάθησε να αποκτήσει ραδιενεργά υλικά από τη μαύρη αγορά στον Καναδά, αλλά και μέσω επαφών με τηνΤσετσενική μαφία, (η οποία το 1995 ήταν έτοιμη να προχωρήσει σε επιθέσεις στο κέντρο της Μόσχας εναντίον Ρωσικών στόχων).

6)           Για τα πυρηνικά, ο Οσάμα-μπιν-Λάντεν είχε εκφράσει διακαές ενδιαφέρον να αποκτήσει μικρή ατομική βόμβα ή πυρηνικό υλικό μέσω των Τσετσένων τρομοκρατών στον Βόρ. Καύκασο, της Ρωσικής μαφίας στις Κεντρασιατικές Δημοκρατίες ή μέσω του γνωστού «Πυρηνικού SUPERMARKET» του Πακιστανού Καθηγητή και «πατέρα της ατομικής βόμβας» του Πακιστάν ABDEL Q. KHAN λόγω εμπλοκής του στα πυρηνικά προγράμματα της Βορείου Κορέας και του Ιράν και παλαιότερα της Λιβύης.

7)           Η AL QAEDA αναφορικά με τα ΡΠΒΧ έχει δείξει τις εξής τάσεις: 

¤     Αρχικό ενδιαφέρον για ΡΠΒΧ το 1994 στο Σουδάν.

¤     Τον Μάιο του 1998 ο Οσάμα-μπιν-Λάντεν είχε κάνει λόγο για «JIHAD και πυρηνικά όπλα».

¤     Ο ίδιος, το 1999 από το Αφγανιστάν είχε τονίσει ότι «η AL QAEDA χρειάζεται ΡΠΒΧ ως αποτροπή στις Η.Π.Α. και στο Ισραήλ».

¤     Οι MAJLIS-AL-SHURA έχουν παρουσιάσει διάφορα επιχειρήματα για το πώς θα εξοντώσουν τον Δυτικό κόσμο μέσω ΡΠΒΧ. Σταδιακά, η AL QAEDA σε αναφορές της έκανε λόγο «για πρώτη χρήση ΟΜΚ».

¤     Ο Νασίρ-μπιν-Χαμίντ-Αλ-Φαχντ εξέδωσε FATWA (θρησκευτική οδηγία), όπου μέσα από 25 σελίδες υποστηρίζει ότι «είναι νόμιμη και επιτρεπτή η χρήση ΟΜΚ κατά απίστων».

¤     Ο Αμπού-Μουσάμπ-Αλ-Ζουρί (Δεκ. 2004) στην «Εγκυκλοπαίδεια του JIHAD» (1600 σελίδες), υποστηρίζει ότι «ΟΜΚ πρέπει να χρησιμοποιηθούν κατά των Η.Π.Α.».

¤     Παρά τις επιμέρους τοπικές ομαδοποιήσεις της AL QAEDA μετά την 9/11, κάποιες από τις ομάδες εμμένουν στη χρήση ΡΠΒΧ.

¤     Μέσω του Διαδικτύου η AL QAEDA εμφανίζεται να επιδιώκει την απόκτηση και χρήση ΟΜΚ, ενώ σε αρκετές ιστοσελίδες υπάρχουν ειδικές αναφορές σε τέτοια υλικά και όπλα. Επιπλέον, τονίζεται ότι «τα ΟΜΚ θα είναι μία εξισορρόπηση του JIHAD απέναντι στο Δυτικό μονοπώλιο». Τα τελευταία χρόνια η AL QAEDA έχει προχωρήσει και σε εκδόσεις εγχειριδίων για ΡΠΒΧ. Η εγκυκλοπαίδεια του JIHAD το 2005 κάνει λόγο –μέσω της ιστοσελίδας AL FIRDAWS – για «πυρηνικές προετοιμασίες» αν και σε πολλά επιμέρους τεχνικά ζητήματα βρίθει ανακριβειών.

¤     Η AL QAEDA εμφανίζεται να έχει προβλήματα σε ότι αφορά την οπλοποίηση, ενώδεν έχει πλήρεις πληροφορίες για τις επιπτώσεις των πυρηνικών υλικών στην ατμόσφαιρα. Γι αυτό και δίδει περισσότερη έμφαση στη ραδιολογική βόμβα, η οποία είναι πιο εύχρηστη (δεν προκαλεί όμως μεγάλες απώλειες, αλλά είναι λίαν υπολογίσιμες οι ψυχολογικές επιπτώσεις στον πληθυσμό). Εξακολουθεί το τρομοκρατικό δίκτυο να ενδιαφέρεται για επαφές με τη Ρωσική πυρηνική μαφία, ενώ δεν αποκλείει τη χρήση μη-επανδρωμένων αεροσκαφών, που να φέρουν ΟΜΚ για να πλήξουν τους στόχους.

8)           Το KNOW-HOW και η απόκτηση πυρηνικών υλικών έχουν προκαλέσει δυσχέρειες στην AL QAEDA, παρά το γεγονός ότι στις τάξεις της υπάρχουν ειδικοίεπιστήμονες με υπολογίσιμες γνώσεις για τον εμπλουτισμό του Ουρανίου, ή τη διαδικασία του Πλουτωνίου. Ως εκ τούτων, η AL QAEDA προσανατολίζεται περισσότερο σε τυχόν κλοπή πυρηνικού υλικού, ή κατασκευή ραδιολογικής βόμβας, ή προμήθεια μικρής βόμβας ή τυχόν αυτοκτονική επίθεση εναντίον πυρηνικών αντιδραστήρων. Από τις παραπάνω επιλογές, η χρήση ραδιολογικής βόμβας είναι η πλέον προσιτή. 

Μία τέτοια έκρηξη μπορεί να γίνει με συμβατικά υλικά και να διασπείρει υλικά υψηλής ραδιενέργειας, με αποτέλεσμα αρκετά οικοδομικά τετράγωνα να μην μπορούν να κατοικηθούν για χρόνια. Σε αυτή την περίπτωση, δεν προσφέρεται το Πλουτώνιο ή το εμπλουτισμένο Ουράνιο, γιατί δεν είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό ραδιενεργά. Γι αυτό και το ενδιαφέρον των τρομοκρατών επικεντρώνεται σε άλλα στοιχεία του πυρηνικού κύκλου, όπως το Κοβάλτιο-60, το Καίσιο-137, το Ιρίδιο-192, το Στρόντιο-90, τοΚαλιφόρνιο-232, το Αμερίκιο-241 και το Πλουτώνιο-238, που βρίσκονται σε νοσοκομεία, βιομηχανικές ζώνες, θερμοηλεκτρικές γεννήτριες και σε συστήματα με ραδιοϊσότοπα.

Οπωσδήποτε, πολλά απ’ αυτά είναι αρκετά βαριά και επικίνδυνα, αλλά υπάρχουνδιαθέσιμα σε νοσοκομεία και εργαστήρια σε όλο τον κόσμο, ενώ κατά καιρούς έχουν αναφερθεί απώλειες τέτοιων υλικών. Κατόπιν τούτου, είναι πιο εύκολη η κατασκευή ραδιολογικής βόμβας από μία αντίστοιχη πυρηνική. Όμως, απαιτείται, οι τρομοκράτες να γνωρίζουν πολλά για την προστασία από ραδιενέργεια και τυχόν άλλους κινδύνους.Έμφαση δίδει η AL QAEDA επί χρόνια στο ΚΑΙΣΙΟ-137, που μπορεί να προκαλέσει εκτεταμένη μόλυνση, ενώ η παρουσία ραδιενεργών υλικών στα χέρια της Ρωσικής μαφίας στον Καύκασο, προκαλεί εύλογες ανησυχίες. Μέχρι στιγμής, ραδιολογικά όπλαδεν έχουν χρησιμοποιηθεί, αλλά στη δεκαετία του ’80 το Σανταμικό καθεστώς του Ιράκείχε προχωρήσει σε οπλοποίηση  με ραδιενεργά υλικά.

Ένα σενάριο που έχει αρκετές φορές εμφανισθεί στο προσκήνιο είναι η επίθεση ή εισβολή τρομοκρατών σε πυρηνική βάση. Μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί τέτοιες ενέργειες στη Ρωσία, στις Η.Π.Α., στη Γαλλία, στη Νότιο Κορέα, στη Νότιο Αφρική και στη Λιθουανία, με τα μέτρα πρόληψης να είναι ικανοποιητικά και να προλαβαίνουν τα χειρότερα.

Ένα άλλο σενάριο που έχει παρουσιασθεί είναι η περίπτωση SABOTAGE σε πυρηνικό αντιδραστήρα με υποστήριξη εκ των ένδον.

Συμπερασματικά, το πιο πιθανό σενάριο είναι η ραδιολογική τρομοκρατία, γιατί δεν απαιτεί υλικά πολύ υψηλής σύστασης και πολύ εξειδικευμένες γνώσεις. Οι δυσκολίες είναι αρκετές προς την κατεύθυνση της κατασκευής ατομικής βόμβας, παρά το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της AL QAEDA. Οι βελτιώσεις στην προστασία των πυρηνικών υλικών, συνδράμουν στην αποτροπή τέτοιων κινήσεων, αλλά δεν σημαίνει ότι παρέχεται και 100% ασφάλεια. Η ραδιολογική βόμβα έχει ενισχυμένες ψυχολογικές επιπτώσεις.Πάντως, δεν πρέπει να αποκλείεται και η περίπτωση κάποιο κράτος που υποστηρίζει τρομοκρατική οργάνωση, να της διαθέσεις ΡΠΒΧ για τους δικούς του σκοπούς (εναντίον τρίτων).

9)           Η AL QAEDA προσπαθεί «να αγγίξει το χώρο των ΡΠΒΧ γιατί στοχεύει σε μαζικές επιθέσεις». Ο Τζιχαντισμός έχει δημιουργήσει μία νέα γενιά τρομοκρατών που είναι έτοιμοι να πεθάνουν με ή χωρίς ΡΠΒΧ. Η τακτική της AL QAEDA στηρίζεται σε«πέραν των συμβατικών επιλογών», γι αυτό και είναι καθοριστικής σημασίας στο Δυτικό κόσμο η πρόληψη, η αποτροπή και ο εντοπισμός ύποπτων υλικών. Όσο ποτέ άλλοτε, απαιτείται συνεργασία των Η.Π.Α. με τη Ρωσία και την Ευρώπη στο μείζον ζήτημα της αντιμετώπισης του δίπτυχου «τρομοκρατία και ΟΜΚ».

Ορισμένα μέτρα που έχουν ληφθεί προληπτικά (π.χ. PSI, CS7), είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, ενώ ο Χειρισμός Κρίσεων σε περιπτώσεις με ΟΜΚ χρειάζεται συνεχείς βελτιώσεις. Δεν υπάρχει η απόλυτη λύση για την αντιμετώπιση τέτοιων ακραίων περιπτώσεων καταστροφικής τρομοκρατίας. Αυτό όμως που χρειάζεται είναι μίαΣΥΝΟΛΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ αντιμετώπισης τέτοιων απειλών (προληπτικά, αλλά και μετά από μία απευκταία εκδήλωση τέτοιας επίθεσης.

10)       Στα πλαίσια των Αμερικανο-Ρωσικών συνεργασιών για την πρόληψηπυρηνικής τρομοκρατίας μετά την 9/11, έχουν ληφθεί πολλές πρωτοβουλίες, όπως:

¤     Η επιστροφή 228 χιλιογράμμων πυρηνικού υλικού Σοβιετικής προέλευσης από ευπαθείς περιοχές σε σταθερά ελεγχόμενες βάσεις.

¤     Επιστροφή 3.300 χιλιογράμμων Αμερικανικής προέλευσης πυρηνικού υλικού.

¤     Μετατροπή 43 ερευνητικών αντιδραστήρων από HIGHLY ENRICHED Ουράνιο σε LOW ENRICHED.

¤     Εκπαίδευση 500 αναλυτών από διάφορες χώρες μετά την 9/11, για την προστασία πυρηνικών υλικών και εγκαταστάσεων.

¤     Έλεγχος σε 11.038 Ρωσικά πυρηνικά όπλα, τα οποία αφοπλίζονται μέσω ειδικών διαδικασιών.

¤     Παροχή ασφάλειας εκ μέρους των Η.Π.Α. στο 80% των Ρωσικών πυρηνικών εγκαταστάσεων, καθώς και σε 170 ειδικά κτίρια.

¤     Βελτίωση των συνθηκών ασφάλειας σε 39 πλοία του Ρωσικού Ναυτικού, καθώς και σε 14 βάσεις των Ρωσικών Στρατηγικών Πυραύλων.

¤     Συγκέντρωση 13.000 ραδιενεργών υλικών από διάφορες περιοχές στις Η.Π.Α.

¤     Συγκέντρωση περίπου 3 εκατομμυρίων CURIES (ραδιενεργών), από 112 βάσεις στη Ρωσία.

¤     Βελτίωση της φυσικής ασφάλειας σε 486 βάσεις με πυρηνικά – ραδιενεργά υλικά σε 38 χώρες.

¤     Προώθηση ερευνητικών δραστηριοτήτων για βελτίωση των τεχνολογιών προς εντοπισμό ΟΜΚ ανά τον κόσμο.

¤     Δημιουργία 4.400 θέσεων εργασίας για θέματα διασποράς ΟΜΚ.

¤     Εφοδιασμός με σύγχρονα συστήματα από τις Η.Π.Α. 88 περιοχών της Ρωσίας στους διασυνοριακούς χώρους με τα κράτη του Καυκάσου και της Κ. Ασίας.

¤     Κάλυψη εξόδων εκ μέρους των Η.Π.Α. σε 180 πυρηνικά ινστιτούτα στην πρώην ΕΣΣΔ.

¤     Εκπαίδευση τελωνειακών υπαλλήλων σε ζητήματα ΡΠΒΧ και μεθοριακής ασφάλειας.

¤     Εγκατάσταση συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης – εντοπισμού ΡΠΒΧ σε αεροδρόμια και λιμάνια 14 χωρών.
¤     Πραγματοποίηση συμποσίων επιστημόνων, ιατρικού προσωπικού, μηχανικών και κυβερνητών αεροσκαφών με κύρια θέματα την πυρηνική τρομοκρατία και τη διασπορά ΟΜΚ.

¤     Χρησιμοποίηση ιδιαίτερα εξειδικευμένων εργαστηρίων και συστημάτων για SIMULATION ασκήσεις αντιμετώπισης πυρηνικών και ραδιολογικών τρομοκρατικών ενεργειών.

¤     Χρήση ειδικών δυνάμεων στην αντιμετώπιση 45 περιστατικών, μέσω ασκήσεων το 2008 και 62 αντιστοίχων για το 2010.

¤     Παρακολούθηση και συνδρομή στις διαδικασίες αποπυρηνικοποίησης Ρωσικών υποβρυχίων στη Θάλασσα του Μπάρεντς στον Αρκτικό κύκλο.

Διατήρηση Αμερικανών ειδικών επιστημόνων και αναλυτών στην Ουκρανία, στοΚαζακστάν και στην Υπερκαυκασία, για την παρακολούθηση ύποπτων δραστηριοτήτων με χρήση ή διακίνηση ΡΠΒΧ υλικών

Οι συνέπειες μιας παρεξηγημένης δημοκρατίας

«Σε κάθε δρόμο θάστηνα και από μία κρεμάλα…/ τους κυβερνήτες θά στελνα σε γάϊδαρο καβάλλα,/ Σα σκύλοι να ψοφήσουνε στον Κάνθαρον εκεί./ Αρχή καμιά δε θάμενε στο έθνος, ούτε κόμμα./ Και ίσως τότε θα ‘λειπεν η μούχλα και η βρώμα…» 
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΟΥΡΗΣ

Ο ανεξάντλητος πλούτος της λόγιας και της λαϊκής μας Παράδοσης, ο λόγος και η γραφή δηλαδή που άφησαν ξωπίσω τους κληρονομιά για εμάς οι πνευματικοί άνθρωποι της φυλής μας, αποτελεί διαχρονική μαρτυρία παθημάτων και πυξίδα ορθής πορείας. Η καταγραφή της ελληνικής κοινωνίας από του τέλους της παλιγγενεσίας του Εικοσιένα είναι ένας καθρέφτης που μας στέλνει τον αντικατοπτρισμό του. Ένα κράτος που κινήσανε πολιτικάντηδες να το κάνουν Ελλάδα και το καταντήσανε Ελλαδούλα, μια ελληνική κοινωνία που την κάνανε δούλα του ξένου παρά και παραδουλεύτρα ανθελλήνων και ένα δόγμα γραικύλων οκνηρών πως πρέπει να δώσουμε προίκα στον ίδιο τον κατακτητή λευτεριά και γη. 

Μας πείσανε βεβαίως πρωτίστως να κλειστούμε στον μίζερο εαυτό μας. Να προτιμήσουμε την εύκολη ζήση παρά τον τραχύ αγώνα. Να πούμε με τιποτένια σιγουριά ότι η εικόνα της πατρίδος ξεκινά από εμάς και καταλήγει πάλι σε εμάς. Αποδεχτήκαμε έτσι μια ηλίθια αστική αντίληψη ότι τα ορατά στο μάτι μας πράγματα και η γη που πατάμε είναι η Ελλάδα και τίποτα έξω από αυτόν τον γυάλινο μικρόκοσμο δεν μας πρέπει και δεν μας χρειάζεται. Και επειδή έπρεπε να μας κρατάνε ήρεμους πως έχουμε τη διοίκηση στο χέρι μας, ονόμασαν την θνησιγενή κυβερνώσα τάξη αστική δημοκρατία και το κρατίδιο που την περιέβαλε το ονόμασαν Ελλάδα αντί για ψευτορωμέϊκο αφού ψεύτικοι είναι και οι δημιουργοί του. 


Αλλά οι δημιουργοί αυτοί είναι δημιουργοί του ολέθρου και το αληθινό τους επάγγελμα είναι τύραννοι των Ελλήνων και δεσμοφύλακες της αληθινής Μεγάλης και Πανώριας Ελλάδος μας. Αυτοί λοιπόν οι τύραννοι και οι δεσμοφύλακες βάλανε γρήγορα – γρήγορα τις υπογραφές στα συμβόλαια του κρατιδίου με τους προστάτες τάχα συμμάχους και τους δήθεν φίλους και πρώην κατακτητές χρόνους πίσω με υποθήκες μελλοντικές ελαστικής κυριαρχίας και ισόβιας άδειας κοιλίας. 

Και επάνω στην πρεμούρα και τον σχετικό «συμμαχικό» εκβιασμό «ξέχασαν» σαν αποσκευή στην άκρη του δρόμου μερικά χιλιάδες στρέμματα γης και εντός των νέων μα ψεύτικων συνόρων στα κατάβαθα της ματωμένης γης πλούτο πολύ μην τύχει και παύσουμε να χρωστάμε. Τον παρά που λέγαμε και τις Μνήμες των Ηρώων. Αυτούς προσπάθησαν να τους ξεχάσουμε, ανεπιτυχώς φρονώ, με το ξεφύτρωμα ελληνοτουρκικών βέβηλων «φιλιών» και την ανάδειξη τάχα του οθωμανικού πολιτισμού που πολλά του χρωστάμε και πρέπει να ανοίξουμε κερκόπορτες. Να μοιράσουμε γη και θάλασσα στα δυο με τον Τούρκο. 

Δάνεια, «φιλίες», υποθήκες, ξενομανία, δουλομανία, προδοσία, φτωχοποίηση Ελλήνων και εγκατάλειψη Ελλάδος είναι οι χρόνιες θηλιές που θέτουν οι εχθροί μας στο λαιμό του Έθνους των Θεών, των Ηρώων και των Μαρτύρων. Μα ο κυριότερος εχθρός πάντα ήταν ο ελληνόσχημος βάρβαρος, κανονικός προβατόσχημος λύκος. Ο αιώνιος γραικύλος που Θεό δεν έχει και στην Ελλάδα δεν ανήκει. Περιούσιος φίλος των Δυνατών, όμοιος με εκείνους που πατρίδες δεν γνωρίζουν και δεν σέβονται. Ο πολιτικάντης που πασχίζει να εμφανίσει τους Ήρωες προδότες και τους προδότες σαν την μούρη του τους δίνει εξουσίες. Και τους Έλληνες καθημερινά τούς τρέπει σε διωγμό, σαν Μάρτυρες του Νέου Ελληνισμού να χύνουν αίμα, ιδρώτα και δάκρυ. Δώσε παρά, δώσε υποταγή και καρδιά σε όσους σε μισούν και ίσως δώσουμε λίγο ψωμί να φας με την οικογένειά σου και μια απειροελάχιστη γωνιά γης για να ψευτοζείς. Αυτά λέγανε στους πατέρες των πατέρων μας. Αυτά λένε στους πατέρες μας και σε εμάς. 

Ιδού τι έλεγε ο Σουρής για τους Έλληνες του σχετικά μακρινού καιρού του: ««Σε κάθε δρόμο θάστηνα και από μία κρεμάλα…/ τους κυβερνήτες θά στελνα σε γάϊδαρο καβάλλα,/ Σα σκύλοι να ψοφήσουνε στον Κάνθαρον εκεί./ Αρχή καμιά δε θάμενε στο έθνος, ούτε κόμμα./ Και ίσως τότε θα ‘λειπεν η μούχλα και η βρώμα…»! Η κρεμάλα υπήρχε στο νου του Έλληνα από τότε ως αντίτιμο των χαμερπών και επικίνδυνων πράξεων της αστικής πολιτικής τάξης μιας εισαγόμενης και αταίριαστης στον Ελληνισμό μας δημοκρατίας. 


Source : http://polemosgenel.blogspot.com/2011/11/blog-post_2537.html#more