Η διαγραφή μιας χώρας

Γράφει ο Αντγος (ε.α.) Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης

Το έθνος της Μολδαβίας δεν υπάρχει πλέον. Αυτή ήταν η συμφωνία(!!) που έγινε πρόσφατα (3 Μαΐου 2012) από τους προέδρους της Μολδαβίας και της Ρουμανίας, τον Νικόλαο Τιμοφτί και Τραϊάν Μπασέσκου αντίστοιχα. Εν τω μεταξύ, η τελευταία απογραφή στην Μολδαβία έδειξε ότι η πλειοψηφία των Μολδαβών, δεν θεωρούν τους εαυτούς τους Ρουμάνους, παρά τις ομοιότητες μεταξύ των δύο εθνών και την ιστορική συνύπαρξή τους.
Αν ρωτήσουμε κάποιον τι του έρχεται πρώτα στο νου με το άκουσμα της λέξης «Μολδαβία» θα απαντήσει όμορφα, πολύ όμορφα κορίτσια. Οι πιο ενημερωμένοι θα πουν ότι πρόκειται για την φτωχότερη χώρα της Ευρώπης, με γεωργική παραγωγή και η οποία παράγει και εξαίρετο κρασί. Η Δημοκρατία του Μόλδοβα λοιπόν ,ή Μολδαβία, όπως είναι επίσης γνωστή, είναι χώρα που βρίσκεται ανάμεσα στη Ρουμανία από τα δυτικά και την Ουκρανία από τα ανατολικά. Τα σύνορά της με τη Ρουμανία οριοθετούνται από το ρου των ποταμών Προύθου και κάτω Δούναβη. Υπήρξε μέλος της Σοβιετικής Ένωσης από το 1945 ως το 1991 ως Μολδαβική Σοσιαλιστική Σοβιετική Δημοκρατία. Κήρυξε την ανεξαρτησία της στις 27 Αυγούστου του 1991. Το 1994 σε δημοψήφισμα που έγινε για ένωση με την Ρουμανία ή ανεξαρτησία, οι Μολδαβοί ψήφισαν ανεξαρτησία. Η συνολική της έκταση είναι 33.843 τετρ. χλμ. και ο πληθυσμός της, με βάση εκτιμήσεις του 2009, είναι 4.320.748 κάτοικοι. Ας δούμε όμως τι συμβαίνει στην περιοχή αυτή, που είναι πολλά και ενδιαφέροντα.

Μολδαβικό έθνος δεν υπάρχει . Αυτό δήλωσε ο Πρόεδρος της Ρουμανίας Τραϊάν Μπασέσκου, στην συνάντηση με τον ομόλογό του, τον πρόεδρο της Μολδαβίας, Νικολάι Τιμοφτί στο Βουκουρέστι, ο οποίος αν και παρών , δεν έφερε καμία αντίρρηση. Έτσι έχουμε μια μοναδική και πρωτοφανή περίπτωση στα παγκόσμια χρονικά. Πρόεδρος ενός κράτους να αρνείται την ύπαρξη του κράτους και του έθνους που ηγείται.
Κατά την ιστορική και για τα δύο έθνη συνάντηση , των δύο προέδρων των, το ένα από αυτά διαγράφεται αυτόματα, σαν κάποιος να κάνει Delete στον υπολογιστή του κάποια άχρηστα δεδομένα που υπήρχαν. Τόσο απλά. Η συνάντηση αυτή έδιδε την αίσθηση όχι συνάντησης μεταξύ δύο αρχηγών κυρίαρχων κρατών, αλλά την αίσθηση ότι ο Μπασέσκου μιλούσε σε έναν υφιστάμενό του, έναν, ας πούμε, περιφερειάρχη της Ρουμανίας. Και ο Τιμοφτί έδειχνε να μην ενοχλείται καθόλου από αυτή την κατάσταση , να την αποδέχεται, να συμφωνεί και τελικά ο «πρόεδρος της Μολδαβίας» (ναι, με εισαγωγικά) να μην υπερασπίζεται τη κυριαρχία της χώρας του και να συμφωνεί: Μολδαβικό έθνος δεν υπάρχει!!!


Ο Μπασέσκου δήλωσε χαρακτηριστικά: «Μιλήσαμε και συμφωνήσαμε ότι η Ρουμανία και η Μολδαβία είναι δύο ανεξάρτητα και κυρίαρχα κράτη, τα οποία κατοικούνται κυρίως από Ρουμάνους. Είμαστε ενωμένοι με την γλώσσα, με την παράδοση, με τις χαρές και τις λύπες που οι Ρουμάνοι έχουν περάσει τον τελευταίο αιώνα. Έτσι λοιπόν βάζουμε τέρμα στη σύγχυση , σχετικά με την Μολδαβική μειονότητα». Εδώ λοιπόν είναι το κυρίαρχο στοιχείο της όλης υπόθεσης: Η πλειοψηφία μιας χώρας ανακηρύχθηκε δια των δηλώσεων ενός Προέδρου μιας άλλης χώρας, ως εθνική μειονότητα μέσα στην ίδια την χώρα της και που είναι μέρος μιας άλλης μεγαλύτερης χώρας, της Ρουμανίας. Και ο πρόεδρός της να σιωπά και να αποδέχεται, την γλωσσική εξαφάνιση της χώρας και του έθνους του!!! Μολδαβικό έθνος λοιπόν δεν υπάρχει. Μόνο Μολδαβική μειονότητα εντός της Μολδαβίας, η οποία ευρίσκεται εντός της Ρουμανίας!! Εκεί είναι το μέλλον, σήμερα!!

Στη συνέχεια, ο Μπασέσκου συνέχισε την ιστορία της αδελφότητας των δύο κρατών. Είπε ότι η στρατηγική εταιρική σχέση με τη Μολδαβία, θα αναπτυχθούν από κάθε πρόεδρο της Ρουμανίας, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων. Επιπλέον, η Ρουμανία θα υποστηρίξει την επιθυμία του γείτονά της να εισέλθει και αυτή, όπως η Ρουμανία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το γεγονός ότι η Μολδαβία δεν έχει προσκληθεί από την ΕΕ και φαντάζει απίθανο να γίνει στο άμεσο μέλλον, δεν τον ενοχλεί στο ελάχιστο.
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος (;) της Μολδαβίας , ευχαρίστησε(!!!) τον Ρουμάνο ομόλογό του για την υποστήριξη και τον κάλεσε για επίσημη επίσκεψη στο Κισινάου. Ακόμη ο πρόεδρος της Μολδαβίας για μια ακόμη φορά δήλωσε ότι οι Ρωσικές ειρηνευτικές δυνάμεις πρέπει να αποσυρθούν από το έδαφος της Υπερδνειστερίας, όπου ευρίσκονται επί πολλά χρόνια. Ο Μπασέσκου συμφώνησε και υποσχέθηκε τη στήριξη της Μολδαβίας σε θέματα που σχετίζονται με την Υπερδνειστερία.

Εδώ να αναφερθούμε για λίγο στο θέμα της Υπερδνειστερίας και την σημερινή κατάσταση.

Η Υπερδνειστερία με κίτρινο χρώμα. Το εθνόσημο της χώρας.

Η Υπερδνειστερία (επίσης:Τρανσνίστρια), είναι περιοχή της Μολδαβίας στην Ανατολική Ευρώπη. Είναι μια στενή λωρίδα μεταξύ Μολδαβίας και Ουκρανίας. Το μη αναγνωρισμένο αυτό κράτος είναι εκ των πραγμάτων ανεξάρτητο από τη Μολδαβία από τις 2 Σεπτεμβρίου του 1990, οπότε και διακήρυξε την ανεξαρτησία του και βοηθούμενο από Ρώσους, Κοζάκους , Ουκρανούς εθελοντές και τη 14η Ρωσική (πρώην Σοβιετική) Στρατιά, νίκησε τις Μολδαβικές δυνάμεις στον Πόλεμο της Υπερδνειστερίας. Ενώ υπάρχει κατάπαυση του πυρός από το 1992, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναγνωρίζει την Υπερδνειστερία ως περιοχή «παγωμένης διαμάχης». Η αυτοδιάθεσή της είναι διαφιλονικούμενη. Η Υπερδνειστερία συνεχίζει να ισχυρίζεται ανεξαρτησία και διατηρεί κυριαρχία στην περιοχή της. Σε δημοψήφισμα στις 17 Σεπτεμβρίου 2006 οι ψηφοφόροι της αυτοανακηρυγμένης Δημοκρατίας ψήφισαν με ποσοστό 93,1% υπέρ της ανεξαρτητοποίησής τους από τη Μολδαβία και της ένωσης με τη Ρωσία ,με την οποία φυσικά δεν συνορεύει. Δεν φαίνεται όμως ότι η Ρωσία θα αποδεχτεί την ένωση με την Υπερδνειστερία στο άμεσο μέλλον.

Τα πρωτοφανή αυτά γεγονότα πέρασαν απαρατήρητα από την διεθνή κοινότητα. Εξάλλου με την Μολδαβία θα ασχολούνται τώρα, αφού με την θέλησή των ή για την ακρίβεια με την θέληση του προέδρου της χώρας αυτοκαταργείται; Ας δούμε όμως το θέμα από μια άλλη σκοπιά. Η ακύρωση του έθνους της Μολδαβίας είναι μια ανοικτή εισβολή δύο πολιτικών στη συνείδηση του κάθε ατόμου στον τομέα της γλωσσικής και εθνικής των συνείδησης . Δεν υπάρχει αμφιβολία σχετικά με την ομοιότητα της Μολδαβικής και της Ρουμανικής γλώσσας. Όσο για το έθνος, αυτό είναι ακόμη περισσότερο συζητήσιμο. Παράδειγμα, η Γερμανία και η Αυστρία έχουν την ίδια γλώσσα, αλλά οι περισσότεροι Αυστριακοί δεν θεωρούν τους εαυτούς τους Γερμανούς. Οι Μαυροβούνιοι μιλούν Σερβικά, αλλά θεωρούν τους εαυτούς τους Μαυροβούνιους. Και υπάρχουν πολλά ακόμη παρόμοια παραδείγματα.
Μια απογραφή που πραγματοποιήθηκε στη Μολδαβία πριν από οκτώ χρόνια, έδειξε ότι μόνο το 2,2% του πληθυσμού θεωρούν τους εαυτούς τους Ρουμάνους, και το 75,8% θεωρούν τους εαυτούς τους Μολδαβούς. Από αυτούς τους αριθμούς είναι σαφές ότι οι Ρουμάνοι στη Μολδαβία είναι στην καλύτερη περίπτωση μια μικρή μειοψηφία.

Η σημερινή μη-αναγνώριση της πλειοψηφίας των Μολδαβών από τους Ρουμάνους οφείλεται σε ιστορικούς λόγους και έχει σχέση με την γλώσσα και την συνύπαρξη των δύο λαών. Κατά τον Μεσαίωνα, στην περιοχή αυτή , όπου η (Ρωμαϊκής προέλευσης) Ρουμανική γλώσσα είχε επικρατήσει , δημιουργήθηκαν δύο κράτη, η Μολδαβία και η Βλαχία. Τον 16ο αιώνα, οι δύο αυτές ηγεμονίες έγιναν υποτελείς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σε εκείνο το χρονικό σημείο, εμφανίστηκε και η ανατολική ρωμαϊκή γραπτή γλώσσα, η οποία βασίστηκε όμως στο κυριλλικό αλφάβητο. Η σύγχρονη όμως Ρουμανική γλώσσα με το λατινικό αλφάβητο προέκυψε στα τέλη του 18ου αιώνα, στην Τρανσυλβανία ( ή Τρανσυλβάνια, ή Έρντελυ, ή Ζίμπενμπυργκεν , σπουδαία ιστορική ορεινή περιοχή της Ρουμανίας που τα όριά της αποτελούν προς Β. και Α. τα Καρπάθια Όρη, Ν. οι Τρανσυλβανικές Άλπεις και Δ. τα όρη Μπιχόρ. ) , που ήταν μέρος της Αυστριακής Αυτοκρατορίας. Εγκρίθηκε δε ως επίσημη γλώσσα το 1862.
Η τύχη της Βεσσαραβίας, η οποία είναι το ανατολικό τμήμα της Μολδαβίας, όπου συμπεριλαμβάνεται και η σημερινή Υπερδνειστερία, ήταν διαφορετική. Από το 1812 έως το 1917 ήταν μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Το κυριλλικό αλφάβητο παρέμεινε και χρησιμοποιήθηκε για την γραπτή γλώσσα, οι δε Μολδαβοί της περιοχής αναμειγνύονται με τους Ρώσους και Ουκρανούς και έτσι η ρωσική γλώσσα έγινε η κυρίαρχη ομιλούσα και γραπτή γλώσσα. Το Κισινάου είχε γίνει ένα από τα κέντρα της οργάνωσης «Ένωση του Ρωσικού λαού." Έτσι με αυτές τις εξελίξεις (γλώσσα και πρόσμιξη πληθυσμών) δημιουργήθηκαν όλες οι προϋποθέσεις για τη διαμόρφωση ενός άλλου έθνους στη Βεσσαραβία. Δηλαδή βλέπουμε μια προσέγγιση του ανατολικού τμήματος της Μολδαβίας προς την Ρωσική κουλτούρα και γλώσσα, χρησιμοποιώντας το κυριλλικό αλφάβητο στην γραπτή γλώσσα και του δυτικού τμήματος της Μολδαβίας που γειτνίαζε με την Ρουμανία να επηρεάζεται από την Ρουμανική κουλτούρα και γλώσσα.

Η συνύπαρξη Μολδαβών και Ρουμάνων εντός ενός κράτους διήρκεσε για σχεδόν 20 χρόνια, από το 1918-1940 και 1941-1944. Στη συνέχεια, η δικαιοδοσία και επιρροή της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρουμανίας επεκτάθηκε σε όλη την Μολδαβία, καθόσον όλοι οι κάτοικοι ήσαν Χριστιανοί ορθόδοξοι, καθώς και στην Βεσσαραβία και τότε απαγόρευσαν ακόμη και την ονομασία «Μολδαβική γλώσσα». Έτσι με την πάροδο των χρόνων πολλοί Μολδαβοί διαμόρφωσαν πλέον Ρουμανική συνείδηση, ξεχνώντας την αρχική Μολδαβική. Κάποιοι από αυτούς ζούσαν σε αυτό που είναι τώρα η Υπερδνειστερία της Μολδαβίας , ως μέρος της Σοβιετικής Ουκρανίας, η οποία το 1940 συγχωνεύθηκε μαζί με τη Βεσσαραβία στη Σοβιετική Μολδαβία, μέλος της τότε ΕΣΣΔ.
Τις τελευταίες δεκαετίες, Μολδαβοί και Ρουμάνοι έχουν υπάρξει σε διαφορετικές πολιτείες. Οι Μολδαβοί στη Σοβιετική Ένωση είχαν τη δική τους γλώσσα με βάση το κυριλλικό αλφάβητο. Μόνο μετά από ένα κύμα εθνικισμού, από πλευράς Ρουμάνων στα τέλη της δεκαετίας του 1980 το κυριλλικό αντικαταστάθηκε με το Λατινικό Ρουμανικό αλφάβητο, το οποίο είναι και το αλφάβητο που επίσημα χρησιμοποιείται στην Μολδαβία ακόμη και σήμερα. Ωστόσο, η αλλαγή του αλφαβήτου δεν είναι αρκετό για να αλλάξει το έθνος. Οι Μολδαβοί που ζουν στην Υπερδνειστερία εξακολουθούν να χρησιμοποιούν το κυριλλικό αλφάβητο.

Έτσι λοιπόν φθάσαμε στην σημερινή κατάσταση, με ασαφή εδαφικά, γλωσσολογικά και εθνολογικά όρια, με συνειδήσεις επαμφοτερίζουσες και χαλαρές , με μνήμες συνύπαρξης Ρουμάνων και Μολδαβών ακόμη ισχυρές μεταξύ των κατοίκων της περιοχής και με τον Ρουμανικό εθνικισμό να μην έχει εγκαταλείψει ποτέ την Μολδαβία και τους Μολδαβούς, που τους θεωρούν κομμάτι της μεγάλης Ρουμανίας, αφού είχαν συνυπάρξει πολλές φορές στο παρελθόν. Και τι έχουμε πλέον με τις υφιστάμενες συνθήκες; Στην καλύτερη περίπτωση, ο Μπασέσκου και ο Tιμοφτί κήρυξαν το τέλος του έθνους της Μολδαβίας πάρα πολύ σύντομα. Στη χειρότερη περίπτωση, αυτό είναι ευσεβής πόθος. Η φτωχή Ρουμανία θέλει να επεκτείνει έδαφός της και έχει ιστορικούς λόγους να επικαλεστεί. Ωστόσο, δεν έχει τις αντικειμενικές προϋποθέσεις γι 'αυτό. Όπως φαίνεται από τα αποτελέσματα της απογραφής, οι κάτοικοι της Μολδαβίας δεν έχουν αποκηρύξει το δικό τους κράτος και όπως φαίνεται υπάρχουν τρεις περιπτώσεις: Να αποδεχτούν την ένωση των δύο κρατών σε σύντομο χρονικό διάστημα, η θα αργήσουν να το κάνουν η δεν θα το κάνουν ποτέ. Το δέλεαρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η ελεύθερη μετακίνηση εντός αυτής ελευθέρως, αποτελεί σαφώς ισχυρότατο κίνητρο για τους φτωχούς Μολδαβούς, αλλά δεν αρκεί μόνο αυτό . Εξάλλου πολλοί Μολδαβοί έχουν διπλή υπηκοότητα και διπλά διαβατήρια, ή ακόμη μόνο Ρουμανικό διαβατήριο, αποκηρύσσοντας την εθνική τους ταυτότητα, για να μπορέσουν να επιβιώσοουν. Πολιτική και πρακτική, που η Ρουμανία προς χάριν της εθνικής και πολιτικής αφομοίωσης των Μολδαβών και της χώρας των έδιδαν και δίδουν αφειδώς. Κατά την εκτίμησή μας η πιθανότητα ενσωμάτωσης της Μολδαβίας εντός της Ρουμανίας φαίνεται να επικρατεί και θα πρέπει να αναμένουμε κάτι τέτοιο στο μέλλον. Το πότε, έχει σχέση με την οικονομική ανάπτυξη της Μολδαβίας και την εν γένει πρόοδο της χώρας και μάλλον δεν υπάρχει ελπιδοφόρος προοπτική. Η πολύ φτωχή Μολδαβία, τουλάχιστον όπως είναι σήμερα, δεν έχει μέλλον. Αν λοιπόν συμφωνήσουν σε αυτό και η Μολδαβία «ενωθεί» με την Ρουμανία σε ενιαίο κράτος , κάτι πολύ πιθανό με τις σημερινές συνθήκες, θα εξακολουθεί να υπάρχει η Υπερδνειστερία και οι κάτοικοί της , που σίγουρα δεν θα θέλουν να είναι μέρος της Ρουμανίας και το έθνος των Ρουμάνων, αλλά με την πλευρά της Ρωσίας. Έτσι λοιπόν εκτιμούμε ότι το μέλλον της φτωχής Μολδαβίας διαγράφεται καθαρά σήμερα:
MOLDOVA DELETED (Η Μολδαβία διαγράφεται). Source :http://www.analystsforchange.org

Η " αλληλεγγύη" των hedge funds προς την Ελλάδα

Σε ένα γύπα των αγορών (vulture fund) κατέληξε το 90% των 435 εκατ. ευρώ που πλήρωσε τελικά η Ελλάδα, για το σύνολο του ομολόγου που δεν είχε συμμετάσχει στο περίφημο PSI.

Η πληρωμή του ελληνικού ομολόγου προς το Dart, αναφέρει το ίδιο δημοσίευμα, θα μπορούσε να ενθαρρύνει τέτοιου είδους funds να κινηθούν ακόμη πιο επιθετικά έναντι της Ελλάδας. Για το χρέος των 6 δισ. ευρώ περίπου που παραμένει εκτός PSI, η επόμενη πληρωμή εκ μέρους του ελληνικού Δημοσίου είναι προγραμματισμένη για τον Σεπτέμβριο, αν και αφορά ποσό μικρότερο από το χθεσινό. Και το ενδεχόμενο να χρειαστεί κάποια στιγμή νέα αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είναι κάτι που οι διαχειριστές αυτών των funds έχουν κάθε λόγο να συνυπολογίζουν. 

Εν ολίγοις και σύμφωνα με την τακτική των αρπαχτικών, απέκτησαν ελληνικό χρέος πληρώνοντας 20 λεπτά ανά ευρώ χρέους, ή συνολικά 100 εκατομμύρια ευρώ, εισπράττοντας στο τέλος -μέσα σε λίγους μήνες- από το ελληνικό κράτος το τετραπλάσιο της απόκτησης του.  

Και αυτό λέγεται, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ:  «Η αλληλεγγύη των φτωχών Ελλήνων προς κάθε είδους λαμόγιο- και διεθνές αρπαχτικό». Διότι «μιλάμε» για ένα ποσό ισοδύναμο της ετήσιας παρακράτησης αλληλεγγύης  που «αρμέγεται» από εκατοντάδες χιλιάδες έλληνες οι οποίοι βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας.

Ας δούμε τι δήλωνε το έτος 2005 ο Μπίλ Κλίντον για τον ιδιοκτήτη του συγκεκριμένου αρπαχτικού Fund, τον  Kenneth Dart.

«...O Ντιν Χάουαρντ με προσκάλεσε τηλεφωνικά εχθές το βράδυ να παραστώ σε μία εκδήλωση. Αυτό ήταν πολύ ευγενικό εκ μέρους του και ήμουν έτοιμος να αποδεχθώ την πρόσκληση, μέχρις ότου μου είπε ότι η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο σπίτι της συζύγου του Kenneth Dart στην Φλόριντα. Αν και η κυρία Dart υπήρξε μεγάλη χορηγός των Δημοκρατικών ωστόσο η συνείδηση μου δεν μου επιτρέπει να παρευρεθώ σε εκδήλωση τους.  Η οικογένειά Dart παρά το ότι κατείχε ένα μεγάλο εργοστάσιο παραγωγής πλαστικών κύπελλων στις ΗΠΑ, ωστόσο αρνήθηκε την ιδιότητα των αμερικανών πολιτών ώστε να αποφεύγουν να πληρώνουν φόρους, και εννοώ φόρους εκατοντάδων εκατομμύριων δολαρίων. Μετά την άρνηση τους, λίγες εβδομάδες αργότερα, λάβαμε μια επιστολή από την κυβέρνηση της Μπελίζ –τα νησιά Καϊμάν- που μας ζητούσε την άδεια να ανοίξουν νέο προξενείο στη Φλόριντα με πρόξενο της τον Kenneth Dart!!!.  Πράγμα που βεβαίως και αρνήθηκα.    Ο Kenneth Dart, εκτός από την άρνηση στο να πληρώνει φόρους,  είναι ένας από τα πιο μισητούς ανθρώπους στη Νότια Αμερική, λόγω των σχέσεων του με οικονομικές δραστηριότητες τύπου «αρπαχτικού» όπου αγοράζοντας δημόσια χρέη από χώρες του τρίτου κόσμου, καταβάλλει μόνο 20 σεντς ανά δολάριο απαιτώντας στο ακέραιο όλο το ονομαστικό χρέος. Με αυτές του τις δραστηριότητες συνέβαλε σχεδόν στην χρεοκοπία της Βραζιλίας στα τέλη της δεκαετίας του ογδόντα, και κέρδισε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια από αυτές τις συναλλαγές. Το τελευταίο εγχείρημα του είναι ο εξαναγκασμός της Αργεντινής όταν αυτή αθέτησε την υποχρέωσή της να πληρώσει το χρέος που αυτός διεκδικούσε. Ενώ και πάλι είχε καταβάλει λίγες δεκάρες για κάθε δολάριο χρέους στο τέλος απαίτησε και από τους Αργεντινούς να πληρώσουν όλη την ονομαστική αξία των χρεών της που αυτός κατείχε. Η Αργεντινή χρεοκόπησε και το ήμισυ του πληθυσμού της ζει κάτω από το όριο της φτώχειας.  Δεν ξέρω και δεν με ενδιαφέρει κατά πόσο συνέφερε με χορηγίες του μέχρι σήμερα στο δημοκρατικό κόμμα, αλλά με κανένα τρόπο δεν θέλω να έχω οποιαδήποτε σχέση με αυτόν τον τύπο....».

Και ενώ αυτά και άλλα πολλά είναι γνωστά για τις δραστηριότητες του Kenneth Dart , εμείς, το ελληνικό κράτος δηλαδή, αυτό το αρπαχτικό σπεύσαμε να εξωφλήσουμε στο ακέραιο.

HellasOnTheWeb.Org

Εξωτερική πολιτική και κρίση

Στο κείμενο συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, που έληξε την Κυριακή το βράδυ στο Σικάγο, αναφέρεται στην παράγραφο 26 ότι η Βορειοατλαντική Συμμαχία εμμένει στην απόφαση του Βουκουρεστίου το 2008 σε ό,τι αφορά την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και θα ανανεώσει την πρόσκληση ένταξής της στον Οργανισμό, μόλις βρεθεί αμοιβαία αποδεκτή λύση στο ζήτημα της ονομασίας της.

Ηταν το επιτυχές αποτέλεσμα της προδιεργασίας που έκανε όλο αυτό τον καιρό ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Σταύρος Δήμας σε στενή συνεργασία με την ελληνική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον και ολοκλήρωσε με την εμπειρία του αλλά και τον σεβασμό που εμπνέει ο βετεράνος της ελληνικής διπλωματίας, Πέτρος Μολυβιάτης.

Η προχθεσινή απόφαση των ηγετών του ΝΑΤΟ έχει ασφαλώς την ιστορία της που πηγαίνει πίσω, πριν και από την προηγούμενη Σύνοδο Κορυφής στο Βουκουρέστι, όπου ο Κώστας Καραμανλής ως πρωθυπουργός και η Ντόρα Μπακογιάννη ως προϊσταμένη της Διπλωματίας, με τη σύμφωνη γνώμη τής τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης του ΠΑΣΟΚ, κατόρθωσαν να πείσουν τους εταίρους της χώρας και να μην ενταχθεί η ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ παρά τις πιέσεις τότε ορισμένων συμμάχων. Η απόφαση εξακολουθεί και ισχύει και έτσι δεν ανετράπη στο Σικάγο.

Αποδεικνύεται με αυτό τον τρόπο ότι η Ελλάδα, όταν δουλεύει σωστά και με ομόνοια, μπορεί να επιτυγχάνει.

Ακόμη και όταν μεγάλες χώρες -εταίροι στην ίδια Συμμαχία, δραστηριοποιούνται σε βάρος των ελληνικών συμφερόντων.

Το θετικό για την Ελλάδα αποτέλεσμα στο Σικάγο επιτεύχθηκε παρά την πολιτική αστάθεια στο εσωτερικό της χώρας και παρά την οικονομική κρίση που την ταλανίζει.

Η επιτυχία αυτή πάντως δεν αναιρεί τους κινδύνους που ελλοχεύουν όταν η χώρα βρίσκεται βυθισμένη σε βαθιά οικονομική κρίση. Οπως έχουμε επισημάνει σε ανύποπτο χρόνο από αυτή εδώ τη στήλη, όταν μία χώρα βρίσκεται σε οικονομική κρίση δεν μπορεί εύκολα να υπερασπιστεί τα εθνικά της συμφέροντα.

Ειδικά η Ελλάδα που έχει και γείτονες έτοιμους να προκαλέσουν.Χαρακτηριστική είναι η στάση της Τουρκίας στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, όπου ξεπέρασε τα εσκεμμένα για σύμμαχο χώρα. Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών επέμενε να μπει η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για την ΠΓΔΜ στο κείμενο συμπερασμάτων, ενώ σε σκοπιανή εκδήλωση, όπου βραβεύτηκε, δήλωσε ότι αισθάνεται «Μακεδόνας»!

Βεβαίως δεν εισακούστηκε επειδή η ελληνική διπλωματία είχε προετοιμαστεί κατάλληλα. Αλλά και γιατί οι εταίροι της Ελλάδα, από την οποία με ευκολία θέλουν ορισμένοι Ελληνες να απεξαρτηθούν, αναγνωρίζουν τη συμβολή της.

Οι κίνδυνοι όμως σε περιόδους κρίσης και πολιτικής αστάθειας υπάρχουν. Δεν αποκλείονται προκλήσεις σε τέτοιες περιόδους. Η Τουρκία, για παράδειγμα, έχοντας απωλέσει το ενεργειακό «παιχνίδι » στο Αιγαίο, μπορεί να δημιουργήσει θερμό επεισόδιο, είτε στο Καστελόριζο, είτε στην Κύπρο.

Δικαίως ο Λουκάς Παπαδήμος στην ανοικτή του επιστολή προς τους Ελληνες, όταν εγκατέλειπε το Μέγαρο Μαξίμου, ανέφερε ανάμεσα στα άλλα ότι «οι αποφάσεις που θα λάβουμε, υπό το κλίμα μιας βεβαρημένης συγκυρίας, μπορεί να σφραγίσουν την πορεία της Ελλάδας για δεκαετίες. Μπορεί και να την οδηγήσουν στο περιθώριο, ακυρώνοντας ιστορικά εθνικά επιτεύγματα των τελευταίων 38 ετών».

Γι’ αυτό επίσης έσπευσε ο Πέτρος Μολυβιάτης, μιλώντας σε ομογενείς στο Σικάγο, να προειδοποιήσει πως «θα διαχειριστούμε κάθε πρόκληση που μπορεί να παρουσιαστεί για τα εθνικά μας συμφέροντα και θα το κάνουμε με αποφασιστικότητα και αποτελεσματικότητα...».
Αυτά τα λόγια δεν έχουν λεχθεί χωρίς λόγο. Η κρίση έχει πολλαπλασιάσει τους εθνικούς κινδύνους. Και πρέπει να ομονοήσουν οι πολιτικοί. Προς τούτο απαιτείται και ο ελληνικός λαός να σκεφτεί πολύ σοβαρά στις εκλογές που έρχονται.
Source :http://www.ekirikas.com/article/101235 

Εξελίξεις με επίκεντρο το Ιράν

Του Σάββα Καλεντερίδη
Σε λίγες μέρες, στις 23 Μαΐου, λαμβάνει χώρα τη Βαγδάτη ο δεύτερος γύρος των συνομιλιών της ομάδος Ρ5+1, στην οποία συμμετέχουν ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Γερμανία, Ρωσία και Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, με αντικείμενο το πυρηνικό πρόγραμμα της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν και τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν από πλευράς της διεθνούς κοινότητας σε σχέση με αυτό.
Στο υπουργείο εξωτερικών και οι λοιπές υπηρεσίες του Ισραήλ έχει σημάνει συναγερμός και καταβάλλεται κάθε προσπάθεια για να διασαφηνιστεί και να επηρεαστεί όσο είναι δυνατόν η θέση της κάθε χώρας μέλους της ομάδας και η στρατηγική που ακολουθήσει τελικά η Ρ5+1 για το εξαιρετικά κρίσιμο όχι μόνο για την ασφάλεια του Ισραήλ και για τις ισορροπίες στην περιοχή, αλλά και για την παγκόσμια ειρήνη θέμα.
Στα πλαίσια των προσπαθειών που καταβάλλονται από πλευράς του Ισραήλ, ο σύμβουλος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ισραήλ Γιακώβ Αμιρντόρ από τις αρχές Μαΐου επισκέφθηκε τις Βρυξέλες και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου συναντήθηκε με ευρωπαίους αξιωματούχους και συζήτησε το θέμα της σύσκεψης της Βαγδάτης και της θέσης που θα τηρηθεί εκεί. Συγκεκριμένα, ο Ισραηλινός αξιωματούχος συναντήθηκε και συνομίλησε με την Χέγκα Σμίτ, βοηθό της υπεύθυνη εξωτερικής πολιτικής της Ε.Ε., Βρετανίδα Κάθριν Άστον, με τον Γερμανό ομόλογό του, Κριστώφ Χέουσγκεν και τον εκπρόσωπο της Γερμανίας στο Ρ5+1, Χάνς Λούκας.
Σύμφωνα με αξιωματούχους του Ισραήλ, οι συναντήσεις και οι συνομιλίες που πραγματοποίησε ο Αμιρντόρ ήταν «εξαιρετικά ευαίσθητες», ενώ είναι προφανές ότι το Ισραήλ προσπάθησε να διασαφηνίσει τις θέσεις και της στρατηγική της Ε.Ε. για το θέμα. Να σημειωθεί ότι της επίσκεψης Αμιρντόρ στις Βρυξέλες προηγήθηκε επίσκεψή του στη Μόσχα, όπου ο Ισραηλινός αξιωματούχος προσπάθησε να διαπιστώσει τα περιθώρια αλλαγής της στρατηγικής της Ρωσίας στο θέμα του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, η οποία στρατηγική βρίσκεται πολύ μακριά από τις θέσεις του Ισραήλ. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η στάση της Ρωσίας δεν ενδέχεται να αλλάξει στη Βαγδάτη και το πιο πιθανό είναι να έχει θετικές πτυχές για το Ιράν.
Ο παράγοντας που δεν αφήνει να διαρρεύσει τίποτε για τη στάση που θα κρατήσει στη Βαγδάτη, είναι οι ΗΠΑ, οι οποίες δηλώνουν ότι δεν περιμένουν λόγια, αλλά έργα από το Ιράν. Όσον αφορά τη γενικότερη στάση των ΗΠΑ στο θέμα του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, αν και οι δημόσιες δηλώσεις δείχνουν ότι μια στρατιωτική επιχείρηση δεν είναι μέσα στις πρώτες επιλογές της Ουάσιγκτον, η συγκέντρωση στρατευμάτων και προηγμένων οπλικών συστημάτων στην περιοχή μας επιτρέπουν να πούμε ότι αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου για δημιουργία ενός ασφυκτικού κλοιού σε πολιτικοδιπλωματικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο γύρω από το Ιράν.
Σε πολιτικό επίπεδο ο κλοιός σφίγγει μέσω δημιουργίας στενών σχέσεων του Ισραήλ και των ΗΠΑ με τις χώρες που γειτνιάζουν με το Ιράν και μέσω κινήσεων που αποσκοπούν στην αποδυνάμωση της επιρροής που ασκεί το Ιράν στην ευρύτερη περιοχή. Η πρόσφατη επίσκεψη του προέδρου του αυτόνομου Κουρδιστάν Μεσούτ Μπαρζανί στην Ουάσιγκτον και η σκληρή στάση που τηρεί απέναντι στον σιίτη και φιλοϊρανό πρωθυπουργό του Ιράκ, Νουρί Αλ Μαλίκι, είναι μια από τις κινήσεις αυτές. Επίσης, η επίσκεψη στην Ουάσιγκτον αμέσως μετά της ηγετικής ομάδας του Κόμματος Δημοκρατίας και Ειρήνης, που εκφράζει τους Κούρδους της Τουρκίας, καθώς και η προχθεσινή επίσκεψη των Κούρδων της Συρίας στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ, αποτελούν μέρος του σχεδίου απομόνωσης και αποδυνάμωσης της επιρροής του Ιράν στην περιοχή.
Αυτά από πλευράς ΗΠΑ, γιατί και το Ισραήλ βάζει το «χεράκι» του στη δημιουργία του κλοιού γύρω από το Ιράν, με τη σύσφιξη των σχέσεων που επιχειρεί με τη Γεωργία και το Αζερμπαϊτζάν, κινήσεις που εκτός από πολιτικό έχουν και στρατιωτικό περιεχόμενο, ειδικά για στο Αζερμπαϊτζάν, στους ουρανούς του οποίου πετούν ήδη αρκετά υπερσύγχρονα μη επανδρωμένα αεροσκάφη τύπου HERON, τα οποία μερικές φορές χάνουν το δρόμο τους και περιπλανώνται -σίγουρα όχι ασκόπως- στους αιθέρες της ιρανικής επικράτειας, που ήταν εντελώς απροσπέλαστοι για τους Ισραηλινούς αξιωματικούς πριν την ιδιότυπη συμμαχία Ισραήλ-Αζερμπαϊτζάν.
Άλλη μια κίνηση που εντάσσεται στις κινήσεις εσωτερικής αποσταθεροποίησης του Ιράν και δεν ξέρει κανείς αν πρέπει να τη χρεώσει στις ΗΠΑ ή το Ισραήλ ή και στους δυο μαζί, είναι η ίδρυση Εθνικού Συμβουλίου που προχώρησαν οι Τούρκοι (!!!) του Νότιου Αζερμπαϊτζάν (International South Azerbaijani Turks' National Council), στην οποία προχώρησαν άτομα που φέρονται να εκπροσωπούν τα 35 εκατομμύρια Αζέρους που κατοικούν στο ΒΔ Ιράν.
Τις αρχές της εβδομάδος ο Τζεμάλ Μεχματάνογλου, εκπρόσωπος τύπου του Συμβουλίου, που συνήλθε στο Πολιτιστικό Κέντρο Αζέρων, στην Άγκυρα, δήλωσε τα εξής για το εγχείρημά τους: «Απώτερος σκοπός μας είναι η ανεξαρτητοποίηση των Τούρκων που ζουν στο 'Νότιο Αζερμπαϊτζάν'. Όμως, επιζητούμε την ανεξαρτησία με δημοκρατικά, ειρηνικά μέσα και όχι με τη δύναμη των όπλων».
Όσον αφορά τα μέτρα που λαμβάνονται σε οικονομικό επίπεδο, από τις 1 Ιουλίου τίθεται σε ισχύ η απαγόρευση εισαγωγής ιρανικού πετρελαίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ τίθενται σε εφαρμογή και αυστηρά μέτρα εναντίον της κεντρικής τράπεζας του Ιράν.
Τέλος, όσον αφορά στα στρατιωτικής φύσεως μέτρα, πέραν των προετοιμασιών που κάνει το Ισραήλ από καιρό, εντύπωση προκαλεί η κινητικότητα από πλευράς των ΗΠΑ στον τομέα αυτό.
Πρώτα απ’ όλα στη σύνοδο του ΝΑΤΟ που γίνεται σήμερα, 20 Μαΐου, στο Σικάγο, αναμένεται να ανακοινωθεί από αμερικανικής πλευράς ότι ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση του Συστήματος Αντιπυραυλικής Ασπίδας της Ευρώπης, δίνοντας ένα ισχυρό μήνυμα στο Ιράν, που ποντάρει στην πυραυλική του ισχύ.
Επίσης, άξιες προσοχής είναι οι μετακινήσεις και μετασταθμεύσεις στρατηγικών όπλων των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ σε βάσεις γύρω από το Ιράν. Σύμφωνα με δήλωση του εκπροσώπου της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, Φίλ Βεντούρα, 22 αεροσκάφη F-22 Raptor, έχουν μετασταθμεύσει σε βάση της ΝΑ Ασίας, η οποία κατά πάσα πιθανότητα είναι η βάση Έλ Ντάφρα των ΗΑΕ, στην οποία εδώ και αρκετό καιρό φιλοξενούνται ήδη αεροσκάφη ανεφοδιασμού στον αέρα LC-10, και κατασκοπευτικά αεροσκάφη U-2. Επί πλέον έγινε γνωστό ότι μια μοίρα πολεμικών αεροσκαφών F-15 έχει μετασταθμεύσει στη βάση Αλ Ουντεγίντ, στη Ντόχα του Κατάρ, κινήσεις που δείχνουν ότι οι συγκεκριμένες αεροπορικές δυνάμεις, μαζί με άλλα 150 αεροσκάφη που σταθμεύουν στα αεροπλανοφόρα Abraham Linkoln και Enterprise, που πλέουν στην περιοχή, θα συμμετέχουν σε ενδεχόμενη επιχείρηση εναντίον του Ιράν, με σκοπό την προσβολή στόχων της ιρανικής αεράμυνας.
Ο κλοιός σε στρατιωτικό επίπεδο συμπληρώνεται με τη συγκέντρωση πολλών μονάδων του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού, για τον έλεγχο της θαλάσσιας περιοχής που περιβάλλει το Ιράν.
Εμείς προσπαθήσαμε να συμπληρώσουμε την εικόνα, στηριζόμενοι σε αξιόπιστα στοιχεία. Οι αναγνώστες ας παρακολουθούν τις εξελίξεις σε επίπεδο στρατηγικών αποφάσεων, οι οποίες θα δείξουν αν πρόκειται για επιχειρήσεις ψυχολογικού πολέμου ή για προετοιμασία του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου...

Source : Κυριακάτικη Δημοκρατία

Μια συνταγή ανάκαμψης

Η ανάκαμψη δεν θα προκύψει διά μαγείας αλλά με γνωστή στο σύστημα συνταγή που αποσιωπείται από όλους τους πολιτικούς όλων των χρωμάτων.

Έχει ξαναγίνει το 1929 από τους κύκλους της οικογένειας rotshchild.

Πρώτο βήμα της είναι η δημιουργία τοπικών κεντρικών τραπεζών.

Το σύστημα δουλεύει στο πρότυπο του federal reserve των ΗΠΑ.

Η κάθε τοπική τράπεζα χρηματοδοτείται με κάποιο ποσό και μετά αναχρηματοδοτεί τις υπόλοιπες τράπεζες τοπικά.

Το εγχείρημα λόγω έλλειψης κανονιστικού πλαισίου στην Ευρώπη γίνεται μέσω του ταμείου χρηματοπιστωτικής σταθερότητας.

Για να δικαιολογηθεί το εγχείρημα στις κοινωνίες εμφανίζεται αρχικά μια ανυπέρβλητη κρίση χρέους.

Μετά με την βοήθεια του άχρηστου και διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος και με αλόγιστο κρατικό δανεισμό μικρής διάρκειας περνάμε σε κρίση ρευστότητας. 

Αυτό είναι φυσικό και σχεδιασμένο και όχι ατυχής επιλογή αφού δανειστήκαμε στα χαρτιά 110 δις ευρώ με το πρώτο μνημόνιο με αποπληρωμή σε 3 χρόνια αρχικά (πήραμε όμως μόνο 87 δις).

Επειδή τα τοκοχρεολύσια δεν βγαίνουν με τίποτα εμφανίζεται διά μαγείας η διαπίστωση του μη βιώσιμου χρέους.

Ακολουθεί αναδιάρθρωση χρέους (psi+) που έντεχνα φτάνει κοντά στο 50% (47,5%) και γίνεται περιέργως δεκτή από τις αγορές χωρίς αντιδράσεις.

Στη συνέχεια προκύπτει πρόβλημα ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών λόγω έλλειψης εποπτικών κεφαλαίων από πραγματοποίηση ζημιών μεγάλου ύψους σχετικών με τα κατεχόμενα ομόλογα δημοσίου που παίρνουν μέρος στην αναρδιαρθρωση.

Αυτή αντιμετωπίζεται με παροχή εγγυήσεων από το ταμείο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας που δεν διαθέτει κεφάλαια αλλά στο οποίο μεταβιβάζονται περιουσιακά κεφάλαια του δημοσίου προς πώληση πολλαπλάσιας αξίας από τις απώλειες κεφαλαίων.

Όταν τα περιουσιακά στοιχεία πουληθούν εξοφλείται το σύνολο του χρέους που έχει απομείνει στους δανειστές.

Σε τρία χρόνια ζητούνται τα κεφάλαια από τις τράπεζες και επειδή είναι αδύνατο να επιστραφούν περνάει ο έλεγχος μέσω των μετοχών τους με μια γενναία αποκρατικοποίηση στους ίδιους δανειστές.

Μαγικό ? Όχι...


Μια παρατήρηση: 

το σχέδιο μπορεί να χαλάσει αν γίνουν εκλογές και εκλέγει κατά λάθος ένας φωτισμένος «illuminati» ηγέτης που μπορεί να αποδείξει ότι η επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών μπορεί να γίνει με ένα πιο έξυπνο τρόπο.

Με την μεσολάβηση νέας κεντρικής τράπεζας που θα επανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες με ενέχυρο τους υπόλοιπους κρατικούς τίτλους που παρέμειναν μετά το psi+ χωρίς ουσιαστικά την έκδοση νέων μετοχών αλλά με την έκδοση μετατρέψιμων ομολόγων σε ευρώ έκδοσης της και εγγύησης του ελληνικού δημοσίου.

Αυτά θα εκδοθούν εντός Ελλάδος με εσωτερικό δίκαιο και χωρίς καμία έγκριση των δανειστών αφού δεν θα εκδοθούν από το ελληνικό κράτος που δεσμεύεται με άχρηστα μνημόνια με ενέχυρο την μελλοντική μεταβίβαση κρατικής ιδιοκτησίας.
Τότε υλοποιούμε στην ουσία το ίδιο σχέδιο αλλά οι δανειστές μας μένουν με μόνη περιουσία τα περικομμένα ομόλογα του psi + διάρκειας 30 χρόνων.

Αποτέλεσμα : Ρουά Ματ.

Ποιος από τους έλληνες πολιτικούς όμως θα φωτισθεί άραγε από την παρούσα έτοιμη υπόδειξη ?
 Source : http://networkedblogs.com