Geopolitical Research Institute(GRI)/Εταιρεία Γεωπολιτικών Ερευνών(ΕΓΕ)

Τρίτη 30 Αυγούστου 2011

Συνεργασία Τουρκίας - Ιράν για τις εξελίξεις στην Συρία

Του Νίκου Στέλγια
Σύμφωνα με την τουρκική υπηρεσία του κρατικού Ιρανικού πρακτορείου ειδήσεων “Fars”, η Τεχεράνη επέλεξε ένα γεύμα, το οποίο διοργανώθηκε στην Κερύνεια στα πλαίσια της μουσουλμανικής νηστείας του Ραμαζανιού (ιφτάρ), για να στείλει μήνυμα συνεργασίας προς την Άγκυρα.Ο πρέσβης της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν στην Λευκωσία, Αλί Ακμπάρ Ρεζαί εκπροσώπησε την χώρα του σε γεύμα που διοργάνωσε η “Υπηρεσία Θρησκευτικών Υποθέσεων” και η “Προεδρία Βακουφιών της Κύπρου” στο πολυτελές ξενοδοχείο “Cratos Premium”, στην Κερύνεια. Στο συγκεκριμένο γεύμα συμμετείχαν μουσουλμάνοι από διάφορες βαλκανικές και αραβικές χώρες, την   Δυτική Θράκη, την Ρόδο καθώς και την Γάζα.


Στα πλαίσια του γεύματος, η τουρκική Υπηρεσία Θρησκευτικών Υποθέσεων τόνισε ότι βρίσκεται στο πλευρό των Τουρκοκυπρίων.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι, το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων μετέδωσε την είδηση με τον χαρακτηριστικό τίτλο “Το Ιράν υποστήριξε την Τουρκία συμμετέχοντας σε ιφτάρ στην ΤΔΒΚ”. Ακόμη, το πρακτορείο αναφέρθηκε στην Κυπριακή Δημοκρατία χρησιμοποιώντας τον όρο “ρωμαίικος τομέας της Κύπρου”.

Η νέα κίνηση της Τεχεράνης ήρθε σε μια στιγμή που παρατηρείται ένταση στις σχέσεις Τουρκίας – Ιράν εξαιτίας της κρίσης στην Συρία. Τις τελευταίες εβδομάδες, το Ιράν κατηγορεί την Τουρκία με το πρόσχημα της ανάμειξη της στα πολιτικά δρώμενα της γειτονικής χώρας. Χθες, η “Ισλαμική Ένωση Φοιτητών” του Ιράν απέστειλε μια επιστολή στον πρωθυπουργό της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγγίπ Ερντογάν και επισήμανε ότι πίσω από την κρίση στην Συρία βρίσκονται δυνάμεις όπως τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Εξόριστη μεταβατική κυβέρνηση της Συρίας στην Άγκυρα
Σύμφωνα με πληροφορίες της http://www.kathimerini.com.cy/ από την τουρκική πρωτεύουσα, χθες ολοκληρώθηκε η ίδρυση του “Μεταβατικού Συμβουλίου της Συρίας” στην Άγκυρα. Το συμβούλιο ιδρύθηκε με πρότυπο το αντίστοιχο μεταβατικό συμβούλιο της Λιβύης και σύντομα αναμένεται να προχωρήσει στην δημιουργία σχήματος εξόριστης κυβέρνησης.

Οι πρώτες πληροφορίες δείχνουν ότι ηγετικό ρόλο στο νέο συμβούλιο έχει αναλάβει το Κίνημα των Μουσουλμάνων Αδελφών της Συρίας. Ωστόσο, με παρέμβαση της τουρκικής κυβέρνησης στο νέο συμβούλιο συμμετέχουν και προσωπικότητες, οι οποίες δεν ανήκουν στο συγκεκριμένο κίνημα.

Τα πρώτα βήματα για την ίδρυση του εν λόγω συμβουλίου πραγματοποιήθηκαν στην Αττάλεια στις αρχές του καλοκαιριού. Σε συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στην Αττάλεια, στην επιφάνεια ήρθε το ιδεολογικό χάσμα που χωρίζει το Κίνημα των Μουσουλμάνων Αδελφών από τους υποστηρικτές της δημιουργίας ενός κοσμικού, δημοκρατικού καθεστώτος στην Συρία.

Στο νέο μεταβατικό συμβούλιο λαμβάνουν μέρος 94 αντιπολιτευόμενες προσωπικότητες της Συρίας.

Source : http://www.kathimerini.com.cy/

Κυριακή 28 Αυγούστου 2011

"Ο καιρός γαρ εγγύς " για το φυσικό αέριο της Kύπρου



ΤΟΥ ΓIΩPΓOY ΔEΛAΣTIK
Aγρια πολιτική και διπλωματική διαπάλη μαίνεται στο παρασκήνιο ενόψει της ανακοινωθείσης για την 1η Oκτωβρίου, επέτειο της ανεξαρτησίας της Kύπρου, έναρξης γεωτρήσεων για την ανεύρεση φυσικού αερίου από την αμερικανική εταιρεία Noble Energy σε περιοχή της κυπριακής Aποκλειστικής Oικονομικής Zώνης (AOZ).
H Tουρκία αντιδρά σφοδρότατα στο ενδεχόμενο αυτό και παρ’ όλο που μέχρι στιγμής οι HΠA εμφανίζονται δημοσίως να υποστηρίζουν το δικαίωμα της κυπριακής κυβέρνησης να προχωρήσει σε αυτές τις έρευνες, καθόλου βέβαιο δεν είναι ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν μεθοδεύει εν κρυπτώ την αναβολή για αργότερα των ερευνών ώστε να κατευναστεί προσωρινά η Aγκυρα.

Aνησυχητική ένδειξη προς την κατεύθυνση αυτή συνιστούν πληροφορίες που προέρχονται από τον OHE, βάσει των οποίων ο γ.γ. Mπαν κι Mουν που ποτέ δεν κάνει το παραμικρό χωρίς να ρωτήσει την Oυάσιγκτον, πιέζει τη Λευκωσία να αναβάλει την έναρξη των γεωτρήσεων για μετά το τέλος Oκτωβρίου προκειμένου να μην επηρεάσει αρνητικά τις διεξαγόμενες άκαρπες διαπραγματεύσεις επίλυσης του Kυπριακού.
Aποκαλύψεις Wikileaks
Eπτά έγγραφα (εκ των οποίων τα έξι απόρρητα) της αμερικανικής πρεσβείας στην Kύπρο προς το Στέιτ Nτιπάρτμεντ που δημοσιοποιήθηκαν από την ιστοσελίδα Wikileaks να αναφέρονται στο διάστημα από τον Aύγουστο του 2008 μέχρι και τον Iούλιο του 2009, προσφέρουν μια βαθύτερη προσέγγιση της στάσης των HΠA στο θέμα. «O εκπρόσωπος της Noble Energy μας είπε ότι αποφάσισαν να κάνουν προσφορά (σ.σ. στον πλειοδοτικό διαγωνισμό εκμετάλλευσης της κυπριακής AOZ) μόνο την τελευταία στιγμή, κατά κύριο λόγο με παρότρυνση από τους Iσραηλινούς εταίρους τους»,` αποκαλύπτει ο Aμερικανός πρέσβης σε απόρρητο τηλεγράφημά του προς την Oυάσιγκτον, εξηγώντας ότι οι Iσραηλινοί ήταν αυτοί που είχαν αγοράσει τα σεισμικά δεδομένα από την Kυπριακή Δημοκρατία.
Πρόσθεσε ακόμη ο Aμερικανός πρεσβευτής ότι Iσραηλινοί γεωλόγοι εκτιμούσαν ότι σε κάποιες περιοχές της κυπριακής AOZ ορισμένα κοιτάσματα φυσικού αερίου θα μπορούσαν ίσως να αποδειχθούν οικονομικά εκμεταλλεύσιμα αν συνδέονταν με τα κοιτάσματα της Noble Energy και των ισραηλινών εταιρειών. O πρεσβευτής των HΠA ήταν πάντως πολύ επιφυλακτικός. «H κυβέρνηση της Kύπρου έχει καλυφθεί καλά νομικά και η Tουρκία δεν έχει νομικό έδαφος για να σταθεί. Mε πολιτικές αντιδράσεις όμως έχει τη δυνατότητα να σαμποτάρει τις προσφορές και να τρομοκρατήσει τους ενδιαφερόμενους», σημείωνε και έθετε το ρητορικό ερώτημα: «Oι περισσότερες μεγάλες διεθνείς εταιρείες ενέργειας δραστηριοποιούνται ήδη στην Tουρκία. Γιατί να θέσουν σε κίνδυνο αυτά που έχουν στην Tουρκία για αναπόδεικτα κοιτάσματα στην Kύπρο;» Oντως, καμία μεγάλη πετρελαϊκή εταιρεία δεν ενεπλάκη μέχρι στιγμής στις κυπριακές έρευνες.
Προσεκτικοί οι Bρετανοί
Tα αμερικανικά τηλεγραφήματα βοηθούν στη συνειδητοποίηση των επιπλοκών που παρουσιάζουν για την άσκηση της κυπριακής κυριαρχίας οι αποικιακού τύπου βρετανικές βάσεις στο νησί, οι οποίες ως «κυρίαρχες» διεκδικούν και έχουν σιωπηρά κατοχυρώσει βρετανικά… χωρικά ύδατα και υφαλοκρηπίδα στην Kύπρο!
«Eκπρόσωποι του Hνωμένου Bασιλείου μας είπαν ότι κανένα από τα «οικόπεδα» (σ.σ. εννοεί τις περιοχές της κυπριακής AOZ που θα γίνουν γεωτρήσεις) δεν καταπατά τα χωρικά ύδατα της περιοχής των κυρίαρχων βρετανικών βάσεων ή την ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα», γράφει ο Aμερικανός πρεσβευτής. Tι Aγγλοι θα ήταν όμως αν δεν δημιουργούσαν προϋποθέσεις μελλοντικών διεκδικήσεων! Eίναι «απίθανο» να θέσει η Bρετανία εμπόδια στις κυπριακές γεωτρήσεις, είπε η βρετανική στην αμερικανική πρεσβεία της Λευκωσίας «παρ’ όλο που τεχνικά ορισμένα από τα «οικόπεδα» μπορεί να παραβιάζουν την ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα των κυρίαρχων βρετανικών βάσεων»!
H Kύπρος να παραβιάζει τη… βρετανική υφαλοκρηπίδα στην Kύπρο! Δεν παρέλειψαν βεβαίως οι Aγγλοι να ζητήσουν από την κυπριακή κυβέρνηση οι περιοχές των «οικοπέδων» να απέχουν τουλάχιστον έξι ναυτικά μίλια από την ακτογραμμή των βάσεων, πράγμα που φυσικά τήρησε η κυπριακή κυβέρνηση. Πάλι καλά που οι Bρετανοί δεν ζήτησαν και… επέκταση των χωρικών τους υδάτων στα 12 μίλια! Σίγουρα θα το κάνουν κάποια στιγμή στο μέλλον. Oύτε φυσικά παράτησαν και το θέμα της υφαλοκρηπίδας. Aπλώς για την ώρα, όπως γράφει ο Aμερικανός πρέσβης «έκριναν ότι το να ανοίξουν θέμα ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας θα ήταν πολιτικά επιζήμιο και θα υπονόμευε ακόμη περισσότερο τις βάσεις στην ελληνοτουρκική κοινή γνώμη».
Tουρκικές απειλές
Eντυπωσιακή είναι η πληροφορία που αναφέρει σε ένα έγγραφό του ο Aμερικανός πρεσβευτής στη Λευκωσία, ο οποίος γράφει ότι Tούρκοι διπλωμάτες που υπηρετούσαν στο προξενείο της χώρας τους στο Tέξας είχαν το θράσος να επισκεφθούν τα κεντρικά γραφεία της αμερικανικής ενεργειακής εταιρείας Noble Energy και να την… απειλήσουν για να τα παρατήσει και να φύγει από την Kύπρο!
Προ εικοσαημέρου ο ίδιος ο Tούρκος υπουργός Eξωτερικών Aχμέτ Nταβούτογλου είχε απειλήσει ευθέως την Kύπρο και τη Noble Energy ότι «αν τεθεί θέμα πιο προωθημένων βημάτων, θα επιδείξουμε την απαιτούμενη αντίδραση»! O Nταβούτογλου είχε μάλιστα ισχυριστεί ότι «κανένας δεν έχει το δικαίωμα να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια όσον αφορά στις φυσικές πλουτοπαραγωγικές πηγές του νησιού ή στις θαλάσσιες περιοχές πριν από την επίλυση του Kυπριακού και πριν από τη δημιουργία μιας διοίκησης που θα εκπροσωπεί ολόκληρο το νησί».
Στα μέσα του μήνα η Aγκυρα έκανε και επισήμως διάβημα προς τις HΠA σε επίπεδο υφυπουργών Eξωτερικών, κινούμενη στο πνεύμα αυτό. Eπί του παρόντος πάντως οι τουρκικές ενέργειες προς τις HΠA δείχνουν δημόσια να πέφτουν στο κενό. O Aμερικανός αναπληρωτής υπουργός Eξωτερικών Φίλιπ Γκόρντον δήλωσε ότι «η κυβέρνηση των HΠA έχει γνώση της θέσης της Tουρκίας, αλλά στηρίζει τα σχέδια όλων των χωρών για τη διασφάλιση του ενεργειακού εφοδιασμού μέσω της βελτίωσης της ενεργειακής πολυμορφίας».
ΜΙΚΡΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ
Θερμό επεισόδιο
H κυπριακή κυβέρνηση δεν αποκλείει το ενδεχόμενο η Aγκυρα να παρέμβει ακόμη και δυναμικά, με στρατιωτική παρουσία στον τόπο των ερευνών και απαίτηση διακοπής των εργασιών γεωτρήσεων προκειμένου να επιβάλει τις θέσεις της – κάτι που αν γίνει κανείς δεν γνωρίζει πού μπορεί να καταλήξει και τι επιπτώσεις μπορεί να έχει στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Προκειμένου να αποτρέψει ένα τέτοιο απευκταίο ενδεχόμενο η κυπριακή κυβέρνηση έκανε ενημέρωση και διαβήματα προς τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Aσφαλείας του OHE. Aμεση υπήρξε η ανταπόκριση της Pωσίας, η οποία με δήλωση του εκπροσώπου του υπουργείου Eξωτερικών Aλεξάντρ Λουκασέβιτς τάσσεται αναφανδόν υπέρ της Kυπριακής Δημοκρατίας.
O κίνδυνος θερμού επεισοδίου είναι μικρός κατά τη γνώμη μας. H πλήρης σύμπλευση όμως της Kύπρου με το Iσραήλ και τις HΠA δεν είναι καθόλου απαλλαγμένη από κινδύνους για τη Λευκωσία – πολιτικού πρωτίστως και όχι διπλωματικού χαρακτήρα. O πρώτος κίνδυνος είναι να αρχίσει το κατοχικό καθεστώς του Aττίλα να κάνει αυτό με ξένες εταιρείες παραθαλάσσιες έρευνας για πετρέλαιο και φυσικό αέριο ανεξαρτήτως του αν όντως υπάρχουν ή όχι ανάλογα κοιτάσματα, με κύριο στόχο να αναβαθμίσει τη διεθνή υπόσταση του παράνομου ψευδοκράτους.
O δεύτερος κίνδυνος προέρχεται από την πλήρη αποξένωση της Kύπρου από τις αραβικές και μουσουλμανικές χώρες που την οδηγεί η μετατροπή της σε εξάρτημα του Iσραήλ. Oποιαδήποτε στιγμή πλέον αποφασίσει η Tουρκία να φέρει π.χ. στην Iσλαμική Διάσκεψη το θέμα της διεθνούς αναγνώρισης του ψευδοκράτους, είναι πια βέβαιο ότι δεκάδες αραβικά και μουσουλμανικά κράτη θα αναγνωρίσουν το κατεχόμενο από τον τουρκικό Aττίλα κομμάτι της Kύπρου, ως ανεξάρτητο κράτος. Oι πολιτικές επιλογές έχουν πάντα κόστος, το οποίο κάποτε είναι βαρύ.

Σάββατο 27 Αυγούστου 2011

Η " μυστική εταιρεία" κρίνει τις τύχες του κόσμου

Στο θέρετρο του Jackson Hole, ψηλά στα βουνά του Γουαϊόμινγκ των ΗΠΑ θα συγκληθεί και φέτος η «μυστική» συνάντηση των κορυφαίων κεντρικών τραπεζιτών, όπου αποφασίζεται η τύχη ολόκληρου του κόσμου. Οι αγορές περιμένουν με ενδιαφέρον σήμερα τις δηλώσεις του επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (FED) Μπεν Μπερνάνκι από το Jackson Hole, ελπίζοντας σε νέα ένεση ρευστότητας από τη FED που μπορεί να φτάνει τα 500 δισ. δολάρια.
Για να φθάσουν στην κεντρική πλατεία οι επισκέπτες της μικρής πόλης Jackson στο Γουαϊόμινγκ του Κάνσας πρέπει να περάσουν κάτω από μία από τις τέσσερις μεγάλες αψίδες, που είναι κατασκευασμένες εξ ολοκλήρου από κέρατα ελαφιού. Το τοπίο είναι ειδυλλιακό και το προτιμούν όσοι θέλουν να ξεφύγουν από την καθημερινότητα, να δουν την άγρια φύση, να κάνουν ορειβασία ή να περπατήσουν στα γύρω βουνά. Αυτές τις ημέρες το θέρετρο Jackson Hole έχει πολλούς επιφανείς επισκέπτες, οι οποίοι ήλθαν επειδή εδώ συγκαλείται όπως και πέρυσι η «μυστική» ετήσια συνάντηση κορυφαίων κεντρικών τραπεζιτών και άλλων παραγόντων με τεράστια επιρροή στην πολιτική και την οικονομία.
Η συνάντηση πραγματοποιείται στις ΗΠΑ επί 35 συναπτά έτη και φέτος γίνεται υπό την αιγίδα της Ομοσπονδιακής Τράπεζας του Κάνσας, που είναι παράρτημα της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ. Στη συνάντηση θα ληφθούν κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον της παγκόσμιας οικονομίας, από τις οποίες άλλες θα ανακοινωθούν άμεσα και άλλες θα γίνουν γνωστές σε βάθος χρόνου.

Αυστηρός έλεγχος. Ελάχιστοι γνωρίζουν ποιοι ακριβώς θα βρίσκονται στο Jackson Hole από σήμερα μέχρι και το Σαββατοκύριακο, αφού η λίστα των καλεσμένων ελέγχεται πολύ αυστηρά και μόνο οι πιο ισχυροί ηγέτες του πλανήτη και οικονομολόγοι με επιρροή καλούνται.
Ανάμεσα στους λίγους που είναι γνωστό ότι θα συμμετέχουν φέτος περιλαμβάνονται ο πρόεδρος της FED Μπεν Μπερνάνκι, ο οποίος συγκεντρώνει τα περισσότερα φώτα της δημοσιότητας λόγω της ομιλίας του που αναμένεται αύριο. Συμμετέχουν επίσης ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν-Κλοντ Τρισέ, ο κεντρικός τραπεζίτης της Τουρκίας Ερντέμ Μπασκί και ο υποδιοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας Τσάρλι Μπιν.
Οι λεπτομέρειες για τα θέματα της ατζέντας είναι επτασφράγιστο μυστικό. Στους οικονομικούς κύκλους όμως είναι γνωστό πως αποτελεί πολύ μεγάλη τιμή να προσκληθεί κάποιος να μιλήσει ενώπιον των κορυφαίων οικονομικών και πολιτικών παραγόντων που θα παρευρίσκονται. Οι συνομιλίες και οι παρουσιάσεις θα συνεχιστούν όλο το Σαββατοκύριακο.
Οι αγορές ζητούν νέα ένεση ρευστότητας από τον Μπερνάνκι
Οταν ο Μπεν Μπερνάνκι θα μιλήσει - σε λίγες ώρες - στη μεγάλη αίθουσα χορού του Jackson Hole κάτω από τη σκιά των βουνών Grand Teton, πολιτικοί, οικονομολόγοι και επενδυτές σε κάθε γωνιά του πλανήτη θα κρέμονται από τα χείλη του, αναζητώντας οτιδήποτε στα λεγόμενά του που να δείχνει ότι η FED θα ρίξει και άλλα χρήματα στην αγορά.
Οι αγορές ελπίζουν ότι η FED θα ανακοινώσει νέα ένεση ρευστότητας έως 500 δισ. δολ., όπως έκανε και το 2010 όταν αγόρασε κρατικά ομόλογα των ΗΠΑ. Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ είχε ρίξει επίσης στην αγορά 1,7 τρισ. δολ. την περίοδο 2008 και 2009 για να αντιμετωπίσει τη χρηματοπιστωτική κρίση.
Τώρα όλοι θέλουν και τρίτο γύρο βοήθειας, αλλά κανείς δεν γνωρίζει τι θα υποσχεθεί ο Μπερνάνκι, τα χέρια του οποίου είναι περισσότερο δεμένα από ποτέ. Ανάμεσα στις επιλογές που έχει ο πρόεδρος της FED για να τονώσει την αμερικανική οικονομία που ασθμαίνει, είναι: α) να προχωρήσει σε νέο γύρο μεγάλων αγορών ομολόγων κ.λπ., πολιτική που είναι γνωστή ως ποσοτική χαλάρωση, β) να μειώσει τα επιτόκια που πληρώνει η Ομοσπονδιακή Τράπεζα στις εμπορικές τράπεζες για τα αποθέματά τους σε ρευστό και γ) να αυξήσει τον χρόνο ωρίμασης του χαρτοφυλακίου της σε αμερικανικά κρατικά ομόλογα. Η τρίτη αυτή επιλογή είναι και η πιο πιθανή, σύμφωνα με αναλυτές που επικαλούνται οι «Νιου Γιορκ Τάιμς».
Source : TA NEA

Πέμπτη 25 Αυγούστου 2011

Energy poker in the Caspian

Since one of the long-term aims of Azerbaijan is to consolidate its integration into Europe, the state is more interested in selling its natural gas resources to the European market, which has over 500 million consumers. As long as the requirements of Azerbaijan are met, Nabucco is considered one of the best options for Azerbaijan to deliver natural gas resources from the second stage of the Shah Deniz natural gas field, due to the fact that the project will allow Azerbaijan to be a transit country which is one of the aims of its energy strategy.

As one of Southern Corridor pipelines, Nabucco has lately become very popular since the signing of the cooperation agreement on the pipeline in 2002. The importance of the pipeline grew as Russia increased its monopolistic influence over Europe. The project came into existence due to the search by European countries for alternative energy resources and to reduce the monopolistic influence of Russia on the European market. The pipeline is supposed to bring Central Asian natural gas to the European market without Russian involvement. [1]

The total capacity of the pipeline will be 31 billion cubic meters (bcm) of gas and it is estimated that approximately 8 billion Euros is needed for the construction of the pipeline. The construction of the Nabucco pipeline is expected to start in 2013 and the initial flow of natural gas to the pipe is predicted to begin in 2017.

Since the emergence of the project, it has gained popularity and raised hopes that it will be built in near future. Since the initiators of the project considered the realization of the pipeline to be a commercial rather than political goal, there will not be any political threats to the establishment of the pipeline.

Despite the ambitious beginnings and dreams, it was soon understood that there are substantial amount of questions needed to be answered for the realization of the project, as the very suggestion of the project clashed with the interests of other key actors.

The key question of how to deliver Central Asian natural gas to the projected Nabucco pipeline emerged. The most reasonable option is the construction of the Trans-Caspian pipeline. However, it was understood that that the construction of the Trans-Caspian pipeline was impossible due to several reasons. Most importantly, the key regional actors, Iran and Russia, opposed any such kind of pipeline, stating environmental concerns while ignoring their own contamination of the Caspian Sea, to give the impression that they are more interested in environmental protection. Both states claim that in the case of the unresolved status of the Caspian Sea, the consent of all littoral states is needed for the construction of that kind of pipeline, regardless of its route (whether that pipeline goes between two, more, or fewer littoral states). It is not coincidental that both Russia and Iran buy natural gas from Turkmenistan, and that the former is against to the delivery of Turkmen gas without its control while the latter does not want the persistence of any Western initiative in its neighbor.

As Turkmenistan’s interest in Western markets increased, the state began sending some positive signals for the construction of the Trans-Caspian pipeline, since it faced challenges in selling natural gas to Russia following the Russian-engineered explosion at the Turkmen-Russian gas pipeline. However, this alone is not sufficient for the construction of the pipeline. Without the concrete support of the West, neither state is willing to take strong steps in that direction after the Georgian-Russian war, when two regions of Georgia were occupied by Russia. Despite diplomatic support, the West did not send any material support to Georgia, which awakened Azerbaijan and Turkmenistan to what they can expect if they follow an anti-Russian policy.

Consequently, the focus shifted to Iranian territory as a transit country for the delivery of Central Asian natural gas to the Nabucco pipeline. Since Iran is under sanctions, this option was opposed by the United States for political reasons. At the same time, Iran was also rejected to be a supplier country to the Nabucco pipeline for the same reasons. Apart from this issue, Iran does not produce enough natural gas annually to make its resources available for the Nabucco Pipeline. Iran’s annual production of natural gas resources is 116.3 bcm, despite her consumption which is 117.6 bcm. Although Iran possesses the second largest natural gas reserves after Russia, it is not able to fully exploit them due to the lack of sufficient investment and technology. Thus, all of the facts show that it is currently impossible to deliver the natural gas resources of Central Asia to the Nabucco pipeline.

Accordingly, new research has been conducted regarding how to provide the Nabucco pipeline with sufficient resources. The suggestions include the delivery of northern Iraqi and Egyptian natural gas to Nabucco, since the Kurdish Regional Government signed a cooperation agreement with Germany's RWE in 2010 for the delivery of up to 20 billion cubic meters of gas a year to Turkey and Europe. Unfortunately, persistence of political instability in Middle East puts the security and sustainability of the pipe under threat.

All of these challenges increase the strategic importance of the Shah Deniz natural gas field, which is one of the natural gas resource alternatives to Russia and the politically complex Middle East nearest to the European market. Actually, Azerbaijan is interested in feeding natural gas to the Nabucco pipeline, but demands better commercial terms. In addition, after the Georgian-Russian war, Azerbaijan is demanding diplomatic guarantees of security from the West, since it does not want an encounter with Russia.

Furthermore, there are some kinds of disagreements between Turkey and Azerbaijan on transit tariffs, since Turkey is on the way toward membership in the EU and tries to fulfill several of the requirements for membership by utilizing its energy policy. During a meeting in Kayseri with EU Energy Commissioner Guenther H. Oettinger and the US Secretary of State’s Special Envoy for Eurasian Energy Richard Morningstar, Taner Yildiz mentioned that “Turkey did its best for a solution to EU countries’ problems without expecting anything in return. And we expect the same treatment from the EU. It is evident that Turkey needs the EU and the EU needs Turkey. I want to say it again that it is not fair to delay Turkey’s EU talks for political reasons.” [2]

Thus, Azerbaijan, in reality, is interested in supplying natural gas to the European market via the Nabucco pipeline, but demands several better conditions. The main question is how much and under what conditions will Azerbaijan sell natural gas to Europe. Mainly, Baku does not see Nabucco as a pipe to supply its natural gas from Baku to only Baumgarten, but rather also demands access to the nearby markets of Slovenia, Croatia, the Czech Republic, Macedonia, Albania, Hungary, and Austria as stated by SOCAR Vice President Elshad Nasirov. At the same time, the Vice President mentioned that Azerbaijan will not pay for however much of Nabucco’s capacity remains empty. [3]

Azerbaijan will sell 10 bcm of natural gas to Nabucco if it will be realized, but the state will not take risks as expressed by Elshad Nasirov. When interviewed, he stated that “somebody has to take that risk [empty capacity of the pipeline] and it definitely will not be us.” [4]

In summary, Azerbaijan is considering exporting natural gas to Europe, but the transit problem with Turkey upsets Azerbaijan. In addition, other obstacles are clearly being considered by the state. In this case, Baku is more skeptical about the conditions, demands solutions to several problems, and especially expects more concrete steps from Europe. Recently, SOCAR President Rovnag Abdullayev stated that Azerbaijan is seriously thinking of supplying natural gas to China. He also stated that Azerbaijan might not participate in the Nabucco pipeline. This is a clear message addressing the West to make sure more concrete steps are taken and to affect Turkey in how it determines the transit prices.


--------------------------------------------------------------------------------

[1] Dr. Rovshan IBRAHIMOV, Journal of Caspian Weekly, OCTOBER-DECEMBER, 2010, NABUCCO PROJECT: HOW FAR IS IT FROM REALISATION?, Chronology of the Project,
http://en.caspianweekly.org/center-for-energy-research/3787-nabucco-project-how-far-is-it-from-realisation.html

[2] Nabucco partners call for Baku's participation, 09 June 2011, http://news.az/articles/turkey/38083

[3] Interview with Elshad Nasirov by Leyla Tagiyeva 'We do not want to depend on only one pipeline', Sat 04 December 2010, http://www.news.az/articles/politics/27728.

Τετάρτη 24 Αυγούστου 2011

Η σημασία της Γαύδου για μιά ελληνική ΑΟΖ

Το θέμα της ΑΟΖ δεν αναδεικνύει μόνο την σημασία του Καστελλόριζου, αλλά κάθε ακριτικού νησιού της Ελλάδας. Μια από αυτές τις σημαντικές περιπτώσεις είναι και η Γαύδος. Με τη Γαύδο εμπλέκεται, φαινομενικά, μόνο και μόνο η Λιβύη, λόγω γεωγραφίας. Μόνο που στην πραγματικότητα η υπόθεση του Καστελλόριζου με την Τουρκία επηρεάζει και την υπόθεση της Γαύδου με την Λιβύη. Η ιδέα είναι απλή. Η παθητική στάση με το πρώτο θέμα έχει επιπτώσεις και στο δεύτερο.


Αφού η αμφισβήτηση προκαλεί την αμφισβήτηση του άλλου, θα μπορούσαμε να σκεφτούμε το πρόβλημα αντίστροφα και να αρχίσουμε την μελέτη του προβλήματος της Γαύδου, για να έχει επιπτώσεις σ' εκείνο του Καστελλόριζου. Διότι οι θέσεις της Τουρκίας και της Λιβύης δεν είναι απόλυτα συμμετρικές. Ενώ η Τουρκία είναι αρνητική με τα πάντα στο Αιγαίο, η Λιβύη αποδέχεται την ΑΟΖ της Κρήτης. Κατά συνέπεια, αν ακολουθήσουμε τη γενική στρατηγική μας μέσω της θεωρίας παιγνίων, δεν θα πρέπει να επικεντρωθούμε σε μία διπλωματική αντιπαράθεση και να ανοιχθούμε με τις χώρες που έχουν μία πιο θετική αντιμετώπιση προς εμάς.

Συνεπώς, η υπόθεση της Γαύδου προσφέρει περισσότερες δυνατότητες εξ αρχής. Επιπλέον, με τα ίδια δεδομένα όσον αφορά στη τάξη πραγμάτων στη Λιβύη, το έδαφος είναι πιο πρόσφορο για περισσότερες κινήσεις και μάλιστα πιο ευέλικτες. Διότι ακόμα κι αν υπάρχει μία ενδιάμεση κατάσταση, αυτή δεν είναι πια τόσο μονοκόμματη de facto και δεν μπορεί πλέον να είναι τόσο κάθετη.

Για όσους πιστεύουν ότι το θέμα της Γαύδου είναι ασήμαντο, αρκεί να αναρωτηθούν γιατί είναι σημαντικό για τη Λιβύη κι η απάντηση είναι απλή, αφορά και την περιοχή και το μέγεθος της περιοχής.

Η Γαύδος μπορεί να έχει έκταση μόνο 29 τετραγωνικά χιλιόμετρα και να βρίσκεται μόνο 26 ναυτικά μίλια νότια της χώρας των Σφακίων, κι όμως το δικό της απέραντο γαλάζιο προβληματίζει. Η εξήγηση δεν είναι δύσκολη. Η ΑΟΖ δεν αφορά αποκλειστικά το μήκος, λόγω των 200 ΝΜ, όπως νομίζουν οι περισσότεροι. Η ουσία της ΑΟΖ είναι το εμβαδόν. Έτσι, η συμβολή της Γαύδου, μέσω της μέσης γραμμής, δεν είναι μόνο τα μισά από τα 26 ΝΜ. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα ολόκληρο μέτωπο με αυτό το πάχος. Όταν ξέρουμε, λοιπόν, πόσο σημαντική είναι η πετρελαϊκή δραστηριότητα σε αυτήν την περιοχή, κατανοούμε απόλυτα το μέγεθος του προβλήματος. Αρκεί να υπενθυμίσουμε τη διαπραγμάτευση της Κύπρου με την Αίγυπτο, για να επινοήσουμε πρακτικά την αξία της μέσης γραμμής στον καθορισμό των συνόρων των ΑΟΖ.

Όλα αυτά τα στοιχεία αφορούν το πλαίσιο της υπόθεσης, αλλά δεν μπορούμε να εξετάσουμε το πεδίο δράσης, δίχως ν' αναφερθούμε στο πρόβλημα της οικονομικής δραστηριότητας. Όντως όλα αυτά τα στοιχεία δηλώνουν πόσο σημαντική πρέπει να είναι όχι μόνο η υποστήριξη της οικονομικής δραστηριότητας της Γαύδου, αλλά κι οι επενδύσεις που πρέπει να γίνουν σε αυτό το νησί.

Η συντήρηση μία φθίνουσας κατάστασης δεν επαρκεί. Για να έχει μέλλον το θέμα της ΑΟΖ και να είναι δυναμικό το πλαίσιο της διαπραγμάτευσης, πρέπει να επενδύσουμε στους ανθρώπους μας στη Γαύδο.
Source : infognomonpolitics.gr


Δευτέρα 22 Αυγούστου 2011

If Syria falls, Turkey falls

Banu AVAR
The Syria‑Turkey Friendship Committee is a non‑governmental civilian organization formed by the Turkish and Syrian citizens living in Syria to halt the latest imperialist attack. Working with the Syrian business and with official consent they have invited a group from Turkey to visit Syria. I was among the invitees. The head of the committee Prof. Dr. Mehmet Yuva said that in establishing this group, he had extended invitations to several members of the parliament and politicians from TBMM (Turkish National Assembly), several people from AKP (Justice and Development Party), CHP (Republican People’s Party), MHP (Nationalist Movement Party), Saadet Partisi (Felicity Party) and journalists with diverse views. I helped him to reach some people he had difficulty with. Because I believed it was essential that a visit of this kind between neighbors and next of kin took place. Without prejudice, members from all news and television organizations, like Nazlı Ilıcak, Reha Muhtar, Fatih Altaylı, Salih Tuna, İbrahim Karagül, Balçiçek İlter, and Ahmet Hakan have been invited. I have directly contacted some of these names.
Several academicians, experts, and leaders of unions like Kamu‑Sen (Public Servants Union) were invited. It turned out that most did not even bother to respond. It was understood, in‑between the lines that the worry of “what the superiors would say” was the prevailing reason.
Living under the imperialist menace, western activist and armed gangs ruling the streets, with terrorist activities boiling out everywhere, Syria is another link in the chain of “Arab Spring” operation that is aimed to disintegrate the region. Different western intelligence gangs have been trying to explode bombs in Dara, Deir Ez Zor, Latakia, and Damascus. Government has placed army under state of alarm to counteract these terrorist activities.
Established for years the outside the country, the ‘opposition’ in concert with western intelligence elements started their attacks. Inside, the ‘peaceful (!)’ demonstrators have laced streets with blood, burned public buildings, and threw down corpses of the people they killed from bridges…In Syria, terrorist armies and intelligence agents are running loose. But in the global media the news is summarized in one sentence: ‘The dictator with blood on his hands against democratic demands of the Syrian people!’

The question is: Why those who are making threats now never spoke of oppression, cruelty, and antidemocratic measures for tens of years until 2011?
The answer in their lexicon is ‘conjuncture’!
We know the reason: It is time for the Middle East! It is time to move and divvy up from Iraq onwards. The energy sources, waterways, strategic regions will be divided among the mobs in proportion to their competitive forces!
‘We have decided that you are guilty and you will be punished even though we know you are innocent’ is the verdict by the mob. In this game, they want Turkey to become the executioner. When this verdict permeated in the news a silent scream went up everywhere.
Turkish nation will ‘RESIST’ an intervention ‘AGAINST’ Syria, their neighbor and their next of kin.
Perhaps, those who hear this message best are the men of the West inside us, their representatives, and collaborators.
Those struggling inside the West’s straitjacket failed to place the nation in a straitjacket… And, their future is uncertain as well…
It is not known who will prevail in the global gang wars. In this mayhem, two brotherly nations, regardless what the rulers say will help each other. With that, during the last century, just as the entire region was about to change hands they were able to redirect the history.
In this region, getting Muslims to kill Muslims, and by inciting ethnic wars to divide and conquer for reaching the energy sources in Asia are both old games!
Eurasia has powerful trumps against this game. And at the right time, at the sharpest turn of this heinous game, that is on the Turkey‑ Iran‑Syria link the West’s game will be spoiled one more time.
That is why we trust our people and peoples of other friendly countries that are next of kin. We are going to hold hands against the dirty terrorist games, discuss our problems among ourselves without the intervention of Western hyenas. Imperialism was applauding when they were trying to commingle Turkish delegations with those of Armenia, Georgia, Greece, and Israel, when they were declaring journalist as buddies… Now, they started a smear campaign when intellectuals of these two neighboring and next of kin countries are coming together against a West imposed adventure.
Only by mutual assistance of the countries of the region the games of the global gangs can be spoiled. This is why a rapprochement by Iran, Syria, Turkey, and Russia scares hell out of the Westerners and their collaborators. Provocations, assassinations, and terrorist acts are staged. A wedge is inserted between the nations of the region. The voices of those running these smear campaigns are spread from the TV screens: ‘They are Syrian agents! Ergenekon’s[1] Syrian branch!’ An old Turkish saying, ‘ne Arap’ın yüzü ne Şam’ın şekeri!’ literally translated, ‘neither Arab’s face nor sweets of Damascus’ is used to describe a situation where efforts to gain something is not worth the trouble comes with it.
Yes, we will make the effort, and we will face the trouble! They are our next of kin… Our mission is neither supporting Bashar Al-Assad nor defending the actions of the Baas party…Neither is pristine white…But with the Syrian people, our friends and brothers, we can get out of the trap set in the region. A conflict between the nations, upsetting all balances, will result in an instability that will reign for centuries in the region. Several more impasses in the Middle East like the Israeli one will be created. And an intervention like this will annihilate Turkey… This is why we are saying that:
If Syria falls Lebanon falls, if Syria falls Iran falls, if Syria falls Turkey falls…The key to Eurasia disintegrates…Those entering through that door will destroy Eurasia.
And without Turkey’s involvement West can not bring its bloody wishes to life.
This is why the Turkish and Syrian wise man, intellectuals, journalists, politicians, artists under the auspices of Syria‑Turkey Friendship movement will call a HALT to this going.
They will not permit our region turn into a bloodbath for imperialist aims.
Those in power in Turkey know very well who is behind the losses of the nation’s sons every day. The head of the snake coming out of Northern Iraq is in Pentagon, in NATO, and in European Union agencies.
If we have to engage in war these are the opponents… Not the nations of the region living under same threat.
__________
[1] Ergenekon is the name given to an alleged clandestine, Kemalist ultra-nationalist organization in Turkey with possible ties to members of the country’s military and security forces.
The real goal of the Ergenekon investigation was not to go after the deep state but to intimidate and silence opponents of Turkey’s ruling Justice and Development Party (AKP), particularly critics of the vast network of Gülen’s supporters known as the Gülen Movement.
Source : Turkishforum.com.tr

Η ναυπηγική βιομηχανία της χώρας σε κρίσιμο σταυροδρόμι

Στην κόψη του ξυραφιού βρίσκεται πλέον η ναυπηγική βιομηχανία της χώρας, με την κυβέρνηση να καταστρώνει σχέδιο για «να σώσει ό,τι σώζεται» από τα πάλαι ποτέ κραταιά ελληνικά ναυπηγεία. Η λύση της δημιουργίας ενιαίου φορέα κερδίζει έδαφος στις κυβερνητικές επιλογές, αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα είναι αποδεκτή και από τους επιχειρηματικούς φορείς που δραστηριοποιούνται στον κλάδο.
Συνδικαλιστικά στελέχη επισημαίνουν ότι η δημιουργία ενιαίου φορέα είναι η μοναδική λύση αλλά ταυτόχρονα και αρκετά δύσκολη, καθώς και οι τρεις πλευρές του «τριγώνου» της ελληνικής ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας (Σκαραμαγκάς, Ελευσίνα, Πέραμα) βρίσκονται αντιμέτωπες με σοβαρά οικονομικά προβλήματα, για διαφορετικούς λόγους η καθεμία.
Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση επιχειρεί να λύσει τον γόρδιο δεσμό των ελληνικών ναυπηγείων, ο λιβανέζος ιδιοκτήτης του Σκαραμαγκά Ισκαντάρ Σαφά απειλεί ακόμη και με την αποεπένδυσή του από αυτά επικαλούμενος τα νέα δεδομένα που διαμορφώνει πρόσφατη απόφαση των Βρυξελλών, η οποία απαγορεύει την έξοδο του Σκαραμαγκά και σε ξένες αγορές πολεμικών πλοίων.
Η διοίκηση των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, που με 1.200 εργαζόμενους είναι το μεγαλύτερο ναυπηγείο της χώρας, έχει διαμηνύσει προς την κυβέρνηση ότι, αν δεν παρέμβει στις Βρυξέλλες και οι δραστηριότητες του ναυπηγείου περιοριστούν στην κατασκευή πλοίων του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, η βιωσιμότητά τους είναι αμφίβολη. Εκτός αν ο Σκαραμαγκάς προικοδοτηθεί με νέες, γενναιόδωρες παραγγελίες (όπως, για παράδειγμα, ναυπήγηση νέων φρεγατών) από το Πολεμικό Ναυτικό, κάτι που υπό τις παρούσες συνθήκες δημοσιονομικής στενότητας είναι δύσκολο.
Πολύ περισσότερο, επειδή νέες παραγγελίες από το Πολεμικό Ναυτικό διεκδικεί και η άλλη μεγάλη ναυπηγοεπισκευαστική μονάδα της χώρας, ο όμιλος των Ναυπηγείων Ελευσίνας και Νεωρίου που ελέγχεται από την οικογένεια του Νίκου Ταβουλάρη και απασχολεί περίπου 1.000 εργαζόμενους.
Ο συγκεκριμένος όμιλος βρίσκεται σε ακόμη πιο δύσκολη κατάσταση, έχει ζητήσει να ενταχθεί στο άρθρο 99 για να προστατευθεί από τους πιστωτές του και η διοίκηση επιχειρεί απεγνωσμένα να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, σε πρώτη φάση απέναντι στους εργαζόμενους.
Το «τρίγωνο» της ελληνικής ναυπηγικής βιομηχανίας συμπληρώνεται από τη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη Περάματος, στην οποία απασχολούνται περιστασιακά περίπου 3.000 εργαζόμενοι. Το Πέραμα με τις δεκάδες μικρές επιχειρήσεις διατηρείται στη ζωή σε μεγάλο βαθμό από τις υπεργολαβίες που παίρνει από τα μεγάλα ναυπηγεία της χώρας, στις δεξαμενές των οποίων τα πλοία είναι ελάχιστα πλέον. Η ανεργία που μαστίζει τη ζώνη Περάματος δεν είναι άσχετη και με την απαγόρευση των επισκευών εμπορικών πλοίων στον Σκαραμαγκά, από τον οποίο έπαιρνε υπεργολαβίες το Πέραμα, αλλά και με τον σκληρό ανταγωνισμό που δέχεται η ελληνική ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία από την Τουρκία. Με αυτά τα δεδομένα οι επιχειρήσεις της ζώνης δεν έχουν άλλη επιλογή από το να ενταχθούν στον ενιαίο φορέα, εφόσον αυτός δημιουργηθεί. Μάλιστα, στελέχη της ζώνης λένε ότι ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν και μερικά ηχηρά ονόματα του ελληνικού εφοπλιστικού κόσμου που θέλει να αναβιώσουν τα ελληνικά ναυπηγεία, τα οποία διαθέτουν καλές υποδομές και πολύ καλή τεχνογνωσία.
Αυτό βέβαια το γνώριζε ο Ισκαντάρ Σαφά, αλλά πόνταρε στις δυνατότητες που πίστευε ότι είχε να παίρνει παραγγελίες για πολεμικά πλοία από αραβικές χώρες. Λογάριαζε όμως χωρίς τον... ξενοδόχο, που στην προκειμένη περίπτωση ήταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Μπροστά στη δύσκολη αυτή κατάσταση η γερμανική HDW, θυγατρική του ομίλου Thyssen Krupp που συμμετέχει στην κατασκευή των υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού στον Σκαραμαγκά, προχωρεί ακόμα μία φορά στην καταγγελία της σχετικής σύμβασης. Πριν από λίγο καιρό Γερμανοί και Ισκαντάρ Σαφά συμφώνησαν σε μια συμβιβαστική λύση, την οποία πρότειναν στον υπουργό Αμυνας Πάνο Μπεγλίτη. Ο κ. Μπεγλίτης όμως διεμήνυσε στις δύο πλευρές ότι θα βάλει την υπογραφή του μόνον αν λάβει εγγυήσεις ότι οι συμβάσεις για την ολοκλήρωση της κατασκευής των τριών από τα τέσσερα υποβρύχια δεν θα καταγγελθούν άλλη μία φορά.
Source : TA NEA