Ο λόγος της αποτυχίας του μνημονίου

Οι πολιτικοί πρέπει να λαμβάνουν αποφάσεις κατόπιν σοβαρής μελέτης των δεδομένων, του εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού και των υφιστάμενων εναλλακτικών επιλογών. Όταν δεν υπάρχει στρατηγική υποστήριξη, το στρατηγικό γίνεται τακτικό, επίπεδου ‘όσα παίρνει ο άνεμος’, με συνέπεια την επιλογή βάσει τυχάρπαστης biased γνώμης και άποψης επί της συνδιακύμανσης των εκάστοτε θεωρούμενων εταίρων, οι οποίοι, προφανώς, δουλεύουν για το δικό τους εθνικό συμφέρον.

Η Τουρκία, για παράδειγμα, βασίζει την ανάπτυξή της σε έναν ισχυρό μηχανισμό στρατηγικού σχεδιασμού και, ως απότοκο, μακροπρόθεσμου εθνικού σχεδιασμού, μια υγιώς αναπτυσσόμενη –με βάση τη βιομηχανία– παραγωγική βάση, και μια διεθνοποιημένη κάστα εκατομμυριούχων και δημιουργών λόμπυ στα παγκόσμια κέντρα αποφάσεων. Η Ελλάδα δανείζεται για να επιβιώσει.

Ως μηχανισμοί διαμόρφωσης πολιτικής, διεθνούς φήμης ινστιτούτα προωθούσαν την ιδέα της ολιστικής απαξίωσης εδώ και λίγα χρόνια στην Ελλάδα, ακολουθώντας την per se απαξίωση που είχαν επιβάλλει με οικονομικούς όρους (ευκολία χρηματοοικονομικής κάλυψης καταναλωτικών αναγκών και μηδενική ανάπτυξη παραγωγικής βάσης) και ψυχολογικούς όρους (πρότυπα ζωής και κατανάλωσης χαμηλού ηθικού και πνευματικού βάθους και μακριά από κοινωνικούς ιστούς όπως η οικογένεια).

Το γεγονός ότι η διαχείριση της διαρκώς αυξανόμενης απώλειας εθνικής κυριαρχίας είναι ακόμα στα χέρια αυτών που εν γνώσει και ανοχή τους επετράπη αυτή η επιβολή των σχεδίων εθνικής αλλοτρίωσης είναι απτή απόδειξη ότι, προσδιορίζοντας on the spot τα εθνικά συμφέροντα ως απότοκο υποταγής στρατηγικών συμφερόντων άλλων, εξασφαλίζεται η υφιστάμενη εκθετικά πτωτική πορεία.

Μπορεί να πάσχουμε από μοντέλα αντιμετώπισης κρίσεων, μοντέλα μεταναστευτικής πολιτικής, και άλλα εξειδικευμένα μοντέλα που αποτελούν εξειδίκευση υποσυνόλων του εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού, αλλά από μοντέλα–γραμματείς, μοντέλα–συνεργάτιδες, μοντέλα–ειδικούς επιστήμονες και τα συναφή καλά πάμε. Και να μην είναι ακριβώς μοντέλα, αν κάνουν τα προβλεπόμενα αρκούν. Όταν δεν αρκούν, η πολιτική της ‘πάπιας’ δίνει τη θέση της στην πολιτική του ‘παπαγάλου’: επαναλαμβάνω λέξεις (π.χ. ‘στρατηγική’) που δεν καταλαβαίνω τί σημαίνουν επειδή ένα... πουλάκι μου είπε ότι είναι της μόδας, μόνο και μόνο μήπως με πάρουν οι αγορές και τα ανθρωπάκια στα σοβαρά.

Δεν έχουν καν το μυαλό να σκεφτούν ότι μέχρι τώρα οι αγορές πίστευαν πως υπάρχει μη δημοσιοποιημένος στρατηγικός σχεδιασμός (απλά είναι για τα σκουπίδια) ενώ τώρα διαπίστωσαν πλέον με αποδείξεις ότι ούτε καν υπάρχει η στοιχειώδης γνώση μιας δομής στρατηγικού σχεδιασμού...

Ο λόγος που απέτυχε το μνημόνιο είναι ο ίδιος με αυτόν που ήρθε: η έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού.

Πάντα περιμένουμε από κάποιον άλλο να μας υποδείξει τί είναι το σωτήριο για μας, προσπαθούμε να κάνουμε αυτό που μας υποδεικνύει αλλά καταλαβαίνουμε ότι δεν παράγονται τα σωτήρια αποτελέσματα που ελπίζαμε, συνειδητοποιούμε ότι δεν υπάρχει φως, δεν μαθαίνουμε από τα λάθη μας, και ψάχνουμε κάποιον καινούργιο από μηχανής Θεό για να μας λύσει τα προβλήματα – τα οποία πηγάζουν εξ’ολοκλήρου από τον εγωϊσμό, την έλλειψη ουσιαστικής συνεργασίας και την αυθυποβολή μέσω γελοίων φράσεων όπως «υπήρχαν προβλήματα αλλά ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα», όχι για να αξιοποιήσουμε τα υγιή στοιχεία που υπάρχουν αλλά για να μην αλλάξουμε τη δομή από την οποία πηγάζει η εξουσία αυτών που μας έφεραν εδώ.

Κάποιοι έδωσαν το αίμα τους για μας και η γενιά του Πολυτεχνείου πήρε τα Cayenne, τα κότερα και τα εξοχικά στην Αράχωβα και στη Μύκονο με το αίμα των τρισέγγονών μας. Αυτό δεν συγχωρείται.

Σε αυτούς που θα σπεύσουν να επαναλάβουν την ατάκα «κάθε μέρα έχουμε πόλεμο λόγω μνημονίου», απαντώ ότι δεν έχει καμία αξία η ποιότητα της απάντησης αν είναι σε λάθος ερώτημα. Ακόμα δε και για την ποιότητα της απάντησης, ας σημειώσουμε ότι “We can't solve problems by using the same kind of thinking we used when we created them.”, όπως είπε ο Αϊνστάιν.

Έχετε προσέξει τις φράσεις περί διάχυσης ευθυνών, «όλοι μαζί τα φάγαμε», την εναλλαγή πατριωτών–προδοτών κάθε 4 χρόνια; Είναι όλα μέρος της προσπάθειας κομματικοποίησης του κρίσιμου εθνικού ζητήματος: το βαθύ κράτος, ανεξαρτήτως κόμματος, θέτει ένα εξευτελιστικά χαμηλό, εθνικά καταστροφικό και πλέον μη βιώσιμο άνω όριο στους πολιτικούς, οι οποίοι, ανεξαρτήτως ιδεολογίας, δεν έχουν κουράγιο να σπρώξουν προς τα πάνω.

Το σύστημα συνειδητοποιεί το τέλος του και κάνει πλέον σπασμωδικές κινήσεις. Αν το ρωτήσεις βέβαια, η απάντηση που θα πάρεις είναι «δεν άλλαξε τίποτα τόσες δεκαετίες, τώρα θα αλλάξει;»... Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν, όσο και να τις ψάχνουν μερικοί για να εξασφαλίσουν θέση στη λίστα των ανακυκλώσιμων, μήπως ξαναδούν φως κάποια στιγμή όταν περάσει η μπόρα.

Πατριωτικά σκεπτόμενοι, τα τρία στρατηγικά ζητήματα προς διευθέτηση είναι τα κάτωθι:

1. Κρίση θεσμών και εφαρμογής της νομοθεσίας.

2. Πληθυσμιακή κατάρρευση σε επίπεδο όγκου, ηθικής και πνευματικής ποιότητας.

3. Δομική ανικανότητα των μηχανισμών του κράτους να υποστηρίξουν ένα υψηλό επίπεδο πολιτικών αποφάσεων.

Όλα τα υπόλοιπα έπονται ως δευτερεύοντα απότοκα.

Άρα δεν μπορεί να προκύψει λύση από το ίδιο το βαθύ κράτος ή, έστω, να υλοποιηθεί με την έγκρισή του.

Source : http://infognomonpolitics.blogspot.com/

Spiegel : Η Γερμανία οφείλει την ευημερία της στην διαγραφή του χρέους

Σε συνέντευξη του ειδικού  επιστήμονα στην ιστορία της οικονομίας Albrecht Ritsch (καθηγητή oικονομικής ιστορίας στο LSE) στο γερμανικό περιοδικό “Der Spiegel” τονίζεται, ότι η Γερμανία δεν πρέπει να ξεχνά ότι οφείλει την ευημερία της στο γεγονός, ότι η διεθνής κοινότητα, κυρίως με πρωτοβουλία των ΗΠΑ, αποφάσισε να περικόψει το μεγαλύτερο μέρος του χρέους της Γερμανίας κατά τον πρώτο και δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο. Η Γερμανία χαρακηρίζεται μάλιστα ως “ο μεγαλύτερος χρεοφειλέτης του εικοστού αιώνα”.

Η Ελλάδα και άλλες χώρες συντάχτηκαν σιωπηρά με αυτή την απόφαση, παρόλο που είχαν σημαντικές αξιώσεις σε βάρος της Γερμανίας.

Το γεγονός αυτό σήμερα δεν τονίζεται ούτε στην Ελλάδα ουτε στη Γερμανία. Μεταξύ άλλων και για τον λόγο αυτό ο Α. Ritschl σημειώνει ότι το χρέος της Ελλάδας, το οποίο θεωρείται ασήμαντο σε  σχέση με το αντίστοιχο της Γερμανίας μετά τους δύο Παγκοσμίους Πολέμους πρέπει να αντιμετωπιστεί με επιείκεια, τόσο από τη Γερμανία, όσο και από το σύνολο της Ευρωζώνης για το καλό της Γερμανίας, αλλά και της Ευρωζώνης.

Με αφορμή τη συνέντευξη αυτή:

Τίθεται το ερώτημα, γιατί οι πολιτικοί της χώρας δεν χρησιμοποιούν τα παραπάνω επιχειρήματα των ίδιων των Γερμανών, προκειμένου να επιτύχουν άμεση και αποφασιστική μείωση του ελληνικού χρέους; Μήπως αγνοούν την πολιτική και οικονομική  ιστορία; ή δεν θέλουν απλά να ασχοληθούν σοβαρά με το ζήτημα;

Ελ. Δικαίος

Δείτε παρακάτω ολόκληρο το κείμενο της εν λόγω συνέντευξης στο πρωτότυπο γερμανικό κείμενο: 

“Deutschland ist der größte Schuldensünder des 20. Jahrhunderts”

Griechenlands Pleitekarriere lässt sich nicht überbieten? Doch – von Deutschland, sagt der Wirtschaftshistoriker Albrecht Ritschl im Interview. Er warnt: Die Bundesrepublik muss sich in der Euro-Krise zügeln, sonst könnte sich die Stimmung gegen das Land drehen.

SPIEGEL ONLINE: Herr Ritschl, Deutschland tritt in der Debatte über weitere finanzielle Hilfen für Griechenland wie ein Besserwisser auf. Die Bundesregierung handelt mit ihrer Unnachgiebigkeit nach dem Motto “Geld für euch gibt es nur, wenn ihr das macht, was wir verlangen.” Ist diese Haltung gerechtfertigt?

Ritschl:Nein, dafür gibt es keine Grundlage.

SPIEGEL ONLINE: Das dürften die meisten Deutschen anders sehen.

Ritschl: Das mag sein, aber Deutschland hat im 20. Jahrhundert die wohl größten Staatspleiten der jüngeren Geschichte hingelegt. Ihre heutige finanzielle Stabilität und ihren Status als Oberlehrer Europas verdankt die Bundesrepublik allein den USA, die sowohl nach dem Ersten als auch nach dem Zweiten Weltkrieg auf sehr viel Geld verzichtet haben. Das wird leider immer wieder vergessen.

SPIEGEL ONLINE: Was genau ist damals passiert?

Ritschl: Die Weimarer Republik hat von 1924 bis 1929 auf Pump gelebt und sich das Geld für ihre Reparationsleistungen des Ersten Weltkriegs von Amerika geborgt. Diese Kreditpyramide krachte in der Wirtschaftskrise 1931 zusammen. Das Geld war weg, der Schaden für die USA gigantisch, der Effekt auf die Weltwirtschaft verheerend.

SPIEGEL ONLINE: Ähnlich war es nach dem Zweiten Weltkrieg.

Ritschl: Da hat Amerika gleich dafür gesorgt, dass nicht wieder hohe Reparationsansprüche an Deutschland gestellt wurden. Bis auf wenige Ausnahmen wurden alle solchen Forderungen auf die lange Bank geschoben, bis zu einer künftigen Wiedervereinigung. Für Deutschland ist das lebenswichtig gewesen, es war die eigentliche finanzielle Grundlage für das Wirtschaftswunder. Zugleich mussten aber die Opfer der deutschen Besetzung in Europa verzichten, darunter auch die Griechen.

SPIEGEL ONLINE: In der jetzigen Krise sollte Griechenland zunächst 110 Milliarden Euro von den Euro-Staaten und dem Internationalen Währungsfonds bekommen. Jetzt soll ein weiteres Rettungspaket verabschiedet werden, das ähnliche Dimensionen haben dürfte. Es geht also um sehr viel Geld. Wie groß waren denn die deutschen Staatspleiten?

Ritschl: Gemessen jeweils an der Wirtschaftsleistung der USA war allein der deutsche Schuldenausfall in den dreißiger Jahren so bedeutsam wie die Kosten der Finanzkrise von 2008. Im Vergleich dazu ist das griechische Zahlungsproblem eigentlich unbedeutend.

SPIEGEL ONLINE: Mal angenommen, es gäbe ein globales Ranking der Pleitekönige. Auf welchem Platz würde Deutschland landen?

Ritschl: Deutschland ist Schuldenkaiser: Nach der Schadenshöhe im Vergleich zur Wirtschaftsleistung gerechnet ist Deutschland der größte Schuldensünder des 20. Jahrhunderts – wenn nicht überhaupt der jüngeren Finanzgeschichte.

SPIEGEL ONLINE: Selbst Griechenland kann nicht mit uns mithalten?

Ritschl: Nein, das Land spielt an sich eine nebensächliche Rolle. Nur die Ansteckungsgefahren auf andere Euro-Länder sind das Problem.

SPIEGEL ONLINE: Die Bundesrepublik gilt als Inbegriff der Stabilität. Wie oft war Deutschland denn insgesamt pleite?

Ritschl: Das kommt darauf an, wie man rechnet. Allein im vergangenen Jahrhundert mindestens drei Mal. Nach dem ersten Zahlungsausfall in den dreißiger Jahren wurde der Bundesrepublik 1953 von den USA ein Schuldenschnitt – im Englischen “Haircut” – verpasst, der das Schuldenproblem von einem voluminösen Afro-Look auf eine Vollglatze reduzierte. Seitdem stand Deutschland glänzend da, während sich die anderen Europäer mit den Lasten des Weltkriegs und den Folgen der der deutschen Besetzung abrackerten. Und selbst 1990 kam es noch zu einem Schuldenausfall.

SPIEGEL ONLINE: Wie bitte?

Ritschl: Ja, der damalige Kanzler Helmut Kohl weigerte sich damals, das Londoner Abkommen von 1953 umzusetzen. Darin war festgeschrieben, dass die deutschen Reparationszahlungen aus dem Zweiten Weltkrieg im Falle einer Wiedervereinigung neu geregelt werden. Man hat nur die Bedienung kleiner Restbeträge abgewickelt. Dabei ging es aber um minimale Summen. Reparationen hat Deutschland nach 1990 nicht gezahlt – von den Zwangsarbeiterentschädigungen mal abgesehen – und auch die im Zweiten Weltkrieg aus den besetzten Ländern herausgepressten Kredite und Besatzungskosten nicht getilgt. Auch gegenüber Griechenland nicht.

SPIEGEL ONLINE: Anders als 1953 in Deutschland geht es bei der aktuellen Diskussion über die Rettung Griechenlands ja weniger um einen “Haircut” als vielmehr um eine Verlängerung der Laufzeiten der Staatsanleihen, also eine “weiche Umschuldung”. Kann man dann überhaupt von einer drohenden Pleite sprechen?

Ritschl: Auf jeden Fall. Selbst wenn ein Land nicht zu hundert Prozent blank ist, kann es pleite sein. Genau wie in den fünfziger Jahren im Falle Deutschlands ist es illusorisch zu glauben, die Griechen könnten ihre Schulden jemals alleine abtragen. Und wer das nicht schafft, ist eben pleite. Nun muss festgelegt werden, wie hoch die Ausfallquote der Staatsanleihen ist, auf wie viel Geld die Gläubiger des Landes also verzichten müssen. Es geht dabei vor allem darum, den Zahlmeister zu finden.

SPIEGEL ONLINE: Der größte Zahlmeister dürfte Deutschland sein.

Ritschl: Darauf läuft es wohl hinaus, aber wir waren auch reichlich sorglos – und unsere Exportindustrie hat von den Aufträgen gut gelebt. Die Anti-Griechenland-Stimmung, die in vielen deutschen Medien verbreitet wird, ist hochgefährlich. Und wir sitzen im Glashaus: Nur durch den weitgehenden Schulden- und Reparationsverzicht seiner Kriegsopfer aus dem Zweiten Weltkrieg ist Deutschlands Wiederaufstieg möglich geworden.

SPIEGEL ONLINE: Deutschland sollte sich also mehr zurückhalten?

Ritschl: Deutschland hat im 20. Jahrhundert zwei Weltkriege begonnen, den zweiten davon als Vernichtungs- und Ausrottungskrieg geführt – und anschließend haben die Feinde die Reparationszahlungen ganz oder in beträchtlichem Umfang erlassen. Dass die Bundesrepublik ihre wirtschaftliche Blüte der Gnade anderer Völker verdankt, hat auch in Griechenland niemand vergessen.

SPIEGEL ONLINE: Wie meinen Sie das?

Ritschl:Die Griechen kennen die feindlichen Artikel aus deutschen Medien sehr gut. Wenn die Stimmung im Land umschlägt, alte Forderungen nach Reparationszahlungen laut und auch von anderen europäischen Staaten erhoben werden und Deutschland diese je einlösen muss, werden wir alle bis aufs Hemd ausgezogen. Da könnten wir im Vergleich dankbar sein, Griechenland auf unsere Kosten luxuszusanieren. Wenn wir hier der Stimmungsmache folgen und den dicken Emil geben, der die Zigarre pafft und nicht zahlen will, dann werden irgendwann die alten Rechnungen wieder präsentiert.

SPIEGEL ONLINE: Wenigstens zum Schluss noch ein paar versöhnliche Töne: Wenn Sie eine Lehre aus der Geschichte ziehen, welche Lösung wäre derzeit die beste für Griechenland – und Deutschland?

Ritschl: Die Pleiten Deutschlands im vergangenen Jahrhundert zeigen: Das Vernünftigste ist, jetzt einen echten Schuldenschnitt zu machen. Wer Griechenland Geld geliehen hat, müsste dann auf einen beträchtlichen Teil seiner Forderungen verzichten. Das würden einige Banken nicht verkraften, also müsste es neue Hilfsprogramme geben. Für Deutschland könnte das teuer werden, aber zahlen müssen wir so oder so. Und immerhin hätte Griechenland dann die Chance auf einen Neuanfang.

Das Interview führte Yasmin El-Sharif

21.06.2011

http://www.spiegel.de/wirtschaft/soziales/a-769052.html

Εν όψει της ψήφισης του μεσοπρόθεσμου

Θεμέλιο του πολιτεύματός μας είναι η λαϊκή κυριαρχία. (Άρθ. 1 παρ. 2 Συντάγματος)  Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, και υπάρχουν υπέρ αυτού (Άρθ.1 παρ. 3Σ).
Βρισκόμαστε στους δρόμους και τις πλατείες αγανακτισμένοι,γιατί παραβιάζεται το Σύνταγμά μας, ο θεμελιώδης καταστατικός χάρτης των δικαιωμάτων μας και νιώθουμε ότι είναι χρέος μας και ανάγκη να το υπερασπιστούμε. Η τήρηση του Συντάγματος  επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία. (άρθ. 120 παρ.2 και  4).). «Η ουσία του Δικαίου είναι η αντίσταση κατά του αδίκου» (ΑrturKaufmann, ΠΧ ΛΒ σελ.705)
Από τις αρχές του 2010 η Ελλάδα αντιμετώπιζε πρόβλημα δανειοδότησης από τις διεθνείς αγορές. Οι δανειακές ανάγκες της χώρας μας για το 2010 ήταν 53 δις ευρώ. Στις 25-1-2010, ενώ οι αγορές προσέφεραν 25 δις ευρώ με επιτόκιο 6,2%, το οικονομικό επιτελείο δανείστηκε μόνο 8 δις ευρώ για πέντε έτη (Ελευθεροτυπία, 26-1-2010). Η Ελλάδα θα μπορούσε ήδη μέχρι 31-3-2010 να είχε δανειστεί άνετα από τις διεθνείς αγορές τουλάχιστον ποσό 53,4 δις ευρώ με μέσο επιτόκιο περί το 6,2%, χωρίς να έχει παραιτηθεί από την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας σε σημαντικούς τομείς και χωρίς να έχει μετατραπεί σε οικονομικό προτεκτοράτο του ΔΝΤ και της Ευρωζώνης υπό το έλεγχο της Τρόικας (Επ. Μαριάς, Νομικό Βήμα, 2010, σελ. 2212).
Η ψήφιση του Ν.3845/2010 (περί Μνημονίου), η υπογραφή της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης (η οποία συντάχθηκε από την δικηγορική εταιρία «SlaughterandMay» με έδρα το Λονδίνο) η έκδοση της απόφασης 2010/320 του Συμβουλίου Υπουργών της ΕΕ (με την οποία ειδοποιήθηκε η Ελλάδα να λάβει μέτρα για την μείωση του ελλείμματος που κρίθηκε υπερβολικό), αλλά και η εφαρμογή τους πραγματοποιούνται κατά παράβαση βασικών διατάξεων του Συντάγματος, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου αλλά και του Κοινοτικού Δικαίου.

ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ:
1. -Έχουν εκχωρηθεί στην πράξη η άσκηση και ο έλεγχος της πολιτικής σε όργανο (Τρόικα= Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) το οποίο δεν προβλέπεται ούτε θεσμοθετείται από καμία διάταξη νόμου.(εθνική, κοινοτική ή διεθνή).
2. Οι μειώσεις μισθών και συντάξεων έρχονται σε ευθεία αντίθεση με το Σύνταγμα (άρθ. 17), το Άρθ. 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου  και τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (άρθ.17) που προστατεύουν μια σειρά περιουσιακών δικαιωμάτων του προσώπου όπως δικαιώματα μισθών, συντάξεων, επιδομάτων και κάθε άλλης μορφής αποδοχών εργαζομένων ή δικαιούχων κοινωνικής ασφάλισης, είτε περιοδικών, είτε κατά δόσεις ή εφάπαξ, αλλά και το άρθρο 25 του Συντάγματος που κατοχυρώνει την αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου.
3.Οι ρυθμίσεις του Μνημονίου αφορούν και ζητήματα φορολογίας εισοδήματος, κοινωνικής ασφάλισης, εισοδηματικής πολιτικής για τα οποία η Ε.Ε. δεν έχει ούτε αποκλειστική, ούτε συντρέχουσα αρμοδιότητα (άρθρα 2,3 Σ.Λ.Ε.Ε). Συνεπώς η απόφαση 2010/320 του Συμβουλίου έχει ληφθεί κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων. Οι πιο εξοργιστικές όμως ρυθμίσεις περιέχονται στην Δανειακή Σύμβαση:
Η αναγκαστική εκτέλεση απαγορεύεται γιατί είναι ευθεία παρέμβαση στα εσωτερικά κυρίαρχου κράτους από άλλα (άρθρο 2.7, Χάρτας του ΟΗΕ). Αν απαγορεύεται στον ΟΗΕ να το κάνει απαγορεύεται και σε κάθε άλλο κράτος. Σύμφωνα με το διεθνές έθιμο απαγορεύεται η αναγκαστική εκτέλεση σε περιουσιακά στοιχεία του κράτους, που προορίζονται για δημόσιους σκοπούς (ασυλία λόγω Εθνικής Κυριαρχίας- Κ. Χρυσόγονος, Νομικό Βήμα, 2010, σελ. 1358).Δυνάμει όμως του άρθ. 14 (5) της δανειακής Σύμβασης που υπεγράφη με τους δανειστές μας (Ε.Επ., Δ.Ν.Τ., και Ε.Κ.Τ.)  το Ελληνικό κράτος παραιτείται αμετάκλητα και άνευ όρων από κάθε ασυλία Εθνικής Κυριαρχίας «…που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει…», επιτρέποντας έτσι την κατάσχεση της μέχρι σήμερα ακατάσχετης δημόσιας περιουσίας, συμπεριλαμβανομένων των πολεμικών εξοπλισμών και των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας. Ο όρος παραίτηση από την ασυλία της Εθνικής Κυριαρχίας δεν είναι μόνον  ο αυστηρότερος της σύμβασης, αλλά με αυτόν τον όρο παραβιάζονται θεμελιώδεις  αρχές του Δικαίου σε όλα τα επίπεδα. Ειδικότερα, παραβιάζει την θεμελιώδη αρχή του σεβασμού της κυριαρχίας του κράτους, απειλεί, θέτει σε κίνδυνο και προσβάλλει στον πυρήνα τους τα κυριαρχικά δικαιώματα, την ίδια την κυριαρχία και την υπόσταση της Χώρας(Κασιμάτης, Οι Συμφωνίες Δανεισμού της Ελλάδας με την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ., του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών,   2010 σελ. 25).
Επίσης,  η Χώρα μας παραιτείται από όλες τις νομικές διαδικασίες (ενστάσεις, αγωγές) σχετικά με την κατάσχεση των περιουσιακών της στοιχείων. Επιπλέον δε, συμφωνείται ως εφαρμοστέο δίκαιο το αγγλικό που επιτρέπει την παραίτηση ενός κράτους από την ασυλία (σε αντίθεση π.χ. με άλλα δίκαια, όπως το ελληνικό). Η παραίτηση αυτή έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τα αρθ. 1 (περί εθνικής κυριαρχίας) και 26 του Σ. (διάκριση εξουσιών σε νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική), καθώς  κανένα όργανο του Κράτους (ούτε καν το Κοινοβούλιο, ακόμα και με αυξημένη πλειοψηφία) δεν έχει αρμοδιότητα να παραιτηθεί από ασυλία που αφορά την περιουσία που έχει ταχθεί για Δημόσιο Σκοπόκαι να δεσμεύσει με αυτό τον τρόπο τις μελλοντικές γενιές.
Πολλώ δε μάλλον δεν νομιμοποιούνται να δεσμεύσουν μ’ αυτό τον τρόπο την κρατική περιουσία και τις μελλοντικές γενιές ο Υπουργός Οικονομικών, κος Γεώργιος Παπακωνσταντίνου και ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, κος Γεώργιος Προβόπουλος με τις υπογραφές των οποίων, και μόνον, τέθηκε σε ισχύ η δανειακή σύμβαση. Κανονικά βάσει του Ελληνικού Συνταγματικού Δικαίου ο ΠτΔ υπογράφει τις διεθνείς Συνθήκες και η Βουλή  τις κυρώνει με νόμο.
Στην περίπτωση του Μνημονίου με το άρθρο 4 του ν. 3845/2010  προβλεπόταν κύρωση  όλων των δανειακών συμβάσεων και μνημονίων από την Βουλή και  μετά από μόλις τρεις μέρες με το άρθ. 9 του Ν.3847/2010  τροποποιήθηκε η ως άνω διάταξη, έτσι ώστε,  αφαιρώντας την νομοθετική αρμοδιότητα της Βουλής, αυτές να ισχύουν από την υπογραφή τους και να αρκεί απλώς «συζήτηση και ενημέρωση», γεγονός το οποίο, επιπλέον, έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το Σύνταγμα, είτε βάσει του άρθρου 28 §2 που απαιτεί αυξημένη πλειοψηφία των 180 βουλευτών για την κύρωση διεθνών συμβάσεων, είτε βάσει του άρθρου 36§2 του Συντάγματος, που απαιτεί την απόλυτη πλειοψηφία για την κύρωση με τυπικό νόμο από τη Βουλή των διεθνών συνθηκών οικονομικής συνεργασίας που επιβαρύνουν τους Έλληνες. Κατά συνέπεια υφίσταται διπλή Συνταγματική παραβίαση, αφού όχι μόνο δεν υπεγράφη νομίμως η εν λόγω σύμβαση αλλά δεν κυρώθηκε και ποτέ.
Μάλιστα στη σύμβαση απαιτείται γνωμοδότηση του Νομικού Συμβούλου του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του Νομικού Συμβούλου του Υπουργείου Οικονομικών, την εγκυρότητα της οποίας διαβεβαιώνει η ελληνική κυβέρνηση » [άρθ. 3 (4) (α) της Σύμβασης] με την οποία πιστοποιείται, ότι η σύμβαση αυτή δεν έρχεται σε αντίθεση με καμία διάταξη του συντάγματος ή νόμου που ισχύει ή θα ισχύσει στο μέλλον. Πέραν της προφανούς αναλήθειας της συγκεκριμένης γνωμοδότησης, η βεβαίωση αυτή χρησιμοποιείται προκειμένου οι δανειστές μας να ζητήσουν πίσω εντόκως τα χρήματα που κατέβαλαν, ακόμα και αν η σύμβαση αυτή κριθεί άκυρη ως αντίθετη με το ελληνικό Σύνταγμα. Ενώ αντίθετα, αν η σύμβαση κριθεί άκυρη ως αντισυνταγματική για κάποιον από τους δανειστές μας, αυτοί αποδεσμεύονται χωρίς καμία κύρωση.
Η σύμβαση βρίθει αντίστοιχων λεόντειων όρων υπέρ των δανειστών εις βάρος, όμως, της Ελλάδας, κατά παραβίαση της αρχής της συμβατικής ισότητας:

• Οι δανειστές, ένας ή όλοι, μπορούν να μεταβιβάσουν με οποιοδήποτε τρόπο, σε οποιοδήποτε τρίτο  τα δικαιώματα ή τις υποχρεώσεις που έχουν από τη Σύμβαση δανεισμού, ενώ η Ελλάδα, ως οφειλέτρια, δεν μπορεί ούτε να αρνηθεί μια τέτοια μεταβίβαση ούτε να μεταβιβάσει μέρος ή όλο των δικαιωμάτων και  υποχρεώσεών της  από την Σύμβαση  προς τρίτο [αρθ. 2(3) σε συνδυασμό με το αρθ. 13]
• Με το άρθρο 4 (2) της δανειακής σύμβασης εγγυούμαστε ότι το σύνολο της δημόσιας περιουσίας θα αξιοποιηθεί προνομιακά για την εξασφάλιση του δανείου. Μάλιστα συναλλαγές που πραγματοποιούνται επί δημόσιας περιουσίας (εκποίηση, αξιοποίηση δημοσίου πλούτου, μακρόχρονη ενοικίαση) πρέπει να γίνονται προς εξασφάλιση της δανειακής σύμβασης, δηλαδή των απαιτήσεων των δανειστών μας. Με δεδομένο μάλιστα ότι το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του δανείου θα καλύψει παλαιότερα ληξιπρόθεσμα δάνεια (Βλ. κατωτέρω Πινακα Ι, σελ.8) που δεν διέθεταν ανάλογες εγγυήσεις, στην πραγματικότητα με το καινούργιο δάνειο προσφέρουμε άνευ ουσιώδους ανταλλάγματος και προς βλάβη της δημόσιας περιουσίας εξασφαλίσεις στους δανειστές μας.
• Σημειωτέον, ότι αποφασίστηκε να προστεθεί και 0,5% ποσοστό του δανείου από την Ε.Ε. (80 δις από τα συνολικά 110 δις που λάβαμε) ως εφάπαξ ποσό αμοιβής για υπηρεσίες και κάλυψη λειτουργικών δαπανών των δανειστών μας («έξοδα φακέλου»),το οποίο ανέρχεται στο ποσό  400.000.000 ευρώ!!!(Επ. Μαριάς, Νομικό Βήμα, 2010, σελ. 2211) Το ποσό αυτό υπερβαίνει  τις μειώσεις συντάξεων για το έτος 2010.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ
Η Ελλάδα θα μπορούσε να ιδρύσει μια Τράπεζα Ειδικού Σκοπού, όπως η Γερμανική Κρατική Τράπεζα KFW, προκειμένου να δανείζεται φθηνά από την ΕΚΤ και να αξιοποιεί τα κεφάλαια αυτά για την αναχρηματοδότηση του ελληνικού χρέους με χαμηλά επιτόκια, μειώνοντας έτσι τους υπέρογκους ετήσιους τόκους που καταβάλλει η Ελλάδα στους δανειστές της και ενισχύοντας ταυτόχρονα την ανάπτυξη της χώρας. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, αφού σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του 2011 η Ελλάδα θα καταβάλει 15,9 δις ευρώ για τόκους, ενώ για το διάστημα 2011-2014 θα καταβάλει σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ 71 δις ευρώ για τόκους (ΔΝΤ,Εκθεση 10/110,5-5-2010, σελ. 125).
Μας λένε, ότι τα μέτρα αυτά δικαιολογούνται λόγω της έκτακτης κατάστασης οικονομικής ανάγκης, που βρίσκεται η χώρα, όμως το διεθνές δίκαιο δικαιολογεί και άλλους δρόμους:

• την στάση πληρωμών του χρέους έναντι των δανειστών,
• τον  λογιστικό έλεγχό του χρέους,
• τον προσδιορισμό  του νόμιμου χρέους(αν και στην έκταση που υφίσταται) και συμψηφισμό του νόμιμου χρέους, όπως θα προκύψει κατόπιν λογιστικού ελέγχου,  με ανταπαιτήσεις που έχει η Χώρα μας κατά των  δανειστών μας π.χ. πολεμικές αποζημιώσεις, κατοχικό δάνειο, ρήτρες μη τήρησης συμβατικών όρων σε προγράμματα εξοπλισμών κ.λ.π.
• την άρνηση ή την ριζική αναδιαπραγμάτευση του συνολικού χρέους 

Αναλόγως  έκριναν τα δικαστήρια της Ιταλίας, της Γερμανίας, της Λετονίας, αλλά και το δικαιοδοτικό όργανο της Παγκόσμιας Τράπεζας για την περίπτωση της Αργεντινής κ.α.
Θα πρέπει να σημειώσουμε, ότι ήδη υπάρχει ιστορικό προηγούμενο στην χώρα μας! Το 1938  μετά από προσφυγή της Βελγικής Κυβέρνησης  για χρέη  της Ελλάδας  προς την Βελγική Τράπεζα  ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου του Διεθνούς Δικαίου, που είχε ιδρυθεί από την Κοινωνία των Εθνών (πρόδρομό του ΟΗΕ) ο νομικός εκπρόσωπος του Ελληνικού Κράτους της κυβέρνησης Ιωάννη Μεταξά, Ιωάννης Γιούπης ανέφερε προς υπεράσπιση  της Ελλάδος τα εξής:
«Ενίοτε μπορεί να υπάρξει μια έκτακτη κατάσταση, η οποία κάνει αδύνατο για τις Κυβερνήσεις να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους προς τους δανειστές και παράλληλα προς τον Λαό τους. Οι πόροι της χώρας είναι ανεπαρκείς για να εκπληρώσουν και τις δύο υποχρεώσεις ταυτόχρονα. Είναι αδύνατον να πληρώσει μια Κυβέρνηση το χρέος, και την ίδια στιγμή να παρασχεθεί στον λαό η κατάλληλη διοίκηση και οι εγγυημένες συνθήκες για την ηθική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη. Πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στα δύο. Και φυσικά, το καθήκον του Κράτους να εξασφαλίσει την εύρυθμη λειτουργία των βασικών δημοσίων υπηρεσιών, ΥΠΕΡΤΕΡΕΙ έναντι της πληρωμής των χρεών της. Από κανένα κράτος δεν απαιτείται να εκπληρώσει, μερικά ή ολικά, τις χρηματικές του υποχρεώσεις, αν αυτό ΘΕΤΕΙ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ τη λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών του, κι έχει σαν αποτέλεσμα την αποδιοργάνωση της διοίκησης της χώρας. Στην περίπτωση που η αποπληρωμή των χρεών θέτει σε κίνδυνο την οικονομική ζωή και τη διοίκηση, η Κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να διακόψει ή και να μειώσει την εξυπηρέτηση του χρέους».(Yearbook of the International Law Commission, 1980, vol. ΙΙ, chapter III, C2 article 33,σελ. 37, 38 &Yearbook of the International Law Commission, 1980, vol. Ι, σελ. 158, § 19)
Συνεπώς,  κατά την πρόταση του Ιωάννη Γιούπη, όταν τα κράτη βαρύνονται με υποχρεώσεις έναντι των οφειλετών τους, τις οποίες δεν μπορούν να εκπληρώσουν παράλληλα με τις υποχρεώσεις τους έναντι του λαού τους, είναι υποχρεωμένα να ικανοποιήσουν κατά προτεραιότητα τις βασικές κοινωνικές ανάγκες, έστω και με βλάβη των πιστωτών.[Permanent Court of International Justice (PCIJ). Series C, no 87 (1938-1939). 187 κ.ε., ιδίως σ. 205 κ.ε.].
Και μόνο την επίκληση της «κατάστασης ανάγκης» (stateofnecessity) της Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου του ΟΗΕ να λάβουμε υπόψιν (1613η Συνάντηση, 17η Ιουνίου 1980), η οποία λέει ότι «ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να αναγκαστεί να κλείσει σχολεία, πανεπιστήμια, δικαστήρια, να εγκαταλείψει τις δημόσιες υπηρεσίες, επιφέροντας χάος και αναρχία στην κοινωνία, μόνο και μόνο για να εξασφαλίσει κονδύλια αποπληρωμής δανείων σε ξένους και ντόπιους δανειστές», θεμελιώνεται το δικαίωμα άρνησης πληρωμής όχι μόνο του «επαχθούς»/«απεχθούς» χρέους, αλλά και γενικά του δημόσιου χρέους.
Κατά συνέπεια ο προσδιορισμός των μορφών και του ύψους του συγκεκριμένου χρέους αποτελεί μείζον πολιτικό ζήτημα και συνδέεται με την αποκάλυψη όλων εκείνων των δανειακών συμβάσεων, τοκογλυφικών δανείων, παροχής κρατικών εγγυήσεων σε δάνεια τρίτων, αδιαφανείς και κρυφές συναλλαγές σε εξοπλιστικά προγράμματα, δημόσιες προμήθειες, έργα.
Παρόμοιος εθιμικός κανόνας κατά τον οποίο τα κράτη μπορούν να επικαλεστούν κατάσταση ανάγκης ως λόγο μη συμμόρφωσης σε διεθνείς τους υποχρεώσεις, έχει ήδη αναγνωριστεί από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, εφόσον αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να εξασφαλιστεί ένα ζωτικό τους συμφέρον έναντι άμεσου και επικείμενου κινδύνου  (Judgmentof the International Courto fJusticeof 25 September  1997, Gabcikovo-Navigaros Project- Hungrary/Slovakia).
Με βάση αυτά τα επιχειρήματα, το Διεθνές Δικαστήριο Διεθνούς Δικαίου της Κοινωνίας των Εθνών δικαίωσε την Ελλάδα. Το σπουδαιότερο όμως είναι το εξής: Σε αυτό το νομικό δεδομένο (Νομικά Επιχειρήματα, Δικαστική Απόφαση), στηρίχθηκε το 2003 ο Πρόεδρος της Αργεντινής Νέστωρ Κίρσνερ, για να διαγράψει το μεγαλύτερο μέρος του Δημόσιου Χρέους της Αργεντινής και να σώσει την χώρα του από τα νύχια του ΔΝΤ.

Η ΖΟΦΕΡΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Ακόμη  και με τις παραδοχές του ίδιο του ΔΝΤ, το χρέος από 119% του ΑΕΠ που βρίσκεται σήμερα (2010), θα εκτιναχθεί το 2013, τελευταίο έτος του προγράμματος στήριξης, μεταξύ 150-177% του ΑΕΠ και αυτό υπό την προϋπόθεση, ότι θα υπάρξει ήπια ανάκαμψη της οικονομίας και ότι «….οι Αρχές θα εξακολουθήσουν να προωθούν ισχυρές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις (…) και ότι η χώρα θα αποκτήσει πρόσβαση στις αγορές με ικανοποιητικούς όρους…»(IMF, Greece, Request fro Stand-By Arrangement Prepared by the European Department in Consultation with Other Departments. EBS/10/77, ApprovedbyPoulM. ThomsenandMartinMuhleisenMay 5, 2010, s. 18,36)Εάν όλα πάνε καλά, επομένως, και αν ληφθούν πρόσθετα μέτρα στην γνωστή κατεύθυνση και αφού θα έχουμε κατεδαφίσει το Κοινωνικό Κράτος (άρθρο 25 παρ. 1 Συντάγματος) και διαλύσει την κοινωνική συνοχή, θα καταφέρουμε να αυξήσουμε το Δημόσιο Χρέος κατά το ήμισυ! (Εφημερίδα Δ.Δ. 2/2010, σελ. 162, Γ. Κατρούγκαλος, Αν. Καθηγητής  Δ.Π.Θ.). Με λίγα λόγια:

• Δανειζόμαστε με 5% ή 6% επιτόκιο για να εξυπηρετήσουμε δάνεια που έχουν συναφθεί ακόμη και με ποιο ευνοϊκούς όρους π.χ. με επιτόκιο περίπου 3%,
• Ο αναποτελεσματικός αυτός δανεισμός έχει ως βασική λογική την καθυστέρηση της στάσης πληρωμών, ώστε να διασωθούν οι ξένες (ιδίως Γερμανικές) Τράπεζες  που θα χρησιμοποιήσουν τον χρόνο που εμείς εξοικονομούμε,  δανειζόμενοι εκ μέρους τους, ώστε να προλάβουν να πουλήσουν τα ομόλογά μας. Εδώ θα πρέπει να επισημανθεί ότι η Γερμανική Κρατική Τράπεζα KFW, ενώ δανείζεται με επιτόκιο 1% από την ΕΚΤ, χορηγεί εν συνεχεία στην Ελλάδα δάνεια ύψους 22,3 δις ευρώ με επιτόκιο 5% ή 6%, ανάλογα με τον χρόνο αποπληρωμής τους. Δεν είναι , λοιπόν, τυχαία η άρνηση της Γερμανίας για την διάσωση της Ελλάδας κατ΄ εφαρμογή της ρήτρας αλληλεγγύης (αρ. 122 παρ. 2 ΣΛΕΕ), επειδή δήθεν δεν προβλέπεται από τις συνθήκες της Ε.Ε. (ιδίως από  το άρθρο 125 ΣΛΕΕ) αφού απέβλεπε στην ραγδαία πτώση του ευρώ, που συνιστούσε στην τόνωση των γερμανικών εξαγωγών. Αυτές, μάλιστα, επωφελήθηκαν από την πτώση του ευρώ λόγω της κρίσης του ελληνικού χρέους (LeFigaro, 14/15-8-2010, σελ. 23).  Αυξήθηκαν δε κατά 18,2% το πρώτο εξάμηνο του 2010 και έφτασαν το ποσό των 458,4 δις ευρώ (LeMonde,14-8-2010, σελ.10) .

Επομένως, η υπογραφή του Μνημονίου και της  Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης οδηγεί:
v    Στην απαλλαγή των ευρωπαϊκών τραπεζών από το «τοξικό» ελληνικό χρέος και τη μεταφορά του σε χώρες της ΕΕ, στο ΔΝΤ και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα απ’ όπου θα γίνει η διαχείριση του.
v    Στην αλλαγή του δικαίου που διέπει το χρέος από το ελληνικό στο αγγλικό, καταργώντας το μέχρι τώρα πλεονέκτημα της Ελλάδας,  δηλαδή την ασυλία που προβλέπει το Ελληνικό Δίκαιο και αφορά στην προστασία της εθνικής κυριαρχίας. Και επιπλέον, παρότι επελέγη το αγγλικό δίκαιο, στο οποίο επίσης προβλέπεται η ασυλία του κράτους που δανείζεται, δυστυχώς, όμως η δανειακή σύμβαση υπεγράφη με οικειοθελή ρητή παραίτηση από αυτό το δικαίωμα.
v    Στην επιβάρυνση του ελληνικού χρέους με εμπράγματες ασφάλειες επί του ελληνικού δημοσίου ακυρώνοντας το μέχρι σήμερα εξαιρετικό πλεονέκτημα της Ελλάδας, η οποία δανειζόταν χωρίς να παραχωρεί ως εγγύηση την ακίνητη περιουσία της.
v    Στην εποπτεία και τον έλεγχο της ελληνικής οικονομίας και την υποχρέωση της Ελλάδας να υπακούει στις υποδείξεις των δανειστών της, ώστε να εξασφαλιστεί στο μέγιστο δυνατό βαθμό η αποπληρωμή των δανείων της προς αυτούς.
Ήδη σήμερα ετοιμάζεται η «αξιοποίηση» (δηλαδή το ξεπούλημα) της δημόσιας περιουσίας προς όφελος των δανειστών και υπό τον πλήρη έλεγχό τους. Όταν αυτό συμβεί οι εταιρείες, που θα αποκτήσουν την ιδιοκτησία ή θα αναλάβουν τη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας θα έχουν αποκτήσει  ισχυρά δικαιώματα.
ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Παρακάτω, παραθέτουμε ενδεικτικώς οικονομικά στοιχεία εν σχέσει με το χρέος και την αποπληρωμή του
ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Λήξη Ομολόγων 2010-2013, με ημερομηνία καταγραφής της 29.04.2010, σε δις € – προγραμματισμός εκταμίευσης μηχανισμού στήριξης 

Έτος	Λήξη ομολόγων συνολικά	Δάνεια ΔΝΤ-ΕΕ
2010	15,80	38,00
2011	31,30	40,00
2012	31,70	24,00
2013	24,90	8,00
Σύνολο	103,70	110,00

Πηγή: Bloomberg – Υπουργείο Οικονομικών (προσχέδιο προϋπολογισμού)
Σύμφωνα με τον Πίνακα Ι, ο δανεισμός της Ελλάδας από το μηχανισμό στήριξης για τα έτη 2010-2013 εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνο την αποπληρωμή των πιστωτών της – αφού λήγουν ομόλογα συνολικής αξίας 103,7 δις € και δανείζεται 110 δις € (τα 110 δις € του ταμείου στήριξης, είναι ουσιαστικά τα 103,7 δις € που χρωστάμε, συν τους τόκους τους). Επομένως, είναι προφανές ότι το Δάνειο δεν εξυπηρετεί την πληρωμή συντάξεων, μισθών  ή άλλων κρατικών δαπανών, αλλά τη διάσωση των ευρωπαϊκών τραπεζών, οι οποίες είναι οι κύριοι δανειστές μας (ακριβώς για τα λόγο αυτό συμμετέχει στα 110 δις € με 73% η Ευρωζώνη, ενώ το ΔΝΤ μόλις με 27% – πιθανότατα με άλλα ανταλλάγματα).
*  Πρόβλεψη υπουργείου οικονομικών
** Έλλειμμα με την εφαρμογή του προγράμματος, σύμφωνα με το υπουργείο – ΑΕΠ όχι από τους πίνακες, αλλά από την αφαίρεση της προβλεπόμενης από το υπουργείο ύφεσης
Σημείωση: Δεν υπολογίζουμε την επί πλέον επιδείνωση του ελλείμματος από τα δημόσια ιδρύματα, όπως ανακοινώθηκε.
ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ: Ανεργία επί συνολικά απασχολουμένων 4.940.000 ατόμων

Μεγέθη	2010	2011	2012	2013
Ποσοστό	11,6%	14,5%	15,0%	14,6%
Άνεργοι	573.040	716.300	741.000	721.240

Πηγή: Υπουργείο Οικονομικών – Προβλέψεις
Όσον αφορά τώρα την ανεργία, η μελλοντική της εξέλιξη αποτυπώνεται με μελανά χρώματα, ακόμη και από την συντηρητική επίσημη πρόβλεψη  του Υπουργείου  Οικονομικών με αποτέλεσμα την διάβρωση του κοινωνικού ιστού.
Περαιτέρω, τα «παραδείγματα» των χωρών, στις οποίες δραστηριοποιήθηκε στο παρελθόν («φορο-εισπρακτικά») το ΔΝΤ, δεν επιτρέπουν καμία απολύτως αμφιβολία, σε σχέση με τη σκόπιμη δημιουργία ανεργίας (συμπίεση των μισθών κλπ), καθώς επίσης με τα αποτελέσματά της στις ανθρώπινες κοινωνίες. Με τους φόρους να αποτελούν μία από τις σημαντικότερες αιτίες της ύφεσης, του (φορολογικού) πληθωρισμού και της ανεργίας (υπολογίζεται ότι σε σύνολο 800.000 μικρομεσαίων επιχειρήσεων θα κλείσουν μέχρι το τέλος του 2011 περίπου 175.000, αυξάνοντας τους ανέργους κατά 300.000, δηλαδή στο 20% των απασχολουμένων και όχι στο 15% που θεωρεί η κυβέρνηση), θεωρούμε ότι, η μεταφορά πόρων από τον ιδιωτικό τομέα στο δημόσιο (και από εκεί στην Τρόικα), χωρίς καμία απολύτως πιθανότητα διάσωσης της χώρας μας από τη χρεοκοπία, είναι τουλάχιστον εγκληματική. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ότι θα περικοπούν κατά 500 εκ. ευρώ το 2012 τα επιδόματα ανεργίας, ενώ ο αριθμός των ανέργων θα έχει εκτιναχθεί λόγω της ύφεσης, την οποία, μάλιστα, θα επιτείνει η προβλεπόμενη περικοπή των δημοσίων επενδύσεων για κάθε ένα από τα έτη 2010-2012κατά 500 εκ ευρώ.
Τέλος, παρακάτω παραθέτουμε τα οικονομικά μεγέθη, που προκύπτουν από το προσχέδιο του προϋπολογισμού 2011.Τουλάχιστον από την αύξηση των δαπανών, αλλά και του ελλείμματος, φαίνεται καθαρά η αποκλειστική ευθύνη των όσων διαχειρίστηκαν το Ελληνικό χρήμα.
ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙΙ: Εξέλιξη ΑΕΠ, εσόδων, δαπανών και ελλειμμάτων (των ζημιών δηλαδή του κράτους) σε εκ. €, στην Ελλάδα 

ΕΤΟΣ	ΑΕΠ*	Έσοδα	Δαπάνες	Έλλειμμα	Δημόσιο Χρέος**	Ποσοστό επί ΑΕΠ
2003	153.045	37.500	40.735	-3.235	179.008	117,00%
2004	164.421	40.700	45.414	-4.714	198.832	120,90%
2005	196.609	42.206	48.685	-6.479	209.723	118,90%
2006	213.085	46.293	50.116	-3.823	224.162	105,10%
2007	228.180	49.153	55.733	-6.580	237.742	104,20%
2008	239.141	51.680	61.642	-9.962	260.439	108,90%
2009	237.494	48.491	71.810	-30.866	298.524	125,68%
2010	231.000	52.700	66.188	-19.473	340.680	147,48%

Πηγή: Υπουργείο Οικονομικών  (εκτιμήσεις σελ. 49 και 64)
* ΑΕΠ 2005 αναθεωρημένο, δηλαδή 20% περίπου αυξημένο σε σχέση με το 2004, μετά την πρόσθεση εσόδων από την «μαύρη οικονομία» εκ μέρους της κυβέρνησης, η οποία είχε σαν αποτέλεσμα να μειωθεί το ποσοστό του ελλείμματος και να βρεθεί εντός του συμφώνου σταθερότητας της Ε.Ε. για πρώτη και τελευταία φορά (ουσιαστικά, υποθετικό ΑΕΠ).
** Χρέος κεντρικής κυβέρνησης
Το ΑΕΠ μας αυξήθηκε από το 2003 έως το 2009 κατά 51% περίπου, ενώ τα δημόσια έσοδα κατά 40%, οι δαπάνες κατά 62% και το έλλειμμα σχεδόν κατά 7 φορές. Η διαφορά της αύξησης των εσόδων, σε σχέση με την αύξηση του ΑΕΠ, είναι σε τέτοιο βαθμό «μη ισορροπημένη», επειδή η μεγέθυνση του ΑΕΠ προήλθε κυρίως από την προς τα πάνω «αναθεώρηση» των στοιχείων (παρά το ότι σήμαινε αυξημένες «εκροές» προς τα ταμεία της Ε.Ε., αφού προσδιορίζονται ως ποσοστό επί του ΑΕΠ) και όχι από «φυσιολογικές» προϋποθέσεις (ανάπτυξη).
Συμπερασματικά λοιπόν, αφενός μεν έχει εξαντληθεί η φοροδοτική ικανότητα των Ελλήνων, αφετέρου η συνεχώς μεγαλύτερη φορολόγηση οδηγεί με ασφάλεια σε μία κλιμακούμενη ύφεση η οποία, σε συνδυασμό με το φορολογικό πληθωρισμό ύψους τουλάχιστον 6%, με τα τοκογλυφικά επιτόκια (ύψους επίσης 6%), με τις μειωμένες ονομαστικές και πραγματικές αμοιβές των εργαζομένων, με την τεράστια ανεργία, με το κλείσιμο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, με την απελευθέρωση των αγορών μας (εκποίηση ΔΕΗ, ΟΤΕ στους ξένους κλπ), με το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων προς όφελος των πολυεθνικών, καθώς επίσης και με την ανυπαρξία αναπτυξιακών προγραμμάτων, θα οδηγήσει την Ελλάδα μετά βεβαιότητας σε οικονομική, κοινωνική και πολιτική αποσύνθεση.
Επομένως, η πιστή τήρηση του μνημονίου θα μας οδηγήσει χωρίς την παραμικρή αμφιβολία σε ένα σκόπιμα μονοδρομημένο αδιέξοδο, το οποίο οφείλουμε πάση θυσία να αποφύγουμε – πληρώνοντας αμέσως το ΔΝΤ, από το οποίο έχουμε λάβει 8 δις € μέχρι σήμερα και αναζητώντας νέους δρόμους.
ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ
Θεωρώντας, όπως θα τεκμηριώσουμε στη συνέχεια ότι, η ελαχιστοποίηση του δημοσίου χρέους αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα, θα εξετάσουμε συνοπτικά τις δυνατότητές μας. Στα πλαίσια αυτά, ο Πίνακας ΙV που ακολουθεί βοηθάει στην κατανόηση τους θέματος, για το οποίο αναζητούνται λύσεις:
ΠΙΝΑΚΑΣ ΙV: ΑΕΠ 2009-2011, τόκοι δημοσίου χρέους, ποσοστό τους επί του ΑΕΠ, ελλείμματα και ποσοστό των τόκων επί των ελλειμμάτων

ΑΕΠ	Ποσόν	Τόκοι	Ποσοστό*	Έλλειμμα	Τόκοι/Έλλειμμα**
ΑΕΠ 2009	237.494	12.325	5,19%	32.299	38,15%
ΑΕΠ 2010	227.994	13.209	5,79%	18.467	71,53%
ΑΕΠ 2011	222.066	15.800	7,12%	16.877	93,62%

* Ποσοστό των τόκων επί του ΑΕΠ
** Ποσοστό τόκων ως προς το έλλειμμα
Πηγή: Προσχέδιο προϋπολογισμού 2011
Όπως φαίνεται από τον Πίνακα ΙV, οι τόκοι του 2011 αντιστοιχούν σχεδόν στο σύνολο των ελλειμμάτων. Επομένως, ένας ενδεχόμενος μηδενισμός του χρέους, θα σήμαινε την ίδια στιγμή ανάλογο μηδενισμό των ελλειμμάτων και είσοδο της χώρας μας στην κερδοφορία. Το ενδεχόμενο αυτό και μόνο θα επέλυε «ως δια μαγείας» όλα τα υπόλοιπα προβλήματα της Οικονομίας μας.
Η υπέρβαση της παρούσας κατάστασης δεν ανήκει μόνο στο πεδίο της νομικής ή της οικονομικής επιστήμης, αλλά εναπόκειται πλέον και στον Ελληνικό Λαό με πίστη και βούληση για αγώνα να αναζητήσει πολιτική λύση.Τούτο, όμως προϋποθέτει την εμφάνιση δημοκρατικά οργανωμένων σχηματισμών επί τη βάσει αρχών και όχι προσώπων, την εξαφάνιση του πολιτικού δυναστισμού και της οικογενειοκρατίας, την αποδόμηση των πελατειακών σχέσεων  και της ευνοιοκρατίας (διαφάνεια και αξιοκρατία), τον σαφή διαχωρισμό μεταξύ δημόσιας εξουσίας και ιδιωτικών οικονομικών συμφερόντων, την καθολική ανανέωση της πολιτικής τάξης με ενίσχυση των αμεσοδημοκρατικών διαδικασιών και την έμφαση στην εργασία και την παραγωγικότητα και όχι στην θεσιθηρία και τον άμετρο καταναλωτισμό.
Source : kanali.wordpress

Σκληρό ενεργειακό πόκερ στο Σουδάν

Το πιστόλι στον κρόταφο της νοτιοσουδανικής κυβέρνησης, περίπου δύο βδομάδες πριν την επίσημη κήρυξη ανεξαρτησίας στο Νότιο Σουδάν έβαλε, χτες, ο Σουδανός ισλαμιστής Πρόεδρος, Ομάρ Αλ Μπασίρ, εκβιάζοντας το μοίρασμα των πετρελαϊκών εσόδων από τις γεωτρήσεις μαύρου χρυσού που γίνονται ως επί το πλείστον στο νότο...


Οπως είπε, απευθυνόμενος στο Νότιο Σουδάν, υπάρχουν τρεις «λύσεις»: α) Μοιραζόμαστε το πετρέλαιο, β) μας πληρώνετε δασμούς και φόρους για κάθε βαρέλι πετρελαίου που θα περνά από τους πετρελαιαγωγούς και τα λιμάνια μας, γ) κλείνουμε τις στρόφιγγες των αγωγών...

Οι εκβιασμοί του Ομάρ Μπασίρ είναι προφανές πως προσπαθούν να ασκήσουν πίεση στο παραπέντε των διαπραγματεύσεων σχετικά με τους τρόπους συνεργασίας βορρά και νότου για τα πετρέλαια της σουδανικής γης. Πάντως, οι Νοτιοσουδανοί αξιωματούχοι και οι πρώην αντάρτες του SPLA απέφυγαν να ρίξουν, τουλάχιστον άμεσα, λάδι στη φωτιά των ήδη τεταμένων σχέσεων με τους ισλαμιστές του Χαρτούμ.

Χτες επίσης, από την Ουάσιγκτον, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπάρακ Ομπάμα, ζήτησε από σουδανικό βορρά και νότο να συμφωνήσουν άμεσα σε εκεχειρία τερματίζοντας τις αιματηρές συγκρούσεις στο (πετρελαιοφόρο...) Νότιο Κορντοφάν. Χαρακτήρισε τουλάχιστον «ιδιαίτερα ενοχλητικές» τις πληροφορίες που φέρουν τα βορειοσουδανικά στρατεύματα να εκτελούν και να συλλαμβάνουν αμάχους στο Νότιο Κορντοφάν με μοναδικό κριτήριο τη φυλετική καταγωγή από την κοινότητα των Νούμπα και το μαύρο χρώμα δέρματος...

Απ' την άλλη εξέφρασε την υποστήριξή του στη συμφωνία που έκαναν τη Δευτέρα Βορειοσουδανοί και Νοτιοσουδανοί ηγέτες με στόχο την «αποστρατιωτικοποίηση» της κεντρικής περιοχής Αμπγέι και την ανάπτυξη κυανόκρανων από την Αιθιοπία.
http://www1.rizospastis.gr/

Αντιγράφοντας το μοντέλο της πολιτιστικής επικράτησης

Αυτό που κάνει σήμερα ο κ. Ερντογάν είναι επανάληψη των πράξεων του βασιλιά της Ισπανίας Καρόλου Ε΄

Παρακολουθώντας προσεκτικά τις κινήσεις της νέο-οθωμανικής πολιτικής των Ερντογάν-Νταβούτογλου, διαβλέπω επαναληπτική χρήση δοκιμασμένων μεθόδων του παρελθόντος. Ένα συνδυασμό δηλαδή της σωματικής ρώμης (εξοπλισμοί) με την πνευματική υπεροχή.

Ως προς το πρώτο, τους εξοπλισμούς, η Τουρκία ακολουθεί τη συμβουλή του Στρατάρχη του Ναπολέοντα, Λυωταί, του οποίου το απόφθεγμα διασώζει ο Σαράντος Καργάκος: «Δώσε μου πολύ στρατό, για να μην χρειαστεί να τον χρησιμοποιήσω» (που είναι παραλλαγή του λατινικού «si vis pacem, para bellum» (αν θέλεις ειρήνη, παρασκευάζου για πόλεμο).

Η Τουρκία έχει επιτύχει την ειρήνη, εκφοβίζοντας μόνον την Ελλάδα. Απανταχού της γης όμως -μηδέ και της Ελλάδας εξαιρουμένης- χρησιμοποιεί όλο της το οπλοστάσιο και κυρίως -πλην της οικονομικής διπλωματίας- την πολιτιστική επικράτηση. Εδώ εφαρμόζει τις συμβουλές του αναθεωρητή, στην πραγματικότητα, του μαρξισμού Αντόνιο Γκράμσι, όπου παραφράζοντάς θεωρεί ότι «αν επικρατήσει σ’ έναν λαό η ιδεολογία σου, δεν μπορεί κάποτε αυτόν τον λαό θα τον κυβερνήσεις» (Ο Γκράμσι βέβαια το έλεγε αυτό για την εργατική τάξη). Στην ουσία, χρησιμοποιείται ο πολιτισμός για αντικατάσταση του βίαιου αγώνα επικράτησης.

Αυτό που κάνει σήμερα ο κ. Ερντογάν είναι επανάληψη των πράξεων του βασιλιά της Ισπανίας Καρόλου Ε΄, ο οποίος για να επιταχύνει την πολιτιστική επικράτηση των Ισπανών στο Νέο Κόσμο, ίδρυσε χριστιανικές Επισκοπές και, το 1551, δύο πανεπιστήμια, ένα στο Μεξικό και ένα άλλο στη Λίμα του Περού. Το γραφείο του κ. Ερντογάν, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Έθνος» θα συντονίζει τις κρατικές υπηρεσίες για την επέκταση της τουρκικής επιρροής από τα θεωρούμενα τουρκικά κράτη της Κεντρικής Ασίας έως τις χώρες που βρέθηκαν τους περασμένους αιώνες υπό την οθωμανική αυτοκρατορία, περιλαμβανομένων και των Βαλκανίων φυσικά.

Το γραφείο του κ. Ερντογάν συνενώνει τις διάφορες υπηρεσίες και διαμορφώνει ένα κοινό σχέδιο δράσης που θα συντονίζει και θα πετυχαίνει την καλύτερη αξιοποίηση του σχεδόν ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων που διατίθεται κατ' έτος από την Άγκυρα γι' αυτόν το σκοπό. Το Γραφείο Δημόσιας Διπλωματίας που συστάθηκε στο πρωθυπουργικό γραφείο με επικεφαλής τον κ. Ιμπραήμ Καλίν, στενό σύμβουλο του κ. Ερντογάν, θα συντονίζει τις δράσεις αυτές και πριν από μερικές ημέρες ολοκλήρωσε τη διαμόρφωση του "Φακέλου του Ευρύτερου Τουρκικού Κόσμου" (Dossier on Greater Turkic World).

Το σχέδιο περιλαμβάνει την αναστήλωση, σε διάφορες χώρες, ιστορικών μνημείων, προγράμματα ανταλλαγής σπουδαστών, εκπομπή τηλεοπτικού προγράμματος από την TRT για το ευρασιατικό κοινό, ανοικοδόμηση νοσοκομείων και άλλων κοινωφελών εγκαταστάσεων, υποστήριξη στεγαστικών προγραμμάτων κ.λπ.

 Πολλά κονδύλια έχουν διατεθεί για την αποκατάσταση μνημείων που συνδέονται με την οθωμανική κληρονομιά, όπως η περίφημη γέφυρα του Μόσταρ στη Βοσνία, το τζαμί του Πίζρεν στο Κοσσυφοπέδιο, το τζαμί Παρουσέ στην Αλβανία, ο τάφος του Χατζή Γκιράι Χαν στην Ουκρανία, το συγκρότημα Σουλεμανίγιε στη Δαμασκό, θρησκευτικό μνημείο στην Τρίπολη του Λιβάνου, οθωμανικά μνημεία στο Σουδάν και οθωμανικό κάστρο στην Τυνησία και παλιά τζαμιά στην πΓΔΜ, στο Μαυροβούνιο, στη Ρουμανία και τα λουτρά Αλ Ακσά στην Παλαιστίνη.

Είναι προφανές, ότι δεν είναι ηλίθιοι οι Τούρκοι να σκορπούν τα χρήματά τους. Κάποιον σκοπό έχουν. Στην Ελλάδα βέβαια, δεν χρειάζεται να ξοδέψουν ούτε ένα δολάριο. Ως δούρειος ίππος της επεκτατικής πολιτικής της Τουρκίας εμφανίζονται δήμαρχοι και υπουργοί πολιτισμού, οι οποίοι διαθέτουν κονδύλια (από τον ελλιπή προϋπολογισμό του Έλληνα πολίτη) αφαιρώντας τα από την ανάδειξη της ελληνικής κληρονομιάς, για να ικανοποιήσουν την οθωμανολαγνεία τους. Αν καταλαβαίνουν τι πράττουν ή αν το πράττουν συνειδητά, μόνον αυτοί το γνωρίζουν. Το αποτέλεσμα όμως είναι το ίδιο.

Στα μνημεία, τα οποία έχουν μπει στον τουρκικό κατάλογο για αναστήλωση, είναι και η "Βιβλιοθήκη του Αχμέτ Πασά" στην Καβάλα και έτσι εξηγείται και το ξαφνικό ενδιαφέρον του κ. Νταβούτογλου, ο οποίος επισκέφθηκε την πόλη, και το Ιμαρέτ. Πριν από μερικές εβδομάδες η Καβάλα
συμπεριλήφθηκε στο πρόγραμμα της "εκπαιδευτικής περιοδείας" των νέων Τούρκων διπλωματών, κι εκεί ετοιμάζεται η ίδρυση Πανεπιστημίου. Σύμφωνα μάλιστα με τουρκικές πηγές, στο πλαίσιο αυτής της νέας αντίληψης έχει ζητηθεί από την Αθήνα η αναστήλωση του Τζαμιού Φετιγιέ στην Πλάκα, θέμα που έθεσε δημοσίως και ο κ. Ερντογάν κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα.


Source : http://voria.gr/index.php?module=news&func=display&sid=53978\

Ανάπτυξη μέσα στην κρίση

Η  αποκαλυπτική συνέντευξη που έδωσε ο κ. Βασίλης Μακκιός , Γενικός Διευθυντής του πρωτοποριακού Τεχνολογικού Συνεταιρισμού " ΑΘΗΝΑ" στον κ. Παπαχελά , δίνει μιά νότα αισιοδοξίας στο σημερινό ελληνικό περιβάλλον. Εκμεταλλευόμενοι τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα, ένα από τα οποία είναι και το μυαλό πολλών νέων ανθρώπων με υψηλή επιστημονική κατάρτιση, μπορούμε να βρούμε τον δρόμο για την ανάπτυξη  της Ελλάδας.

• 
  

  Βασίλης Μακιός — Γεν. Διευθυντής, Μονάδα Ανάπτυξης Ελληνικού Τεχνολογικού Συνεργατικού Σχηματισμού, Ερευνητικό Κέντρο «ΑΘΗΝΑ»

  Καλησπέρα σας.



• 
  

  Αλέξης Παπαχελάς

  Αντιλαμβάνομαι ότι έχετε φτιάξει ένα συνεταιρισμό ο οποίος έχει καταφέρει να εξάγει τεχνολογία στο εξωτερικό, ακούω ότι ακόμα και ορισμένα κομμάτια του CERN έχουν φτιαχτεί εδώ στην Ελλάδα κι επειδή όλοι ψάχνουμε έτσι μια θετική νότα αισιοδοξίας ήθελα να σας ρωτήσω πως το καταφέρατε αυτό; Τι ακριβώς κάνετε;



• 
  

  Βασίλης Μακιός — Γεν. Διευθυντής, Μονάδα Ανάπτυξης Ελληνικού Τεχνολογικού Συνεργατικού Σχηματισμού, Ερευνητικό Κέντρο «ΑΘΗΝΑ»

  Λοιπόν, βρισκόμαστε στο Κέντρο Καινοτομίας της Μικροηλεκτρονικής στο Μαρούσι. Βρισκόμαστε στο χώρο που μπορείτε να δείτε προϊόντα τα οποία έχει παράξει ο συνεργατικός σχηματισμός. Αυτή η ιδέα των clusters, που αρχίζει και γίνεται πολύ γνωστή τώρα στον ευρωπαϊκό χώρο και σε όλη την Ευρώπη και είμαστε μέρος αυτού του συστήματος κι εμείς και θεωρούμεθα ως πιλότος και στον ευρωπαϊκό χώρο, τι είναι; Είναι να χρησιμοποιήσει κανείς τον όρο καινοτομίας σε υψηλή τεχνολογία. Καινοτομία τι θα πει; Μια έξυπνη ιδέα.



• 
  

  Αλέξης Παπαχελάς

  Δώστε μας ένα παράδειγμα, πράγματα που έχετε κατασκευάσει εκεί κι έχετε εξάγει.



• 
  

  Βασίλης Μακιός — Γεν. Διευθυντής, Μονάδα Ανάπτυξης Ελληνικού Τεχνολογικού Συνεργατικού Σχηματισμού, Ερευνητικό Κέντρο «ΑΘΗΝΑ»

  Θα σας πω αμέσως, αλλά πριν να σας πω αυτό σκεφθείτε ότι ο πιτσιρικάς «Zuckerberg» με το Facebook έχει αξία η εταιρεία του 40 δισεκατομμύρια. Αυτή η καινοτομία μπορεί να γίνει μοχλός ανάπτυξης. Σκεφθείτε ότι εδώ μέσα υπάρχουν προϊόντα τα οποία πουλιούνται στη διεθνή αγορά. Ένα από τα τσιπάκια το οποίο έχει δημιουργηθεί εδώ μέσα βρίσκεται στο i-phone. Υπάρχει μία αντλία έκχυσης ινσουλίνης μέσα στο σώμα του ανθρώπου, με άμεση επαφή με το γιατρό, ώστε να γίνεται το κοντρόλ σε περιπτώσεις οι οποίες χρειάζονται. Υπάρχει μία εταιρεία η οποία φτιάχνει voice over IP για συνεργασία κομπιούτερ, υπάρχουν πολλά παραδείγματα που θα σας έλεγα μια μέρα να έρθετε και να το δείτε για να πιστέψετε.



• 
  

  Αλέξης Παπαχελάς

  Αυτό με το i-phone μας το εξηγείτε ακριβώς τι είναι, το οποίο έχετε κατασκευάσει εκεί κι έχετε εξάγει;



• 
  

  Βασίλης Μακιός — Γεν. Διευθυντής, Μονάδα Ανάπτυξης Ελληνικού Τεχνολογικού Συνεργατικού Σχηματισμού, Ερευνητικό Κέντρο «ΑΘΗΝΑ»

  Ένα από τα τσιπάκια, το οποίο φτιάχνει αυτό που λέγεται «συμπίεση» μέσα στο i-phone. Ένα από τα τσιπάκια.



• 
  

  Αλέξης Παπαχελάς

  Μάλιστα και πέστε μου κάτι, αυτό το έχουν φτιάξει Έλληνες πιτσιρικάδες, να το πω έτσι, που μας είπατε τώρα;



• 
  

  Βασίλης Μακιός — Γεν. Διευθυντής, Μονάδα Ανάπτυξης Ελληνικού Τεχνολογικού Συνεργατικού Σχηματισμού, Ερευνητικό Κέντρο «ΑΘΗΝΑ»

  Βεβαίως το έχουν φτιάξει μία μικρή εταιρεία, η οποία είναι από πιτσιρικάδες. Προχθές μία εταιρεία άλλων πιτσιρικάδων πουλήθηκε, τους οποίους εδώ βάλαμε στον πάνω όροφο όπου υπάρχει ένας χώρος που δίνουμε σε νέα παιδιά για να κάνουν start-ups, όπου η εταιρεία τους μετά από δύο χρόνια πουλήθηκε σε μια αμερικάνικη εταιρεία της Ceragon για 2 εκατομμύρια δολάρια κι άλλα 200 χιλιάδες μετοχές. Επομένως είναι πράγματα τα οποία πρέπει να καταλάβει η Ελληνική Πολιτεία ότι το μυαλό των νέων ανθρώπων στην Ελλάδα είναι το πιο μεγάλο εξαγώγιμο προϊόν που έχει σήμερα η Ελλάδα, που έχει αυτή η χώρα και πρέπει να ξεφύγουμε πια..



• 
  

  Αλέξης Παπαχελάς

  Τα κεφάλαια που τα βρήκατε κ. Μακιέ εσείς;



• 
  

  Βασίλης Μακιός — Γεν. Διευθυντής, Μονάδα Ανάπτυξης Ελληνικού Τεχνολογικού Συνεργατικού Σχηματισμού, Ερευνητικό Κέντρο «ΑΘΗΝΑ»

  Κοιτάξτε να δείτε, να σας πω πρώτα πως δημιουργείται ο συνεργατικός σχηματισμός και μετά θα πούμε και για τα κεφάλαια. Τα κεφάλαια είναι επενδύσεις των ιδίων των εταιρειών, οι πωλήσεις τις οποίες κάνουν στο εξωτερικό και βεβαίως ένα πρόγραμμα ΕΣΠΑ το οποίο ήταν το πρώτο πρόγραμμα ΕΣΠΑ στο Υπουργείο Ανάπτυξης για δημιουργία νέων προϊόντων για τη διεθνή αγορά. Ειρήσθω εν παρόδω πρέπει να σας πω ότι προσπαθούμε να ανοίξουμε ένα γραφείο στο Silicon Valley, ώστε να έχουμε βάλει ένα πόδι στο Silicon Valley, δηλαδή στην καρδιά της καινοτομίας της πληροφορικής στον αμερικάνικο χώρο.



• 
  

  Αλέξης Παπαχελάς

  Πέστε μου τι τζίρο έχει ο συνεταιρισμός;



• 
  

  Βασίλης Μακιός — Γεν. Διευθυντής, Μονάδα Ανάπτυξης Ελληνικού Τεχνολογικού Συνεργατικού Σχηματισμού, Ερευνητικό Κέντρο «ΑΘΗΝΑ»

  Περίπου 300 με 500 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο.



• 
  

  Αλέξης Παπαχελάς

  Και όλα αυτά είναι εξαγωγές υποθέτω;



• 
  

  Βασίλης Μακιός — Γεν. Διευθυντής, Μονάδα Ανάπτυξης Ελληνικού Τεχνολογικού Συνεργατικού Σχηματισμού, Ερευνητικό Κέντρο «ΑΘΗΝΑ»

  Οι εξαγωγές είναι περίπου 80% με 90%. Επομένως εδώ θα μπορούσα να σας εξηγήσω πως δημιουργείται ο συνεργατικός σχηματισμός και μετά να σας εξηγήσω τι προσφέρει το «Corallia» το οποίο είναι ο συνδετικός κρίκος, δηλαδή είναι ο καταλύτης ο οποίος δημιουργεί τον συνεργατικό σχηματισμό. Για να γίνει αυτό το πράγμα ο πρώτος παράγων είναι η βιομηχανία. Αρχίσαμε, πριν από τρία χρόνια, με δυο συνεργάτες τον Horhe Santses και τον Νίκο Βογιατζή με 13 εταιρείες, οι οποίες ήταν σε έναν κλάδο τη μικροηλεκτρονική. Δεν έχει σχέση ο κλάδος, κάθε κλάδος υψηλής τεχνολογίας..



• 
  

  Αλέξης Παπαχελάς

  Σήμερα πόσες είναι οι εταιρείες αυτές;



• 
  

  Βασίλης Μακιός — Γεν. Διευθυντής, Μονάδα Ανάπτυξης Ελληνικού Τεχνολογικού Συνεργατικού Σχηματισμού, Ερευνητικό Κέντρο «ΑΘΗΝΑ»

  Σήμερα είναι 80 οι εταιρείες, αλλά έχουν έρθει 40 ερευνητικά εργαστήρια πανεπιστημίων και ερευνητικών ιδρυμάτων στον κλάδο αυτόν, διότι και οι δύο οι παράγοντες χρησιμεύουν στο να μπορέσει να δημιουργηθεί το νέο προϊόν από μία ιδέα. Επομένως η καινοτομία η οποία είναι μια ιδέα έξυπνη, πρέπει να γίνει προϊόν. Για να γίνει προϊόν ο παράγων ο οποίος θα το φτιάξει το προϊόν είναι ένα σύνθετο πρόβλημα. Επομένως πρέπει η βιομηχανία να έρθει σε επαφή με τον πιτσιρικά, δηλαδή με το πανεπιστήμιο, με τον καθηγητή και την ιδέα αυτή, όπως έγινε στο Silicon Valley, αυτή είναι η ιδέα του Silicon Valley, να έρθει σε επαφή όμως και με επενδυτικά κεφάλαια υψηλού ρίσκου το οποίο είναι το venture capital όπου όλοι λέμε, το οποίο στην Ελλάδα δεν υπάρχει και έχουμε φέρει από τον αμερικάνικο χώρο περίπου 10 εκατομμύρια ευρώ venture capital στα δύο τελευταία χρόνια. Πρέπει να φέρει την Πολιτεία, όπου οι πρώτες χρηματοδοτήσεις πρέπει να έρθουν από την Πολιτεία για να αναπτυχθεί αυτό το σύστημα, η Πολιτεία όμως μας λύνει και τα καθημερινά προβλήματα και πρέπει να σας πω ότι τα τελευταία τρία χρόνια η Πολιτεία μας βοήθησε πάρα πολύ και οι Υπουργοί και οι Γενικοί Γραμματείς και όλοι οι παράγοντες των Υπουργείων έχουν αγκαλιάσει αυτό το πρόγραμμα με μεγάλη αγάπη κι αυτό δείχνει ότι όταν την Ελλάδα γίνεται κάτι συστηματικά και με αγάπη τότε το αγκαλιάζει ο καθένας. Λοιπόν μετά πρέπει εσείς να το παρουσιάσετε αυτό, να μη δείχνετε πάντοτε τις μιζέριες, να δείχνετε και τέτοια προϊόντα, να δείχνετε τέτοιους παράγοντες οι οποίοι θα φέρουν στην Ελλάδα ανάπτυξη. Και βεβαίως είναι οι πωλήσεις, οι πωλητές δηλαδή και οι προμηθευτές. Σκεφθείτε ότι εδώ μέσα το software το οποίο πρέπει να προμηθεύεται κάθε εταιρεία στοιχίζει για το χρόνο η license αυτή η άδεια την οποίαν έχει 1 εκατομμύριο δολάρια για κάθε άδεια. Κατορθώσαμε από τους επενδυτές, από τους παραγωγούς αυτών των προϊόντων, που ήρθαν εδώ και είδαν αυτό το οικοσύστημα το οποίον έχουμε φτιάξει, να το δώσουν με την έκπτωση την οποία τη δίνουν στα αμερικάνικα πανεπιστήμια 50 χιλιάδες δολάρια δηλαδή που είναι μεγάλη υπόθεση για μας.



• 
  

  Αλέξης Παπαχελάς

  Μάλιστα. Κύριε Μακιέ να σας ρωτήσω κάτι τελευταίο, πόσους ανθρώπους έχετε εκεί; Και θέλω να μου πείτε επίσης αν διακρίνετε ότι στη νέα γενιά Ελλήνων που βγαίνουν κι από τα ελληνικά πανεπιστήμια ή δε βγαίνουν από τα ελληνικά πανεπιστήμια, αν υπάρχουν ίχνη δημιουργικότητας, επιχειρηματικότητας, άνθρωποι που ψάχνουν κάτι καινούριο.



• 
  

  Βασίλης Μακιός — Γεν. Διευθυντής, Μονάδα Ανάπτυξης Ελληνικού Τεχνολογικού Συνεργατικού Σχηματισμού, Ερευνητικό Κέντρο «ΑΘΗΝΑ»

  Κοιτάξτε να δείτε, ο Έλληνας είναι ευέλικτος, ξέρει να κάνει δουλειά σε υψηλή τεχνολογία, το αποδεικνύουν οι πολλοί φοιτητές που έχουμε στείλει στο εξωτερικό. Αλλά αρχίζει πλέον η δουλειά να γίνεται γνωστή και εδώ μέσα. Αύριο εδώ στο κέντρο μας στο Μαρούσι στο «Corallia» δηλαδή έχουμε Ημέρα Καριέρας, όπου θα έρθουν 250 παιδιά από τα διάφορα πανεπιστήμια για να ψάξουν να βρουν δουλειά στις εταιρίες. Οι εταιρείες έχουν 2,5 χιλιάδες άτομα προσωπικό, ένας κλάδος μικρός. Αν αναπτύξουμε άλλους κλάδους που είναι inspe, δηλαδή έρχονται, ο άλλος κλάδος που δημιουργούμε είναι στην ψηφιακή επικοινωνία mobile technology, στην αγροτοβιοτεχνολογία, στη διαστημική τεχνολογία. Αυτά βρίσκονται στα σκαριά με πολλές εταιρείες μαζί, θα δούμε ότι μπορούμε σε δύο ή τρία χρόνια να φέρουμε στην Ελλάδα εισαγωγές του 1-2 δισεκατομμυρίων, ώστε να καλύψουμε αυτά που έλεγε το πάνελ σας προηγουμένως.



• 
  

  Αλέξης Παπαχελάς

  Μάλιστα κι όλα αυτά κ. Μακιέ στο Μαρούσι από ότι καταλαβαίνω;



• 
  

  Βασίλης Μακιός — Γεν. Διευθυντής, Μονάδα Ανάπτυξης Ελληνικού Τεχνολογικού Συνεργατικού Σχηματισμού, Ερευνητικό Κέντρο «ΑΘΗΝΑ»

  Να σας πω κάτι; Αυτό που πρέπει να δώσουμε στα νέα παιδιά είναι το όραμα. Το όραμα, ώστε να βάλουμε τη σφραγίδα μας στο innovation made in Greece, το brand name που λέμε στον διεθνή χώρο, σε κάτι το οποίο βγαίνει από την καρδιά των νέων ανθρώπων. Κι εγώ θα έλεγα τελειώνοντας ότι το όραμά μας είναι: Ελάτε μαζί μας, διότι η χαρά της δημιουργίας είναι ο μεγαλύτερος παράγων για να αλλάξει μια χώρα. Και σκεφθείτε ότι αν δείξετε τον πίνακα του Ραφαέλ από τη Σχολή των Αθηνών, οι Αρχαίοι Έλληνες μέσα σε 150 χρόνια με την ιδέα της συνεργασίας στην Ιωνία δημιούργησαν αυτό το θαύμα της φυσικής. Επίσης στον Κρότωνα ο Πυθαγόρας δημιούργησε την ιδέα του αφηρημένου πράγματος, του αριθμού που το είπε ότι είναι η θεϊκή μουσική και τα λοιπά, ο Πλάτωνας έβαλε τις βάσεις της προσωπικής επαφής των ανθρώπων και αυτός ο πανούργος ο Αριστοτέλης τα πήρε όλα αυτά κι έφτιαξε με τη γλώσσα την ελληνική και τον Μέγα Αλέξανδρο την επανάσταση της παγκοσμιοποίησης που τη χρησιμοποιούμε ακόμα και σήμερα.



• 
  

  Αλέξης Παπαχελάς

  Μάλιστα. Κύριε Μακιέ σας ευχαριστώ πάρα πολύ, σας ευχαριστούμε γιατί ήταν μια νότα αισιοδοξίας.



• 
  

  Βασίλης Μακιός — Γεν. Διευθυντής, Μονάδα Ανάπτυξης Ελληνικού Τεχνολογικού Συνεργατικού Σχηματισμού, Ερευνητικό Κέντρο «ΑΘΗΝΑ»

  Ευχαριστώ και να μας επισκεφθείτε οπωσδήποτε, διότι θα ευχαριστηθείτε.



• 
  

  Αλέξης Παπαχελάς

  Θα έρθουμε γιατί ότι είναι μακριά από τη μιζέρια μας χαροποιεί όπως ξέρετε. Ευχαριστούμε πάρα πολύ κ. Μακιέ.

  ---

http://folders.skai.gr/

Η Τουρκία και η "Ταϊβανοποίηση" των κατεχομένων

Η Τουρκία δεν επιδιώκει πρωτίστως την τελική λύση του Κυπριακού, αλλά την υιοθέτηση και την εφαρμογή του κανονισμού για το πρωτόκολλο και στην ουσία το θέμα του «απευθείας εμπορίου». Δηλαδή, λύση γιοκ. Ταϊβανοποίηση ναι! Εκτός της ατζέντας των προτεραιοτήτων δεν είναι μόνο η τελική λύση του Κυπριακού αλλά και το Αιγαίο.

Η απομόνωση  Ξεκάθαρος ήταν ο αντιπρόσωπος της ΕΕ στην Άγκυρα Μαρκ Πιερίνι, που δήλωσε ότι, κατά τη δική του εκτίμηση, για την Τουρκία το ζήτημα στο Κυπριακό δεν είναι η τελική λύση, αλλά το θέμα της επίλυσης του πρωτοκόλλου, που, όπως εκτιμά, μπορεί να γίνει με μια φόρμουλα που θα προκύψει είτε από κινήσεις που θα γίνουν και από τις δύο πλευρές είτε μονομερώς. Το θέμα του πρωτοκόλλου συνδέεται από την τουρκική πλευρά με την άρση της λεγόμενης «απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων» και με τον τερματισμό του αδιεξόδου στο οποίο βρίσκεται σήμερα η τουρκική ενταξιακή πορεία. Είναι γνωστό ότι η άρση της λεγόμενης «απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων» σχετίζεται με την ταϊβανοποίηση, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει.  Διαβατήριο της λύσης η ένταξη  Η εκτίμηση Πιερίνι έγινε την περασμένη Τετάρτη σε εκδήλωση εντός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο πλαίσιο της Μεικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Τουρκίας - ΕΕ, κατά τη διάρκεια της οποίας έγινε τηλεδιάσκεψη με την Άγκυρα και την Κωνσταντινούπολη, όπου βρισκόταν ο γνωστός τούρκος δημοσιογράφος Αλί Μπιράντ.  Όπως είπε ο τούρκος δημοσιογράφος, δεν υπάρχει τουρκική κυβέρνηση που θα δεχθεί χειρότερη λύση από αυτήν του Σχεδίου Ανάν, εκτός κι αν η ΕΕ ανάψει το πράσινο φως, καθορίζοντας χρονοδιάγραμμα για την πλήρη ένταξη της Τουρκίας! Υπό αυτές τις συνθήκες, η Άγκυρα συνδέει τη μορφή της λύσης με το είδος της σχέσης που θα έχει η Τουρκία με την ΕΕ. Στην ουσία, η Τουρκία εκβιάζει την ΕΕ στην εξής βάση: Εάν θέλετε λύση στο Κυπριακό, δώστε μας το διαβατήριο για την πλήρη ένταξη.  Η Προεδρία Ο κ. Μπιράντ, του οποίου οι σχέσεις με το εκάστοτε κατεστημένο είναι γνωστές, επισήμανε ότι: 1. Το κύριο ζήτημα που απασχολεί την Τουρκία είναι το Κουρδικό. 2. Δύσκολα θα εξευρεθεί συμβιβασμός στο θέμα της αναθεώρησης του Συντάγματος. Η εκτίμησή του είναι ότι θα γίνει αναθεώρηση στη βάση εισηγήσεων του ΑΚP και ο Ερντογάν θα περάσει από την πρωθυπουργία στην Προεδρία περί το 2014, όμως δεν θα αλλάξει το πολιτειακό σύστημα. Δηλαδή, δεν θα περάσει η Τουρκία από την Κοινοβουλευτική στην Προεδρική Δημοκρατία. Όπως είπε ο Μπιράντ, ο Ερντογάν θα γίνει Πρόεδρος με περισσότερες εξουσίες από αυτές που έχει σήμερα ο Γκιουλ. Πάντως, εξηγώντας γιατί κέρδισε στις εκλογές μεγάλο ποσοστό ο Ερντογάν, ο Μπιράντ αναφέρθηκε στην οικονομία και στο ότι ο τούρκος πρωθυπουργός κάνει τους Τούρκους πλουσιότερους.  Τα αυγά της ΕΕ Από την πλευρά του, ο κ. Πιερίνι εκτιμά ότι σε αυτές τις εκλογές είναι όλοι κερδισμένοι: οι ισλαμιστές, που πέτυχαν υψηλό ποσοστό, οι Κεμαλιστές, που αύξησαν τα ποσοστά τους, και οι Κούρδοι, που εμπεδώνουν τη δύναμή τους με 36 βουλευτές. Συνεπώς, τόνισε, είναι ευκαιρία να εξευρεθεί συμβιβασμός για την κατάρτιση νέου Συντάγματος. Μια διαδικασία την οποία στηρίζει η ΕΕ, αφού τη συνδέει με τις μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν για να προχωρήσει η τουρκική ενταξιακή πορεία. Σύμφωνα όμως με τον Μπιράντ, η Τουρκία δεν βάζει όλα τα αυγά της στο καλάθι της ΕΕ διότι, όπως είπε, έχει καλές σχέσεις και με τις ΗΠΑ και με τον αραβικό κόσμο. Εν ολίγοις, δεν εξαρτάται από την ΕΕ. Σύμφωνα με τον κ. Μπιράντ, ούτε το Κυπριακό ούτε τα ελληνοτουρκικά, ούτε καν η ΕΕ, είναι στις προτεραιότητες της Τουρκίας. Τα σκήπτρα τα κατέχει το Κουρδικό.  Source :Εφημερίδα " Το Παρόν"