Ευκαιρίες και εμπόδια στα σχέδια προώθησης του " Τουρκικού μοντέλου" στον μουσουλμανικό κόσμο

Θα εκμεταλλευθεί το μομέντουμ, «πουλώντας» στην Ευρώπη τον υποτιθέμενο ηγετικό ρόλο στον μουσουλμανικό κόσμο, επιχειρεί η Αγκυρα και στο πλαίσιο αυτό κινητοποιούνται οι υποστηρικτές της εντός Ε.Ε. και ο ίδιος ο Τ. Ερντογάν που προετοιμάζει την επίσκεψή του στις Βρυξέλλες.

Καθώς οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας παραμένουν ουσιαστικά «παγωμένες» εν αναμονή των εξελίξεων και στο Κυπριακό, η τουρκική κυβέρνηση δεν αφήνει ανεκμετάλλευτη τις ευκαιρίες που δημιουργεί το ντόμινο εξεγέρσεων και αλλαγών που έχουν δρομολογηθεί στον μουσουλμανικό κόσμο.
Από την πρώτη στιγμή η Τουρκία αυτοπροβλήθηκε ως το πρότυπο για το νέο μοντέλο συνύπαρξης δημοκρατικών θεσμών και ισλαμισμού, δημιουργώντας έτσι «προστιθέμενη αξία» στον γεωστρατηγικό ρόλο που διεκδικεί και προσφέρει στην Ε.Ε. ως αντάλλαγμα για την ένταξή της στην ευρωπαϊκή οικογένεια.

Ο κ. Ερντογάν την 1η Μαρτίου θα μεταβεί στις Βρυξέλλες ύστερα από πρόσκληση του Χ.Μ. Μπαρόζο, στην πρώτη επίσκεψή του στην έδρα της Ε.Ε. μετά τον Ιούνιο του 2009. Το βασικό μήνυμα, το οποίο στέλνει η τουρκική ηγεσία και θα μεταφέρει στις Βρυξέλες ο κ. Ερντογάν (θα έχει προηγηθεί η συνάντησή του με την Α. Μέρκελ στη Γερμανία, που θα εγκαινιάσουν από κοινού έκθεση νέας τεχνολογίας), είναι ότι οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις είναι «τεχνική διαδικασία» και η Τουρκία δεν αποδέχεται τη μετατροπή της σε πολιτική διαδικασία.

Συγχρόνως σε κάθε επίπεδο η τουρκική ηγεσία καταγγέλλει «χώρες» της Ε.Ε. ότι χρησιμοποιούν το Κυπριακό ως πρόσχημα για να κλείσουν τον δρόμο της πλήρους ένταξης. Ο κ. Ερντογάν σε άρθρο του πριν από λίγες εβδομάδες χαρακτήριζε την Ε.Ε. «γερασμένη» και σε «κωματώδη» κατάσταση, κάνοντας λόγο για «κρίσιμη καμπή» στην οποία οδηγούνται οι ευρωτουρκικές σχέσεις.

Εκβιασμοί
Και ο πρόεδρος Γκιουλ, αν και ένθερμος υποστηρικτής της ευρωπαϊκής προοπτικής, δήλωσε σε συνέντευξή του ότι η ένταξη στην Ε.Ε. δεν είναι κρίσιμη για την Τουρκία «γιατί ο κόσμος δεν σταματά στην Ευρωπαϊκή Ενωση». Ορισμένες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είναι έτοιμες να δεχθούν και να νομιμοποιήσουν αυτόν τον εκβιασμό της τουρκικής κυβέρνησης. Μετά τον Σουηδό υπουργό Εξωτερικών Κ. Μπιλντ που μιλώντας στο σουηδικό Κοινοβούλιο εξήρε τα πλεονεκτήματα που θα προσφέρει στην Ευρώπη η ένταξη της Τουρκίας, εντυπωσιακή παρέμβαση (ακόμη και για Βρετανό), έκανε υπέρ της Τουρκίας ο υπουργός ευρωπαϊκών υποθέσεων Ντέιβιντ Λίντινγκτον.

Ο Βρετανός υπουργός, τις απόψεις του οποίου για την Τουρκία είχε την ευκαιρία να ακούσει και ο υπουργός Δ. Δρούτσας στη συνάντηση που είχαν την Τέταρτη στο Λονδίνο, σε ομιλία του στη Βιέννη δήλωσε μεταξύ άλλων ότι είναι «προτιμότερο η νεολαία των αραβικών χωρών και του ευρύτερου μουσουλμανικού κόσμου να έχει πρότυπο τον Τ. Ερντογάν παρά τον Ιρανό πρόεδρο Μ. Αχμαντινεζάντ» και κάνοντας ένα βήμα παραπάνω πρότεινε ουσιαστικά τη συμμετοχή της Τουρκίας στη διαδικασία λήψης αποφάσεων της Ε.Ε. η οποία, όπως είπε, θα «προσφέρει στην Ε.Ε. μεγαλύτερη αξιοπιστία στην αντιμετώπιση των γειτόνων μας στη Βόρειο Αφρική και στη Μ. Ανατολή».

Η προσπάθεια αυτή της Τουρκίας δεν είναι τόσο απλή όσο φαίνεται. Οι μελανές κηλίδες της Τουρκικής Δημοκρατίας ήρθαν με ένταση στο φως τις τελευταίες ημέρες όχι μόνο με τη μαζική και μάλλον υπερβολική κατασκευή ενόχων και εμπλεκομένων σε συνωμοσίες πραξικοπήματος (που χρησιμοποιούνται για εξουδετέρωση του στρατιωτικού κατεστημένου), αλλά και με τη συνεχιζόμενη καταστολή εναντίον του κουρδικού πληθυσμού, αλλά και των φοιτητών στα τουρκικά πανεπιστήμια.

Τα τελευταία περιστατικά μάλιστα παρέμβασης στον Τύπο, ακόμη και με συλλήψεις δημοσιογράφων, εξόργισαν και τον νεοαφιχθέντα Αμερικανό πρέσβη κ. Ρικαρντόνε, που ξεκίνησε τη θητεία του στην Αγκυρα μέσα σε σκηνικό έντασης.

Εμπόδια στα σχέδια της

Για τις επιδιώξεις της Τουρκίας υπάρχει ένα σοβαρό εμπόδιο. Η διαδικασία εκδημοκρατισμού στις χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, με την ταυτόχρονη μέχρι στιγμής έλλειψη εμφανούς ανάμειξης ακραίων ισλαμικών ομάδων στις χώρες αυτές, αποδυναμώνει μεσοπρόθεσμα τον ρόλο της Τουρκίας, που σήμερα προβάλλεται ως η «εξαίρεση» λειτουργικής δημοκρατίας στον ισλαμικό κόσμο. Με τη δρομολόγηση της διαδικασίας μετάβασης στο δημοκρατικό μοντέλο, η Δύση δεν θα χρειάζεται «μεσολαβητές» για να συνομιλεί με τις χώρες της περιοχής. Αντίθετα οι σχέσεις της Τουρκίας με το Ιράν και με ομάδες όπως η Χεζμπολάχ στον Λίβανο και η Χαμάς στη Γάζα θα υποβάλουν σε δοκιμασία τις σχέσεις της με την Ε.Ε. και την Ουάσιγκτον.

Source : Μ. Ιγνατίου, ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Κυπριακό και ΠΓΔΜ κυριάρχησαν στη συνάντηση Δρούτσα με τον Μπαν κι-Μουν

Οι τελευταίες εξελίξεις στο Κυπριακό και το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων κυριάρχησαν στη συνάντηση που είχε ο υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας με τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη. Από τις συζητήσεις δεν έλειψαν και οι αναφορές στις εξεγέρσεις του αραβικού κόσμου, ενώ σε δηλώσεις του μετά τη συνάντηση ο Δ. Δρούτσας αναφέρθηκε και στο θέμα της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).

 
Ερωτηθείς για την αναγνώριση της ελληνικής ΑΟΖ από το Ισραήλ, ο υπουργός Εξωτερικών ανέφερε ότι το θέμα δεν συζητήθηκε με το γ.γ. του ΟΗΕ και τόνισε ότι στόχος της κυβέρνησης είναι η οριοθέτηση όλων των θαλασσίων ζωνών με όλους μας τους γείτονες. "Έχουμε ξεκινήσει εδώ και καιρό - το τονίζω όχι μόνο η σημερινή αλλά και η προηγούμενη κυβέρνηση - τη διαδικασία με όλους μας τους γείτονες για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών. Το ίδιο ισχύει και με την Κυπριακή Δημοκρατία. Οι σχέσεις μας είναι στενές, αδελφικές. Και σε αυτό το θέμα υπάρχει πλήρης ταύτιση απόψεων. Οι επιδιώξεις μας είναι κοινές και όλη η διαδικασία θα γίνει με τον πλέον σωστό τρόπο", πρόσθεσε.
Σχετικά με το Κυπριακό, ο Δημήτρης Δρούτσας σημείωσε ότι επανέλαβε στον Μπαν κι-Μουν τη θέση της Ελλάδας και τη στήριξή της στις διαδικασίες για εξεύρεση λύσης, στη βάση των ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών αλλά και με πλήρη σεβασμό του Ευρωπαϊκού κεκτημένου. "Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι πλήρες μέλος της Ε.Ε. και αυτό πρέπει να ληφθεί πλήρως υπόψη και στις διαπραγματεύσεις και στο τελικό σχέδιο λύσης.", επισήμανε.
"Τόνισα στο Γ.Γ. ότι θέλουμε να βλέπουμε πάντα από όλους αντικειμενικότητα στο χειρισμό του θέματος και τη διαδικασία. Επιμένουμε σε μια διαδικασία που είναι Κυπριακή, από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους. Αυτή είναι η διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσουμε. Δεν χωρούν ούτε ωραιοποιήσεις, ούτε απλοποιήσεις σε αυτά τα θέματα. Θέλουμε τα γεγονότα να καταγράφονται πάντα με αντικειμενικότητα", πρόσθεσε.
Χαρακτήρισε εποικοδομητικές τις προτάσεις του Δημήτρη Χριστόφια και επέκρινε την τουρκοκυπριακή πλευρά, τονίζοντας ότι "ο ηγέτης της Τουρκοκυπριακής κοινότητας, ο κ. Έρογλου, δεν ανταποκρίνεται πάντα με τον ίδιο εποικοδομητικό τρόπο. Παρατηρούμε να εκφράζονται θέσεις που θυμίζουν το παρελθόν και που, κατά την άποψή μας, φεύγουν από τη βάση επίλυσης που έχει συμφωνηθεί, κατά καιρούς, για το Κυπριακό".
Όσον αφορά στο ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, ο Δημ. Δρούτσας τόνισε ότι επανέλαβε την ελληνική θέση "για μια ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό και χρήση από όλους, erga omnes" και διαβεβαίωσε τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ για τη βούληση της Ελλάδας και της ελληνικής κυβέρνησης για μία λύση. "Η πρόσκληση, αν θέλετε, απευθύνεται προς την πολιτική ηγεσία της γειτονικής μας χώρας και τον κ. Γκρούεφσκι να πάρει τις απαραίτητες αποφάσεις που θα οδηγήσουν σε λύση, και ταυτόχρονα θα οδηγήσουν τη χώρα του και το λαό της χώρας του σε ένα μέλλον ευρωπαϊκό, σε σταθερότητα στη χώρα του και σταθερότητα και ευρωπαϊκό μέλλον όλης της περιοχής", τόνισε.
Οι δύο πλευρές συζήτησαν και τις εξελίξεις στην Μέση Ανατολή. Ο υπουργός Εξωτερικών ανέφερε ότι η ελληνική κυβέρνηση σκέφτεται να προχωρήσει στην ίδρυση ενός "Κέντρου Δημοκρατίας", με το οποίο -όπως είπε- "θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε να εκπαιδευτούν νέες προσωπικότητες, πολιτικοί από τις χώρες αυτές. Να βοηθήσουμε και στην εξέλιξη των νέων πολιτικών κομμάτων που πρέπει να δούμε στις χώρες αυτές". Όπως τόνισε ο Μπαν κι-Μουν χαρακτήρισε "πολύ χρήσιμη" την ελληνική πρωτοβουλία, ενώ συζητήθηκε και το ενδεχόμενο μελλοντικής συνεργασίας.
Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών εκτός από τη συνάντηση με το Γενικό Γραμματέα που έγινε παρουσία υπηρεσιακών παραγόντων και των δύο πλευρών, είχε και κατ' ιδίαν 15λεπτη συνάντηση μαζί του.
Εν τω μεταξύ, επαφές στην έδρα του ΟΗΕ είχε χθες και ο γενικός διευθυντής του υπουργείου Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αιμιλίου, ο οποίος συναντήθηκε με τον αναπληρωτή γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, υπεύθυνο για Πολιτικές Υποθέσεις, Λιν Πάσκο και με εκπροσώπους μονίμων μελών του Σ.Α. Όπως δήλωσε, ενημέρωσε ενδελεχώς για τις τελευταίες εξελίξεις στο Κυπριακό, μεταφέροντας τις εκτιμήσεις της κυπριακής κυβέρνησης για τα συμβαίνοντα στη μετά τη Γενεύη εποχή. "Ασφαλώς συζητήσαμε το θέμα της έκθεσης του Γενικού Γραμματέα, η οποία αναμένεται αργότερα αυτόν το μήνα. Τόνισα το τι αναμένουμε και τι απευχόμαστε να δούμε σ' αυτές τις εκθέσεις, δεδομένου και του τι συνέβη τον περασμένο Δεκέμβριο", πρόσθεσε ο Νίκος Αιμιλίου.

Ευρω-μήνυμα στην Τουρκία για Αιγαίο και Κύπρο

Σαφείς αναφορές στη συμπεριφορά της Άγκυρας στο Αιγαίο και στη στάση της στο Κυπριακό περιλαμβάνει το ψήφισμα των ευρωβουλευτών της επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου για την έκθεση προόδου της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας.

 
Οι ευρωβουλευτές ζητούν από την Τουρκία να διευκολύνει τη δημιουργία κατάλληλου κλίματος για τις διαπραγματεύσεις επίλυσης του Κυπριακού, αρχίζοντας να αποσύρει άμεσα τις δυνάμεις της από την Κύπρο. Ζητούν επίσης από την Άγκυρα να σταματήσει τον εποικισμό των κατεχομένων και να επιτρέψει  στην Επιτροπή Αγνοουμένων την πρόσβαση στις στρατιωτικές ζώνες και στα αρχεία. Σημειώνουν επίσης, ότι η συνεχιζόμενη εδώ και πέντε χρόνια άρνηση της Τουρκία να ανοίξει τα αεροδρόμια και τα λιμάνια της σε κυπριακά πλοία και αεροπλάνα, εξακολουθεί να επηρεάζει την πορεία ένταξης στην Ε.Ε.
Στον τομέα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αναγνωρίζουν εντατικοποίηση των προσπαθειών για βελτίωσή τους, ζητούν ωστόσο από την Άγκυρα να βάλει τέλος στις παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου και στις υπερπτήσεις στα ελληνικά νησιά.  Θέτουν, επίσης θέμα διατήρησης του "διττού πολιτισμικό χαρακτήρα" της Ίμβρου και της Τενέδου και βελτίωσης της πρόσβασης της ελληνικής μειονότητας στην εκπαίδευση και την ιδιοκτησία.
Εξάλλου, στο ψήφισμα γίνεται λόγος για έλλειψη προστασίας των θρησκευτικών μειονοτήτων, καθώς εκτιμάται ότι οι αλλαγές στη νομοθεσία, ώστε να μπορούν να κατέχουν ιδιοκτησίες, να λειτουργούν χώρους λατρείας ή να εκπαιδεύουν κληρικούς, είναι περιορισμένης έκτασης.
Οι ευρωβουλευτές χαρακτήρισαν βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση τις αλλαγές στο τουρκικό σύνταγμα που έγιναν το 2010, όμως πρόσθεσαν ότι χρειάζεται "συνολική συνταγματική μεταρρύθμιση" προκειμένου να μετατραπεί η Τουρκία σε μια πραγματική δημοκρατία.
Μεταξύ άλλων, έκαναν λόγο για υπονόμευση της ελευθερίας του Τύπου, υποβάθμιση της θέσης των γυναικών,  αύξηση των αναγκαστικών γάμων και των εγκλημάτων "τιμής", ενώ ζήτησαν και λύση στο ζήτημα της απαγόρευσης της μαντίλας στα πανεπιστήμια.
Το τελικό κείμενο του ψηφίσματος αποτέλεσε το προϊόν διαπραγματεύσεων, καθώς το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα ήθελε να περιλαμβάνει εδάφιο, με το οποίο τα θεσμικά όργανα της Ε.Ε. θα καλούνταν να εξετάσουν τη δυνατότητα θέσπισης μίας "προνομιακής εταιρικής σχέσης" με την Τουρκία ως εναλλακτική λύση στην πλήρη ένταξη της.
Από τη μεριά τους, οι Σοσιαλιστές ζητούσαν να αναφέρεται ρητά ότι κοινός στόχος είναι η πλήρης ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε.
Τελικά, επελέγη η η ίδια διατύπωση που είχε χρησιμοποιηθεί και το 2009, σύμφωνα με την οποία η έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, το 2005, αποτέλεσε την "αφετηρία μιας μακράς και ανοιχτής διαδικασίας" .

ΠΗΓΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Τό ψυχολογικό προφίλ της σύγχρονης Τουρκίας ( κείμενο στα αγγλικά)

An expert in political psychology has drawn the psychological profile of Turkey’s ruling and main opposition parties, while offering both some advice for improving how the public perceives them ahead of the general elections.

According to Professor Abdülkadir Çevik, founder of Turkey’s first academic center devoted to political psychology, the ruling party has successfully used the “psychology of victimization” as a political tool to gain votes, but its leader should focus more on promoting his vision for Turkey rather than fighting with critics.

The main opposition, meanwhile, needs to resolve its internal conflicts and present a unified front to the public, Çevik said. He added that the ongoing tension in the country due to the lack of communication and dialogue between the two key parties stems from intolerance to criticism.



More on AKP
Turkish ruling party's candidate list shaping up
Turkey’s ruling party is seeking to expand its voter spectrum and attract voters from all backgrounds, especially ones with a nationalist profile, ahead of June’s elections.
Read more here.

“I believe the way the political leaders were psychologically raised in their families is crucial in this situation,” Çevik told the Hürriyet Daily News & Economic Review in an interview.

“Prime Minister Recep Tayyip Erdoğan is a very charismatic leader possessing leadership qualities. He is very successful in communicating with the public and convincing people. But he has weaknesses,” Çevik said. “He should be tolerant of criticism. He gets angry when others don’t find him sincere when he believes he is being sincere and acting in a true manner.”

Though anger is part of Erdoğan’s nature, if he becomes more tolerant of criticism, no one can hold him back, said Çevik, who is also the chairman of the Political Psychology Association established in 2006.

“Leaders should not always be critical but should give hope to people. They should have visions for the future. Erdoğan, for instance, talks about his plans for 2023 to create an expectation about the future among the public,” he said. “The main opposition leader [Kemal Kılıçdaroğlu] should do the same instead of engaging himself in constant criticism.”

‘CHP is scattered’

Kılıçdaroğlu’s Republican People’s Party, or CHP, presents an instable and inconsistent image to the public because of the different voices coming from the party, Çevik said, adding that this harms public confidence in the main opposition.

“Our society is not accustomed to hearing different voices from one party. We come from imperialism and a patriarchal culture. The idiom ‘Whatever happens in a family remains within a family’ is valid for our society,” Çevik said.

“Different voices should thus first be discussed within the CHP itself and a compromise should be reached. Different voices create concern among the public. The CHP leader should bring the party together,” he added.

Çevik also suggested the CHP and other parties from that end of the political spectrum consider revamping some of their policies to better appeal to voters.

“If 60 percent of voters in a country are conservative, it should be admitted that the structure of the society is conservative. The leftist parties have thus far seen around 40 percent at the most. The votes of the right-leaning parties have always been more,” he said. “If the left parties want to increase their votes, they should undergo a change in line with the public demands.”

‘Psychology of victimization’

Professor Çevik’s newly established political-psychology center at Ankara University is Turkey’s only academic center dedicated to employing the discipline’s methodology to examine the relationship between politics and psychology, with a focus on analyzing and resolving conflicts among large ethnic, religious or political ideological groups, both domestically and internationally.

Though the discipline became familiar to the Turkish public only recently, when the government employed well-known political-psychology expert Vamık Volkan to help solve the Kurdish question, Çevik headed a similar center at the Prime Ministry between 1992 and 1997 to research the psychological factors behind the terror problem.

In addition to the terror problem, the center at Ankara University plans to analyze neighboring countries’ perceptions of Turkey with the aim of providing input to government studies on various topics.

In his comments on the psychological dynamics of Turkish politics and society, Çevik said the “psychology of victimization” played a major role in the ruling Justice and Development Party, or AKP, winning power in 2002.

“The psychology of victimization gains votes for the political parties and the AKP currently makes use of it in the most successful way,” Çevik told the Daily News.

“Both Turkish society, which has itself faced many unjust treatments in its history, including military coups, and its members eventually identify their social and individual grievances in their own families with those of the political parties, coming to the conclusion that [one party is] ‘the party that thinks and feels like me,’” he said.

“Turkish society can’t give up its habits. The uncertainty of the unknown discourages and frightens [it from voting for different parties.] Society didn’t know the AKP in 2002 but it came to power thanks to the psychology of victimization it demonstrated,” Çevik said.

“Prime Minister Erdoğan did the same on the headscarf issue and during the referendum period, in which he recalled that he was jailed during the coup era and brought those who were executed during the coup era to the agenda [to garner votes from the coup victims].”
Source : Hurriyet Daily News

Ο αδύναμος κρίκος της Αραβικής κρίσης

Το Βασίλειο του Μπαχρέιν καταλαµβάνει 665 τετραγωνικά χιλιόµετρα γης - λιγότερο από το ένα δέκατο της γης που καταλαµβάνει η Αίγυπτος. Η έκτασή του όµως είναι αντιστρόφως ανάλογη µε τον γεωπολιτικό αντίκτυπο που θα είχε µια ενδεχόµενη ανατροπή του καθεστώτος
Οι ταραχές που σηµειώνονται στο µικροσκοπικό βασίλειο ανησυχούν βαθύτατα τόσο τη Σαουδική Αραβία όσο και τις ΗνωµένεςΠολιτείες. ΤοΡιάντ ζει έναν πραγµατικό εφιάλτη. Η βασιλική οικογένεια τηςΣαουδικής Αραβίας έχασε µετην ανατροπή του Χόσνι Μουµπάρακ ένανκαλό φίλο στην Αίγυπτο. Τώρα, τρέµει ότι ο ιός της διαµαρτυρίας τωνσιιτών στο Μπαχρέιν απέναντι στον σουνίτη µονάρχη θα µπορούσε να προσβάλει τους σιίτες της Σαουδικής Αραβίας. Η αναλογία δεν είναι η ίδια. Στο Μπαχρέιν η πλειονότητα του πληθυσµού είναι σιίτες. Στη Σαουδική Αραβίααποτελούν το 15% του πληθυσµού. Κατοικούν όµως στις ανατολικές περιοχές του βασιλείου, εκεί όπου υπάρχουν τα πλουσιότερα κοιτάσµατα πετρελαίου. Ολα αυτά θα είχαν λίγη σηµασία εάν το Ριάντ – και οι Ηνωµένες Πολιτείες – δεν έβλεπαν στους Αλ Χαλίφα, την οικογένεια που κυβερνά το Μπαχρέινεδώ και 200 χρόνια, ένα ανάχωµα απέναντι στο σιιτικό Ιράν. Για τους συµµάχους στον Κόλπο η σταθερότητα του καθεστώτος είναι ζωτικής σηµασίας – το Μπαχρέιν στα µάτια τους είναι ο αδύναµος κρίκος στην αλυσίδα που έχει σχηµατιστεί απέναντι στηνιρανική επιρροή. «Θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι εάν κινδυνεύσει το καθεστώς στοΜπαχρέιν, ηΣαουδική Αραβίαθα παρέµβει»,σηµείωνε στο πρακτορείο Ρόιτερ ο αναλυτής Αϊχάµ Κάµελτου Ινστιτούτου «Ευρασία» πουεδρεύει στην Ουάσιγκτον.

μια σιιτική κυβερνήσή, φίλα προσκείµενη προς το Ιράν, θα έθετε σε κίνδυνο ακόµηκαι την παρουσίατου 5ουΑµερικανικού Στόλου, ο οποίοςχρησιµοποιεί το νησί ως βάση. Το Ριάντ χρειάζεται τις αµερικανικές δυνάµεις για την απρόσκοπτηροή τουσαουδαραβικού πετρελαίου. Για την Ουάσιγκτον, η βάση στο Μπαχρέιν είναι πολλαπλώςσηµαντική.Από εκεί επιτηρεί το Πεντάγωνο το Ιράν και από εκεί επιχειρεί για την αποτροπή της πειρατείας στην περιοχή. Η σηµασία της ήταν τεράστια στους πολέµους τουΙράκ και του Αφγανιστάν. Οι ΗΠΑ καλύπτουν από το 1948 µε αυτήντη βάση µια περιοχή που καλύπτει τον Περσικό Κόλπο, την Ερυθρά Θάλασσα, τον Κόλπο τουΟµάν, µέρος τουΙνδικού Ωκεανού καιαρκετές σηµαντικές θαλάσσιες διαδροµές. ΗΟυάσιγκτον αναγνώριζε πάντοτε τις υπηρεσίες που προσέφερε το Μπαχρέιν στη στρατηγική της.Το 2003 ο τότε πρόεδρος Τζορτζ Μπους είχε χαρακτηρίσει το βασίλειο έναν από τους πιο σηµαντικούς συµµάχους εκτός ΝΑΤΟ. Σε επίσκεψή της στη χώρα τονπερασµένο∆εκέµβριο, η αµερικανίδα υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον είχε κάνει λόγο για «υποδειγµατικό συνεταίρο» όχι µόνο για τις ΗΠΑ αλλά και για τις υπόλοιπες χώρες στην περιοχή. ή ΕΥΡΏΠΉ δεν είναι έξω από αυτό το κάδρο. Χθες, ο βρετανός υπουργός Εξωτερικών Ουίλιαµ Χέιγκ εξέ φρασε τησθεναρή αντίθεσή του σε οποιαδήποτε ενέργειαπου θα πυροδοτούσε θρησκευτικές εντάσεις µεταξύ σιιτώνκαι σουνιτών αλλά καισε οποιαδήποτε παρέµβαση από άλλα κράτη στα εσωτερικά του Μπαχρέιν. Είναι σαφές ότι στο µυαλό του δεν ήταν η Σαουδική Αραβία αλλά το Ιράν. Οπως όφειλε, ο Χέιγκ υπερασπίστηκε παράλληλα το δικαίωµα των πολιτών να διαδηλώνουν και το δικαίωµα στην ελευθερία της έκφρασης.

Αυτή η δήλωση είναι το τεντωµένο σκοινί πάνω στο οποίο πατάει η Ευρώπη. Στη θεωρία η Γηραία Ηπειρος υπερασπιζόταν τις δηµοκρατικές αξίες. Στην πράξη, έκλεινε τα µάτιασε πολλάαπολυταρχικά καθεστώτα. Οι λόγοι δεν ήταν µόνο οικονοµικοί. Τοκαθεστώς του Καντάφι στηΛιβύη, του Μουµπάρακ στην Αίγυπτο ή του Μπεν Αλι στην Τυνησία συγκρατούσαν ορδές µεταναστών που απελευθερώνει σήµερα η πτώση τους. Αντίθετα µε το 1989,αυτήν τη φορά είναι πολύ πιο δύσκολο για την Ευρώπη να βρεθεί στη σωστή πλευρά της Ιστορίας.

Source : TA NEA

Λαθρομετανάστευση , Συνθήκη Δουβλίνου και Συνθήκη Σένγκεν

Για «διπλή τραγωδία» στην Ελλάδα γράφει το περιοδικό Economist αναλύοντας το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης.
«Δύο μεγάλα ευρωπαϊκά προγράμματα, το ευρώ και η ζώνη Σένγκεν, έχουν φτάσει στα όριά τους στην Ελλάδα. Για να λειτουργήσουν απαιτούν αμοιβαία εμπιστοσύνη. Αλλά αυτή έχει διαβρωθεί, πρώτα από την κατάρρευση των δημοσίων οικονομικών και τώρα από την κατάρρευση των ελέγχων στα σύνορα.
«Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι οι σκληρές περικοπές στις δαπάνες καθιστούν πιο δύσκολη την εφαρμογή του συστήματος μετανάστευσης και ασύλου. » Όπως και με την κρίση του χρέους, οι χώρες που αντιμετωπίζουν επείγον πρόβλημα λαθρομετανάστευσης χρειάζονται βοήθεια από την ΕΕ, με αντάλλαγμα βαθιές μεταρρυθμίσεις. Οι χώρες της ΕΕ πρέπει να εναρμονίσουν την πολιτική ασύλου για να γεφυρωθούν οι μεγάλες διαφορές που υπάρχουν ανάμεσά τους» γράφει το περιοδικό.
Ο Economist εκτιμά ότι μπορεί να υπάρξει ένας οδυνηρός συμβιβασμός: «Αν θέλει η Ελλάδα να αναστείλει την ισχύ της Συνθήκης του Δουβλίνου, θα πρέπει να αποδεχθεί την προσωρινή αναστολή της Συνθήκης του Σένγκεν και την επιστροφή στους συνοριακούς ελέγχους.
Μέρος της λύσης βρίσκεται στη συνεργασία με τους γείτονες της Ευρώπης. Η Ελλάδα δέχεται πιέσεις επειδή η Τουρκία επιτρέπει σε κάποιους από τους γείτονές της είσοδο χωρίς βίζα.
Η Τουρκία εφαρμόζει επίσης τον «γεωγραφικό περιορισμό» στη Συνθήκη του 1951 για τους πρόσφυγες, περιορίζοντας το άσυλο μόνο στους ευρωπαίους. Αν η Τουρκία επιθυμεί μεγαλύτερη επιρροή στην ΕΕ και στη Μέση Ανατολή, θα πρέπει να βάλει τέλος σε αυτή τη νομική ανωμαλία.
Γίνεται αναφορά σε πρόσφατη ετυμηγορία του ΕΔΑΔ ότι οι συνθήκες στα ελληνικά κέντρα κράτησης μεταναστών είναι τόσο κακές ώστε συνιστούν παραβίαση της απαγόρευσης «βασανιστηρίων ή απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης».
Σημειώνεται ότι ακόμα και πριν από την απόφαση αυτή αρκετές ευρωπαϊκές χώρες είχαν πάψει να στέλνουν αιτούντες άσυλο πίσω στην Ελλάδα, παρά την πρόβλεψη της συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ ότι οι περιπτώσεις ασύλου πρέπει να εξετάζονται στη χώρα εισόδου στην Ευρώπη.
Ο Εconomist τονίζει ότι αυτή η ελληνική κρίση είναι πρόβλημα της Ευρώπης και για το λόγο αυτό έχει αναπτυχθεί στην περιοχή δύναμη της Frontex.
Η ροή παράνομων μεταναστών έχει κάπως μειωθεί, καθώς η Τουρκία συνεργάζεται πλέον, προσθέτει το δημοσίευμα, σημειώνοντας πάντως ότι το πρόβλημα έχει μεταφερθεί στην Ιταλία.

Source : The Economist

Το ΔΝΤ για την τουρκική οικονομία (κείμενο στα αγγλικά)

In its most recent assessment of Turkey’s economic balances, the International Monetary Fund says the current account deficit will continue to rise but economic growth will slow down to around 4.5 percent by the end of this year. Short-term capital inflows, which Turkey’s robust economic growth rests upon, have ‘increased exposure to capital flow reversal and associated risks,’ says the IMF



Citizens are seen forming queues to buy the latest electronic gadgets at an electronics superstore in Istanbul in this file photo. Turkey's potentially destabilizing current account deficit is fueled by strong demand for imported goods. Hürriyet photo

“Hot money” inflows remain a potentially destabilizing factor for Turkey, the International Monetary Fund has warned while predicting that the country’s current account deficit will continue to rise in its most recent assessment of the economy.

The IMF’s executive board concluded its second post-program monitoring discussions with Turkey on Feb. 11 and released an analysis on the Turkish economy late Wednesday.

The Washington-based IMF raised its economic growth estimate for 2010 to a robust 8.2 percent. However, it predicted only 4.5 percent growth for the whole of 2011, while also noting the problem caused by a gaping current account deficit, which is predicted to be near 7 percent of gross domestic product in 2010.

The IMF expects inflation to accelerate to 6.5 percent by the end of 2011 due to “increasing demand and cost pressures.” The figure is 1 percentage point above the Central Bank’s target.

According to data released Feb. 11, the current account gap rose to $7.5 billion in December, while it surged to $48.6 billion for the whole of 2010. The figures are the worst since the Central Bank started making the data public in 1984.

A current account deficit occurs when a country's total imports of goods, services and transfers are greater than its total export of goods, services and transfers. This situation makes a country a net debtor to the rest of the world. The gap is generally financed either by long-term foreign investments, or by short-term portfolio investments, which are called “hot money.” As short-term investment leaves an economy – generally after making a profit – it may cause serious disruptions in financial markets.

Vulnerabilities highlighted

“Wide interest rate differentials, relatively healthy public- and private-sector balance sheets, strong near-term growth prospects, increased political certainty, and the prospect of a possible upgrade to investment status have all supported inflows,” the IMF said.

But the process has also highlighted Turkey’s vulnerabilities, according to the fund. The rising current account gap “reveals the high import content of domestic and external demand and growth’s dependence on capital inflows, which are symptomatic of weak external competitiveness,” said the fund. “Short-term capital inflows have increased exposure to capital flow reversal and associated re-pricing risks.”

The IMF preferred to look at the “dark side of the coin” regarding the government’s budget, which posted a surplus of 1 billion Turkish Liras ($630 million) in January. According to the IMF statement, this bright performance rests on “buoyant – but partially transient – tax revenue derived from the import boom” that has also increased the current account deficit. “Excluding such revenue, the underlying fiscal balance declined,” said the IMF.

“There did seem to be some sympathy for the Central Bank’s adoption of a ‘mixed’ policy bag, a reflection of the problems of managing significant ‘hot’ short-term capital inflows, but the reliance on these flows just reinforces concern over the widening current account deficit,” said Timothy Ash, an emerging markets economist at the Royal Bank of Scotland, in a note to investors Thursday.

The IMF predicts a significant slowdown in 2011 growth, but it still expects the deficit to continue to widen, Ash pointed out, finding this “a little difficult to figure [out.]”

“The IMF clearly sends a warning to the authorities in Turkey that they need to be mindful of overheating risks and that perhaps more policy action – tightening fiscal and monetary policy – is required,” Ash said.

According to estimates, after the Turkish Central Bank raised reserve requirements for banks while cutting the one-week repo rate to 6.25 percent, over $10 billion of “hot money” left Turkey. The exit was also partly triggered by investor worries over the unrest in North Africa.

“Thus, we can say the Central Bank is on the right path. We predict that the interest rate cuts have ended,” said Banu Kıvcı Tokalı, deputy CEO at Destek Securities. “On the other hand, the desired correction in loan growth has yet to happen. Thus, reserve requirements may be raised again.”

Source : Hurriyet Daily News