Geopolitical Research Institute(GRI)/Εταιρεία Γεωπολιτικών Ερευνών(ΕΓΕ)

Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2011

Το ΝΑΤΟ, η Ρωσία και η περιθωριοποίηση της Ελλάδας

Η Ρωσία κατά πάγια πολιτική της αντιδρά σε οποιαδήποτε ΝΑΤΟϊκή πρωτοβουλία, πολιτική ή άσκηση, ιδιαίτερα όταν αυτή διεξάγεται στο αποκαλούμενο «εγγύς εξωτερικό», τις χώρες που ήταν πάλαι ποτέ μέλη της Σοβιετικής Ένωσης. Ωστόσο, η αντίδραση της Μόσχας μάλλον θα μπορούσε να περιγραφεί ως συγκρατημένη. Και πώς να ήταν διαφορετική τη στιγμή που για ένα ζήτημα μείζονος σημασίας η Μόσχα επίσης τηρεί εξαιρετικά προσεκτική διπλωματικά στάση αφήνοντας ανοικτά όλα τα ενδεχόμενα: Αυτό της εγκατάστασης των συστημάτων της αντιπυραυλικής άμυνας.

Το ΝΑΤΟ είναι φυσιολογικό να προωθεί τα συμφέροντα των μελών του, κυρίως βέβαια τα συμφέροντα των ΗΠΑ, μιας και είναι η πιο ισχυρή χώρα εντός της συμμαχίας, καθώς επίσης και σε παγκόσμιο επίπεδο. Απλή θεωρία ισχύος των διεθνείς σχέσεις είναι. Το ερώτημα που τίθεται είναι ποιος θα πρέπει να είναι ο ρόλος της Ελλάδας εντός της Συμμαχίας.

Σε μια συμμαχία στην οποία η Ελλάδα θέτει τον εαυτό της εκτός μεγάλων αποφάσεων, εκτός συμμετοχής σε επιχειρήσεις, κρατώντας τρίτους ρόλους, δεν μπορεί να λέει συνεχώς «όχι» ή για να το πούμε διαφορετικά να συμμετέχει «α λα καρτ» και ταυτόχρονα να παραπονιέται που το ΝΑΤΟ δεν την καταλαβαίνει σε καίρια ζητήματα της εξωτερικής της πολιτικής, όπως τα ελληνοτουρκικά ή η επέμβαση του Οργανισμού στα Βαλκάνια.

Το αν είναι σωστό η Ελλάδα να μη συμμετέχει πιο ενεργά σε επιχειρήσεις, δεν θα το κρίνουμε αυτή τη στιγμή. Υπάρχουν επιχειρήματα που συνηγορούν υπέρ της μίας άποψης, όπως υπάρχουν και λογικά επιχειρήματα που ενισχύουν την άλλη.

 
Όσον αφορά, όμως, τη συμμετοχή της Ελλάδας  στην άσκηση στη Λιθουανία, καλό θα ήταν να θυμηθούμε τη θέση πολλών, οι οποίοι όταν η Ελλάδα έχανε τα ΝΑΤΟϊκά στρατηγεία είχαν δημιουργήσει μείζον πολιτικό θέμα! Πριν λίγα χρόνια χαρακτηριζόταν ως πολιτική ανικανότητα, το λιγότερο, το να μη διαπραγματευθούμε με θέρμη την παραμονή τους στην Ελλάδα. Οι ίδιοι κόπτονται πλέον μη τυχόν και ενοχληθεί η Μόσχα από την τήρηση των ελληνικών συμμαχικών υποχρεώσεων. Επιτέλους και η Ελλάδα και οι επιμέρους θα πρέπει να επιλέξουν και να ξεκαθαρίσουν στο μυαλό τους τι ακριβώς επιθυμούν.

Η συμμετοχή της Ελλάδας , σε μια άσκηση που έγινε κι άλλες χρονιές, χωρίς πάλι να υπάρξει αντίδραση της Μόσχας είναι μια απόλυτα φυσιολογική δραστηριότητα. Αλλιώς ας δηλώσουμε στη Συμμαχία ότι δεν επιθυμούμε τη συμμετοχή μας και ας την υποβαθμίσουμε περαιτέρω… Πρόσφατα εξάλλου ο υπουργός Άμυνας Π. Μπεγλίτης επικαλέστηκε την οικονομική κρίση για να ενημερώσει για τη μείωση της ελληνικής συμμετοχής στις ΝΑΤΟϊκές αποστολές στο απόλυτο ελάχιστο…

Όσον αφορά στη ρωσική στάση απέναντι στις δραστηριότητες του ΝΑΤΟ στη Λιθουανία, αρμόδιος δεν είναι να μιλήσει ο καθένας, που ανακαλύπτει πηγές οπουδήποτε στον κόσμο «μυρίζοντας τα νύχια του» (αγαπημένη συνήθεια στην Ελλάδα, αλλού καταλήγεις ακόμα και στη φυλακή όταν πιαστείς να παραπληροφορείς σκοπίμως), αλλά ο Ντμίτρι Ρογκόζιν, ο Ειδικός Αντιπρόσωπος του Ρώσου προέδρου για τις Σχέσεις με το ΝΑΤΟ στο ζήτημα της αντιπυραυλικής ασπίδας.

Αν διαβάσει κανείς τις δηλώσεις του στο ρωσικό RIA Novosti θα βρει πολλά ενδιαφέροντα πράγματα. Δήλωσε: «Δεν είμαστε κατά της επιθυμίας του ΝΑΤΟ να αναπτύξει πυραυλικά αμυντικά συστήματα, είμαστε αντίθετοι στην ακτίνα των ΝΑΤΟϊκών αντι-πυραυλικών συστημάτων, τα οποία μπορούν να καλύψουν την Ευρώπη, αλλά και μέρος της Ρωσίας. Δε θα συμφωνήσουμε ποτέ σε τέτοιους όρους κι αυτός είναι ο λόγος που ζητάμε ξεκάθαρες νομικές εγγυήσεις μη κατεύθυνσης των συστημάτων κατά των συμφερόντων μας.»

Ρωσία και ΝΑΤΟ είχαν συμφωνήσει τη συνεργασία στο ζήτημα της αντιπυραυλικής άμυνας κατά τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Λισσαβόνα τον Νοέμβριο του 2010. Με βάση τη συμφωνία, οι δύο πλευρές είχαν αποφασίσει να υπάρξει ανταλλαγή πληροφοριών, ενώ η Ρωσία είναι υπέρ ενός κοινού συστήματος με πλήρη διαλειτουργικότητα. Οι μέχρι σήμερα διαπραγματεύσεις δεν αποδίδουν ουσιαστικά αποτελέσματα.

Το ζήτημα λοιπόν είναι η Ελλάδα να μην εμφανίζεται «βασιλικότερη του βασιλέως», ανεξαρτήτως της άποψης – θέσης που μπορεί να έχει ο καθένας. Η ουσία είναι η ελληνική ηγεσία να διαπραγματεύεται και να εκμεταλλεύεται καταστάσεις. Και να αναφέρουμε ένα «φανταστικό» παράδειγμα. Δε θα μπορούσε η Ελλάδα, που αποφάσισε να μη συμμετέχει με μάχιμες δυνάμεις στο Αφγανιστάν, στον Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας, να πρότεινε ως μία από τις υποχρεώσεις που θα μπορούσε να αναλάμβανε, να είναι η ασφάλεια του θαλασσίου χώρου της Νοτιοανατολικής Μεσογείου ή μέρος αυτού, θέτοντας θεμέλια για τα όσα διαδραματίζονται σήμερα;

Για την ταμπακιέρα " ουδέν νεώτερον", από γερμανικής πλευράς

Η Ελλάδα θα βγει ενισχυμένη από την κρίση, τόνισε από την Αθήνα ο αντικαγκελάριος της Γερμανίας Φίλιπ Ρέσλερ. «Κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να στηριχθεί η Ελλάδα», ανέφερε ο γερμανός αξιωματούχος. Ερωτηθείς, ωστόσο, για τις γερμανικές αποζημιώσεις, θέλησε να κλείσει το θέμα, λέγοντας ότι «αυτή η συζήτηση θα αποτελέσει πρόσκομμα». Η επένδυση στην Ελλάδα είναι επένδυση στην Ελλάδα του μέλλοντος, δήλωσε από την πλευρά του ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου.

Στη συνάντηση των κυρίων Παπανδρέου και Ρέσλερ συζητήθηκαν οι εξελίξεις και το κλίμα που επικρατεί στην Ευρώπη, καθώς και η κατάσταση στην Ελλάδα και η πορεία της οικονομίας.

Ο Πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις προσπάθειες που γίνονται, στις θυσίες, αλλά και την ωριμότητα του ελληνικού λαού, με τον γερμανό υπουργό να εκφράζει την εκτίμηση και το σεβασμό του, όπως και όλης της Ευρώπης, σε αυτές.

Στο θέμα των επενδύσεων, ο κ. Παπανδρέου στάθηκε στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας μας, τονίζοντας χαρακτηριστικά πως η επένδυση στην Ελλάδα, είναι επένδυση στην Ελλάδα του μέλλοντος.

Τέλος, ο Γερμανός αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομίας έδωσε έμφαση στις προσπάθειες καταβάλλει για την προώθηση των επενδύσεων στην Ελλάδα και τη διερεύνηση των δυνατοτήτων χρηματοδότησής τους.

Συνάντηση Ρέσλερ - Βενιζέλου

«Η Ελλάδα θα εκπληρώσει πλήρως τις υποχρεώσεις της αναφορικά με τα δάνεια που λαμβάνει από τους ευρωπαίους εταίρους και θα τα αποπληρώσει μέχρι το τελευταίο ευρώ», δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος μετά τη συνάντηση που είχε με Φίλιπ Ρέσλερ.
«Η βοήθεια θα αποπληρωθεί μέχρι το τελευταίο ευρώ», τόνισε ο Ευάγγελος Βενιζέλος.
Ο Φίλιπ Ρέσλερ τόνισε από την πλευρά του πως η Γερμανία είναι έτοιμη να δώσει μάχη για τη στήριξη του ευρώ. «Μπορούμε να στείλουμε ένα ισχυρό μήνυμα ότι εμείς, στην Ευρώπη και την ευρωζώνη, είμαστε έτοιμη να δώσουμε μάχη για το νόμισμά μας και να το προστατεύσουμε από τις επιθέσεις», δήλωσε.
Συνάντηση με Χρυσοχοΐδη
«Η χρήση όλων των απαραίτητων εργαλείων για την ανάκτηση της φερεγγυότητας της ελληνικής οικονομίας ώστε να παραμείνει στην Ευρωζώνη αποτελεί βασική στόχευση της γερμανικής κυβέρνησης. Κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να καταφέρουμε να στείλουμε ένα μήνυμα σταθερής Ευρώπης και οι χώρες με δυσκολίες όπως η Ελλάδα να στηριχθούν καθώς οι επιθέσεις των αγορών κατά μιας χώρας της Ευρωζώνης αποτελούν επίθεση κατά της ίδιας της ευρωζώνης».

Αυτό τόνισε ο Φίλιπ Ρέσλερ στην κοινή συνέντευξη τύπου με τον υπουργό Ανάπτυξης Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Ο κ. Ρέσλερ σημείωσε ότι υπάρχουν επενδυτικές ευκαιρίες στην Ελλάδα αναφέροντας ότι η χώρα μας είναι ένας καλός επενδυτικός προορισμός καθώς όσοι επιθυμούν να επενδύσουν «θα επενδύσουν σε μια κοινή Ευρώπη».

Οπως ανέφερε, πάντως, το διήμερο ταξίδι δεν είχε πρωταρχικό στόχο να υπογραφούν συγκεκριμένες επενδυτικές συμφωνίες αλλά περισσότερο να μπουν οι βάσεις για διοικητικές δράσεις που θα φέρουν την απαραίτητη νομική ασφάλεια στους επενδυτές και να βρεθούν τα εργαλεία που θα ξεπεράσουν τα προσκόμματα στη χρηματοδότηση.

Ο κ. Ρέσλερ δήλωσε την ικανοποίησή του για την πορεία των συζητήσεων που είχε με τα στελέχη της κυβέρνησης διότι συμφωνήθηκαν οι τρεις βασικοί άξονες που διευκολύνουν τις επενδύσεις στη χώρα.

Αποτέλεσμα της πορείας των συνομιλιών είναι ότι ήδη, όπως αποκάλυψε ο κ. Ρέσλερ, έχει υπογραφεί η πρώτη συμφωνία μικρομεσαίας επιχείρησης ύψους 2,5 εκατ. ευρώ που θα γίνει στην Καλαμάτα στον κλάδο ελαιουργίας (απόβλητα-πλίνθοι ελιάς) μεταξύ των εταιρειών OlioBric και εταιρεία Κλίμης και θα δημιουργήσει 50 θέσεις εργασίας και άλλη μια επένδυση στον τομέα της αρχιτεκτονικής παρέμβασης στον τουρισμό μεταξύ ενός Έλληνα και ενός Γερμανού αρχιτέκτονα αρχικά για ένα γήπεδο γκολφ σε τουριστική επένδυση ύψους 50 εκατ. ευρώ.

Παράλληλα γνωστοποίησε ότι υπάρχει ενδιαφέρον για την κατασκευή αγωγών ύψους 1,5 δισ. ευρώ.

Αναφέρθηκε δε ότι υπάρχει ενδιαφέρον χωρίς όμως να έχει υπάρξει μέχρι στιγμής κάποια συμφωνία για την αξιοποίηση ζεόλιθου.

Σε ερώτηση δημοσιογράφου για τις δημοσκοπήσεις που φέρουν την κυβέρνηση να έχει δεχθεί ισχυρό πλήγμα λόγω της πολιτικής που ακολουθεί, ο κ. Ρέσλερ ανέφερε ότι η κυβέρνηση πρέπει να μην ασχολείται με τις δημοσκοπήσεις και να συνεχίσει το έργο που μακροπρόθεσμα θα φανεί ότι ήταν απαραίτητο να γίνει «και η ελληνική κυβέρνηση δείχνει σθένος, συνέπεια, θάρρος και ικανότητα ότι μπορεί να πάρει τις αποφάσεις και θα τις υλοποιήσει και αυτή η συμπεριφορά είναι παράδειγμα και για εμάς τους Γερμανούς».

Τέλος, σε άλλη ερώτηση δημοσιογράφου ο αντικαγκελάριος σχετικά με το αν θα δοθούν στη χώρα μας και πότε οι γερμανικές αποζημιώσεις ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «έχω την βεβαιότητα ότι αυτή η συζήτηση θα αποτελέσει ένα πρόσκομμα. Να επικεντρωθούμε στην κρίση».

Από την πλευρά του υπουργός κ. Μ. Χρυσοχοϊδης ανέφερε στις δηλώσεις του σχετικά με στο μνημόνιο κατανόησης που υπεγράφη μεταξύ των δύο πλευρών ότι πρόκειται για μια συμφωνία 23 δράσεων και 5 θεματικών τομέων με στόχο την προώθηση των διοικητικών αλλαγών και την ανάπτυξη χρηματοδοτικών εργαλείων που θα διευκολύνουν τις επενδύσεις στη χώρα μας.

Ο υπουργός δήλωσε ότι οι διμερής αυτή συνεργασία μπορεί να συμβάλει τα μέγιστα στην εθνική και ευρωπαϊκή προσπάθεια για την αποκατάσταση της αναπτυξιακής ισορροπίας της Ελλάδας.
Με Παπακωνσταντίνου
Ο γερμανός αντικαγκελάριος Φίλιπ Ρέσλερ συναντήθηκε και με τον υπουργό Περιβάλλοντος Γιώργο Παπακωνσταντίνου, με στόχο να συζητήσουν τις επενδυτικές δυνατότητες στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Επί τάπητος τέθηκε το σχέδιο «Ήλιος», το οποίο αναμένεται να προχωρήσει σε συνεργασία με την ΕΕ, ώστε να ξεπεραστούν τα προβλήματα που προκύπτουν.

Σε δηλώσεις του μετά τη συνάντηση, ο κ. Ρέσλερ τόνισε μεν ότι υπάρχουν δυνατότητες εξαγωγής ηλιακής ενέργειας προς τη Γερμανία, αλλά και ότι θα υπάρξουν κάποια ερωτήματα που πρέπει να λυθούν όπως η διεύρυνση των δικτύων και η χρηματοδότηση όλων αυτών.

«Νομίζω ότι από κοινού μαζί δηλαδή και με την ΕΕ θα είμαστε σε θέση να επιλύσουμε και αυτά τα θέματα» τόνισε ο κ. Ρέσλερ.

Σημείωσε ακόμη ότι η ενέργεια είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας που μπορεί να δώσει ώθηση στην ελληνική οικονομία.

Ο κ. Παπακωνσταντίνου επισήμανε από την πλευρά του τις επενδυτικές ευκαιρίες και δυνατότητες στους τομείς που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του ΥΠΕΚΑ, κυρίως στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, την εξοικονόμηση ενέργειας στα κτήρια, τη διαχείριση των απορριμμάτων, υδάτων, κ.α.

Για το σχέδιο «Ήλιος» ο κ. Παπακωνσταντίνου ανέφερε ότι «συμφωνήσαμε να κάνουμε τα επόμενα βήματα, σε συνεννόηση και σε συζήτηση με την Επιτροπή, έτσι ώστε να προσδιορίσουμε τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με τα απαραίτητα δίκτυα, που θα υποστηρίξουν ένα παρόμοιο εγχείρημα, για την ενοποίηση της ευρωπαϊκής αγοράς ενέργειας, αλλά ταυτόχρονα και τον χρηματοδοτικό τρόπο, με τον οποίο θα κάνουμε αυτό το σχέδιο πραγματικότητα».

Συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας

Για τις δραστηριότητες του υπουργείου Περιβάλλοντος και κυρίως για την προσπάθεια προσέλκυσης επενδυτικού ενδιαφέροντος στον τομέα της Ενέργειας, ενημέρωσε τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου.

Ο υπουργός Περιβάλλοντος ενημέρωσε, επίσης, τον Πρόεδρο για το περιεχόμενο της συνάντησής του με τον Φίλιπ Ρέσλερ.
Τι προβλέπει η ελληνογερμανική συμφωνία

«Η διμερής γερμανο-ελληνική συνεργασία μπορεί να συμβάλει τα μέγιστα στην εθνική και ευρωπαϊκή προσπάθεια για την αποκατάσταση της αναπτυξιακής ισορροπίας της Ελλάδας, επιφέροντας μεγάλη προστιθέμενη αξία και οικονομική ισχύ», τονίζεται μεταξύ άλλων στην κοινή δήλωση του υπουργού Ανάπτυξης, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και του Γερμανού υπουργού Οικονομίας Φίλιπ Ρέσλερ, για τη διμερή συμφωνία για τις επενδύσεις που υπεγράφη την Παρασκευή.

Στην δήλωση των δύο υπουργών επισημαίνεται η διάθεση για την περαιτέρω σύσφιξη των παραδοσιακά στενών οικονομικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών με συγκεκριμένες δράσεις και πρωτοβουλίες.

Ιδιαίτερα σημαντική κρίνεται η ανακοίνωση της δημιουργίας ενός νέου χρηματοδοτικού εργαλείου με το όνομα «Ελλάδα» στο πλαίσιο του προγράμματος της γερμανικής επενδυτικής τράπεζας KfW «Δάνεια για επιχειρήσεις».

Μέσω αυτού του χρηματοδοτικού εργαλείου, προσφέρεται σημαντική δανειοδοτική στήριξη σε γερμανικές επιχειρήσεις που επιθυμούν να υλοποιήσουν επενδυτικά σχέδια στην Ελλάδα.

Ακόμη, από την επίσκεψη των Γερμανών επιχειρηματιών στη χώρα μας έχουν ήδη γίνει επενδυτικές συμφωνίες, κυρίως στους κλάδους των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και των περιβαλλοντικών τεχνολογιών, του τουρισμού, της πληροφορικής και της βιομηχανίας υπηρεσιών υγείας, οι οποίες σύντομα θα ανακοινωθούν.

Σύμφωνα με το κείμενο της κοινής δήλωσης των δύο υπουργών:

«Η Ελλάδα έχει να αντιμετωπίσει μια εξαιρετικά δύσκολη οικονομική πρόκληση: να ξεπεράσει την κρίση χρέους και να επιτύχει επαναφορά της οικονομίας της, επαναφέροντας την σταθερά με αυτό τον τρόπο σε μια πορεία βιώσιμης ανάπτυξης.

Για το σκοπό αυτό, μια εθνική και ευρωπαϊκή στρατηγική για την αποκατάσταση της αναπτυξιακής ισορροπίας της Ελλάδας έχει ήδη τεθεί σε εφαρμογή μετά από την συμφωνία της 21ης Ιουλίου που προτάθηκε σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Υπό αυτό το πρίσμα, η διμερής γερμανο-ελληνική συνεργασία μπορεί να συμβάλει τα μέγιστα σε αυτή την εθνική και ευρωπαϊκή προσπάθεια επιφέροντας μεγάλη προστιθέμενη αξία και οικονομική ισχύ.

Οι παραδοσιακά στενές οικονομικές σχέσεις και οι ισχυροί δεσμοί της γερμανικής επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα αποτελούν καλούς λόγους για τη στήριξη της χώρας, προκειμένου να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητά της και να αναβιώσει έτσι η ελληνο-γερμανική οικονομική συνεργασία. Στο πλαίσιο αυτό οι δύο ηπουργοί προβαίνουν στην ακόλουθη κοινή δήλωση/συμφωνία:

Επενδύσεις στην Ελλάδα

1) Επικροτούμε την πρόθεση των γερμανικών εταιρειών να επενδύσουν στην Ελλάδα καθώς και να προβούν σε επιχειρηματικές συνέργειες με ελληνικές εταιρείες. Με χαρά διαπιστώνουμε πως παρά τη δύσκολη συγκυρία, ένας μεγάλος αριθμός επιχειρηματιών συμμετείχε στο Business Forum στις 7 Οκτωβρίου στην Αθήνα και συνάμα εξέφρασε ενδιαφέρον να ενημερωθεί τόσο για το ισχύον θεσμικό επενδυτικό πλαίσιο όσο και για τις υπάρχουσες επενδυτικές ευκαιρίες στην Ελλάδα.

Οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν επί συγκεκριμένων επενδυτικών προτάσεων. Υπό το πρίσμα αυτής της εκδήλωσης, πιστεύουμε ότι αυτή η επενδυτική πρωτοβουλία προσδίδει μια σημαντική ώθηση στην προώθηση της από κοινού συνεργασία μας, την οποία επιθυμούμε να ενδυναμώσουμε.

2) Πολλοί συμμετέχοντες συμφώνησαν ότι επιθυμούν τη συνέχιση των συζητήσεων και των μεταξύ τους διαπραγματεύσεων. Μάλιστα, ορισμένες εκ των εταιρειών έχουν ήδη καταλήξει σε επιχειρηματικές συμφωνίες. Τα επενδυτικά αυτά σχέδια-επενδυτικές προτάσεις εμφανίζονται κυρίως στους κλάδους των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και των περιβαλλοντικών τεχνολογιών, του τουρισμού, της πληροφορικής και της βιομηχανίας υπηρεσιών υγείας.

3) Θα παρακολουθούμε με μεγάλο ενδιαφέρον την εξέλιξη των επενδυτικών εγχειρημάτων των εταιρειών, θα τις υποστηρίζουμε στο μέτρο των δυνατοτήτων μας και θα είμαστε αρωγοί στην υπερνίκηση εμποδίων που ενδεχομένως προκύψουν στην πραγματοποίηση επενδύσεων.

4) Επικροτούμε το ενδιαφέρον και την πρόθεση των γερμανικών εταιρειών να συμμετάσχουν τόσο σε σχέδια αποκρατικοποίησης ελληνικών επιχειρήσεων όσο και αξιοποίησης της κρατικής ακίνητης περιουσίας. Σε αυτό το πλαίσιο κατευθύνουμε τις εταιρείες να απευθύνονται στον οργανισμό Invest in Greece, καθώς μεταξύ άλλων είναι αρμόδιος να εντοπίζει επενδυτικές ευκαιρίες και να παρέχει στους επενδυτές πληροφόρηση, αναλύσεις και υποστήριξη σε όλα τα στάδια μιας επένδυσης.

5) Θα προσπαθήσουμε να επιλύσουμε προβλήματα που έχουν να κάνουν με ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του ελληνικού κράτους προς τις γερμανικές εταιρείες όπως και να επιτύχουμε άμεσα την επίλυση των διαφωνιών που υπάρχουν μεταξύ των γερμανικών εταιρειών και του ελληνικού κράτους. Η διευθέτηση αυτών των εκκρεμοτήτων θα συμβάλει ουσιαστικά στην ενίσχυση της εμπιστοσύνης προς την Ελλάδα ως επενδυτικό προορισμό.

Οικονομικοπολιτική συνεργασία

6) Θα ενδυναμώσουμε την οικονομικοπολιτική συνεργασία μας επιδιώκοντας προς τούτοις τη διοργάνωση συναντήσεων σε επίπεδο Υπουργών ή/και σε επίπεδο εργασίας σε τακτά χρονικά διαστήματα για την ανταλλαγή απόψεων σε θέματα ανταγωνιστικότητας και οικονομικής συνεργασίας.

7) Προτιθέμεθα να συντονίζουμε γερμανο-ελληνικές επιχειρηματικές διαβουλεύσεις με την ενεργή συμμετοχή του επιχειρηματικού κόσμου ώστε να τίθενται επί τάπητος θέματα επενδυτικών ευκαιριών και πιθανών εμποδίων για την υλοποίηση επενδύσεων στη χώρα.

8) Χαιρετίζουμε το διάλογο που προωθούν οι επιχειρηματικοί/επαγγελματικοί σύνδεσμοι και τους βλέπουμε ως βάση για μια εποικοδομητική διμερή συνεργασία για την καλύτερη εφαρμογή του ελληνικού Εθνικού Προγράμματος Μεταρρυθμίσεων αλλά και για την προώθηση επενδύσεων στη χώρα.

9) Προτείνουμε την από κοινού διοργάνωση ημερίδων με θέμα την οικονομική και επιχειρηματική ανάπτυξη.

Διοικητική Υποστήριξη


10) Συμφωνούμε να παράσχουμε διοικητική υποστήριξη στην Ελλάδα σε θέματα νομοθεσίας σχετικά με την στήριξη της επενδυτικής δραστηριότητας αλλά και σε θέματα οικονομικής διαχείρισης. Αυτό θα ήταν δόκιμο να γίνει μέσω της ανταλλαγής υπαλλήλων και εμπειρογνωμόνων αλλά και μέσω διεξαγωγής σεμιναρίων και αμφίπλευρων επισκέψεων.

11) Νομοθετική τεχνογνωσία θα παράσχουμε κυρίως σε θέματα ενίσχυσης ανταγωνισμού και ενεργειακού και τηλεπικοινωνιακού δικαίου. Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ανταγωνισμού και η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Δικτύων προτίθενται να προσφέρουν διοικητική υποστήριξη για τη βελτίωση των ανταγωνιστικών δομών στην Ελλάδα.

12) Οι δύο οργανισμοί προώθησης και υποστήριξης επενδύσεων Invest in Greece και Germany Trade and Invest θα ενισχύσουν την μεταξύ τους συνεργασία σε επίπεδο ανταλλαγής τόσο εμπειριών όσο και πληροφοριών. Επίσης, αμφότεροι οι δύο οργανισμοί θα διαθέτουν σύνδεσμο του έτερου (link) στον διαδικτυακό τους τόπο.

13) Δεσμευόμαστε να ενισχύσουμε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις στην Ελλάδα με αξιοποίηση της τεχνογνωσίας του γερμανικού Ομοσπονδιακού Υπουργείου Οικονομίας και Τεχνολογίας σε παροχή συμβουλευτικών και χρηματοδοτικών υπηρεσιών σε Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις. Για το σκοπό αυτό, θα πραγματοποιηθούν πιλοτικά έργα στο εξωτερικό εμπόριο και στον τομέα του τουρισμού.

14) Συμφωνήσαμε να συσταθεί μια διμερής ομάδα εργασίας για τον τουρισμό υπό τον συντονισμό της τουριστικής βιομηχανίας των δύο χωρών μας. Υπό το πρίσμα αυτό στηρίζουμε επίσης μια στενή συνεργασία μεταξύ της γερμανικής Ένωσης Ταξιδιωτικών Επιχειρήσεων με τον Σύνδεσμο Ελληνικών Τουριστικών & Ταξιδιωτικών Γραφείων (ΗΑΤΤΑ) αλλά και τον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού.

15) Επικροτούμε το γεγονός ότι η Ομοσπονδία Χονδρικού και Εξωτερικού Εμπορίου παρείχε διαρθρωτική στήριξη για την ενίσχυση της ελληνικής οικονομίας, ιδιαίτερα όσον αφορά σε υπόδειξη τρόπων για τη βέλτιστη εκμετάλλευση των εξαγωγικών δυνατοτήτων των Ελλήνων παραγωγών, σε παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών σε Έλληνες εξαγωγείς προκειμένου να επιτύχουν πρόσβαση σε αναδυόμενες αγορές αλλά και στην ενίσχυση της επαγγελματικότητας των ελληνικών συνδέσμων προώθησης εξαγωγών.

Συνεργασία σε οικονομικά θέματα

16) Επιδοκιμάζουμε την πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ), με τη σύμφωνη υποστήριξη και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, να ενισχύσει τη δραστηριοποίηση της στην Ελλάδα προκειμένου να ενισχυθεί η χρηματοδότηση εμπορικών επενδύσεων ιδίως των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων.

17) Εγκρίνουμε τη βούληση της γερμανικής επενδυτικής τράπεζας KfW να παράσχει την τεχνογνωσία της προς την ελληνική κυβέρνηση με στόχο τη δημιουργία αντίστοιχης ελληνικής επενδυτικής αναπτυξιακής τράπεζας.

18) Με το νέο χρηματοδοτικό εργαλείο «Ελλάδα» στο πλαίσιο του προγράμματος της KfW «Δάνεια για επιχειρήσεις» παρέχεται μια σημαντική δανειοδοτική στήριξη σε γερμανικές επιχειρήσεις που επιθυμούν να υλοποιήσουν επενδυτικά σχέδια στην Ελλάδα. Στο ίδιο πλαίσιο στηρίζουμε την πρόθεση των γερμανικών τραπεζών να σταθούν αρωγοί σε επενδυτικά εγχειρήματα που σκοπεύουν να πραγματοποιήσουν οι γερμανικές εταιρείες πελάτες τους στην Ελλάδα.

Συμμεριζόμαστε δε την πεποίθηση ότι η υποστήριξη της κυβέρνησης στην προώθηση γερμανικών επενδύσεων και εξαγωγών στην Ελλάδα μπορεί να προσφέρει εποικοδομητικά σε αυτή την προσπάθεια.

19) Θεωρούμε πως τα διαρθρωτικά ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να δώσουν προτεραιότητα στη χρηματοδότηση επενδυτικών σχεδίων που συμβάλλουν στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας.

Συνεργασία σε ευρωπαϊκό επίπεδο

20) Στις ευρωπαϊκές επιτροπές θα συνεργαστούμε στενά. Η Γερμανία θα υποστηρίξει την Ελλάδα ιδίως σε σχέση με αποφάσεις και μέτρα που πρέπει να ληφθούν προκειμένου η τελευταία σύντομα να είναι σε θέση να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της.

Συμπορευόμαστε με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για αύξηση του ποσοστού της προβλεπόμενης ευρωπαϊκής συμμετοχής σε προγράμματα των διαρθρωτικών ταμείων για την Ελλάδα σε πάνω από 85% και έως 95%. Επιπροσθέτως, τασσόμαστε υπέρ ενός άμεσου επαναπροσδιορισμού των προτεραιοτήτων των ευρωπαϊκών διαρθρωτικών ταμείων προκειμένου να ληφθούν μέτρα τα οποία θα συμβάλουν άμεσα στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας.

21) Από κοινού με τα άλλα κράτη μέλη θα συνεργαστούμε στενά με την Ειδική Ομάδα Εργασίας που έχει συσταθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την Ελλάδα (EU-Task Force). Σημαντικές κατευθύνσεις για περαιτέρω δράση αναμένουμε να προκύψουν μετά το πέρας της Διάσκεψης της Ειδικής Ομάδας Εργασίας που θα λάβει χώρα στις 12 Οκτωβρίου στις Βρυξέλλες.

22) Εμμένουμε στην πρόσκληση που απευθύναμε στους Ευρωπαίους εταίρους μας στο Συμβούλιο Ανταγωνιστικότητας στις 29 Σεπτεμβρίου προκειμένου να εντοπίσουμε λύσεις από κοινού με τη συμμετοχή όλων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υπό αυτό το πρίσμα υποστηρίζουμε την ελληνική πρωτοβουλία «Συμμαχία για την Ανάπτυξης», επιδιώκοντας την ενίσχυση του αναπτυξιακού πυλώνα του ελληνικού προγράμματος οικονομικής προσαρμογής.

23) Συμμεριζόμαστε την πεποίθηση ότι η ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική και ιδίως η εξασφάλιση επαρκούς εφοδιασμού αποκτούν όλο και μεγαλύτερη σημασία. Ιδιαίτερα απαραίτητες θεωρούμε πλέον τις μεταρρυθμίσεις στον τομέα της ενέργειας και τις επενδύσεις που έχουν να κάνουν με επέκταση και ανάπτυξη ενεργειακών δικτύων και είμαστε ανοιχτοί στην ενίσχυση και προώθηση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας σε αυτόν τον τομέα.
Source : TA NEA

Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2011

Πολυεθνικές εταιρείες και οικονομική κρίση

Του Άγη Βερούτη 


Όπως και στην Κατοχή, το βάρος δεν είναι  ισομερώς καταμερισμένο στα υποζύγια. Όπως και τότε υπήρχαν προνομιούχοι, που καθόλου βάρος δεν σήκωναν, έτσι και τώρα υπάρχουν συγκεκριμένες κατηγορίες προσώπων (νομικών και φυσικών) που πληρώνουν μηδενικό φόρο για εισοδήματα που έχουν αποκτήσει στην Ελλάδα, με την πλήρη γνώση και ανοχή του κράτους.

Δεν εννοώ φυσικά την Εκκλησία, που τελικά κάτι πληρώνει από καλή πρόθεση και μόνον, χώρια το φιλανθρωπικό έργο που πιθανόν εκτελεί, αλλά τους πολυεθνικούς οργανισμούς που πωλούν προϊόντα στην Ελληνική αγορά.

Οι πολυεθνικοί οργανισμοί απεκόμισαν τεράστιο όφελος από την κατάργηση των δασμών ενδοκοινοτικά, και την ενοποίηση της αγοράς, ενώ ίση ζημία υπέστησαν τα κράτη από την απώλεια των δασμών. Εκείνο που παλαιότερα το κράτος απεκόμιζε ως έσοδο από την δασμολόγηση των εισαγόμενων προϊόντων, θεωρητικά θα το ισοφάριζε από την φορολόγηση των μεγαλύτερων κερδών των εξαγωγέων της Ελλάδας. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν συνέβη, κατόπιν του δρομολογημένου εξανδραποδισμού της Ελληνικής βιομηχανίας και βιοτεχνίας, σε ένα σκοπίμως τοξικό νομικό καθεστώς που δημιουργήθηκε από τις κυβερνήσεις των τελευταίων 35 ετών, για τις Ελληνικές επιχειρήσεις.

Πέραν αυτού, ενώ η παράνομη εξαγωγή αφορολόγητων κερδών μέσω του transfer pricing από την πλειοψηφία, αν όχι το σύνολο των πολυεθνικών οργανισμών, αντίκειται τόσο στο κοινοτικό όσο και το εθνικό δίκαιο, το Ελληνικό κράτος παριστάνει ότι αυτό το πρόβλημα δεν υφίσταται, υπόπτως.

“Τι σημαίνει transfer pricing;” ίσως εύλογα ρωτήσει κάποιος.

Ας το δούμε με ένα υποτιθέμενο παράδειγμα. Ας πούμε ότι μια πολυεθνική κατασκευάζει “widgets” κάπου σε κάποια ασιατική χώρα με χαμηλά εργατικά. Το κόστος της παραγωγικής μονάδας (εργοστασίου) διαιρεμένο με τον αριθμό των widgets που παράγονται ετησίως από αυτήν, μας δίνει το standard cost του κάθε widget, έστω €1,50/widget.

Κάποια άλλα κόστη, όπως το κόστος της Έρευνας και Εξέλιξης της συνολικής εταιρίας, το κόστος διαφήμισης και μάρκετινγκ, το κόστος των διοικητικών υπηρεσιών, το κόστος logistics και αποθήκευσης σε παγκόσμιο επίπεδο, κ.ά., προστίθενται για να διαιρεθούν μετά με κάποιο αναλογικό αλγόριθμο αναλυτικής λογιστικής, και να προσδώσουν ένα αναλογικό κόστος ανά widget. Έστω ότι αυτά προσθέτουν άλλο €1,50/widget στο υποθετικό μας προϊόν.

Με κόστος λοιπόν €3/widget η πολυεθνική μπορεί να προμηθεύσει τη θυγατρική της στην Ελλάδα, η οποία μετά θα αναλάβει την προώθηση και πώληση των widgets στην Ελληνική επικράτεια, έστω προς €10/widget, προσθέτοντας με την σειρά της κάποια λειτουργικά και χρηματο-οικονομικά κόστη συνήθως της τάξεως του 15% της τελικής τιμής. Έστω λοιπόν ότι η καλή πολυεθνική δεν μοιράζει μίζες σε κρατικούς αξιωματούχους, και δεν εξάγει κέρδη για τους τοπικούς διανομείς της σε φορολογικούς παράδεισους (όπως η Κύπρος και η Μάλτα.)  Τότε το συνολικό της κόστος θα είναι €4,50/widget, ενώ η πραγματική κερδοφορία της θα είναι €5,5/widget, ή 55% επί της τελικής τιμής. Θα της αναλογούσε δηλαδή φόρος με την σημερινή κλίμακα €1,10/widget για το 20% φορολόγηση σε εταιρικά κέρδη, και πιθανόν άλλο 25% στα μερίσματα, αν η τωρινή κυβέρνηση δεν είχε προλάβει να διαφοροποιήσει το φορολογικό καθεστώς για ιδιοκτήτες Ελληνικών εταιριών που είναι θυγατρικές ξένων εταιριών, και να τους επιτρέπει αφορολόγητη εξαγωγή των μερισμάτων.

Η σοφή πολυεθνική όμως δεν επιθυμεί να πληρώσει καθόλου φόρο στην Ελλάδα, οπότε τί κάνει; Πολύ απλά, τιμολογεί το κάθε widget στα €8 κατά την εισαγωγή του στην Ελλάδα, ώστε όταν προστεθεί το ποσό των €2 των λειτουργικών στην Ελλάδα, να φτάσει να πληρώνει μηδενικό φόρο εισοδήματος. Εξάγει δηλαδή όλα τα κέρδη εκτός Ελλάδας, και για το μερίδιο αγοράς και κερδών που διαθέτει στην Ελλάδα, δεν πληρώνει καθόλου φόρο στη χώρα. Η τιμή μετάβασης των €8/widget ονομάζεται transfer price. Ενίοτε οι πολυεθνικές αφήνουν ένα πολύ μικρό κέρδος στην Ελλάδα, ώστε να μη χρειάζεται να προβαίνουν σε συνεχείς αυξήσεις κεφαλαίου (εικονικές φυσικά αφού επιστρέφουν μέρος των παρανόμως αφορολόγητα εξαχθέντων κερδών.)

Αυτή η τακτική αντίκειται σε κάθε διεθνή κανονισμό, καθώς το κράτος που υπόκειται στη λεηλασία του transfer pricing επωμίζεται την προστασία της αγοράς με τις αμυντικές του δαπάνες, την διασφάλιση των πληρωμών και της τήρησης των συμβάσεων με το σύστημα απονομής δικαιοσύνης του, την εύρυθμη λειτουργία των οδικών αρτηριών και των λιμένων εισόδου στην χώρα, την διατήρηση της ασφάλειας των κατοίκων και της τάξεως, την εκπαίδευση και φροντίδα υγείας για τους υπαλλήλους της πολυεθνικής στη χώρα, ενώ οι φόροι που εισπράττει από αυτήν συγκλίνουν ασυμπτωτικά στο μηδέν.

Η “καλή” πολυεθνική δηλαδή λεηλατεί τις κοινωνικές παροχές της χώρας που κλέβει με το transfer pricing, καθώς δεν πληρώνει τους φόρους που της αναλογούν για τα κέρδη που αποκομίζει από αυτή την αγορά. Κάποιοι (μεταξύ αυτών και συμπαθέστατος Έφορος μεγάλης εφορίας του λεκανοπεδίου) υποστηρίζουν ότι οι πολυεθνικές πληρώνουν πάντοτε με συνέπεια το ΦΠΑ. Μα το ΦΠΑ δεν το πληρώνει ο έμπορος, αλλά το τελικός καταναλωτής! Σαν να λέμε ότι είμαστε και ευγνώμονες που δεν κλέβουν και το φόρο που πληρώνουν οι πελάτες τους και εκείνοι οφείλουν να αποδίδουν στο κράτος.

Μια στιγμή όμως, δεν είναι και κάποια πολυεθνική που έχει παρακρατήσει €2 δις φόρους από το κράτος τα τελευταία 8 χρόνια και ταλαιπωρεί το κράτος δικαστικά και προφασιστικά; Τώρα κατάλαβα τί εννοούσε ο φίλτατος Έφορος!

Αν δούμε τις τιμές που οι περισσότερες πολυεθνικές πουλάνε τα προϊόντα τους σε πολιτισμένες χώρες, και τις τιμές που τα πουλάνε στην Ελλάδα, θα φρίξουμε. Με πολλαπλάσια από 2 ώς 10 φορές πάνω, η παράνομη εξαγωγή αφορολόγητων κερδών μπορεί και να υπερβαίνει το 50% του τζίρου πολλών πολυεθνικών στην Ελλάδα. Αν υποθέσουμε ότι μια μόνο πολυεθνική που πουλάει τα προϊόντα της σχεδόν στη διπλή τιμή στην Ελλάδα, έχει τζίρο κοντά στο μισό δις ευρώ και δηλώνει λιγότερο από 2% κερδοφορία στην Ελλάδα, ενώ στο σύνολο των δραστηριοτήτων της έχει πάνω από 10% ενοποιημένη κερδοφορία με μέσες τιμές των προϊόντων της τις μισές από ότι στην Ελλάδα, η φοροκλοπή που συντελείται μπορεί να υπερβαίνει το 15% του τζίρου της. Τέτοια παραδείγματα θα βρούμε και σχεδόν στην πλειονότητα των εταιριών που δραστηριοποιούνται στο χώρο της υγείας. Δηλαδή πουλάνε τα widgets τους στα Ελληνικά νοσοκομεία τριπλάσια τιμή από όσα τα πουλάνε στα Γερμανικά νοσοκομεία, και ενώ στη Γερμανία δηλώνουν κερδοφορία 10%, στην Ελλάδα δηλώνουν για τις τριπλάσιες τιμές, κερδοφορία 1%!

Οι δημοσιευμένοι ισολογισμοί των εταιριών αυτών στη χώρα μας, και στην χώρα εξαγωγής προς την Ελλάδα, συγκριτικά με τις τιμές που πωλούν εδώ και στην χώρα εξαγωγής (συνήθως Γερμανία ή Ελβετία ή ΗΠΑ), μπορούν να αποτελέσουν πεδίον δόξης λαμπρό για οποιονδήποτε εφοριακό θέλει να επιτελέσει πατριωτικό έργο!

Κάνοντας μια πρόχειρη επέκταση στα περίπου €25-€30 δις τζίρους πολυεθνικών στην Ελλάδα που δηλώνουν λιγότερο από 2% κερδοφορία (ίσως πολύ περισσότερος τζίρος αν λάβουμε υπόψιν τους διανομείς που εισάγουν μόνοι τους τα προϊόντα), το Ελληνικό κράτος έχει απώλεια φόρων που μπορεί να υπερβαίνει κατά πολύ τους συνολικούς φόρους που επιβάλλει στα τελευταία δύο πακέτα φορολόγησης, με απώτερο σκοπό την οικονομική εξόντωση της μεσαίας τάξης.

Ενώ εκείνες οι 100-200 εταιρίες θα έπρεπε να πληρώνουν τους φόρους που τους αναλογούν σε μια εύρυθμη κοινωνία, όπως πχ στη Δανία που έχει σε λειτουργία ένα εύλογο μηχανισμό φορολόγησης των πολυεθνικών παρά το transfer pricing από το 1994, στην Ελλάδα της δουλοπρέπειας και του “αύριο μέρα είναι”, προτιμούμε να εξοντώσουμε τους ηλικιωμένους και τους μικρομεσαίους, κατηγορώντας τους πάντες για φοροδιαφυγή, και να αφήνουμε τους θεσμοθετημένους διεθνείς φοροφυγάδες ανενόχλητους. Ακόμα και αν αυτό προκαλεί αθέμιτο ανταγωνισμό στην Ελληνική αγορά, και ουσιαστικά εξωθεί τις Ελληνικές εταιρίες στην μετανάστευση σε άλλα κράτη, ή απλά βάζει λουκέτο στους μικρομεσαίους!

Κάποτε θα πρέπει να ασχοληθεί το επιτελείο της Τρόικας με θέμα της παράνομης εξαγωγής αφορολόγητων κερδών, εκτός αν το κίνητρό τους δεν είναι η κανονικοποίηση της αγοράς, αλλά απλά το πλιάτσικο της περιουσίας των Ελλήνων.


Πηγή:http://goo.gl/AocxW

Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2011

Τι είναι τελικά το "κούρεμα χρέους" ;

Όσο περνάει ο καιρός, τη συγκεκριμένη ορολογία θα την ακούς όλο και συχνότερα. Επί της ουσίας είναι η ελεγχόμενη πτώχευση για την οποία έκανε λόγο ο γερμανός υπουργός οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε όπως και ο οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπινί.

Τι είναι όμως το κούρεμα χρέους και τι διαφορά έχει από τη χρεοκοπία;


Κατ' αρχή, καλό είναι να έχεις στο πίσω μέρος του μυαλού σου ότι ήδη είμαστε σε τροχιά αναδιάρθρωσης χρέους. Τα νούμερα δε βγαίνουν και αυτό το γνωρίζει τόσο η κυβέρνηση όσο και οι δανειστές.

Γιατί δε βγαίνουν τα νούμερα Νικ;

Γιατί εξερχόμενοι από την τριετή προσαρμογή, η χώρα θα έχει εξωτερικό χρέος περίπου 149% ως ποσοστό του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (περίπου 360 δισεκατομμύρια ευρώ). Θεωρητικά, απο το 2012 και μετά, θα πρέπει να παρουσιάζουμε πρωτογενές πλεόνασμα. Δηλαδή, μη υπολογιζομένων των τόκων εξυπηρέτησης του χρέους, τα έσοδα του κράτους, θα πρέπει να είναι περισσότερα από τις δαπάνες (υπολογίζονται κοντά στο αναιμικό 0.9% του ΑΕΠ το 2012). Αυτό σημαίνει ότι, από το 2012 και για τουλάχιστον 30 χρόνια, δε θα επιτρέπεται καμία δημοσιονομική παρέκκλιση. Σε απλά ελληνικά, είμαστε καταδικασμένοι να παρουσιάζουμε ετησίως, σεβαστό πρωτογενές πλεόνασμα, ώστε αυτό να χρησιμοποιείται αποκλειστικά στη μείωση του εξωτερικού χρέους ή του ρυθμού που αυτό αυξάνεται. Σύμφωνα με τις υπεραισιόδοξες εκτιμήσεις της ελληνικής κυβέρνησης, το πρωτογενές πλεόνασμα κατά το έτος 2014, θα αγγίζει το 4.9% του τότε ΑΕΠ, ήτοι ~12 δισεκατομμύρια ευρώ. Για να προσεγγίσουμε τις προϋποθέσεις ένταξης στη νομισματική ένωση, που θέτει η συνθήκη του Μάαστριχτ (3% έλλειμμα και 60% εξωτερικό χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ), θα πρέπει από τα 360 δισεκατομμύρια ευρώ χρέους, να κατρακυλήσουμε στα ~144 δισεκατομμύρια ευρώ. Κάνοντας την αυθαίρετη παραδοχή ότι μας χαρίζονται για κάποιο λόγο οι τόκοι, χρειαζόμαστε 18 χρόνια, με πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης των 12 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως. Μπορείς τώρα να προσθέσεις τους τόκους και να επανυπολογίσεις τα χρόνια.

Αντιλαμβάνεσαι ότι για να συμβούν όλα αυτά, σημαίνει ότι θα έχουμε πατάξει τη φοροδιαφυγή, την εισφοροδιαφυγή και τη διαφθορά σε βαθμό εργαστηριακής ακρίβειας, ότι θα έχουμε ενσωματώσει μεγάλο κομμάτι της παραοικονομίας στην οικονομία, ότι θα έχουμε πατάξει ολοκληρωτικά τη γραφειοκρατεία ώστε να προσελκύσουμε ξένες επενδύσεις, οι οποίες θα απευθύνονται αποκλειστικά στην εξωτερική κατανάλωση, καθώς η εσωτερική θα έχει ισοπεδωθεί, ότι θα έχουμε αναθερμάνει την πρωτογενή και δευτερογενή παραγωγή της χώρας, ότι θα υπάρχει πολιτική σταθερότητα και ότι ο ελληνικός λαός, σε καμία, μα καμία περίπτωση, δε θα εξεγερθεί.

Από τα ως άνω, συνάγεται το προφανές συμπέρασμα, ότι καμία από τις περικοπές που έγιναν, αλλά και αυτές που πρόκειται, ενδεχομένως, να γίνουν δεν πρόκειται να επιστραφεί, καθώς αυτό θα οδηγούσε σε υποτροπιασμό του χρέους.

Επειδή δεν είμαι αιθεροβάμων, και σε καμία περίπτωση δεν τρώω το κουτόχορτο που εντέχνως μας ταΐζει η κυβέρνηση και τα δημοσιογραφικά λιβανιστήρια της, πιστεύω ότι η πιο πραγματιστική, αλλά ταυτοχρόνως, δραματική λύση, είναι η αναδιάρθρωση χρέους. Τώρα συνειδητοποίησα το μέγεθος του προβλήματος! Μιλάμε δε σώζεται με τίποτα! Ωρε που πάμε;


Αφού συμφωνήσαμε ότι η αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας είναι ένα πολύ πιθανό ενδεχόμενο - ακόμα και σύμφωνα με τον υπουργό οικονομικών της Ρωσίας πλέον - ήρθε η στιγμή που όλοι περιμένατε, δηλαδή, να μάθετε πως ακριβώς γίνεται το κούρεμα.

Μεταξύ μας, ιδέα δεν έχω και φαντάζομαι ούτε και αυτοί που θα εμπλακούν (δανειστές και έλληνες αξιωματούχοι). Η χώρα μας έχει ιδιαιτερότητες, η βασικότερη των οποίων είναι ότι ανήκει σε μια νομισματική ένωση από την οποία τυπικά, δε μπορεί να εκδιωχθεί (δεν προβλέπεται από κανένα άρθρο της συνθήκης για την ευρωπαϊκή ένωση. Κάτι σα το ελληνικό δημόσιο. Άμα τρουπώσεις, τρούπωσες). Αυτό την καθιστά άκρως επικίνδυνη για τη σταθερότητα αυτής της ένωσης και κυρίως για το κύρος του ίδιου του νομίσματος, το οποίο θα πληγεί ανεπανόρθωτα. Αυτό πού μπορεί να γίνει, είναι, αφού η επικίνδυνη προς πτώχευση χώρα μπει σε ένα "καλούπι" δημοσιονομικής προσαρμογής (βλέπε Ελλάδα) ώστε να πάψει να έχει ελλείμματα, οδηγείται, σε μια ελεγχόμενη μορφή πτώχευσης, κατά την οποία, διαπραγματεύεται το σύνολο του χρέους, το χρόνο αποπληρωμής του, καθώς και τα επιτόκια δανεισμού, τα οποία θα είναι τόσο ευνοϊκότερα, όσο σταθερότερη είναι η οικονομική κατάσταση της, κατά το χρόνο διαπραγμάτευσης. Με αυτό τον τρόπο, αποφεύγεται η καθολική κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος, που είναι και ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της πλήρους χρεοκοπίας, και η επάνοδος στις αγορές γίνεται συντομότερα, ομαλότερα και με λιγότερο επαχθείς όρους.

Το αντίκτυπο πού θα έχει το κούρεμα χρέους στον κοινωνικό ιστό, με απλά λόγια, στην καθημερινότητα του πολίτη, είναι άγνωστα. Σκέψου ότι ένα ~30% του χρέους, θα παραγραφεί. Αν η Ελλάδα οδηγηθεί σε ελεγχόμενη πτώχευση το 2014, που το εξωτερικό χρέος θα ανέρχεται σε ~360 δισεκατομμύρια ευρώ, το 30% αυτού του ποσού είναι 108 δισεκατομμύρια ευρώ. Ένα ποσό διόλου ευκαταφρόνητο. Αν για 110, δανεικά, δισεκατομμύρια ευρώ, ισοπεδώνεται κάθε έννοια συνταγματικού δικαιώματος, για 108, παραγραφέντα, δισεκατομμύρια ευρώ, τι πρόκειται να συμβεί; Ειλικρινά, αναρωτιέμαι!

Source : katohikanea.blogspot

Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2011

Με αφορμή την αυξανόμενη ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο


   Όσοι ασχολήθηκαν, έστω και στοιχειωδώς, με την σύγχρονη στρατηγική, είναι γνωστό πως η ανάλυση για την στρατιωτική ικανότητα «πρώτου πλήγματος» εντάσσεται στην προβληματική άμυνα / επίθεση και αμυντικό / επιθετικό στρατηγικό δόγμα. Το ζήτημα άμυνα / επίθεση, δεν αναφέρεται, κατ’ ανάγκη, σε πολιτικές επιδιώξεις επιθετικού χαρακτήρα. Όταν αναφέρεται στο στρατηγικό δόγμα ενός αμυνόμενου κράτους, σχετίζεται με την ανάγκη εξορθολογισμού των αμυντικών επιλογών με τρόπο που να καθιστά πιο αξιόπιστη, πιο εύρωστη και γι’ αυτό πιο αποτρεπτική την εθνική στρατηγική. 
   Η ανάπτυξη αμυντικών ή επιθετικών στρατιωτικών ικανοτήτων καθώς και του ανάλογου στρατηγικού δόγματος, μεταξύ άλλων,  σχετίζεται με 1) την μορφή της απειλής, δηλαδή τις πολιτικές και στρατιωτικές επιδιώξεις του επιτιθεμένου, 2) την διάταξη, δομή και ανάπτυξη των ενόπλων δυνάμεων του αντιπάλου, 3) το στρατηγικό δόγμα του αντιπάλου, 4) τις στρατιωτικές ανάγκες στην περίπτωση κάλυψης στόχων εκτός κρατικών συνόρων (προεκτεταμένη αποτροπή), 5) τις τεχνολογικές ικανότητες του αποτρέποντος και του αποτρεπομένου και 6) την ποσότητα / ποιότητα των οπλικών συστημάτων σ’ όλο το φάσμα της αντιπαράθεσης.
   Στην αποτροπή, έχουμε επιθετική (ή, προς το ορθότερο, αντεπιθετική) στρατηγική, όταν το αμυντικό δόγμα και η διάταξη των ενόπλων δυνάμεων αποσκοπεί, κατά κύριο λόγο, στην όσο το δυνατό πιο έγκαιρη (αμέσως πρίν ή αμέσως μετά την έναρξη των εχθροπραξιών ή κατά την διάρκεια μιας ενδεχομένης κλιμάκωσης) καταστροφή του κυρίως σώματος των ενόπλων δυνάμεων ή άλλων ζωτικών στόχων του αντιπάλου. Επίσης, ακόμη και εάν το αμυνόμενο κράτος ουδόλως  αποσκοπεί στην προσάρτηση εδαφών, ένα στρατηγικό δόγμα αντεπιθετικού χαρακτήρα, για διαπραγματευτικούς και μόνον λόγους, σχεδιάζει την κατάληψη εχθρικού εδάφους και την καταστροφή κάθε στόχου που θα αποδυναμώσει δραστικά την στρατιωτική ικανότητα του επιτιθεμένου. Ουσιαστικά, οποιοσδήποτε στόχος που αποδυναμώνει δραστικά την στρατιωτική ικανότητα του αντιπάλου και / ή πλήττει σημαντικούς στόχους εις βάθος εντός της επικράτειάς του θεωρείται επιθετικού ή αντεπιθετικού χαρακτήρα. Αντίστοιχα, «αμυντική» στρατηγική ή στρατηγική απόκρουσης έχουμε όταν, με δεδομένους τους περιορισμένους στρατιωτικούς στόχους του αντιπάλου, σκοπός είναι περισσότερο η προστασία της εδαφικής επικράτειας και λιγότερο η προέλαση ή η καταστροφή των ενόπλων δυνάμεων του αντιπάλου και η κατάληψη εχθρικού εδάφους. Συναφώς, είναι ένα πράγμα να αμυνθείς όταν δεχθείς επίθεση και άλλο πράγμα όταν οι αποτρεπτικοί σου στόχοι σε συνάρτηση με τους επιθετικούς στόχους του αντιπάλου δημιουργούν ανάγκη αποτρεπτικών ικανοτήτων αντεπίθεσης και ανταπόδωσης (ή ακόμη και «έγκαιρου» πρώτου κτυπήματος) εις βάθος εντός της επικράτειας του επιτιθεμένου καθώς και κατά στόχων που πλήττουν καίρια την στρατιωτική του ικανότητα.
   Το δίλημμα ανακύπτει επειδή, ακριβώς, είναι γνωστό πως η αποτροπή είναι τόσο ισχυρότερη όσο ο αποτρέπων είναι ικανός όχι μόνον να αμυνθεί στο έδαφός του αλλά και να αντεπιτεθεί ανταποδίδοντας καίριο κτύπημα κατά των ζωτικών ικανοτήτων του επιτιθέμενου. Δηλαδή, σ’ αυτή την περίπτωση - και μάλλον προς αυτή την κατεύθυνση οδηγεί το στρατιωτικό ανισοζύγιο Ελλάδας / Τουρκίας - το πιθανό κόστος του επιτιθέμενου πρέπει να είναι όχι μόνον η αποτυχία των επεκτατικών του επιδιώξεων αλλά επίσης, η αξιόπιστη ικανότητα αντεπιθετικών κτυπημάτων με βαρύτατες γι’ αυτόν συνέπειες. Βεβαίως, για τον αμυνόμενο / αποτρέποντα, το ιδανικό θα ήταν να είχε τόσο αμυντικές όσο και επιθετικές στρατιωτικές ικανότητες. Όμως, εάν για διάφορους λόγους - όπως στην περίπτωσή μας όπου η άγνοια και ο εφησυχασμός οδηγεί σε τρομακτικό ανισοζύγιο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας - η αποτροπή δίνει πλέον το προβάδισμα στις επιθετικού χαρακτήρα στρατιωτικές ικανότητες. Επιβάλλεται να τονισθεί η ευθύνη αυτών που στο παρελθόν υποστήριξαν την αποδυνάμωση της ελληνικής αποτρεπτικής ισχύος. Το αποτέλεσμα των θέσεων και ενεργειών τους μας οδήγησε στην σημερινή κατάσταση, όπου, ενδεχομένως, επιβάλλεται να καταφύγουμε στην λύση εσχάτης ανάγκης, δηλαδή στην ανάπτυξη επιθετικών στρατιωτικών ικανοτήτων στο πλαίσιο των αμυντικών πολιτικών μας στόχων. Για ευθύνες, κάποιος δεν έχει παρά να ανατρέξει στις συζητήσεις για τον αμυντικό προϋπολογισμό, ιδιαίτερα στην συζήτηση στην Βουλή τον Δεκέμβριο 1995, αλλά και σε μπουρδολογίες με μανδύα σοβαροφανών αναλύσεων που ρυπαίνουν τον δημόσιο διάλογο, κυρίως σε ορισμένα κυριακάτικα φύλλα. Σε κάθε περίπτωση, εάν η Ελλάδα δεν ακολουθούσε τον ολισθηρό δρόμο του κατευνασμού και του σχεδόν μονομερούς αφοπλισμού που ανέτρεψε την ισορροπία δυνάμεων που υπήρχε την δεκαετία του 1980, η Τουρκία, ουδόλως θα αποτολμούσε επιθετικά ατοπήματα και η σταθερότητα / ειρήνη θα ήταν σχεδόν δεδομένη. Σήμερα, με δεδομένο και αυξανόμενο το ανισοζύγιο, ενώ η ανάπτυξη αποτρεπτικών επιθετικών στρατιωτικών ικανοτήτων εκ μέρους μας είναι ίσως αναπόφευκτη, αυτό δημιουργεί μερικούς σοβαρούς κινδύνους. Δηλαδή, η εξισορρόπηση της δεδομένης πλέον Τουρκικής ικανότητας πρώτου κτυπήματος με ανάπτυξη Ελληνικών αντεπιθετικών στρατιωτικών ικανοτήτων, ενώ θα βελτιώνει την αποτρεπτική μας ικανότητα συνολικά θα αυξάνει ταυτόχρονα την αστάθεια σε περιπτώσεις κρίσεων. Στην τελευταία περίπτωση, τα κίνητρα των δύο πλευρών να κτυπήσουν πρώτοι θα αυξηθούν. Όμως, όπως θα εξηγηθεί στην συνέχεια, αυτή είναι μια παρωχημένη συζήτηση: H Τουρκική ικανότητα πρώτου κτυπήματος είναι ήδη γεγονός και η αστάθεια σε περίπτωση κρίσεως είναι δεδομένη, επειδή, ακριβώς, η Τουρκική υπεροχή σ’ όλα τα οπλικά συστήματα καθιστά δελεαστικό ένα Τουρκικό καταστροφικό πρώτο πλήγμα. Τα πάμπολλα casus belli των τελευταίων ετών είναι μια σημαντική επιβεβαίωση αυτής της θέσης που δεν έχουμε την πολυτέλεια να αγνοούμε. Ασφαλώς, δεν θα είχαμε εισέλθει σ’ αυτά τα διλήμματα, εάν εισακούονταν οι «ανησυχούντες», οι οποίοι, επι σειράν ετών προειδοποιούσαν για την ανάγκη ισορροπίας ως προϋπόθεσης ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή.
 Source : ifestosedu.gr

The EU program of " Eastern Partnership"

A two-day summit of Heads of State and Government of the member countries of the "Eastern Partnership" ended in Warsaw. It was attended by the leaders of the EU, presiding Poland, as well as Ukraine, Georgia, Armenia, Azerbaijan and Moldova. Representatives of Belarus were also invited to attend the event. Russia was not invited to the forum despite the fact that is the eastern neighbor of the EU.

The EU program "Eastern Partnership" was launched in 2009 on the initiative of Polish Foreign Minister Radoslaw Sikorski and Swedish Foreign Minister Carl Bildt. The countries of the Caucasus, Ukraine, Belarus and Moldova were invited to join. They were promised a large-scale economic aid, free trade zone with the European Union and easement of the visa regime. The first Forum of Heads of States of the "'partnership"' was held two and a half years ago in Prague.
As the crisis has deepened, the interest in the program of the EU has weakened. However, Poland that took the chairmanship of the Organization on July 1st, has announced that a summit of the "Eastern Partnership" was its priority. As a result, Warsaw will be attended by head of the European Commission Jose Manuel Barroso, President of the EU Herman Van Rompuy, and a cohort of Commissioners and prominent representatives of the leading states of Europe.

From the very start of the program a question was raised: what about Russia? In Moscow, many pointed to the fact that all other eastern neighbors were invited into the program, but for Russia. Naturally, a suspicion arose that the EU wanted to create its sphere of influence in the CIS, pushing Russia out. Evidently, there have been enough attempts to create a "sanitary cordon" around Russia.
What is the purpose of the "Eastern Partnership"? Does this event indicate the anti-Russian attitude of the European Union? Alexander Rahr, German political scientist, director of programs of Russia and CIS countries of the German Council on Foreign Relations, shared his comments in an interview with Pravda.ru. 
"How important is the "Eastern Partnership" in the EU foreign policy?"

"The Europeans are divided on this account. Some countries believe that the democratization of the countries of North Africa today is a more efficient project than the democratization of CIS countries. Today, within the EU there are many significant differences, including those of a probable Greek default, migration, and many more. The organization is in the midst of the most serious crisis in all the years of its existence. There is little money, and the world is talking about the inability of Europe to fight the crisis.
"The EU leaders must show solidarity in the matter of foreign policy. They have to show that Europe is capable of something. Poland played its role here as the presiding country. It needs to show that it can conduct foreign policy in the EU. There is no need to remind that the Poles have their interests in the CIS countries, especially Ukraine and Belarus."

"Russia is not involved in the "Eastern Partnership" and its representatives will not be attending Warsaw. To what extent will this agenda be aimed against Russia?"

"A number of countries (including Germany) wanted Russia to participate. Yet, if the countries of Eastern Europe would settle for that option, it would only happen under the terms of the West. Naturally, the Russian side could not be satisfied with this option. In addition, the commissioner for enlargement and neighborhood policy Stefan Fule made it clear that the EU intended to build new relations with its eastern neighbors. Europe is still able to export its democratic values, and it intends to be very active in this respect.
"It is hardly likely that the summit of the "Eastern Partnership" will result in a serious deterioration of the relations between Russia and the EU. However, the existence of a new round of confrontation between Russia and the EU should not be denied. Hard talks on this issue are yet to come."
"Despite the presence of the EU sanctions against the Belarusian leadership, its representatives were still invited to Warsaw. What happened to the statements that Lukashenko is "Europe's last dictator?"

"The EU is extremely concerned about the current situation in Belarus. Its economy is on the verge of collapse. Many Europeans are seriously worried that under such circumstances the country would lose its sovereignty and unite with Russia. Alexander Lukashenko has closed the doors of his republic to the Europeans. If he continues to refuse to engage in a dialogue, Europe will be ready to talk directly with Belarusian civil society and support something similar to the "orange" revolution in Minsk."
"What does the EU want from Ukraine?"
"The Europeans gave Ukraine a difficult choice: either it is with the EU, or is it with Russia. It is clear that for the Ukrainian leadership it is a very hard choice, because the vast majority of the population is in favor of closer ties with Russia. However, the Europeans are adamant. In addition, Viktor Yanukovych will be certainly told about the need to halt the prosecution of Yulia Tymoshenko. In Europe she is considered one of their own, and it is a political process. However, Russia does not want her to be imprisoned either, so Yanukovych is in a very difficult position.
 If there is no new association agreement between Ukraine and the EU by December, the union of Kiev with Europe could be in jeopardy. The dialogue on the abolition of visas for Ukrainians may be stalled. Ukrainian authorities need to do what they have to do by December, because then Poland's EU presidency ends. The new chairman will not have such interest in Ukraine. However, there are doubts that Ukraine will be invited to join the EU in the foreseeable future.
"What are the plans of the European Union in regard of the South Caucasus and Moldova?"

"The main interest of the EU in the Caucasus is related to the energy and transport routes. Today in Europe there is a mortal battle between lobbyists for the gas pipeline "Nabucco" and Russia's "South Stream". Both sides are extremely tough, and this circumstance cannot but affect the relations between Russia and the EU.

 As for Moldova, it is the only CIS country the European Union is willing to grant membership to. It is small and Western-oriented. The only issue is the presence of Russian peacekeepers in Transnistria that Russia does not want to withdraw. This is another stumbling block in the dialogue of the EU and Russia that will certainly be touched upon during the summit of the "Eastern Partnership".

Vadim Trukhachev
 Source :Pravda.Ru 

Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2011

Μετανάστευση και Οργανωμένο Εγκλημα

Εισήγηση Υποστρατήγου ΕΛ.ΑΣ ε.α. Π. ΛΑΓΓΑΡΗ
Μέλους ΔΣ/ΕΛ.Ε.Σ.ΜΕ

Γενικά - Εγκληματικότητα - Έγκλημα και Μετανάστες
     Όπως είναι κατάδηλον, το προς ανάπτυξη θέμα της εισηγήσεώς μου είναι ανεξάντλητο και ο προς διάθεση χρόνος ανεπαρκής. Για το λόγο αυτό να μου επιτραπεί να εισέλθω αμέσως στην ουσία του θέματος για να μπορέσω να αναφέρω όσο το δυνατόν περισσότερα χρήσιμα στοιχεία, παραλείποντας εκείνα, τα οποία θα αναπτυχθούν αναλυτικότερα από άλλους ομιλητές.
     Οι εκρηκτικές διαστάσεις τις οποίες έλαβε το μεταναστευτικό πρόβλημα στην Ελλάδα μετά την 10ετία του ΄90 μοιραίως είχαν ως επακόλουθο την επιβάρυνση του δείκτη της εγκληματικότητας στη χώρα μας ποσοτικά και ποιοτικά. Και τούτο, καθόσον η Ελλάδα μετετράπη, από χώρα διελεύσεως, και σε χώρα μόνιμης εγκατάστασης και διαμονής μεταναστών, λαθρομεταναστών - οικονομικών προσφύγων, πολιτικών προσφύγων, αλλοδαπών γενικώς. Στο γεγονός αυτό συνέβαλε τα μέγιστα η μαζική είσοδος λαθρομεταναστών, αρχικά από την Αλβανία μετά το 1991 περίπου (με την κατάρρευση του καθεστώτος του Ραμίζ Αλία) και στη συνέχεια από τα όμορα Βαλκανικά κράτη, εξ αιτίας των ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων και αναταράξεων που έλαβαν χώρα στην περιοχή των Βαλκανίων κατά τη χρονική αυτή περίοδο.
     Έτσι λοιπόν, μαζί με την εισαγωγή πείνας, εξαθλίωσης, αναπόφευκτα είχαμε και εισαγωγή εγκληματικότητας που αφορά τόσο το κοινό όσο και το οργανωμένο έγκλημα.
     Λέγοντας εγκληματικότητα, δεν εννοούμε τίποτε άλλο, παρά το σύνολο των διαπραττομένων εγκλημάτων σε ορισμένο τόπο και κατά ορισμένη χρονική περίοδο.
     Κοινό έγκλημα είναι το εκ περιστάσεως τελούμενο, αυτό που δύναται να τελέσει πας, τις, ενώ το οργανωμένο είναι αυτό, το οποίο τελείται από εγκληματική ομάδα περισσοτέρων του ενός ατόμων, συνδεομένων με ιεραρχική δομή και σαφώς κατανεμημένα καθήκοντα, ενωμένων προς διάπραξη εγκληματικών πράξεων ενός είδους ή πολλαπλών (δηλαδή προϋποθέτει διάρκεια), με σκοπό τον προσπορισμό αθέμιτου κέρδους - αθέμιτου οικονομικού οφέλους.
     Στην εποχή μας η εγκληματικότητα στην Ελλάδα έχει οξυνθεί υπερβολικά και έχει αποκτήσει ιδιαίτερη ποικιλομορφία και ένταση με την εμφάνιση πρωτόγνωρων εγκλημάτων νέας μορφής και την τάση παγίωσης του οργανωμένου εγκλήματος χωρίς να μπορεί να περιοριστεί από τα εθνικά σύνορα (διεθνοποίηση του εγκλήματος).
     Έτσι εμφανίσθηκαν εγκλήματα, που τα κίνητρά τους απορρέουν από τις σημαντικές αλλαγές που επέφεραν στην ελληνική κοινωνία, η είσοδος και παραμονή των μεταναστών-λαθρομεταναστών στη χώρα μας  και από την «επαγγελματοποίηση» του εγκληματία .
     Στην Ελλάδα του σήμερα η εγκληματικότητα, επιπλέον, παρουσιάζει τάση αυξητική σε σύγκριση με άλλες εποχές. Η βαριά εγκληματικότητα (εκφράζεται με τα κακουργήματα και τα σοβαρά πλημμελήματα) παρουσιάζει έντονη ανοδική πορεία, ποσοτική και ποιοτική, σε σχέση με την ελαφρά. Στο γεγονός αυτό σημαντικό ποσοστό συμμετοχής έχει η πολυπληθής και πολυποίκιλη παρουσία και δράση των αλλοδαπών κακοποιών, σε όλο το φάσμα των εγκλημάτων που διαπράττονται, είτε περιστασιακά ή μεμονωμένα, είτε ως μέλη οργανωμένων εγκληματικών ομάδων (αμιγείς ή μικτές με ημεδαπούς). Εγκλήματα βίας (ανθρωποκτονίες, ληστείες, σωματικές βλάβες, αυτοδικίες κ.λ.π.) και εγκλήματα στρεφόμενα κατά της περιουσίας (κλοπές, διαρρήξεις, απάτες κ.λ.π.), είναι στην ημερησία διάταξη. Όπως επίσης ναρκωτικά και τα οικονομικά εγκλήματα με έμφαση τα ηλεκτρονικά (ιδιοποίηση εμβασμάτων μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών, απάτες με την χρήση πιστωτικών καρτών ή μέσω Internet).
     Τα τελευταία χρόνια, μεγάλη ανησυχία και προβληματισμό θα πρέπει να προκαλέσει το γεγονός, ότι παρατηρείται στην Ελλάδα, με την συμβολή και των μεταναστών, μια ευρύτερη μετεξέλιξη και ποιοτική αναβάθμιση της εγκληματικότητας προς την κατεύθυνση του οικονομικού εγκλήματος και του οργανωμένου εγκλήματος. Τα εγκλήματα αυτά, λόγω του διεθνικού - διακρατικού τους χαρακτήρα, απειλούν την οικονομία και την ασφάλεια, τόσο σε επίπεδο εθνικό, όσο και σε παγκόσμιο, δια τούτο και έχουν υπαχθεί στις «Ασύμμετρες Απειλές» για αντιμετώπιση.
     Kυριότερες μορφές οργανωμένου εγκλήματος στην Ελλάδα με την συμμετοχή των αλλοδαπών μεταναστών (αμιγείς ή μικτές ομάδες) είναι : Η διακίνηση λαθρομεταναστών γενικώς, η διακίνηση λαθρομεταναστών προς οικονομική εκμετάλλευση, ιδίως ανηλίκων (το γνωστό δουλεμπόριο), η διακίνηση λαθρομεταναστών γυναικών-ανηλίκων προς σεξουαλική εκμετάλλευση, η διακίνηση και εμπορία ναρκωτικών και όπλων, η κλοπή και διακίνηση κλεμμένων οχημάτων, η νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (ξέπλυμα βρώμικου χρήματος), το οικονομικό έγκλημα γενικώς, ληστείες και δη Τραπεζών, η λαθρεμπορία βρεφών - νηπίων και «Συμβόλαια Θανάτου».
     Παράλληλα, στην ελληνική επικράτεια δραστηριοποιούνται, κυρίως αμιγώς κατά εθνικότητα, και οργανωμένες εγκληματικές ομάδες Αλβανών, Ρώσων, Τούρκων, Βουλγάρων, Ρουμάνων, Ιρακινών, Πακιστανών και πρόσφατα Κινέζων, η δράση των οποίων εμφανίζεται ως εξειδικευμένη και περιοριστική κατά είδος εγκλημάτων, δίκην «μαφίας», προς εκμετάλλευση κυρίως των ομοεθνών τους, χωρίς να αποκλείεται και η διασύνδεσή τους με αντίστοιχες ομάδες του εξωτερικού π.χ. οι Τούρκοι, δουλεμπόριο και ναρκωτικά, οι Αλβανοί, διακίνηση όπλων, χασίς, λαθρεμπόριο βρεφών και νηπίων, «συμβόλαια θανάτου», απαγωγές-ομηρίες με απαίτηση λύτρων, «μαφιόζοι» επαιτείας φωτεινών σηματοδοτών, οι Ρώσοι «συμβόλαια θανάτου», απαγωγές-ομηρίες, πλαστογραφία πιστοποιητικών για παράνομες ελληνοποιήσεις, οι Βούλγαροι, εξειδικευμένες απάτες ηλεκτρονικού τύπου στις Α.Τ.Μ. Τραπεζών και παραχαράξεις χαρτονομισμάτων Ευρώ, λαθρεμπόριο βρεφών-νηπίων, οι Ρουμάνοι εξειδικευμένοι στις αθόρυβες και γρήγορες διαρρήξεις με αστραπιαία εξαφάνιση και διάθεση των κλοπιμαίων.
     Από τα δεδομένα των σύγχρονων εγκληματολογικών χρονικών, καινοφανής διαπίστωση είναι ότι πολλά από τα διαπραττόμενα από αλλοδαπούς εγκλήματα και ιδιαίτερα από Αλβανούς και Ρώσους, παρουσιάζουν πρωτοφανή θρασύτητα, κυνικότητα, σκληρότητα, ωμότητα και αγριότητα για τα ελληνικά δεδομένα. Π.χ. ο βιασμός γυναίκας, από πολλούς δράστες αλληλοδιαδόχως μπροστά στα μάτια του δεμένου σε πάσσαλο συζύγου της και η ληστεία ταυτόχρονα αυτών. Οι πρόσφατες ομαδικές εισβολές κατά κύματα (εορτές Χριστουγένων-Πρωτοχρονιάς) σε σπίτια της ΒΑ Αττικής (ομηρίες οικογενειών, ληστείες διαμερισμάτων και των οχημάτων των θυμάτων τους). Η κατατρομοκράτηση της υπαίθρου χώρας στην Ε/Α μεθόριο από ενόπλους Αλβανούς πλιατσικολόγους, μεταφέροντας ολόκληρα κοπάδια στην Αλβανία. Οι εν ψυχρώ εκτελέσεις θυμάτων ληστείας σε Τράπεζες και αλλαχού.
Η Τρομοκρατία
     Στην Ελλάδα, όπως και διεθνώς, μορφή του οργανωμένου εγκλήματος αποτελεί και η τρομοκρατία, η οποία ειδικότερα, είναι μία ειδική μορφή εγκλήματος βίας και διακρίνεται σε εσωτερική ή εγχώρια και σε εξωτερική ή διεθνή. Στην εισήγησή μας θα αναφερθούμε στη διεθνή τρομοκρατία, χωρίς να αποκλείσουμε και το γεγονός ότι η εσωτερική τρομοκρατία να είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί από εξωτερικά ενδιαφέροντα, όπως κατά το παρελθόν επισυνέβη, αρκεί να τα υπηρετεί (διασυνδέσεις εγχώριας και διεθνούς τρομοκρατίας), καθόσον η τρομοκρατία γενικά δεν έχει έκδηλη πηγή καθοδηγήσεως και κατευθύνσεως.
     Το όλο θέμα απέκτησε μεγάλη σημασία και επανήλθε με ιδιαίτερη ένταση, διατηρούμενο διαρκώς στα «υπ΄όψιν» της δυτικής παγκόσμιας κοινότητας, μετά τα πολύνεκρα και αιματηρά τρομοκρατικά κτυπήματα της Αλ Κάϊντα στο Λονδίνο τον Ιούλιο του 2005, από γηγενείς μουσουλμάνους, όταν οι πάντες και όχι μόνον οι Βρετανοί, άρχισαν να διερωτώνται : Πώς είναι δυνατόν άτομα που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στη χώρα αυτή, να μισούν σε τέτοιο βαθμό τη γενέτειρά τους; Ιδιαίτερα δε για τη χώρα μας, ο κίνδυνος μεγιστοποιείται για την ύπαρξη εντός των ορίων της «εν υπνώσει» τρομοκρατών, όταν μεταξύ των αλλοδαπών που διαβιούν στην Ελλάδα (συνήθως παρασιτικά ή εγκληματικά), περιλαμβάνονται και αλλοδαποί υπήκοοι των αρπακτικών γειτόνων μας, όπου, προεξάρχουν η πολυπληθής μάζα των Αλβανών (συγκεκαλυμμένα και Τσάμηδων), των φίλα προς αυτούς Τούρκων και πολλών άλλων μουσουλμάνων, οι οποίοι όχι μόνον δεν έχουν ελληνική συνείδηση αλλά σκέπτονται ανθελληνικά, εγκληματούν, χωρίς μάλιστα να δύναται να αποκλεισθεί και ο πρακτορικός ρόλος πολλών εξ αυτών.
     Με το σκεπτικό λοιπόν αυτό, δεν θα πρέπει κατ΄αρχήν να αγνοηθούν οι τρομοκρατικές απειλές από εξτρεμιστικές οργανώσεις ομόρων κρατών που έχουν εδαφικές διεκδικήσεις σε βάρος της Ελλάδας (Τουρκία «γκρίζοι λύκοι», Αλβανία UCK-UCC «Τσαμουριάς, Σκόπια «Μακεδονία του Βαρδάρη» κ.λ.π.).
     Γενικά η εξωτερική (διεθνής) τρομοκρατία δύναται να λεχθεί, ότι αποτελεί και αυτή εν δυνάμει απειλή για την Ελλάδα. Δυνατόν να προέρχεται και από το ευρύτερο (παγκόσμιο) περιβάλλον, και από το εγγύτερο (όμορα κράτη) και να στραφεί είτε κατά της Ελλάδος ευθέως, είτε κατά εχθρών ή στόχων τους, εντός της Ελλάδος, αδιαφόρως για τις συνέπειες που αναπόφευκτα θα προκύψουν για τη χώρα μας.
     Άξια ιδιαιτέρως προσοχής είναι η προερχομένη απειλή από την Ισλαμική Φονταμενταλιστική τρομοκρατία, καθόσον οι στόχοι των Ισλαμιστών τρομοκρατών δεν έχουν πολιτική λογική και πατρίδα. Για την επιτυχία των σκοπών τους και την προβολή των απόψεών τους και θέσεων, οι τυφλής βίας και μίσους ενέργειές τους δεν υπακούουν στους κανόνες της κοινής λογικής. Απεναντίας υπακούουν σε μια τερατώδη ασύλληπτη σκέψη, από την οποία δεν είναι δυνατόν να εξαιρεθεί η Ελλάδα, ακόμη και αν ένα μεγάλο μέρος από τους πολίτες της χώρας αυτής διακατέχεται από φιλοαραβικά αισθήματα και έντονο αντιαμερικανικό πνεύμα, που καταδίκασε, μάλιστα ποικιλοτρόπως, την εισβολή των Αμερικανών στο Ιράκ. Εξ άλλου η σχετική ασυλία της Ελλάδας των δεκαετιών του ΄70 και ΄80 από την έξαρση της τότε εθνικοαπελευθερωτικής τρομοκρατίας των Παλαιστινίων, ελάχιστα ισχύει στην εποχή μας, καθ΄όσον τις τρομοκρατικές επιθέσεις σήμερα τις πραγματοποιούν, όχι μόνο αριστεροί εθνικιστές, αλλά κυρίως φανατικοί Ισλαμιστές εναντίον των ΗΠΑ, των συμμάχων τους και του Δυτικού κόσμου γενικότερα, όπου εντάσσεται και η Ελλάδα παραδοσιακά και συμβατικά (ΕΕ, ΝΑΤΟ, ΟΑΣΕ κ.λ.π.). Η γεωγραφική θέση της Ελλάδα μεταξύ Ευρώπης και Μέσης Ανατολής και η γειτνίαση με αυτήν, αυξάνουν τον δείκτη του κινδύνου.
Η Παράνομη Διακίνηση Μεταναστών γενικώς (Λαθροδιακίνηση)
Διακρίσεις
     Με κριτήριο τον τόπο ενέργειας, διακρίνεται :
α.  Σε εσωτερική και
β.  Σε εξωτερική ή διεθνή, ανάλογα με τα γεωγραφικά όρια που εκτείνεται η παράνομη δραστηριότητα των δραστών.
     Με κριτήριο το οργανωμένο ή το περιστασιακό του αδικήματος και τον αριθμό των δραστών διακρίνεται :
     α.  Σε ερασιτεχνική διακίνηση, η οποία αφορά αυτούς που απλά διευκολύνουν την είσοδο και παραμονή των λαθρομεταναστών στη χώρα π.χ. συνοδεία-μεταφορά προκειμένου να διασχίσουν τα σύνορα ή μεταφορά ολιγάριθμων από αυτούς στο εσωτερικό της χώρας με χρησιμοποίηση Ι.Χ. μέσων μεταφοράς ιδιόκτητων.
     β.  Σε διακίνηση από μικρές οργανωμένες εγκληματικές ομάδες. Οι μικρές ομάδες οργανωμένου εγκλήματος συνήθως ειδικεύονται στο να οδηγούν τους λαθρομετανάστες από μία χώρα στην άλλη, χρησιμοποιώντας δρόμους που είναι ευρέως γνωστοί. Αυτές οι ομάδες διαθέτουν ένα υψηλότερο επίπεδο εξειδίκευσης και δομής από ότι διαθέτουν οι ερασιτέχνες διακινητές και δραστηριοποιούνται σε μια περισσότερο μόνιμη βάση.
     γ.  Σε διεθνή δίκτυα διακίνησης λαθρομεταναστών. Η κατηγορία των διεθνών δικτύων διακίνησης λαθρομεταναστών περιλαμβάνει μεγάλες εγκληματικές οργανώσεις που έχουν την ικανότητα να διενεργούν την όλη διαδικασία της διακίνησης των λαθρομεταναστών, που περιλαμβάνει την παράνομη είσοδο στη χώρα, την παροχή πλαστών ταξιδιωτικών εγγράφων, την παροχή καταλυμάτων στα σημεία διέλευσης κ.λ.π. Κατηγοριοποιώντας τη διάρθρωση της οργάνωσης, στην κορυφή της υπάρχουν οι «επενδυτές/ρυθμιστές» και στη συνέχεια συναντάμε τους «στρατολόγους», τους «μεταφορείς», τους «διαφθορείς των κρατικών λειτουργών» και τους «προστάτες», τους «πληροφοριοδότες», τους «οδηγούς» και τα «μέλη πληρώματος», τους «υπεύθυνους αστυνόμευσης» των άλλων λαθρομεταναστών και τους «ειδικούς στο ξέπλυμα των παρανόμων εσόδων».
Τρόποι Δράσης των Κυκλωμάτων Διακίνησης Παρανόμων Μεταναστών
     Οι τρόποι δράσης των οργανωμένων εγκληματικών ομάδων, που ασχολούνται με τη διακίνηση λαθρομεταναστών, έχουν ως εξής :
     Στις χώρες προέλευσης των παρανόμων μεταναστών, τα κυκλώματα έχουν οργανώσει «μηχανισμούς στρατολόγησης» των υποψηφίων λαθρομεταναστών. Συνήθης μέθοδος είναι οι αγγελίες σε έντυπα, εφημερίδες και στο διαδίκτυο, που καταχωρούνται από γραφεία ταξιδίων ή γραφεία ευρέσεως εργασίας. Επαφές με τους διακινητές επίσης γίνονται σε συγκεκριμένα μπαρ, κλαμπ, καφετέριες. Στα μέρη αυτά και οι διακινητές έχουν αποκτήσει τοπική φήμη και έτσι είναι εύκολο να βρεθούν από τους ενδιαφερόμενους.
     Σε άλλες περιπτώσεις, οι ίδιοι οι λαθρομετανάστες απευθύνονται σε συμπατριώτες τους στη χώρα τους, μέλη οργανωμένων ομάδων διακίνησης λαθρομεταναστών και ζητούν να τους διακινήσουν σε χώρες της Ευρώπης, όπου ήδη βρίσκονται συγγενείς τους, με τους οποίους έρχονται σε επαφή και από τους οποίους πληροφορούνται ότι υπάρχει δυνατότητα άμεσης απασχόλησης.
     Η διακίνηση λαθρομεταναστών συνίσταται στην υποβοήθηση - μεταφορά των μεταναστών για παράνομη είσοδο σε ένα άλλο κράτος, με σκοπό το οικονομικό ή υλικό όφελος. Αυτή έχει γίνει η δημοφιλέστερη ενασχόληση μιας σειράς εγκληματικών δικτύων των οποίων ο αριθμός συνεχώς αυξάνεται και έχει σαν αποτέλεσμα την μεταφορά μεγαλύτερων αριθμών ανθρώπων με τα υψηλότερα κέρδη από ποτέ.
     Η χρήση βίας των μελών των κυκλωμάτων προς τους διακινούμενους μετανάστες είναι συχνή. Όταν οι διακινούμενοι προωθηθούν στον τελικό προορισμό τους φυλακίζονται σε διαμερίσματα, αποθήκες, ή άλλους φυλασσόμενους χώρους μέχρι οι ίδιοι ή φιλικά-συγγενικά τους πρόσωπα καταβάλλουν στους διακινητές τα συμφωνηθέντα ποσά. Οι μετανάστες υφίστανται σωματική και ψυχική βία (ακόμη και ομηρία) προκειμένου να καταβάλλουν τα χρήματα. Έχουν παρατηρηθεί μάλιστα και φαινόμενα απασχόλησης των λαθρομεταναστών σε καθήκοντα π.χ. φύλαξης άλλων λαθρομεταναστών ως μέσον αποπληρωμής του χρέους.
     Πολύ συχνά οι εγκληματικές οργανώσεις διακίνησης παράνομων μεταναστών εμπλέκονται και σε άλλες μορφές σοβαρής εγκληματικότητας, όπως : διακίνηση ναρκωτικών, πλαστογραφίες με χρήση ταξιδιωτικών εγγράφων και το πλέον σοβαρότερο, διακίνηση ανθρώπων με σκοπό την σεξουαλική τους εκμετάλλευση αλλά και την οικονομική τους εκμετάλλευση, το λεγόμενο trafficking.
     Το φαινόμενο αυτό έχει πέντε (5) διαφορετικές μορφές :
  • Πορνεία - Βιομηχανία σεξ (αφορά κυρίως γυναίκες και παιδιά).
  • Πορνογραφία (αφορά κυρίως παιδιά).
  • Εξαναγκαστική εργασία (ανδρών, γυναικών και παιδιών).
  • Εμπόριο οργάνων (ανδρών, γυναικών και παιδιών).
  • Εμπόριο βρεφών.
Επί των ημερών μας βρίσκεται σε έξαρση η προώθηση ανηλίκων αλλοδαπών στη βιομηχανία του σεξ, στην πορνεία, στην εξαναγκαστική εργασία και στο εμπόριο οργάνων.
Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας, διευκολύνει τα παράνομα κυκλώματα.
Μέσα Μεταφοράς και μέθοδοι Απόκρυψης
Διακίνηση από Ξηράς
     Τα χερσαία μέσα μεταφορά που χρησιμοποιούνται για τη διακίνηση των πάσης εθνικότητας λαθρομεταναστών είναι κάθε είδους, σύμφωνα με τα δεδομένα της πρακτικής, όπως διαπιστώθηκαν από τις Αστυνομικές Υπηρεσίες.
     Ενδεικτικά αναφέρονται :
  • Φορτηγά δημόσιας και ιδιωτικής χρήσης, κλειστά ή ανοικτά, με τέντα, αυτοκίνητα ψυγεία με κρύπτες ή θαλάμους ειδικά κατασκευασμένους, χρησιμοποιώντας κάθε είδους τεχνολογική επινόηση (πατέντα).
  • Λεωφορεία, οχήματα κλειστά τύπου VAN , επιβατηγά αυτοκίνητα, τροχόσπιτα, ασθενοφόρα τζιπ, καθώς και δίκυκλες μοτοσυκλέτες. Σε μερικές περιπτώσεις διακινήθηκαν και με τρένα, κρυπτόμενοι στις οροφές βαγονιών ή στα συστήματα εξαερισμού.
Σε αρκετά οχήματα, φορτηγά, λεωφορεία ακόμη και βυτιοφόρα, επινοούνται τρόποι απόκρυψης ανάμεσα στο φορτίο. Έχουν εντοπιστεί λαθρομετανάστες σε φορτηγά που μετέφεραν ξυλεία, κάρβουνο, καρπούζια, φελιζόλ, νήματα, οικοδομικά υλικά, ακόμη και σε βυτιοφόρα κενά καυσίμων όπου είχαν εξευρεθεί και κατασκευασθεί επιμελώς ειδικοί χώροι και μάλιστα με εξαερισμό και φως για την αποφυγή «απωλειών» κάτω από την καρότσα, πάνω στους άξονες, σε ειδικές κρύπτες ανάμεσα στην δεξαμενή καυσίμων και στο χώρο αποθήκευσης των εργαλείων κ.λ.π. Μέχρι και σε φέρετρα επισημάνθηκαν πρόσφατα στον Έβρο δύο λαθρομετανάστες.
Ακόμη έχουν διαπιστωθεί περιπτώσεις απόκρυψης και σε ιδιωτικής χρήσης αυτοκίνητα, στο πίσω κάθισμα, στο πόρτα μπαγκάζ, ανάμεσα σε ρούχα, στιβαγμένα κλινοσκεπάσματα ή άλλα είδη οικιακής χρήσης. Η τελευταία είναι η πλέον προσφιλής μέθοδος μεταφοράς και προτιμητέα, λόγω της ευελιξίας και του περιορισμού της διακινδύνευσης που παρουσιάζει για διακινητές και «εγκεφάλους» λόγω του μικρού αριθμού των διακινουμένων.
Όταν η μεταφορά των λαθρομεταναστών γίνεται οδικώς με οχήματα, στις περισσότερες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται και άλλα οχήματα των διακινητών-δραστών ως προπομποί για την επισήμανση και αποφυγή των αστυνομικών ελέγχων, με χρήση κινητών τηλεφώνων για επικοινωνία μεταξύ των δραστών.
Σε ορισμένες περιπτώσεις τα μέλη των κυκλωμάτων έχουν δράσει αδίστακτα, πυροβολώντας ή «εμβολίζοντας» οχήματα των διωκτικών αρχών, στην προσπάθειά τους να αποφύγουν τη σύλληψη.
Για να αποφευχθεί η κατάσχεση των μεταφορικών μέσων σε περίπτωση σύλληψής τους ή για να υπάρξει το ελάχιστο δυνατό κόστος για το κύκλωμα, χρησιμοποιούνται κλεμμένα ή ενοικιασμένα οχήματα με πλαστές πινακίδες κυκλοφορίας ή οχήματα άλλων ιδιοκτητών, οι οποίοι αγνοούν την παράνομη χρήση των οχημάτων τους.
Διακίνηση από θαλάσσης
     Αυτή γίνεται από Τουρκία μέσω του Αιγαίου, συνήθως από Τούρκους δουλεμπόρους με την ανοχή των Τουρκικών Αρχών, η οποία χρησιμοποιείται ως πύλη εισόδου των λαθρομεταναστών, κυρίως Αφρικανοασιατών, στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Ενώ η μέσω του Λιβυκού Πελάγους γενομένη λαθροδιακίνηση προς τις ακτές της Κρήτης είναι μικρής εκτάσεως. Ως μεταφορικά μέσα χρησιμοποιούνται πεπαλαιωμένοι λέμβοι και μικρά «σαπιοκάραβα», τα οποία βουλιάζουν στην παραμικρή θαλασσοταραχή μαζί με το ανθρώπινο φορτίο τους. Πλέουν συνήθως στα διεθνή ύδατα και στην κατάλληλη ευκαιρία εισέρχονται στα χωρικά μας ύδατα, ενώ οι διακινητές απομακρύνονται με ταχύπλοα μικρά σκάφη. Η αποβίβαση γίνεται συνήθως σε ερημικές ακτές και ξερονήσια.
 Ολοι οι συλλαμβανόμενοι λαθρομετανάστες δεν απελαύνονται. Άλλοι γιατί προσφεύγουν στα διοικητικά δικαστήρια σε βάρος των αποφάσεων απέλασης και δικαιώνονται, άλλοι γιατί προσφεύγουν στα διοικητικά δικαστήρια σε βάρος της κράτησης, δικαιώνονται και στη συνέχεια δεν αναχωρούν μέσα στην 30ήμερη προθεσμία που τους παρέχει το δικαστήριο, και άλλοι γιατί προέρχονται από χώρες προς τις οποίες η απέλαση είναι αδύνατη (Αφγανιστάν, Ιράκ, Ερυθραία, Σομαλία κ.λ.π.). Έτσι κάθε χρόνο παραμένουν κατά μέσο όρο 30-40 χιλιάδες καταγεγραμμένοι αλλοδαποί στη χώρα χωρίς να είναι εφοδιασμένοι με νομιμοποιητικό τίτλο. Σ΄αυτούς πρέπει να προστεθεί και ο αριθμός αυτών που δεν εντοπίζονται για να συλληφθούν, αριθμός ενδεχομένως μεγαλύτερος των συλληφθέντων, γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ετησίως δημιουργείται ένας αριθμός 60 έως 80 χιλιάδων παρανόμων αλλοδαπών.


ΕΤΕΡΕΣ ΠΑΡΑΠΛΕΥΡΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ
Συνέπειες στο Σωφρονιστικό Σύστημα
     Συνέπεια της αυξημένης εγκληματικότητας των αλλοδαπών στην Ελλάδα είναι και τα προβλήματα τα οποία έχουν δημιουργηθεί στο σωφρονιστικό σύστημα, συγκείμενα στο αδιαχώρητο των φυλακών και των σωφρονιστικών καταστημάτων.
    
Διαφθορά των Κρατικών Οργάνων
     Η διακίνηση των λαθρομεταναστών και οι συναφείς παράνομες δραστηριότητες δημιούργησαν μία νέα αιτία διαφθοράς των αστυνομικών και των λοιπών κρατικών οργάνων και των υπαλλήλων των ΟΤΑ που χειρίζονται υποθέσεις αλλοδαπών λόγω αρμοδιότητας, όπως παράνομη είσοδος-παραμονή, νομιμοποίηση αλλοδαπών, σεξουαλική εκμετάλλευση γυναικών, απελευθέρωση κρατουμένων, έκδοση πλαστών πιστοποιητικών κ.λ.π. Εδώ αξίζει να αναφερθεί, ότι από επίσημες στατιστικές της Υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ, το θέμα «Αλλοδαποί» σε κρούσματα διαφθοράς αστυνομικού προσωπικού που επελήφθη επί αντικειμένων αστυνομικής αρμοδιότητας, αριθμητικά ερχόταν πρώτο από πλευράς βεβαιωθέντων κρουσμάτων, και ακολουθούν αυτά της εκμετάλλευσης γυναικών, των οικοδομών, των όπλων, των ναρκωτικών. Μετά δε το έτος 2004, έρχεται δεύτερο, με πρώτο το θεματικό αντικείμενο «Καταστήματα».

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ
Ενέργειες σε Εσωτερικό Επίπεδο
     Η αποτελεσματική αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος γύρω από το όλο θέμα της μετανάστευσης, μιας εκ των σοβαροτέρων απειλών κατά της Δημόσιας και Εθνικής Ασφάλειας της χώρας, θα πρέπει να βασίζεται σε σειρά μέτρων και σχεδίων ειδικών με στόχο : Την πρόληψη και την καταστολή των εγκλημάτων, αύξηση της αποτελεσματικότητος των Αστυνομικών Υπηρεσιών, επιτάχυνση των δικαστικών διαδικασιών κολασμού-σωφρονισμού, απέλασης κ.λ.π., αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ των συναρμοδίων φορέων, ενεργοποίηση και συμμετοχή του κοινού και των πολιτών στην προσπάθεια πρόληψης και καταστολής του εγκλήματος στα πλαίσια μιας ενεργούς αντιεγκληματικής πολιτικής και προ πάντων, θα πρέπει να διοχετεύει προς τα έξω κατά τρόπο αποφασιστικό και να γίνει αντιληπτό από όλους, ότι υπάρχει αταλάντευτη βούληση για να καταπολεμηθεί το οργανωμένο έγκλημα και το έγκλημα γενικότερα, της παράνομης εισόδου και παρανομής λαθρομεταναστών στην Ελλάδα.
     Ανάλογα μέτρα θα πρέπει να ληφθούν για την αντιμετώπιση απειλών που προέρχονται από τα πάσης φύσεως οικονομικά εγκλήματα ένθα η συμμετοχή αλλοδαπών δραστών είναι λίαν εξειδικευμένη και αυξημένη και τα οποία προσβάλλουν (βλάπτουν ή θέτουν σε κίνδυνο) την λειτουργία της οικονομίας, ή επί μέρους σημαντικών λειτουργικών κλάδων και θεσμών της και απειλούν να αποσταθεροποιήσουν την συνολική λειτουργία των οικονομικών συναλλαγών. (Ηλεκτρονικό έγκλημα ή έγκλημα μέσω Internet).
     Παράλληλα τα ληπτέα μέτρα θα πρέπει να κατατείνουν στην πρόληψη εισόδου και παραμονής στη χώρα σε πρόσωπα ανεπιθύμητα και επικίνδυνα για τη Δημόσια Τάξη και Ασφάλεια, ως και την εθνική ασφάλεια της χώρας και άμεση εξουδετέρωση αυτών, π.χ. κακοποιούς, τρομοκράτες, πράκτορες, δολιοφθορείς κ.λ.π.  Όπως επίσης στον εντοπισμό και πρόληψη-αποτροπή εισαγωγής όπλων, εκρηκτικών και αντικειμένων, τα οποία είναι δυνατόν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα τάξεως και ασφαλείας. Όλες οι προαναφερθείσες απειλές θα πρέπει να αντιμετωπισθούν από τα σχετικά σχέδια προστασίας και επιτήρησης των χερσαίων και θαλασσίων συνόρων και της εναέριας κυκλοφορίας, τα οποία θα πρέπει να εκσυγχρονίζονται και αναπροσαρμόζονται συνεχώς προς τις εκάστοτε μεταβαλλόμενες συνθήκες, σε αγαστή συνεργασία των Σωμάτων Ασφαλείας με τις συναρμόδιες Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας.
     Έτερος σημαντικός παράγοντας για την αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος που πηγάζει γύρω από το όλο θέμα της μετανάστευσης είναι η συλλογή και επεξεργασία των πληροφοριών, τόσο στον ελλαδικό χώρο όσο και στον διεθνή, μέσω της διεθνούς συνεργασίας (INTERPOL, EUROPOL, F.B.I. κ.λ.π.).
     Για την επιτυχία του σκοπού, θα πρέπει να γίνει χρήση και αξιοποίηση των υπερσύγχρονων τεχνολογικών μέσων συλλογής και επεξεργασίας των πληροφοριών (σύστημα ΕΣΕΛΟΝ κ.λ.π.), χωρίς να παραγνωρίζεται παράλληλα και η παραδοσιακή μέθοδος των μυστικών πληροφοριοδοτών.
Ενέργειες σε Διεθνές Επίπεδο
     Για την πλήρη ευόδωση του επιδιωκομένου σκοπού, τέλος, θα πρέπει :
     α.  Η χώρα μας να προβεί σε θεσμοθέτηση στενότερης διεθνούς συνεργασίας, σε επίπεδο κρατών, μυστικών υπηρεσιών, διωκτικών Αρχών και διεθνών οργανισμών. Με τον τρόπο αυτό θα δημιουργηθεί ένας ασφυκτικός κλοιός, ο οποίος θα συρρικνώσει τις δυνατότητες κινήσεως και δράσης του διεθνούς τρομοκρατικού δικτύου, ιδίως του ισλαμικού και του οργανωμένου διεθνούς εγκλήματος. Με τη διεθνή συνεργασία θα διευκολυνθεί και η αναπτυσσόμενη πολιτική βούληση των δυτικών χωρών και της ΕΕ να ασκηθούν πιέσεις σε χώρες που εξάγουν εγκληματικότητα, προβλήματα και αστάθεια. Π.χ. στην Τουρκία, η οποία αποτελεί το εφαλτήριο για την είσοδο στην Ευρώπη των ναρκωτικών και λαθρομεταναστών και στην Αλβανία, η οποία θεωρείται χώρα-παράδεισος για το οργανωμένο έγκλημα, το οποίο είναι δυνατόν να διαπλέκεται με εξτρεμιστικές και ίσως τρομοκρατικές δραστηριότητες. Διεθνείς οργανισμοί με δυνατότητες συμβολής, ενδεικτικά δύνανται να αναφερθούν ο ΟΑΣΕ,(ένταξη της εν γένει απειλής στην Ευρωπαϊκή Ασφάλεια), το ΝΑΤΟ (συμμετοχή στην συλλογή πληροφοριών και τη σχεδίαση-μέτρα εναέριας κυκλοφορίας και θαλάσσιας κίνησης κ.λ.π.
     β.  Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας θα πρέπει να ανασυγκροτήσει την Υπηρεσία Πληροφοριών των Ενόπλων Δυνάμεων και να προβεί στη διεύρυνση του παραδοσιακού της ρόλου, που θα πρέπει να συνεργάζεται στενά με την ΕΥΠ και την ΕΛ.ΑΣ Ιδιαίτερα τα 2α Επιτελικά Γραφεία και οι Στρατιωτικοί Ακόλουθοι στις Πρεσβείες του Εξωτερικού, πέραν της παραδοσιακής στρατιωτικής κατασκοπείας (δομή και μετακινήσεις στρατευμάτων, εξοπλιστικά προγράμματα), θα πρέπει να επεκτείνουν τη δραστηριότητά τους και σε τομείς που συνδέονται με θέματα διεθνούς τρομοκρατίας, ασύμμετρων απειλών και οργανωμένου διεθνούς εγκλήματος.
     γ.  Η  ΕΥΠ  θα έχει τον κεντρικό ρόλο στη συλλογή και την επεξεργασία των πληροφοριών, αναφορικά με τις παραπάνω εγκληματικές δραστηριότητες και η οποία θα πρέπει να συνεργάζεται στενά υπό τον όρο της αμοιβαιότητας με τις αντίστοιχες υπηρεσίες της Δύσης και των άλλων χωρών της ευρύτερης περιοχής, και του Βαλκανικού της περίγυρου ακόμη.
     δ.  Η μεταξύ κρατών διεθνής συνεργασία θα πρέπει να περιλαμβάνει, τις μεταξύ ομόρων κρατών τοπικές διμερείς και πολυμερείς συμφωνίες αστυνομικής συνεργασίας και συμφωνίες επανεισδοχής λαθρομεταναστών, όπως επίσης και τις τοπικές συμφωνίες καταπολέμησης του διασυνοριακού οργανωμένου εγκλήματος, η οποία επιπλέον (διεθνής συνεργασία), θα πρέπει να επεκτείνεται και σε περιφερειακό επίπεδο.
Συμπεράσματα
 Η γεωπολιτική  θέση της Ελλάδας, συνετέλεσε στο να μετατραπεί αυτή πλέον από χώρα διέλευσης μεταναστών-λαθρομεταναστών και σε χώρα «υποδοχής» και μόνιμης εγκατάστασης αυτών, σε σημείο μάλιστα υπέρβασης των ορίων της ανεκτής απορροφητικότητας της χώρας από πλευράς αγοράς εργασίας και κοινωνικής αφομοίωσης. Το γεγονός αυτό, φυσικο επακόλουθο, έχει τον επηρεασμό της εθνικής ασφάλειας της χώρας και κατ΄επέκταση της Δημόσιας Τάξης και Ασφάλειας αυτής, δεδομένου ότι έχουμε δυναμική εισβολή του οργανωμένου διεθνούς εγκλήματος, το οποίο επιβαρύνει ανησυχητικά τον δείκτη της εγκληματικότητας της χώρας ως απόρροια του όλου φαινομένου. Κατά συνέπεια το μεταναστευτικό ένεκα της σοβαρότητας αυτής θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως εθνικό θέμα.
     Η αποτροπή της παράνομης μετανάστευσης και κυρίως η καταπολέμηση των κυκλωμάτων διακίνησης λαθρομεταναστών και της εγκληματικής δραστηριότητας των αλλοδαπών, προϋποθέτουν βαθιά γνώση του θέματος σχετικά με την «ανάλυση κινδύνου», την κατάρτιση του προσωπικού, επιτελικού και επιχειρησιακού σε θέματα εθνικής και διεθνούς νομοθεσίας, σύγχρονων μεθόδων επιχειρησιακής δράσης και διερεύνησης του οργανωμένου και διασυνοριακού εγκλήματος, της δομής των εγκληματικών οργανώσεων, καθώς και της διενέργειας αποτελεσματικών ελέγχων και επιτήρησης των συνόρων.
     Λόγω του επικινδύνου της προσωπικότητας των συμμετεχόντων κακοποιών και των τεραστίων αθέμιτων κερδών που προσπορίζει το εγχείρημα, είναι σαφές ότι είναι δυσχερέστατη, αν όχι αδύνατη η καταπολέμηση των καλά οργανωμένων κυκλωμάτων σε τοπικό επίπεδο. Απαιτείται η συνεργασία τόσο μεταξύ των συναρμοδίων Υπηρεσιών του Κράτους, αλλά και η συνεργασία μεταξύ των Αρχών των χωρών προέλευσης, διέλευσης και προορισμού, σε στρατηγικό και επιχειρησιακό επίπεδο στους τομείς ανάληψης κοινών πρωτοβουλιών και ανταλλαγής πληροφοριών, εμπειριών και πρακτικών. Για να είναι αποτελεσματική η εν λόγω συνεργασία θα πρέπει να έχει τα στοιχεία της επιμονής, διάρκειας, συνέχειας και προ πάντων της ειλικρίνειας.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
     Επιβάλλεται κατά συνέπεια να ληφθούν άμεσα δραστικά μέτρα, προληπτικά και κατασταλτικά π.χ. αραιώσεις αλλοδαπών προς αποφυγήν «γκετοποίησης» αυτών,  επαναπροωθήσεις-απελάσεις εντατικής μορφής, απαγόρευση μαζικών εγκαταστάσεων στα μεγάλα αστικά κέντρα ή σε ευαίσθητες παραμεθόριες περιοχές μας κ.λ.π.
     Να γίνει πλήρης εφαρμογή στην πράξη, των εμπειριών που αποκτήθηκαν από την ασφαλή τέλεση των Ο.Α. 2004 από ολόκληρο τον κρατικό μηχανισμό και τις διωκτικές Αρχές, ειδικότερα όσον αφορά την πρόληψη του εγκλήματος και της τρομοκρατίας και της κτηθείσης τεχνογνωσίας από την χρήση των πολυδάπανων και πλέον συγχρόνων συστημάτων ασφαλείας και λοιπού τεχνολογικού εξοπλισμού.
     Να εντατικοποιηθούν οι έλεγχοι στην χώρα για την ανακάλυψη και κατάσχεση του κυκλοφορούντος παρανόμου οπλισμού των Αλβανών και των λοιπών αλλοδαπών εν γένει. Επίσης το ίδιο και στα σύνορα προς αποτροπήν εισόδου λαθρομεταναστών και ανεπιθύμητων ατόμων και λαθραίας εισαγωγής όπλων, ναρκωτικών, εκρηκτικών και λοιπών προϊόντων εγκλήματος π.χ. πλαστών χαρτονομισμάτων κ.λ.π.
     Να τροποποιηθεί επί το αυστηρότερον η ισχύουσα νομοθεσία που αφορά το οργανωμένο έγκλημα γύρω από τα σχετικά επί μέρους θέματα της εγκληματικότητας των αλλοδαπών με στόχο την επιτάχυνση εφαρμογής του δικαίου και απονομής της δικαιοσύνης και την θέσπιση αυστηροτέρων ποινικών κυρώσεων, παρεπομένων ποινών και λοιπών διοικητικών κυρώσεων.
     Να θεσπιστεί μηχανισμός παρακολουθήσεως και ελέγχου των πράξεων, των προξενείων εξωτερικού και των ιδρυομένων γραφείων ευρέσεως εργασίας για την αποτροπή των «αμαρτημάτων» του παρελθόντος, σχετικά με τις θεωρήσεις εισόδου Αλβανών και λοιπών αλλοδαπών στην ελληνική επικράτεια (παραποιήσεις εγγράφων, πλαστά διαβατήρια, χρηματισμοί υπαλλήλων κ.λ.π.).
ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ
     Εξ αιτίας των απειλών που εκτενώς περιεγράφησαν, τον μέλλον της ανθρωπότητας, αλλά και της χώρας μας, διαγράφεται ζοφερό. Το πληροφοριακό και εν γένει ενδιαφέρον της Ελλάδας, σύμφωνα με δημοσιοποιημένες θέσεις της Ελληνικής Αστυνομίας, εστιάζεται στην τρομοκρατία, στο οργανωμένο έγκλημα, στη δράση των διεθνών ομάδων ακτιβισμού κατά της παγκοσμιοποίησης ή άλλων οργανωμένων μορφών κινητοποιήσεων, στην αντιμετώπιση της διασυνοριακής εγκληματικότητας, διακίνησης ναρκωτικών, όπλων, εμπορίας ανθρώπων, της σεξουαλικής εκμετάλλευσης γυναικών και ανηλίκων και στην κατά τόπους έξαρση της λαθρομετανάστευσης.
     Το παρήγορο και ενθαρρυντικό στην περίπτωση είναι, ότι η διεθνής κοινότητα αντέδρασε θετικά μπροστά στις «Ασύμμετρες Απειλές» που περιλαμβάνουν και τα ανωτέρω εγκλήματα στην πλειονότητά τους. Για την αντιμετώπισή τους οι μηχανισμοί έγιναν πιο ισχυροί και κατά τρόπο συλλογικό εκδηλούμενοι, δεδομένου ότι ευαισθητοποιήθηκαν και συστρατεύθηκαν κράτη, ενισχύθηκαν τα συστήματα πρόληψης και αποτροπής και αναπτύχθηκαν διεθνείς συνεργασίες που αποτελούν ισχυρό σύμμαχο για την Παγκόσμια Ασφάλεια. Η επιτευχθείσα διεθνής συνεργασία και η σύγκλιση των λαών και των κυβερνήσεων, πέρα και πάνω από αντιθέσεις και ανταγωνισμούς, θα αποτελέσει μια ισχυρότατη ασπίδα ασφαλείας για την παγκόσμια κοινότητα και για την Ελλάδα ειδικότερα.
Source : ΕΛΕΣΜΕ