Μιά ανεπανάληπτη γεωπολιτική συγκυρία για την Κύπρο

της Ελίνας Γαληνού
Οι προσπάθειες της Αγκυρας να εμπλέξει την λύση του κυπριακού με την έναρξη της γεώτρησης από την εταιρεία Noble Energy, προς το παρόν απέτυχαν όπως έδειξε η θέση της Ουάσιγκτων. Η γεώτρηση αναμένεται να ξεκινήσει σύντομα και οι προσδοκίες είναι μεγάλες καθώς το εγχείρημα εκτιμάται εξαιρετικά ωφέλιμο για την Κύπρο, το Ισραήλ και τους στρατηγικούς εταίρους τους, υπό την υποστήριξη των ΗΠΑ, της ΕΕ και της Ρωσίας.
Ισως ο εντοπισμός του κοιτάσματος φυσικού αερίου που υπολογίζεται πολύ προσοδοφόρο, να μοιάζει θεόσταλτο για την Κύπρο σ΄αυτήν την κρίσιμη καμπή της ιστορίας της...
Ομως η Τουρκία η οποία είναι έξω φρενών από τη στιγμή που το Ισραήλ με την Κύπρο θέσπισαν την κοινή ΑΟΖ, ίσως αγριέψει περισσότερο τώρα. Παρ΄ όλα αυτά, οι αποφάσεις των μεγάλων δυνάμεων δεν την ευνοούν σ΄αυτή τη φάση για το συγκεκριμένο θέμα. Και όλα δείχνουν να πηγαίνουν καλά, αλλά ...υπάρχει και μια εκκρεμότητα. Ο κύκλος συνομιλιών μεταξύ τ/κ και ε/κ δεν έχει ολοκληρωθεί και ο ΟΗΕ,.. έσπευσε να το υπενθυμίζει ως "δεοντολογία", προς την ελληνική και κατεχόμενη Κύπρο. Η υπόμνηση αυτή προκάλεσε έναν σκεπτικισμό στον πρόεδρο Χριστόφια, που μέχρι στιγμής, εμφανίζεται διστακτικός να αγνοήσει το θέμα. Υπάρχει άραγε περίπτωση να αναβληθεί η γεώτρηση (έστω για λίγο) προκειμένου να ολοκληρωθούν οι συνομιλίες μεταξύ του Ερογλου και Χριστόφια; Αν ο ΟΗΕ επιμείνει, προβάλοντας σαν δικαιολογία ότι η μη ολοκλήρωση του κύκλου συνομιλιών τ/κ και ε/κ, μπορεί να εξαγριώσει ανεξέλεγκτα την Τουρκία, δεν αμφιβάλουμε ότι ο Ερογλου θα το ακούσει ασμένως. Και ίσως ο Χριστόφιας φοβάται να επωμιστεί την ευθύνη παράκαμψης αυτού του ζητήματος, το οποίο σύμφωνα με τον ΟΗΕ, θεωρείται "παρατυπία". Ομως, γιατί να ενδώσει ο κ. Χριστόφιας;
Θα μου πείτε, ότι ίσως ο πρόεδρος της ΕΔΚ υπό καθεστώς πίεσης και ευθυνοφοβίας, σκέπτεται ότι μια αναβολή της γεώτρησης για λίγες εβδομάδες, δεν είναι σπουδαίο πράγμα προκειμένου να επιτευχθεί ο κατευνασμός της οργισμένης Τουρκίας και να αποφευχθεί η αντιδεοντολογική συμπεριφορά από την πλευρά της ΕΔΚ..Ομως ήδη δύο χρόνια τώρα, οι δύο πλευρές μέσω συνομιλιών, δεν κατέληξαν πουθενά. Επομένως τι θα προσφέρει στην ουσία της συνεννόησης μια μικρή παράταση, ακόμα; Ο κ. Χριστόφιας, θα έπρεπε να γνωρίζει καλύτερα απ΄όλους πόσο ατελέσφορη υπήρξε αυτή η προσπάθεια μέχρι τώρα και γιατί... Θα πρέπει ακόμα να γνωρίζει καλά, ότι ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες, ιδίως όταν έχεις να κάνεις με την Τουρκία... Αρα μπορεί να δώσει την σχετική απάντηση στον ΟΗΕ, άφοβα και να μην διακινδυνεύσει καμία αναβολή, εφ΄όσον έχει αρκετά ατού με το μέρος του. Πάνω απ΄όλα όμως προέχει το συμφέρον της χώρας που κυβερνάει...

Source : infognomonpolitics.gr

Η άγραφη γενοκτονία

Του Αριστείδη Βικέτου 

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μια από τις μαύρες σελίδες της ιστορίας της σύγχρονης Τουρκίας είναι το «πογκρόμ» γνωστό ως «Σεπτεμβριανά», που εξαπέλυσε ο τουρκικός όχλος, υπό την καθοδήγηση της κυβέρνησης Μεντερές, εναντίον της πολυπληθούς και ευημερούσας ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου 1955, αλλά και στη Σμύρνη. Πογκρόμ (από τη ρωσική λέξη «πογκρόμ», από το ρήμα «γκρομίτ» που σημαίνει «συντρίβω») είναι μια μαζική, αυθόρμητη ή προμελετημένη και οργανωμένη βίαιη επίθεση εναντίον κάποιας συγκεκριμένης εθνικής, θρησκευτικής ή άλλης ομάδας, με ταυτόχρονη καταστροφή του περιβάλλοντός τους (σπίτια, επιχειρήσεις, θρησκευτικοί χώροι, κοκ).

Ήταν η δεύτερη μικρασιατική καταστροφή 33 χρόνια μετά από την πρώτη με πρόσχημα το Κυπριακό. Αποτέλεσμα να αρχίσει τα επόμενα χρόνια με κορύφωση το 1964, με τις απελάσεις, «έξοδος» του ελληνικού στοιχείου (ήταν γύρω στις 100.000 άνθρωποι) και σήμερα έχει συρρικνωθεί δραματικά.
Για τα «Σεπτεμβριανά» η Τουρκία δεν ζήτησε ποτέ συγγνώμη από τους Έλληνες της Πόλης. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια Τούρκοι διανοούμενοι, φοιτητές και άλλοι αναγνωρίζουν πλήρως την ενοχή της Τουρκίας. Η συνεισφορά μελετητών όπως των Ντιλέκ Γκιουβέν, Αϊχάν Ακτάρ, Ριντβάν Ακτάρ κ.λπ. είναι πολύ σπουδαία.

Η αφορμή για το «πογκρόμ» κατά του Ελληνισμού της Πόλης δόθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου, με την έκρηξη ενός αυτοσχέδιου μηχανισμού στο Τουρκικό Προξενείο της Θεσσαλονίκης, το οποίο στεγαζόταν και στεγάζεται μέχρι σήμερα στο σπίτι όπου γεννήθηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ, ο ιδρυτής του σύγχρονου τουρκικού κράτους. Ως δράστης συνελήφθη από τις ελληνικές αρχές ο Οκτάι Εγκίν, ένας μουσουλμάνος σπουδαστής από την Κομοτηνή, που αργότερα περιεβλήθη το φωτοστέφανο του ήρωα.

Τιμήθηκε στην Τουρκία και διορίστηκε κυβερνήτης σε επαρχία. Χρόνια αργότερα σε μία συνέντευξή του στην «Ελευθεροτυπία» αρνήθηκε οποιαδήποτε σχέση με το συμβάν και θεώρησε τον εαυτό του θύμα των ελληνικών Αρχών. Άνδρες και γυναίκες βιάστηκαν και σύμφωνα με τη μαρτυρία του γνωστού Τούρκου συγγραφέα Αζίζ Νεσίν, πολλοί ιερείς εξαναγκάστηκαν να υποστούν περιτομή.

Στα τραγικά εκείνα γεγονότα καθοριστικό ρόλο έπαιξε η Βρετανία για να εμποδίσει την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Η Βρετανία, όπως φάνηκε στη συνέχεια, βοήθησε στη διασπορά ψευδών ειδήσεων το καλοκαίρι του 1955 δίνοντας χείρα βοηθείας στην Τουρκία η οποία έψαχνε αφορμή για να ξυπνήσει την εθνική συνείδηση των Τούρκων οι οποίοι είχαν βυθιστεί σε οικονομική κρίση.

Η βρετανική διπλωματία, με μια μοναδική τέχνη, εξάπτει τον τουρκικό φανατισμό, διεγείρει τον μόνιμα υποβόσκοντα σοβινισμό και οδηγεί κυβέρνηση και αντιπολίτευση σε μια ανθελληνική υστερία.Η Τουρκία, πάντα με τη βρετανική καθοδήγηση, πλημμυρίζει με τις οργανώσεις «Η Κύπρος είναι τουρκική» και ο αρχηγός της οργάνωσης Χικμέτ Μπιλ, δημοσιογράφος της « Χουριέτ», αναδεικνύεται σε έναν καταπληκτικό έμπορο του φανατισμού και του κιτρινισμού.

Η εφημερίδα από 11.000 φύλλα κυκλοφορία που είχε, όταν πρωτοκυκλοφόρησε το 1948, ξετινάχτηκε με μια πύρινη ανθελληνική αρθρογραφία, στις 600.000 φύλλα ημερησίως! Το παράδειγμα, όπως ήταν φυσικό, ακολούθησαν και οι υπόλοιπες τουρκικές εφημερίδες που ξεπερνούσαν η μια την άλλη σε παραπληροφόρηση και ανθελληνικές υπερβολές, με αποτέλεσμα να χτίζεται σταδιακά στις λαϊκές μάζες ένα έντονο ανθελληνικό μένος. Ο Έλληνας ομογενής βουλευτής Χατζόπουλος, στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση, είχε καταγγείλει ανοιχτά τα γεγονότα κατηγορώντας ως ηθικούς αυτουργούς την κυβέρνηση, τις μυστικές υπηρεσίες καθώς και διάφορους παράγοντες της τότε πολιτικής (αλλά και οικονομικής) ζωής της Τουρκίας. Ο Πατριάρχης Αθηναγόρας, ο τραγικός πνευματικός ηγέτης που έσυρε τον βαρύ σταυρό του μαρτυρίου, προσπαθεί να εμψυχώσει όλους όσοι έχασαν το θάρρος και είναι έτοιμοι να φύγουν: «Είδατε τα κόκαλα; Ξεθάφτηκαν για να σας μιλήσουν, για να σας πουν το χρέος που έχετε να μείνετε σε τούτη τη γη που γεννήθηκαν οι πατέρες σας, οι πατέρες των πατέρων σας, εσείς, τα παιδιά σας». Μάταια όμως. Η μοίρα του Πολίτικου Ελληνισμού είναι πολύ σκληρή… Ο φωτογράφος των Σεπτεμβριανών Οι μαρτυρίες είναι πολλές, αλλά η πιο δυνατή είναι οι φωτογραφίες - μια φωτογραφία χίλιες λέξεις- του Κωνσταντινουπολίτη φωτορεπόρτερ , μακαρίτη σήμερα Δημήτρη Καλούμενου, ο οποίος αποτύπωσε με μια «Laika» όλη τη βαρβαρότητα και θηριωδία κατά των Ελλήνων της Πόλης.

Ο Καλούμενος την εποχή εκείνη ήταν δημοσιογράφος, ανταποκριτής του «Έθνους» και της «Μακεδονίας» και φωτογράφος του Πατριαρχείου από το 1940. ¨Εφυγε από τη ζωή στα 94 χρόνια του στην Αθήνα παραμονές της μαύρης επετείου των Σεπτεμβριανών.Ένα χρόνο πριν έδωσε εκτενή συνέντευξη στον επίσης Κωνσταντινουπολίτη δημοσιογράφο και φωτορεπόρτερ Νίκο Μαγγίνα με τον οποίο συνδεόταν στενά.

Ο Ν. Μαγγίνας επεσήμανε στον «Φ» ότι οι φωτογραφίες του Καλούμενου είναι μοναδικές και έχουν μεγάλη ιστορική σημασία και αξία γιατί από τουρκικής πλευράς δεν δόθηκαν ποτέ φωτογραφίες από τους βανδαλισμούς στις εκκλησίες και στα κοιμητήριά μας.

Μας μίλησε, λέει ο Μαγγίνας, χωρίς όμως, δυστυχώς, να μας βλέπει, καθώς το οπτικό του νεύρο τον είχε «εγκαταλείψει».

Παραθέτουμε ορισμένα σημεία από εκείνη τη συνέντευξη: «Η όλη ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη εναντίον των Ελλήνων, ότι κάτι θα συμβεί. Βρισκόμουν στις 5 το απόγευμα στον Τοπχανά, κοντά στην προκυμαία του Γαλατά. Εκεί, στον δρόμο που ανεβαίνει προς τα Ιταλικά Νοσοκομεία, βλέπω στρατιωτικά αυτοκίνητα και φορτηγά. Βλέπω να βγαίνουν άνθρωποι από μέσα, άλλοι με στρατιωτικά και άλλοι με πολιτικά. Ήταν στρατιώτες που βγάζαν τα στρατιωτικά και φορούσαν πολιτικά. Ένα άλλο καμιόνι (στρατιωτικό φορτηγό) ήταν γεμάτο λοστούς, σίδερα καταστροφής, διαρρήξεως κ.λπ. Και στον καθέναν έδιναν από ένα και τους έλεγαν: «Θα πάτε στο Ταξίμ και εκεί θα σας πουν τι θα κάνετε».

Αμέσως μετά πηγαίνω στην εκκλησία της Αγίας Τριάδος στο Σταυροδρόμι. Την κατέστρεψαν την Αγία Τριάδα. Πιάσαν, βάλανε φωτιά, έβαλαν και δυναμίτιδα με σκοπό να την ανατινάξουν. Επειδή, όμως, είναι πολύ μεγάλη η εκκλησία, ο αέρας διαλύθηκε. Κατέστρεψαν ό,τι βρήκαν μέσα στο ναό. Τη φωτογράφισα την άλλη μέρα. Εκείνη την ώρα, την ώρα που καταστρέφανε, δεν μπόρεσα να μπω κι εγώ, παρά μόνο παρακολουθούσα απ’ έξω. Στη συνέχεια περνώ δίπλα και βλέπω το Ζάππειο κατεστραμμένο. Κατέβασαν το άγαλμα του Ζάππα και έστησαν τη φωτογραφία του Κεμάλ Ατατούρκ, ως σύμβολο νίκης....

Πήγα στην Ευαγγελίστρια, ανέβηκα στα Ταταύλα, στον Άγιο Δημήτριο, από εκεί στο Σισλί, στο Κοιμητήριο, παντού συντρίμμια και καταστροφές. Έφθασα στα Θεραπειά, όπου είχαν κάψει τη Μητρόπολη. Κατόπιν πήγα στο Μπουγιούκδερε, πήρα τον πεθερό μου και τον κατέβασα στο Ταξίμ, στην κόρη του. Κι από εκεί πήρα την κατηφόρα από το Κεντρικό και κατέβηκα στο προξενείο, το οποίο ήταν περικυκλωμένο από τανκς και στρατιώτες, για να μην το χτυπήσουν.

«Πήγα και στο Μοναστήρι του Βαλουκλή που το έκαψαν, πήγα και στα Νοσοκομεία του Βαλουκλή.
Έβγαλα φωτογραφίες τον επίσκοπο Παμφίλου Γεράσιμο και τον ιερέα Επιφάνιο, που ’θελαν να του τρυπήσουν τα χέρια…Εκεί, στα Υψωμαθειά, κοντά στο Γιεντίκουλε, ρωτώ ένα στρατιώτη: «Τι γίνεται εδώ;» Κι αυτός μου είπε: «Τι να κάνω εφέντιμ, κάθομαι και περιμένω. Εχθές με είχανε με ρούχα (πολιτικά) και έσπαγα, σήμερα με βάλανε να περιμένω»…. Όλα ήταν προδιαγεγραμμένα στην εντέλεια. Τα γνώριζαν όλα οι Άγγλοι και οι Τούρκοι. Την άλλη μέρα, 8 Σεπτεμβρίου, ήρθε ο δημοσιογράφος Γ. Καράγιωργας από την Αθήνα, ως εκπρόσωπος του «Έθνους», του οποίου ήμουν ανταποκριτής. Πήγαμε μαζί στο Ζάππειο Λύκειο και στα Κοιμητήρια. Εκεί, στο νεκροταφείο του Σισλί, την ώρα που έβγαζα φωτογραφίες και τα φιλμ τα έδινα στον Γιώργο, με συνέλαβαν αστυνομικοί και στρατιωτικοί και έκαναν έλεγχο σε αυτά που φωτογράφισα (την άλλη μέρα οι Αρχές μάζεψαν όλες τις τουρκικές εφημερίδες, γιατί είχαν φωτογραφίες). Με πήγαν στο Στρατοδικείο, στο Ηarbiye. Με κράτησαν μία ώρα. Είπα ότι είμαι ανταποκριτής. Με έστειλαν στο 1ο Τμήμα της Διευθύνσεως Ασφαλείας. Εκεί με ανέκριναν για τις φωτογραφίες. Είπα ότι είμαι φωτογράφος του Πατριαρχείου. Ήθελαν να μου κρατήσουν τις μηχανές. Τελικά τις άφησαν. Στις 16 Ιουνίου 1957 που με συνέλαβε η Αστυνομία, με κακοποίησαν επί 56 ώρες».

Μετά τη σύλληψή του Καλούμενου ακολούθησε η απέλασή του στην Ελλάδα.Οι φωτογραφίες δημοσιεύτηκαν στο αθηναϊκό ΕΘΝΟΣ της εποχής και προκάλεσαν σάλο στο πανελλήνιο και στη διεθνή κοινή γνώμη. Αν δεν υπήρχε ο Καλούμενος και ο Καράγιωργας, η τραγική πραγματικότητα θα είχε θαφτεί μαζί με τους Έλληνες που έχασαν τη ζωή τους. Η αλήθεια θα είχε βιαστεί, όπως οι κοπέλες της Πόλης που βρέθηκαν στον δρόμο του καθοδηγούμενου όχλου.


«Η εικόνα που βλέπαμε ήταν μια ανείπωτη τραγωδία»
Ο πατήρ Γεώργιος Τσέτσης, μέγας πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ήταν το 1955 σπουδαστής στη Χάλκη. Το πατρικό του σπίτι βρίσκεται στο Πικρίδιον, σημερινό Χάσκιοϊ στον Κεράτιο Κόλπο απέναντι από το Φανάρι. Για τα «Σεπτεμβριανά» θυμάται: «Την ημέρα εκείνη μαζί με συμφοιτητές είχαμε πάει στην Ίμβρο. Στην επιστροφή με το πλοίο πήραμε μια πρόγευση των «γενομένων», μόλις άραξε το πλοίο στον Τοπχανά και αντικρίσαμε τα πρώτα κατεστραμμένα ρωμαίικα καταστήματα του Γαλατά και του Καρακϊοί. Η εικόνα που βλέπαμε ήταν μια ανείπωτη τραγωδία».

«Η μόνη πραγματική βοήθεια καί παρηγοριά την οποία είχε λάβει το Οικουμενικό Πατριαρχείο μετά τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου του 1955, ήταν εκείνη που προήλθε εκ μέρους του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών» (ΠΣΕ) σημειώνει και επισημαίνει: «Η φωνή την οποία ήγειρε το ΠΣΕ, ήταν η μόνη δυναμική διαμαρτυρία κατά των αδιανόητων και βάρβαρων εκείνων γεγονότων που σημειώθηκαν στην Πόλη. Είναι ευχής έργον που η στεντόρεια υποστήριξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου εκ μέρους του ΠΣΕ συνεχίσθηκε με ευτολμία. Διότι χωρίς τη θαρραλέα κινητοποίηση του οργανισμού αυτού, το Πατριαρχείο θα αναγκαζόταν ενδεχομένως να εγκαταλείψει την Πόλη, και τούτο παρά τις σαφείς ρήτρες της Συνθήκης της Λωζάννης».

Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΓΚΡΟΜ
Το Πογκρόμ κατά του Ελληνισμού της Πόλης προκάλεσε:
?Τον θάνατο 16 Ελλήνων και τον τραυματισμό 32 ?Τον θάνατο ενός Αρμένιου ?Τον βιασμό 12 Ελληνίδων ?Τον βιασμό αδιευκρίνιστου αριθμού ανδρών (εξαναγκάστηκαν να υποστούν περιτομή)
Την καταστροφή: ?4.348 εμπορικών καταστημάτων ?110 ξενοδοχείων ?27 φαρμακείων ?23 σχολείων ?21 εργοστασίων ?73 εκκλησιών ?Περίπου 1000 κατοικιών, όλα ελληνικής ιδιοκτησίας.
Το οικονομικό κόστος των ζημιών ανήλθε σε 150 εκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με διεθνείς οργανισμούς, ενώ η ελληνική κυβέρνηση τις υπολόγισε σε 500.000.000 δολάρια.


Από την Κωνσταντινούπολη στη Λεμεσό
Η ΚΥΡΙΑΙουλία Παπά Περικλέους από την Πόλη η οποία εδώ και δεκαετίες ζει στη Λεμεσό, αφηγείται στον «Φ»: «Θυμάμαι πολύ έντονα τη μέρα που ο τουρκικός όχλος μπήκε στο σπίτι μας στο Μακριχώρι (Μπακιρκϊοί). Κρατούσαν λοστούς και φαλτσέτες. Ήμουν στο κρεβάτι εκείνη την ώρα. Έσκιζαν με τις φαλτσέτες τα στρώματα και ροίμαζαν ό,τι υπήρχε στο σπίτι και το πετούσαν στους δρόμους. Δεν άφησαν τίποτε όρθιο στο σπίτι μας. Από μια άποψη ήμασταν τυχεροί , γιατί στο διπλανό σπίτι ήθελαν να βάλουν φωτιά. Επενέβησαν οι Τούρκοι γείτονες και τους σταμάτησαν. Μέρες πριν βλέπαμε διάφορες ύποπτες κινήσεις. Η γιαγιά μου, που είχε ζήσει τον πόλεμο του 1914 και τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, τα έβλεπε αυτά και έλεγε κάτι μας ετοιμάζουν οι Εγγλέζοι. Εκ των υστέρων αποδείχθηκε ότι είχε δίκιο. Με τους Τούρκους γείτονές μας είχαμε πολύ καλές σχέσεις. Ένα γειτονόπουλο, που έκανε θητεία στον στρατό, έβαλε τη στολή του και ήρθε στο σπίτι και με πήρε για να με προστατεύσει».

Η κυρία Ιουλία ήταν ορφανή από μάνα και πατέρα, ζούσε με τη γιαγιά και τη θεία της. Έφυγε από την Πόλη το 1962, όταν τελείωσε το γυμνάσιο. Επέστρεφε όμως συχνά για επίσκεψη στη γιαγιά της. Το ’71, όταν πέθανε η γιαγιά μου, ήμουν παντρεμένη με Κύπριο και πήγα στην Πόλη από την Κύπρο, όπου είχα εγκατασταθεί από το 1969, μας είπε και πρόσθεσε:

«Το σπίτι μας υπάρχει και είναι διατηρητέο, αλλά το έχουν κάνει αποθήκη. Τα τελευταία χρόνια πηγαίνω στην Πόλη κάθε χρόνο. Πέρσι ήταν ανοικτό. Με είδε ο Τούρκος, στην αρχή με καλοδέχτηκε. Όταν του είπα ότι είναι το σπίτι μου, μούτρωσε».

Τι αισθάνεστε μετά από τόσα χρόνια, τη ρωτήσαμε. «Πως θέλω να ζήσω στην Πόλη και πάλι», απάντησε και τα μάτια της γέμισαν δάκρυα.
Source : ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Αναστρέψιμη η πορεία της Ελλάδας

Τεκμηριωμένες προτάσεις για την επαναφορά της ελληνικής οικονομίας σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και αύξηση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος κατά 50 δισ. ευρώ σε βάθος δεκαετίας, διατυπώνει μελέτη που εκπόνησε η εταιρεία McKinsey & Company με πρωτοβουλία του ΣΕΒ, σε συνεργασία με την Ελληνική Ενωση Τραπεζών και την Τράπεζα της Ελλάδος. Η μελέτη «Η Ελλάδα 10 χρόνια μπροστά» μέρος της οποίας προδημοσιεύουν «ΤΑ ΝΕΑ» θα παρουσιαστεί μεθαύριο Δευτέρα σε ειδική εκδήλωση στο Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος». Σύμφωνα με τον Πρόεδρο του ΣΕΒ Δημήτρη Δασκαλόπουλο, η πρόταση της McKinsey & Co «συνιστά ένα πλάνο δράσης εθνική πνοής και καλύπτει ένα κενό της αναπτυξιακής μας πολιτικής». Μάλιστα, ο ΣΕΒ παρουσίασε στις αρχές της εβδομάδας την έκθεση και στους επικεφαλής της τρόικας, οι οποίοι είδαν με ενδιαφέρον τις προτεινόμενες παρεμβάσεις και παραδέχθηκαν πως απαντούν σε θέματα αναπτυξιακού χαρακτήρα που αντιμετωπίζει η χώρα.

Συλλέγοντας για διάστημα δύο ετών στοιχεία από πλήθος πηγών και φορέων και σε στενή συνεργασία με τα υπουργεία Οικονομικών, Ανάπτυξης, Ενέργειας και Πολιτισμού και Τουρισμού, η McKinsey & Co συνέταξε έκθεση που ξεπερνά τις 500 σελίδες και στην οποία εμπεριέχονται πρακτικές προδιαγραφές για μία «αναπτυξιακή αναγέννηση» της Ελλάδας. Η μελέτη που περιλαμβάνει πάνω από 100 συγκεκριμένες και τεκμηριωμένες προτάσεις για την ανάπτυξη, εξετάζει όλους τους κλάδους της οικονομίας και αναδεικνύει εκείνους που στις δύο επόμενες πενταετίες θα μπορούσαν να δημιουργήσουν τη μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία και τις περισσότερες θέσεις εργασίας.

Στην έκθεση υπογραμμίζεται πως η Ελλάδα αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα παραγωγής και χαμηλής συμμετοχής του εργατικού δυναμικού και πως τα πραγματικά διαρθρωτικά ελλείμματα της χώρας είναι οι χαμηλές αποδόσεις και η χαμηλή παραγωγή σε σχέση με τη συνεισφορά των εργαζομένων. Αρνητική διαπίστωση της μελέτης είναι ότι κανένα υπουργείο δεν είχε να επιδείξει αναπτυξιακό σχέδιο σε ορίζοντα τριετίας ή πενταετίας. Η McKinsey θεωρεί πως για να αναταχθεί άμεσα η οικονομία πρέπει να εκλείψουν το γραφειοκρατικό σύστημα θεσμών, η δύσκαμπτη αγορά εργασίας, το μεγάλο μέγεθος του δημόσιου τομέα, το βραδυκίνητο δικαστικό σύστημα και η μεγάλης έκτασης φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή.

Ο διεθνούς κύρους μελετητικός οργανισμός McKinsey & Co αποδεικνύει πως με την πλήρη απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, το άνοιγμα επαγγελμάτων και υπηρεσιών, τη διαμόρφωση ειδικών φορολογικών καθεστώτων και τη χορήγηση κινήτρων σε συγκεκριμένους παραγωγικούς κλάδους, η Ελλάδα μπορεί τη δεκαετία 2011-2020 να πετύχει μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης πάνω από 3%, διπλάσιο από αυτόν που θεωρείται εφικτός σήμερα. Μπορεί δε σε βάθος δεκαετίας να δημιουργηθεί ακαθάριστη προστιθέμενη αξία 50 δισ. ευρώ! Μάλιστα, τα 25 δισ. ευρώ θα μπορούσαν να προστεθούν στο ετήσιο ΑΕΠ μόνο από 5 βασικούς κλάδους της οικονομίας εντός των επομένων 5 ετών.

Αυτό δείχνει πως η διεθνής εταιρεία θεωρεί αναστρέψιμη την υφεσιακή κατάσταση που βιώνει η χώρα και υπό την προοπτική - προϋπόθεση της ανάπτυξης περιγράφει ως διαχειρίσιμο το μέγεθος του χρέους.

Σε επίπεδο απασχόλησης οι αναλυτές της McKinsey & Co θεωρούν πως με την καθιέρωση ευέλικτων όρων εργασίας σε συνδυασμό με παραγωγικές επενδύσεις στους τομείς της ενέργειας, του τουρισμού, της βιομηχανίας, του λιανεμπορίου και της γεωργίας μπορούν να δημιουργηθούν περισσότερες από 500.000 νέες θέσεις εργασίας. Οπως αναφέρεται στην έκθεση, η βιομηχανία καλύπτει το 8% της παραγωγής και το 11% της απασχόλησης και μπορεί να αναπτυχθεί με ταχείς ρυθμούς βασισμένη στη ζήτηση των άλλων κλάδων παραγωγής.

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι από τα 18 δισ. ευρώ που είναι η πρόσθετη παραγωγή που μπορεί να προκύψει από τον τουριστικό τομέα, σχεδόν τα 3 δισ. ευρώ. αφορούν τη βιομηχανία (ελαφρά και βαριά). Επίσης, η μελέτη εντοπίζει οκτώ κλάδους που θεωρούνται ως αναδυόμενοι και έχουν τη δυνατότητα να καταγράψουν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης στο μέλλον, μεταξύ των οποίων οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, οι υδατοκαλλιέργειες κ.ά.

Ειδικά στο σκέλος της απασχόλησης, στη μελέτη αναφέρεται πως μόλις δύο στους τρεις Ελληνες που βρίσκονται σε παραγωγική ηλικία συμμετέχουν στην αγορά εργασίας. Προκειμένου να καλυφθεί αυτό το κενό, όσοι έχουν εργασία εργάζονται πολύ περισσότερες ώρες από τον μέσο όρο στην ΕΕ ή και τον ΟΟΣΑ. Στο πλαίσιο αυτό η McKinsey προτείνει τη χορήγηση ελκυστικών επιλογών μερικής απασχόλησης και κίνητρα ώστε μητέρες και νέοι σε ηλικία εργαζόμενοι να μετέχουν απρόσκοπτα στην παραγωγική διαδικασία.

Η ομάδα αναλυτών της McKinsey & Company προτείνει ένα νέο Εθνικό Μοντέλο Ανάπτυξης που περιλαμβάνει στρατηγικές που αξιοποιούν τα υφιστάμενα παραγωγικά μέσα και δημιουργούν ένα περιβάλλον φιλικό προς την επιχειρηματικότητα. Μάλιστα, υπαγορεύει τρόπους μέσω των οποίων θα μπορούσε να διευρυνθεί η φορολογική βάση και ταυτόχρονα να υπάρξει μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος κατά 3% του ΑΕΠ (κατά 7 δισ. ευρώ) με παράλληλη έκρηξη των εξαγωγών.

Source : TA NEA

Παίζοντας χρηματιστηριακά με ανθρώπινες ζωές

Speculating with Lives

By Horand Knaup, Michaela Schiessl and Anne Seith

In recent years, the financial markets have discovered the huge opportunities presented by agricultural commodities. The consequences are devastating, as speculators drive up food prices and plunge millions of people into poverty. But investors care little about the effects of their deals in the real world.
The room in which the world’s food is distributed looks everything but appetizing. Bits of paper and disposable cups litter the trading floor at the Chicago Board of Trade (CBOT). Sweaty men in bright yellow, blue or red jackets walk around, seemingly oblivious of the debris beneath their feet, waving their hands, shouting and scrapping over futures contracts for soybeans, pork bellies or wheat.
Here, in the trading room of the world’s largest commodity futures exchange, decisions are made about the prices of food — and, by extension, the fates of millions of people. Those decisions affect both hunger on the planet and the wealth of individual investors.
For Alan Knuckman, there is hardly a nicer place than the CBOT trading floor. “This is capitalism in its purest form,” the commodities expert raves. “This is where millionaires are made.” The 42-year-old’s face shines with a boyish glow — perhaps because he has never stopped playing.
Knuckman arrived here 27 years ago, and quickly advanced from his first job as a runner in the trading room to a trader. He worked for brokerage firms, soon established his own firm and is now an analyst with Agora Financials, a consulting firm specializing in commodities investments. He also writes a newsletter that offers investment tips. “I trade in anything you can get in and out of quickly,” he says candidly. “I’m here to make money.”

‘I Believe in the Market’

How he makes money doesn’t make any difference to Knuckman. He draws no distinctions among commodities like petroleum, silver or food products. “I don’t believe in politics,” he says. “I believe in the market, and the market is always right.”

How does he feel about exploding food prices? For Knuckman, they are purely a reflection of supply and demand. And speculators? They’re good for the market, because they predict developments early on. Is there excessive speculation? “I don’t see it.”
It’s a surprising comment. Never before has so much cash flowed into financial transactions involving agricultural commodities. In the last quarter of 2010 alone, the amount of money invested in these commodities tripled compared with the previous quarter. There has been a lot of money in the market since the countries of the world tried to overcome the financial crisis with massive economic stimulus programs and bailout packages.
Agricultural commodities attract investors who are no more interested in grain than they were previously in dot-com companies or subprime mortgages. They range from giant pension funds to small private investors searching for new, safer investment options.
Satisfying the Demand
The large index and agriculture funds now being offered by the banks seem to have come along just at the right time to satisfy this demand. All of a sudden, the world’s food supplies have become a tradable commodity, as easy to handle as stocks.
The downside is that food prices are rising in parallel to the ravenous demand for agricultural securities. In March, the Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO) reported new record high prices, which even surpassed the prices during the last major food crisis in 2008. According to the FAO’s Food Price Index, overall food costs rose by 39 percent within one year. Grain prices went up by 71 percent, as did prices for cooking oil and fat. The index had reached 234 points in July, only four points below its all-time high in February.
“The age of cheap food is over,” predicts Knuckman, noting that this can’t be such a bad thing for US citizens. “Most Americans eat too much, anyway.”
For his fellow Americans, who spend 13 percent of their disposable income on food, the price hike may be an annoyance. But for the world’s poor, who are forced to spend 70 percent of their meager budgets on food, it’s life-threatening.
Since last June alone, higher food prices have driven another 44 million people below the poverty line, reports the World Bank. These are people who must survive on less than $1.25 (€0.87) a day. More than a billion people are starving worldwide. The current famine in the Horn of Africa is not only the result of drought, civil war and corrupt officials, but is also caused by prohibitively high food prices.
‘Side Effects’
Knuckman refers to the fact that the poorest of the poor can no longer pay for their food as “undesirable side effects of the market.” Halima Abubakar, a 25-year-old Kenyan woman, is experiencing these supposed side effects at first hand.
She is sitting in her corrugated metal hut in Kibera, Nairobi’s biggest slum, wondering what to put on the table this evening for her husband and their two children. Until now, the Abubakars were among the higher earners in Kibera. The family managed to feed itself adequately with the monthly salary of €150 that Halima’s husband earns as a prison guard.
But that has suddenly become difficult. The price of corn meal, the most important food staple in Kenya, is now at a record high after increasing by more than 100 percent in only five months. Potato prices went up by a third, milk is also more expensive, and so are vegetables.
Abubakar doesn’t know why this is the case. She only knows that she suddenly has to pay close attention to how she spends the family’s meager daily food budget of about 300 shillings (€2.30). Her first step was to switch to a cheaper brand of corn meal. It doesn’t taste of much, but at least it fills one’s stomach. She sometimes goes without her own lunch so that her children can have enough to eat.
List of Possible Reasons
“More poor people are suffering and more people could become poor because of high and volatile food prices,” World Bank President Robert Zoellick said in April, describing the brutal effects of price increases on consumers in developing countries. The problem has many experts deeply concerned. The probable reasons for the price explosions are cited again and again at meetings and conferences. They include:

• Climate change, which leads to droughts, floods and storm, and thus to crop failures;
• The cultivation of biofuels, which takes valuable farmland out of food production;
• The global population, which is growing too fast for agricultural production to keep up;
• The emerging economies China and India, whose citizens are consuming greater quantities of higher quality food;
• The rising price of oil, which makes it more expensive to produce and ship food products;
• The rise in meat consumption, which means that more grain is needed for animal feed;
• Decades of neglecting agriculture, especially in hunger-prone regions.

All of these factors sound logical and plausible, and some undoubtedly contribute to the tense food situation. Yet they are not responsible for the excessive price hikes.
Olivier de Schutter, the United Nations special rapporteur on the right to food, is one of the few who is trying to set the record straight. The production of biofuel and other “supply shocks” — such as crop failures and export bans — were “relatively minor catalysts,” he wrote recently. “But they set off a giant speculative bubble in a strained and desperate global financial environment.” He identifies the true culprits as major investors who, as the financial markets have dried up, have invested heavily in the commodities trade, expanding it beyond all proportion. According to de Schutter, excessive speculation is the primary cause of the price increases. Indeed, closer inspection reveals that the reasons cited to date for the price hikes on food products are somewhat dubious.

• Part 2: Every Bubble Needs a Story
• Part 3: Number of Speculators Will Continue to Grow
• Part 4: ‘It’s the Government’s Responsibility to Feed People’

Source: http://www.spiegel.de/

Εξίσωση θύτη και θύματος από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ

Επειδή πολλοί επικαλούνται τις υπηρεσίες του ΟΗΕ για την επίλυση κρίσεων, το άρθρο είναι κατατοπιστικότατο για το πώς αντιλαμβάνεται ο ΟΗΕ την εφαρμογή της διεθνούς τάξης και ειρήνης.

Ευθύνες τόσο στο Κόσοβο όσο και στη Σερβία επιρρίπτει το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για την επιδείνωση των σχέσεων τους.

Κατά τη διάρκεια συνεδρίασης για την κρίση που ξέσπασε τον περασμένο Ιούλιο στην περιοχή, ο επικεφαλής της πολιτικής αποστολής του οργανισμού στο Κόσοβο (UNMIK), Φαρίντ Ζαρίφ, προειδοποίησε τα μέλη του συμβουλίου ότι η κατάσταση παραμένει έκρυθμη.

Ανέφερε ότι οι επιχειρήσεις της κοσοβάρικης αστυνομίας του Κοσόβου σε περιοχές που κατοικούνται από Σέρβους είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των περιπτώσεων εκφοβισμού τους και επιθέσεων στις περιουσίες τους. Την ίδια όμως στιγμή, πρόσθεσε, η γλώσσα και ο τόνος των μηνυμάτων που προέρχονταν από την Πρίστινα και το Βελιγράδι "ήταν συχνά μηνύματα κυριαρχίας και διχασμού, σπάνια συνεργασίας και ενσωμάτωσης".
http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=305741

Σε εξέλιξη επιχείρηση της Eulex και της KFOR στο Κόσοβο

Επιχείρηση των ειδικών δυνάμεων της αποστολής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Κόσοβο (Eulex) είναι σε εξέλιξη στο βόρειο τμήμα του Κοσόβου, στο δήμο Ζούμπιν Πότοκ και στην περιοχή Ζούπατς, στο πλαίσιο ερευνών για τη διαλεύκανση της δολοφονίας μέλους της ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας του Κοσόβου, στις 26 Ιουλίου.Ο εκπρόσωπος της Eulex Νίκολας Χότον δήλωσε ότι η επιχείρηση πραγματοποιείται με τη στήριξη της ειρηνευτικής δύναμης του ΝΑΤΟ στο Κόσοβο (KFOR) και ότι οι τοπικές αρχές είναι ενήμερες.

«Η επιχείρηση διεξάγεται για να ενισχυθεί το κράτος του νόμου και για να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη οι υπεύθυνοι για το έγκλημα», τόνισε ο εκπρόσωπος της Eulex.Ο κ. Χότον ανέφερε ότι μετά τη λήξη της επιχείρησης θα δημοσιοποιηθούν λεπτομέρειες.
Source : kathimerini.gr

Συνεργασία Τουρκίας - Ιράν για τις εξελίξεις στην Συρία

Του Νίκου Στέλγια

Σύμφωνα με την τουρκική υπηρεσία του κρατικού Ιρανικού πρακτορείου ειδήσεων “Fars”, η Τεχεράνη επέλεξε ένα γεύμα, το οποίο διοργανώθηκε στην Κερύνεια στα πλαίσια της μουσουλμανικής νηστείας του Ραμαζανιού (ιφτάρ), για να στείλει μήνυμα συνεργασίας προς την Άγκυρα.Ο πρέσβης της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν στην Λευκωσία, Αλί Ακμπάρ Ρεζαί εκπροσώπησε την χώρα του σε γεύμα που διοργάνωσε η “Υπηρεσία Θρησκευτικών Υποθέσεων” και η “Προεδρία Βακουφιών της Κύπρου” στο πολυτελές ξενοδοχείο “Cratos Premium”, στην Κερύνεια. Στο συγκεκριμένο γεύμα συμμετείχαν μουσουλμάνοι από διάφορες βαλκανικές και αραβικές χώρες, την   Δυτική Θράκη, την Ρόδο καθώς και την Γάζα.


Στα πλαίσια του γεύματος, η τουρκική Υπηρεσία Θρησκευτικών Υποθέσεων τόνισε ότι βρίσκεται στο πλευρό των Τουρκοκυπρίων.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι, το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων μετέδωσε την είδηση με τον χαρακτηριστικό τίτλο “Το Ιράν υποστήριξε την Τουρκία συμμετέχοντας σε ιφτάρ στην ΤΔΒΚ”. Ακόμη, το πρακτορείο αναφέρθηκε στην Κυπριακή Δημοκρατία χρησιμοποιώντας τον όρο “ρωμαίικος τομέας της Κύπρου”.

Η νέα κίνηση της Τεχεράνης ήρθε σε μια στιγμή που παρατηρείται ένταση στις σχέσεις Τουρκίας – Ιράν εξαιτίας της κρίσης στην Συρία. Τις τελευταίες εβδομάδες, το Ιράν κατηγορεί την Τουρκία με το πρόσχημα της ανάμειξη της στα πολιτικά δρώμενα της γειτονικής χώρας. Χθες, η “Ισλαμική Ένωση Φοιτητών” του Ιράν απέστειλε μια επιστολή στον πρωθυπουργό της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγγίπ Ερντογάν και επισήμανε ότι πίσω από την κρίση στην Συρία βρίσκονται δυνάμεις όπως τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Εξόριστη μεταβατική κυβέρνηση της Συρίας στην Άγκυρα
Σύμφωνα με πληροφορίες της http://www.kathimerini.com.cy/ από την τουρκική πρωτεύουσα, χθες ολοκληρώθηκε η ίδρυση του “Μεταβατικού Συμβουλίου της Συρίας” στην Άγκυρα. Το συμβούλιο ιδρύθηκε με πρότυπο το αντίστοιχο μεταβατικό συμβούλιο της Λιβύης και σύντομα αναμένεται να προχωρήσει στην δημιουργία σχήματος εξόριστης κυβέρνησης.

Οι πρώτες πληροφορίες δείχνουν ότι ηγετικό ρόλο στο νέο συμβούλιο έχει αναλάβει το Κίνημα των Μουσουλμάνων Αδελφών της Συρίας. Ωστόσο, με παρέμβαση της τουρκικής κυβέρνησης στο νέο συμβούλιο συμμετέχουν και προσωπικότητες, οι οποίες δεν ανήκουν στο συγκεκριμένο κίνημα.

Τα πρώτα βήματα για την ίδρυση του εν λόγω συμβουλίου πραγματοποιήθηκαν στην Αττάλεια στις αρχές του καλοκαιριού. Σε συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στην Αττάλεια, στην επιφάνεια ήρθε το ιδεολογικό χάσμα που χωρίζει το Κίνημα των Μουσουλμάνων Αδελφών από τους υποστηρικτές της δημιουργίας ενός κοσμικού, δημοκρατικού καθεστώτος στην Συρία.

Στο νέο μεταβατικό συμβούλιο λαμβάνουν μέρος 94 αντιπολιτευόμενες προσωπικότητες της Συρίας.

Source : http://www.kathimerini.com.cy/

"Ο καιρός γαρ εγγύς " για το φυσικό αέριο της Kύπρου

ΤΟΥ ΓIΩPΓOY ΔEΛAΣTIK
Aγρια πολιτική και διπλωματική διαπάλη μαίνεται στο παρασκήνιο ενόψει της ανακοινωθείσης για την 1η Oκτωβρίου, επέτειο της ανεξαρτησίας της Kύπρου, έναρξης γεωτρήσεων για την ανεύρεση φυσικού αερίου από την αμερικανική εταιρεία Noble Energy σε περιοχή της κυπριακής Aποκλειστικής Oικονομικής Zώνης (AOZ).
H Tουρκία αντιδρά σφοδρότατα στο ενδεχόμενο αυτό και παρ’ όλο που μέχρι στιγμής οι HΠA εμφανίζονται δημοσίως να υποστηρίζουν το δικαίωμα της κυπριακής κυβέρνησης να προχωρήσει σε αυτές τις έρευνες, καθόλου βέβαιο δεν είναι ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν μεθοδεύει εν κρυπτώ την αναβολή για αργότερα των ερευνών ώστε να κατευναστεί προσωρινά η Aγκυρα.

Aνησυχητική ένδειξη προς την κατεύθυνση αυτή συνιστούν πληροφορίες που προέρχονται από τον OHE, βάσει των οποίων ο γ.γ. Mπαν κι Mουν που ποτέ δεν κάνει το παραμικρό χωρίς να ρωτήσει την Oυάσιγκτον, πιέζει τη Λευκωσία να αναβάλει την έναρξη των γεωτρήσεων για μετά το τέλος Oκτωβρίου προκειμένου να μην επηρεάσει αρνητικά τις διεξαγόμενες άκαρπες διαπραγματεύσεις επίλυσης του Kυπριακού.
Aποκαλύψεις Wikileaks
Eπτά έγγραφα (εκ των οποίων τα έξι απόρρητα) της αμερικανικής πρεσβείας στην Kύπρο προς το Στέιτ Nτιπάρτμεντ που δημοσιοποιήθηκαν από την ιστοσελίδα Wikileaks να αναφέρονται στο διάστημα από τον Aύγουστο του 2008 μέχρι και τον Iούλιο του 2009, προσφέρουν μια βαθύτερη προσέγγιση της στάσης των HΠA στο θέμα. «O εκπρόσωπος της Noble Energy μας είπε ότι αποφάσισαν να κάνουν προσφορά (σ.σ. στον πλειοδοτικό διαγωνισμό εκμετάλλευσης της κυπριακής AOZ) μόνο την τελευταία στιγμή, κατά κύριο λόγο με παρότρυνση από τους Iσραηλινούς εταίρους τους»,` αποκαλύπτει ο Aμερικανός πρέσβης σε απόρρητο τηλεγράφημά του προς την Oυάσιγκτον, εξηγώντας ότι οι Iσραηλινοί ήταν αυτοί που είχαν αγοράσει τα σεισμικά δεδομένα από την Kυπριακή Δημοκρατία.
Πρόσθεσε ακόμη ο Aμερικανός πρεσβευτής ότι Iσραηλινοί γεωλόγοι εκτιμούσαν ότι σε κάποιες περιοχές της κυπριακής AOZ ορισμένα κοιτάσματα φυσικού αερίου θα μπορούσαν ίσως να αποδειχθούν οικονομικά εκμεταλλεύσιμα αν συνδέονταν με τα κοιτάσματα της Noble Energy και των ισραηλινών εταιρειών. O πρεσβευτής των HΠA ήταν πάντως πολύ επιφυλακτικός. «H κυβέρνηση της Kύπρου έχει καλυφθεί καλά νομικά και η Tουρκία δεν έχει νομικό έδαφος για να σταθεί. Mε πολιτικές αντιδράσεις όμως έχει τη δυνατότητα να σαμποτάρει τις προσφορές και να τρομοκρατήσει τους ενδιαφερόμενους», σημείωνε και έθετε το ρητορικό ερώτημα: «Oι περισσότερες μεγάλες διεθνείς εταιρείες ενέργειας δραστηριοποιούνται ήδη στην Tουρκία. Γιατί να θέσουν σε κίνδυνο αυτά που έχουν στην Tουρκία για αναπόδεικτα κοιτάσματα στην Kύπρο;» Oντως, καμία μεγάλη πετρελαϊκή εταιρεία δεν ενεπλάκη μέχρι στιγμής στις κυπριακές έρευνες.
Προσεκτικοί οι Bρετανοί
Tα αμερικανικά τηλεγραφήματα βοηθούν στη συνειδητοποίηση των επιπλοκών που παρουσιάζουν για την άσκηση της κυπριακής κυριαρχίας οι αποικιακού τύπου βρετανικές βάσεις στο νησί, οι οποίες ως «κυρίαρχες» διεκδικούν και έχουν σιωπηρά κατοχυρώσει βρετανικά… χωρικά ύδατα και υφαλοκρηπίδα στην Kύπρο!
«Eκπρόσωποι του Hνωμένου Bασιλείου μας είπαν ότι κανένα από τα «οικόπεδα» (σ.σ. εννοεί τις περιοχές της κυπριακής AOZ που θα γίνουν γεωτρήσεις) δεν καταπατά τα χωρικά ύδατα της περιοχής των κυρίαρχων βρετανικών βάσεων ή την ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα», γράφει ο Aμερικανός πρεσβευτής. Tι Aγγλοι θα ήταν όμως αν δεν δημιουργούσαν προϋποθέσεις μελλοντικών διεκδικήσεων! Eίναι «απίθανο» να θέσει η Bρετανία εμπόδια στις κυπριακές γεωτρήσεις, είπε η βρετανική στην αμερικανική πρεσβεία της Λευκωσίας «παρ’ όλο που τεχνικά ορισμένα από τα «οικόπεδα» μπορεί να παραβιάζουν την ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα των κυρίαρχων βρετανικών βάσεων»!
H Kύπρος να παραβιάζει τη… βρετανική υφαλοκρηπίδα στην Kύπρο! Δεν παρέλειψαν βεβαίως οι Aγγλοι να ζητήσουν από την κυπριακή κυβέρνηση οι περιοχές των «οικοπέδων» να απέχουν τουλάχιστον έξι ναυτικά μίλια από την ακτογραμμή των βάσεων, πράγμα που φυσικά τήρησε η κυπριακή κυβέρνηση. Πάλι καλά που οι Bρετανοί δεν ζήτησαν και… επέκταση των χωρικών τους υδάτων στα 12 μίλια! Σίγουρα θα το κάνουν κάποια στιγμή στο μέλλον. Oύτε φυσικά παράτησαν και το θέμα της υφαλοκρηπίδας. Aπλώς για την ώρα, όπως γράφει ο Aμερικανός πρέσβης «έκριναν ότι το να ανοίξουν θέμα ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας θα ήταν πολιτικά επιζήμιο και θα υπονόμευε ακόμη περισσότερο τις βάσεις στην ελληνοτουρκική κοινή γνώμη».
Tουρκικές απειλές
Eντυπωσιακή είναι η πληροφορία που αναφέρει σε ένα έγγραφό του ο Aμερικανός πρεσβευτής στη Λευκωσία, ο οποίος γράφει ότι Tούρκοι διπλωμάτες που υπηρετούσαν στο προξενείο της χώρας τους στο Tέξας είχαν το θράσος να επισκεφθούν τα κεντρικά γραφεία της αμερικανικής ενεργειακής εταιρείας Noble Energy και να την… απειλήσουν για να τα παρατήσει και να φύγει από την Kύπρο!
Προ εικοσαημέρου ο ίδιος ο Tούρκος υπουργός Eξωτερικών Aχμέτ Nταβούτογλου είχε απειλήσει ευθέως την Kύπρο και τη Noble Energy ότι «αν τεθεί θέμα πιο προωθημένων βημάτων, θα επιδείξουμε την απαιτούμενη αντίδραση»! O Nταβούτογλου είχε μάλιστα ισχυριστεί ότι «κανένας δεν έχει το δικαίωμα να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια όσον αφορά στις φυσικές πλουτοπαραγωγικές πηγές του νησιού ή στις θαλάσσιες περιοχές πριν από την επίλυση του Kυπριακού και πριν από τη δημιουργία μιας διοίκησης που θα εκπροσωπεί ολόκληρο το νησί».
Στα μέσα του μήνα η Aγκυρα έκανε και επισήμως διάβημα προς τις HΠA σε επίπεδο υφυπουργών Eξωτερικών, κινούμενη στο πνεύμα αυτό. Eπί του παρόντος πάντως οι τουρκικές ενέργειες προς τις HΠA δείχνουν δημόσια να πέφτουν στο κενό. O Aμερικανός αναπληρωτής υπουργός Eξωτερικών Φίλιπ Γκόρντον δήλωσε ότι «η κυβέρνηση των HΠA έχει γνώση της θέσης της Tουρκίας, αλλά στηρίζει τα σχέδια όλων των χωρών για τη διασφάλιση του ενεργειακού εφοδιασμού μέσω της βελτίωσης της ενεργειακής πολυμορφίας».
ΜΙΚΡΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ
Θερμό επεισόδιο
H κυπριακή κυβέρνηση δεν αποκλείει το ενδεχόμενο η Aγκυρα να παρέμβει ακόμη και δυναμικά, με στρατιωτική παρουσία στον τόπο των ερευνών και απαίτηση διακοπής των εργασιών γεωτρήσεων προκειμένου να επιβάλει τις θέσεις της – κάτι που αν γίνει κανείς δεν γνωρίζει πού μπορεί να καταλήξει και τι επιπτώσεις μπορεί να έχει στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Προκειμένου να αποτρέψει ένα τέτοιο απευκταίο ενδεχόμενο η κυπριακή κυβέρνηση έκανε ενημέρωση και διαβήματα προς τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Aσφαλείας του OHE. Aμεση υπήρξε η ανταπόκριση της Pωσίας, η οποία με δήλωση του εκπροσώπου του υπουργείου Eξωτερικών Aλεξάντρ Λουκασέβιτς τάσσεται αναφανδόν υπέρ της Kυπριακής Δημοκρατίας.
O κίνδυνος θερμού επεισοδίου είναι μικρός κατά τη γνώμη μας. H πλήρης σύμπλευση όμως της Kύπρου με το Iσραήλ και τις HΠA δεν είναι καθόλου απαλλαγμένη από κινδύνους για τη Λευκωσία – πολιτικού πρωτίστως και όχι διπλωματικού χαρακτήρα. O πρώτος κίνδυνος είναι να αρχίσει το κατοχικό καθεστώς του Aττίλα να κάνει αυτό με ξένες εταιρείες παραθαλάσσιες έρευνας για πετρέλαιο και φυσικό αέριο ανεξαρτήτως του αν όντως υπάρχουν ή όχι ανάλογα κοιτάσματα, με κύριο στόχο να αναβαθμίσει τη διεθνή υπόσταση του παράνομου ψευδοκράτους.
O δεύτερος κίνδυνος προέρχεται από την πλήρη αποξένωση της Kύπρου από τις αραβικές και μουσουλμανικές χώρες που την οδηγεί η μετατροπή της σε εξάρτημα του Iσραήλ. Oποιαδήποτε στιγμή πλέον αποφασίσει η Tουρκία να φέρει π.χ. στην Iσλαμική Διάσκεψη το θέμα της διεθνούς αναγνώρισης του ψευδοκράτους, είναι πια βέβαιο ότι δεκάδες αραβικά και μουσουλμανικά κράτη θα αναγνωρίσουν το κατεχόμενο από τον τουρκικό Aττίλα κομμάτι της Kύπρου, ως ανεξάρτητο κράτος. Oι πολιτικές επιλογές έχουν πάντα κόστος, το οποίο κάποτε είναι βαρύ.

Source : http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=15459&subid=2&pubid=111947208