Αναστρέψιμη η πορεία της Ελλάδας

Τεκμηριωμένες προτάσεις για την επαναφορά της ελληνικής οικονομίας σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και αύξηση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος κατά 50 δισ. ευρώ σε βάθος δεκαετίας, διατυπώνει μελέτη που εκπόνησε η εταιρεία McKinsey & Company με πρωτοβουλία του ΣΕΒ, σε συνεργασία με την Ελληνική Ενωση Τραπεζών και την Τράπεζα της Ελλάδος. Η μελέτη «Η Ελλάδα 10 χρόνια μπροστά» μέρος της οποίας προδημοσιεύουν «ΤΑ ΝΕΑ» θα παρουσιαστεί μεθαύριο Δευτέρα σε ειδική εκδήλωση στο Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος». Σύμφωνα με τον Πρόεδρο του ΣΕΒ Δημήτρη Δασκαλόπουλο, η πρόταση της McKinsey & Co «συνιστά ένα πλάνο δράσης εθνική πνοής και καλύπτει ένα κενό της αναπτυξιακής μας πολιτικής». Μάλιστα, ο ΣΕΒ παρουσίασε στις αρχές της εβδομάδας την έκθεση και στους επικεφαλής της τρόικας, οι οποίοι είδαν με ενδιαφέρον τις προτεινόμενες παρεμβάσεις και παραδέχθηκαν πως απαντούν σε θέματα αναπτυξιακού χαρακτήρα που αντιμετωπίζει η χώρα.

Συλλέγοντας για διάστημα δύο ετών στοιχεία από πλήθος πηγών και φορέων και σε στενή συνεργασία με τα υπουργεία Οικονομικών, Ανάπτυξης, Ενέργειας και Πολιτισμού και Τουρισμού, η McKinsey & Co συνέταξε έκθεση που ξεπερνά τις 500 σελίδες και στην οποία εμπεριέχονται πρακτικές προδιαγραφές για μία «αναπτυξιακή αναγέννηση» της Ελλάδας. Η μελέτη που περιλαμβάνει πάνω από 100 συγκεκριμένες και τεκμηριωμένες προτάσεις για την ανάπτυξη, εξετάζει όλους τους κλάδους της οικονομίας και αναδεικνύει εκείνους που στις δύο επόμενες πενταετίες θα μπορούσαν να δημιουργήσουν τη μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία και τις περισσότερες θέσεις εργασίας.

Στην έκθεση υπογραμμίζεται πως η Ελλάδα αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα παραγωγής και χαμηλής συμμετοχής του εργατικού δυναμικού και πως τα πραγματικά διαρθρωτικά ελλείμματα της χώρας είναι οι χαμηλές αποδόσεις και η χαμηλή παραγωγή σε σχέση με τη συνεισφορά των εργαζομένων. Αρνητική διαπίστωση της μελέτης είναι ότι κανένα υπουργείο δεν είχε να επιδείξει αναπτυξιακό σχέδιο σε ορίζοντα τριετίας ή πενταετίας. Η McKinsey θεωρεί πως για να αναταχθεί άμεσα η οικονομία πρέπει να εκλείψουν το γραφειοκρατικό σύστημα θεσμών, η δύσκαμπτη αγορά εργασίας, το μεγάλο μέγεθος του δημόσιου τομέα, το βραδυκίνητο δικαστικό σύστημα και η μεγάλης έκτασης φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή.

Ο διεθνούς κύρους μελετητικός οργανισμός McKinsey & Co αποδεικνύει πως με την πλήρη απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, το άνοιγμα επαγγελμάτων και υπηρεσιών, τη διαμόρφωση ειδικών φορολογικών καθεστώτων και τη χορήγηση κινήτρων σε συγκεκριμένους παραγωγικούς κλάδους, η Ελλάδα μπορεί τη δεκαετία 2011-2020 να πετύχει μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης πάνω από 3%, διπλάσιο από αυτόν που θεωρείται εφικτός σήμερα. Μπορεί δε σε βάθος δεκαετίας να δημιουργηθεί ακαθάριστη προστιθέμενη αξία 50 δισ. ευρώ! Μάλιστα, τα 25 δισ. ευρώ θα μπορούσαν να προστεθούν στο ετήσιο ΑΕΠ μόνο από 5 βασικούς κλάδους της οικονομίας εντός των επομένων 5 ετών.

Αυτό δείχνει πως η διεθνής εταιρεία θεωρεί αναστρέψιμη την υφεσιακή κατάσταση που βιώνει η χώρα και υπό την προοπτική - προϋπόθεση της ανάπτυξης περιγράφει ως διαχειρίσιμο το μέγεθος του χρέους.

Σε επίπεδο απασχόλησης οι αναλυτές της McKinsey & Co θεωρούν πως με την καθιέρωση ευέλικτων όρων εργασίας σε συνδυασμό με παραγωγικές επενδύσεις στους τομείς της ενέργειας, του τουρισμού, της βιομηχανίας, του λιανεμπορίου και της γεωργίας μπορούν να δημιουργηθούν περισσότερες από 500.000 νέες θέσεις εργασίας. Οπως αναφέρεται στην έκθεση, η βιομηχανία καλύπτει το 8% της παραγωγής και το 11% της απασχόλησης και μπορεί να αναπτυχθεί με ταχείς ρυθμούς βασισμένη στη ζήτηση των άλλων κλάδων παραγωγής.

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι από τα 18 δισ. ευρώ που είναι η πρόσθετη παραγωγή που μπορεί να προκύψει από τον τουριστικό τομέα, σχεδόν τα 3 δισ. ευρώ. αφορούν τη βιομηχανία (ελαφρά και βαριά). Επίσης, η μελέτη εντοπίζει οκτώ κλάδους που θεωρούνται ως αναδυόμενοι και έχουν τη δυνατότητα να καταγράψουν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης στο μέλλον, μεταξύ των οποίων οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, οι υδατοκαλλιέργειες κ.ά.

Ειδικά στο σκέλος της απασχόλησης, στη μελέτη αναφέρεται πως μόλις δύο στους τρεις Ελληνες που βρίσκονται σε παραγωγική ηλικία συμμετέχουν στην αγορά εργασίας. Προκειμένου να καλυφθεί αυτό το κενό, όσοι έχουν εργασία εργάζονται πολύ περισσότερες ώρες από τον μέσο όρο στην ΕΕ ή και τον ΟΟΣΑ. Στο πλαίσιο αυτό η McKinsey προτείνει τη χορήγηση ελκυστικών επιλογών μερικής απασχόλησης και κίνητρα ώστε μητέρες και νέοι σε ηλικία εργαζόμενοι να μετέχουν απρόσκοπτα στην παραγωγική διαδικασία.

Η ομάδα αναλυτών της McKinsey & Company προτείνει ένα νέο Εθνικό Μοντέλο Ανάπτυξης που περιλαμβάνει στρατηγικές που αξιοποιούν τα υφιστάμενα παραγωγικά μέσα και δημιουργούν ένα περιβάλλον φιλικό προς την επιχειρηματικότητα. Μάλιστα, υπαγορεύει τρόπους μέσω των οποίων θα μπορούσε να διευρυνθεί η φορολογική βάση και ταυτόχρονα να υπάρξει μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος κατά 3% του ΑΕΠ (κατά 7 δισ. ευρώ) με παράλληλη έκρηξη των εξαγωγών.

Source : TA NEA

Παίζοντας χρηματιστηριακά με ανθρώπινες ζωές

Speculating with Lives

By Horand Knaup, Michaela Schiessl and Anne Seith

In recent years, the financial markets have discovered the huge opportunities presented by agricultural commodities. The consequences are devastating, as speculators drive up food prices and plunge millions of people into poverty. But investors care little about the effects of their deals in the real world.
The room in which the world’s food is distributed looks everything but appetizing. Bits of paper and disposable cups litter the trading floor at the Chicago Board of Trade (CBOT). Sweaty men in bright yellow, blue or red jackets walk around, seemingly oblivious of the debris beneath their feet, waving their hands, shouting and scrapping over futures contracts for soybeans, pork bellies or wheat.
Here, in the trading room of the world’s largest commodity futures exchange, decisions are made about the prices of food — and, by extension, the fates of millions of people. Those decisions affect both hunger on the planet and the wealth of individual investors.
For Alan Knuckman, there is hardly a nicer place than the CBOT trading floor. “This is capitalism in its purest form,” the commodities expert raves. “This is where millionaires are made.” The 42-year-old’s face shines with a boyish glow — perhaps because he has never stopped playing.
Knuckman arrived here 27 years ago, and quickly advanced from his first job as a runner in the trading room to a trader. He worked for brokerage firms, soon established his own firm and is now an analyst with Agora Financials, a consulting firm specializing in commodities investments. He also writes a newsletter that offers investment tips. “I trade in anything you can get in and out of quickly,” he says candidly. “I’m here to make money.”

‘I Believe in the Market’

How he makes money doesn’t make any difference to Knuckman. He draws no distinctions among commodities like petroleum, silver or food products. “I don’t believe in politics,” he says. “I believe in the market, and the market is always right.”

How does he feel about exploding food prices? For Knuckman, they are purely a reflection of supply and demand. And speculators? They’re good for the market, because they predict developments early on. Is there excessive speculation? “I don’t see it.”
It’s a surprising comment. Never before has so much cash flowed into financial transactions involving agricultural commodities. In the last quarter of 2010 alone, the amount of money invested in these commodities tripled compared with the previous quarter. There has been a lot of money in the market since the countries of the world tried to overcome the financial crisis with massive economic stimulus programs and bailout packages.
Agricultural commodities attract investors who are no more interested in grain than they were previously in dot-com companies or subprime mortgages. They range from giant pension funds to small private investors searching for new, safer investment options.
Satisfying the Demand
The large index and agriculture funds now being offered by the banks seem to have come along just at the right time to satisfy this demand. All of a sudden, the world’s food supplies have become a tradable commodity, as easy to handle as stocks.
The downside is that food prices are rising in parallel to the ravenous demand for agricultural securities. In March, the Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO) reported new record high prices, which even surpassed the prices during the last major food crisis in 2008. According to the FAO’s Food Price Index, overall food costs rose by 39 percent within one year. Grain prices went up by 71 percent, as did prices for cooking oil and fat. The index had reached 234 points in July, only four points below its all-time high in February.
“The age of cheap food is over,” predicts Knuckman, noting that this can’t be such a bad thing for US citizens. “Most Americans eat too much, anyway.”
For his fellow Americans, who spend 13 percent of their disposable income on food, the price hike may be an annoyance. But for the world’s poor, who are forced to spend 70 percent of their meager budgets on food, it’s life-threatening.
Since last June alone, higher food prices have driven another 44 million people below the poverty line, reports the World Bank. These are people who must survive on less than $1.25 (€0.87) a day. More than a billion people are starving worldwide. The current famine in the Horn of Africa is not only the result of drought, civil war and corrupt officials, but is also caused by prohibitively high food prices.
‘Side Effects’
Knuckman refers to the fact that the poorest of the poor can no longer pay for their food as “undesirable side effects of the market.” Halima Abubakar, a 25-year-old Kenyan woman, is experiencing these supposed side effects at first hand.
She is sitting in her corrugated metal hut in Kibera, Nairobi’s biggest slum, wondering what to put on the table this evening for her husband and their two children. Until now, the Abubakars were among the higher earners in Kibera. The family managed to feed itself adequately with the monthly salary of €150 that Halima’s husband earns as a prison guard.
But that has suddenly become difficult. The price of corn meal, the most important food staple in Kenya, is now at a record high after increasing by more than 100 percent in only five months. Potato prices went up by a third, milk is also more expensive, and so are vegetables.
Abubakar doesn’t know why this is the case. She only knows that she suddenly has to pay close attention to how she spends the family’s meager daily food budget of about 300 shillings (€2.30). Her first step was to switch to a cheaper brand of corn meal. It doesn’t taste of much, but at least it fills one’s stomach. She sometimes goes without her own lunch so that her children can have enough to eat.
List of Possible Reasons
“More poor people are suffering and more people could become poor because of high and volatile food prices,” World Bank President Robert Zoellick said in April, describing the brutal effects of price increases on consumers in developing countries. The problem has many experts deeply concerned. The probable reasons for the price explosions are cited again and again at meetings and conferences. They include:

• Climate change, which leads to droughts, floods and storm, and thus to crop failures;
• The cultivation of biofuels, which takes valuable farmland out of food production;
• The global population, which is growing too fast for agricultural production to keep up;
• The emerging economies China and India, whose citizens are consuming greater quantities of higher quality food;
• The rising price of oil, which makes it more expensive to produce and ship food products;
• The rise in meat consumption, which means that more grain is needed for animal feed;
• Decades of neglecting agriculture, especially in hunger-prone regions.

All of these factors sound logical and plausible, and some undoubtedly contribute to the tense food situation. Yet they are not responsible for the excessive price hikes.
Olivier de Schutter, the United Nations special rapporteur on the right to food, is one of the few who is trying to set the record straight. The production of biofuel and other “supply shocks” — such as crop failures and export bans — were “relatively minor catalysts,” he wrote recently. “But they set off a giant speculative bubble in a strained and desperate global financial environment.” He identifies the true culprits as major investors who, as the financial markets have dried up, have invested heavily in the commodities trade, expanding it beyond all proportion. According to de Schutter, excessive speculation is the primary cause of the price increases. Indeed, closer inspection reveals that the reasons cited to date for the price hikes on food products are somewhat dubious.

• Part 2: Every Bubble Needs a Story
• Part 3: Number of Speculators Will Continue to Grow
• Part 4: ‘It’s the Government’s Responsibility to Feed People’

Source: http://www.spiegel.de/

Εξίσωση θύτη και θύματος από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ

Επειδή πολλοί επικαλούνται τις υπηρεσίες του ΟΗΕ για την επίλυση κρίσεων, το άρθρο είναι κατατοπιστικότατο για το πώς αντιλαμβάνεται ο ΟΗΕ την εφαρμογή της διεθνούς τάξης και ειρήνης.

Ευθύνες τόσο στο Κόσοβο όσο και στη Σερβία επιρρίπτει το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για την επιδείνωση των σχέσεων τους.

Κατά τη διάρκεια συνεδρίασης για την κρίση που ξέσπασε τον περασμένο Ιούλιο στην περιοχή, ο επικεφαλής της πολιτικής αποστολής του οργανισμού στο Κόσοβο (UNMIK), Φαρίντ Ζαρίφ, προειδοποίησε τα μέλη του συμβουλίου ότι η κατάσταση παραμένει έκρυθμη.

Ανέφερε ότι οι επιχειρήσεις της κοσοβάρικης αστυνομίας του Κοσόβου σε περιοχές που κατοικούνται από Σέρβους είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των περιπτώσεων εκφοβισμού τους και επιθέσεων στις περιουσίες τους. Την ίδια όμως στιγμή, πρόσθεσε, η γλώσσα και ο τόνος των μηνυμάτων που προέρχονταν από την Πρίστινα και το Βελιγράδι "ήταν συχνά μηνύματα κυριαρχίας και διχασμού, σπάνια συνεργασίας και ενσωμάτωσης".
http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=305741

Σε εξέλιξη επιχείρηση της Eulex και της KFOR στο Κόσοβο

Επιχείρηση των ειδικών δυνάμεων της αποστολής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Κόσοβο (Eulex) είναι σε εξέλιξη στο βόρειο τμήμα του Κοσόβου, στο δήμο Ζούμπιν Πότοκ και στην περιοχή Ζούπατς, στο πλαίσιο ερευνών για τη διαλεύκανση της δολοφονίας μέλους της ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας του Κοσόβου, στις 26 Ιουλίου.Ο εκπρόσωπος της Eulex Νίκολας Χότον δήλωσε ότι η επιχείρηση πραγματοποιείται με τη στήριξη της ειρηνευτικής δύναμης του ΝΑΤΟ στο Κόσοβο (KFOR) και ότι οι τοπικές αρχές είναι ενήμερες.

«Η επιχείρηση διεξάγεται για να ενισχυθεί το κράτος του νόμου και για να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη οι υπεύθυνοι για το έγκλημα», τόνισε ο εκπρόσωπος της Eulex.Ο κ. Χότον ανέφερε ότι μετά τη λήξη της επιχείρησης θα δημοσιοποιηθούν λεπτομέρειες.
Source : kathimerini.gr

Συνεργασία Τουρκίας - Ιράν για τις εξελίξεις στην Συρία

Του Νίκου Στέλγια

Σύμφωνα με την τουρκική υπηρεσία του κρατικού Ιρανικού πρακτορείου ειδήσεων “Fars”, η Τεχεράνη επέλεξε ένα γεύμα, το οποίο διοργανώθηκε στην Κερύνεια στα πλαίσια της μουσουλμανικής νηστείας του Ραμαζανιού (ιφτάρ), για να στείλει μήνυμα συνεργασίας προς την Άγκυρα.Ο πρέσβης της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν στην Λευκωσία, Αλί Ακμπάρ Ρεζαί εκπροσώπησε την χώρα του σε γεύμα που διοργάνωσε η “Υπηρεσία Θρησκευτικών Υποθέσεων” και η “Προεδρία Βακουφιών της Κύπρου” στο πολυτελές ξενοδοχείο “Cratos Premium”, στην Κερύνεια. Στο συγκεκριμένο γεύμα συμμετείχαν μουσουλμάνοι από διάφορες βαλκανικές και αραβικές χώρες, την   Δυτική Θράκη, την Ρόδο καθώς και την Γάζα.


Στα πλαίσια του γεύματος, η τουρκική Υπηρεσία Θρησκευτικών Υποθέσεων τόνισε ότι βρίσκεται στο πλευρό των Τουρκοκυπρίων.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι, το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων μετέδωσε την είδηση με τον χαρακτηριστικό τίτλο “Το Ιράν υποστήριξε την Τουρκία συμμετέχοντας σε ιφτάρ στην ΤΔΒΚ”. Ακόμη, το πρακτορείο αναφέρθηκε στην Κυπριακή Δημοκρατία χρησιμοποιώντας τον όρο “ρωμαίικος τομέας της Κύπρου”.

Η νέα κίνηση της Τεχεράνης ήρθε σε μια στιγμή που παρατηρείται ένταση στις σχέσεις Τουρκίας – Ιράν εξαιτίας της κρίσης στην Συρία. Τις τελευταίες εβδομάδες, το Ιράν κατηγορεί την Τουρκία με το πρόσχημα της ανάμειξη της στα πολιτικά δρώμενα της γειτονικής χώρας. Χθες, η “Ισλαμική Ένωση Φοιτητών” του Ιράν απέστειλε μια επιστολή στον πρωθυπουργό της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγγίπ Ερντογάν και επισήμανε ότι πίσω από την κρίση στην Συρία βρίσκονται δυνάμεις όπως τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Εξόριστη μεταβατική κυβέρνηση της Συρίας στην Άγκυρα
Σύμφωνα με πληροφορίες της http://www.kathimerini.com.cy/ από την τουρκική πρωτεύουσα, χθες ολοκληρώθηκε η ίδρυση του “Μεταβατικού Συμβουλίου της Συρίας” στην Άγκυρα. Το συμβούλιο ιδρύθηκε με πρότυπο το αντίστοιχο μεταβατικό συμβούλιο της Λιβύης και σύντομα αναμένεται να προχωρήσει στην δημιουργία σχήματος εξόριστης κυβέρνησης.

Οι πρώτες πληροφορίες δείχνουν ότι ηγετικό ρόλο στο νέο συμβούλιο έχει αναλάβει το Κίνημα των Μουσουλμάνων Αδελφών της Συρίας. Ωστόσο, με παρέμβαση της τουρκικής κυβέρνησης στο νέο συμβούλιο συμμετέχουν και προσωπικότητες, οι οποίες δεν ανήκουν στο συγκεκριμένο κίνημα.

Τα πρώτα βήματα για την ίδρυση του εν λόγω συμβουλίου πραγματοποιήθηκαν στην Αττάλεια στις αρχές του καλοκαιριού. Σε συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στην Αττάλεια, στην επιφάνεια ήρθε το ιδεολογικό χάσμα που χωρίζει το Κίνημα των Μουσουλμάνων Αδελφών από τους υποστηρικτές της δημιουργίας ενός κοσμικού, δημοκρατικού καθεστώτος στην Συρία.

Στο νέο μεταβατικό συμβούλιο λαμβάνουν μέρος 94 αντιπολιτευόμενες προσωπικότητες της Συρίας.

Source : http://www.kathimerini.com.cy/

"Ο καιρός γαρ εγγύς " για το φυσικό αέριο της Kύπρου

ΤΟΥ ΓIΩPΓOY ΔEΛAΣTIK
Aγρια πολιτική και διπλωματική διαπάλη μαίνεται στο παρασκήνιο ενόψει της ανακοινωθείσης για την 1η Oκτωβρίου, επέτειο της ανεξαρτησίας της Kύπρου, έναρξης γεωτρήσεων για την ανεύρεση φυσικού αερίου από την αμερικανική εταιρεία Noble Energy σε περιοχή της κυπριακής Aποκλειστικής Oικονομικής Zώνης (AOZ).
H Tουρκία αντιδρά σφοδρότατα στο ενδεχόμενο αυτό και παρ’ όλο που μέχρι στιγμής οι HΠA εμφανίζονται δημοσίως να υποστηρίζουν το δικαίωμα της κυπριακής κυβέρνησης να προχωρήσει σε αυτές τις έρευνες, καθόλου βέβαιο δεν είναι ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν μεθοδεύει εν κρυπτώ την αναβολή για αργότερα των ερευνών ώστε να κατευναστεί προσωρινά η Aγκυρα.

Aνησυχητική ένδειξη προς την κατεύθυνση αυτή συνιστούν πληροφορίες που προέρχονται από τον OHE, βάσει των οποίων ο γ.γ. Mπαν κι Mουν που ποτέ δεν κάνει το παραμικρό χωρίς να ρωτήσει την Oυάσιγκτον, πιέζει τη Λευκωσία να αναβάλει την έναρξη των γεωτρήσεων για μετά το τέλος Oκτωβρίου προκειμένου να μην επηρεάσει αρνητικά τις διεξαγόμενες άκαρπες διαπραγματεύσεις επίλυσης του Kυπριακού.
Aποκαλύψεις Wikileaks
Eπτά έγγραφα (εκ των οποίων τα έξι απόρρητα) της αμερικανικής πρεσβείας στην Kύπρο προς το Στέιτ Nτιπάρτμεντ που δημοσιοποιήθηκαν από την ιστοσελίδα Wikileaks να αναφέρονται στο διάστημα από τον Aύγουστο του 2008 μέχρι και τον Iούλιο του 2009, προσφέρουν μια βαθύτερη προσέγγιση της στάσης των HΠA στο θέμα. «O εκπρόσωπος της Noble Energy μας είπε ότι αποφάσισαν να κάνουν προσφορά (σ.σ. στον πλειοδοτικό διαγωνισμό εκμετάλλευσης της κυπριακής AOZ) μόνο την τελευταία στιγμή, κατά κύριο λόγο με παρότρυνση από τους Iσραηλινούς εταίρους τους»,` αποκαλύπτει ο Aμερικανός πρέσβης σε απόρρητο τηλεγράφημά του προς την Oυάσιγκτον, εξηγώντας ότι οι Iσραηλινοί ήταν αυτοί που είχαν αγοράσει τα σεισμικά δεδομένα από την Kυπριακή Δημοκρατία.
Πρόσθεσε ακόμη ο Aμερικανός πρεσβευτής ότι Iσραηλινοί γεωλόγοι εκτιμούσαν ότι σε κάποιες περιοχές της κυπριακής AOZ ορισμένα κοιτάσματα φυσικού αερίου θα μπορούσαν ίσως να αποδειχθούν οικονομικά εκμεταλλεύσιμα αν συνδέονταν με τα κοιτάσματα της Noble Energy και των ισραηλινών εταιρειών. O πρεσβευτής των HΠA ήταν πάντως πολύ επιφυλακτικός. «H κυβέρνηση της Kύπρου έχει καλυφθεί καλά νομικά και η Tουρκία δεν έχει νομικό έδαφος για να σταθεί. Mε πολιτικές αντιδράσεις όμως έχει τη δυνατότητα να σαμποτάρει τις προσφορές και να τρομοκρατήσει τους ενδιαφερόμενους», σημείωνε και έθετε το ρητορικό ερώτημα: «Oι περισσότερες μεγάλες διεθνείς εταιρείες ενέργειας δραστηριοποιούνται ήδη στην Tουρκία. Γιατί να θέσουν σε κίνδυνο αυτά που έχουν στην Tουρκία για αναπόδεικτα κοιτάσματα στην Kύπρο;» Oντως, καμία μεγάλη πετρελαϊκή εταιρεία δεν ενεπλάκη μέχρι στιγμής στις κυπριακές έρευνες.
Προσεκτικοί οι Bρετανοί
Tα αμερικανικά τηλεγραφήματα βοηθούν στη συνειδητοποίηση των επιπλοκών που παρουσιάζουν για την άσκηση της κυπριακής κυριαρχίας οι αποικιακού τύπου βρετανικές βάσεις στο νησί, οι οποίες ως «κυρίαρχες» διεκδικούν και έχουν σιωπηρά κατοχυρώσει βρετανικά… χωρικά ύδατα και υφαλοκρηπίδα στην Kύπρο!
«Eκπρόσωποι του Hνωμένου Bασιλείου μας είπαν ότι κανένα από τα «οικόπεδα» (σ.σ. εννοεί τις περιοχές της κυπριακής AOZ που θα γίνουν γεωτρήσεις) δεν καταπατά τα χωρικά ύδατα της περιοχής των κυρίαρχων βρετανικών βάσεων ή την ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα», γράφει ο Aμερικανός πρεσβευτής. Tι Aγγλοι θα ήταν όμως αν δεν δημιουργούσαν προϋποθέσεις μελλοντικών διεκδικήσεων! Eίναι «απίθανο» να θέσει η Bρετανία εμπόδια στις κυπριακές γεωτρήσεις, είπε η βρετανική στην αμερικανική πρεσβεία της Λευκωσίας «παρ’ όλο που τεχνικά ορισμένα από τα «οικόπεδα» μπορεί να παραβιάζουν την ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα των κυρίαρχων βρετανικών βάσεων»!
H Kύπρος να παραβιάζει τη… βρετανική υφαλοκρηπίδα στην Kύπρο! Δεν παρέλειψαν βεβαίως οι Aγγλοι να ζητήσουν από την κυπριακή κυβέρνηση οι περιοχές των «οικοπέδων» να απέχουν τουλάχιστον έξι ναυτικά μίλια από την ακτογραμμή των βάσεων, πράγμα που φυσικά τήρησε η κυπριακή κυβέρνηση. Πάλι καλά που οι Bρετανοί δεν ζήτησαν και… επέκταση των χωρικών τους υδάτων στα 12 μίλια! Σίγουρα θα το κάνουν κάποια στιγμή στο μέλλον. Oύτε φυσικά παράτησαν και το θέμα της υφαλοκρηπίδας. Aπλώς για την ώρα, όπως γράφει ο Aμερικανός πρέσβης «έκριναν ότι το να ανοίξουν θέμα ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας θα ήταν πολιτικά επιζήμιο και θα υπονόμευε ακόμη περισσότερο τις βάσεις στην ελληνοτουρκική κοινή γνώμη».
Tουρκικές απειλές
Eντυπωσιακή είναι η πληροφορία που αναφέρει σε ένα έγγραφό του ο Aμερικανός πρεσβευτής στη Λευκωσία, ο οποίος γράφει ότι Tούρκοι διπλωμάτες που υπηρετούσαν στο προξενείο της χώρας τους στο Tέξας είχαν το θράσος να επισκεφθούν τα κεντρικά γραφεία της αμερικανικής ενεργειακής εταιρείας Noble Energy και να την… απειλήσουν για να τα παρατήσει και να φύγει από την Kύπρο!
Προ εικοσαημέρου ο ίδιος ο Tούρκος υπουργός Eξωτερικών Aχμέτ Nταβούτογλου είχε απειλήσει ευθέως την Kύπρο και τη Noble Energy ότι «αν τεθεί θέμα πιο προωθημένων βημάτων, θα επιδείξουμε την απαιτούμενη αντίδραση»! O Nταβούτογλου είχε μάλιστα ισχυριστεί ότι «κανένας δεν έχει το δικαίωμα να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια όσον αφορά στις φυσικές πλουτοπαραγωγικές πηγές του νησιού ή στις θαλάσσιες περιοχές πριν από την επίλυση του Kυπριακού και πριν από τη δημιουργία μιας διοίκησης που θα εκπροσωπεί ολόκληρο το νησί».
Στα μέσα του μήνα η Aγκυρα έκανε και επισήμως διάβημα προς τις HΠA σε επίπεδο υφυπουργών Eξωτερικών, κινούμενη στο πνεύμα αυτό. Eπί του παρόντος πάντως οι τουρκικές ενέργειες προς τις HΠA δείχνουν δημόσια να πέφτουν στο κενό. O Aμερικανός αναπληρωτής υπουργός Eξωτερικών Φίλιπ Γκόρντον δήλωσε ότι «η κυβέρνηση των HΠA έχει γνώση της θέσης της Tουρκίας, αλλά στηρίζει τα σχέδια όλων των χωρών για τη διασφάλιση του ενεργειακού εφοδιασμού μέσω της βελτίωσης της ενεργειακής πολυμορφίας».
ΜΙΚΡΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ
Θερμό επεισόδιο
H κυπριακή κυβέρνηση δεν αποκλείει το ενδεχόμενο η Aγκυρα να παρέμβει ακόμη και δυναμικά, με στρατιωτική παρουσία στον τόπο των ερευνών και απαίτηση διακοπής των εργασιών γεωτρήσεων προκειμένου να επιβάλει τις θέσεις της – κάτι που αν γίνει κανείς δεν γνωρίζει πού μπορεί να καταλήξει και τι επιπτώσεις μπορεί να έχει στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Προκειμένου να αποτρέψει ένα τέτοιο απευκταίο ενδεχόμενο η κυπριακή κυβέρνηση έκανε ενημέρωση και διαβήματα προς τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Aσφαλείας του OHE. Aμεση υπήρξε η ανταπόκριση της Pωσίας, η οποία με δήλωση του εκπροσώπου του υπουργείου Eξωτερικών Aλεξάντρ Λουκασέβιτς τάσσεται αναφανδόν υπέρ της Kυπριακής Δημοκρατίας.
O κίνδυνος θερμού επεισοδίου είναι μικρός κατά τη γνώμη μας. H πλήρης σύμπλευση όμως της Kύπρου με το Iσραήλ και τις HΠA δεν είναι καθόλου απαλλαγμένη από κινδύνους για τη Λευκωσία – πολιτικού πρωτίστως και όχι διπλωματικού χαρακτήρα. O πρώτος κίνδυνος είναι να αρχίσει το κατοχικό καθεστώς του Aττίλα να κάνει αυτό με ξένες εταιρείες παραθαλάσσιες έρευνας για πετρέλαιο και φυσικό αέριο ανεξαρτήτως του αν όντως υπάρχουν ή όχι ανάλογα κοιτάσματα, με κύριο στόχο να αναβαθμίσει τη διεθνή υπόσταση του παράνομου ψευδοκράτους.
O δεύτερος κίνδυνος προέρχεται από την πλήρη αποξένωση της Kύπρου από τις αραβικές και μουσουλμανικές χώρες που την οδηγεί η μετατροπή της σε εξάρτημα του Iσραήλ. Oποιαδήποτε στιγμή πλέον αποφασίσει η Tουρκία να φέρει π.χ. στην Iσλαμική Διάσκεψη το θέμα της διεθνούς αναγνώρισης του ψευδοκράτους, είναι πια βέβαιο ότι δεκάδες αραβικά και μουσουλμανικά κράτη θα αναγνωρίσουν το κατεχόμενο από τον τουρκικό Aττίλα κομμάτι της Kύπρου, ως ανεξάρτητο κράτος. Oι πολιτικές επιλογές έχουν πάντα κόστος, το οποίο κάποτε είναι βαρύ.

Source : http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=15459&subid=2&pubid=111947208

Η " μυστική εταιρεία" κρίνει τις τύχες του κόσμου

Στο θέρετρο του Jackson Hole, ψηλά στα βουνά του Γουαϊόμινγκ των ΗΠΑ θα συγκληθεί και φέτος η «μυστική» συνάντηση των κορυφαίων κεντρικών τραπεζιτών, όπου αποφασίζεται η τύχη ολόκληρου του κόσμου. Οι αγορές περιμένουν με ενδιαφέρον σήμερα τις δηλώσεις του επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (FED) Μπεν Μπερνάνκι από το Jackson Hole, ελπίζοντας σε νέα ένεση ρευστότητας από τη FED που μπορεί να φτάνει τα 500 δισ. δολάρια.

Για να φθάσουν στην κεντρική πλατεία οι επισκέπτες της μικρής πόλης Jackson στο Γουαϊόμινγκ του Κάνσας πρέπει να περάσουν κάτω από μία από τις τέσσερις μεγάλες αψίδες, που είναι κατασκευασμένες εξ ολοκλήρου από κέρατα ελαφιού. Το τοπίο είναι ειδυλλιακό και το προτιμούν όσοι θέλουν να ξεφύγουν από την καθημερινότητα, να δουν την άγρια φύση, να κάνουν ορειβασία ή να περπατήσουν στα γύρω βουνά. Αυτές τις ημέρες το θέρετρο Jackson Hole έχει πολλούς επιφανείς επισκέπτες, οι οποίοι ήλθαν επειδή εδώ συγκαλείται όπως και πέρυσι η «μυστική» ετήσια συνάντηση κορυφαίων κεντρικών τραπεζιτών και άλλων παραγόντων με τεράστια επιρροή στην πολιτική και την οικονομία.

Η συνάντηση πραγματοποιείται στις ΗΠΑ επί 35 συναπτά έτη και φέτος γίνεται υπό την αιγίδα της Ομοσπονδιακής Τράπεζας του Κάνσας, που είναι παράρτημα της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ. Στη συνάντηση θα ληφθούν κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον της παγκόσμιας οικονομίας, από τις οποίες άλλες θα ανακοινωθούν άμεσα και άλλες θα γίνουν γνωστές σε βάθος χρόνου.

Αυστηρός έλεγχος. Ελάχιστοι γνωρίζουν ποιοι ακριβώς θα βρίσκονται στο Jackson Hole από σήμερα μέχρι και το Σαββατοκύριακο, αφού η λίστα των καλεσμένων ελέγχεται πολύ αυστηρά και μόνο οι πιο ισχυροί ηγέτες του πλανήτη και οικονομολόγοι με επιρροή καλούνται.

Ανάμεσα στους λίγους που είναι γνωστό ότι θα συμμετέχουν φέτος περιλαμβάνονται ο πρόεδρος της FED Μπεν Μπερνάνκι, ο οποίος συγκεντρώνει τα περισσότερα φώτα της δημοσιότητας λόγω της ομιλίας του που αναμένεται αύριο. Συμμετέχουν επίσης ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν-Κλοντ Τρισέ, ο κεντρικός τραπεζίτης της Τουρκίας Ερντέμ Μπασκί και ο υποδιοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας Τσάρλι Μπιν.

Οι λεπτομέρειες για τα θέματα της ατζέντας είναι επτασφράγιστο μυστικό. Στους οικονομικούς κύκλους όμως είναι γνωστό πως αποτελεί πολύ μεγάλη τιμή να προσκληθεί κάποιος να μιλήσει ενώπιον των κορυφαίων οικονομικών και πολιτικών παραγόντων που θα παρευρίσκονται. Οι συνομιλίες και οι παρουσιάσεις θα συνεχιστούν όλο το Σαββατοκύριακο.

Οι αγορές ζητούν νέα ένεση ρευστότητας από τον Μπερνάνκι

Οταν ο Μπεν Μπερνάνκι θα μιλήσει - σε λίγες ώρες - στη μεγάλη αίθουσα χορού του Jackson Hole κάτω από τη σκιά των βουνών Grand Teton, πολιτικοί, οικονομολόγοι και επενδυτές σε κάθε γωνιά του πλανήτη θα κρέμονται από τα χείλη του, αναζητώντας οτιδήποτε στα λεγόμενά του που να δείχνει ότι η FED θα ρίξει και άλλα χρήματα στην αγορά.

Οι αγορές ελπίζουν ότι η FED θα ανακοινώσει νέα ένεση ρευστότητας έως 500 δισ. δολ., όπως έκανε και το 2010 όταν αγόρασε κρατικά ομόλογα των ΗΠΑ. Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ είχε ρίξει επίσης στην αγορά 1,7 τρισ. δολ. την περίοδο 2008 και 2009 για να αντιμετωπίσει τη χρηματοπιστωτική κρίση.

Τώρα όλοι θέλουν και τρίτο γύρο βοήθειας, αλλά κανείς δεν γνωρίζει τι θα υποσχεθεί ο Μπερνάνκι, τα χέρια του οποίου είναι περισσότερο δεμένα από ποτέ. Ανάμεσα στις επιλογές που έχει ο πρόεδρος της FED για να τονώσει την αμερικανική οικονομία που ασθμαίνει, είναι: α) να προχωρήσει σε νέο γύρο μεγάλων αγορών ομολόγων κ.λπ., πολιτική που είναι γνωστή ως ποσοτική χαλάρωση, β) να μειώσει τα επιτόκια που πληρώνει η Ομοσπονδιακή Τράπεζα στις εμπορικές τράπεζες για τα αποθέματά τους σε ρευστό και γ) να αυξήσει τον χρόνο ωρίμασης του χαρτοφυλακίου της σε αμερικανικά κρατικά ομόλογα. Η τρίτη αυτή επιλογή είναι και η πιο πιθανή, σύμφωνα με αναλυτές που επικαλούνται οι «Νιου Γιορκ Τάιμς».

Source : TA NEA

Energy poker in the Caspian

Since one of the long-term aims of Azerbaijan is to consolidate its integration into Europe, the state is more interested in selling its natural gas resources to the European market, which has over 500 million consumers. As long as the requirements of Azerbaijan are met, Nabucco is considered one of the best options for Azerbaijan to deliver natural gas resources from the second stage of the Shah Deniz natural gas field, due to the fact that the project will allow Azerbaijan to be a transit country which is one of the aims of its energy strategy.

As one of Southern Corridor pipelines, Nabucco has lately become very popular since the signing of the cooperation agreement on the pipeline in 2002. The importance of the pipeline grew as Russia increased its monopolistic influence over Europe. The project came into existence due to the search by European countries for alternative energy resources and to reduce the monopolistic influence of Russia on the European market. The pipeline is supposed to bring Central Asian natural gas to the European market without Russian involvement. [1]

The total capacity of the pipeline will be 31 billion cubic meters (bcm) of gas and it is estimated that approximately 8 billion Euros is needed for the construction of the pipeline. The construction of the Nabucco pipeline is expected to start in 2013 and the initial flow of natural gas to the pipe is predicted to begin in 2017.

Since the emergence of the project, it has gained popularity and raised hopes that it will be built in near future. Since the initiators of the project considered the realization of the pipeline to be a commercial rather than political goal, there will not be any political threats to the establishment of the pipeline.

Despite the ambitious beginnings and dreams, it was soon understood that there are substantial amount of questions needed to be answered for the realization of the project, as the very suggestion of the project clashed with the interests of other key actors.

The key question of how to deliver Central Asian natural gas to the projected Nabucco pipeline emerged. The most reasonable option is the construction of the Trans-Caspian pipeline. However, it was understood that that the construction of the Trans-Caspian pipeline was impossible due to several reasons. Most importantly, the key regional actors, Iran and Russia, opposed any such kind of pipeline, stating environmental concerns while ignoring their own contamination of the Caspian Sea, to give the impression that they are more interested in environmental protection. Both states claim that in the case of the unresolved status of the Caspian Sea, the consent of all littoral states is needed for the construction of that kind of pipeline, regardless of its route (whether that pipeline goes between two, more, or fewer littoral states). It is not coincidental that both Russia and Iran buy natural gas from Turkmenistan, and that the former is against to the delivery of Turkmen gas without its control while the latter does not want the persistence of any Western initiative in its neighbor.

As Turkmenistan’s interest in Western markets increased, the state began sending some positive signals for the construction of the Trans-Caspian pipeline, since it faced challenges in selling natural gas to Russia following the Russian-engineered explosion at the Turkmen-Russian gas pipeline. However, this alone is not sufficient for the construction of the pipeline. Without the concrete support of the West, neither state is willing to take strong steps in that direction after the Georgian-Russian war, when two regions of Georgia were occupied by Russia. Despite diplomatic support, the West did not send any material support to Georgia, which awakened Azerbaijan and Turkmenistan to what they can expect if they follow an anti-Russian policy.

Consequently, the focus shifted to Iranian territory as a transit country for the delivery of Central Asian natural gas to the Nabucco pipeline. Since Iran is under sanctions, this option was opposed by the United States for political reasons. At the same time, Iran was also rejected to be a supplier country to the Nabucco pipeline for the same reasons. Apart from this issue, Iran does not produce enough natural gas annually to make its resources available for the Nabucco Pipeline. Iran’s annual production of natural gas resources is 116.3 bcm, despite her consumption which is 117.6 bcm. Although Iran possesses the second largest natural gas reserves after Russia, it is not able to fully exploit them due to the lack of sufficient investment and technology. Thus, all of the facts show that it is currently impossible to deliver the natural gas resources of Central Asia to the Nabucco pipeline.

Accordingly, new research has been conducted regarding how to provide the Nabucco pipeline with sufficient resources. The suggestions include the delivery of northern Iraqi and Egyptian natural gas to Nabucco, since the Kurdish Regional Government signed a cooperation agreement with Germany's RWE in 2010 for the delivery of up to 20 billion cubic meters of gas a year to Turkey and Europe. Unfortunately, persistence of political instability in Middle East puts the security and sustainability of the pipe under threat.

All of these challenges increase the strategic importance of the Shah Deniz natural gas field, which is one of the natural gas resource alternatives to Russia and the politically complex Middle East nearest to the European market. Actually, Azerbaijan is interested in feeding natural gas to the Nabucco pipeline, but demands better commercial terms. In addition, after the Georgian-Russian war, Azerbaijan is demanding diplomatic guarantees of security from the West, since it does not want an encounter with Russia.

Furthermore, there are some kinds of disagreements between Turkey and Azerbaijan on transit tariffs, since Turkey is on the way toward membership in the EU and tries to fulfill several of the requirements for membership by utilizing its energy policy. During a meeting in Kayseri with EU Energy Commissioner Guenther H. Oettinger and the US Secretary of State’s Special Envoy for Eurasian Energy Richard Morningstar, Taner Yildiz mentioned that “Turkey did its best for a solution to EU countries’ problems without expecting anything in return. And we expect the same treatment from the EU. It is evident that Turkey needs the EU and the EU needs Turkey. I want to say it again that it is not fair to delay Turkey’s EU talks for political reasons.” [2]

Thus, Azerbaijan, in reality, is interested in supplying natural gas to the European market via the Nabucco pipeline, but demands several better conditions. The main question is how much and under what conditions will Azerbaijan sell natural gas to Europe. Mainly, Baku does not see Nabucco as a pipe to supply its natural gas from Baku to only Baumgarten, but rather also demands access to the nearby markets of Slovenia, Croatia, the Czech Republic, Macedonia, Albania, Hungary, and Austria as stated by SOCAR Vice President Elshad Nasirov. At the same time, the Vice President mentioned that Azerbaijan will not pay for however much of Nabucco’s capacity remains empty. [3]

Azerbaijan will sell 10 bcm of natural gas to Nabucco if it will be realized, but the state will not take risks as expressed by Elshad Nasirov. When interviewed, he stated that “somebody has to take that risk [empty capacity of the pipeline] and it definitely will not be us.” [4]

In summary, Azerbaijan is considering exporting natural gas to Europe, but the transit problem with Turkey upsets Azerbaijan. In addition, other obstacles are clearly being considered by the state. In this case, Baku is more skeptical about the conditions, demands solutions to several problems, and especially expects more concrete steps from Europe. Recently, SOCAR President Rovnag Abdullayev stated that Azerbaijan is seriously thinking of supplying natural gas to China. He also stated that Azerbaijan might not participate in the Nabucco pipeline. This is a clear message addressing the West to make sure more concrete steps are taken and to affect Turkey in how it determines the transit prices.


--------------------------------------------------------------------------------

[1] Dr. Rovshan IBRAHIMOV, Journal of Caspian Weekly, OCTOBER-DECEMBER, 2010, NABUCCO PROJECT: HOW FAR IS IT FROM REALISATION?, Chronology of the Project, http://en.caspianweekly.org/center-for-energy-research/3787-nabucco-project-how-far-is-it-from-realisation.html

[2] Nabucco partners call for Baku's participation, 09 June 2011, http://news.az/articles/turkey/38083

[3] Interview with Elshad Nasirov by Leyla Tagiyeva 'We do not want to depend on only one pipeline', Sat 04 December 2010, http://www.news.az/articles/politics/27728.