Φωτογραφίζοντας τις μηχανές του πολέμου

Διαβάζω στο ιντερνέτ: «Η σημερινή τρικομματική κυβέρνηση υπέγραψε συμβόλαιο με την πρώην Blackwater (κατόπιν Xe Services και τώρα Academi) η οποία θα παρέχει προσωπικό για συγκρότηση περιπόλων με βαριά οχήματα και βαρύ οπλισμό σε αστικά κέντρα για φύλαξη έννομης τάξης.

* Η ελληνική κυβέρνηση έχει ήδη παραγγείλει θωρακισμένα οχήματα και οπλισμό που θα παρασχεθεί στην εταιρεία, ο ιδιωτικός στρατός της οποίας θα αναλάβει υπηρεσία στις αρχές του 2013.

* Πόσο τυχαία μπορεί να είναι το λουκέτο στις αστυνομικές σχολές για τα επόμενα 2 χρόνια και η μείωση των εισακτέων στις στρατιωτικές σχολές κατά 30%;  Η έντεχνη «πάλη» ανάμεσα στους «δεξιούς» και τους «αριστερούς» θα δώσει αφορμή για την επέμβαση του ιδιωτικού στρατού!»

Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι το Παγκόσμιο Σύστημα επιθυμεί να χυθεί αίμα. Το ίδιο επιθυμεί και η δωσίλογη τρικομματική ελληνική κυβέρνηση. Θυμηθείτε πόσες φορές έχουμε γράψει από το ιστολόγιο μας, ότι η Νέα Τάξη Πραγμάτων επιθυμεί κοινωνική και πολιτική αποσταθεροποίηση σε ολόκληρο τον κόσμο για την εγκαθίδρυση Παγκόσμιας Διακυβέρνησης. Θυμηθείτε πόσες φορές έχουμε πει πως όσο δεν ξεσηκώνεται ο ελληνικός πληθυσμός, κάτι το οποίο επιθυμούν, θα λαμβάνουν όλο και πιοδυσβάσταχτα μέτρα. Καθώς αυτό που επιθυμούν είναι το αίμα, που θα οδηγήσει σε χάος και εν συνεχεία σε κοινωνική και ευρύτερη πολιτική αποσταθεροποίηση στην περιοχή….!

Τώρα λοιπόν έρχεται να επιβεβαιώσει αυτή τη θεωρία ο κ. Καζάκης.Σε απόσπασμα από την πρόσφατη ΕΚΠΟΜΠΗ Α.Ε ο Δ.Καζάκης αναφέρεται σε κάποια investment reports. Ένα από αυτά προειδοποιούσε για άμεση αγορά μετοχών εταιρειών οι οποίες παρέχουν ιδιωτικούς στρατούς σε κυβερνήσεις…!

* Συγκεκριμένα ανέφερε ότι πρόκειται για μια νέα βιομηχανία με τζίρο 100 δις δολάρια. H συγκεκριμένη αναφορά έκανε λόγο για συμβόλαιο το οποίο έχει υπογραφεί με την Ελληνική κυβέρνηση. Χαρακτηριστικά αναφέρεται πως η Ελληνική κυβέρνηση έχει παραγγείλει τεθωρακισμένα οχήματα και βαρύ οπλισμό που θα παρασχεθούν στο στρατό της εταιρείας ο οποίος θα διενεργεί περιπολίες. Πιθανότατα η εταιρεία αυτή θα είναι σε θέση να αναλάβει υπηρεσίες στις αρχές του 2013.

* Το ακόμα πιο σοβαρό της υπόθεσης είναι πως η σημερινή τρικομματική κυβέρνηση φέρεται να έχει υπογράψει τις συμβάσεις αυτές και να έχει παραγγείλει τον οπλισμό. Ναι ναι….οι σημερινοί τρεις «ηγέτες» που τόσο κόπτονται για το καλό μας, παπαγαλίζοντας την καραμέλα της ανάπτυξης (ξεπούλημα) της Ελλάδας…!

* Ο γενικότερος εξοπλισμός περιλαμβάνει θωρακισμένα οχήματα όπως αυτά της Κ4, τα οποία θα φέρουν βαρύ οπλισμό και θα συνοδεύονται από μοτοσικλετιστές. Αυτό το μοντέλο οργάνωσης είναι μοντέλο στρατοχωροφυλακής.»

                                 

Θυμήθηκα τι είχα γράψει στην www.miastala.com «Μηχανές του Πολέμου: Blackwater, Monsanto, B.Gates»: «Διερωτάστε τι σχέση έχουν μεταξύ τους; Τι σχέση άραγε μπορούν να έχουν μια εταιρεία βάρβαρων, ανελέητων Μισθοφόρων, η μεγαλύτερη πολυεθνική Γενετικώς Τροποποιημένων Σπόρων και ο «δημιουργός» της Microsoft;

Φήμες των «κακόβουλων συνομωσιολογικοπαρανοϊκών» λένε ότι ο Bill ένας Εβραίος αποτυχημένος ακόμη και για Νerd, χρήσθηκε πρόεδρος και χρηματοδοτήθηκε από μια περίεργη ομάδα, σε μυστική συνάντηση στην Πέργαμο της Τουρκίας το 1985 !!! Γνωρίζετε γιατί στην Πέργαμο; Τι είναι εκεί;

Διαβάστε και ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ …όσοι μπορείτε ακόμη  ΠανΤουρκισμός, Ναζισμός, Μασονία, Τυρκουάζ, Χαλιφάτο και το Λουρί της Μάνας όπως επίσης και Λαθρομετανάστευση, Τουρκία, MIT, Ναρκωτικά.

Σε μια αναφορά του ο συγγραφέας Jeremy Scahill στο περιοδικό The Nation με το άρθρο του (Blackwater’s Black Ops, 9/15/2010) αποκάλυψε ότι ο μεγαλύτερος μισθοφορικός στρατός του κόσμου που έχει και δικιά του αεροπορία η Blackwater (τώρα ονομάζεται Xe Services) πούλησε τις παράνομες υπηρεσίες πληροφοριών της στην πολυεθνική Monsanto. Η Blackwater άλλαξε το όνομα της το 2009 όταν έγινε διάσημη στον κόσμο από τις πολλές αναφορές για σφαγές αμάχων στο Ιράκ.

    Η Blackwater Παραμένει ο μεγαλύτερος ιδιωτικός εργολάβος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, για «υπηρεσίες ασφαλείας», που ασκεί κρατική τρομοκρατία, δίνοντας στην κυβέρνηση την δυνατότητα να το αρνηθεί.

                        

Πολλοί πρώην στρατιωτικοί και αξιωματικοί της CIA εργάζονται στην Blackwater η σε παρεμφερείς εταιρείες που δημιουργήθηκαν για να τραβούν την προσοχή από την κακή φήμη τους και να βγάζουν κέρδη πουλώντας τις άνομες υπηρεσίες τους που κυμαίνονται από πληροφορίες και πληροφοριακή διείσδυση, πολιτικές δραστηριότητες των ομάδων συμφερόντων και παραστρατιωτική εκπαίδευση – για ξένες κυβερνήσεις, τράπεζες και πολυεθνικές εταιρείες.

Σύμφωνα με τον Scahill, επιχειρήσεις με πολυεθνικές όπως η Monsanto, η Chevron, και οικονομικοί γίγαντες όπως η Barclays και η Deutsche Bank, «εξυπηρετούνται» μέσω εταιριών που ανήκουν στον μέγα και τρανό επικυρίαρχο Erik Prince, τον ιδιοκτήτη της Blackwater.»

Πολλοί πρώην στρατιωτικοί και αξιωματικοί της CIA εργάζονται στην Blackwater η σε παρεμφερείς εταιρείες που δημιουργήθηκαν για να τραβούν την προσοχή από την κακή φήμη τους και να βγάζουν κέρδη πουλώντας τις άνομες υπηρεσίες τους που κυμαίνονται από πληροφορίες και πληροφοριακή διείσδυση, πολιτικές δραστηριότητες των ομάδων συμφερόντων και παραστρατιωτική εκπαίδευση – για ξένες κυβερνήσεις, τράπεζες και πολυεθνικές εταιρείες.

Σύμφωνα με τον Scahill, επιχειρήσεις με πολυεθνικές όπως η Monsanto, η Chevron, και οικονομικοί γίγαντες όπως η Barclays και η Deutsche Bank, «εξυπηρετούνται» μέσω εταιριών που ανήκουν στον Erik Prince, τον ιδιοκτήτη της Blackwater. Αυτοί οι αξιωματούχοι και διευθυντές μοιράζονται την Blackwater.

    Ένας από αυτούς ο Cofer Black, γνωστός για την βαρβαρότητα του είναι ένας από τους διευθυντές της CIA, που έκανε την επαφή με την Monsanto το 2008 σαν διευθυντής της Total Intelligence, βάζοντας στο συμβόλαιο με την εταιρεία την υποχρέωση να κατασκοπεύει και να διεισδύει στις οργανώσεις των ακτιβιστών των δικαιωμάτων των ζώων, όσων είναι εναντίον των Γενετικά Τροποποιημένων Τροφών και άλλων βρώμικων δραστηριοτήτων του Βιοτεχνολογικού γίγαντα.

Ο Scahill έκανε επαφή με τον αξιωματούχο Kevin Wilson της Monsanto, ο οποίος αρνήθηκε να σχολιάσει, αλλά αργότερα επιβεβαίωσε στο περιοδικό The Nation, ότι είχαν νοικιάσει την Total Intelligence από το 2008 έως το 2009, για να παρακολουθούν τις «δημόσιες αποκαλύψεις» των αντιπάλων τους. Επίσης είπε ότι η Total Intelligence είναι τελείως ξεχωριστή οντότητα από την Blackwater.

Πάντως ο Scahill έχει αντίτυπα των emails του Cofer Black μετά την συνάντηση του με τον Wilson της Monsanto, όπου εξηγεί σε πρώην πράκτορες της CIA , χρησιμοποιώντας τα email της Blackwater, ότι η συζήτηση με τον Wilson αφορούσε το ότι η Total Intelligence είχε γίνει το πληροφοριακό χέρι της Monsanto, κατασκοπεύοντας τους ακτιβιστές και άλλους , περιλαμβάνοντας την νόμιμη ενσωμάτωση ανθρώπων τους σε αυτά τα γκρουπ.

Δεν είναι απορίας άξιον που μια εταιρεία αφοσιωμένη στην «επιστήμη του θανάτου» όπως η Monsanto, η οποία έχει αφιερωθεί εξαρχής στο να παράγει τοξικά δηλητήρια, από το Agent Orange (χρησιμοποιήθηκε στο Βιετνάμ) τα PCBs (polychlorinated biphenyls), τα εντομοκτόνα, τις ορμόνες και γενετικά τροποποιημένοι σπόροι, να συνδέεται με μια άλλη εταιρεία κακοποιών.

Σχεδόν ταυτόχρονα με την δημοσίευση του άρθρου του Scahill στο περιοδικό The Nation, η Via Campesina (παγκόσμιο κίνημα αγροτών) ανακοίνωσε την αγορά 500.000 μετοχών της Monsanto από το ίδρυμα Bill και Melinda Gates για πάνω από 23 εκατομμύρια δολάρια. Με αυτό τον τρόπο πέταξαν την μάσκα της φιλανθρωπίας οι Gates. Μια άλλη ακόμη διασύνδεση που δεν μας εκπλήττει. Είναι ένα γάμος μεταξύ των δυο πιο βάρβαρων μονοπωλίων στην βιομηχανική ιστορία.

    Ο Bill Gates ελέγχει το 90% της αγοράς του πληρωμένου λογισμικού και η Monsanto το 90% της παγκόσμιας αγοράς των διαγονιδιακών (γενετικά τροποποιημένων) σπόρων και το μεγαλύτερο μερίδιο όλων των σπόρων του πλανήτη.

 

Πουθενά σε κανένα βιομηχανικό τομέα δεν υπάρχουν τόσο τεράστια μονοπώλια, που η ύπαρξη τους και μόνο είναι η άρνησης της βασικής αρχής του καπιταλισμού της ανταγωνιστικής αγοράς. Και ο Gates και η Monsanto είναι πολύ επιθετικοί στην υπεράσπιση των παράνομων μονοπωλίων τους. Αν και ο Bill Gates  προσπαθεί να μας πει ψελλίζοντας, ότι το Ίδρυμα του δεν συνδέεται με τις επιχειρήσεις του, όλα δείχνουν το αντίθετο.

Οι περισσότερες από τις δωρεές του καταλήγουν να ευνοούν τις εμπορικές επενδύσεις του μεγιστάνα. Στην πραγματικότητα δεν δωρίζει τίποτα, αλλά αντί να πληρώνει φόρους, επενδύει τα κέρδη του όπου τον βολεύει οικονομικά, κάνοντας και προπαγάνδα για τους υποτιθέμενους καλούς σκοπούς του. Αντιθέτως, οι «δωρεές» του χρηματοδοτούν προγράμματα καταστροφικά όπως η Γεωμηχανική ή η αντικατάσταση των φυσικών φαρμάκων με υψηλής τεχνολογίας πατενταρισμένα φάρμακα στις φτωχότερες περιοχές του πλανήτη. Τι σύμπτωσης, ο πρώην υπουργός υγείας Julio Frenk και ο Ernesto Zedillo είναι σύμβουλοι στο Ίδρυμα.

Όπως και η Monsanto, ο Gates έχει εμπλακεί στην καταστροφή της γεωργίας παγκοσμίως .. κυρίως μέσω της «Alliance for a Green Revolution in Africa» (AGRA), δηλαδή της Συμμαχίας για την Πράσινη Επανάσταση στην Αφρική. Δουλεύει σαν Δούρειος ίππος για να στερήσει από τους φτωχούς Αφρικανούς αγρότες τους παραδοσιακούς τους σπόρους με Γενετικά Τροποποιημένους Σπόρους. Για αυτό προσέλαβε τον Robert Horsch το 2006, τον διευθυντή της Monsanto.

H Blackwater, η Monsanto και ο Gates είναι τρείς πλευρές της ίδιας φιγούρας. Της πολεμικής μηχανής στον πλανήτη που επιδιώκει την εξόντωση των αγροτών, των αυτοχθόνων κοινοτήτων, των ανθρώπων μοιράζονται την γνώση και όλων όσων δεν θέλουν να υποταθούν στην αιγίδα του κέρδους και της καταστροφής του πλανήτη από τους επικυρίαρχους.

Source : keritisriver.gr

Εθνική ασφάλεια και αυτο αφοπλισμός

Ένα περίεργο παιχνίδι έχει αρχίσει να παίζεται γύρω από την αμυντική ικανόητα της χώρας τα τελευταία χρόνια, ειδικά από τότε που έγινε σαφές ότι "Πετρέλαιο ή/και φυσικό αέριο, υπάρχει".

 

 Αυτό που είχε πει τον Δεκέμβριο του 2009,  ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου στις Βρυξέλλες ότι "Δεν υπάρχει πετρέλαιο στην Ελλάδα" ήταν παραπλανητικό.

 

Και υπάρχει όλη η σχετική ντοκουμενταρισμένη επιχειρηματολογία, έντυπα και ηλεκτρονικά. Τουλάχιστον δύο εκθέσεις, μία αμερικανική και μία γαλλική πιστοποιούσαν ότι πιθανότητα η Ελλάδα καθόταν επάνω σε έναν θησαυρό υδρογονανθράκων.

 

Τώρα όλοι αποδέχονται την υψηλή πιθανότητα έως βεβαιότητα της ύπαρξης τεράστιων αποθεμάτων υδρογονανθράκων που σύμφωνα με μελέτες μπορεί να προσεγγίζουν ακόμη και το 1,7 τρισ. δολάρια, όπως αναφέρει η τελευταία έκθεση της Deutsche Bank, που πάντως λαμβάνει υπ'όψιν της τις χαμηλότερες προβλέψεις για αποθέματα αξίας 427 δισ. ευρώ με καθαρό κέρδος για την Ελλάδα περί τα 220 δισ. ευρώ

 

Οι έρευνες αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί στο ερχόμενο τετράμηνο (ήδη η PGS έχει στοιχεία, από παλαιότερες δικές της έρευνες και έτσι αυτές θα έχουν περισσότερο τον χαρακτήρα "επισφράγισης" των αποτελεσμάτων που έχει).

 

Το περίεργο είναι όμως ότι εδώ και μερικά χρόνια έχει ξεκινήσει μια ταυτόχρονη προσπάθεια απαξίωσης των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

 

Είναι σα να έχεις έναν θησαυρό στο σπίτι σου και κάποιος να έρχεται και να υπονομεύει το σύστημα ασφάλειας. Το ερώτημα είναι πως θα προστατευθεί η θησαυρός χωρίς ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις.

 

Η σκανδαλολογία (εν πολλοίς δικαιολογημένη) έχει προκαλέσει συστημικό πρόβλημα ασφάλειας στην χώρα.

 

Και σε διάφορες άλλες χώρες, όπως ακόμα και οι ΗΠΑ, η Γερμανία, η Γαλλία, η Σουηδία κλπ έχουν υπάρξει σοβαρότατα κρούσματα διαφθοράς στις προμήθειες της Άμυνας, είτε με ενεργητική, είτε με παθητική δωροδοκία, αλλά ουδέποτε διανοήθηκαν να σταματήσουν τις επενδύσεις στο τομέα της ασφάλειάς τους.

 

Κάτι που ακατανόητα έχει συμβεί στην Ελλάδα σε μεγάλο βαθμό από το 2005 και σε απόλυτο βαθμό από το 2009.

 

Έτσι έχουμε το οξύμωρο, να είμαστε μια χώρα με υψηλή πιθανότητα ύπαρξης υδρογοναθράκων που μπορεί να μας μετατρέψουν στην Νορβηγία της Μεσογείου, όπως γράφουν οι γερμανικές εφημερίδες και να ... αυτο-αφοπλιζόμαστε.

 

Με ήδη δεδομένο και καθημερινό πρόβλημα απειλής και αναθεωρητικής διάθεσης από ένα κράτος σαφώς πολύ ισχυρότερο οικονομικά και πλέον και στρατιωτικά (πλην ποιότητας προσωπικού) από την Ελλάδα, όπψς είναι η Τουρκία και αντί να υλοποιούμε ένα συνεπές και "μετρημένο" αλλά ουσιαστικό πρόγραμμα επενδύσεων ασφαλείας, έχουμε απαξιώσει σε τέτοιο βαθμό την ετοιμότητα των ΕΔ που πλέον μπορούμε να μιλάμε για εθνική αυτοχειρία.

 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η πρόταση πώλησης των δύο σχεδόν έτοιμων υποβρυχίων Type 214 για να ... "ρεφάρει" μια ιδιωτική επιχείρηση, όπως είναι τα ΕΝΑΕ.

 

Να μην ξεχνάμε, βέβαια ότι τα ΕΝΑΕ είναι ιδιωτική επιχείρηση γιατί έτσι όπως εξελίσσεται το θέμα, μοιάζει το κράτος να έχει υιοθετήσει την άποψη ότι είναι ... συνυπεύθυνο για τα ΕΝΑΕ και οφείλει το δημόσιο και όχι οι μέτοχοι της εταιρείας να βρουν λύση στο πρόβλημά τους.

 

Θέλει λοιπόν ο "ειδικός συντονιστής" να αφήσει το ΠΝ για τα επόμενα 5-10 χρόνια χωρίς τα δύο υποβρύχια που θα πουληθούν και τα οποία είναι σχεδόν έτοιμα, για να ναυπηγηθούν τα δύο της παραγγελίας Βενιζέλου και να ... θησαυρίσει ο Ι.Σάφα.

 

Και με αυτά τα τέσσερα υποβρύχια η Ελλάδα το 2020, π.χ. θα ασκεί πολιτική ασφάλειας σε μία έκταση που θα ξεκινά από την Κέρκυρα και θα τελειώνει ανατολικα της Κύπρου!

 

Αυτό σε ότι αφορά τα υποβρύχια που είναι έτοιμα και πληρωμένα.

 

Οπότε φαντάζεστε το είδος της αμυντικής πολιτικής για τα λοιπά υλικά που έχουν απόλυτη ανάγκη οι ΕΔ.

 

Που θέλουμε να καταλήξουμε: Μήπως υπάρχει κάποιο οργανωμένο σχέδιο  απονεύρωσης των πάλαι ποτέ ισχυρών ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων με μοχλό από την μία την σκανδαλολογία και από την άλλη την οικονομική κρίση;

 

Γιατί με "εικονικές" ένοπλες δυνάμεις κανείς δεν μπορεί να πει "Όχι" σε απόπειρες υφαρπαγής του εθνικού του πλούτου. Είτε από εχθρούς, είτε από "φιλους".

 

Προτιμάς να υπογράψεις π.χ. μια αποικιακή σύμβαση εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων με την "μερίδα του λέοντος" να την παίρνουν οι "προστάτες" σου κι εσύ είσαι ευχαριστημένος που δεν έχασες μαζί με το πετρέλαιο και κανένα νησί...

 

Γιατί "δικό σου είναι ότι μπορείς να υπερασπιστείς".

 

Άλλη εξήγηση δεν υπάρχει. Ή αν υπάρχει, είμαστε πρόθυμοι να την ακούσουμε...

 

ΠΗΓΗ  defencenet.gr

 

Υποσυνείδητα μηνύματα και χειραγώγηση μαζών

Πριν λίγα χρόνια, στην Ελλάδα αποσύρθηκε από την τηλεόραση η διαφήμιση μιας πολύ γνωστής ασφαλιστικήςεταιρείας για τον εξής λόγο: παρουσίαζε ένα μικρό κοριτσάκι να τρέχει προς τη μητέρα που ήταν έτοιμη να το αγκαλιάσει σφιχτά.
Μετά από την εξέταση του φιλμ ανακαλύφθηκε η ύπαρξη εμβόλιμων καρέ όπου είχαν σκηνές πολέμου με νεκρούς και τραυματίες με πρόσωπα παραμορφωμένα κτλ. Η «Επιτροπή Ελέγχου Διαφημίσεων» αποφάνθηκε πως τα παρεμβαλλόμενα καρέ, δημιουργούσαν ένα αίσθημα ανασφάλειας και φόβου στο θεατή, προκειμένου να νιώσει την ανάγκη ασφάλισής του από τη συγκεκριμένη ασφαλιστική εταιρεία.

Σήμερα που πλήθυναν τα μέσα επικοινωνίας, πύκνωσαν οι ιδέες και αυξήθηκαν τα κάθε λογής συμφέροντα, έχουμε κυριολεκτικά κατακλυσθεί από ενα συρφετό μηνυμάτων για οτιδήποτε. Άλλα στοχεύουν την τσέπη μας, άλλα το πνεύμα μας. Απευθύνονται στην κάθε ηλικία, μα περισσότερο στη νεολαία.

Για τη μετάδοσή τους χρησιμοποιούνται όλες οι μέθοδοι, κάθε επίτευγμα της τεχνικής. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητά τους είναι σχετική. Και αυτό γιατί απευθύνονται στο ενσυνείδητό μας οπότε ο καθένας μπορεί να τα σκεφθεί, να τα κριτικάρει, να τα ερευνήσει σε βάθος και στη συνέχεια να τα δεχθεί ή να τα απορρίψει, ανάλογα με το πόσο σωστά, ενημερωμένος και πληροφορημένος, είναι αυτός. Βέβαια οι απληροφόρητοι και οι μη σωστά σκεπτόμενοι μπορούν να παρασυρθούν.

Αλλά και αυτοί μετά το πάθημά τους, μπορούν να αλλάξουν στάση. Τις περισσότερες φορές τουλάχιστον...

Όμως υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι ή εταιρίες που θέλουν οπωσδήποτε να πετύχουν το σκοπό τους. Θέλουν το μήνυμα τους να έχει το αποτέλεσμα που επιθυμούν πάση θυσία. Ακόμα και αν αυτό είναι σκοτεινό και φοβερό. Και επειδή είναι αδύνατο να επιτευχθεί όταν απευθύνονται στο ενσυνείδητό μας, σκέφτηκαν να απευθυνθούν στο υποσυνείδητό μας. Εκεί πια το αποτέλεσμα του μηνύματός τους θα είναι σίγουρο, βέβαιο και άμεσο. Πως όμως με ποιο τρόπο;

Τι είναι τα υποσυνείδητα μηνύματα;


Τα μηνύματα αυτά δεν είναι τίποτε άλλο, παρά μηνύματα που εκπέμπονται την ώρα που «παίζεται» και ακούγεται ο δίσκος ή η κασέτα ή η κινηματογραφική – τηλεοπτική ταινία, χωρίς να ακούγονται ή να βλέπονται συνειδητά, συλλαμβάνονται όμως και γίνονται αντιληπτά από το υποσυνείδητο.

Γιατί το μήνυμα που στέλνεται στον ακροατή ή θεατή χωρίς καν να το αντιληφθεί με τις αισθήσεις του άμεσα. Οπότε η ενσυνείδητη γνώση και θέλησή του μη διακρίνοντάς το δεν μπορεί να το αναλύσει, να το κρίνει έτσι ώστε να το δεχθεί ή να το απορρίψει.

Ωστόσο αυτό έχει καταγραφεί μυστικά στο υποσυνείδητο, σαν σε κάποιο αρχείο στον υπολογιστή μας. Έτσι με αυτόν τον τρόπο, έχουμε σαφώς παραβίαση της ελευθερίας, της λογικής, της συνείδησης και τέλος της όλης προσωπικότητας του ατόμου. Είναι μια αθέμιτη μέθοδος με την οποία επιχειρείται και στο τέλος εύκολα κατορθώνεται η λεγόμενη πλύση εγκεφάλου, όπως θα διαπιστώσουμε παρακάτω. Τα υποσυνείδητα μηνύματα μεταδίδονται με κάθε μέσο, ακουστικό, οπτικό ή και έντυπο ακόμη.

Η ιστορία τους φαίνεται ότι άρχισε το 1956 από κάποιον James Vicory στις ΗΠΑ και την εταιρεία του «Subliminal Projection Company», προκειμένου να πουλήσει την ανακάλυψή του. Είχε βρει το εξής τέχνασμα. Στην οθόνη του κινηματογράφου, κάθε 150 sec και μόνο για κάθε 1/8 του sec θα προβαλλόταν το μήνυμα που επιθυμούσε ο πελάτης, με σκοπό την αύξηση των πωλήσεων.

Η διαφήμιση, όπως γίνεται φανερό, θα γινόταν, χωρίς καν το κοινό να καταλάβει το παραμικρό. Πραγματικά, κατά τη διάρκεια προβολής κινηματογραφικών ταινιών, κατόρθωσαν να παρεμβάλουν οπτικά υποσυνείδητα μηνύματα του τύπου «ΦΑΕ ΠΟΠ-ΚΟΡΝ».


Ένα χρόνο αργότερα το 1957 δημιουργήθηκε και άλλη εταιρεία στις ΗΠΑ η «Precoy Process and Equipment Corporation» με βασικό της σκοπό την τοποθέτηση υποσυνείδητων μηνυμάτων σε ταινίες καθώς και σε μουσικές εκπομπές. Αυτοί κάνανε αίτηση και για ευρεσιτεχνία. Το ίδιο έτος στο Σικάγο, ραδιοφωνικός σταθμός πωλούσε το χρόνο για διαφημίσεις με υποσυνείδητα μηνύματα για 1.000 δολάρια.

Επίσης την ίδια εποχή στη Λουϊζιάνα των ΗΠΑ, κάποιος καθηγητής Δρ. Χολ. Μπέκερ ο οποίος κατείχε εξέχουσα θέση στο Πανεπιστήμιο Τολέϊν για 24 χρόνια δούλεψε πάνω σε μια εφεύρεση, ενώ είχε λάβει ένα τεράστιο ποσό για την εποχή ως ερευνητικό κεφάλαιο. Το σχέδιο ήταν να χρησιμοποιήσει την επινόησή του, για την προβολή υποσυνείδητων μηνυμάτων για το δημόσιο συμφέρον. Κατά τη διάρκεια τηλεοπτικών εκπομπών προβαλλόταν μηνύματα του τύπου «Να οδηγείτε προσεκτικά». Η προσπάθεια αυτή όμως αυτή δεν απέδωσε λόγω αντίδρασης του κοινού όταν αυτό έγινε ευρύτερα γνωστό.

Αργότερα το 1968 και για πρώτη φορά στην ιστορία της δισκογραφίας οι Μπητλς χρησιμοποιούσαν σε δίσκους τους υποσυνείδητα μηνύματα, αρχής γενομένης με το «Λευκό Άλμπουμ» τους. Οι «ψίθυροι» του θανάτου του Πωλ, μέλος ως γνωστόν του συγκροτήματος, τους έδωσε μεγαλύτερη δημοσιότητα και είχε σαν αποτέλεσμα την αύξηση της φήμης και των πωλήσεων των δίσκων τους. Από τότε τους μιμήθηκαν όλοι σχεδόν οι ροκ αστέρες.

Βέβαια υπήρξαν και οι πρώτες αντιδράσεις από διάφορους ανθρώπους καθώς και έντυπα μέσα. Περιοδικά, όπως το «New Yorker» που έγραψε χαρακτηριστικά ότι «τα υποσυνείδητα μηνύματα εισέβαλαν στο μυαλό και το διέλυσαν» και το «New Day» του οποίου τα δημοσιεύματα προκάλεσαν μεγάλο θόρυβο, όταν αποκαλούσε τα υποσυνείδητα μηνύματα «ως την πιο επικίνδυνη εφεύρεση ύστερα από την ατομική βόμβα».

Ωστόσο εκείνη την εποχή, και προς μεγάλη έκπληξη όλων, αν και προτάθηκαν σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις για το ζήτημα, δεν έγινε τίποτε τελικά. Τα παράπονα εξασθένησαν και η όλη υπόθεση φάνηκε να χάνεται ήσυχα το έτος 1970. Όμως οι ερευνητές, συνέχισαν πυρετωδώς τις έρευνές τους στο συγκεκριμένο τομέα.


Το 1974 ένας Καναδός παραγωγός εκπομπών, αποκάλυψε τη χρήση τέτοιων μηνυμάτων, αυτή τη φορά στη «Φωνή της Αμερικής» και στο «Ράδιο της Μόσχας». Τα υποσυνείδητα μηνύματα είχαν μπει και στην υπηρεσία του Ψυχρού Πολέμου.

Το 1978 ο προαναφερθείς ερευνητής Μπέκερ κατασκεύασε ειδικό κασετόφωνο το οποίο είναι ικανό να λαμβάνει, να μιξάρει, και να αναμεταδίδει υλικό από δύο διαφορετικές πηγές, προσαρμόζοντας ταυτόχρονα το μήνυμα, έτσι ώστε να γίνεται αντιληπτό μόνο υποσυνείδητα. Η τεχνική χρησιμοποιήθηκε στα πολυκαταστήματα για περιορισμό των κλοπών.

Μάλιστα καταγράφηκαν επιτυχίες της τάξεως του 80% στον τομέα ελέγχου των κλοπών, χάρις σ’ αυτή τη μέθοδο, όπου ταυτόχρονα την ώρα που ακουγόταν ευχάριστη μουσική υπήρχε μήνυμα όπως «Να είσαι τίμιος, μην κλέψεις» και αυτό μεταδιδόταν 9.000 φορές στην ώρα. Το περιοδικό «TIME» που εκτίμησε πολύ το τέχνασμα αυτό και σε ένα άρθρο του περιέγραψε λεπτομερώς πως λειτουργεί.

Υποσυνείδητα μηνύματα έφτασαν να χρησιμοποιούνται,και στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο και χόκεϊ των ΗΠΑ και του Καναδά για να αυξηθούν οι επιτυχίες των ομάδων. Επίσης υποσυνείδητα μηνύματα χρησιμοποιούσαν ακόμη και οι υποψήφιοι γερουσιαστές των ΗΠΑ, στα δίλεπτα των τηλεοπτικών τους σπότ.

Το 1983 στο Μίτσιγκαν μια μικρή εταιρεία με το όνομα «Stimutech» τελειοποίησε την παραγωγή υποσυνείδητων μηνυμάτων από Computer. Αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται και να μεταδίδονται από την τηλεόραση, σε οποιοδήποτε διαφημιστικό σπότ.
Το 1982-83 ήταν και η πρώτη χρονιά που ψηφίστηκαν οι πρώτοι νόμοι προστασίας του κοινού από τα υποσυνείδητα μηνύματα μετά από άσκηση σημαντικών πιέσεων και προσπάθειες ετών.


Η ιστορία και η αποτελεσματικότητά τους.

Προχωρώντας θα δείξω την τεχνική παραγωγής όσο και της μετάδοσης υποσυνείδητων μηνυμάτων. Ανάλογα με το αν έχουμε ακουστικό, οπτικό ή έντυπο μέσο είναι διαφορετική και η τεχνική τους. Επίσης τη δράση τους πάνω μας.


α) Θα αρχίσω με τα ακουστικά μέσα δηλαδή δίσκους, κασέτες κτλ. Στη περίπτωση αυτή για να μεταδοθούν τα υποσυνείδητα μηνύματα, οι φράσεις καταγράφονται αντίστροφα στο δίσκο, οπότε μπορούν να γίνουν αντιληπτές και από τις αισθήσεις μας, όταν ο δίσκος κινείται σε αντίθετη κατεύθυνση. Είναι σαν να χρησιμοποιούμε καθρέπτη για να διαβάσουμε λέξεις που είναι γραμμένες ανάποδα. Αυτή η μέθοδος είναι γνωστή ως «ανάστροφη κάλυψη».

Έτσι όταν ο δίσκος παίζεται κανονικά, αυτό που αντιλαμβάνεται ο ακροατής με την ακοή του, είναι μόνον το τραγούδι που υπάρχει στο δίσκο και το πολύ πολύ να ακούσει στο σημείο που υπάρχει το υποσυνείδητο μήνυμα κάποιους ακαταλαβίστικους ήχους, σαν γεμίσματα στον ήχο.

Για την καταγραφή των υποσυνείδητων μηνυμάτων στο δίσκο χρησιμοποιούνται οι εξής μέθοδοι:
Η πρώτη αφορά την εγγραφή με πολύ χαμηλές συχνότητες. Έτσι εάν κάποιος δυναμώσει την ένταση του στερεοφωνικού του, τότε το μήνυμα μπορεί να ακουστεί στο βάθος κάπως καθαρά.

Η δεύτερη είναι να εγγραφούν τα μηνύματα σ’ ένα κανάλι ήχου. Έτσι σε κάποιο κανάλι προστίθεται το υποσυνείδητο μήνυμα, και καλύπτεται, από τη μουσική του άλλου καναλιού. Χρησιμοποιώντας το balance είναι δυνατό να απομονωθεί το μήνυμα.

Η τρίτη είναι αυτή με την οποία ηχογραφείται το μήνυμα πάνω στη μουσική, αλλά με τέτοιο τρόπο, που να χρειάζεται να παιχτεί σε διαφορετική ταχύτητα από αυτή που παίζεται ο δίσκος, για να ακουστεί κανονικά. Θα μπορούσε να γίνει έτσι αντιληπτό αν επιβραδύναμε με το δάχτυλό μας ή επιταχύναμε την κίνηση του πλατό του πικάπ.

Η τέταρτη μέθοδος είναι η ανάποδη ηχογράφηση που είναι και η πλέον χρησιμοποιούμενη. Το μήνυμα γράφεται σε μαγνητική ταινία. Παίζουμε αυτή την ταινία ανάποδα και την μεταγράφουμε σε μια άλλη, θα έχουμε έτοιμο το ανάποδο μήνυμα που θα μπορούμε να το προσθέσουμε σε οποιοδήποτε σημείο του τραγουδιού. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται -περισσότερο για εφφέ- σε πλήθος τραγουδιών.

Αναφέρω ως παράδειγμα το τραγούδι των Μπήτλς «Rain». Προς το τέλος του τραγουδιού, ακούγονται ακατάληπτοι στίχοι να τραγουδιούνται από κάποια φωνή. Σ’ αυτό το σημείο αν ο δίσκος παιχτεί ανάστροφα, ακούγεται ο Τζών Λένον να λέει κανονικά του στίχους του τραγουδιού. Το ίδιο συμβαίνει και στο τραγούδι «Ανατολίτισσα» της Πωλίνας.

Οι Μπήτλς είχαν δηλώσει τότε, ότι η αντιστροφή αυτή έγινε εντελώς τυχαία.Τέλος πρέπει να αναφέρουμε ότι και ο ρυθμός μετάδοσης της μουσικής μπορεί να ασκήσει επίδραση υποσυνείδητη στην ύπαρξή μας.Ο ρυθμός, για παράδειγμα, της ροκ μουσικής επιδρά στον οργανισμό μας έτσι, που μπορεί να προκαλέσει, αύξηση των καρδιακών παλμών και παράλληλα αύξηση του ποσοστού αδρεναλίνης στο αίμα.


β) Συνεχίζοντας με τα οπτικά μέσα δηλαδή κινηματογραφικές ή τηλεοπτικές ταινίες. Εδώ κάθε sec κινηματογραφικού φιλμ αναλύεται σε 24 καρέ, πράγμα που εξασφαλίζει φυσιολογική κίνηση στην οθόνη. Αν τα καρέ είναι λιγότερα στο sec, τότε οι κινήσεις των ηθοποιών θα φαίνονται αργές, ή το αντίστροφο.

Αν σ’ όλα αυτά τα 24 καρέ αφαιρεθούν π.χ. 3 και αντικατασταθούν με άλλα, το μάτι μας θα αντιληφθεί την παρεμβολή των ξένων καρέ σαν μια στιγμιαία λάμψη διάρκειας μόλις 1/8 του sec (δηλαδή όσος χρόνος απαιτείται για το ανοιγόκλειμα των βλεφάρων μας), ο εγκέφαλος όμως θα σχηματίσει μια γενική ιδέα του περιεχομένου των καρέ αυτών κι επειδή δεν μπορεί να το κατανοήσει θα το περάσει και θα το αποθηκεύσει στο υποσυνείδητο.

Να σημειώσουμε, πως για όλα αυτά ο θεατής δεν αντιλαμβάνεται τίποτε. Αυτή είναι και η πιο συνηθισμένη μέθοδος.Βέβαια η μέθοδος τελειοποιείται π.χ. στο βιντεοκλίπ, εάν χρησιμοποιήσουμε φωτεινά εφφέ. Όσο πιο γρήγορη διαδοχή φωτός –σκότους έχουμε, τόσο αποδυναμώνεται η αίσθηση προσανατολισμού, κρίσης και αντανακλαστικών του θεατή.

γ) Τελειώνοντας θα αναφερθώ στα έντυπα μέσα π.χ. εφημερίδες, περιοδικά, εξώφυλλα δίσκων κτλ. Πολλές δισκογραφικές εταιρείες κολακεύονται να λένε πως πολλά εξώφυλλα δίσκων, είναι πραγματικά έργα τέχνης. Το ίδιο παρατηρείται και με τις διαφημίσεις διαφόρων προϊόντων. Πραγματικά χρειάζεται πολύ τέχνη για να πεις ένα σωρό πράγματα, να μεταδώσεις σε κάθε κατεύθυνση πλήθος μηνυμάτων μέσα από τον περιορισμένο χώρο ενός εξωφύλλου δίσκου ή μιας σελίδας με τη διαφήμιση ενός προϊόντος.

Εδώ με στατική εικόνα το υποσυνείδητο δέχεται εικόνες και παραστάσεις που το μάτι αδυνατεί να συλλάβει. Για παράδειγμα τα εξώφυλλα των δίσκων πάντοτε έχουν κάτι να πουν, ανεξάρτητα απ’ το αν είναι μια συγκεκριμένη φωτογραφία ή ένα αφηρημένο σχήμα. Αν προσέξετε καλά θα δείτε πως μέσα από διάφορες συνθέσεις, σχηματισμούς και χρωματισμούς, δεν λείπουν αναποδογυρισμένα τρίγωνα, πυραμίδες, μαγικοί κύκλοι, κι ένα σωρό άλλα σύμβολα σατανισμού και μαγείας. Μια βόλτα σε κάποιο κοντινό σας δισκοπωλείο θα σας πείσει για όλα τα παραπάνω.

Επίσης είναι απερίγραπτο πράγματι, το τι γίνεται προκειμένου να αγοράσει ο καταναλωτής ένα προϊόν. Στην κυριολεξία «θέλει δεν θέλει». Πως γίνεται αυτό; Πως η διαφήμιση επιδρά μέσω του υποσυνείδητου; Η ψυχολογία έχει αποδείξει πως αυτό γίνεται με 2 τρόπους. Μέσω του ενστίκτου της αναπαραγωγής και μέσω του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης. Αν το μήνυμα που δεχόμαστε από μια διαφήμιση, συνοδεύεται από εικόνες ή φράσεις που σχετίζονται με το sex ή το θάνατο, τότε περνάει στο υποσυνείδητο και καταγράφεται εκεί, χωρίς καν να το αντιληφθούμε. Εξυπακούεται ότι οι φράσεις και οι εικόνες αυτές είναι με πολύ τέχνη κρυμμένες. Γιατί αν ήταν φανερές, η αντίδρασή μας θα ήταν δεδομένη.

Ας δούμε στις διαφάνειες τώρα μερικά παραδείγματα τέτοιων διαφημίσεων. Για να κατανοηθεί καλύτερα η δράση των υποσυνείδητων μηνυμάτων πάνω μας πρέπει να αναφέρουμε εδώ τι λέει η Ψυχολογία για το υποσυνείδητο του ανθρώπου.Έτσι λοιπόν οι ψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι το υποσυνείδητο έχει την ικανότητα να επιλέγει, να ανακατατάσσει και αναδιοργανώνει το υλικό του κι ύστερα να το προσφέρει τροποποιημένο στη συνείδηση, ώστε αυτή να κατορθώνει, χρησιμοποιώντας αυτό το τροποποιημένο υλικό, να αντιμετωπίζει τα διάφορα προβλήματα της ζωής.

Η τεχνική παραγωγής και μετάδοσής τους και η δράση τους πάνω μας. Άραγε πως είναι δυνατό να αντιμετωπιστούν κατά τρόπο άμεσο και αποτελεσματικό; Κατά πρώτον φαίνεται ότι δεν υπάρχει εύκολος τέτοιος τρόπος. Γιατί δεν είναι εύκολο να ελεγχθεί τι ακούμε ή τι βλέπουμε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τελικά δεν υπάρχει λύση; Ας μην πούμε όμως κάτι τέτοιο. Γιατί η δράση – αντίδρασή μας, μπορεί να χωριστεί σε 2 κατηγορίες: την ατομική και τη συλλογική – ομαδική.

Ας πάρουμε την πρώτη: Να απορρίψουμε κάθε μουσικό είδος που περιέχει τέτοια υποσυνείδητα μηνύματα, αφού στραφούμε σε εκείνα τα είδη που τα διακρίνουν αποδεδειγμένα οι ανώτεροι προσανατολισμοί και επιδιώξεις, οι πνευματικές αξίες και στόχοι. Αυτή μας η επιλογή αμέσως θα βάζει στην άκρη, την υποκουλτούρα, τα σκουπίδια, και τις απαξίες που λανσάρονται από παντού.

Όσον αφορά τη συλλογική / ομαδική θα πούμε τα εξής:Πρώτον την άσκηση πίεσης για λήψη νομοθετικών μέτρων από την πολιτεία, όπως έγινε στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Αυτό θα περιγραφεί και αναλυτικότερα, στις επόμενες γραμμές. Δεύτερον το μποϋκοτάρισμα των δίσκων, που συνειδητά ή ασυνείδητα χρησιμοποιούν τέτοια μέσα. Πίσω από όλα είναι το χρήμα, το κέρδος, η δόξα, οι πωλήσεις. Όταν αυτά θιγούν να δείτε πως όλοι οι γνωστοί και άγνωστοι παράγοντες της μουσικής βιομηχανίας θα ελέγχουν πια την κάθε τους φράση, κανονικά και αντίστροφα, πριν ο δίσκος τους κυκλοφορήσει στην αγορά.


Πως αντιμετωπίζονται; οι ως τώρα ψηφισθέντες νόμοι.
Ας δούμε λοιπόν τι έχουν καταφέρει κάποιοι συνάνθρωποί μας σε άλλες χώρες του κόσμου σ’ αυτό το ζήτημα.

Σχετική έκθεση των Ηνωμένων Εθνών γράφει μεταξύ άλλων: «Η πρόσληψη μηνυμάτων που απευθύνονται στο υποσυνείδητο είναι καταδικαστέα. Αποτελεί κατάφορη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» και ακόμη «η τροποποίηση ή ακόμη και η διαγραφή μιας κουλτούρας είναι δυνατή μέσω των υποσυνείδητων μηνυμάτων».

Η Βουλή των αντιπροσώπων των ΗΠΑ ψήφισε το 1982 νομοσχέδιο το οποίο υποχρεώνει τις δισκογραφικές εταιρείες να αναφέρουν στα εξώφυλλα των δίσκων τους, την ύπαρξη τέτοιων μηνυμάτων.

Το 1983 η γερουσία του Άρκανσο των ΗΠΑ ψήφισε παρόμοιο νομοσχέδιο, το οποίο επιπλέον υποχρεώνει τις εταιρείες να γράφουν στο εξώφυλλο των δίσκων του, το περιεχόμενο των υποσυνείδητων μηνυμάτων που περιέχουν.

Το Βέλγιο απαγόρευσε εντελώς όλη αυτή την τεχνολογία ως την πιο ύπουλη και επικίνδυνη εισβολή στην ιδιωτική ζωή, με τιμωρία πάνω από 1 έτος φυλάκιση και πρόστιμα πάνω από 10.000 φράγκα.

Το ίδιο ισχύει και στη Μ. Βρετανία.

Αυτά συμβαίνουν σε μερικές χώρες, γι’ αυτό ας προβληματιστούμε για το τι θα γίνει με εμάς.Ας σκεφτούμε πως βρισκόμαστε πια στο κατώφλι της εισβολής στο τελευταίο προπύργιο της ιδιωτικής ζωής του ατόμου, που είναι το ίδιο πνεύμα και αυτές οι σκέψεις του.

Κυρίες και κύριοι, μετά από όλα αυτά που ακούσατε είμαι σίγουρος ότι έχετε κατανοήσει πλήρως ποιος είναι ο κίνδυνος, και που βρίσκεται η λύση του. Βρίσκεται στα χέρια όλων των εαισθητοποιημένων ανθρώπων του πλανήτη μας. Στα δικά σας χέρια.

Πρέπει να σας πω ότι νοιώθω πολύ ευτυχής που μου δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσω γι’ αυτό το θέμα έστω και σε ένα σύνολο τόσο λίγων ανθρώπων και πιστεύω, ότι με όλα αυτά που είπα, άγγιξα την ευαίσθητη περιοχή της ψυχής σας, και αν όχι όλοι, οι περισσότεροι θα σκεφθείτε σοβαρά όλα όσα ακούσατε σήμερα.


Θα κλείσω την ομιλία μου λέγοντας ότι επιβάλλεται να ενημερώσουμε ο καθένας ξεχωριστά όσους περισσότερους μπορεί, σύμφωνα με τη δύναμη που διαθέτει, για τον κίνδυνο που καραδοκεί. Αυτό είναι ύψιστο χρέος προς την κοινωνία που ζούμε . Γιατί, δεν μπορεί να υπάρξει κοινωνία υγιής, αν δεν υπάρξει κάποιος έλεγχος όλων αυτών των πραγμάτων που αναφέραμε.

Η εξουσία των υποσυνείδητων μηνυμάτων πρέπει να τεθεί ολοκληρωτικά στο φως της ημέρας. Γιατί στην πραγματικότητα οι εχθροί της κοινωνίας μας δεν έχουν ακόμη παρά μικρή επίγνωση αυτής της εξουσίας των υποσυνείδητων μηνυμάτων.

Μελλοντικά μπορεί να γίνει ακόμη περισσότερο επικίνδυνο. Τώρα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε τον κίνδυνο και να υποβάλλουμε κάποιον έλεγχο με τα μέσα, τρόπους που προανέφερα. Αυτά τα μέσα, οι τρόποι, φαίνονται ως τα καλύτερα, ίσως, τα μόνα δυνατά. Όμως, ίσως κάποιοι άλλοι, μπορούν να κάνουν καλύτερες προτάσεις παρέμβασης από αυτές που ήδη αναφέρθηκαν.

 ΠΗΓΗ http://nea-arxh-news.blogspot.gr/2012/12/1956-2012.html

Ψυχολογική βία και κοινωνική απορύθμιση

Ενα από τα μεγάλα διαχρονικά κατορθώματα του πολιτικού κόσμου είναι η διασπορά του αισθήματος αόριστης ή και συγκεκριμένης ενοχής στον κάθε πολίτη. Είναι, φαίνεται, ένα τέχνασμα κυβερνητικής ή μακιαβελικού μηχανισμού κάθε εξουσίας. Και ενώ η πολιτική ηγεσία ευθύνεται για όλες τις εξελίξεις, έχει την ικανότητα να αγκαλιάζει μόνο τις πρόσκαιρες επιτυχίες, έστω και αν τις αποφάσισαν κάποιοι άλλοι. Για τα πάντα φταίνε οι ομάδες πολιτών: οι δικαστικοί, οι εργαζόμενοι στον τάδε κλάδο, οι αντιπαραγωγικοί συνταξιούχοι. Η απόλυτη εφαρμογή τού «διαίρει και βασίλευε». Ομάδες πολιτών ενάντια άλλων ομάδων. Και η εξάπλωση της ψευδαίσθησης ότι ο λαός κυβερνάει καλά κρατεί. Και το σπουδαιότερο σύμπτωμα: άνεργοι εναντίον εργαζομένων. Αδικημένοι από το πολιτικό σύστημα και τις διαχρονικές σαπίλες του εναντίον των λιγότερο αδικημένων.

Εντεχνη δημιουργία σύγχυσης: αντί να μας κατηγορούν, ας επιτεθούν ο ένας εναντίον του άλλου. Μεγάλος σύμμαχος τα ΜΜΕ και ιδιαίτερα η φιλολαϊκή τηλεόραση που προκειμένου να γεμίσει τις ώρες που της περισσεύουν από τα οθωμανικά σίριαλ οργανώνει συζητήσεις και περισπούδαστες αναλύσεις για το τι έφταιξε και τι πρέπει να γίνει, ξεχνώντας ότι αν είχε την ικανότητα να βελτιώσει τις καταστάσεις τόσα χρόνια με τόση «ελευθερία του Τύπου» και τόσες τηλεοπτικές αναμετρήσεις, σίγουρα θα το είχε επιτύχει και με το παραπάνω. Με δεδομένο ότι οι ανάγκες και οι απόψεις με το να είναι συγκρουόμενες και αντιφατικές το μόνο που επιτυγχάνουν είναι η δημιουργία αμφιβολίας. Διαιρούν τους πολίτες σε κατηγορίες αντί να τους ενώνουν. Μεγάλοι υπεύθυνοι και οι κομματικοί μηχανισμοί με τον φανατισμό τους και τη θρησκευτική προσήλωσή τους σε πεποιθήσεις που δεν εξυπηρετούν τίποτε άλλο από τον αποπροσανατολισμό και τον διχασμό της κοινωνίας.

Φταίμε όλοι μας εκτός από τους αρχηγούς, είμαστε όλοι καταστροφείς της χώρας μας, γιατί αν και εκτός εξουσίας κάποιος πρέπει να έχει την ευθύνη, οι ανεύθυνοι άρχοντες ποτέ. Τι μας θυμίζει αυτό; Ποιος ήταν συνταγματικά ανεύθυνος; Ετσι, φτάσαμε στο απίστευτο σύμπλεγμα: φταίνε οι δικαστές, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι αγρότες, οι απεργοί, οι διαδηλωτές, οι επιχειρηματίες, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, όλοι βαπτίζονται προνομιούχοι, αλλά πάνω απ’ όλα ο κυρίαρχος λαός. Χαϊδεύουν αφτιά με αυτή την αοριστία. Και κανείς δεν σκέφθηκε το απλό: λαός είναι το σύνολο όλων αυτών ως κάθε άλλος πολίτης. Λαός είναι και οι καταδιωκόμενοι συνταξιούχοι με τις «υψηλές» συντάξεις και τα ακόμη υψηλότερα ασφάλιστρα που πλήρωναν αδιάκοπα.

Σπουδαίο το επίτευγμά τους αν το δημιούργησαν επίτηδες, αν είχαν αυτή την ικανότητα ή την πανουργία: καλλιέργησαν κλίμα ώστε να προκληθούν συμπλέγματα ενοχής στις λιγότερο αδικημένες ομάδες, καθώς και σε συγκεκριμένους ανθρώπους που, παρά την κρίση και τα όσα δεινά υπέστησαν, εξακολουθούν να έχουν ακόμη κάποια εργασία, άσχετα αν κινδυνεύουν από μέρα σε μέρα. Εργαζόμενοι και επιχειρηματίες που εξακολουθούν έστω με μεγάλες δυσκολίες να υπάρχουν σε ένα περιβάλλον με αβέβαιες προοπτικές αντιμετωπίζονται με κάθε μορφής αρνητικό συναίσθημα, επειδή είτε δεν έγιναν σαν την πλειονότητα είτε αδικήθηκαν λιγότερο είτε αντέχουν ακόμα.
 

Ολες οι ομάδες των ανθρώπων ζημιώθηκαν από την κρίση και τις αποφάσεις της πολιτικής ηγεσίας του εξωτερικού και των εκτελεστών του εσωτερικού. Η ψυχολογική βία που ασκεί η προπαγάνδα της κυρίαρχης τάξης του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος εξώθησε τους πολίτες να αισθάνονται αντίπαλοι με τους άλλους που αδικήθηκαν λιγότερο, κατά τη γνώμη τους, μετά την πλύση εγκεφάλου: τους αποδιοπομπαίους τράγους που σε πείσμα κάθε μέτρου εξακολουθούν να έχουν συναλλακτική δραστηριότητα. Χωρίζουν τους Ελληνες σε δύο κατηγορίες: στους «βολεμένους», δηλαδή αυτούς που έχουν εργασία και ζουν έστω με στερήσεις, και τους αβόλευτους, που είναι άνεργοι και απελπισμένοι. Στοχοποιούνται οι «κατέχοντες»: άνεργος ή ένοχος.

Το κλίμα αυτό συντελεί και στον περιορισμό της κατανάλωσης, με φυσική συνέπεια την πτώση των τιμών και τον πολύ χαμηλό τιμάριθμο. Καταναλώνουν λιγότερα όχι μόνο αυτοί που δεν μπορούν αλλά ακόμη και όσοι έχουν τη δυνατότητα, γιατί το σύστημα έχει δημιουργήσει ενοχές σε κάθε πολίτη. Πώς μπορείς να ζεις με τους παλιούς ρυθμούς όταν ο διπλανός σου έχει οικονομικά προβλήματα; Με τι ψυχολογία θα συνεχίσεις να είσαι καταναλωτής ή αγοραστής προϊόντων των οποίων η τιμή είναι απαγορευτική για τον φίλο σου που είναι άνεργος; Μεγάλο το τέχνασμα της κάστας που δημιούργησε την ύφεση για να προστατέψει το τραπεζικό σύστημα! Περιόρισε την κατανάλωση όχι μόνο με την αύξηση της ανεργίας αλλά και με την επιβολή αρνητικής ψυχολογίας στους εργαζομένους.

Ανεργοι εναντίον εργαζομένων! Μια διχασμένη κοινωνία όπου όσοι ζημιώθηκαν μέχρι εξαθλίωσης ζηλεύουν όσους έχασαν ίσως περισσότερα αλλά αντέχουν ακόμα, εξακολουθούν να υπάρχουν στην προβληματική οικονομία. Το μόνο που μας μένει είναι να ελπίζουμε να μη φτάσουμε σε μια κοινωνική επανάσταση του μέλλοντος, όπου οι επαναστατημένοι θα κατηγορούν τους καταδικασμένους σε μια σύγχρονη παραλλαγή αυτού που αναφέρει ο Κάρολος Ντίκενς στο κλασικό μυθιστόρημα «Ιστορία δύο πόλεων», περιγράφοντας ένα επεισόδιο από τα χρόνια της τρομοκρατίας στη Γαλλική Επανάσταση. «Ποια είναι η κατηγορία; Εμείς φερθήκαμε καλά και σας βοηθήσαμε!», απορούσαν μερικοί που καταδικάστηκαν στοχοποιημένοι αθώοι. Και η απάντηση των εξαγριωμένων: «Τρώγατε όταν εμείς πεινούσαμε».

[Του Γ.Ι. Πατσόπουλου από protothema.gr]

Τίποτα δεν γίνεται τυχαία

Τίποτα δεν γίνεται πια στην τύχη όσο τυχαίο και αν φαίνεται. Όλα είναι υπολογισμένα να οδηγήσουν κάπου και γι' αυτό προετοιμάζονται τα πράγματα για χρόνια, και οι συνθήκες. Και βέβαια εμείς, μέσα από θεωρίες, εκπαίδευση και ΜΜΕ. Πρέπει να όμως και εμείς να προετοιμαστούμε για όλα, για το χειρότερο. Και για την επίθεση που μας κάνουν και την βία που μας ασκούν, και για την δική μας λαϊκή αντίδραση, αντίσταση. Για να πετύχουμε πραγματική ανατροπή.

Λέμε πολλές φορές ότι είναι ανίκανοι, είναι βλάκες, είναι άχρηστοι. ΛΑΘΟΣ.
Δεν είναι τίποτα από αυτά. Το ότι ο Παπανδρέου δεν μιλά Ελληνικά δεν σημαίνει ότι δεν σκέφτεται. Το ότι δεν επιτυγχάνουν να βελτιώσουν τη ζωή μας και τη θέση της χώρας δεν σημαίνει ότι αυτό επιδίωκαν.

Μην αναρωτιέστε αν είναι παράλογοι με όσα κάνουν. Δεν είναι. Γνωρίζουν ότι δεν θα μπορούμε σε λίγο να πληρώσουμε τίποτα από αυτά που εφαρμόζουν. Δεν ενδιαφέρονται αν θα πληρώσουμε ή όχι.
Πρέπει να προσέχουμε λέξεις που ξεφεύγουν και δεν κολλάνε ή πράγματα που φαίνονται αδύνατα να εκπληρωθούν από αυτά που ζητάνε.

Π.Χ.Ο Παπαδήμος τις προάλλες εκεί που μίλαγε για την δημόσια περιουσία πέταξε μέσα την ιδιωτική (διεκόπει και άλλαξε θέμα. Βλαστήμησα γιατί αγωνιούσα να δω τι θα πει αλλά δεν συνέχισε).

Ο Ράιχενμπαχ είπε ότι υπάρχουν 60 δις βεβαιωμένοι φόροι ή φοροδιαφυγή. Μα είναι δυνατόν; Πολλά από αυτά είναι ανείσπρακτα, είτε γιατί δεν θα πειράξουν ποτέ τους δικούς τους διαπλεκόμενους, είτε γιατί όντως έπεσε έξω η επιχείρηση και με τα πανωτόκια της εφορίας έφτασε ύψη που έτσι και αλλιώς δεν θα πληρώσει κανείς (έχω περίπτωση γυναίκας επιχειρηματία που έπεσε έξω, βρέθηκε να χρωστά καμιά 200.000 ευρώ, έκανε φυλακή και τώρα δουλεύει αποκλειστική και δεν έχει μία. Το χρέος παραμένει. Είναι πολλές αυτές οι περιπτώσεις), είτε γιατί τα έβγαλαν έξω νόμιμα. Είτε είτε είτε. Μα τότε τι τα υπολογίζουν;
Επιπλέον τι φορτώνουν με νέα βάρη;

Γνωρίζουν πολύ καλά ότι εφαρμόζοντας ένα πρόγραμμα που ανατρέπει τις φοροαπαλλαγές, επιβάλλει νέα μέτρα 12 δισ. ευρώ, διπλασιάζει τα τεκμήρια διαβίωσης και εκβιάζει για την είσπραξη απάνθρωπων χαρατσιών, δεν υπάρχει περίπτωση να αντεπεξέλθει κανένας λαός. Και βέβαια όχι ένας λαός που θα έχει ανεργία 30-40%, μισθούς των 300-400 ευρώ το μήνα, εργασιακό μεσαίωνα, συνεχή-επιδεινούμενη ύφεση και εξαθλίωση νομοθετημένη. Είναι παράλογο να το κάνεις. Ξέρεις ότι δεν θα εισπράξεις τίποτα από κάποια στιγμή και μετά. Και όμως συνεχίζεις απαρέγκλιτα την ίδια πολιτική. Γιατί; Είναι στόχος σου να εισπράξεις ή όχι;

Όλοι γνωρίζουμε ότι θέλουν να βάλουν την δημόσια Ελληνική περιουσία σε μια ανώνυμη εταιρία στις Βρυξέλλες και να την ξεπουλήσουν μισοτιμής. Αυτή είναι η λεία για τα εγχώρια και ξένα όρνια. Ο Σόιμπλε, που το σχεδιάζει, γνωρίζει την διαδικασία καλλίτερα από όλους*. Το ύψος της περιουσίας θα φτάνει τα 125 δις ευρώ περίπου. Τι ωραία που θα ήταν να έβαζαν χέρι και στην ιδιωτική ταυτόχρονα, ε; Άλλωστε μας βομβαρδίζουν όλα τα τσακάλια με το πόσο καλά περνάγαμε. Πόσο δεν το αξίζαμε. Πόσο μεγάλο ποσοστό ιδιοκτησίας έχουμε (οι δικοί μας πρωτίστως, αλλά και όσοι από μας μπορέσαμε, φτύσαμε αίμα για να πάρουμε ένα σπίτι, δεν είμαστε κλέφτες σαν του λόγου τους). Πόσο μεγάλο ποσοστό ελεύθερων επαγγελματιών έχουμε. Όλα αυτά σε σχέση με την Ευρώπη. Και έτσι βάλθηκαν να μας κάνουν Ευρωπαίους.

Θα μου πεις πως θα μπορέσουν να βάλουν και την ιδιωτική περιουσία στο παιχνίδι για να την διαμοιράσουν. Απλά, θα σου απαντήσω. Αρκεί να υπολογίσουν τα βεβαιωμένα χρέη προς τις εφορίες ως περιουσία του κράτους και να τη βάλουν μαζί με την υπόλοιπη δημόσια περιουσία για πώληση.
Με την πολιτική που ακολουθούν, ο εξαθλιωμένος μέσος Έλληνας θα αρχίσει να βεβαιώνει χρέη και ανείσπρακτους φόρους προς την εφορία με ραγδαίους ρυθμούς. Έτσι όταν θα βάλουν την δημόσια περιουσία σε μια ανώνυμη εταιρία για να την ξεπουλήσουν(δες *), θα βάλουν και τα βεβαιωμένα χρέη προς το δημόσιο μαζί. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Ότι θα διεκδικεί τα χρέη κάποιος διεθνής μεγαλοάρπαγας. Τότε θα κατασχεθεί μαζί και μεγάλο μέρος της ιδιωτικής περιουσίας έναντι των χρεών.

Έτσι θα λυθεί και το πρόβλημα του μεγάλου ποσοστού ιδιοκτησίας στην Ελλάδα. Όπως λύνεται και το πρόβλημα πολλών ελεύθερων επαγγελματιών άλλωστε. Ήδη οι άστεγοι αυξάνονται με ρυθμούς γεωμετρικούς. Στην Αγγλία αυτή την περίοδο όλο και περισσότεροι δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και χάνουν τα σπίτια τους. Θα έρθει και η σειρά των χωραφιών και της γης.

Αυτό είναι το απλό σχέδιο της κατακρεούργησης της χώρας, της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας της. Και οι νταβατζήδες είναι πιο πονηροί, πιο ανήθικοι και πιο ικανοί από ότι νομίζουμε. Εκεί που δεν υπήρχε χρέος, σε όσους είχαν ξεχρεώσει ένα σπίτι, αλλά είχαν τις τρομερές δυσκολίες του καθημερινού βιοπορισμού, τους δημιουργεί χρέος με το νόμο. Από το πουθενά. "Ασφάλιστρο κινδύνου" το είπε ο Bennyζελος, νταβατζιλίκι στην πραγματικότητα. Πραγματική προστασία από υπόκοσμο. Και τώρα που χρωστάς, αν δεν αντέχεις, που θα κανονίσουν με νέα μέτρα να μην αντέχεις, θα σου το βεβαιώσουν το χρέος. Και μετά θα το ξεπουλήσουν στο αφεντικό. Και συ θα το νοικιάσεις, αν μπορείς, μετά.

Βέβαια αναρωτιόμαστε αν σε μια δημοκρατία είναι δυνατόν να συμβούν αυτά. Ακόμη και σε μια κουτσή αντιπροσωπευτική Δημοκρατία, που έγινε ένα πολίτευμα για όσους μπορούν να ασχοληθούν με τα κοινά (res public). Για κείνους που έχουν δυνατότητες -από τζάκια-οικογένειες, διαπλοκή με ΜΜΕ, πλούσιους- να προβληθούν και να εκλεγούν. Όχι, γι'αυτό θα αλλάξει η μορφή της Δημοκρατίας. Πολλοί λένε άλλωστε ότι η ο Καπιταλισμός δεν χρειάζεται πια τη Δημοκρατία και παίρνει διαζύγιο από αυτή. Άλλωστε όπως έκανα σε μαθήματα στη σχολή μου, η Αγορά δεν χρειάζεται τη Δημοκρατία. Άσε που είναι πιο αμεσοδημοκρατική από τη Δημοκρατία. Το προϊόν το διαλέγεις αυτοστιγμή και είναι άμεση ψήφος προς αυτό, την εταιρία που το παράγει και το σύστημα εν γένη. Όπως το λέω το διδάσκει η σχολή του Σικάγο. Η δυνατότητα επιλογής απορυπαντικού και αποφρακτικού χέστρας είναι πιο σημαντικό από την συμμετοχή στα κοινά. Από την δημιουργία σχέσεων και κανόνων κοινωνείν. Από την διαχείριση του βίου της κοινωνίας από την κοινωνία την ίδια. Από ιδέες, ηθική και αξίες.

Η έννοια του πολίτη όπως την γνωρίζαμε - έστω ιδεατά - τελειώνει. Κάθε έννοια Δημοκρατίας ξεψυχά στα χειροκροτήματα των λειτουργών της που τη σκοτώνουν σε κάθε χώρα, μέσα στα κοινοβούλια, χωρίς καμιά τύψη και ντροπή. Παραδίδουν την λαϊκή εντολή που τους δόθηκε - όπως τους δόθηκε - σε μια θολή εξουσία που μέχρι τώρα ήταν πίσω από τις κουρτίνες και εργαζόταν σαν υποβολέας. Άλλωστε διαβεβαιώνει ο Σόιμπλε ότι θέλουμε άλλου είδους πολιτική ένωση. Επικρίνει ο Κινέζος πρόεδρος του China Investment Corporation ότι η κρίση χρέους στην Ευρώπη είναι αποτέλεσμα των παρωχημένων πολιτικών κοινωνικών παροχών. Και ανακοινώνει το 2005 η Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη στον νέο Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Παπούλια, ότι θα έχει μια θητεία όπου η Δημοκρατία θα αλλάξει και τα ατομικά δικαιώματα θα συρρικνωθούν.

Το νέο πολίτευμα έχει όνομα. Διαμεσολαβητική Δημοκρατία. Τη λέξη Δημοκρατία την έχει μέσα για επικοινωνιακούς λόγους. Σε αυτή τη διαμεσολαβητική Δημοκρατία η εξουσία κάθε χώρας θα διαμεσολαβεί, θα είναι ο μεσάζων από το χρηματοπιστωτικό σύστημα προς το λαό και την περιουσία της χώρας. Θα υπάρχει για να εφαρμόζει τους νόμους που θα θέτει το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Όχι ο λαός, ούτε για το καλό του λαού. Δεν θα υπάρχει λαϊκή γνώμη, ανθρωπιστικά κριτήρια ή δημοκρατικές ευαισθησίες. Παράδειγμα τρανταχτό της νέας αυτής "δημοκρατίας" είναι ο νόμος στην Ελλάδα για το χαράτσι στο ρεύμα. Δεν πληρώνεις στο κόβουμε. Δεν πληρώνεις, σου παίρνουμε το σπίτι. Θα το νοικιάσεις μετά, ή όχι. Όμως λόγος δεν σου πέφτει πληβείε. Αποφασίσανε και διατάξαμε.


Έτσι βέβαια χρειάζεσαι τους ειδικούς. Εκεί που απέτυχαν οι ειδικοί της πολιτικής θα αναλάβουν οι ειδικοί των τραπεζών ή οικονομικών. Και θα παρουσιαστούν ως σωτήρες για να εφαρμόσουν τα "σκληρά αλλά αναγκαία" μέτρα. Σκέτος εκβιασμός και κανονικός βιασμός. Κάποιος που δεν επέλεξες θα κάνει κάτι που δεν θέλεις προς όφελος κάποιου που δεν ξέρεις. Υπέροχα, για κάποιους τύπους στο City ή στη Wall Street και για τα αφεντικά τους που βλέπουν τα ψηφιακά χρήματά τους, που μέχρι τώρα ήταν μηδενικά σε TFT οθόνες να γίνονται "εμπράγματες αξίες", εταιρίες όπως η ΔΕΗ, Γη, ενέργεια κλπ.

Πρώτα θύματα οι λαοί της Ελλάδας και της Ιταλίας. Πρωθυπουργοί που δεν έχουν καμιά λαϊκή εντολή εφαρμόζουν αντιλαϊκά μέτρα που τα επιβάλει η Γερμανία, ο υποβολέας του συστήματος στην Ευρώπη.

Είναι σίγουρο πια ότι δεν έτυχε αυτό που γίνεται. Πέτυχε και πέτυχε μετά από πολύ μελέτη σε μέρη όπως η τριμερής που απεργάζεται τέτοια σχέδια από το 1973. Μέλη της ο Έλληνας τραπεζο-διοικητής της Ελλάδας Παπαδήμος, ο Ιταλός τραπεζο-διοικητής της Ιταλίας Μόντι και ο νέος πρόεδρος, διάδοχος του Τρισέ, στην ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα Μάριο Ντράγκι. Τυχαίο; Δεν νομίζω.Να δούμε ποιοί θα ακολουθήσουν.

Το ίδιο συμβαίνει και στα μέσα προπαγάνδας. Στη ναυαρχίδα προπαγάνδας του νεοφιλευθερισμού στην Ελλάδα, όμιλος ΣΚΑΪ, στην τηλεόραση διευθυντής είναι ο Βουρλούμης και στην εφημερίδα Καθημερινή ο Παπαχελάς. Ο πρώτος σε θητεία στον ΟΤΕ που ξεπουλήθηκε στους Γερμανούς και ο δεύτερος υποβολέας της αμερικάνικης πολιτικής στην Ελλάδα, εμ, λάθος, ανταποκριτής του ισάξιου προπαγανδιστικού μέσου MEGA στις ΗΠΑ. Πολλές συμπτώσεις μαζί παύουν να είναι συμπτώσεις πάντως.

Οι λαοί πρέπει να αντισταθούν. Μόνο η μαζική αντίσταση μπορεί να σταθεί απέναντι στην οργάνωση που έχουν και τα μέσα. Τίποτα άλλο δεν σώζει την κατάσταση, τις ζωές μας, το μέλλον μας.
Ανυπακοή, Αφοβία, Ανατροπή και Αναρχία απέναντι στους στρατούς κατοχής και τα ξένα αφεντικά τους.  (Η αριστερά πότε θα δείξει τον αλτρουισμό που οφείλει απέναντι στην κοινωνία και θα ενωθεί μαζί του; Πότε θα αποφασίσει ένα κοινό μέτωπο για την ανακούφισή όλων;)

*Ο υπουργός οικονομικών της Γερμανίας Φολβανγκ  Σόιμπλε είναι γνωστός πια και στην Ελλάδα. Είναι ο άνθρωπος που προτείνει να μπει όλη η Ελληνική περιουσία σε μια ανώνυμη εταιρία και να ξεπουληθεί διεθνώς. Αν δεν φτάσουν τα λεφτά που θα μαζέψει το χρέος θα μεταβιβαστεί στον Ελληνικό λαό. Τα στελέχη της εταιρίας αυτής θα έχουν πλήρη και καθολική ασυλία από το Ελληνικό δίκαιο. Όπως είχε και ο Σόιμπλε όταν το 1990 ήταν ο διευθυντής της εταιρίας "Εμπιστοσύνη" (πάντα βρίσκουν ονόματα ωραία για να καλύψουν τις βρωμοδουλειές τους) που αποκρατικοποίησε την περιουσία της Ανατολικής Γερμανίας.

Όταν λοιπόν εκποιήθηκε η περιουσία, αντί για κέρδη 900 δις δολαρίων περίπου βρέθηκε χρεωμένη κάπου 170 δις δολάρια. Και αυτό από παθητικό ΜΗΔΕΝ.
Στην ανατολική Γερμανία βρέθηκαν ξαφνικά στο δρόμο μερικά εκατομμύρια άνθρωποι, στην φτώχεια και στην εξαθλίωση. Ακόμη και σήμερα 4.000.000 άνθρωποι εργάζονται και προσπαθούν να ζήσουν με 400 ευρώ και κάτω μισθό. Και αν ο Σόιμπλε είχε ασυλία από το δίκαιο δεν είχε από το δίκιο. Ο Dieter Kaufmann, ανατολικογερμανός οικογενειάρχης πυροβόλησε τον νυν Γερμανό υπουργό τρεις φορές πετυχαίνοντάς τον στο πρόσωπο και στη σπονδυλική στήλη. Αυτό άφησε τον Σόιμπλε ανάπηρο αλλά ζωντανό και iκανό να περιφέρει τις επιτυχημένες πολιτικές του πλέον μέσα στην ευρωζώνη.

Read more: http://kopria.blogspot.com/2011/11/blog-post_19.html#ixzz2DpOliSm8

Η ήπια ισχύς μπορεί να γίνει ξανά το στρατηγικό όπλο του Ελληνισμού

Εδώ και μερικά χρόνια, ο Joseph Nye, εισήγαγε μια νέα διάκριση στην έννοια της ισχύος. Δίνοντας έμφαση στο εμπόριο και την οικονομία, ως τους δύο πυλώνες της αλληλεξάρτησης και της ισχύος, χρησιμοποίησε, στο βιβλίο του Bound to Lead: The Changing Nature of American Power, τον όρο «ήπια ισχύς» (soft power), σε αντιδιαστολή προς τη «σκληρή ισχύ» (hard power) η οποία βασίζεται στη χρησιμοποίηση του πειθαναγκασμού, με χρήση κυρίως της στρατιωτικής και της οικονομικής ισχύος. Εστίασε στην ήπια ισχύ, θεωρώντας ότι τα στρατιωτικά μέσα είχαν αναλυθεί σε πολύ μεγάλη έκταση στο πλαίσιο των διεθνών σχέσεων και ότι σήμερα, σημαντικότερα είναι τα χαρακτηριστικά της ελκυστικότητας και του παραδείγματος που προβάλλει μια χώρα προς τα έξω. O Nye ορίζει ως ήπια ισχύ την ικανότητα επίτευξης του επιθυμητού, μέσω του γοήτρου και της έλξης, παρά μέσω του εξαναγκασμού και της δωροδοκίας. 

Γράφει, χαρακτηριστικά, ο Nye: «Η σκληρή ισχύς βασίζεται σε κίνητρα (καρότο) ή σε απειλές (μαστίγιο). Υπάρχει όμως και ένας έμμεσος τρόπος άσκησης εξουσίας. Μια χώρα μπορεί να επιτύχει τα αποτελέσματα που επιθυμεί στην παγκόσμια πολιτική, επειδή άλλες χώρες θέλουν να την ακολουθήσουν, θαυμάζοντας τις αξίες της, μιμούμενοι το παράδειγμά της, φιλοδοξώντας να φθάσουν στο επίπεδό της σε ευημερία και ελευθερία.» 



Αποκλείει η ήπια ισχύς τη χρήση σκληρής ισχύος; Ασφαλώς όχι. Αλλοίμονο αν ένα κράτος ακύρωνε τη στρατιωτική του ισχύ και τη δυνατότητά του να την προβάλλει ή και να τη χρησιμοποιεί, αν απαιτηθεί. Ο Nye είναι σαφής: «Η σκληρή και η ήπια ισχύς συνδέονται και μπορούν να ενισχύσουν η μία την άλλη. Και οι δύο αποτελούν όψεις της ικανότητας να επιτυγχάνουμε τους σκοπούς μας, επηρεάζοντας τη συμπεριφορά των άλλων. Μερικές φορές, οι ίδιες πηγές ισχύος μπορούν να επηρεάσουν ολόκληρο το φάσμα της συμπεριφοράς, από τον εξαναγκασμό μέχρι τη σαγήνη.»  Είναι προφανές ότι τέτοιες μπορεί να είναι η οικονομία, η στρατιωτική δυνατότητα, η τεχνολογία, η βιομηχανική παραγωγή, κ.ά. Κάθε μια μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την προβολή είτε σκληρής είτε ήπιας ισχύος και να σαγηνεύσει τους άλλους δρώντες στην παγκόσμια σκηνή. Σημασία, κατά συνέπεια, έχει ο τρόπος χρήσης κάθε μορφής ισχύος. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η ήπια ισχύς αποτελεί μορφή έμμεσης στρατηγικής. 

Η οικονομική ισχύς, για παράδειγμα, θεωρείται σε κάποιες περιπτώσεις ως «ήπια» ενώ σε άλλες ως «σκληρή» (όταν χρησιμοποιείται στον οικονομικό πόλεμο). Θα ήταν ωστόσο, λάθος να θεωρηθεί ότι η ήπια ισχύς εκπροσωπεί το «καλό» ενώ η σκληρή ισχύς το «κακό». Εξαρτάται από την πλευρά που το βλέπει κανείς. 

Έτσι, από την άποψη του ασκούντος την ισχύ, οι οικονομικοί περιορισμοί μπορεί να είναι «ηπιότεροι» από την στρατιωτική ισχύ, ενώ από την πλευρά του στόχου, οι περιορισμοί αυτοί μπορεί να θεωρούνται πολύ σκληροί. 

Πέρα όμως από τη διάκριση μεταξύ σκληρής και ήπιας ισχύος είναι ενδιαφέρον να δούμε την ισχύ ως μια αλληλουχία από τον εξαναγκασμό (coercion), στο ένα άκρο, μέχρι την πειθώ (persuasion) στο άλλο, με τη δωροδοκία (corruption) ή τα κίνητρα (motives) κάπου στο μέσο. Με βάση αυτό, μπορούμε να δούμε την ισχύ ενός κράτους ως τη δύναμη να εξαναγκάζει με χρήση απειλών, να πείθει με πληρωμή (δωροδοκία), ή να προσελκύει επιβάλλοντας τη θέλησή του. 

Οι απόψεις του Nye, για τη «διττή φύση» της ισχύος, δεν έμειναν χωρίς κριτική. Αυτή εντοπίζεται κυρίως στο ότι η «ήπια» ισχύς δεν θα πρέπει να θεωρείται ως ξεχωριστό είδος ισχύος. Αντίθετα, κάθε μέσο, συμπεριλαμβανομένων και των στρατιωτικών δυνατοτήτων, μπορεί να είναι ήπιο εφόσον η κοινωνία αποδέχεται τη χρήση του για κάποιους σκοπούς. Το παράδοξο, λένε οι επικριτές του Nye, είναι ότι το κράτος δεν ελέγχει τα περισσότερα από τα στοιχεία της «ήπιας» ισχύος δεδομένου ότι αυτά δημιουργούνται από την ελεύθερη αγορά και από την κοινωνία των πολιτών διά των μέσων ενημέρωσης, τις εταιρίες και τις μη-κυβερνητικές οργανώσεις, μεταξύ άλλων, παρά με τη στρατιωτική δύναμη, η οποία αποτελεί τον πυρήνα της «σκληρής» ισχύος. 

Στην πραγματικότητα, η αντίληψη της ήπιας ισχύος περιλαμβάνει δύο πολύ διακριτές δυνατότητες: τη δυνατότητα να ελκύει και να σαγηνεύει (πειθώ), και τη δυνατότητα να θέτει προτιμήσεις (ιδεολογία). Ο Nye θεωρεί ότι, σχετικά με την πρώτη από τις δυνατότητες αυτές,  οι κινηματογραφικές ταινίες και η τηλεόραση των ΗΠΑ συνιστούν ένα από τα κύρια στοιχεία ήπιας ισχύος, ενώ η δημοκρατία αποτελεί το κύριο στοιχείο της δεύτερης δυνατότητας. 

Σύμφωνα με το RAND Corporation, υπάρχουν κάποιες ενδείξεις της ήπιας ισχύος: το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού θαυμάζει το επιστημονικό και τεχνολογικό επίπεδο  των ΗΠΑ, το 60% αρέσει τον κινηματογράφο τους, τη μουσική τους, την τηλεόρασή τους, ενώ το 50% έχουν θετική εντύπωση για την αμερικανική δημοκρατία και την αμερικανική οικονομία. Από τα αμερικανικά πανεπιστήμια αποφοιτούν οι περισσότεροι ξένοι φοιτητές, οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας ταινιών και τηλεοπτικών προγραμμάτων, ενώ ελκύει τους περισσότερους μετανάστες από ότι οποιαδήποτε άλλη προοδευμένη χώρα. 

Σχετική αναφορά κάνει και ο Μπρεζίνσκι, σημειώνοντας: «Ό,τι και αν σκέπτεται κανείς για τις αισθητικές αξίες της, η μαζική κουλτούρα της Αμερικής ελκύει σαν μαγνήτης, ιδιαίτερα την παγκόσμια νεολαία. Η ελκτική δύναμή της μπορεί να προέρχεται από την ηδονιστική ποιότητα του τρόπου ζωής που προβάλλει, αλλά η παγκόσμια έλξη την οποία ασκεί είναι αδιαμφισβήτητη. Τα αμερικανικά τηλεοπτικά προγράμματα και οι αμερικανικές ταινίες αντιστοιχούν στα τρία τέταρτα περίπου της παγκόσμιας αγοράς. Η αμερικανική λαϊκή μουσική είναι εξίσου κυρίαρχη, ενώ οι αμερικανικές μανίες, συνήθειες διατροφής και ένδυσης ακόμη αποτελούν σε αυξανόμενο βαθμό αντικείμενο μίμησης σε παγκόσμια κλίμακα. Η γλώσσα του internet είναι η αγγλική και το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας φλυαρίας μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών προέρχεται επίσης από την Αμερική, επηρεάζοντας το περιεχόμενο των παγκόσμιων συνομιλιών. Τελευταία, η Αμερική έγινε η Μέκκα για εκείνους που αναζητούν προωθημένη εκπαίδευση, ενώ περίπου μισό εκατομμύριο ξένοι φοιτητές συγκεντρώνονται στις Ηνωμένες Πολιτείες και πολλοί από τους ικανότερους δεν επιστρέφουν ποτέ στην πατρίδα τους. Απόφοιτοι αμερικανικών πανεπιστημίων βρίσκονται σχεδόν σε κάθε κυβέρνηση σε όλες τις ηπείρους. Η συμπεριφορά πολλών ξένων δημοκρατών πολιτικών μιμείται όλο και πιο πολύ εκείνη των Αμερικανών πολιτικών» (Η Μεγάλη Σκακιέρα, 1998).  

Ανάλογες ήταν και οι επιλογές εξωτερικής πολιτικής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της οποίας η ανάπτυξη, ο πολιτισμός και η λάμψη δεν είχαν όμοιο τους, κυρίως στους αιώνες της μέγιστης ακμής της. Η πιο αποτελεσματική διείσδυση της βυζαντινής επιρροής, γράφει η Ελένη Αρβελέρ, στις χώρες όπου απειλούνταν τα αυτοκρατορικά συμφέροντα και σύνορα, ήταν η διάδοση του βυζαντινού τρόπου σκέψης και ζωής, που συνοπτικά εκφραζόταν με τη ένταξη στην ορθόδοξη εκκλησία της Κωνσταντινούπολης. Ο εκχριστιανισμός των λαών αυτών, ήταν το κύριο βήμα της ένταξής τους στην πολιτιστική κοινότητα της αυτοκρατορίας. 

Στην εφαρμογή μιας ήπιας ισχύος εκ μέρους της Κίνας, αναφέρεται άρθρο του SPIEGEL (29/6/2010) με τίτλο: «China's Soft Power: Is a Threat to the West?», υποστηρίζοντας ότι μπορεί μεν να μην έχει προθέσεις να χρησιμοποιήσει την αναπτυσσόμενη στρατιωτική ισχύ της, όμως αυτό θα πρέπει ελάχιστα να ανησυχεί τις Δυτικές χώρες. Από τον Διεθνή Οργανισμό Εμπορίου (WTO) μέχρι τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, το Πεκίνο κάνει χρήση της ήπιας ισχύος του.  Η αλήθεια είναι ότι οι Κινέζοι διεξάγουν ένα πόλεμο σε όλες τις ηπείρους, όχι με την κλασσική έννοια του πολέμου, αλλά υλοποιώντας μια επιθετική εμπορική πολιτική έναντι της Δύσης, χορηγώντας χαμηλότοκα δάνεια σε χώρες της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής, εφαρμόζοντας διπλωματικές πιέσεις στους εταίρους των χωρών αυτών, και διαθέτοντας τους περισσότερους στρατιώτες στον ΟΗΕ για ειρηνευτικές επιχειρήσεις από όλα τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας. Με άλλα λόγια ενεργούν επιθετικά μεν, αλλά χρησιμοποιώντας ήπια και όχι σκληρή ισχύ. 

Αναφορά στην έκφραση ήπιας ισχύος εκ μέρους της Κίνας κάνει και ο Nye στο πιο πρόσφατο βιβλίο του The Future of Power, σε σύγκριση με την σκληρή ισχύ που προβάλλει η Ρωσία. Όπως έχει επισημανθεί από διάφορους αναλυτές, γράφει, ενώ η Κίνα επιδιώκει να δελεάσει και να εντυπωσιάσει τον κόσμο με τον αριθμό των Ολυμπιακών μεταλλίων, η Ρωσία θέλει να εντυπωσιάσει προβάλλοντας την στρατιωτική της υπεροχή.  Όπως, μάλιστα, δήλωσε τον Οκτώβριο του 2007, ο Πρόεδρος Hu Jintao, η πρόθεση της Κίνας είναι να αυξήσει την ήπια ισχύ της, και οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν σημαντικό μέρος της στρατηγικής αυτής. 

Για κάποιους επικριτές του Nye, η ήπια ισχύς είναι πολύ… ήπια για είναι ισχύς, αφού η ισχύς επιδιώκει πάντοτε να νομιμοποιήσει τη ρεαλιστική πρακτική της με αλτρουιστικές αξίες, αλλά δεν διστάζει να μεταπέσει σε σκληρή ισχύ προκειμένου να επιτύχει τους στόχους της. Όπως χαρακτηριστικά έχει γραφεί: «Η ήπια ισχύς είναι απλά το βελούδινο γάντι που καλύπτει τη σιδερένια γροθιά». Σ’ αυτό το πλαίσιο, κάποιοι συγγραφείς θεωρούν ότι, για παράδειγμα, ο πολιτισμικές αντιπαραθέσεις μπορούν μερικές φορές να καταστήσουν την ήπια ισχύ προέκταση της σκληρής ισχύος, αλλά πολύ συχνά οι αντιπαραθέσεις αυτές την κάνουν αντιπαραγωγική σε ότι αφορά τους στόχους της. Κατ’ αυτό τον τρόπο η ήπια ισχύς μπορεί να καταστεί «αντι-ισχύς». Τελικά μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η σκληρή και η ήπια ισχύς είναι συμπληρωματικές. 

Το 2004, στο βιβλίο του, Soft Power: The Means to Success in World Politics, ο Nye πρότεινε ένα συνδυασμό ήπιας και σκληρής ισχύος για τη δημιουργία αυτού που ονομάζει «έξυπνη» ισχύ (smart power). «Η έξυπνη ισχύς δεν είναι ούτε σκληρή ούτε ήπια. Είναι και τα δύο» γράφει, σημειώνοντας ότι αυτή συνθέτει τις δύο μορφές ισχύος, δίνοντας προτεραιότητα στη διπλωματία και κρατώντας τη στρατιωτική ισχύ σαν εφεδρικό μοχλό για την αποτροπή αναθεωρητικών πολιτικών δυνάμεων και την εξασφάλιση της εδαφικής ακεραιότητας των κρατών. Αμφότερες αποτελούν δύο διαφορετικές όψεις της δυνατότητας επίτευξης των στόχων μας, επηρεάζοντας τη συμπεριφορά των άλλων, όπως σημειώνει ο Nye, υπογραμμίζοντας ότι: «Η έξυπνη ισχύς είναι η ικανότητα συνδυασμού σκληρής και ήπιας ισχύος σε μια νικηφόρα στρατηγική». 

Αναφερόμενος στον ισλαμικό φονταμενταλισμό, σε άρθρο του το καλοκαίρι του 2007, επισημαίνει την εσφαλμένη, κατά τη γνώμη του, πολιτική των ΗΠΑ απέναντι στο πρόβλημα και δεν παραλείπει να αναφερθεί και στην ανάγκη χρήσης ήπιας ισχύος (“A Smarter Superpower” Foreign Policy, May/June 2007): «Το γεγονός αυτό οδηγεί στην άποψη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να συνδυάσουν σκληρή και ήπια ισχύ σε μία «έξυπνη» ισχύ, όπως έκαναν κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.» Ο Nye προχωρεί στην πρόταση της ανάπτυξης μιας στρατηγικής «έξυπνης» ισχύος με τη δημιουργία θέσης αναπληρωτή συμβούλου εθνικής ασφάλειας, υπευθύνου για την ανάπτυξη και υλοποίηση ενός σύγχρονου πρωτοποριακού σχεδίου δράσης, και καταλήγει: «Μέχρι οι Αμερικανοί να θέσουν ως προτεραιότητα μια τέτοια στρατηγική έξυπνης ισχύος, θα βουλιάζουμε για γενιές στον αγώνα κατά της εξτρεμιστικής ισλαμικής τρομοκρατίας.» 

Ο όρος «έξυπνη ισχύς» έχει μόλις μισή δεκαετία που χρησιμοποιείται, ωστόσο η αντίληψη που αυτός εκφράζει σε ότι αφορά στην «ισχύ», πηγαίνει χρονικά πολύ πίσω. Μεγάλοι στρατηγιστές τάσσονταν υπέρ ενός μίγματος «σκληρής» στρατιωτικής ισχύος και «ήπιας» ιδεολογικής μεθόδου, ως συνταγής για τη νίκη στον πόλεμο. Αυτό όμως το μίγμα το συναντά, επίσης, κανείς μελετώντας τον Θουκυδίδη, αλλά, επίσης, μελετώντας την υψηλή στρατηγική της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. 

Πολλές τρίτες χώρες εκτιμούν την λεγόμενη «ήπια ισχύ» που προβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια ουσιώδης διαφορά ανάμεσα στην ευρωπαϊκή και στην αμερικανική αντίληψη αφορά στη χρήση της στρατιωτικής ισχύος. Ο λόγος ίσως είναι ότι το ευρωπαϊκό οικοδόμημα στο σύνολό του, είναι αποτέλεσμα της επιθυμίας των Ευρωπαίων να εξαλείψουν τη λογική του πολέμου και της ένοπλης βίας μεταξύ τους. Στις ΗΠΑ ο ρόλος της στρατιωτικής ισχύος είναι σε πρώτη προτεραιότητα. «Η Ευρώπη» γράφει η Catherine Guisan, «υποχρεώθηκε να κερδίσει την ειρήνη στο εσωτερικό της, καθ’ όν χρόνο στις ΗΠΑ, οι άνθρωποι πηγαίνουν να κάνουν πόλεμο στο εσωτερικό άλλων λαών» (Un sens a l’ Europe. Gagner la paix (1950-2003), 2003). 

Θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι οι απόψεις του Nye περί ήπιας και σκληρής ισχύος δεν αποτελούν κάτι το νέο. Εύκολα μπορούμε να συμπεράνουμε ότι στη διάρκεια της ιστορίας πολλοί ηγέτες εφάρμοσαν στο πλαίσιο της στρατηγικής τους, αμφότερες της μορφές ισχύος. Ίσως εκείνο που έκανε ο Nye είναι η διατύπωσή τους στη σύγχρονη εποχή κατά τρόπο μεθοδικό και ως πρόταση πολιτικής. 

Χαρακτηριστικά παραδείγματα ανάλογων πρακτικών παρουσιάζει η στρατηγική αντίληψη του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Όπως γράφει ο στρατηγός Fuller, ενώ ο σκοπός της στρατηγικής του ήταν να κερδίζει μεγάλες μάχες, ο σκοπός της πολιτικής του ήταν να ειρηνεύει και να μην εξοργίζει τον εχθρό του, ούτως ώστε να περιορίζει τον αριθμό των μαχών που έπρεπε να δώσει. Δεδομένου ότι ο στόχος του Αλεξάνδρου ήταν να πετύχει, στον βαθμό που αυτό ήταν δυνατό, μια αναίμακτη κατάκτηση, χάραξε μια σαφή γραμμή ανάμεσα στον περσικό στρατό και στους λαούς της περσικής αυτοκρατορίας. Η ήττα του στρατού ήταν ο στρατηγικός του στόχος, ενώ το να πάρει τους λαούς με το μέρος του ήταν ο πολιτικός του στόχος. Είναι προφανές ότι επρόκειτο για την εφαρμογή μιας «έξυπνης» ισχύος, όπως την περιγράφει σήμερα ο Nye. 


*Ο κ. Ι. Παρίσης είναι Διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης


Το διαβάσαμε από το: Από την «σκληρή», διά της «ήπιας», στην «έξυπνη» ισχύ http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2011/11/blog-post_8725.html#ixzz2Dk08IH3F

Η "λογική " του εθνικού κατήφορου

Του Σάββα Καλεντερίδη

«Η λογική του κατήφορου είναι ο πάτος», είπε ο Σταύρος Λυγερός σε πρόσφατη ομιλία του σε συνέδριο με θέμα την εξωτερική πολιτική. Δεν πέρασαν τέσσερις μέρες για να επαληθευθεί με τον καλύτερο τρόπο ο προσφάτως απολυθείς έγκριτος δημοσιογράφος.

Για να εξηγήσουμε το γιατί, θα πρέπει να κάνουμε μια αναφορά στο ζήτημα που προέκυψε με την παρουσίαση του βιβλίου «Η Ανατομία του Πολέμου στο Κουρδιστάν», του Μουράτ Καραγιλάν, που μετέφρασε ο γράφων και κυκλοφορήθηκε από τις εκδόσεις Ινφογνώμων.

Για την παρουσίαση του βιβλίου διαμαρτυρήθηκε έντονα το τουρκικό υπουργείο εξωτερικών στον Έλληνα πρέσβη στην Άγκυρα, ενώ ξεπέρασαν κάθε όριο αναίδειας και παραλογισμού οι παρεμβάσεις του πρέσβη της Τουρκίας στην Αθήνα στο ελληνικό υπουργείο εξωτερικών και στα κόμματα, ο οποίος μάλλον εζήλωσεν την δόξαν του προξένου της Κομοτηνής, που δρα ως γκαουλάιτερ ή πιο σωστά ως νεοοθωμανός βαλής στη Θράκη.

Η τουρκική πλευρά σε νομικό επίπεδο διατείνεται ότι η ίδια η έκδοση του βιβλίου είναι παράνομη και, απ’ ότι πληροφορούμεθα,  σκοπεύει να κινηθεί δικαστικά για να απαγορεύσει την περαιτέρω κυκλοφορία του βιβλίου στην Ελλάδα. Επίσης, σε πολιτικό επίπεδο διατείνεται ότι  με την παρουσίαση του βιβλίου στο Αμφιθέατρο του Πολεμικού Μουσείου, και με την παρουσία ανάμεσα στους ομιλητές δυο πρέσβεων, ο ένας εν ενεργεία, αποσπασμένος στο γραφείο του προέδρου του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, και ο άλλος επί τιμή (συνταξιούχος), άτυπος και άμισθος σύμβουλος στον υπουργό εθνικής αμύνης, το ελληνικό κράτος εμπλέκεται σε δραστηριότητες που σχετίζονται με την τρομοκρατία, αφού το ΡΚΚ έχει χαρακτηριστεί τρομοκρατική οργάνωση από την Ε.Ε., άρα και από την Ελλάδα.

Τα επιχειρήματα της τουρκικής πλευράς είναι απολύτως γελοία και ανόητα και δεν θα έπρεπε καν η ελληνική πλευρά να δεχτεί τη διαμαρτυρία, την οποία μάλιστα θα έπρεπε να επιστρέψει ως απολύτως απαράδεκτη.

Να εξηγήσουμε γιατί, αφού, αν κρίνουμε από τη δήλωση του εκπροσώπου του ελληνικού υπουργείου εξωτερικών, όχι μόνο η τουρκική αλλά ούτε η ελληνική πλευρά έχει αντιληφθεί την ουσία του γεγονότος και της όλης υπόθεσης. Είπαμε, η λογική του κατήφορου είναι ο πάτος!

Πρώτον, το βιβλίο εκδόθηκε στην τουρκική γλώσσα από τις Εκδόσεις Μεσοποταμία, που έχουν έδρα τη Γερμανία, και κυκλοφορείται από διετίας σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, όπου έχουν γίνει παρουσιάσεις από στελέχη και υποστηρικτές του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος του Κουρδιστάν που ζουν νόμιμα στη Γερμανία και σε άλλες χώρες της Ε.Ε. , χωρίς η Τουρκία να προβεί σε κανένα διάβημα  προς τη Γερμανία.

Δεύτερον, η έκδοση, η κυκλοφορία και η παρουσίαση ενός βιβλίου από έναν εκδοτικό οίκο, ασχέτως περιεχομένου και συγγραφέως, δεν είναι τίποτε παραπάνω από αυτό που λεν οι ίδιες οι λέξεις. Είναι μια αλυσίδα διαδικασιών καθαρά ακαδημαϊκού χαρακτήρα.

Τρίτον, η εκδήλωση, την οποία επιχείρησε να απαγορεύσει η τουρκική πρεσβεία και με την εμπλοκή άλλων εξωγενών παραγόντων, ήταν εκδήλωση του εκδοτικού οίκου και όχι οποιασδήποτε οργάνωσης.

Τέταρτον, στην εκδήλωση δεν συμμετείχε κανένας εκπρόσωπος του κουρδικού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος.

Πέμπτον, ο εν ενεργεία διπλωμάτης (ο πρέσβης επί τιμή τελικά δεν παρέστη), συμμετείχε στην εκδήλωση ως πρόσωπο και εξέφρασε προσωπικές απόψεις, μιλώντας απολύτως ακαδημαϊκά για τις διπλωματικές πτυχές των αναφερομένων στο βιβλίο και όχι ως υπηρεσιακός παράγοντας, και

Έκτον, το Πολεμικό Μουσείο δεν διοργάνωσε την εκδήλωση ούτε παραχώρησε την αίθουσα, αλλά την ενοικίασε έναντι υψηλού τιμήματος στον εκδοτικό οίκο, ο οποίος δήλωσε σε σχετικό έντυπο τον τίτλο και τον συγγραφέα του βιβλίου όταν υπέβαλε το αίτημα για την αίθουσα.

Μετά από όλα αυτά, αναρωτιέται κανείς πού βρήκε το θράσος ή καλύτερα ποιος έδωσε το δικαίωμα στην Τουρκία και τους αγενέστατους εκπροσώπους της να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν θέμα κυριολεκτικά εκεί που δεν υπάρχει;

Όσον αφορά τις δηλώσεις του εκπροσώπου του υπουργείου εξωτερικών κ. Δελαβέκουρα που έκανε την Τετάρτη το βράδυ σε συντάκτη της «δημοκρατίας» και την Πέμπτη, απαντώντας σε ερώτημα δημοσιογράφου του ΑΠΕ, με τις οποίες επαναλαμβάνει το «ποίημα» ότι το ΡΚΚ έχει αναγνωριστεί από την Ε.Ε. και από την Ελλάδα ως «τρομοκρατική οργάνωση», θα λέγαμε από τούδε και στο εξής να μην παραλείπει να επαναλαμβάνει κάθε μέρα αυτή τη δήλωση τουλάχιστον μια φορά, για να διατηρήσουμε ως χώρα τον τίτλο του "καλού και υπάκουου παιδιού" και να ...καταξιωθούμε στα μάτια της Άγκυρας.

Εμείς απλά να σημειώσουμε ότι πίσω από τη λύσσα και τον τρόμο των μηχανισμών του τουρκικού κράτους, που ασκούν κρατική τρομοκρατία σε υπαλλήλους και σε παράγοντες του ελληνικού  υπουργείου εξωτερικών, βρίσκεται η αγωνία της Άγκυρας να μην αποκαλυφθούν τα αποτρόπαια εγκλήματα που διέπραξε και συνεχίζει να διαπράττει το τουρκικό κράτος εναντίον του κουρδικού λαού, εγκλήματα που αποκαλύπτει το βιβλίο, και να μην γίνουν γνωστές οι θέσεις και τα δίκαια του αγωνιζόμενου κουρδικού λαού.
Για να μη μιλά κανείς στην Ελλάδα για τα 34 παιδιά που σκοτώθηκαν από στοχευμένο βομβαρδισμό τουρκικών F-16 στο χωριό Ρομπόσκι, στα σύνορα με το Ιράκ, έγκλημα για το οποίο δεν λογοδότησε κανείς, αφού οι δολοφόνοι καλύπτονται από τον ίδιο τον Ερντογάν.
Για να μην μιλά κανείς στην Ελλάδα, υπό το φόβο της στάμπας της τρομοκρατίας, για τους δέκα χιλιάδες φυλακισμένους Κούρδους πολιτικούς από την κυβέρνηση Ερντογάν, πολιτικοί που δεν συμμετείχαν σε ένοπλη δράση.
Για να μη μιλά και να μη γράφει κανείς -και δυστυχώς έτσι γίνεται- για την κρατική τρομοκρατία που ασκείται σε δημοσιογράφους που τολμούν να γράψουν για τα δίκαια του αγωνιζόμενου κουρδικού λαού, τρομοκατία που φέρνει την Τουρκία στην πρώτη θέση των χωρών σε αριθμό φυλακισμένων δημοσιογράφων.
Επίσης, επειδή η Άγκυρα γνωρίζει πολύ καλά ότι το μόνο φρένο στα επεκτατικά της σχέδια εναντίον της Ελλάδος μπορούν να αποτελέσουν οι Κούρδοι, μέσω της διεκδίκησης των νόμιμων δικαιωμάτων τους, θέλουν την Ελλάδα στο "καναβάτσο", για να συνεχίσει να είναι μια χώρα του χεριού της.
Με άλλα λόγια, η Άγκυρα θέλει να τον ελληνικό λαό τυφλό, βουβό και κουφό σε ό,τι αποτελεί εμπόδιο στα επεκτατικά της σχέδια και αποχαυνωμένο στην νεοοθωμανική ευωχία του καναπέ και των δεκάδων τουρκικών τηλεοπτικών σειρών και σε καμία περίπτωση δεν τον θέλει σκεπτόμενο, ούτε ενημερωμένο για τον τιτάνιο αγώνα ενός λαού που, που παρότι μάχεται κόντρα σε γιγαντιαίες δυνάμεις, κατορθώνει να στέκεται όρθιος και να νικά. Και δεν το θέλουν αυτό, την ενημέρωση μέσω του συγκεκριμένου βιβλίου, για να μην παραδειγματιστούμε. Οπότε, άσε τους Έλληνες στους καναπέδες και την νεοοθωμανική αποχαύνωση.

Τώρα, αν αναρωτηθούμε γιατί σε αυτόν τον αγώνα της Άγκυρας, που δίνεται αδιάκοπα με νεοοθωμανική λύσσα από την τουρκική κυβέρνηση και από τους Τούρκους διπλωμάτες, για άλλη μια φορά υποχωρεί η Αθήνα (και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι το ελληνικό υπουργείο εξωτερικών), που υφίσταται την βάρβαρη τουρκική επιθετικότητα στη γραμμή Κύπρος-Αιγαίο-Θράκη, αλλά και την εχθρότητα στη γραμμή Σκόπια-Αλβανία και τον υπό δημιουργία άξονα Λιβύη-Αίγυπτος-Γάζα-Συρία (μετά Άσαντ), που στην πρώτη περίπτωση έχει στόχο την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδος και της Κύπρου και στη δεύτερη τον περιορισμό των δικαιωμάτων της χώρας μας στην ΑΟΖ της Αδριατικής και της Ανατολικής Μεσογείου,  την απάντηση θα τη βρούμε στην αρχή του άρθρου μας.

Όμως είπαμε, η λογική του κατήφορου είναι ο …πάτος!!!

ΠΗΓΗ http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2012/11/casus-belli.html#more