Σεμινάρια με αντικείμενο τις Στρατηγικές Αντιμετώπισης Κρίσεων

Η Εταιρεία Γεωπολιτικών Ερευνών σύντομα θα ξεκινήσει επιμορφωτικούς κύκλους Στρατηγικών Αντιμετώπισης Κρίσεων. Τα σεμινάρια θα καλύπτουν αντικείμενα όπως η οικονομική διαχείριση τόσο στους οικογενειακούς όσο και σε εταιρικούς προϋπολογισμούς, διαχείριση και αντιμετώπιση ανθρωπιστικών κρίσεων και τεχνικές διαπραγματεύσεων. Τα σεμινάρια απευθύνονται σε κάθε οργανισμό, εταιρεία και ομάδα ατόμων που θα επιθυμούσε να ενημερωθεί σε θέματα σχετικά με την αντιμετώπιση κρίσεων. Για τον καλλύτερο προγραμματισμό των σεμιναρίων και την προσαρμογή τους στις ανάγκες κάθε ενδιαφερόμενης ομάδας, παρακαλούνται τα μέλη και οι φίλοι μας να μάς ενημερώσουν μέσω μηνύματος στην ομάδα μας ή στην ηλεκτρονική διεύθυνση geopolitical.team@gmail.com , μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου για το πεδίο δραστηριοτήτων και ενδιαφερόντων της ομάδας τους. Τηλέφωνα και λοιπές πληροφορίες επικοινωνίας στην ιστοσελίδα μας http://geopolitical-team.blogspot.gr/

Τηλεοπτική προπαγάνδα : Η ήπια δύναμη της Τουρκίας

Γράφει η Άννα Ζαρίφη Με έσοδα από σαπουνόπερες που έφτασαν το 2011 τα 50 εκατ. δολάρια, η Τουρκία περνάει τη δική της «τηλεοπτική άνοιξη», ασκώντας μέσω των πολιτισμικών της εξαγωγών «μαλακή ισχύ» στην ευρύτερη περιοχή, προσελκύοντας τουρισμό και συνάλλαγμα. Το φαινόμενο της προβολής τουρκικών σίριαλ στη χώρα μας δεν είναι καινούργιο. Έχουν ήδη περάσει επτά χρόνια από την προβολή του ιδιαίτερα επιτυχημένου σίριαλ του MEGA «Τα σύνορα της αγάπης», για τον έρωτα ενός Έλληνα και μιας Τουρκάλας, που αντικατέστησε τον έρωτα του ελληνικού κοινού με τις λατινοαμερικάνικες συνταγές. Κόντρα στις φωνές που αντιτίθενται στην τηλεοπτική «εισβολή», το ελληνικό κοινό συνέχισε να καταναλώνει τις τουρκικές σειρές και μέσα στο καλοκαίρι, ως αντίδοτο στις επαναλήψεις του ελληνικού προγράμματος. «Πειρασμός», «Χίλιες και μια νύχτες», «Kismet», «Ασημένια φεγγάρια», «Το αγιάζι του έρωτα», «Μενεξέ», «Έρωτας και τιμωρία», «Ezel», «Μοιραίος έρωτας», «Σιλά», είναι κάποιες από αυτές που άλωσαν με επιτυχία το ελληνικό prime time, χτυπώντας υψηλές τηλεθεάσεις, οι οποίες σε κάποιες περιπτώσεις άγγιξαν το 40%. Κι ενώ η απήχηση των τουρκικών σειρών αρχικά προκαλούσε μάλλον χλιαρές αντιδράσεις, η σημερινή τεταμένη πολιτική και οικονομική συγκυρία έχει αυξήσει τις φωνές ενάντια στην προβολή τους. Την ίδια στιγμή οι τηλεθεατές συνεχίζουν να συμμετέχουν στον καθημερινό «τουρκικό πόλεμο» των καναλιών με όπλα τα μηχανάκια της AGB. «Σιλά» (MEGA) και «Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής» (ANT1) κονταροχτυπιούνται εδώ και περίπου δύο εβδομάδες κάθε βράδυ στις 9, με τη «βιογραφία» του σουλτάνου πάντως να προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις, ακόμα και πολιτικά σχόλια. Πριν από λίγες μέρες η εφημερίδα «Δημοκρατία» αποφάσισε να διακόψει κάθε διαφημιστικό σποτ στο κανάλι του Αμαρουσίου, καθώς, όπως χαρακτηριστικά γράφει στο φύλλο της 10ης Σεπτεμβρίου, «η σειρά αποτελεί μια απόπειρα του τουρκικού κράτους να εξωραΐσει τη μαύρη περίοδο των 400 ετών που η Ελλάς είχε οδηγηθεί, δεμένη πισθάγκωνα, στον οθωμανικό τάφο». Σε ανάλογο μήκος κύματος και ο Γιώργος Καραμπελιάς, ο οποίος με άρθρο του στο περιοδικό της Κίνησης Πολιτών «Άρδην» ζητά από το υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, το ΕΣΡ, την Ακαδημία Αθηνών και τα πολιτικά κόμματα να πάρουν θέση υπέρ της άμεσης απόσυρσης της φιλο-οθωμανικής σειράς. Με πρόσφατη ανοιχτή επιστολή του, στο θέμα αναφέρθηκε και ο Μίκης Θεοδωράκης, τονίζοντας ότι «η προκλητική αυτή στάση των καναλιών, που προβάλλουν ανενδοίαστα ό,τι πιο ευτελές τους σερβίρει η τούρκικη προπαγάνδα, μοιάζει να προβληματίζει ελάχιστους», ενώ μας καλεί να «είμαστε σε εγρήγορση, ο εχθρός είναι προ των πυλών, αν δεν μπήκε ήδη μέσα». Υπό τις ευλογίες του Ερντογάν Στην απέναντι όχθη, οι Τούρκοι παραγωγοί έχουν μέχρι στιγμής πουλήσει τουλάχιστον 100 σειρές σε περισσότερες από 70 χώρες, από την Κεντρική Ευρώπη και τα Βαλκάνια μέχρι το μακρινό Βιετνάμ. Η τιμή κάθε επεισοδίου, που στην αρχή δεν ξεπερνούσε τα 300-500 δολάρια, αγγίζει κατά μέσο όρο τα 10.000 δολάρια, ενώ πληροφορίες θέλουν σειρές να πωλούνται σε χώρες της Μέσης Ανατολής ακόμα και για 100.000 δολάρια το επεισόδιο. Πάντως οι σειρές που προβάλλονται εκεί είναι μεταγλωττισμένες στα αραβικά, γεγονός που υποσκάπτει τη συνωμοσία περί τουρκικής γλώσσας. Αυτό δεν σημαίνει ότι η «διπλωματία της μικρής οθόνης» αφήνει αδιάφορο τον πολιτικό κόσμο της Τουρκίας. Σε άρθρο του το περιοδικό «Time» περιέγραψε την εξαγωγή τουρκικών σειρών ως «το μυστικό όπλο» του Ερντογάν, που βλέπει τη μετατροπή της χώρας σε τηλεοπτική υπερδύναμη ως ευκαιρία να διευρύνει την επιρροή της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική αλλά και το Ιράν. Εκεί δηλαδή όπου οι τουρκικές σαπουνόπερες κάνουν ρεκόρ τηλεθέασης, προσφέροντας στη χώρα μια μοναδική ευκαιρία να ασκήσει πολιτισμική επιρροή. Παράδειγμα το φινάλε της Σταχτοπούτας-«Noor», το οποίο παρακολούθησαν 85 εκατομμύρια τηλεθεατές! Η απήχηση των σειρών αντικατοπτρίζεται και στην αύξηση της τουριστικής κίνησης από χώρες του αραβικού κόσμου. Σύμφωνα με έρευνα του Τουρκικού Ινστιτούτου Οικονομικών και Κοινωνικών Σπουδών, η τουρκική κουλτούρα επηρεάζει όλο και πιο έντονα τις χώρες της Μέσης Ανατολής, την ώρα που το 74% του κοινού, σε 16 χώρες της περιοχής, βλέπει τουλάχιστον μία τουρκική σειρά. Μελόδραμα αλά τούρκα Όσοι ελπίζουν ότι το ελληνικό κοινό θα σταματήσει να παρακολουθεί την τουρκική «προπαγάνδα» οφείλουν πρώτα να αναγνωρίσουν την ένδεια τηλεοπτικού περιεχομένου που έφερε η οικονομική κρίση στη χώρα μας. Οι συνθήκες στην ελληνική ιδιωτική τηλεόραση και στη διαφημιστική αγορά παραμένουν καταστρεπτικές και δεν επιτρέπουν καμία αισιοδοξία για επιστροφή στις μέρες των «παχιών παραγωγών». Οι τουρκικές παραγωγές έχουν χαμηλότερο κόστος και μέσω της υψηλής τηλεθέασής τους φέρνουν τα λεφτά τους πίσω, μεταχειριζόμενες όλα τα μέσα που παραδοσιακά έκαναν το μελόδραμα αρεστό στο ευρύ κοινό. Έρωτες και αντιζηλίες, δολοπλοκίες και ίντριγκες κυριαρχούν στα σενάρια. Οι οικογενειακές τραγωδίες, τα ηθικά διλήμματα και τα πάθη των αντιπροσωπευτικών κοινωνικών τύπων καθηλώνουν το κοινό. Η αναπαράσταση του κοινωνικού περίγυρου, μέσω εντυπωσιακών σκηνικών και εξωτερικών πλάνων, η διαρκής μελό μουσική υπόκρουση αλλά και η μυθιστορηματική διάσταση των καθημερινών ιστοριών αποτελούν μερικές από τις φανερές και κρυφές χάρες μιας δοκιμασμένης συνταγής. Τηλεθεατές από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις έλκονται από το κυνήγι του χρήματος και της προσωπικής αποκατάστασης, που αντικατοπτρίζει την ευμάρεια, η οποία τόσο λείπει από την ελληνική τηλεοπτική –και μη– πραγματικότητα. Source : citypress.gr

Οι " τυχαίες" συμπτώσεις στην είσοδο μεταναστών στην Ελλάδα

ΕΙΣΟΔΟΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ Στον ΕΒΡΟ υπάρχει μία τριεθνής συμφωνία μεταξύ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ-ΤΟΥΡΚΙΑΣ η οποία προβλέπει ότι κάθε μέρα συγκεκριμένες ώρες πρέπει να απελευθερώνει η ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ συγκεκριμένες ποσότητες νερού από τα φράγματα στο Βουλγαρικό έδαφος δηλαδή κάποια εκατομμύρια κυβικά μέτρα. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι ώστε να υπάρχει νερό στο ποτάμι του ΕΒΡΟΥ για να ποτίζονται τα χωράφια. Οι Τούρκοι δουλέμποροι γνωρίζοντας τις ώρες αυτές κάνουν τα εξής: - Αν πρόκειται για λαθρομετανάστες οι οποίοι είναι άντρες μόνο τους περνάνε σε ώρες που δεν κατεβαίνουν τα νερά από τα φράγματα οπότε περνάνε αυτοί με ασφάλεια απέναντι στην ΕΛΛΑΔΑ. - Αν πρόκειται για λαθρομετανάστες οι οποίοι περιλαμβάνουν και γυναικόπαιδα τότε πολλές φορές τους περνάνε την στιγμή που έρχονται με ορμή τα νερά από τα φράγματα στην ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ. Φυσικά αυτούς τους λαθρομετανάστες που έχουν τα γυναικόπαιδα την επομένη τους βρίσκουν νεκρούς από 300 έως και 1000 μέτρα παρακάτω διότι έχουν χτυπηθεί από την ορμή των νερών που κατεβαίνουν και φυσικά έχουν πάρει οι δουλέμποροι 2000 δολάρια το κεφάλι. ΕΙΣΟΔΟΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΑΠΟ ΘΑΛΑΣΣΑ. Το ίδιο συμβαίνει και στα νησιά δηλαδή αυτοί που ζούνε συνήθως τους βγάζουν στην ακτή ενώ τους άλλους που συνήθως έχουν γυναικόπαιδα τους πετάνε στην θάλασσα από 50 έως 100 μέτρα από την παραλία. Φυσικά πολλοί από αυτούς βρίσκονται πνιγμένοι. Ερωτήσεις προς προβληματισμό: 1. Γιατί κάποιοι πρέπει να περάσουν ζωντανοί και κάποιοι άλλοι όχι; 2. Με ποια κριτήρια γίνεται η επιλογή για το ποιοι θα ζήσουν και ποιοι θα πεθάνουν. 3. Το πλείστον των κομμάτων γιατί δεν ενδιαφέρεται για αυτούς που πεθαίνουν ώστε να μην πεθάνουν άλλοι (διότι και αυτές ψυχές είναι). 4. Πού είναι εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ,ΔΗΜΑΡ, ΠΑΣΟΚ κλπ κλπ να ενδιαφερθούν για τις ζωές αυτών των λαθρομεταναστών. 5. Μήπως αυτοί που δεν ζούν δεν τους είναι χρήσιμοι ενώ οι άλλοι είναι, για αυτό τον λόγο τους προστατεύουν, βάζοντας την τεμπέλα του ρατσιστή σε όποιον δεί την ανομία που πράττουν αυτοί; 6. ΣΕ ΤΙ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΝΕ ΤΕΛΙΚΑ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ; Σημείωση: Μη πείτε κύριοι πολιτικοί ότι δεν τα ξέρετε αυτά διότι κάθε μέρα σας έρχονται οι αναφορές αυτές αλλά όπως πάντα αρχειοθετούνται. Source : www.olympia.gr

Η αναβάθμιση της Τουρκίας και η υποβάθμιση της Ελλάδας

του Σάββα Καλεντερίδη Είναι τραγικό να αναγκάζεσαι να συγκρίνεις την πατρίδα σου με την Τουρκία, όμως είμαστε αναγκασμένοι να το κάνουμε. Στο άρθρο μας της 24ης Ιουνίου με τίτλο «Το οικονομικό θαύματης Τουρκίας και η στρατηγική ‘τύφλα’ της Ελλάδος», είχαμε αναφερθεί στη στρατηγική εξαγωγών και εξωτερικού εμπορίου της Τουρκίας, στην οποία πειθάρχησαν όλοι οι φορείς του τουρκικού κράτους και την οποία δεν σαμποτάρισαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Με βάση τη συγκεκριμένη στρατηγική, την πειθαρχία των κρατικών φορέων, όπου τα στελέχη και οι υπάλληλοι υπηρετούν πρώτιστα την πατρίδα και όχι τα κόμματά τους, και την υπευθυνότητα των πολιτικών ηγεσιών και των κομμάτων, η Τουρκία κατόρθωσε να αυξήσει τις εξαγωγές της κατά 500% σε μια δεκαετία, αγγίζοντας τα 150 δισεκατομμύρια δολάρια. Για όσους δε ενδιαφέρονται να μάθουν για τους μελλοντικούς στόχους, η στρατηγική προβλέπει περισσότερο από ένα τρισεκατομμύριο δολάρια εξαγωγές. Ναι, καλά διαβάσατε, ένα τρισεκατομμύριο εξαγωγές. Αυτήν την κρίσιμη δεκαετία, που η Τουρκία χάρασσε και έθετε σε εφαρμογή τη στρατηγική που -αν επιτύχει- μέχρι το 2023 θα την κατατάξει στις δέκα μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου, οι ελληνικές κυβερνήσεις, οι πολιτικές ηγεσίες, τα κόμματα και ο συνδικαλισμός του δημοσίου, σε συνεργασία με ένα εξ ίσου διεφθαρμένο και σάπιο εκδοτικό και επιχειρηματικό κατεστημένο, διεμοίραζαν μεταξύ τους τα «ιμάτια» της Ελλάδος και έθαβαν βαθιά στο ιερό χώμα της πατρίδος μας το μέλλον της χώρας και των επόμενων γενεών. Τις ημέρες αυτές γίνονται στην Τουρκία προετοιμασίες και συζητήσεις για τη σύνταξη του προϋπολογισμού του 2013 και, σύμφωνα με πληροφορίες, ο Αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Αλί Μπαμπατζάν, ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας Μεχμέτ Σιμσέκ και ο Υπουργός Οικονομικών Ζαφέρ Τσαγλαγιάν βρίσκονται σε συνεχή επαφή και εξετάζουν μία προς μία τις δημόσιες δαπάνες, για να μην ξεφύγει το έλλειμμα του 2012 πάνω από το 1,5%!!! Μάλιστα, εξετάζονται περικοπές στις δαπάνες, απολύσεις στο δημόσιο τομέα, καθώς και ορισμένες αυξήσεις στη φορολογία τις επόμενες ημέρες, για να αυξηθούν τα έσοδα του δημοσίου και να συγκρατηθεί το έλλειμμα κάτω του 1,5%. Μιλώντας για το θέμα στο Ρόυτερς, ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας Μεχμέτ Σιμσέκ είπε ότι είναι στο πρόγραμμα η πώληση της άδειας εκμετάλλευσης του Εθνικού Λαχείου της Τουρκίας, καθώς και η παραχώρηση σε ιδιώτες των γεφυρών της Κωνσταντινούπολης και των εθνικών οδών. Επαναλαμβάνουμε για να μην παρεξηγηθούμε. Λυπούμαστε που παίρνουμε ως παράδειγμα την Τουρκία, μια χώρα που είναι σε όλους γνωστό ότι έχει έλλειμμα δημοκρατίας, αλλά μάλλον δεν έχει έλλειμμα εθνικής υπευθυνότητας και πατριωτισμού. Τη στιγμή που η Τουρκία έχει προχωρήσει σε ένα ευρύ πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων και ενώ προετοιμάζονται αυξήσεις στη φορολογία, απολύσεις στο δημόσιο και ιδιωτικοποιήσεις σε κρίσιμους τομείς του δημόσιου τομέα, δεν υπάρχει ούτε ένα κόμμα που να έχει «ανέβει στα κάγκελα», δεν έχει κατακάψει την Άγκυρα ή την Κωνσταντινούπολη το καταστροφικό συνοθύλευμα κομματικών, συνδικαλιστικών και άλλων παραγόντων που έχει καταστρέψει την Αθήνα αλλεπάλληλες φορές. Γιατί κάναμε αυτήν την αναφορά; Η πατρίδα μας και ο ελληνικός λαός αυτά τα τρία χρόνια έχει υποστεί ανείπωτη καταστροφή, ακριβώς επειδή τα τελευταία τριάντα χρόνια πολιτικές ηγεσίες, κόμματα, συνδικαλιστές, ΜΜΕ και επιχειρηματικός κόσμος παίζουν ένα ανεύθυνο παιχνίδι εξουσίας και ιδιοτελών συμφερόντων στις πλάτες του ελληνικού λαού. Και το χειρότερο, κανείς δεν δείχνει να έχει αντιληφθεί ότι έχουμε φθάσει κυριολεκτικά στο «τέρμα του δρόμου» και οι περισσότεροι από τους προαναφερθέντες πρωταγωνιστές της εθνικής καταστροφής συνεχίζουν το «ίδιο βιολί». Κόμματα χαϊδεύουν τα αυτιά του εξαθλιωμένου λαού με συνθήματα του 1981, αμόρφωτοι και ανεύθυνοι πολιτικοί, για να πάρουν ψήφους και να καβαλήσουν το καλάμι της εξουσίας, υιοθετούν συνθήματα και πρακτικές της δεκαετίας του ’80, τότε που μπήκαν στα στέρεα θεμέλια της καταστροφής της Ελλάδος. Συνδικαλιστές του αμαρτωλού δημοσίου, με τεράστιες ευθύνες στην παρατηρούμενη διαφθορά και στην καταστροφή της δημόσιας διοίκησης, αλλάζουν στρατόπεδο εν μια νυκτί και παίρνουν θέσεις μάχης με νέο καπετάνιο του αντάρτικου. Στάση που είναι πολύ κοντά στο προαναφερθέν αντάρτικο τηρούν και καθηγητές πανεπιστημίου, ένστολοι, ακόμα και δικαστικοί, που κι αυτοί, με τις τεράστιες αυξήσεις που πέτυχαν λόγω ηλιθιότητας των πολιτικών, είναι ένας από τους παράγοντες που οδήγησαν τη χώρα μια ώρα αρχύτερα στη χρεοκοπία. Φέραμε δυο παραδείγματα. Από τη μια πλευρά μια χώρα με έλλειμμα δημοκρατίας που δείχνει μια διάθεση προσαρμογής στα οικονομικά δεδομένα που επικρατούν διεθνώς, που χαράσσει στρατηγική και πειθαρχεί, προστατεύοντας τα συμφέροντα των πολιτών και του τόπου, και από την άλλη μια χώρα με δημοκρατία που έχει έντονα στοιχεία οικογενειοκρατίας, αναξιοκρατίας, τυφλού κομματισμού και διαφθοράς, δηλαδή ένα σύστημα που αγγίζει τα όρια της οχλοκρατίας, που αδυνατεί να υπηρετήσει τους πολίτες και την πατρίδα. Κανείς δεν λέει ότι δεν θα πρέπει να υπάρχουν πολιτικές αντιπαλότητες και ότι δεν θα πρέπει να υπάρχει ένα υγιές συνδικαλιστικό κίνημα, που θα αγωνίζεται για να διασφαλίσει τα συμφέροντα των εργαζομένων. Όμως, όλα αυτά, αυτοί οι κομματικοί, πολιτικοί και συνδικαλιστικοί αγώνες, θα πρέπει να έχουν μια κοινή συνισταμένη. Την υπευθυνότητα απέναντι στο έθνος και την πατρίδα. Η πρακτική που ακολουθήθηκε μέχρι σήμερα ήταν καταστροφική, αφού είχε τραγικά αποτελέσματα. Είναι μια πρακτική που πρέπει να αλλάξει. Όπως προαναφέραμε, ως χώρα βρισκόμαστε στην κυριολεξία στο τέρμα του δρόμου, την ώρα που η Ευρώπη μάλλον ξυπνά από τον τριετή λήθαργο και φαίνεται ότι θα λάβει μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης που μαστίζει τις χώρες του Νότου, η οποία αν εκδηλωθεί και λάβει όλες της τις διαστάσεις, θα παρασύρει και το Βορρά, που σημαίνει πλήρη καταστροφή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από τότε που εκδηλώθηκε η κρίση, ένα μεγάλο μέρος των πολιτικών και του ελληνικού λαού αντιμετωπίσαμε την Ευρώπη με τη λογική «Αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων». Δηλαδή, απευθυνθήκαμε στους Ευρωπαίους λέγοντας επί της ουσίας: «Θέλετε-δεν θέλετε, θα μας βοηθήσετε να σωθούμε, γιατί αν δεν μας σώσετε, θα καταστραφείτε κι εσείς». Όμως, αυτές οι λογικές δεν έχουν θέση στην Ευρπωαϊκή Ένωση, που είναι ένας χώρος διαπραγματεύσεων, διαμόρφωσης ισορροπιών και επίτευξης συναίνεσης. Με άλλα λόγια, είναι ένας χώρος που δεν έχουν θέση οι εκβιασμοί και οι ψευτοπαληκαρισμοί της δεκάρας. Από τη μια πλευρά δεν πρέπει παραδοθούμε αμαχητί στις απαιτήσεις των δανειστών και της Τρόικας, από την άλλη, όμως, έχουμε τεράστια ευθύνη να δείξουμε εθνική υπευθυνότητα και «να παραμείνουμε στη βάρκα, μέχρι να έλθει το ναυαγωσωστικό», όπως είπε παλιός πολιτικός που παρατηρεί κοντά τις διαδικασίες σε επίπεδο Ε.Ε., προσθέτοντας: «Καλύτερα βρεγμένος παρά πνιγμένος»! Source : KYΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Ινστιτούτα Γεωπολιτικής και επηρεασμός κοινής γνώμης

«Ο έχων τη μύγα μυγιάζεται» που λέει ο σοφός λαός (…να τη φέρει πίσω λένε άλλοι με πιο χιουμοριστική διάθεση), ταιριάζει «γάντι» στην περίπτωσή μας, καθώς απλές ασκήσεις επί χάρτου με βάση πραγματικά δεδομένα στο έδαφος, προκαλούν κύμα συνωμοσιολογίας στην Τουρκία, το οποίο αγωνίζονται να «μαζέψουν» κάποια Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ) μέσα από μια πιο ψύχραιμη οπτική, αφήνοντας υπονοούμενα για φτηνά παιχνίδια εντυπωσιασμού ορισμένων. Παντού τα ίδια… Λίγο η άγνοια περί του πως δουλεύουν οι περίφημες «δεξαμενές σκέψεις» (think tank) στην αμερικανική πρωτεύουσα, λίγο ο εφιάλτης του κουρδικού αντάρτικου στη Νοτιοανατολική Τουρκία με το PKK να φαντάζει ανίκητο, αποδεικνύεται αρκετό ώστε πολλοί Τούρκοι πολίτες να βλέπουν να εξυφαίνεται μια τεράστια συνωμοσία με στόχο τον εδαφικό ακρωτηριασμό της χώρας τους. Με τον τρόπο αυτό δεν βλέπουν το πραγματικό πρόβλημα που είναι ο διαχρονικά λανθασμένος τρόπος αντιμετώπισης ζητημάτων όπως το Κουρδικό και η αναγωγή των πάντων σε κάποιες «δυνάμεις» στις οποίες αποδίδονται υπερφυσικές δυνάμεις και χαρακτηριστικά, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι με τη στάση τους στην ουσία μετατρέπουν σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία όσα ενδεχομένως συζητούνται πίσω από κλειστές πόρτες στην Ουάσιγκτον και αλλού. Μετά την επίθεση του PKK στις 20 Αυγούστου στη συνοριακή πόλη Γκαζιαντέπ που σόκαρε την κοινή γνώμη, η έγκυρη κατά τα άλλα «Χουριέτ» είτε έχασε τον έλεγχο, είτε απλώς αποφάσισε να πουλήσει περισσότερα φύλλα και κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο θέμα στο οποίο αναφερόταν ότι το περιστατικό είχε αποτελέσει αντικείμενο προσομοίωσης στην Ουάσιγκτον με τη συμμετοχή τριών εκ των πιο σημαντικών Ινστιτούτων που ασχολούνται με τα θέματα εξωτερικής πολιτικής. Ο τρόπος μάλιστα με τον οποίο είχε γραφτεί το δημοσίευμα το μόνο που δεν έγραφε ήταν ότι πίσω από την επίθεση κρύβεται… η CIA, άρα το PKK είναι ενεργούμενο των Αμερικανών που επιχειρούν να αποσταθεροποιήσουν την Τουρκία, αντί να λένε και ευχαριστώ για το γεγονός ότι η κυβέρνηση Δημοκρατικών είναι ότι καλύτερο μπορούσε να τους συμβεί, δεδομένου του ότι οι Ρεπουμπλικάνοι τους περιμένουν «στη γωνία» από το 2004 όταν οι Τούρκοι αρνήθηκαν στα αμερικανικά στρατεύματα να εισβάλλουν στο Ιράκ από τα βόρεια σύνορα, καθιστώντας έτσι τη νίκη πιο δαπανηρή σε όρους χρήματος, χρόνου και αίματος… Ο τίτλος της προσομοίωσης ήταν «Unraveling the Syria Mess: A Crisis Simulation of the Spillover from the Syrian Civil War» που σημαίνει «ξετυλίγοντας το συριακό χάος, μια προσομοίωση κρίσης της διάχυσης από τον συριακό εμφύλιο». Στην προσομοίωση συμμετείχαν τα φημισμένα Brookings Institution, το American Enterprise Institute (AEI) και το Institute of Study of War (Ινστιτούτο Μελέτης του Πολέμου), το οποίο διεξήχθη στα τέλη Ιουνίου. Το τι γράφει η έκθεση των συμπερασμάτων από την προσομοίωση αποκαλύπτει το μέγεθος της τουρκικής παράνοιας και το κυνήγι μαγισσών, το οποίο σπανίως οδήγησε σε καλά αποτελέσματα… Το βασικό συμπέρασμα ήταν ότι η ανθρωπιστική κρίση δεν είναι επαρκής λόγος για στρατιωτική επέμβαση, η ανησυχία για το τι θα επακολουθήσει σε περίπτωση κατάρρευσης του καθεστώτος στη Συρία, αλλά και ο κομβικός ρόλος της Τουρκίας σε περίπτωση που θα αποφασιζόταν επέμβαση. Όλα λογικά και ενδεχομένως να μην χρειαζόταν καν προσομοίωση για έναν καλό αναλυτή για να τα γράψει. Το σενάριο τελείωνε με την πρόβλεψη της συριακής κατάρρευσης και της επέμβασης της Τουρκίας. Εκεί που κόλλησαν οι Τούρκοι «τραβώντας το από τα μαλλιά», ήταν η αναφορά στο ότι η αστάθεια στην περιοχή και το ότι η Τουρκία συνορεύει με τη Συρία, θα μπορούσε να οδηγήσει σε στρατιωτικές και παραστρατιωτικές επιθέσεις. Δεν διευκρινίζεται καν αν αυτές θα ήταν σε τουρκικό έδαφος να και θα μπορούσε να εκτιμηθεί ότι υπονοείται. Δηλαδή πόσο παράλογα φαίνονται όλα αυτά; Δεν γνωρίζουν οι Τούρκοι τις διαστάσεις του κουρδικού προβλήματος, ή δεν γνωρίζουν ΄τι σε περίπτωση γενικευμένης αναταραχής όλοι επιχειρούν να χειραγωγήσουν τις εξελίξεις αναλόγως των συμφερόντων τους; Πόσο παράξενο τους φαίνεται ότι το ίδιο προσπαθούν να κάνουν και οι Κούρδοι; Γιατί δεν παραδέχονται το αυτονόητο, ότι η τουρκική πολιτική στη Συρία επηρεάζεται αποφασιστικά από την εξέλιξη του δικού βους κουρδικού προβλήματος το οποίο προσπαθούν να κρατήσουν υπό έλεγχο; Ποιος τους φταίει αν οι σχεδιασμοί τους και οι υποθέσεις στις οποίες στηρίζονται δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα; Source : defence-point.gr

Γιατί δυναμιτίζονται οι ελληνικές προσπάθειες εξόδου από την κρίση

Ένα πολύ "καθαρό" άρθρο του Θανάση Μαυρίδη από το capital.gr Μια αντίθετη στάση της τρόϊκα που θα βοηθούσε στην άρση του αδιεξόδου θα μας προκαλούσε έκπληξη! "Κι αφού θα περάσουν την εξαήμερη εργασία, στο τέλος θα βάλουν κι έναν χαλκά στον λαιμό των ανθρώπων και θα αρχίσουν να τους περιφέρουν, όπως έκαναν οι δουλέμποροι στα σκλαβοπάζαρα πριν από 250 και πλέον χρόνια. Είναι σαφές ότι πολλές από τις προτάσεις των στελεχών της τρόικας είναι εκτός τόπου και χρόνου. Σε τέτοιο βαθμό που δικαιούμαστε να προβληματιστούμε για την ποιότητα εκείνων που τις έκαναν ή για το ποιος ήταν ο αντικειμενικός τους στόχος. Είναι σαν να βάζουν κάθε μέρα κι έναν δυναμίτη στις φιλότιμες προσπάθειες της κυβέρνησης. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό το έργο και με αυτό τον τρόπο. Με αυτού του είδους τις προτάσεις. Δεν μπορεί κάθε μέρα να βάζουν ένα εκβιαστικό δίλημμα. Εκτός κι αν στόχος τους τελικά είναι να βρεθεί η Ελλάδα εκτός Ευρώπης και να περάσει στα χέρια των συμμοριών. Κι επειδή δεν μπορώ να πιστέψω ότι αυτός είναι ο στόχος των Ευρωπαίων, ας αρχίσουν να ψάχνονται για τον ρόλο των υπολοίπων. Και μη πει κανείς ότι πρόκειται για μία θέση τεχνοκρατών. Προσωπικά δεν γνωρίζω κάποιον τεχνοκράτη που να έχει τόσο έντονο το αίσθημα του σαδισμού. Δεν είμαστε από εκείνους που πιστεύουν ότι όλα έβαιναν καλώς και ότι δεν χρειάζεται να πειράξουμε κάτι. Το αντίθετο. Είναι απαραίτητο να γκρεμιστούν σχεδόν τα πάντα και να οικοδομήσουμε μία ολόκληρη χώρα από την αρχή. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι θα επιστρέψουμε σε συνθήκες του 1750 ή του 1900. Το πρόβλημα είναι ότι με την τακτική τους αυτή οι εμπνευστές των προτάσεων δημιουργούν ανυπέρβλητα εμπόδια στην κυβέρνηση, στις όποιες πιθανότητες έχει για να πετύχει το έργο της. Μοιάζει σαν να της βάζουν συνεχώς τρικλοποδιές. Πως είναι δυνατόν να πείσεις έναν λαό να εργαστεί για το «κοινό καλό», όταν το μόνο που κάνουν είναι να σηκώνουν κάθε μέρα το μαστίγιο και να το κατεβάζουν με δύναμη στην πλάτη των αδυνάτων; Βάζουν νέους φόρους. Κόβουν τα φάρμακα από τους αρρώστους. Κόβουν τους μισθούς. Και τώρα τι λένε; Εργασία έξι ημερών; Σε ποιο άλλο μέρος του κόσμου ισχύει κάτι τέτοιο; Και θέλουν να το εφαρμόσουν εδώ; Οι λάτρεις των στατιστικών δεν γνωρίζουν ότι οι Έλληνες εργάζονται περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον; Το κακό είναι ότι οι φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις της χώρας δεν έχουν συμμάχους στο εξωτερικό. Σαν να μην ενδιαφέρει την Ευρώπη τι τελικά θα συμβεί στην Ελλάδα. Αν την ενδιέφερε, θα είχε δημιουργήσει αντίστοιχα ένα κλίμα στήριξης των πολιτικών δυνάμεων που εργάζονται στην κατεύθυνση της παραμονής της χώρας στην Ευρώπη και στο ευρώ. Κι εδώ νομίζουμε ότι είναι το πρόβλημα. Στο γεγονός ότι στην Ευρώπη δεν πιστεύουν κατά βάθος ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε και προσπαθούν με το χαμηλότερο δυνατό κόστος να διαχειριστούν πολιτικά την ελληνική υπόθεση στο εσωτερικό των χωρών τους. Οπότε δεν δίνουν σημασία αν οι προτάσεις των καλοπληρωμένων στελεχών τους είναι καλές ή χοντροκομμένες βλακείες, όπως οι τελευταίες περί εξαήμερης εργασίας". Source : capital.gr

Η νέα στρατηγική στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις

Του Νίκου Στέλγια Στην Άγκυρα, οι προσεκτικοί αναλυτές τονίζουν ότι οι επικείμενες αμερικανικές προεδρικές εκλογές θα καθορίσουν το μέλλον των διμερών σχέσεων. Σε περίπτωση που οι Αμερικανοί ψηφοφόροι επιλέξουν την «ανατροπή» στις επικείμενες εκλογές, οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις θα βρεθούν αντιμέτωπες με νέες ανατροπές και εξελίξεις.Η προσοχή των Αμερικανών και Τούρκων αξιωματούχων είναι εστιασμένη στα βόρεια εδάφη της Συρίας. Οι Τούρκοι αναλυτές κάνουν λόγο για «μια ζώνη» στο βόρειο κομμάτι της Συρίας, η οποία θα εξασφαλίσει την συνέχεια της παροχής της διεθνούς ανθρωπιστικής βοήθειας στους πολίτες της φλεγόμενης γης της Συρίας. Με άλλα λόγια, η Άγκυρα μελετά διάφορα σενάρια, τα οποία δεν αποκλείουν την εισβολή των στρατευμάτων της στο βόρειο κομμάτι της γειτονικής Συρίας. Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν τα τουρκικά σχέδια στο όνομα της παροχής της «ανθρωπιστική βοήθειας». Χώρες όπως η Ρωσία και το Ιράν διαφωνούν με τα αμερικανοτουρκικά σχέδια. Κατά την άποψη τους, η δυτική συμμαχία, η Τουρκία και διάφορες αραβικές χώρες επιχειρούν να εγκαθιδρύσουν στην Δαμασκό ένα ισλαμιστικό καθεστώς, το οποίο θα εξυπηρετεί τα δυτικά, καπιταλιστικά συμφέροντα. Μέσα σε λίγες ημέρες, το επιτελείο των ενόπλων δυνάμεων της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν έστειλε αυστηρές προειδοποιήσεις στην Άγκυρα. Σύμφωνα με τους Ιρανούς στρατηγούς, η Τουρκία δεν πρέπει να αναμειχθεί στρατιωτικά στην κρίση της Συρίας. Σε περίπτωση που αγνοήσει η Άγκυρα τις προειδοποιήσεις της Τεχεράνης, οι Ιρανοί αξιωματούχοι προβλέπουν δυο σενάρια για το μέλλον της Τουρκίας: Στρατιωτική περιπέτεια στα εδάφη μιας γειτονικής χώρας και κοινωνική έκρηξη στο εσωτερικό της Τουρκίας. Οι Ιρανοί αξιωματούχοι γνωρίζουν πολύ καλά ότι διάφορες εθνικές και θρησκευτικές ομάδες της Τουρκίας δεν συμφωνούν με την πολιτική γραμμή της Άγκυρας σε διάφορα πεδία. Ποιο είναι το μέλλον των αμερικανοτουρκικών σχέσεων; Στην Άγκυρα, οι προσεκτικοί αναλυτές τονίζουν ότι οι επικείμενες αμερικανικές προεδρικές εκλογές θα καθορίσουν το μέλλον των διμερών σχέσεων. Σε περίπτωση που οι Αμερικανοί ψηφοφόροι επιλέξουν την «ανατροπή» στις επικείμενες εκλογές, οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις θα βρεθούν αντιμέτωπες με νέες ανατροπές και εξελίξεις. Σε περίπτωση που η ηγεσία του Μπάρακ Χιουσεγίν Ομπάμα εξασφαλίσει την παραμονή της στην εξουσία, οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις θα «επικεντρωθούν» σε νέες προτεραιότητες της δυτικής συμμαχίας. Τι είδους προκλήσεις και προτεραιότητες αναμένουν τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις σε περίπτωση που ο κ. Ομπάμα καταφέρει να παραμείνει για μια άλλη τετραετία στον Λευκό Οίκο; Τουρκικές πηγές της «Κ» τονίζουν ότι σε περίπτωση που λάβει χώρα η επανεκλογή του κ. Ομπάμα, η αμερικανική εξωτερική πολιτική θα επικεντρωθεί στις εξελίξεις που αφορούν το μέλλον της Άπω Ανατολής. Σε αυτή την περίπτωση στο επίκεντρο των Αμερικανών αξιωματούχων θα βρεθούν οι στρατηγικής σημασίας κινήσεις της Κίνας στην 'Απω Ανατολή. Στην νέα περίοδο, με απώτερο στόχο την εξασφάλιση των συμφερόντων -οικονομικών και στρατηγικών- της δυτικής συμμαχίας στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, οι ΗΠΑ θα στηριχθούν στην συνεργασία και στην σύμπραξη των διάφορων περιφερειακών, συμμαχικών δυνάμεων. Η Τουρκία είναι μια περιφερειακή δύναμη στην συνεργασία της οποίας στηρίζεται ήδη ο κ. Ομπάμα και οι συνεργάτες του. Αυτή είναι η οπτική γωνία της Άγκυρας... Συμπερασματικά: Η συνεργασία της Άγκυρας με την Ουάσιγκτον στον ευρύτερο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολή έχει «στρατηγικό βάθος». Η συνέχεια και η μετεξέλιξη αυτής της συνεργασίας θα εξαρτηθεί από το αποτέλεσμα των επικείμενων αμερικανικών εκλογών... Source : infognomon