Η Συριακή παγίδα της Τουρκίας

ου Σάββα Καλεντερίδη Στο άρθρο μας την Παρασκευή αναφερθήκαμε στο χειρισμό του θέματος της κατάρριψης του αεροσκάφους της ΤΠΑ από την τουρκική κυβέρνηση και υποσχεθήκαμε στους αναγνώστες μας ότι τα καλύτερα για το όλο θέμα τα αφήνουμε για το σημερινό άρθρο. Να εξηγηθούμε τί εννοούσαμε.Όπως είναι γνωστό, η Τουρκία έχει παραχωρήσει το έδαφός της και παρέχει κάθε είδους «ευκολίες» στο Εθνικό Συμβούλιο της Συρίας, που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί τους υποτιθέμενους εξεγερμένους, καθώς και στην ηγετική ομάδα του Ελεύθερου Συριακού Στρατού. Οι συγκεκριμένοι φορείς και τα πρόσωπα που τους στελεχώνουν, σε συνεργασία με την τουρκική κυβέρνηση και τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, ενορχηστρώνουν και συντονίζουν τις ενέργειες ενός μυστικού στρατού που δρα ανορθόδοξα στο εσωτερικό της Συρίας, με στόχο την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ. Μάλιστα, σημαντικό μέρος του στρατού αυτού δεν είναι Σύροι, ενώ αρκετές χιλιάδες από αυτούς, μόλις εκπλήρωσαν την «αποστολή» τους στη Λιβύη, αφίχθηκαν στην Τουρκία και από κει εισήλθαν στη Συρία, για να αναλάβουν και να ολοκληρώσουν την επόμενη αποστολή τους. Μάλιστα, σύμφωνα με τουρκική εφημερίδα Γενί Τσαγ, 800 μαχητές, οι περισσότεροι από τους οποίους είχαν λάβει μέρος στον πόλεμο της Λιβύης, από το στρατόπεδο προσφύγων του Κίλις της Τουρκίας όπου «φιλοξενούνταν», διείσδυσαν στο έδαφος της Συρίας και εκτέλεσαν 49 παιδιά και 34 γυναίκες, συνολικά 108 αμάχους, στην πόλη Χούλα της Συρίας, ενώ ήταν έτοιμα τα ΜΜΕ που ελέγχονται απο τον «διεθνή παράγοντα», να κατηγορήσουν τον κακό Άσαντ, καθιστώντας αν όχι επιβεβλημένη πάντως δικαιολογημένη την επιχείρηση ανατροπής του. Μια ημέρα πριν την κατάρριψη του τουρκικού αεροσκάφους, η εφημερίδα «Νιού Γιορκ Τάιμς», επικαλούμενη Αμερικανούς αξιωματούχους και μέλη αραβικών υπηρεσιών πληροφοριών, αναφέρει ότι πράκτορες της CIA που εδρεύουν στη Νότια Τουρκία, εποπτεύουν τις παραδόσεις όπλων στους Σύρους αντάρτες ώστε να εξασφαλίσουν ότι δεν πέφτουν στα χέρια μελών της Αλ Κάιντα και ότι τα όπλα αγοράζονται από την Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ. Στο ίδιο δημοσίευμα αναφέρεται ότι «Οι πράκτορες της CIA είναι επιτόπου και επιχειρούν να αποκτήσουν νέες πηγές πληροφοριών και να στρατολογήσουν ανθρώπους», για να ενισχύσουν τη λεγόμενη συριακή αντιπολίτευση. Η τουρκική αντιπολίτευση, σχεδόν στο σύνολό της έχει ταχθεί φανερά κατά της πολιτικής ταύτισης της Τουρκίας με τις δυνάμεις που ενορχηστρώνουν την αιματηρή επιχείρηση ανατροπής του καθεστώτος Άσαντ και κατά της εμπλοκής της Τουρκίας στο μέτωπο της Συρίας. Ένας από τους λόγους που το κάνουν είναι ο εξής. Σε περίπτωση που ανατραπεί ο Άσαντ, θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι η διάδοχη κατάσταση δεν θα μπορέσει να κρατήσει ενωμένο το εθνικό και θρησκευτικό μωσαϊκό της Συρίας, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια πηγή συνεχούς αστάθειας στα νότια της Τουρκίας. Αυτή είναι η γενική θέση της αντιπολίτευσης. Υπάρχει και η ειδική. Στη Συρία, σε μια λωρίδα που ξεκινά από το τριεθνές Τουρκίας-Ρράκ-Συρίας και φθάνει μέχρι τα όρη Αμανός και το νομό Αντιόχειας και την Αλεξανδρέττα, είναι γνωστό ότι κατοικούν περίπου τρία εκατομμύρια Κούρδοι, οι οποίοι, σε συνεργασία και συνεννόηση με το ΡΚΚ και τους Κούρδους του τουρκοκρατούμενου Κουρδιστάν, τηρούν ουδέτερη στάση όλους αυτούς τους 16 μήνες που συνεχίζεται η επιχείρηση αποσταθεροποίησης του καθεστώτος Άσαντ. Το «ουδέτερη στάση» ίσως από μόνο του να μην έλεγε τίποτα, αν δεν συνοδευόταν από άλλες κινήσεις, που ανεβάζουν το θερμόμετρο στην Άγκυρα και συγκεκριμένα στους φορείς εκείνους που χειρίζονται το Κουρδικό. Σύμφωνα με πληροφορίες που διέρρευσαν στον τούρκικο τύπο και επαληθεύονται από κουρδικές πηγές της περιοχής, με την έναρξη των αναταραχών στη Συρία, το ΡΚΚ μετέθεσε περί τις δυο χιλιάδες μαχητές του από το όρος Κανδήλι στη Ροζάβα ή το Δυτικό Κουρδιστάν, όπως αποκαλείται από τους Κούρδους η περιοχή της συριακής επικράτειας που κατοικείται από τα τρία εκατομμύρια των Κούρδων, με σκοπό να δημιουργήσουν τον κουρδικό στρατό της Ροζάβα. Μάλιστα, σύμφωνα με δικές μας πληροφορίες, το PYD, πολιτικό κόμμα που ελέγχεται από το ΡΚΚ και ελέγχει το 80% των Κούρδων της Συρίας, εκτός του ότι έχει προσχωρήσει στη δημιουργία μιας υποτυπώδους κρατικής δομής, για την αυτοδιοίκηση των Κούρδων, έχει εκδώσει νόμο περί στρατολογίας, με βάση τον οποίο οι Κούρδοι που καλούνται να καταταγούν στο συριακό στρατό είναι υποχρεωμένοι να κατατάσσονται στον κουρδικό στρατό, τον πυρήνα του οποίου αποτελούν οι δυο χιλιάδες αντάρτες που μετατέθηκαν από το Κανδήλι στη Ροζάβα. Ο στρατός αυτός εκπαιδεύεται, με στόχο να είναι έτοιμος να αναλάβει την εσωτερική και την εθνική άμυνα του Δυτικού Κουρδιστάν την επόμενη ημέρα. Εκτός αυτού, το PYD έχει οργανώσει κουρδικά σχολεία σε όλες τις πόλεις και χωριά του Δυτικού Κουρδιστάν, ενώ έχουν δημιουργηθεί οι Επιτροπές Λαϊκής Άμυνας, οι οποίες προστατεύουν τον κουρδικό λαό από επιθέσεις των «αντικαθεστωτικών», που επιθυμούν να παρασύρουν τους Κούρδους στην αιματοχυσία και το τεχνητό μέτωπο εναντίον του Άσαντ. Να σημειωθεί ότι η επιρροή που ασκεί το ΡΚΚ και το κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα στους Κούρδους της Συρίας ενοχλεί αφάνταστα και προκαλεί σοβαρό προβληματισμό στην Τουρκία, η οποία θεωρεί σχεδόν βέβαιο ότι με την καθοιονδήποτε τρόπο ανατροπή του Άσαντ, οι Κούρδοι της Συρίας θα ανακηρύξουν την αυτονομία τους, με αποτέλεσμα το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ίδια με το ΡΚΚ στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν, να αποκτήσει εφιαλτικές διαστάσεις. Μάλιστα, για να μετριάσει τις επιπτώσεις μιας τέτοιας εξέλιξης, τη υποδείξει του «διεθνούς παράγοντα», που ασκεί σοβαρή επιρροή στον Μπαρζανί και το αυτόνομο Νότιο Κουρδιστάν, το τουρκικό προξενείο που εδρεύει στην Ερμπίλ, πρωτεύουσα του κουρδικού κράτους, συνεργάζεται με τις εκεί κουρδικές μυστικές υπηρεσίες για τη δημιουργία κουρδικού στρατού στελεχωμένου με Κούρδους της Συρίας. Με βάση απόρρητο έγγραφο του τουρκικού προξενείου της Ερμπίλ, που διέρρευσε στον ελεγχόμενο από το ΡΚΚ κουρδικό τύπο, οι τουρκικές και οι κουρδικές μυστικές υπηρεσίες του Μπαρζανί στρατολογούν Κούρδους της Συρίας και τους εκπαιδεύουν σε ειδικά στρατόπεδα στο Νότιο Κουρδιστάν, με σκοπό να τους εντάξουν στους «εξεγερμένους» και να τους στρέψουν εναντίον του Άσαντ αλλά και εναντίον των δομών του αυτόνομου Δυτικού Κουρδιστάν, που προετοιμάζονται μεθοδικά εδώ και καιρό με την ευθύνη του ΡΚΚ και του PYD. Αυτές οι δομές του αυτόνομου Δυτικού Κουρδιστάν εδώ και μήνες έχουν αναρτήσει σημαίες στα δημόσια κτίρια και σε υψώματα, κατά μήκος των συνόρων με την Τουρκία, τα οποία είναι επανδρωμένα με άνδρες του νεοπαγούς κουρδικού στρατού της Ροζάβα. Με άλλα λόγια, η Τουρκία, που έχει εμπλακεί στην υπόθεση ανατροπής του Άσαντ, συμμετέχοντας σε εγκλήματα εναντίον αθώων πολιτών της Συρίας, με την πολιτική της σκάβει και το δικό της λάκκο και κινδυνεύει άμεσα και η ίδια, αφού η ίδρυση ενός δεύτερου αυτόνομου κουρδικού κράτους, εκτός του ότι φέρνει τους Κούρδους πιο κοντά στη θάλασσα, πολύ απλά φέρνει πιο κοντά την ημερομηνία ίδρυσης του τρίτου αυτόνομου κουρδικού κράτους. Μόνο που κανείς δεν μπορεί να βάλει στοίχημα αν το κράτος αυτό δημιουργηθεί πρώτα στο τουρκοκρατούμενο ή το ιρανοκρατούμενο Κουρδιστάν. Οψόμεθα. Source : infognomonpolitics.blogspot.com

Οι σταθεροί στόχοι της Τουρκίας

Τα τελευταία χρόνια ειδικά από το 2008 και μετά στην Ελλάδα έχουμε μια και μοναδική συζήτηση. Αφορά τα οικονομικά. Είτε αυτά συσχετίζονται με το δημόσιο χρέος και το έλλειμμα , είτε με τις ιδιωτικοποιήσεις, τη διαπλοκή και τις ξένες επενδύσεις, είτε με το ΑΕΠ, το εισόδημα των μισθωτών και των αυτοαπασχολούμενων , την φορολογία , τις εργασιακές σχέσεις. Μέσα στο χάος μιας τέτοιας συζήτησης , που έγινε μοναδική μετά τα Μνημόνια, την τρόικα και τα έκτακτα δημοσιονομικά μέτρα που δεν τελειώνουν στην αναγγελία τους , δεν πετυχαίνουν στην εφαρμογή τους και δεν υλοποιούνται με στρατηγικό βάθος προς όφελος της χώρας, έχουμε χάσει παντελώς τον αυτοπροσδιορισμό της προοπτικής μας. Αποδεχθήκαμε σαν Έλληνες , κάτι που η πολιτική ηγεσία μας, παρουσίασε ως τετελεσμένο και μέσα από μια επίμονη προπαγάνδα, ως κάτι απολύτως θετικό . Ανήκουμε λέει στην Ευρώπη, η οποία μάλιστα μας καλύπτει σε όλα τα επίπεδα , ακόμη και σε αυτό της εσωτερικής ασφάλειας και της εθνικής άμυνας. Μάλιστα δεν υπάρχει πλέον να έχουμε ούτε εξωτερική πολιτική , απλά να λύσουμε τα παραδοσιακά προβλήματα με την Τουρκία , με δείπνα και προσκλήσεις στον Ερντογάν , ζειμπέκικα , ενεργοποίηση της Ελληνοτουρκικής φιλίας , με μεταφορές κεφαλαίων , διείσδυση των γειτόνων στη χώρα μας, ευρωπαϊκές συζητήσεις , για το κοινό μέλλον, σίριαλ τούρκικα στην ελληνική τηλεόραση. Όλα αυτά είναι ένα ψέμα , αλλά για τους απεθνικοποιημένους , χωρίς κοινωνική ταυτότητα και συνοχή πλέον Έλληνες, το σύνολο από ψέματα «έφτιαξαν « την κυρίαρχη πραγματικότητα τους. Κανείς δεν θέλει να μάθει αλήθειες, γιατί αυτές συνήθως ξεβολεύουν και δημιουργούν αμηχανίες. Κι όμως η Ευρώπη δεν μας καλύπτει σε τίποτα . Οϋτε απέναντι στην λαθρομετανάστευση , ούτε απέναντι στην Τουρκία , όταν θέλει να κάνει «ζοριλίκια» τύπου Ιμίων , ούτε όμως σε θέματα οικονομίας, αφού το ευρωπαϊκό πεδίο είναι ανταγωνιστικό σε βάρος του Νότου, εθνικιστικό σε επίπεδο παραδοσιακών Μεγάλων Δυνάμεων , νεοαποικιοκρατικό στη φιλοσοφία του, ως προς την κατανομή της σχέσης κόστους/οφέλους μεταξύ των ισχυρών και των λιγότερο ισχυρών. Σήμερα η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει. Δεν είχε χρεοκοπήσει πριν τα Μνημόνια , αλλά στη βάση των Μνημονίων. Η Ευρώπη δεν εγγυάται τίποτα και σε κανένα επίπεδο. Η Τουρκία , έχοντας τα τελευταία αρκετά χρόνια ξεπεράσει τα οικονομικά της προβλήματα , έχει αναπτύξει νέο-αυτοκρατορικά στρατηγικά σχέδια. ‘Έχει εξοπλισθεί, έχει συγκροτηθεί ιδεολογικοπολιτικά, έχει φιλοδοξίες νέο-οθωμανισμού. Η απάντηση των Τούρκων στα σχέδια της παγκοσμιοποίησης για το τέλος των Εθνών ήταν και είναι : Δεν πειράζει εμείς δεν είμαστε το εθνικό κράτος των νεότουρκων , αλλά η Ανατολική Αυτοκρατορία των Οθωμανών. Στη λογική αυτή μάλιστα απέκτησαν και «στρατηγικό βάθος». Όπως είναι φυσικό τώρα πλέον επιζητούν και νέα , ευρύτερα , σύνορα που θα τους εξασφαλίσουν την συνοχή και την ισχύ τους, στις νέες συνθήκες στην Εγγύς Ανατολή, τη Μεσόγειο και την Ευρώπη. Κυρίαρχοι άξονες της διεθνούς πολιτικής και της αυτοκρατορικής προσέγγισης των Τούρκων είναι τρεις, : Πρώτον να μην υπάρξει Κουρδιστάν στην πλάτη τους. Για τον λόγο αυτό προσπαθούν να δημιουργήσουν ζώνες ασφαλείας εντός του Ιράκ καταρχήν και εντός της Συρίας τώρα , που τους δίδεται η ευκαιρία. Θέλουν εδάφη από χώρες που κατέληξαν σύμφωνα με την τελευταία , αοριστολογική προσέγγιση του Ερντογάν , «κράτη- παρίες». Δεύτερον θέλουν να εμπεδώσουν την σχέση τους με το Ιραν, όχι μόνον για ενεργειακούς και γεωπολιτικούς λόγους, αλλά για να δημιουργήσουν μια πολύ σημαντική εσωτερική ενότητα στο Ισλάμ ανάμεσα στους Σουνήτες (Τουρκία ) και τους Σιίτες (Ιραν). Αυτή θα είναι η βάση ενός νέου (μη αραβικού) Χαλιφάτου, που θα αναδείξει την ευρύτητα και την δυνατότητα διεθνούς σταθεροποίησης , που μπορεί να πετύχει μια ανασυγκρότηση της αυτοκρατορίας των Οθωμανών. Από εκεί και πέρα η Τουρκία πρσβλέπει σε μια παραδοσιακή συμμαχία που έχει με την Αίγυπτο και με τον τρόπο αυτό κλείνει το «τρίγωνο», που συνδέει την Εγγύς Ανατολή με την Αφρική από την στεριά και διχοτομεί , ελέγχοντας την Ανατολική Μεσόγειο από την Δυτική τους πόρους του βυθού, μέσω των ΑΟΖ , Τουρκίας- Αιγύπτου , που συνδέονται έξω από το Καστελόριζο , στη θάλασσα. Τρίτον στο «μέτωπο» της Μεσογείου η Τουρκία με συνεκμετάλλευση όχι μόνον του Αιγαίου , αλλά την οικονομική πλήρη διείσδυση στον ελληνικό (ευρωπαϊκό) χώρο , σε συννενόηση με την Γερμανία που ελέγχει το ελληνικό κέντρο αποφάσεων , θέλει να ανακτήσει την κυριαρχία στο ευρωπαϊκό της κομμάτι περνώντας από την Ανατολική Θράκη στην οικονομική , επενδυτική και πληθυσμιακή ανακατάληψη της Δυτικής Θράκης, για να φθάσει μέσω Μακεδονίας στην Θεσσαλονίκη. Στο επίπεδο αυτό που συμπεριλαμβάνει τα νότια λιμάνια των Βαλκανίων και με δεδομένη την διασπορά μουσουλμανικών πληθυσμών από τα Βαλκάνια μέχρι τον Καύκασο, η Τουρκία δεν επιζητά νέα σύνορα, αλλά την απάλειψη των υπαρχόντων συνόρων, ούτως ώστε να μπορεί να λειτουργεί και να κυριαρχεί , στην πλευρά αυτή σε συννενόηση με τους Γερμανούς., σε περιοχές χωρίς εθνικά σύνορα και στρατούς. Τα καραβάνια των λαθρομεταναστών που στην πλειοψηφία τους είναι μουσουλμάνοι και ασιάτες, υποστηρίζουν με την έννοια αυτή, την ανακατανομή των πληθυσμών, στην αντίθετη κατεύθυνση από την ανταλλαγή των πληθυσμών για εθνική καθαρότητα, όταν συγκροτούνταν τα ανεξάρτητα –εθνικά κράτη. Η Κύπρος είναι επίσης ένα κομμάτι της Μεσογείου που ενδιαφέρει την Τουρκία και υπολογίζει ότι στη βάση της κατοχής του βόρειου τμήματος της νήσου , που έχει πετύχει από τη δεκαετία του 1970, κανείς δεν θα την εμποδίσει στον γεωπολιτικό και γεωοικονομικό έλεγχο. Το αυτοκρατορικό αυτό σχέδιο η Τουρκία το «πουλά» στους Αμερικανούς, που αναζητούν μια νέα ισορροπία στην πάντα θερμή περιοχή της Μεσογείου και μια σταθεροποίηση , εντός του Ισλάμ, στην Εγγύς Ανατολή και την Αφρική, προκειμένου να εξυπηρετήσουν το στρατηγικό δόγμα για στροφή από τον Ατλαντικό και την Ευρώπη στον Ειρηνικό και την Ασία. Το «πουλά» στους Ευρωπαίους και ειδικά στους συμμάχους της Τουρκίας τους Γερμανούς, το «πουλά» στους Ρώσους με τους οποίους επιδιώκει τον ανατολικό και νότιο «άξονα», που θα συμπληρώσει τον βόρειο ευρωπαϊκό, που θέλει να πετύχει η Γερμανία με τη Ρωσία προκειμένου , να κυριαρχήσει ως ηγεμονική δύναμη στον κόσμο και όχι πλέον μόνον στην Ευρώπη, που μέσα από την Ένωση την ελέγχει. Τι κάνει η Ελλάδα απέναντι σε όλα αυτά; Τίποτα. Απλά η Ελλάδα δεν υπάρχει. Παραδόθηκε από το πολιτικό, οικονομικό και τραπεζικό της σύστημα στην υπό διαμόρφωση Ευρωπαϊκή Ένωση, πολλά χρόνια τώρα και πριν αυτή προκύψει. Η Ελλάδα με όρους Ευρώπης και ανεπτυγμένου κόσμου , είναι επίσης ένα κράτος –παρίας, όπως τοποθετεί τα πράγματα ο Ερντογάν. Αλλά σε κάθε περίπτωση αποτελεί ήδη απεθνικοποιημένο, αποχαρακτηρισμένο κοινωνικά και μορφωτικά, έδαφος , στα περιφερειακά σύνορα της Ένωσης , εκεί που οι ζώνες της Ευρώπης και της Τουρκίας συναντιούνται και τελικά συνυπάρχουν (;). Η Ελλάδα είχε τελειώσει πριν το Ερζερούμ , για το καθεστωτικό σύστημα διακυβέρνησης της, αλλά στο Ερζερούμ , πιστοποιήθηκε , με ελληνική εθελούσια πρωτοβουλία από τον τότε πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, αυτό το νέο στάτους της χώρας. Αλλάζουν όλα αυτά; Ευτυχώς οι διεθνείς και οι ευρωπαϊκές εξελίξεις μας δίνουν περιθώρια. Ο εσωτερικός οικονομικός πόλεμος στη Δύση, η υπερφίαλη αλαζονεία της Τουρκίας, που θέλει και ολόκληρο τον μουσουλμανικό Καύκασο υπό την απόλυτη επιρροή της και η νεότευκτη συμμαχία μας με το Ισραήλ, μας δίνουν χρονικά και διπλωματικά περιθώρια και ελάχιστο χρόνο να ανατρέψουμε τα δεδομένα και να πάρουμε πίσω την εθνική μας ταυτότητα , ορίζοντας απολύτως διαφορετικά την διεθνοπολιτική μας θέση και σχέση, αρχικά με την Γερμανική Ευρώπη , άρα και την τουρκική επικυριαρχία. Του Μενέλαου Τασιόπουλου Source : newsbomb

Γιατί δεν έγιναν τουρκικά αντίποινα στη Συρία

Το μεσημέρι της προηγούμενης Παρασκευής, η Τουρκία συνταράχτηκε από την είδηση που στην κυριολεξία έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία! Τη στιγμή που η Συρία σπαράσσεται από έναν πόλεμο που μαίνεται στο εσωτερικό της, έναν πόλεμο που δίνουν οι ένοπλες δυνάμεις και οι δυνάμεις ασφαλείας της χώρας εναντίον ομάδων που εξοπλίζονται σχεδόν φανερά και χρησιμοποιούν ως βάση εκπαίδευσης και εξόρμησης την Τουρκία, οι συριακές δυνάμεις αεράμυνας κατέρριψαν ένα τουρκικό κατασκοπευτικό αεροσκάφος τύπου Φάντομ RF-4E. Το τουρκικό αεροσκάφος, αφού προηγουμένως έκανε έλεγχο σήματος των ραντάρ του Ανεμουρίου και του Αμανός, που εποπτεύουν και ελέγχουν την αεροπορική κίνηση στη ΝΑ Μεσόγειο επ’ ωφελεία της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, πετώντας χαμηλά σε ύψος 100 μέτρων, επιχείρησε να τεστάρει το σύστημα αεροπορικής άμυνας της Συρίας, παραβιάζοντας το συριακό εναέριο χώρο. Τότε ακριβώς, το τουρκικό RF-4E «τράκαρε» πάνω σε ρωσικής κατασκευής κατευθυνόμενο βλήμα -οι Σύροι διατείνονται ότι το κατέρριψαν με αντιαεροπορικό όπλο-, με αποτέλεσμα να βυθιστεί σε βάθος χιλίων και πλέον μέτρων και σε απόσταση 9 ν.μ. από τις συριακές ακτές, παρασέρνοντας μαζί του και τους δυο χειριστές του. Ο Ερντογάν, που δεν είχε ξεπεράσει το σοκ από την πολύνεκρη επίθεση ανταρτών του ΡΚΚ εναντίον φυλακίου μονάδας του τουρκικού στρατού, η οποία έγινε την ώρα που ετοιμαζόταν να συναντήσει τον Μπαρακ Ομπάμα κατά την οποία έχασαν τη ζωή τους οκτώ και τραυματίστηκαν 19 στρατιώτες, έμαθε το νέο της κατάρριψης του τουρκικού αεροσκάφους τη στιγμή που κατέβαινε από το αεροπλάνο που τον μετέφερε από το επίσημο ταξίδι του στη Βραζιλία. Θα είχε τεράστιο ενδιαφέρον να γίνει μια ενδελεχής μελέτη του τρόπου με τον οποίον χειρίστηκε η τουρκική κυβέρνηση, το τουρκικό κράτος και οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις την εξέλιξη της κρίσης, γιατί η υπόθεση αυτή ήταν ένα τεστ των αντανακλαστικών του τουρκικού κράτους, το οποίο από μια πρώτη προσέγγιση και ανάλυση των δεδομένων συνελήφθη εντελώς απροετοίμαστο και ίσως ανίκανο να διαχειριστεί την κρίση. Τελικώς, αφού έγιναν συσκέψεις επί συσκέψεων, η Τουρκία για άλλη μια φορά απέφυγε να αναλάβει τις ευθύνες της, δηλώνοντας επίσημα ότι το αεροσκάφος της χτυπήθηκε στο διεθνή εναέριο χώρο, 13 ν.μ. ανοικτά των ακτών της Συρίας. Καταρρίπτοντας μάλιστα όλες τις θεωρίες αεροναυπηγικής και πτητικής, δήλωσαν ότι το αεροσκάφος χτυπημένο πέταξε μόνο του και έπεσε μετά από τέσσερα ολόκληρα μίλια, για να έχουν να λένε οι Σύροι και να κακολογούν την καλή Τουρκία. (Ένα απλό ερώτημα που τίθεται είναι αυτά τα τέσσερα χιλιόμετρα, γιατί δεν χρησιμοποίησαν οι χειριστές το εκτινασσόμενο κάθισμα για να σώσουν τις ζωές τους;) Στη συνέχεια, μετά τις συνήθεις τηλεφωνικές επαφές του Τούρκου υπουργού εξωτερικών με ομολόγους του συμμαχικών χωρών και τις ανάλογες δηλώσεις από ΗΠΑ και Αγγλία, που καταδίκαζαν απερίφραστα την κατάρριψη του τουρκικού αεροσκάφους, βάζοντας τον Άσαντ σε ακόμα πιο κεντρική θέση στο κάδρο των δαιμόνων, η τουρκική κυβέρνηση κατέφυγε στο ΝΑΤΟ, ζητώντας με βάση το Άρθρο 4 της Συμμαχίας στήριξη και αλληλεγγύη. Για να αντιληφθούμε ποια ακριβώς είναι η σημασία της καταφυγής της τουρκικής κυβέρνησης στο ΝΑΤΟ για το συγκεκριμένο θέμα, να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες μας ότι η Τουρκία, για να ισχυροποιήσει και να ‘απελευθερώσει’ την εξωτερική της πολιτική από τις Νατοϊκές δεσμεύσεις, είχε εκφράσει κατά το πρόσφατο παρελθόν την επιθυμία να αναπροσανατολίσει τη χώρα προς τον μουσουλμανικό κόσμο, το Ιράν και τη Ρωσία, ενώ δεν έχουν περάσει και πολλοί μήνες από την αλήστου μνήμης δημόσια δήλωση του Ερντογάν «Τί δουλειά έχει το ΝΑΤΟ στη Λιβύη;». Για όσους δεν το θυμούνται, να σημειώσουμε ότι τη συγκεκριμένη δήλωση έκανε ο Ερντογάν όταν το ΝΑΤΟ είχε αποφασίσει να επέμβει στη Λιβύη, χωρίς καν να ρωτηθεί η Τουρκία. Φυσικά, μετά από λίγες μέρες, ο ίδιος άνθρωπος αποφάσιζε να συμμετέχει με πολεμικά αεροσκάφη και φρεγάτες στη Νατοϊκή επιχείρηση εναντίον της Λιβύης, για να αποδείξει ότι πολιτικοί που κάνουν θεαματικές «κωλοτούμπες» και μάλιστα σε τόσο σοβαρά θέματα, υπάρχουν και σε άλλες χώρες της Μεσογείου πλην της Ελλάδος. Η καταφυγή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ για ένα θέμα καθαρά εθνικό, που θα έπρεπε να λυθεί με μονομερείς ή διμερείς ενέργειες, μπορεί να ερμηνευθεί όπως παρακάτω. Μετά την επιδείνωση των σχέσεων με το Ισραήλ, αποδυναμώθηκε αισθητά η θέση της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή, γεγονός που έστρεψε την Άγκυρα προς το ΝΑΤΟ, με τη βοήθεια του οποίου σκοπεύει ή ελπίζει να διαχειριστεί το εξαιρετικά ασταθές περιβάλλον που δημιουργείται γύρω της, που τείνει να απειλήσει τη σταθερότητα και την εθνική ασφάλεια της ίδιας της Τουρκίας. Η στροφή αυτή προς το ΝΑΤΟ, αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα για την αποδοχή από πλευράς της Τουρκίας του αμερικανο-νατοϊκού ραντάρ της αντιπυραυλικής ασπίδας, που εγκαταστάθηκε στο Κιουρετζίκ της Μαλάτειας, που δημιουργεί σοβαρά και μόνιμου χαρακτήρα προβλήματα στις σχέσεις της Τουρκίας με το Ιράν και τη Ρωσία. Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία αποφεύγει να λύσει το πρόβλημα που δημιουργήθηκε με την κατάρριψη του αεροσκάφους από τη Συρία, μέσω ισοδύναμων αντιποίνων ή μέσω διμερών συνεννοήσεων με τη Συρία, κινδυνεύοντας να χαρακτηριστεί ως ο «καρπαζοεισπράκτορας» της περιοχής, αφού μετά το Μαβί Μαρμαρά, που η Τουρκία δεν έκανε αντίποινα εναντίον του Ισραήλ, έρχεται ένα άλλο θέμα που μένει αναπάντητο από πλευράς της Άγκυρας, γιατί στην ουσία αισθάνεται εξαιρετικά αδύναμη να εμπλακεί σε μια περιπέτεια στη Συρία, χωρίς την ασφάλεια του ΝΑΤΟ, δηλαδή των ΗΠΑ και της Αγγλίας. Γιατί αισθάνεται αδύναμη; Παρ’ ότι η τουρκική κυβέρνηση έχει βάλει ως στόχο την εξουδετέρωση του ΡΚΚ και του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος μέχρι το 2014, που θα γίνει η σύνοδος των είκοσι πλουσιότερων χωρών του κόσμου στην Κωνσταντινούπολη, τις τελευταίες ημέρες οι αντάρτες του ΡΚΚ έχουν αυξήσει τις επιθέσεις τους εναντίον στρατιωτικών στόχων στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν, δείχνοντας ότι το κουρδικό ένοπλο κίνημα είναι ακόμα ζωντανό και επικίνδυνο για την ενότητα της Τουρκίας. Μάλιστα ο αρχηγός του τουρκικού Γενικου΄Επιτελείου, στρατηγός Νετζντέτ Οζέλ, φέρεται να πρότεινε στην τουρκική κυβέρνηση να αποφευχθεί μια ένοπλη σύγκρουση με τη Συρία, γιατί αυτό μπορεί να οδηγούσε σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις στα ΝΑ της χώρας. Υπογραμμίζουμε ότι η τουρκική κυβέρνηση δεν συγκάλεσε την έκτακτη σύσκεψη του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, κάτι αδιανόητο για ένα τέτοιο θέμα, ενώ προτίμησε να κρατήσει στο περιθώριο τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου και τους άλλους ισχυρούς άνδρες των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ) και για τους καθαρά επιχειρησιακούς λόγους που προαναφέρθηκαν αλλά και γιατί επιδίωξη του Ερντογάν και του κόμματός του είναι να κρατήσει τους στρατιωτικούς έξω και μακριά από τις πολιτικές αποφάσεις. Εκτός του τρόπου που διαχειρίζεται την κρίση το σύστημα εξουσίας στην Τουρκία, εξαιρετικό ενδιαφέρον πρέπει να παρουσιάζει για Κύπρο και Ελλάδα ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζεται η Τουρκία το ενδεχόμενο να διεξάγει πόλεμο σε ενάμισο μέτωπο. Δηλαδή στο μισό μέτωπο με το ΡΚΚ και στο μέτωπο με τη Συρία. Τα συμπεράσματα μας αφορούν άμεσα, γιατί μπορεί το σενάριο του «Πολέμου των Δυόμισο Μετώπων» να είναι στο ράφι μετά την παράδοση του Οτζαλάν, κανείς όμως δεν μπορεί να μας διασφαλίσει ότι κάποια στιγμή δεν μπορεί κάποιοι να το κατεβάσουν από το ράφι, πάντως όχι για να το ξεσκονίσουν... Source : Εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Γιατί μπαίνει στον μηχανισμό στήριξης η Κύπρος ;

Η Κύπρος θα πάρει αναγκαία, αλλά υποφερτά μέτρα, τόνισε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας, σημειώνοντας ότι η χώρα μπαίνει στο μηχανισμό στήριξης, όχι λόγω χρέους ή ελλείμματος, αλλά λόγω της έκθεσης των κυπριακών τραπεζών στα ελληνικά ομόλογα. Σε συνέντευξή του στη Νέα Ελληνική Τηλεόραση, που θα μεταδοθεί σήμερα το πρωί, ο πρόεδρος Χριστόφιας χαρακτήρισε θετικό το αποτέλεσμα της Συνόδου Κορυφής τόσο για τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου όσο και για την Ευρωπαϊκή Ενωση συνολικά. Την Παρασκευή, μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της Συνόδου Κορυφής, στις Βρυξέλλες, ο κ. Χριστόφιας ανέφερε ότι μέχρι το τέλος του χρόνου η Κύπρος θα πετύχει στόχους πιο κάτω από το 3% σε ό,τι αφορά στο δημοσιονομικό έλλειμμα. Ερωτηθείς πόσο μεγάλο είναι το πακέτο που ζητά η Κύπρος και εάν θα καλύψει μόνο τις τράπεζες, ο Πρόεδρος Χριστόφιας ξεκαθάρισε πρώτα ότι η περίπτωση της Κύπρου δεν αποτέλεσε αντικείμενο συζήτησης στη Σύνοδο Κορυφής. Πρόσθεσε ότι εφόσον έχουμε κάνει αίτηση, θα γίνει εξέταση «από πλευράς ανθρώπων της Ενωσης και αντιπροσωπείας της Ενωσης και της Κυπριακής Δημοκρατίας, που θα καταρτιστεί ως διαπραγματευτική ομάδα, της κατάστασης της κυπριακής οικονομίας». «Διότι εμείς ισχυριζόμαστε», σημείωσε, «ότι η κατάσταση της κυπριακής οικονομίας δεν απαιτεί στήριξη, εννοώ το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος. Εμείς πιστεύουμε ότι μέχρι το τέλος του χρόνου θα πετύχουμε στόχους πιο κάτω από το 3% σε ό,τι αφορά στο δημοσιονομικό έλλειμμα», υπογράμμισε. Αναφερόμενος στις συστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την κυπριακή οικονομία, είπε ότι η Κύπρος θεωρεί ότι ανταποκρίνεται θετικά στις συστάσεις, λέγοντας ότι «αυτό θα το αναλύσουμε πολύ συγκεκριμένα στους ανθρώπους της Ένωσης και όπου χρειαστεί». Εξέφρασε τη θέση ότι «περισσότερο, για να μην είμαι απόλυτος, θα χρειαστούμε βοήθεια για ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών παρά για την οικονομία». Όπως είπε, το μέγεθος θα καθοριστεί κατά πολύ συγκεκριμένο τρόπο κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων. «Δεν μπορούμε τώρα να εξαγγείλουμε μεγέθη παρόλο που οι εικασίες δίνουν και παίρνουν, άλλοι δέκα, φθάσαμε από τα 15 στα δέκα, μετά στα οκτώ. Εμείς πρέπει να είμαστε σοβαροί και εφόσον θα πούμε αριθμούς, οι αριθμοί θα πρέπει να είναι ακριβείς», σημείωσε. Κληθείς να αναφέρει τις δικές του εκτιμήσεις και σε παρατήρηση ότι οι εκτιμήσεις της Κομισιόν σύμφωνα με πληροφορίες κάνουν αναφορά σε οκτώ με δέκα δισ. ευρώ, ο Πρόεδρος είπε ότι το επίσημο κράτος, η Κυβέρνηση, δεν έχει αυτές τις πληροφορίες από τους επίσημους της Κομισιόν. «Οταν τις πάρουμε θα τις μετρήσουμε και τότε θα βάλουμε στο τραπέζι και δικούς μας αριθμούς. Δεν πρόκειται να πω τώρα αριθμούς, γίνονται σοβαρές μελέτες από πλευράς του Υπουργείου Οικονομικών», είπε. Σημείωσε ότι αρχικά γινόταν λόγος για 1,8 δισ. για τη Λαϊκή Τράπεζα, μετά η Τράπεζα Κύπρου ανακοίνωσε ότι δεν θα χρειαστεί ανακεφαλαιοποίηση και δύο μέρες μετά ειδοποίησε ότι θα χρειαστεί μισό δισ. ευρώ. «Αρα δεν μπορώ να λέω αριθμούς, εφόσον δεν έχουμε ολοκληρώσει μια σε βάθος έρευνα σε ό,τι αφορά τους αριθμούς, που θα αναγκαστούμε στο τέλος να συζητήσουμε με την Κομισιόν», κατέληξε. Source : kathimerini.cy

Ετοιμασίες σύγκρουσης στην ανατολική Μεσόγειο

Φωτιά στην Ανατολική Μεσόγειο βάζει η Τουρκία με ανακοίνωση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας ( ΣΕΑ). Χαρακτηρίζει "επιθετική" ενέργεια της Συρίας την κατάρριψη του κατασκοπευτικού Φαντομ, προαναγγέλει ότι θα διατηρεί το δικαίωμα να απαντήσει "με αποφασιστικότητα", παίρνει θέση ως να ήταν η νεώτερη εκδοχή της ...Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για τις εξελίξεις στην Αιγυπτό, το Ιρακ ,την Λιβύη(!) αλλά προαναγγέλλει και κάτι άλλο: Οτι θα συνεχίσει με πλήρη συνεργασία τα "μέτρα προστασίας" των "δικαιωμάτων" της ίδιας και του ψευδοκτάτους στην Ανατολική Μεσόγειο, προφανώς εννοώντας τις παράνομες και εικίνδυνες εξαηγγελίες για πετρελαιο και φυσικόμ αέριο σε ΑΟΖ που δεν της ανήκουν! Παρουσιάζουμε ολόκληρο το κείμενο της ανακοίνωση που εξεδόθη από την Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας ( ΣΕΑ) μετά την χθεσινή καθιερωμένη του συνεδρίαση. Η ανακοίνωση του τουρκικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, έχει ως εξής : Στην Σύνοδο οι εσωτερικές και εξωτερικές εξελίξεις που ενδιαφέρουν την ασφάλεια της χώρας. Α. Στην Σύνοδο επισημάνθηκε ότι με τον ισχυρότερο τρόπο και με την ίδια αποφασιστικότητα, όπως έγινε μέχρι σήμερα, με ουσιαστικό τρόπο και μια πολύπλευρη προσέγγιση θα συνεχιστεί η καταπολέμηση της τρομοκρατίας επιστρατεύοντας όλες τις δυνατότητες. Υπογραμμίστηκε πως οι τρομοκρατικές ενέργειες δεν θα μπορέσουν να σαμποτάρουν τα λογικά βήματα που θα πραγματοποιηθούν για την εγκαθίδρυση της κοινωνικής ειρήνης και θα επιδειχθεί βούληση προς την κατεύθυνση της επίλυσης του θέματος. Β. Συζητήθηκε λεπτομερώς το θέμα του αεροσκάφους μας που κτυπήθηκε από την Συρία στον διεθνή εναέριο χώρο στις 22 Ιουνίου 2012 , ενώ δεν έφερε όπλα και ενώ εκτελούσε καθήκοντα δοκιμής και εκπαίδευσης. Επισημάνθηκε ότι η Τουρκία έναντι αυτής της επιθετικής ενέργειας διατηρώντας όλα τα δικαιώματα της που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο θα κινηθεί με αποφασιστικότητα. Οι εξελίξεις στην Συρία αξιολογήθηκαν με τρόπο ουσιαστικό και διατυπώθηκε ότι για τον τερματισμό το γρηγορότερο δυνατό της αιματοχυσίας στην χώρα αυτή, θα πρέπει το συντομότερο δυνατό να ανοίξει ο δρόμος της μεταβατικής περιόδου προς την κατεύθυνση των νόμιμων αιτημάτων του λαού και πέραν αυτού αξιολογήθηκαν οι τελευταίες εξελίξεις που βιώνονται στην περιοχή των συνόρων. Γ. Υπογραμμίστηκε πως η Τουρκία συνεχίζει να παρακολουθεί στενά τις πολιτικές εξελίξεις στην χώρα αποδίδοντας σημασία στην ασφάλεια , στην σταθερότητα και στην εδαφική ακεραιότητα του Ιράκ και υπό αυτήν την έννοια επισημάνθηκε πως αποδίδεται σημασία στην επίλυση της πολιτικής κρίσης η οποία συνεχίζεται εδώ και 6 μήνες , το ταχύτερο δυνατό σε δημοκρατικό και συνταγματικό πλαίσιο. Δ. Αντιμετωπίστηκε με ικανοποίηση η ανακοίνωση των Προεδρικών εκλογών που έφεραν μεγάλη σημασία για την πρόοδο του δημοκρατικού χρονοδιαγράμματος αλλαγής της Αιγύπτου που πραγματοποιήθηκαν στην χώρα αυτή στις 16-17 Ιουνίου 2012. Τονίστηκε η σημασία της ολοκλήρωσης έγκαιρα και με επιτυχία προς την κατεύθυνση των αιτημάτων και των προσδοκιών του λαού , οι δραστηριότητες για την δημοκρατική νομιμότητα του μεταβατικού χρονοδιαγράμματος στην βάση της εθνικής ενότητας και της αντίληψης για συνεννόηση. Υπογραμμίστηκε ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να υποστηρίζει το χρονοδιάγραμμα της ιστορικής αλλαγής και της δημοκρατικής εξέλιξης στην Αίγυπτο . Ε. Αξιολογήθηκαν οι εξελίξεις στην Λιβύη και διατυπώθηκε η ευχή για την ειρηνική διεξαγωγή σε κλίμα ηρεμίας των εκλογών του Εθνικού Συμβουλίου που προβλέπεται να πραγματοποιηθεί στις 7 Ιουλίου 2012. Επίσης διατυπώθηκε η ευχή για την συνέχιση του χρονοδιαγράμματος της πολιτικής μετάβασης στην βάση της ενότητας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας. Επισημάνθηκε ότι κατά το χρονοδιάγραμμα αυτό, η Τουρκία θα συνεχίσει να παράσχει την υποστήριξη που ήδη παρέχει στην Λιβύη. ΣΤ. Συζητήθηκαν ουσιαστικά τα μέτρα που ελήφθησαν αναφορικά με την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και συμφερόντων της χώρας μας και της ΤΔΒΚ στην ανατολική Μεσόγειο. Επίσης συζητήθηκαν και τα βήματα που θα πραγματοποιηθούν την προσεχή περίοδο και αξιολογήθηκαν οι εξελίξεις που σημειώθηκαν τον τελευταίο καιρό. Για το θέμα της προστασίας των δικαιωμάτων και των συμφερόντων της Τουρκίας και της ΤΔΒΚ στην ανατολική Μεσόγειο, που είναι μεταξύ των προτεραιοτήτων εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας , αποφασίστηκε να συνεχιστούν οι δραστηριότητες όλων των ενδιαφερομένων ιδρυμάτων και θεσμών με πλήρη συνεργασία. Γνωστοποιείται μετά τιμής στην κοινή γνώμη Επιθεώρηση στα σύνορα Επιθεώρηση τουρικών στρατευμάτων στα σύνορα με την Συρία από ανώτατους τούρκους στρατιωτικούς. Αυτό αναφέρει είδηση που καταχωρήθηκε στην ιστοσελίδα του NTV και με τον τίτλο « Οι στρατηγοί στα σύνορα με την Συρία». Μετά την μεταφορά στρατιωτικών οχημάτων και τεθωρακισμένων στα σύνορα με την Συρία, πραγματοποιήθηκε και υψηλού επιπέδου στρατιωτική επίσκεψη στην περιοχή. Ο υποστράτηγος Σεζαϊ Μποσταντζί και ο ταξίαρχος Καχραμάν Γκιουνές επιθεώρησαν τις μονάδες στα σύνορα και ενημερώθηκαν από τους διοικητές των μονάδων .Στον τύπο αναφέρεται επίσης ότι με τα στρατιωτικά οχήματα μεταφέρθηκαν εκτός άρματα μάχης και συστοιχίες πυραύλων - έγραψε σχετικά το Onalert. Στο μεταξύ κατέβηκε η τεράστια σημαία του ΡΚΚ από βουνοκορφή στα σύνορα Συρίας-Τουρκίας.Όπως καταχωρήθηκε στην ιστοσελίδα του ειδησεογραφικού πρακτορείου Dogan η τεράστια σημαία του ΡΚΚ που είχε αναρτηθεί σε βουνοκορφή της επαρχίας Ayn Al Arap της Συρίας, απέναντι από την επαρχία Σουρούτς της Σανλιούρφα ( και προκάλεσε την αντίδραση της Τουρκίας), για την οποία είχε λεχθεί πως ανήκει στην δομή Tevdem που σχετίζεται με το ΡΚΚ , διαπιστώθηκε ότι χθες είχε υποσταλεί. Πάντως, το μόνο βέβαιο είναι οτι οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες τις επόμενες μέρες ή και ώρες και...ο Θεός να βάλει το χέρι Του! Source : http://www.logiosermis.net/world/

Πώς λειτουργεί ο μηχανισμός λήψης αποφάσεών μας

Όλοι έχουμε ακούσει για το συνειδητό και το υποσυνείδητο. Το υποσυνείδητο είναι μια αποθήκη πληροφοριών από την οποία αντλούμε εικόνες ήχους κτλ για να αποκωδικοποιήσουμε κάτι. Π.χ. σπάει ένα γυαλί, τα ηχητικά κύματα τα οποία λαμβάνουν τα αυτιά μας τα στέλνουν στον εγκέφαλο για αποκωδικοποίηση, ο εγκέφαλος τρέχει στην αποθήκη (υποσυνείδητο) βρίσκει τον ίδιο ήχο ή παραπλήσιο από την data base και σχηματίζει την εικόνα ότι είναι ένα γυαλί που έσπασε… Ο Σωκράτης στον «Φαίδωνα» μας δίνει ένα ανάλογο παράδειγμα…με την όραση και την οπτική ισότητα. Αυτά συμβαίνουν σε επίπεδο αισθητού δηλαδή ύλης, τι γίνεται όμως σε επίπεδο νοητού, δηλαδή καταστάσεων, γεγονότων κτλ; Οι επιστήμονες ανακάλυψαν εδώ και πολλά χρόνια ότι ο μέσος άνθρωπος ζει και αντιδρά 95% με το υποσυνείδητο και 5% με το συνειδητό, αυτό δημιουργεί μια καλή ερώτηση: τελικά ζούμε σε έναν υποσυνείδητο κόσμο; (δηλαδή σε ένα Matrix?), επίσης τι θα συνέβαινε αν κάποιοι οι οποίοι γνώριζαν τον μηχανισμό αυτόν, δημιουργούσαν και γέμιζαν με συγκεκριμένες ασύμμετρες εικόνες το υποσυνείδητο μας με σκοπό την επιβολή των σχεδίων τους…; θα συνέβαινε αυτό που ήδη συμβαίνει… Τα σχολεία Πανεπιστήμια κτλ δεν μας μαθαίνουν τον μηχανισμό με τον οποίο εμείς μόνοι μας θα διακρίνουμε την αλήθεια από το ψεύδος, αλλά μας μαθαίνουν έτοιμες γνώσεις-έννοιες τις οποίες κάποιοι άλλοι έχουν ορίσει γι εμάς, αυτό σημαίνει ότι οικειοποιούμαστε ξένες ιδέες άρα και ξένη προσωπικότητα. Παράδειγμα αν σε μια πόλη (κράτος) κυβερνάει ένα συγκεκριμένο πολίτευμα ο κόσμος μαθαίνει ότι αυτό είναι το σωστό π.χ. Κομμουνισμός σε χώρες όπως ΕΣΣΔ, Πολωνίες, Ρουμανίες, Αλβανίες, Βουλγαρίες που ο κόσμος «νόμιζε» ότι αυτό το πολίτευμα ήταν το σωστό. Εδώ μαθαίνουμε ότι το σωστό είναι ο Σοσιαλισμός και ότι οι Χουντικοί ήταν κακοί και αντίστοιχα (διάλογος Σωκράτη και Θρασύμαχου στην «Πολιτεία» περί δικαίου και πολιτεύματος). Το αντικλείδι Την πραγματικότητα-αλήθεια όμως υπάρχει τρόπος να την προσεγγίσουμε, διότι μπορεί να λένε μερικοί ότι η πραγματικότητα είναι διαφορετική για τον καθένα ανάλογα τις γνώσεις και την νοημοσύνη του, παρόλα αυτά υπάρχει μια παγκόσμια πραγματικότητα-αλήθεια η οποία λειτουργεί απόλυτα μαθηματικά όπως άλλωστε και ολόκληρη η δημιουργία. Ο μηχανισμός αυτός γίνεται ορατός από τα Πλατωνικά κείμενα, στα οποία ο Σωκράτης χρησιμοποιεί συγκεκριμένες μαθηματικές μεθόδους για την εύρεση της αλήθειας και τον ξεχωρισμό της από το ψεύδος! βασίζεται στο root των μαθηματικών δηλαδή το 0/1, αυτό που είπε αργότερα ο Αριστοτέλης ως «εξίσωση των αντιθέτων». Ο Σωκράτης στην απολογία του αναφέρει ότι δεν ήταν δάσκαλος και ότι δεν δίδαξε ποτέ τίποτα κανέναν, δεν είχε μαθητές αλλά συνομιλητές, τι εννοούσε; ότι δεν έδωσε έτοιμη γνώση, αλλά έδειχνε τον τρόπο με τον οποίο ο συνομιλητής μόνος του θα δει τον εαυτό του (γνώθι εις εαυτόν), θα ξεχωρίσει το αόριστο από το ορισμένο, θα διακρίνει και θα ξεχωρίσει τις αντίθετες έννοιες που πριν είχε σε σύγχυση μέσα στο μυαλό του, οπότε και την αλήθεια από το ψεύδος. Η επίπονη διαδικασία που υπέβαλε ο μαθητής στο να κοιτάξει μέσα στον εαυτό του (γνώθι εις εαυτόν) παραλληλίστηκε με τους πόνους της γέννας, η εύρεση της αλήθειας ως γέννεση και η μέθοδος αυτή του Σωκράτη ονομάστηκε «μαιευτική». Εδώ μας αποκαλύπτουν οι πρόγονοι μας λίγο πολύ, ότι η ζωή μοιάζει σαν σπείρα, αν την κοιτάξεις από κάτοψη μοιάζει σαν κύκλος αλλά αν την κοιτάξεις από άλλη οπτική βλέπεις και τις διαβαθμίσεις της εξέλιξης (εξέλιξη=»εκ του έλικος» δηλαδή DNA). Ο Σωκράτης το πρώτο πράγμα που έκανε πριν ξεκινήσει μια συνομιλία ήταν να ορίζει τις έννοιες, διότι δεν ήταν δυνατόν να αποκαλούμε κάποιον ή κάτι «καλό» ή «κακό» εφόσον δεν γνωρίζουμε τι είναι «καλό» και τι «κακό». Με την μέθοδο των αντιθέτων (0/1) όριζε τις έννοιες, τις έκανε «reserved words», και προχωρούσε στην εύρεση της αλήθειας χρησιμοποιώντας και το If/else, δηλαδή έφτιαχνε το πρόγραμμα. Π.χ. δεν μπορεί κανείς να πει «ένας νάνος 3 μέτρων» διότι έχουμε ορίσει ότι ο νάνος είναι το πολύ 1 μέτρο και ο γίγας 3 μέτρα, οπότε «νάνος 3 μέτρα» είναι αντίθετες έννοιες άρα υπάρχει ψεύδος. Ο Σωκράτης ήταν ο πρώτος ο οποίος απέδειξε μαθηματικά ότι «η κακία είναι άγνοια» διότι αν τα ανθρωποειδή που χρησιμοποιούν την κακία για να «ανέβουν» κοινωνικά και οικονομικά, κατανοήσουν την πραγματικότητα θα διακρίνουν ότι οι προσπάθειες τους είναι μάταιες, όχι στον υλικό κόσμο αλλά στον ευρύτερο νοητό ο οποίος κατ επέκταση επηρεάζει και τον υλικό. Αν σήμερα λοιπόν αυτοί οι κάποιοι χρησιμοποιούν το υποσυνείδητο για να μας γεμίσουν λανθασμένες εικόνες εμείς αντιστεκόμαστε με την Σωκρατική λογική ευρέσεως της αλήθειας όπως υπάρχουν στα Πλατωνικά κείμενα. Source : http://www.elikoncc.info/?p=6767

Μια άλλη άποψη για το πρόβλημα ανταγωνιστικότητας του Ευρωπαϊκού Νότου

Ο Richard Koo, γνωστός οικονομολόγος και στέλεχος της εταιρείας Nomura, έγραψε ένα ενδιαφέρον άρθρο σχετικά με το λεγόμενο ” πρόβλημα ανταγωνιστικότητας” των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου, το οποίο πιστεύω αξίζει την προσοχή όλων μας. Ο Κοο δεν δέχεται ότι το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας είναι εγγενές πρόβλημα του Νότου της Ευρώπης, αλλά ισχυρίζεται ότι, μετά τη φούσκα του 2000 στην αγορά των ηλεκτρονικών ειδών (μια φούσκα της οποίας η Γερμανία ήταν ενεργό μέρος), η ΕΚΤ εσκεμμένα υιοθέτησε υπερβολικά χαλαρή νομισματική πολιτική με σκοπό την τόνωση της οικονομίας, έτσι ώστε να μη χρειαστεί η Γερμανία να αναζωογονήσει την οικονομία της μέσω της δημοσιονομικής πολιτικής: “Η προσέγγιση αυτή δεν ωφέλησε και πολύ την εγχώρια αγορά της Γερμανίας (η οποία έπασχε από μια ύφεση του ισολογισμού), αλλά προκάλεσε τεράστιες φούσκες στην περιφέρεια της Ευρώπης, προκαλώντας μια έκρηξη εισαγωγών από τη Γερμανία, πράγμα που βύθισε την περιφέρεια στο χρέος, ενώ συγχρόνως ενίσχυσε τον τομέα των εξαγωγών της Γερμανίας , κυριολεκτικά διασώζοντάς τον από την επικίνδυνη για τη Γερμανία φούσκα του 2000″. Και ο Koo συνεχίζει: “Οι χώρες της νότιας Ευρώπης, οι οποίες δεν ήταν μέρος της φούσκας στην αγορά της πληροφορικής και της υψηλής τεχνολογίας γενικά, είχαν εκείνη την εποχή σχετικά ισχυρές οικονομίες και μεγάλη ζήτηση κεφαλαίων στον ιδιωτικό τομέα. Η πολιτική της ΕΚΤ, σύμφωνα με την οποία το επιτόκιο έγινε 2%, οδήγησε σε απότομη αύξηση της προσφοράς κεφαλαίου, η οποία στη συνέχεια τροφοδότησε την οικονομική επέκταση και τις φούσκες στην αγορά ακινήτων. Οι μισθοί και οι τιμές αυξήθηκαν, καθιστώντας τις χώρες αυτές λιγότερο ανταγωνιστικές σε σχέση με τη Γερμανία. Εν ολίγοις, το πολύ χαμηλό επιτόκιο που όρισε η ΕΚΤ είχε μεν πολύ θετικές επιπτώσεις στη Γερμανία, η οποία έπασχε τότε από ύφεση του ισολογισμού, αλλά ήταν πολύ χαμηλό για άλλες χώρες της ευρωζώνης, με αποτέλεσμα να προκύψει μεγάλη απόκλιση μεταξύ των χωρών στους δείκτες του πληθωρισμού. Καθώς η Γερμανία γινόταν ολοένα και πιο ανταγωνιστική σε σχέση με τις ισχυρές οικονομίες της νότιας Ευρώπης, οι εξαγωγές της αυξήθηκαν απότομα, γεγονός που συνέτεινε στο να βγει από την ύφεση σχετικά γρήγορα. Το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας σύντομα ξεπέρασε το αντίστοιχο της Ιαπωνίας, αλλά και της Κίνας, ώσπου έγινε το μεγαλύτερο στον κόσμο. Και ένα μεγάλο μέρος της ανάπτυξης της Γερμανίας τροφοδοτήθηκε από τις εξαγωγές σε άλλες ευρωπαϊκές αγορές. Επομένως, αναμφισβήτητα, η ΕΚΤ είναι υπεύθυνη για το χάσμα ανταγωνιστικότητας, και όχι οι νοτιοευρωπαϊκές χώρες. Το 2005, είχα πει σε ένα ανώτερο στέλεχος της ΕΚΤ ότι ήταν άδικο να εξαναγκάσει η τράπεζα τις άλλες χώρες να ” διασώσουν” τη Γερμανία, καταφεύγοντας σε μια ενίσχυση των οικονομιών τους μέσω μιας χαλαρής νομισματικής πολιτικής. “Κανονικά”, του είπα, “θα έπρεπε να υποχρεωθεί η Γερμανία να εφαρμόσει μέτρα δημοσιονομικής τόνωσης, αφού η ίδια η Γερμανία είχε μεγάλο ρόλο στην φούσκα της αγοράς του 2000. Ο αξιωματούχος της ΕΚΤ μου απάντησε ότι αυτό ακριβώς σημαίνει ι ένα ενιαίο νόμισμα: επειδή στη Γερμανία δεν μπορούσε να γίνει εξαίρεση για τα δημοσιονομικά κίνητρα, η μόνη επιλογή ήταν να γίνει μια προσπάθεια να ανακάμψει όλη η ευρωζώνη μέσω μιας νομισματικής πολιτικής”. Με άλλα λόγια, δεν θα υπήρχε καμία ανάγκη για την εφαρμογή μιας τόσο μεγάλης χαλάρωσης από την ΕΚΤ και, ως εκ τούτου δεν θα είχε διευρυνθεί το χάσμα ανταγωνιστικότητας των χωρών του Νότου με την υπόλοιπη ευρωζώνη σε τόσο δραματικά επίπεδα, εάν η Γερμανία είχε χρησιμοποιήσει δημοσιονομικά κίνητρα για την αντιμετώπιση της ύφεσης του ισολογισμού της. Κατά την εκπόνηση του εγγράφου της Συνθήκης του Μάαστριχτ, οι εμπνευστές και συντάκτες δεν προέβλεψαν τις περιπτώσεις ύφεσης του ισολογισμού. Αποτέλεσμα είναι το σημερινό “πρόβλημα ανταγωνιστικότητας” να οφείλεται αποκλειστικά στο επιτόκιο του 3% που ορίζει η συνθήκη για τα δημοσιονομικά ελλείμματα, τα οποία δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα στην νομισματική πολιτική της ΕΚΤ κατά τη διάρκεια τέτοιου είδους υφέσεων. Οι χώρες της νότιας Ευρώπης δεν είναι υπεύθυνες για αυτά τα προβλήματα και είναι καιρός πλέον να γίνει αυτό ευρέως κατανοητό. Του Joe Weisenthal, Source : Βusiness Insider