Ετοιμασίες για την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση

Μια τεράστια οικονομική, πολιτική και σε δεύτερη φάση, οικονομική, ένωση η Ευρασιατική Οικονομική Ένωση που θα δώσει την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, αλλά την πρώτη σε ενεργειακά αποθέματα, την πρώτη σε πυρηνική στρατιωτική ισχύ και μία από τις πρώτες σε συμβατική στρατιωτική ισχύ, η οποία θα καταλαμβάνει σχεδόν όλα τα εδάφη της πρώτη Σοβετικής Ένωσης και θα καλύπτει το 1/6 της χερσαίας επιφάνειας του πλανήτη, ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Ντμίτρι Μεντβέντεφ. Οι χώρες μέλη της Ένωσης θα είναι η Ρωσία, η Λευκορωσία, το Καζακστάν, η Αρμενία, και το Τατζικιστάν. Ο Ν.Μεντβέντεφ δήλωσε ότι μέχρι τις 1 Ιανουαρίου 2015 θα έχει δημιουργηθεί τη το οικονομικό σχήμα της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης, η οποία θα προχωρήσει σε δεύτερο χρόνο στην δημιουργία ενιαίου νομίσματος, αλλά "Δεν πρέπει να βιάστούμε να προχωρήσουν σε ένα ενιαίο νόμισμα, άμεσα αφού τα διδάγματα από την αρνητική πορεία του ευρώ είναι πολλά και πρέπει να μελετηθούν διεξοδικά πριν προχωρήσουμε σε κάτι τόσο σημαντικό" δήλωσε ο Ν.Μεντβέντεφ. Μιλώντας σε επιχειρηματικό φόρουμ στην Αγία Πετρούπολη, ο Μεντβέντεφ ανήγγειλε "Την σύσταση ενιαίου νομίσματος για την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση, την οποία πέντε χώρες της μετασοβιετικής Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών σχεδιάζουν να δημιουργήσουν έως την 1η Ιανουαρίου 2015". Σύμφωνα με όσα δημοσιεύονται σήμερα στα ΜΜΕ του Καζακστάν, ο Ρώσος πρωθυπουργός επισήμανε ότι προκειμένου να σχηματιστεί η Ευρασιατική Οικονομική Ένωση μέχρι τις 1 Ιανουαρίου 2015 πρέπει οπωσδήποτε όλες οι χώρες της περιοχής και κυρίως εκείνες που είναι μέλη Τελωνειακής Ένωσης όπως Καζακστάν, Ρωσία και Λευκορωσία (κάτι σαν τον πρόγονο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα-ΕΟΚ) να έχουν πραγματοποιήσει την μεταξύ τους οικονομική ολοκλήρωση. Ο Ρώσος πρωθυπουργός επισήμανε ακόμη ότι έχει δημιουργηθεί η Συμβουλευτική Επιτροπή που θα οδηγήσει στην μετεξέλιξη της Τελωνειακής Ένωσης στην Ευρασιατική Οικονομική Ένωση. Η Ευρασιατική Οικονομική Ένωση ειδικά σε επίπεδο πρώτων υλών και ορυκτού πλούτου, μέσα σε περιβάλλον ανοικτής οικονομίας αναμένεται να αποτελέσει την αντίρροπη δύναμη στην Κίνα και τις ΗΠΑ. Πληθυσμιακά η αεσωτερική αγορά θα αφορά περί τους 300.000.000 καταναλωτές, ενώ η περιφέρεια της Ευρασίας, η οποία αποτελεί και τον κλειδί του στρατηγικού ελέγχου της Μ.Ανατολής "ατσαλώνεται" από ρωσικής πλευράς. Source : defencenet.gr

Στρατιωτικά γυμνάσια στην ανατολική Μεσόγειο από Ιράν, Συρία, Ρωσία και Κίνα

Το Ιράν, η Συρία, η Ρωσία και η Κίνα πρόκειται να πραγματοποιήσουν τα «μεγαλύτερα στρατιωτικά γυμνάσια που έχουν γίνει ποτέ στη Μέση Ανατολή», σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο Fars που επικαλείται πηγές που δεν κατονομάζει. Το τηλεγράφημα του πρακτορείου διευκρινίζει ότι στην κοινή άσκηση, που θα λάβει χώρα στην ξηρά και τη θάλασσα στις ακτές της Συρίας, θα συμμετάσχουν 90.000 στρατεύματα, 400 μαχητικά αεροπλάνα και 1.000 τανκς από τις τέσσερις χώρες, καθώς και ρωσικά ατομικά υποβρύχια, αεροπλανοφόρα και πολεμικά πλοία. Το Fars επισημαίνει ακόμα ότι η άσκηση θα γίνει σε συνονισμό με την Αίγυπτο, που πρόσφατα επέτρεψε το πέρασμα 12 κινεζικών πολεμικών πλοίων από τη διώρυγα του Σουέζ, προσθέτοντας ότι τα πλοία αναμένεται να δέσουν σε συριακά λιμάνια εντός των επόμενων δύο εβδομάδων. Πληροφορίες που μεταδίδει το πρακτορείο αναφέρουν ότι τα γυμνάσια θα πραγματοποιηθούν σε λιγότερο από ένα μήνα. Source : infognomonpolitics.blogspot.gr

Μαθήματα διαπραγμάτευσης από την Κύπρο

H Κύπρος "ξορκίζει" το Μνημόνιο που της ετοίμαζαν ΔΝΤ και Βρυξέλλες. Μετά από την ... απαγόρευση στο ΔΝΤ να πατήσει το πόδι του στην Λευκωσία (λέγεται ότι είχαν ήδη βγάλει τα εισιτήρια τα μέλη της αντιπροσωπείας του ΔΝΤ όταν ήρθε το απαγορευτικό από την κυπριακή κυβέρνηση) τώρα ετοιμάζεται να συνάψει δάνειο 5 δισ. ευρώ πάλι από την Ρωσία! Αδιαφορώντας στις έμμεσες απειλές των Βρυξελλών ότι "Αν δεν δανειστείτε από τον Μηχανισμό Στήριξης μην υπολογίζεται σε πολιτική βοήθεια". Και τη νσ την κάνει την "πολιτική βοήθεια" των Βρυξελλών όταν έχει τον ρωσικό στόλο στην Α.Μεσόγειο και την ισραηλινή Αεροπορία δίπλα της; Ήδη πληροφορίες από την Μόσχα αναφέρουν μέσα στον επόμενο χρόνο θα διπλασιαστεί η ρωσική ναυτική παρουσία στην Α.Μεσόγειο με την μόνιμη παρουσία πλέον πυρηνικού υποβρυχίου στην περιοχή, εκτός από τα τρία σκάφη επιφανείας που υπάρχουν τώρα, ενώ μελετάται η αποστολή ενός καταδρομικού και δύο φρεγατών. Αυτό που ήθελε να εξασφαλίσει η Λευκωσία, αυτό που απεμπόλησε εις διπλούν η Ελλάδα, την πολιτική ανεξαρτησία, αυτοί, ένα ακρωτηριασμένος κράτος την θεωρούν ύψιστο πολιτικό αγαθό. Το δάνειο που έχει συμφωνηθεί μεταξύ της ρωσικής και της κυπριακής κυβέρνησης είναι μεταξύ 1,8 έως 5 δισ. ευρώ ανάλογα με το αν θα υπάρξει και κάποια περιορισμέννη εκταμίευση από τον Μηχανισμό Στήριξης για να τηρηθούν κάποιε ισορροπίες. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές οι συζητήσεις της Λευκωσίας με τη Μόσχα «πάνε καλά» και απομένουν μόνο οι λεπτομέρειες. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές στο τραπέζι των συζητήσεων για τη σύναψη διακρατικής συμφωνίας για τη δανειοδότηση της Κύπρου μπήκαν, πέραν των πολιτικών ανταλλαγμάτων, και τα οικονομικά με τις συζητήσεις να επικεντρώνονται στα δικαιώματα των θαλασσίων οικοπέδων στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Κύπρου στο πλαίσιο της διαδικασίας αδειοδοτήσεων του δεύτερου γύρου που βρίσκεται σε εξέλιξη. Κυβερνητική πηγή της Κύπρου μιλώντας στην Λευκωσία ανφέρει ότι "Οι διαβουλεύσεις με τη Μόσχα έχουν «οροφή και πάτωμα» εξηγώντας ότι το κατώτατο ποσό που απαιτεί η Λευκωσία είναι το 1,8 δις ευρώ ποσό που απαιτείται για την ανακεφαλαιοποίηση της Λαϊκής Τράπεζας, και το ανώτατο τα 5 δισ. ευρώ". Υπενθυμίζεται ότι όπως είχε γράψει τις προηγούμενες ημέρες η Αλήθεια με βάση τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς η εξασφάλιση δανειοδότησης με 5 δις ευρώ είναι αρκετή ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες για την ανακεφαλαιοποίηση της Λαϊκής Τράπεζας, οι ανάγκες για την αναχρηματοδότηση του χρέους που λήγει εντός του 2013 ενώ θα απομείνει και ένα σημαντικό ποσό που θα διατεθεί για τον περιορισμό του δημοσιονομικού ελλείμματος. Από εκεί και πέρα, η Ρωσία αποκτά σαφές προβάδισμα στο νέο διαγωνισμό για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην Κύπρο, καθώς έχει ζητήσει άδειες σε συγκεκριμένα "οικόπεδα" ή "βυθοτεμάχια" όπως είναι ο επιστημονικός όρος. Source : defencenet.gr

Οι "τυχαίοι" θάνατοι και ασθένειες Τούρκων πολιτικών

O Tζελάλ Ταλαμπανί και ο Αμπντουλλάχ Οτζαλάν στην ιστορική συνέντευξη τύπου, στο Λίβανο, το 1993, όταν ο Άπο, κατόπιν συνεννοήσεως με τον τον Τουργκούτ Οζάλ, κήρυξε κατάπαυση του πυρός. Μετά από λίγες ημέρες ο Οζάλ έπεφτε νεκρός, ενώ αμέσως μετά αντάρτες του ΡΚΚ σκότωναν 33 άοπλους στρατιώτες, για να τιναχτεί η εκεχειρία στον αέρα! Σήμερα εξετάζεται και πάλι ο τρόπος θανάτου του Οζάλ. Του Σάββα Καλεντερίδη Ο Τουργκούτ Οζάλ ήταν ένας από τους ξεχωριστούς σοβαρούς πολιτικούς της Τουρκίας. Ήταν ο άνθρωπος που έπαιξε με επιτυχία το ρόλο της «γέφυρας» για την ομαλή διάβαση από τη χούντα του Εβρέν στη δημοκρατία, πάντα με τουρκικούς όρους. Έγινε πρωθυπουργός και κυβέρνησε την Τουρκία από το 1983 μέχρι το 1989, βάζοντας τα θεμέλια για την φιλελευθεροποίηση της αγοράς και της οικονομίας της Τουρκίας, αφού το διάστημα αυτό ο μέσος ετήσιος ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ ήταν 5,2%. Να σημειωθεί ότι ο ιθύνων νους και η ψυχή των οικονομικών αλλά και των δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων ήταν ο αείμνηστος Αντνάν Καχβετζή, ελληνόφωνος από τα Σούρμενα του Πόντου, που έχασε τη ζωή του σε ύποπτο αυτοκινητιστικό δυστύχημα, στις 5 Φεβρουαρίου του 1993. Το 1989 ο Τουργκούτ Οζάλ εξελέγη πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας, αξίωμα στο οποίο παρέμεινε μέχρι τις 15 Απριλίου του 1993, οπότε έπεφτε νεκρός από καρδιακό επεισόδιο, όπως ανέφεραν οι γιατροί. Ο Οζάλ, ως πρωθυπουργός και ως πρόεδρος της Δημοκρατίας, εφάρμοσε τις πιο σκληρές μεθόδους για να καταπνίξει τη δράση του ΡΚΚ και του κουρδικού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος. Επί των ημερών του δόθηκε η άδεια για πρώτη φορά σε ομάδες μαφιόζων και παρακρατικών να δολοφονούν Κούρδους πολίτες. Όταν όμως διαπίστωσε ότι δεν είναι δυνατόν να λύσει το πρόβλημα με στρατιωτικά μέσα, αποπειράθηκε να το λύσει δια των διαπραγματεύσεων και δια της πολιτικής οδού. Ο Οζάλ γνώριζε ότι οι Κούρδοι είναι ένας από τους βασικούς ιδρυτές της Τουρκικής Δημοκρατίας. Όντας και ο ίδιος κουρδικής καταγωγής, ασκώντας την εξουσία διαπίστωσε ότι στη χώρα αυτή υπάρχει ένα πρόβλημα ταυτότητας και πολιτισμού. Και το σημαντικότερο, γνώριζε ότι η πλειοψηφία του κουρδικού λαού στηρίζει το ΡΚΚ. Στα πλαίσια αυτά έκανε την περίφημη δήλωση: «Αν χρειαστεί συζητάμε ακόμα και την ομοσπονδιακή λύση». Τις αρχές του 1993, ο Οζάλ έστειλε τον Ταλαμπανί ως διαμεσολαβητή στον Οτζαλάν, στην Κοιλάδα Μπεκάα του Λιβάνου και του μεταβίβασε την πρόταση να κηρύξει το ΡΚΚ εκεχειρία, για να ανοίξει ο δρόμος της πολιτικής λύσης του Κουρδικού. Μετά από αυτό ο Άπο έδωσε εντολή, αρχής γενομένης από τον εορτασμό του Νεβρόζ (21 Μαρτίου), να ισχύσει κατάπαυση του πυρός επί ένα μήνα και στη συνέχεια έδωσε συνέντευξη τύπου στο Λίβανο, όπου κήρυξε επίσημα κατάπαυση του πυρός, παρουσία του Ταλαμπανί, νυν προέδρου του Ιράκ. Η κατάπαυση του πυρός διήρκεσε ένα μήνα. Το διάστημα αυτό δεν υπήρχε κανένα επεισόδιο ούτε από πλευράς των ανταρτών του ΡΚΚ ούτε από πλευράς του τουρκικού κράτους και η κατάπαυση επεκτάθηκε μετά από αίτημα της Τουρκίας. Τη φορά αυτή, όμως, έλαβαν χώρα ορισμένα γεγονότα. Πριν περάσει ένας μήνας, στις 15 Απριλίου, ο Τουργκούτ Οζάλ πέθανε ή τον δολοφόνησαν. Μετά τον περίεργο θάνατο του Οζάλ, άρχισαν συζητήσεις για το πώς θα μπορούσε να συνεχιστεί αυτή η περίοδος, που θα οδηγούσε στην πολιτική λύση του Κουρδικού. Ενώ υπήρχε αυτό το καθεστώς αβεβαιότητας, στις 24 Μαΐου 1993, ομάδα 300-400 ανταρτών, διέκοψαν την κυκλοφορία στην εθνική οδό Μπίνγκιολ-Έλαζιγ, κοντά στο χωριό Μπιλάλογλου, αιχμαλώτισαν 57 άτομα, στην πλειοψηφία τους στρατιώτες που είχαν απολυθεί από τις μονάδες τους και πήγαιναν στα σπίτια τους, χωρίς την προστασία ενόπλου στρατιωτικού τμήματος, όπως συνηθίζονταν. Την ίδια ημέρα οι αντάρτες σκότωσαν τους 33 από τους απολυόμενους στρατιώτες, κάτι που δεν συνηθίζουν να πράττουν οι αντάρτες του ΡΚΚ. Μετά από την ενέργεια αυτή ο τουρκικός στρατός άρχισε εκτεταμένες επιχειρήσεις εναντίον του ΡΚΚ και τέθηκε τέλος στις προσπάθειες πολιτικής επίλυσης του Κουρδικού. Τις ημέρες αυτές πληροφορούμαστε από τα τουρκικά ΜΜΕ ότι ο Ερντογάν, απευθυνόμενος στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του, μεταξύ άλλων είπε τα εξής: «Οι μαθητές μας, θα μπορούν εφεξής να διδάσκονται τοπικές γλώσσες και διαλέκτους. Για παράδειγμα, εάν υπάρχει ένας επαρκής αριθμός μαθητών, η κουρδική γλώσσα θα μπορεί να αποτελεί μια επιλογή στα δημόσια σχολεία». Να σημειωθεί ότι πριν τις εκλογές του Ιουνίου του 2011, που το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης πέτυχε μεγάλη νίκη, με ποσοστό 50,2%, χωρίς όμως να συμπληρώσει την πλειοψηφία των 2/3 των εδρών στην Εθνοσυνέλευση, ο Ερντογάν εξουσιοδότησε τον τότε σύμβουλό του και νυν διοικητή της ΜΙΤ, Χακάν Φιντάν, να συμμετέχει σε διαπραγματεύσεις με την ηγετική ομάδα του ΡΚΚ, με σκοπό την πολιτική επίλυση του Κουρδικού. Οι διαπραγματεύσεις έγιναν στο Όσλο, υπό την εποπτεία μεγάλης δυτικής χώρας και μετά από πέντε συναντήσεις, πριν τις εκλογές κατέληξαν σε κατ’ αρχήν συμφωνία, με βάση την οποία το ΡΚΚ θα επέτρεπε την ομαλή διεξαγωγή των εκλογών και η τουρκική πλευρά θα συνέχιζε να καταβάλλει προσπάθειες και μετά τις εκλογές για την επίλυση του Κουρδικού. Να σημειωθεί ότι παράλληλα με τις συνομιλίες που έγιναν στο Όσλο και διήρκεσαν περίπου δυο χρόνια, αξιωματούχοι του τουρκικού κράτους και της κυβέρνησης έκαναν παράλληλες διαπραγματεύσεις με τον ίδιον τον Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, στη φυλακή του Ιμραλί. Μάλιστα, οι συνομιλίες συνεχίστηκαν και μετά τις εκλογές της 12ης Ιουνίου 2011, όπως αποδεικνύεται από πεντασέλιδη ιδιόχειρη επιστολή του Κούρδου ηγέτη, που έφτασε στα χέρια της Ένωσης Κουρδικών Κοινοτήτων (KCK), με ημερομηνία 6 Ιουλίου 2012. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, οι δυο πλευρές είχαν συμφωνήσει στο γενικό πλαίσιο της λύσης, σύμφωνα με το οποίο η Τουρκία θα επέτρεπε τη λειτουργία μιας άτυπης κουρδικής κρατικής οργάνωσης, στα πλαίσια της Ένωσης Κουρδικών Κοινοτήτων (KCK), η οποία θα ασκούσε εξουσία στο Κουρδιστάν παράλληλα με το τουρκικό κράτος, χωρίς να διαταραχτεί η ακεραιότητα και τα σύνορα της Τουρκίας. Ενώ, όμως, ο Ερντογάν βγήκε ενισχυμένος από τις εκλογές και όλα έδειχναν ότι θα συνεχίσει τις προσπάθειες για την πολιτική επίλυση του Κουρδικού, από το Φθινόπωρο του 2011 η τουρκική αστυνομία, που ελέγχεται από τον θρησκευτικό ηγέτη Φεττουλλάχ Γκιουλέν, άρχισε να διεξάγει εκτεταμένες επιχειρήσεις που είχαν ως στόχο τη σύλληψη μελών της οργάνωσης KCK. Παράλληλα, ασκήθηκαν διώξεις εναντίον των δικηγόρων ενώ ταυτόχρονα τους απαγορεύθηκε να μεταβαίνουν στο Ιμραλί και να συναντούν τον Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, ενώ σχεδόν ταυτόχρονα, ο ειδικός εισαγγελέας Κωνσταντινούπολης εξέδωσε ένταλμα βίαιης προσαγωγής στα πρώην ανώτατα στελέχη της ΜΙΤ και του νυν διοικητή της ΜΙΤ, Χακάν Φιντάν, για να καταθέσουν ως ύποπτοι σε υπόθεση τρομοκρατίας. Για ένα διάστημα φάνηκε ότι υπήρχε μια εσωτερική σύγκρουση στην Τουρκία και κάποια υπόγεια δύναμη προσπαθούσε να δώσει τα απαραίτητα «μηνύματα» στον Ερντογάν, για τις προθέσεις του σχετικά με το Κουρδικό. Κάποιοι θεωρούν ότι εσωτερική σύγκρουση γίνεται μεταξύ Ερντογάν και Γκιουλέν, ο οποίος θεωρεί ότι μια λύση, στα πλαίσια της συμφωνίας αρχών που είχε επιτευχθεί, αποτελεί πλήγμα για την Τουρκία, για τον ίδιο και για τη σέχτα του, δεδομένης της εχθρικής στάσης του ΡΚΚ απέναντι στην ισλαμική σέχτα των Νουρτζού, που προΐσταται. Μετά από διάστημα λίγων μηνών και ενώ συνεχίζονται οι συλλήψεις μελών του KCK, ο Ερντογάν επανήλθε τις δηλώσεις περί διδασκαλίας της μητρικής γλώσσας, ενώ αναφέρεται και εμπλοκή των ΗΠΑ, στον αφοπλισμό των ανταρτών του ΡΚΚ που εδρεύουν στο Νότιο Κουρδιστάν. Επίσης, πριν από λίγες μέρες ο εκπρόσωπος του Ταλαμπανί και του Πατριωτικού Κόμματος του Κουρδιστάν (ΥΝΚ) Azad Cündiyani, δήλωσε ότι ο παλαίμαχος Κούρδος πολιτικός, που ασκεί καθήκοντα προέδρου του Ιράκ, δήλωσε ότι "Οι συγκρούσεις μεταξύ του τουρκικού στρατού και του ΡΚΚ επηρεάζουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο το Βόρειο Ιράκ αλλά και το σύνολο της ιρακινής επικράτειας. Για το λόγο αυτό, ο Ταλαμπανί, προσπαθεί να είναι μια γέφυρα μεταξύ των δυο πλευρών, με σκοπό την κατάπαυση του πυρός και την εμπέδωση της ειρήνης". Με άλλα λόγια, για άλλη μια φορά επαναλαμβάνεται το σκηνικό του 1993, με τον Ταλαμπανί να εμπλέκεται για άλλη μια φορά ως μεσολαβητής μεταξύ Τουρκίας και ΡΚΚ, μόνο που τη φορά αυτή αναφέρεται και η εμπλοκή των ΗΠΑ. Το ερώτημα είναι αν η εμπλοκή αυτή μπορεί να επηρεάσει τον καρκίνο, που αναφέρθηκε ότι πάσχει ο Ερντογάν πριν από λίγους μήνες! Source : Κυριακάτικη Δημοκρατία

Συρία : Η παρτίδα Ρωσίας - ΗΠΑ σε πλήρη εξέλιξη

Πηγές του αμερικανικού Πενταγώνου μιλώντας προς το δορυφορικό τηλεοπτικό δίκτυο NBC επιβεβαίωσαν αυτό που πρώτοι είχαμε μεταδώσει στις 19 Φεβρουαρίου 2012: Η Ρωσία έχει στείλει ήδη μονάδες ειδικών επιχειρήσεων στην Συρία για την φύλαξη της ναυτικής βάσης στην Ταρτούς, της μοναδικής ρωσικής ναυτικής βάσης στην Μεσόγειο, αλλά και των συστοιχειών των αντιαεροπορικών συστημάτων S-300PMU2, των επάκτιων πυραυλικών πυροβολαρχιών P-800 Yakhont και των Pantsir S1, αλλά τώρα τα πράγματα είναι ακόμα πιο σοβαρά. Εκτός από το 431 Τάγμα της δύναμης VMF που είχαν μεταφέρει αρχικά, τώρα στέλνουν και ενσχύσεις την 76η αερομεταφερόμενη μεραρχία «Pskov», την 15η Ταξιαρχία των χερσαίων δυνάμεων με έδρα τη Σαμάρα, αλλά και ειδικές δυνάμεις της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών GRU με στελέχη που διαθέτουν εμπειρία από το μέτωπο της Τσετσενίας και πρόκειται να εμπλακούν άμεσα στον αντιανταρτικό αγώνα. Πράγματι το μήνυμα που στέλνει η Ρωσία είναι πολύ σαφές και ισχυρό και "το μπαλάκι" είναι στην πλευρά των δυτικών. Οι Ηνωμένες Πολιτείες φέρονται να έχουν ολοκληρώσει τον επιτελικό σχεδιασμό και να είναι έτοιμοι για διάφορα σενάρια αεροπορικής δράσης σε συριακό έδαφος, κυρίως όμως να σπεύσουν σε βοήθεια φιλικών γειτονικών με τη Συρία χωρών, δηλαδή την Τουρκία, την Ιορδανία και το Ισραήλ. Μεταξύ των ενδεχμένων βρίσκεται και η περίφημη «ζώνη απαγόρευσης πτήσεων» (no fly zone), λύση η οποία αν υιοθετηθεί θα παραπέμπει… σκανδαλιστικά στη μεθόδευση που ακολουθήθηκε στην περίπτωση της Λιβύης. Ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ και μισθοφόροι ήδη έχουν αναπτυχθει εντός και εκτός του συριακού εδάφους, όπως και ειδικές δυνάμεις άλλων κρατών (Γαλλίας και Βρετανίας). Είναι ευνόητο, αλλά και τρομακτικό ως ιδέα το τι θα ακολουθήσει αν υπάρξει "θερμή" επαφή με τις ρωσικές δυνάμεις... Αλλά αυτή την φορά τα πράγματα δεν είναι απλά όπως στην περίπτωση της Λιβύης: Εκτός από τις χερσαίες δυνάμεις η Ρωσία είναι έτοιμη να αναπτύξει και μία ή δύο Μοίρες μαχητικών που βέβαια δεν προτίθενται να σεβαστούν στην οποιαδήποτε no fly zone. Το παιχνιδι είναι πολύ χοντρό και από την αυτοσυγκράτηση των δυτικών θα κριθούν πολλά. Η Ρωσία στην περίπτωση της Συρίας "παιζει με την πλάτη στον τοίχο". Και η Ελλάδα, αλλά και η Κύπρος είναι πολυ κοντά, για την ακρίβεια είναι μέσα στην γεωπολιτική περίμετρο που ετοιμάζεται να σκάσει... Source: defencenet.gr

Η σημασία των ελληνικών εκλογών για την Ε.Ε.

Η Γρενάδα είναι ένα μικροσκοπικό κράτος της Καραϊβικής, με 110 χιλιάδες κατοίκους. Το 1983, ο πρόεδρος Ρόναλντ Ρέηγκαν διέταξε τον αμερικανικό στρατό να εισβάλλει στη χώρα, εξ αιτίας της παρουσίας Κουβανών εργατών και στρατιωτικών συμβούλων. Η Γρενάδα δεν αποτελούσε φυσικά κανένα κίνδυνο για τις ΗΠΑ, είχε όμως μεγάλη συμβολική αξία: καμιά χώρα της περιοχής δεν έπρεπε, ούτε καν να διανοηθεί, να ξεκινήσει παρτίδες με την Κούβα. Η Γρενάδα δεν έχει στρατό, παρά μόνο αστυνομία και κάποιες δυνάμεις της ακτοφυλακής. Η αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση ήταν η μεγαλύτερη μετά το Βιετνάμ. Είχε την κωδική ονομασία "Επείγουσα Οργή". H επείγουσα, χωρίς ιστορικό προηγούμενο παρέμβαση της γερμανικής έκδοσης των Financial Times στις ελληνικές εκλογές, ακυρώνει ολόκληρη την τρομοκρατική εκστρατεία των τελευταίων εβδομάδων, που κορυφώθηκε με την συνέντευξη Ολάντ: αφού, όπως μας προειδοποίησε ο... φιλέλλην Γάλλος πρόεδρος, οι Γερμανοί μας περιμένουν στη γωνία για να μας πετάξουν από την ευρωζώνη, αν δεν ψηφίσουμε σωστά, τι ζόρι τραβάει η γερμανική εφημερίδα να φέρει στον ίσο δρόμο τον ελληνικό λαό, με πρωτοσέλιδο άρθρο και μάλιστα γραμμένο στα ελληνικά; Το διακύβευμα των εκλογών δεν αφορά την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ. Όποιος πιστεύει ότι με την Ισπανία και την Ιταλία στα πρόθυρα του bailout,η Μέρκελ θα άνοιγε το κουτί της Πανδώρας στην ευρωζώνη, ή ότι ο Ομπάμα είναι τόσο αφελής ώστε να επιτρέψει το ξεκίνημα μιας ανεξέλεγκτης κρίσης μερικούς μήνες πριν από τις εκλογές για την δεύτερη θητεία του, δεν έχει ιδέα από πολιτική. Το ίδιο το άρθρο της εφημερίδας ομολογεί την πανευρωπαϊκή σημασία: «Την Κυριακή γίνονται ιστορικές εκλογές, οι οποίες θα είναι καθοριστικές ακριβώς επ’ αυτού(της παραμονής της Ελλάδας στην ευρωζώνη) αλλά και για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ένωσης». Οι Γερμανοί έχουν αφηνιάσει για 2 λόγους: πρώτον, επειδή φοβούνται την ανατροπή, στις ελληνικές κάλπες, της νεοφιλελεύθερης ατζέντας που έχουν επιβάλλει στην Ευρώπη και από την οποία κερδίζουν δεκάδες δις τον χρόνο. Δεύτερον- και εδώ έχουν σύμμαχους την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία και τους Γάλλους σοσιαλιστές- θεωρούν ότι η εκλογική επικράτηση της αριστεράς στην Ελλάδα θα δρούσε καταλυτικά σε διεργασίες που έχουν ξεκινήσει και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Κυβέρνηση με αριστερό προσανατολισμό έχει να εμφανιστεί στην Ευρώπη από τους Εργατικούς της δεκαετίας του 70 και, εν μέρει, από την νίκη του Μιτεράν στην Γαλλία το 1981, που οδήγησε σε κυβέρνηση με την συμμετοχή του ΚΚ Γαλλίας. Ο ρόλος των Σοσιαλιστών, ή ότι έχει απομείνει απ αυτούς, είναι κυριολεκτικά κωμικοτραγικός. Στην Ελλάδα, παραδείγματος χάριν, είναι το ΠΑΣΟΚ που μεσολάβησε για την συνέντευξη με τον Ολάντ, από την οποία ωφελημένη βγαίνει... η ΝΔ. Είναι τόσο μεγάλη η αγωνία του κ. Βενιζέλου να μην βγει η αριστερά, ώστε θα προτιμούσε να αποσύρει το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές: επειδή δεν μπορούσε να το κάνει, αποφάσισε να το εξαφανίσει στην προεκλογική εκστρατεία. Προεξοφλώντας μάλιστα-άλλη ιστορική πρωτιά- και την ήττα του, μέσα από την προαναγγελία της «ανασύστασης» του κόμματος, το βράδυ των εκλογών! Πόσοι θα ψηφίσουν ένα κόμμα, του οποίου ο πρόεδρος εξαγγέλλει ότι θα το αλλάξει, επειδή δεν θα φέρει καλά αποτελέσματα; Ο κ. Βενιζέλος πάει για μονοψήφιο ποσοστό, αλλά θα χαρεί, μια πιθανή νίκη της ΝΔ ,σαν να ήταν δικιά του. Οι Γερμανοί και οι εγχώριοι συνεργάτες τους, παίζουν τα ρέστα τους. Η εγχώρια διαπλοκή διαβλέπει ότι μπορεί το πάρτι να τελειώσει, από εδώ και οι στυγνές προτροπές σε εργαζόμενους μεγάλων επιχειρήσεων να ψηφίσουν ΝΔ, ενέργειες που συνιστούν αντιδημοκρατική εκτροπή και δεν έχουν προηγούμενο στην μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας. Μετά από αρκετές παρεμβάσεις στα προεκλογικά πράγματα που τελικά θεωρήθηκε ότι βοηθούσαν τον ΣΥΡΙΖΑ, το γερμανικό κατεστημένο είχε αποφασίσει να το βουλώσει. Και το κράτησε για 2 εβδομάδες. Γράφοντας ένα άρθρο που γνωρίζουν καλά ότι θα προκαλέσει το εθνικό φιλότιμο, οι Γερμανοί το παίζουν κορόνα γράμματα, επιβεβαιώνοντας την πρόσφατη ρήση του Ζίζεκ: η καρδιά των λαών της Ευρώπης χτυπά στην Ελλάδα. [Του Στέλιου Κούλογλου, από tvxs.gr]

Γιατί καταστράφηκε το ελληνικό σύστημα αξιών ;

Τραμπούκοι από σπίτι του Αρίστου Δοξιάδη Φυσικά δεν είναι ίδια η κάθε μορφή βίας. Φυσικά, άλλο το εν ψυχρώ και άλλο το εν θερμώ. Άλλο ένας γενικά ψύχραιμος τύπος που παρεκτρέπεται μια φορά, και άλλο ο πάντα τραμπούκος. 'Αλλο το γιαούρτι, άλλο η γροθιά, άλλο η σφαίρα. Και βέβαια άλλο η ζιζέκια "συστημική βία", άλλο η "λεκτική βία", άλλο η πραγματική. Άλλο όμως η δεξιά και άλλο η αριστερή βία; Άλλο όταν το θύμα είναι πολιτικός και άλλο όταν είναι συγγραφέας; Άλλο όταν Έλληνας, άλλο όταν Αλβανός; Άλλο η βία on camera και άλλο off camera; Τούτα τα συζητήσαμε πολύ αυτές τις μέρες (δυστυχώς, από μια δευτερεύουσα αφορμή, μόνο και μόνο επειδή συνέβη στον αέρα, ανάμεσα σε γνωστά ονόματα). Μιλήσαμε και για το γενικό πλαίσιο του πολιτικού λόγου, που λέει για χούντες, για προδότες και για "λιγότερο Έλληνες". Για τις κρεμάλες της πλατείας. Για κανάλια που επιδιώκουν τον καυγά. Είπαμε δηλαδή και για τους ηθικούς αυτουργούς. Σωστά κι αυτά. Υπάρχει κάτι που δεν είδα να λέγεται και θέλω να το θυμήσω. Είναι οι αξίες που κουβαλάμε οι Ελληνες όχι στην πολιτική και στον δημόσιο χώρο, αλλά στο σπίτι, στο σχολείο, στην καθημερινή συναναστροφή. Το πολιτισμικό υπόστρωμα που προδιαθέτει πώς θα αντιδράσουμε όταν ζοριστούμε και πόσο εύκολα θα δούμε τον απέναντι ως εχθρό. Μην πείτε οτι δεν υπάρχει αυτό, οτι οι λαοί δεν έχουν διαφορετικά συστήματα αξιών, οτι τις διαφορές τις έχουν μόνο τα άτομα. Υπάρχουν πολλές έρευνες που καταγράφουν συστηματικές διαφορές αξιών ανάμεσα σε λαούς ή σε εθνικότητες. Δεν σημαίνει βέβαια οτι "όλοι" οι Έλληνες είναι "έτσι" και "όλοι" οι Ελβετοί "αλλιώς", αλλά πάντως οτι μερικές αξίες είναι πιο κοινές στην Ελλάδα από ό,τι στην Ελβετία. Και οτι μερικές από τις διαφορές αυτές είναι αρκετά μεγάλες ώστε να επηρεάζουν την ζωή της κοινωνίας, την πολιτική και την οικονομία. Ένα από τα ευρήματα των ερευνών το ανέδειξε πέρυσι στο TEDxAcademy ο Ηλίας Παπαϊωάννου στην ομιλία του για το κοινωνικό κεφάλαιο (βλ. στο 16'20''). Είναι από το World Values Survey (Παγκόσμια Έρευνα Αξιών), και ειδικότερα από την ερώτηση: Ποιά στοιχεία (χαρακτήρα ή αξιών) θεωρείτε σημαντικά να αποκτήσει ένα παιδί; Ε, λοιπόν, το στοιχείο "να ανέχεται και να σέβεται τους άλλους" ήταν στην Ελλάδα λιγότερο σημαντικό από ό,τι ήταν σε κάθε άλλη χώρα. 'Ημασταν 69οι στους 69. Δεν θεωρούμε σημαντικό να διδάσκουμε στα παιδιά ανεκτικότητα και σεβασμό. Οι τελευταίες χώρες (μαζί με την Ελλάδα) ήταν η Ουγκάντα, η Σαουδική Αραβία, η Αλγερία και το Πακιστάν. Οι πρώτες πέντε χώρες σε αυτόν τον δείκτη ήταν η Σουηδία, η Ολλανδία, η Δανία, η Γαλλία και η Ισλανδία. Κάθε τέτοια έρευνα πρέπει να διαβάζεται με επιφύλαξη αλλά εδώ το εύρημα είναι αρκετά καθαρό. Συνδυάζεται και με πολλά άλλα που δείχνουν οτι οι Έλληνες είμαστε γενικά ο πιο καχύποπτος από τους εύπορους λαούς. Δεν εμπιστευόμαστε τον διπλανό, τον συνεργάτη, τον προμηθευτή, εκτός από τους πολύ δικούς μας, τους συγγενείς. Η χαμηλή εμπιστοσύνη, η χαμηλή ανοχή, ο χαμηλός σεβασμός είναι, νομίζω, το υπόστρωμα της διχόνοιας, της αλληλοκατηγορίας και τελικά της εύκολης προσφυγής στη βία, όταν ζοριζόμαστε. Σε μεγάλο βαθμό, το υπόστρωμα αυτό υφαίνεται στο σπίτι και στο σχολείο. Όσοι στελεχώνουν "τη λεγόμενη λίστα διασφαλισμένης τηλεθέασης" που αποκάλυψε ο Κων. Ζούλας, μάλλον μεγάλωσαν σε σπίτια όπου δεν έμαθαν τι θα πει να ανέχεσαι και να κατανοείς τη διαφορετική άποψη, και σε σχολεία όπου δεν συνεργάστηκαν ποτέ με συμμαθητές για μια εργασία. (Ναι, είναι μέσα η Λιάνα Κανέλλη και άλλα μπουμπούκια). Όσοι σήμερα αηδιάζουμε με αυτούς ή και συγκλονιζόμαστε, ας αναλογιστούμε τις δικές μας, έμμεσες, ευθύνες, είτε ως γονείς, είτε ως δάσκαλοι, είτε ως συνεργάτες. Μια και την ανέφερα, η έρευνα έχει και άλλα ενδιαφέροντα ευρήματα για την Ελλάδα. Εδώ θα βρείτε έναν Πίνακα όπου συγκέντρωσα μερικούς δείκτες. 'Ημασταν επίσης πολύ χαμηλά (68οι στους 69) στη σημασία του στοιχείου "να υπακούει" (πάντα μιλάμε για παιδιά 6-12 ετών), αλλά εκεί μαζί μας στις τελευταίες θέσεις είναι η Ιαπωνία, η Σουηδία, η Νότια Κορέα, η Γερμανία και η ΠΓΔΜ. Ενώ πρώτες ήταν η Τανζανία, το Ιράκ, η Νιγηρία, η Ουγκάντα, το Ζιμπάμπουε και η Σαουδική Αραβία. Δεν είναι έκπληξη ότι η Γερμανοί, οι Ιάπωνες, οι Κορεάτες και οι Σουηδοί δίνουν χαμηλή σημασία στη υπακοή; Οχι αναγκαστικά. Οι κοινωνίες όπου οι ενηλίκες τηρούν κανόνες φαίνεται οτι δεν είναι αυτές όπου οι γονείς θέλουν υπάκουα παιδιά, αλλά περισσότερο αυτές όπου τα παιδιά μαθαίνουν να έχουν "αίσθημα ευθύνης", να είναι "ανεξάρτητα", και φυσικά "να ανέχονται και να σέβονται τους άλλους". Στην Ελλάδα δίνουμε σχετικά πολλή σημασία στο "αίσθημα ευθύνης" των παιδιών (10οι στους 69), και αρκετή στην "ανεξαρτησία" τους (26οι, τουλάχιστο στα λόγια, γιατί τα ταπεράκια και τα χαρτζηλίκια άλλο δείχνουν). Είμαστε επίσης πολύ ψηλά (4οι) στη σημασία να έχει το παιδί "αποφασιστικότητα και επιμονή" -- μαζί με την Ιαπωνία, Τανζανία, Βουλγαρία, Σλοβενία και Αλβανία. Τι σύνοψη βγαίνει από αυτά; Νομίζω η εξής: θέλουμε τα παιδιά να έχουν τα προσωπικά εφόδια για να πετύχουν τους ατομικούς τους στόχους. Να είναι ανεξάρτητα, επίμονα και όχι παθητικά υπάκουα. Αλλά μας ενδιαφέρει πολύ λίγο να γίνουν καλοί συνεργάτες, καλοί συνομιλητές και τελικά, καλοί πολίτες. Η αριστεροσύνη μας και η εθνικοφροσύνη μας είναι ακραία εγωιστικές. Source : infognomonpolitics.blogspot.com