Οδηγίες - συμβουλές προστασίας από ένοπλες επιθέσεις...

Δημήτρης Αλεξίου

Η μεγάλη αύξηση της εγκληματικότητας κ οι σχεδόν καθημερινές επιθέσεις ενόπλων για ληστείες, σε καταστήματα αλλά κ σπίτια, είχαν σαν αποτέλεσμα να δέχομαι σχεδόν καθημερινά, μηνύματα απ' όλη την Ελλάδα φοβισμένων ανθρώπων, που εκτός από τα καλά τους λόγια για την Σελίδα (κ ευχαριστώ), μου ζητούν αναλυτικές οδηγίες - συμβουλές προστασίας...

Παρόλο που κάθε περιστατικό είναι ΜΟΝΑΔΙΚΟ κ η εξέλιξή του εξαρτάται από την ιδιοσυγκρασία των δραστών αλλά κ τις διαφορετικές συνθήκες που επικρατούν κάθε φορά, παρακάτω θα βρείτε μια σειρά προτάσεων (πολλές είχαν δημοσιευτεί παλιότερα σε ξεχωριστά έγγραφα & αναρτήσεις στο www.securitygr.com ), που μπορεί σε μια δύσκολη στιγμή να σας σώσουν την ζωή...

ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΟΜΩΣ, ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ: Ψ-Υ-Χ-Ρ-Α-Ι-Μ-Ι-Α !!!

Αν αντιληφθείτε την παρουσία διαρρήκτη στο χώρο σας κατά τις νυχτερινές ώρες του ύπνου, καλύτερα να ξεχάσετε όσα έχετε δει στις κινηματογραφικές ταινίες...

Ο αγουροξυπνημένος με τις... πυτζάμες, ακόμα κι αν είναι σχετικά εκπαιδευμένος, δεν μπορεί ν' αντιμετωπίσει μια αποφασισμένη ομάδα εγκληματιών κ μάλιστα εξοπλισμένων συνήθως με αυτόματα τυφέκια εφόδου ΑΚ-47 Kalasnikov...

Να θυμάστε ότι ο ένοπλος διαρρήκτης σχεδόν ποτέ δεν είναι μόνος! Υπάρχει τουλάχιστον άλλος ένας για υποστήριξη-κάλυψη και ίσως τρίτος! Ακόμη και αν επιτεθείτε στον έναν, θα επέμβει η "ομάδα υποστήριξης" με βίαιο τρόπο, ενδεχομένως πληγώνοντας και άλλα μέλη της οικογένειάς σας...

Επιπλέον οι ένοπλοι ληστές και διαρρήκτες μερικές φορές φορούν αλεξίσφαιρα γιλέκα, άρα μπορεί ακόμα κι αν τους πυροβολήσετε (πχ με μια κυνηγετική καραμπίνα, που κατέχετε νόμιμα), να μην τραυματιστούν, ενώ θ' ανταποδώσουν τα πυρά, πιθανόν με φονικές επιπτώσεις...

Επίσης, ΠΟΤΕ μην χρησιμοποιήσετε κάποιο αεροβόλο πιστόλι ή παιχνίδι, ως μέσο απειλής! Ο φόβος που θα προκαλέσετε στον εισβολέα, θα έχει ως αποτέλεσμα να πυροβολήσει εναντίον σας !!!

Η πρώτη κίνηση που κάνει ο ένοπλος διαρρήκτης είναι να φοβίσει τα θύματα με βίαιο τρόπο χτυπώντας τους, έτσι ώστε να τους αποτρέψει από κάθε αντίδραση! Είναι πολύ σπάνιο να εισβάλουν ένοπλοι διαρρήκτες-ληστές και να ζητήσουν απλώς τα χρήματα και τα κοσμήματα, χωρίς να χτυπήσουν κάποιον για εκφοβισμό....

Ομως ο σκοπός των διαρρηκτών δεν είναι ο φόνος! Ο φόνος προκύπτει στον πανικό που προκαλείται από την αντίδραση των θυμάτων (χτυπήματα εκφοβισμού) η από την προσπάθεια των ληστών να περιορίσουν το θύμα (φίμωση, δέσιμο, κλπ) που προκαλεί το θάνατο του. Οι ληστές αδιαφορούν αν το θύμα που χτυπούν για εκφοβισμό η δένουν για περιορισμό έχει προβλήματα υγείας...

Τελευταία, οι Ληστές-Διαρρήκτες γνωρίζουν ότι πιθανόν να έχετε κρύψει χρήματα λόγω του φόβου της πτώχευσης και ξέρουν πώς να τα βρουν, αφού θα ψάξουν παντού: στα στρώματα, στο ψυγείο, στο πατάρι, στην τουαλέτα, στα παπούτσια, στα βιβλία κλπ. (μην είστε αφελείς, αυτές τις κρυψώνες τις ξέρουν καλά)... ενώ έχουν αναφερθεί περιπτώσεις εισβολής-έρευνας σε σπίτια με... αντιχνευτές μετάλλων, για τον εντοπισμό κρυμμένων χρηματοκιβωτίων !!! Θα σας αναγκάσουν με μερικά χτυπήματα, απειλή των παιδιών σας και άλλες τέτοιες μεθόδους, να τους δώσετε τα χρήματα κ τα τιμαλφή...

Αν τα χρήματα και τα κοσμήματα δεν είναι πολλά, τότε θα επιμείνουν, ιδιαιτέρως αν γνωρίζουν ή έχουν υπόνοιες (ή και πληροφορίες - ΠΡΟΣΟΧΗ στις οικιακές βοηθούς κλπ), ότι είστε πλούσιοι και θ' αρχίσουν να βρίζουν και να εκνευρίζονται διότι η λεία τους είναι μικρή και ο κίνδυνος είναι μεγάλος... Προσπαθήστε να μείνετε ήρεμοι και εξηγήστε τους ότι αυτά τα χρηματα υπάρχουν, ενώ τα άλλα είναι στην Τράπεζα! Υπάρχει βέβαια το ενδεχόμενο να σας ζητήσουν την πιστωτική κάρτα και το PIN, ώστε κάποιος να πάει να βγάλει χρήματα, αλλά αυτό παίρνει χρόνο και δεν συνηθίζεται πολύ. Αν έχουν μελετήσει καλά την περίπτωση σας θα γνωρίζουν και το αυτοκίνητο σας και μπορεί να σας πάρουν τα κλειδιά για να διαφύγουν...

Ο βιασμός δεν είναι τόσο συνηθισμένο φαινόμενο, αφού πλέον το αγοραίο σεξ είναι φτηνό και με ελάχιστα από τα χρήματα που θα σας κλέψουν μπορούν να έχουν άφθονο... αλλά αν αποπειραθούν κάτι τέτοιο, προσαρμοστείτε στις συνθήκες κ προσπαθήστε ν' αντιδράσετε ανάλογα με το περιστατικό, το είδος της απειλής κ το πλήθος των δραστών...

Σε ένοπλη διάρρηξη-ληστεία ΜΗΝ επιχειρήσετε να βγάλετε την κουκούλα, ή να τους αναγνωρίσετε! Ίσως χάσετε τη ζωή σας ,αφού οι ληστές δεν θέλουν ν' αφήσουν μάρτυρες πίσω τους. Μην αρχίσετε να ουρλιάζετε, γιατί η πρώτη κίνηση τους είναι να σας ρίξουν αναίσθητο (ή νεκρό), ή να σας φιμώσουν (ορισμένοι πνίγονται!). Μην παριστάνετε τον ήρωα, πιθανόν θα προκαλέστε θύματα και ίσως χάσετε τη ζωή σας! Δεν είναι δειλία η στάση αυτή... να θυμάστε ότι ακόμα και σε περίοδο πολέμου, ο σόφρων Διοικητής παραδίδει τα όπλα, έστω κ με πόνο καρδιάς, προκειμένου να μη χαθούν οι ζωές των στρατιωτών του σε περίπτωση επίθεσης που δεν έχει ελπίδες σωτηρίας... Σταθείτε ήρεμα και πέστε τους ότι δεν πρέπει να φοβούνται, θα τους δώσετε ότι πολύτιμο έχετε, αρκεί να μην κάνουν κακό σε κανένα! Να πάρουν ότι θέλουν και να φύγουν, χωρίς βία. Μόλις φύγουν, μην τους καταδιώξετε διότι μπορούν να σας πυροβολήσουν! Καλέστε ΑΜΕΣΩΣ την Αστυνομία.

ΛΑΒΕΤΕ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ: Θωρακίστε τις πόρτες, τα παράθυρα και τις μπαλκονόπορτες, με μηχανισμούς ασφαλείας ανοίγματος και περιμετρικό σύστημα συναγερμού, που μπορεί να λειτουργεί ΣΥΝΕΧΩΣ, ακόμα κι όταν βρίσκεστε μέσα στον προστατευόμενο χώρο! Επιπλέον, ζητήστε από τον εγκαταστάση ασύρματο μπουτόν πανικού με 2 πλήκτρα, που να μπορεί να ενεργοποιηθεί ακόμη κι αν το σύστημα είναι κλειστό και σας δίνει την δυνατότητα να επιλέγετε ενεργοποίηση των σειρήνων ώστε ν' ακούσει όλη η γειτονιά ότι δέχεστε επίθεση... ή αν βρίσκεστε υπό απειλή, να ενεργοποιήσετε ΣΙΩΠΗΛΟ συναγερμό, ώστε να ειδοποιηθεί τηλεφωνικά η Αμεση Δράση...

Εναλλακτικά, να έχετε έτοιμο ένα μήνυμα κινδύνου στο κινητό σας (distress sms), που θα μπορείτε να στείλετε στο 100 ΑΜΕΣΩΣ μόλις διαπιστώσετε κίνδυνο... προσπαθώντας να θυμάστε όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες για τους δράστες (σωματικά χαρακτηριστικά, τρόπος ομιλίας, διαφυγής) κ οποιαδήποτε άλλη πληροφορία μπορεί να φανεί χρήσιμη στις Διωκτικές Αρχές για τον εντοπισμό κ την σύλληψή τους...

Source : Ασφάλεια και Προστασία Γειτονιάς

Μιά βιομηχανία που ανθίζει

Εκρηκτικές διαστάσεις εμφανίζει εκ νέου το παγκόσμιο εμπόριο όπλων σύμφωνα με έρευνα του σουηδικού ινστιτούτου ειρήνης Σίπρι (Sipri). Τα τελευταία πέντε χρόνια οι συμφωνίες για πώληση όπλων έχουν αυξηθεί κατά 24% σε σχέση με την περίοδο 2002-2006.


Οι δύο μεγάλοι εξαγωγείς όλων κατέχουν πάνω από το μισό της παγκόσμιας αγοράς. Οι Ηνωμένες Πολιτείες κατέχουν το 30%, η Ρωσία το 24% και ακολουθεί η Γερμανία με 9%. Κύριο εμπόρευμα εξαγωγών της Γερμανίας αποτελούν τα υποβρύχια, φρεγάτες και τακνς και κύριες χώρες εξαγωγής Τουρκία,  Ελλάδα, Νότια Κορέα και Νότια Αφρική. Στην τέταρτη θέση βρίσκεται η Γαλλία με 8% και στην Πέμπτη θέση η Βρετανία με 4%.

Ιδιαίτερα εμφανής είναι η άνοδος της Κίνας ως εξαγωγέα οπλικών συστημάτων. Κύριος αγοραστής είναι το Πακιστάν που προμηθεύεται κυρίως πλοία και μαχητικά αεροσκάφη.

Η Ινδία εμφανίζεται ως ο κυριότερος εισαγωγέας όπλων με ποσοστό 10%. Βασικός λόγος είναι οι διαμάχες με το Πακιστάν, εσωτερικές ταραχές και τρομοκρατία. Στη λίστα των μεγαλύτερων εισαγωγέων ακολουθούν Νότια Κορέα, Πακιστάν, Κίνα και Σιγκαπούρη.

Το σουηδικό ινστιτούτο δε διαθέτει ακριβή ποσά που διατέθηκαν για εξοπλισμούς. Ωστόσο δημοσίευσε στο τέλος Φεβρουαρίου απόλυτους αριθμούς για τις 100 μεγαλύτερες βιομηχανίες όπλων. Με βάση αυτά τα στοιχεία το 2010 διακινήθηκε εξοπλισμός συνολικού ύψους περίπου 305 δισεκατομμυρίων ευρώ
 http://www.skai.gr/
ΥΓ. Το μεγάλο στοίχημα είναι η επαναδημιουργία και ανάπτυξη της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας

Στρατηγική ανάκαμψης για τον ελληνικό Βορρά

Θεσσαλονίκη,

 Γεωργία Σαδανά

Οι βιομηχανικές μονάδες στη Βόρεια Ελλάδα στοίχειωσαν, προκαλώντας ντόμινο λουκέτων, εκτίναξη των ποσοστών ανεργίας και εκρηκτικές κοινωνικές καταστάσεις στις ακριτικές περιοχές. Οι δραματικές απώλειες θέσεων εργασίας και η κραυγή αγωνίας των τοπικών φορέων αμβλύνουν τις ενστάσεις για την εγκατάσταση Ειδικών Οικονομικών Ζωνών.
Εμβληματικές βιομηχανικές μονάδες του ελληνικού Βορρά έχουν περάσει στη λήθη, έχοντας διακόψει την τελευταία διετία κάθε παραγωγική διαδικασία. «Η ανεργία στην Ξάνθη ενδεχομένως να υπερβαίνει και το 35%» υποστηρίζει ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ξάνθης Άγγελος Μπεμπεκίδης, ενώ δεκάδες επιχειρήσεις καθυστερούν από 2 έως 8 μήνες την καταβολή δεδουλευμένων. Από το Δεκέμβριο του 2009 οι 4.500 δικαιούχοι του επιδόματος ανεργίας στην Ξάνθη τριπλασιάστηκαν και σήμερα υπερβαίνουν τους 18.000, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Εργατικού Κέντρου. Οι αιτήσεις πτώχευσης αποτυπώνουν τις χαμένες επενδυτικές απόπειρες δεκαετιών, με χαρακτηριστική περίπτωση τη χαρτοβιομηχανία Diana. Η αναζήτηση κεφαλαίων από τον Λίβανο δεν καρποφόρησε, εντείνοντας την αγωνία των 120 εργαζομένων. Σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων, «στη Βουλγαρία, δραστηριοποιούνται πάνω από 2.000 ελληνικές επιχειρήσεις», υποβοηθούμενες από τη νέα οδική σύνδεση, εξηγεί ο κ. Μπεμπεκίδης. Εικόνα ερήμωσης επικρατεί και στη βιομηχανική περιοχή της Κομοτηνής. Μόνο οκτώ από τα 99 εργοστάσια εξακολουθούν να λειτουργούν, με εργατικό δυναμικό που δεν ξεπερνά τα 900 άτομα. Στην ίδια ακτίνα, το 2003 απασχολούνταν 17.000 άνθρωποι, επισημαίνει ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ροδόπης Παντελής Μαγαλιός, υπολογίζοντας ότι η «ανεργία κυμαίνεται γύρω στο 40%-45%».

Η ώρα της ΕΟΖ
Σε συνθήκες οικονομικής ασφυξίας, η συζήτηση στη Βόρεια Ελλάδα για την εγκατάσταση Ειδικών Οικονομικών Ζωνών (περιοχών με ιδιαίτερα φορολογικά και εργοδοτικά προνόμια) διχάζει τις τοπικές κοινωνίες, όσο οι συνέπειες της κρίσης ακουμπούν μεγαλύτερα στρώματα του πληθυσμού. Τα επενδυτικά κίνητρα που προσφέρθηκαν τις προηγούμενες δεκαετίες για την ανάπτυξη της βιομηχανικής δραστηριότητας στη Θράκη δεν απέδωσαν τα προσδοκώμενα, ενώ «εμείς είμαστε υπέρ της ανάπτυξης, αλλά όχι αυτής της ανάπτυξης, με οικονομικές ζώνες, συρματοπλέγματα και φρουρούς» επισημαίνει ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ξάνθης.
Το ζωηρό ενδιαφέρον για τις ΕΟΖ δεν έκρυψαν τόσο ο επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων Όλι Ρεν όσο και ο Γερμανός υπουργός Οικονομίας Φίλιπ Ρέσλερ, ενώ την πρώτη επίσημη τοποθέτηση της κυβέρνησης προκάλεσε, με επίκαιρη ερώτησή του προς το υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, ο βουλευτής Καβάλας του ΠΑΣΟΚ Δημήτρης Παπουτσής. «Μια τέτοια πολιτική κινήτρων και φορολογικών επιμέρους πολιτικών θα πρέπει να γίνεται με έναν δίκαιο και ίσο τρόπο μεταξύ παλιών και νέων επιχειρήσεων. Γνώμη μου είναι ότι δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να διακυβεύονται τα εργασιακά κεκτημένα και δικαιώματα» τονίζει στην «F.S.» ο κ. Παπουτσής, δηλώνοντας «συγκρατημένα αισιόδοξος για τα θετικά αποτελέσματα που μπορεί να υπάρξουν από μια τέτοια απόφαση για τη λειτουργία ΕΟΖ».
Νικόλαος Πέντζος, πρόεδρος του ΣΒΒΕ
«Διαχρονική η κυβερνητική αδράνεια»
Η διαχρονική κυβερνητική αδράνεια, η αναβλητικότητα στη λήψη αποφάσεων έμπρακτης στήριξης της μεταποιητικής δραστηριότητας στη χώρα μας και η έλλειψη μέτρων προς την πραγματική οικονομία, σε συνδυασμό με το περιβάλλον που έχει διαμορφώσει η οικονομική κρίση, έχουν οδηγήσει πολλές βιομηχανίες σε παύση δραστηριοτήτων και αρκετές στην αναζήτηση άλλων χωρών, για τη μερική ή ολική μετεγκατάσταση των παραγωγικών τους δραστηριοτήτων.
Δυστυχώς, οι στρεβλώσεις που επικράτησαν για πάνω από τριάντα χρόνια στο πεδίο ανάπτυξης της οικονομίας της χώρας, η διαρκής ενίσχυση της κατανάλωσης και όχι της παραγωγικής βάσης, και η μόνιμη απουσία βιομηχανικής πολιτικής έχουν οδηγήσει τις μεταποιητικές επιχειρήσεις στα πρόθυρα του κλεισίματος.
Τα προηγούμενα χρόνια ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος διαρκώς υποστήριζε ότι θα πρέπει να υπάρξει συγκεκριμένη βιομηχανική πολιτική και στοχευμένη αναπτυξιακή αναδιάρθρωση της παραγωγικής βάσης της χώρας. Αντ’ αυτού, η πολιτεία αγνόησε τη στρατηγική της ανάπτυξης και μπήκε στη διαχειριστική λογική των κοινωνικών κονδυλίων, κατασπαταλώντας μέσω των κοινοτικών πλαισίων στήριξης δισεκατομμύρια ευρώ σε δήθεν «αναπτυξιακά» προγράμματα αμφίβολης, σε κάθε περίπτωση, αποτελεσματικότητας, υποκινούμενη από τη σκέψη να δοθούν λίγα σε πολλούς, χωρίς κανένα αναπτυξιακό αποτέλεσμα για τη χώρα.
Αν σε αυτή την εικόνα των τελευταίων είκοσι ετών προσθέσουμε ότι τις περισσότερες φορές δεν λαμβάνονται υπόψη οι προτάσεις των ανθρώπων της αγοράς, που στην πραγματικότητα είναι οι μόνοι που μπορούν να εκτιμήσουν σε βάθος τι πρέπει να γίνει, πότε και πώς πρέπει να γίνει, για να υπάρξει άμεσα ανάκαμψη της πραγματικής οικονομίας, τότε δεν είναι απορίας άξιο το οριακό σημείο στο οποίο έχει φτάσει η μεταποίηση, αλλά και το επιχειρηματικό κλίμα σήμερα στη χώρα μας. Άλλωστε τα αποτελέσματα φαίνονται ξεκάθαρα πλέον.
Καλούμε την πολιτεία, έστω την ύστατη στιγμή, να λάβει τα απαραίτητα μέτρα, τα οποία πολλές φορές έχουμε εκθέσει δημοσίως, ούτως ώστε να διασωθούν οι εγχώριες βιομηχανίες, να διατηρηθούν τουλάχιστον οι υφιστάμενες θέσεις εργασίας και να αποφύγουμε να διαρραγεί ο κοινωνικός ιστός, ειδικά στην ελληνική περιφέρεια.
Source : citypress.gr

Η ισλαμοποίηση της Τουρκίας

Την ύπαρξη οικογενειών στην Τουρκία που λειτουργούν ως «πράκτορες» του φιλοδυτικού ισλαμικού κινήματος Γκιουλέν και έχουν σκοπό να διεισδύσουν σε κύκλους κεμαλιστών αποκαλύπτει πληροφοριοδότης σε ηλεκτρονικό μήνυμα της Stratfor. Οι πυρήνες των γκιουλενιστών είναι επί της ουσίας αντίθετοι στο κεμαλικό κατεστημένο, ενώ ούτε ο Ερντογάν τούς είναι συμπαθής - γεγονός που λειτουργεί αποσταθεροποιητικά για το κυβερνών κόμμα, ιδίως ύστερα από όσα ακούστηκαν για τα προβλήματα υγείας του τούρκου Πρωθυπουργού. Αντίθετα, η ιδεολογία του κινήματος φέρεται να είναι πιο κοντά στον Πρόεδρο Γκιουλ και τον υπουργό Εξωτερικών Νταβούτογλου
Σύμφωνα με αναλυτές της αμερικανικής ιδιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών, το μοντέλο Γκιουλέν αποτελεί την πλέον επιτυχημένη προσπάθεια της Τουρκίας να προσεγγίσει τη Δύση - τουλάχιστον σε σχέση με τις απόπειρες των κεμαλιστών. «Ακόμα και οι διπλωμάτες των ΗΠΑ έχουν αρχίσει να επηρεάζονται», επισημαίνεται στην ηλεκτρονική αλληλογραφία που αποκτήθηκε από τo Wikileaks. 

«Σε μια οικογένεια η γυναίκα θα είναι πολύ μοντέρνα, χωρίς μαντίλα, ο σύζυγος θα μπορεί να πίνει, να κάνει διακοπές στη Γαλλική Ριβιέρα, να πάει με ρωσίδα ιερόδουλο, τα παιδιά θα μεγαλώσουν με κοσμικές αρχές και θα κάνουν παρέα με παιδιά στρατιωτικών στο σχολείο. Ωστόσο, την ίδια ώρα η οικογένεια θα δίνει τακτικά αναφορά στον επιβλέποντα από το κίνημα που θα τους τοποθετήσει σε στρατηγικές θέσεις ινστιτούτων όπου χρειάζεται να αναπτυχθεί επιρροή», λέει ο πληροφοριοδότης σε αναλύτρια της Stratfor. 

Οπως προκύπτει από μήνυμα που εστάλη τον Μάρτιο του 2010, το συγκεκριμένο κίνημα, ιδρυτής του οποίου είναι ο ιμάμης Φετουλάχ Γκιουλέν, κατάφερε να έχει τρομερή επιρροή στις υπηρεσίες πληροφοριών της τουρκικής Αστυνομίας. Αν και στο παρελθόν οι υπηρεσίες πληροφοριών του Στρατού ήταν αυτές που είχαν το πάνω χέρι, στις αρχές της δεκαετίας του 1990 η τότε πρωθυπουργός Τανσού Τσιλέρ θεώρησε καλό να ισορροπήσει την κατάσταση ενδυναμώνοντας τον ρόλο της Αστυνομίας. Εκείνη την περίοδο οι ΗΠΑ τροφοδοτούσαν την τουρκική Αστυνομία με τεχνολογικό εξοπλισμό και τεχνογνωσία και οι γκιουλενιστές αποκτούσαν όλο και περισσότερες νευραλγικές θέσεις μέσα στο Σώμα έχοντας προβλέψει πόσο σημαντικός θα γινόταν ο ρόλος του στα χρόνια που ακολούθησαν. «Σήμερα, οι υπηρεσίες πληροφοριών της Αστυνομίας είναι αυτές που διενεργούν τις έρευνες για την Εργκενεκόν, τους οικονομικούς ελέγχους και πολλά ακόμα. Είναι ένα πολιτικό εργαλείο και μάλιστα πολύ αποτελεσματικό», αναφέρεται σε e-mail της Stratfor.

ΦΙΛΟΙ ΚΙ ΕΧΘΡΟΙ. Σύμφωνα με τούρκο πληροφοριοδότη της «σκιώδους CIA», το κίνημα Γκιουλέν, αν και έχει ισλαμικές ρίζες, δεν υποστηρίζει τον Ερντογάν. «Μόλις κατέστη σαφές ότι το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης δεν θα καταργούνταν, τα μέσα ενημέρωσης των γκιουλενιστών έλαβαν εντολή να επιτεθούν στον Ερντογάν. Από ιδεολογικής άποψης οι γκιουλενιστές είναι πολύ πιο κοντά στον Γκιουλ και τον Νταβούτογλου», αναφέρει η πηγή της αμερικανικής ιδιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών. Εκτιμάται ότι οι οπαδοί του συγκεκριμένου κινήματος είναι πιθανό να ξεπερνούν τα 8 εκατομμύρια στην Τουρκία.

«Η προετοιμασία για τις εισαγωγικές εξετάσεις στο πανεπιστήμιο είναι μεγάλη υπόθεση στην Τουρκία. Τα σχολεία του κινήματος Γκιουλέν θεωρείται ότι προσφέρουν την καλύτερη προετοιμασία, τους καλύτερους πόρους και πολλά ακόμα. Πολλοί μαθητές θα πάνε σε αυτά, άσχετα με τις πολιτικές/θρησκευτικές τους καταβολές. Ξεκινάς πηγαίνοντας δυο-τρεις φορές την εβδομάδα και καταλήγεις να πηγαίνεις κάθε μέρα. Το κίνημα μετά θα εστιάσει στους καλύτερους μαθητές. Θα τεστάρουν την αφοσίωσή τους καλώντας τους αργά το βράδυ ή νωρίς το πρωί και ζητώντας τους να κάνουν πράγματα. Μετά, όταν λάβουν τα αποτελέσματα των εξετάσεων για το πανεπιστήμιο, θα τοποθετήσουν τους καλύτερους σε στρατιωτικές σχολές. Από εκεί θα επηρεάσουν τον θεσμό. Πηγές εκτιμούν ότι περίπου 30% των στρατιωτικών επηρεάζονται ή συνδέονται με το κίνημα Γκιουλέν», αποκαλύπτει τούρκος πληροφοριοδότης σε υπάλληλο της Stratfor.

«Πηγές» μέσα στο γραφείο του Ερντογάν
Από όλες τις χώρες που παρακολουθεί η Stratfor, οι πλέον κοντινοί στην κυβέρνηση και στον Στρατό πληροφοριοδότες εντοπίζονται στην Τουρκία. Σύμφωνα με έγγραφα που εντοπίζονται στην ηλεκτρονική αλληλογραφία της, ανάμεσα στις «πηγές» που παρείχαν τις υπηρεσίες τους στην αμερικανική ιδιωτική υπηρεσία πληροφοριών περιλαμβάνονται δύο σύμβουλοι του Ερντογάν, δύο τούρκοι βουλευτές, πρώην σύμβουλος του υπουργού Ενέργειας, πράκτορας στέλεχος του υπουργείου Εξωτερικών, διπλωμάτης κοντά στον υπουργό Εξωτερικών, ανώτερος αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας. Επιπλέον, τη λίστα των πληροφοριοδοτών συμπληρώνουν τρία υψηλόβαθμα στελέχη του κινήματος Γκιουλέν, εκ των οποίων οι δύο δραστηριοποιούνται σε μέσα ενημέρωσης, πρώην πρεσβευτής στις ΗΠΑ και προσωπικότητες του επιχειρηματικού στερεώματος. Συνολικά, οι καταγεγραμμένες πηγές της Stratfor στην Τουρκία ξεπερνούν τις 35.

Τα μηνύματα με αύξοντα αριθμό 1119571 και 98475 θα δημοσιευθούν στην διεύθυνση www.wikileaks.org/gifiles

http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4702958 

Μύθοι και πραγματικότητες για τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες

Στη Δυτική Ελλάδα φαίνεται ότι εντοπίζεται, πρακτικά, το μεγαλύτερο ενδιαφέρον σε ό,τι αφορά την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στη χώρα μας, καθώς τα αντίστοιχα κόστη για τη ζώνη νότια και ανατολικά της Κρήτης υπολογίζεται ότι θα ήταν, στην παρούσα φάση, εξαιρετικά υψηλά, λόγω -μεταξύ άλλων- των μεγάλων βαθών γεώτρησης.
Στην εκτίμηση ότι οι εξελίξεις θα αρχίσουν να δρομολογούνται από την περιοχή της Δυτικής Ελλάδας συνέκλιναν σήμερα στη Θεσσαλονίκη, ο καθηγητής Κοιτασματολογίας Πετρελαίου του ΑΠΘ, Ανδρέας Γεωργακόπουλος και ο διευθυντής Έρευνας και Παραγωγής Υδρογονανθράκων των Ελληνικών Πετρελαίων (ΕΛΠΕ), Ιωάννης Γρηγορίου.

«Με καθαρά γεωλογικά κριτήρια, πιστεύω ότι η Δ. Ελλάδα θα έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για το μέλλον», είπε ο κ. Γεωργακόπουλος, από το βήμα συνεδρίου σχετικής θεματολογίας του Τμήματος Γεωλογίας ΑΠΘ.

Από την πλευρά του, ο κ. Γρηγορίου δήλωσε στο περιθώριο της εκδήλωσης ότι «η περιοχή νότια και ανατολικά της Κρήτης είναι εκτός ενδιαφέροντος στην παρούσα φάση. Είναι μάλλον περισσότερο ένα γεωλογικό σενάριο». Εξέφρασε, πάντως, θετική άποψη για τη περιοχή της Δ. Ελλάδας, ενώ επανέλαβε ότι τα ΕΛΠΕ «θα κοιτάξουν να κάνουν μια κοινοπραξία με διεθνείς εταιρείες πετρελαίου για τον
διαγωνισμό που αφορά τον Πατραϊκό Κόλπο, τα Γιάννενα και το Κατάκολο».

Τα άμεσα έσοδα για την Ελλάδα, ας τα ξεχάσουμε
Στο μεταξύ, την πεποίθηση ότι τα «άμεσα έσοδα [από τους υδρογονάνθρακες] για την Ελλάδα πρέπει να τα ξεχάσουμε», εξέφρασε ο κ.Γεωργακόπουλος, και πρόσθεσε ότι «[τα όσα λέγονται περί του αντιθέτου] πέρα από αφελή, είναι και επικίνδυνα». Τόνισε δε, χαρακτηριστικά ότι «έξι-επτά χρόνια στο σύνολο [από την έρευνα μέχρι την έναρξη της εκμετάλλευσης] είναι δεδομένα». Από την πλευρά του, ο κ. Γρηγορίου διατύπωσε την εκτίμηση ότι «η πρώτη γεώτρηση θα γίνει σε 4-5 χρόνια και, αν βρει πετρέλαια, θα απαιτηθούν άλλα 2-3 για να φτάσουμε στην εκμετάλλευση».

Τελικά, πόσο πετρέλαιο και αέριο υπάρχει;
Αναφερόμενος στις υπερβολές -όπως τις χαρακτήρισε- που ακούγονται κατά καιρούς για το μέγεθος των κοιτασμάτων στην Ελλάδα, ο κ. Γεωργακόπουλος τόνισε ότι «είναι εντελώς λάθος να μιλάμε για αποθέματα, όταν δεν έχουμε καν γεωφυσικά δεδομένα». Διευκρίνισε ότι, σύμφωνα με την «US Geographical Survey», τα συνολικά αποθέματα της ανατολικής Μεσογείου εκτιμώνται σε 345 tcf (τρισ. κυβικά πόδια) αερίου και 3,4 δισ. βαρέλια πετρελαίου, αλλά κι αυτή η εκτίμηση αποτελεί απλώς μια στατιστική επεξεργασία και τίποτα περισσότερο. Σχετικά με το θέμα της ελληνικής ΑΟΖ, χαρακτήρισε ως «εντελώς λανθασμένη τακτική και διπλωματία το να ασχολιόμαστε με την υφαλοκρηπίδα, όταν υπάρχει η [δυνατότητα της] ΑΟΖ».

Η ΑΟΖ της Ελλάδας να γίνει άμεσα βάση αναφοράς, λέει ο Σ.Κασίνης
«Στην Ελλάδα η ΑΟΖ πρέπει να γίνει άμεσα βάση αναφοράς», τόνισε ο διευθυντής Υπηρεσίας Ενέργειας του κυπριακού Υπουργείου Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, Σόλων Κασίνης, που έχει χαρακτηριστεί ως το πιο πολυσυζητημένο πρόσωπο της ενεργειακής διπλωματίας της Κύπρου. Υποστήριξε ότι το μήνυμα που πρέπει να δώσει η Ελλάδα στην Τουρκία, σε σχέση με το όλο θέμα, είναι ότι σκοπεύει να κινηθεί με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας. «Δεν μπορεί στον Εύξεινο Πόντο οι Τούρκοι να δέχονται το Δίκαιο της Θάλασσας και στο Αιγαίο όχι», είπε χαρακτηριστικά.
Εξάλλου, τόσο ο κ. Κασίνης, όσο και ο κ. Γεωργακόπουλος, επισήμαναν την ανάγκη η Ελλάδα να προωθήσει άμεσα τις συμμαχίες και συνέργειές της, π.χ. με το Ισραήλ, καθώς οι ευνοϊκές συνθήκες δεν είναι βέβαιο ότι θα ισχύουν για πάντα. «Οι Ισραηλινοί δεν έχουν προς το παρόν άλλον από τους Κύπριους και τους Έλληνες, γιατί δεν μπορούν να πάνε το αέριό τους ανατολικά, παρά μόνο δυτικά, γι΄ αυτό και ζήτησαν και την εμπλοκή της Ελλάδας», σημείωσε ο κ. Κασίνης.

Από την πλευρά του, ο κ. Γεωργακόπουλος τόνισε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να επαναπαύεται σε ό,τι αφορά τη συνεργασία με το Ισραήλ, γιατί πάντα υπάρχει φόβος «τα δεδομένα ν’ αλλάξουν». Πέραν των παραπάνω, η Ελλάδα πρέπει να επενδύσει σε διεθνή προβολή. «Η Ελλάδα είναι άγνωστη στην πετρελαϊκή αγορά», δήλωσε ο διευθυντής Έρευνας Υδρογονανθράκων των ΕΛΠΕ, σημειώνοντας ότι
το υπουργείο Ενέργειας πρέπει να κάνει «πολλή δουλειά για το μάρκετινγκ/προβολή της διαδικασίας».

Δηλώσεις Κασίνη για τις εταιρείες που διεκδικούν τις σεισμικές έρευνες
Σε ό,τι αφορά το ισχυρό ενδιαφέρον που εκδήλωσαν οκτώ εταιρείες-κολοσσοί για την πραγματοποίηση σεισμικών ερευνών στην Ελλάδα, αλλά και τη φημολογία ότι δύο-τρεις εξ αυτών είχαν παρατύπως πραγματοποιήσει κάποιες «μετρήσεις» στην ελληνική ΑΟΖ, χωρίς να δώσουν στην ελληνική κυβέρνηση τα πρωτότυπα σεισμικά δεδομένα, ο κ. Κασίνης δήλωσε στο περιθώριο της εκδήλωσης: «Η Ελλάδα πρέπει να αξιολογήσει σωστά τις εταιρείες, να δει πού έχουν εμπλακεί πριν. Κι αν έχουν κάνει παράνομες έρευνες και δεν το ανακοίνωσαν, να τούς αποκλείσουν. Πρέπει να υπάρχει σεβασμός προς το ελληνικό κράτος[...] Κάποιες από τις εταιρείες, που δεν έχουν δείξει τον απαιτούμενο σεβασμό, εμείς τις αποκλείσαμε, όπως και ο Λίβανος».

Για τον β’ γύρο αδειοδοτήσεων και τον αγωγό Κύπρου Κρήτης
Για τον δεύτερο γύρο αδειοδοτήσεων για τους υδρογονάνθρακες σε 12 οικόπεδα της κυπριακής ΑΟΖ, ο κ. Κασίνης είπε ότι το ενδιαφέρον εκτιμάται ότι είναι «πάρα πολύ μεγάλο», δεδομένου ιδίως ότι τα σχετικά δεδομένα πουλήθηκαν σε 78 εταιρείες. Το τοπίο θα ξεκαθαρίσει στις 11/5, οπότε λήγει η προθεσμία κατάθεσης αιτήσεων. Σχετικά με τον προτεινόμενο αγωγό Κύπρου-Κρήτης για τη μεταφορά φυσικού αερίου στην Ευρώπη, ο κ. Κασίνης διατύπωσε την εκτίμηση ότι αυτός δεν θα είναι ανταγωνιστικός και βιώσιμος, καθώς -μεταξύ άλλων- θα πρέπει να «κατέβει» σε βάθη μέχρι 4,5 χλμ, κάτι που καθιστά το εγχείρημα ασύμφορο.

1 εκατ. δολάρια… ημερησίως στοιχίζει το γεωτρύπανο
Υπερδιπλάσιο κόστος, σε σχέση με λίγα χρόνια πριν, έχει πλέον η ανακάλυψη πετρελαίου, σύμφωνα με τον κ. Γεωργακόπουλο. «Ενώ το 2001 η ανακάλυψη ενός βαρελιού πετρελαίου κόστιζε 1,18 δολ., το 2011 στοίχιζε 3 δολ. Το 2010, η ενοικίαση ενός γεωτρύπανου για βαθιά νερά στοίχιζε κατά μέσο όρο 420.000 δολάρια ημερησίως, συν άλλες 500.000 περίπου για τη λειτουργία του: μια γεώτρηση διάρκειας 100 ημερών σε βαθιά νερά στοιχίζει 100 εκατ. δολάρια», υπογράμμισε και πρόσθεσε ότι για να γίνει μια γεώτρηση παραγωγική χρειάζονται περί τα 3 δισ. δολάρια...
 http://www.agelioforos.gr/

Η θέσπιση της ΑΟΖ ως κριτήριο για τις επερχόμενες εκλογές

Ανάμεσα στα εθνικά θέματα, υπάρχει ένα που έχει αποκτήσει ιδιαίτερη αξία τον τελευταίο καιρό: είναι η ΑΟΖ. Ενώ υπάρχει ως θεωρητική οντότητα από το 1982, μόνο πρόσφατα έγινε μαζικά γνωστή στο ελληνικό γίγνεσθαι.

Πλέον δεν υπάρχει καμία δικαιολογία καθυστέρησης της θέσπισης της από την Ελλάδα. Κατά συνέπεια, ανήκει στις πιο σημαντικές εκκρεμότητες του ελληνικού κράτους, το οποίο δεν πρέπει να απεμπολήσει τα δικαιώματά του.

Έτσι η ΑΟΖ αποτελεί τώρα ένα κριτήριο για τις επόμενες εκλογές και θα πρέπει σιγά σιγά όλα τα κόμματα να δεσμευτούν με τυπικό ή τουλάχιστον άτυπο τρόπο, έτσι ώστε να συμμετάσχουν όλα στην εθνική προσπάθεια της θέσπισής της. Βέβαια, αυτή η τοποθέτηση δεν είναι ικανή συνθήκη, διότι θα πρέπει να υπάρξουν και διαπραγματεύσεις με τα άλλα κράτη όσον αφορά στην οριοθέτησή της, αλλά είναι σίγουρα απαραίτητη.

Με άλλα λόγια, η ΑΟΖ είναι το πλαίσιο της αξιολογίας και όχι της αξιολόγησης των εκλογών. Διότι η ελληνική ΑΟΖ είναι μία αξία πάνω στην οποία ο λαός μας θα μπορέσει να χτίσει το μέλλον του. Η Κύπρος έδωσε το παράδειγμα σε όλο τον ελληνισμό με τις τολμηρές της αποφάσεις σ’ ένα πλαίσιο το οποίο ήταν αδιανόητο για πολλούς.

Η εύρεση του φυσικού αερίου στο κοίτασμα Αφροδίτη που ανήκει στο οικόπεδο 12 και είναι ένα από τα φτωχότερα οικόπεδα, έχει ήδη αλλάξει τα δεδομένα. Δεν είμαστε σε πλαίσιο της θεωρίας αποφάσεων, αλλά της θεωρίας παιγνίων, διότι υπάρχουν κι άλλοι παίκτες με πρωτοβουλίες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η ΑΟΖ είναι η μόνη σοβαρή οικονομική λύση για την πατρίδα μας. Και είναι μία λύση που προέρχεται από δική μας στρατιωτική κίνηση. Δεν είναι κάτι που επιβάλλεται από εξωτερικούς παράγοντες. Αντιπροσωπεύει την ελληνική αξιοπρέπεια μέσα στο πλαίσιο του Δικαίου της Θάλασσας.

Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζουμε πρώτα την ανάκαμψη και μετά την ανάπτυξη της πατρίδας μας. Ενεργοποιούμε επίσης έναν άλλο κλάδο, ανεξάρτητο από τον τουρισμό, ο οποίος λειτουργεί με το ίδιο νοητικό σχήμα της βαριάς βιομηχανίας. Δεν είναι πια ένα θεωρητικό παράδειγμα, αλλά μία λύση επί του πρακτέου.

Κανένα κόμμα λοιπόν δεν μπορεί να την αποφύγει, αν πραγματικά ενδιαφέρεται για το μέλλον της Ελλάδας και δεν κάνει απλώς πολιτικάντικες κινήσεις για να πάρει ψήφους, δίχως να έχει στη διάθεσή του στρατηγικό σχεδιασμό. Η ΑΟΖ δεν είναι ούτε φαινόμενο μόδας, ούτε φρασεολογία.

Η ΑΟΖ χρειάζεται τόλμη και στρατηγική αποτελεσματικότητα, για να υλοποιηθεί και θα δείξει την αξία του καθενός και του κάθε κόμματος την ώρα της απόφασης. Ο λαός μας διαθέτει ένα μοχλό πίεσης για τις επόμενες εκλογές, για να μην ζήσει και πάλι την ίδια απραξία.

Με την ΑΟΖ όλα είναι δυνατά και η Ελλάδα μπορεί, διότι με αυτή αποκτά μία αξία ανάλογη με τη Γαλλία στη Μεσόγειο και έχει το δεύτερο μεγαλύτερο εμβαδόν αμέσως μετά την Ιταλία. Αυτά είναι πλέον τα δεδομένα. Στους πολιτικούς ανήκει τώρα να τα αξιοποιήσουν, δίχως δικαιολογίες και καθυστερήσεις.
Source : logioshermes.blogspot.com

Σύγκρουση κεφαλαίου - πολιτικής εξουσίας στην Τουρκία

Του Νίκου Στέλγια
Ποια είναι η σχέση κεφαλαίου - πολιτικής εξουσίας; Ποιος δίνει την «εντολή»; Ποιος την «εκτελεί»; Η αστική τάξη; Οι συνιστώσες της πολιτικής εξουσίας; Αυτό το φιλοσοφικό ερώτημα, μεταξύ άλλων, απασχολεί εδώ και δεκαετίες τη μαρξιστική βιβλιογραφία. Ο Νίκος Πουλαντζάς ήταν ένας από τους πρώτους θεωρητικούς που προσπάθησε να αναλύσει διεξοδικά το εν λόγω ζήτημα. Μέσα από την ανάλυση του «κράτους» και των «ολοκληρωτικών συστημάτων», ο Πουλαντζάς προσεγγίζει τη «δική μας» εμπειρία, στα παράλια της ανατολικής Μεσογείου.


Εν μέρει, μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος μαρξισμός είναι αυτό που όρισε ο Edward Said ως «οριενταλισμό». Η δυτική οπτική γωνία έχει αφήσει το στίγμα της παντού. Το «Κεφάλαιο» καθώς και τα άλλα κορυφαία κείμενα του μαρξισμού πραγματοποιούν εκτεταμένες αναφορές στη δυτική εμπειρία και κυρίως στο δυτικό-καπιταλιστικό κράτος, το οποίο διατηρεί στενές σχέσεις με την αστική τάξη. Τι συμβαίνει όμως στην περίπτωση των ημι-ολοκληρωτικών κρατικών δομών της δικής μας περιοχής; Ποια είναι η σχέση κεφαλαίου - πολιτικής εξουσίας σε ένα σύστημα όπου υφίσταται μεν η παραδοσιακή «δημοκρατική»-«αστική» εκλογική διαδικασία, όμως δεν έχουν επικρατήσει οι θεσμοί της σύγχρονης δυτικής αστικής δημοκρατίας; Ποιες ιστορικές δυνάμεις ορίζουν τη διαλεκτική σχέση της ανερχόμενης αστικής τάξης με τις συνιστώσες δυνάμεις ενός γραφειοκρατικού αυταρχισμού;

Η ιστορική εμπειρία της σύγχρονης Τουρκίας μάς προϊδεάζει για το ποια μπορεί να είναι η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα. Μόλις πριν από λίγες ημέρες, ο πρωθυπουργός της γειτονικής χώρας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αντάλλαξε «σκληρές κουβέντες» με το πανίσχυρο βιομηχανικό επιμελητήριο της Τουρκίας, «Tüsiad». Η αφορμή για τη νέα διένεξη είναι η σταδιακή απομάκρυνση του τουρκικού κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) από την ευρωπαϊκή – δημοκρατική ουτοπία της Τουρκίας. Εδώ και μήνες, το ΑΚΡ μετατρέπεται με ταχύτατους ρυθμούς σε ένα εθνικιστικό, νεοσυντηρητικό (αναφερόμαστε στην αιώνια προσπάθεια συνδυασμού των παραδοσιακών αξιών με τους ρυθμούς ζωής του σύγχρονου καπιταλισμού), νεοφιλελεύθερο κόμμα. Παράλληλα, το κυβερνών κόμμα γίνεται όλο και περισσότερο εκφραστής των θέσεων και των οραμάτων της αναδυόμενης μεσαίας τάξης της Ανατολίας, η οποία έχει ως ιστορικό σημείο εκκίνησης το «ισλαμιστικό» παρελθόν του που μοιράζεται με τον κ. Ερντογάν και τους συντρόφους του. Με την καθοδήγηση αυτής της τάξης και της ηγεσίας του ΑΚΡ, η Τουρκία αναζητεί σήμερα απεγνωσμένα νέες αγορές στη Μέση Ανατολή, στην Άπω Ανατολή και στην Αφρική. Την ίδια περίοδο, έχει αρχίσει να παρατηρείται μια μείωση στις οικονομικές συναλλαγές ανάμεσα σε Ευρώπη και Τουρκία, η οποία εντείνεται περαιτέρω εξαιτίας της οικονομικής κρίσης στην Ε.Ε.

Το «Tüsiad» παρακολουθεί με έντονο προβληματισμό τις παραπάνω εξελίξεις και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου στους οπαδούς της ευρωπαϊκής ουτοπίας της Τουρκίας. Πριν από λίγες ημέρες, η ηγεσία του επιμελητηρίου προειδοποίησε ότι το σχέδιο αναδιοργάνωσης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, το οποίο έχει καταθέσει πρόσφατα το ΑΚΡ στην τουρκική βουλή, θα προκαλέσει αναταράξεις στο σύνολο του κοινωνικού ιστού της Τουρκίας. Κατά την άποψη των μεγάλων Τούρκων βιομηχάνων, το νέο σχέδιο ενδέχεται να απομακρύνει τα κορίτσια από το εκπαιδευτικό σύστημα και να αυξήσει τα ποσοστά του αναλφαβητισμού κυρίως στην ανατολική Τουρκία.

Αντιμέτωπος με την «επίθεση» του πρώην συμμάχου του, ο κ. Ερντογάν επέλεξε να αντεπιτεθεί δυναμικά. Με μια έντονη φραστική επίθεση -γεμάτη νόημα- ο Τούρκος πρωθυπουργός υπενθύμισε στο τουρκικό κεφάλαιο ότι ο κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού στην Τουρκία είναι ο ίδιος. «Ποιοι είστε εσείς οι βιομήχανοι που θα αμφισβητήσετε την πολιτική μας κυριαρχία; Θέλετε να αναμετρηθούμε; Τότε ιδρύστε ένα πολιτικό κόμμα και κατεβείτε στις εκλογές». Αυτή ήταν η «σκληρή απάντηση» του κ. Ερντογάν και των συντρόφων του.

Μετά την αντεπίθεση του κ. Ερντογάν, το «Tüsiad» επέλεξε να ρίξει τους τόνους και να έρθει σε άμεση συνεννόηση με το ΑΚΡ. Η εν λόγω κίνηση μιλά από μόνη της για τον χαρακτήρα της διαλεκτικής σχέσης ανάμεσα στο κεφάλαιο και τους εκπροσώπους ενός πολιτικού συστήματος γραφειοκρατικού αυταρχισμού. Στο εν λόγω σύστημα, ο πολιτικός ηγεμόνας ευνοείται από τη διάσπαση στους κόλπους της αστικής τάξης (στην περίπτωση της Τουρκίας «δυτικό» –κεμαλικό για πολλούς– κεφάλαιο – αναδυόμενη μεσαία τάξης της Ανατολίας). Ο ηγεμόνας (το ΑΚΡ) βασίζεται στην πολιτική νομιμοποίηση που του παρέχει η μια μερίδα της μεσαίας τάξης μέσα από την εκλογική διαδικασία. Το έργο της εν λόγω «συμμαχίας» δημιουργεί σημαντικές «αλλοιώσεις» στο δυτικό – δημοκρατικό – αστικό κρατικό μοντέλο και το μετατρέπει σε ένα σύστημα γραφειοκρατικού αυταρχισμού. Σε αντίθεση με τη Δύση, στην περίπτωση της αναδυόμενης οικονομικής δύναμης, το «κράτος» είναι ο «οδοστρωτήρας», ο οποίος εξαλείφει όλα τα εμπόδια για την καπιταλιστική ανάπτυξη της χώρας και δημιουργεί την ψευδαίσθηση της κοινωνικής αρμονίας μέσα από τη δημιουργία νέων, αποτελεσματικών πελατειακών δικτύων και τη νέα «ανάγνωση» των θρησκευτικών και εθνικιστικών δογμάτων.

Παραμένει ένα αναπάντητο ερώτημα: Υπάρχουν στον ορίζοντα «κακοί οιωνοί» για τον νέο τουρκικό «οδοστρωτήρα»; Ναι, υπάρχουν. Η ανάλυσή τους θα μας απασχολήσει την επόμενη περίοδο.

Αντί υστερόγραφου
Την προηγούμενη εβδομάδα η τουρκοκυπριακή κοινότητα ύψωσε τη φωνή της κατά της απαράδεκτης δήλωσης του Τούρκου υπουργού Ε.Ε., Εγκεμέν Μπαγίς, περί της ενδεχόμενης προσάρτησης ενός τμήματος της Κύπρου στην Τουρκία. Εν μέσω πολιτικής θύελλας, κάποιοι Τ/κ συνομιλητές μας διαμαρτυρήθηκαν για την έλλειψη μαζικής λαϊκής κινητοποίησης στην τ/κ κοινότητα. «Δεν αρκούν τα συνθήματα, χρειαζόμαστε πράξεις. Παρ’ όλα αυτά, φαίνεται ότι όλα έχουν χαθεί». Άποψη μας είναι ότι αυτή η απαισιόδοξη οπτική γωνία θα πρέπει να θορυβήσει την κυπριακή κοινωνία. Άλλωστε τι είδους πατρίδα είναι η «γη» η οποία παύει να εμπνέει στους ανθρώπους της ένα όραμα για ένα καλύτερο μέλλον, μόχθο και έρωτα; Το παράδειγμα της Ελλάδας είναι μπροστά μας. Η συναισθηματική «αποκοπή» μιας μερίδας -κυρίως νέων- συμπολιτών μας από τη «γη» η οποία τους ανήκει είναι ο χειρότερος «Αττίλας»... Ας μην αγνοούμε αυτή την πραγματικότητα...

Source : http://www.kathimerini.com.cy