Η Ρωσία του Πούτιν και τα νέα γεωπολιτικά δεδομένα

Σύμφωνα με τον Μαρκ Ρουσέ, οικονομολόγο, συγγραφέα του βιβλίου «Η νέα Ευρώπη Παρίσι-Βερολίνο-Μόσχα»,

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, μετά την κατάποση του φιδιού Πούτιν, μετά τη χρυσή εποχή της περιόδου Γκορμπατσόφ και Γιέλτσιν της επιταχυνόμενης πτώσης ή ακόμη και της μελλοντικής αποσύνθεσης της Ρωσίας, σύμφωνα με τα όνειρα του Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι στη Μεγάλη Σκακιέρα (1), είχαν κάνει υπομονή ελπίζοντας να απαλλαγούν από τον Πούτιν, όπως είχαν απαλλαγεί από τον Στρατηγό ντε Γκωλ, το 1969, εξ ου η απεγνωσμένη προσπάθεια μιας νέας πορτοκαλής Επανάστασης στη Ρωσία με τον νέο Πρέσβη των ΗΠΑ στη Μόσχα, τον Mac Faul ο οποίος προσδιορίζει τον εαυτό του ως «εμπειρογνώμονα της δημοκρατίας, των αντιδικτατορικών κινημάτων και των επαναστάσεων».

Η σημερινή αντιπολίτευση, χωρίς ηγέτη, χωρίς οποιαδήποτε ένωση, με διαμετρικά αντίθετες τάσεις μέσα σε αυτή, κάνει τα πρωτοσέλιδα των δυτικών μέσων ενημέρωσης. Αλλά μοιάζει  πραγματικά με τον ετερόκλητο στρατό του Μπουρμπακί (Charles Denis Bourbaki) και θυμίζει το μύθο του Jean de La Fontaine (παραλλαγή των μύθων του Αίσωπου) των «Βάτραχων που επιζητούν έναν βασιλιά»!

Οι λαοί, στις δυτικές δημοκρατίες, δεν δέχονται για πολύ τους ηγέτες κρατών που διαθέτουν ιστορικό όραμα που απαιτεί προσπάθεια, αυταρχισμό, επιμονή, θάρρος όχι μόνο για να ανακάμψεις, αλλά για να αναπτύξεις τη προβολή και τη δύναμη μιας χώρας.

Προτιμούν τη μετάνοια, την αναψυχή, τη συνταξιοδότηση στα 60, τις 35 ώρες εργασίας, την χαλαρότητα και το αναίσχυντο δημόσιο χρέος. Είναι επίσης και ευκολότερο για να εκλεγείς!

Οι Κλεμανσώ, Τσώρτσιλ και ντε Γκωλ θα πιστοποιούσαν αυτή τη προθυμία των δυτικών δημοκρατιών να ακούσουν τους Νταλαντιέ, Τσάμπερλεν, Μιτεράν ή Ολλάντ ή τους ουτοπικούς κωμικούς του στυλ του Jean Luc Mélenchon, αντί να τοποθετηθεί ο πολίτης ενώπιον των ευθυνών του, λαμβάνοντας υπόψη τις γεωπολιτικές και οικονομικές πραγματικότητες.

Οι ΗΠΑ πίστευαν ως εκ τούτου ότι είχαν βρει με τον Μεντβέντεφ έναν νέο Γκορμπατσόφ, ο οποίος στο όνομα της οικονομικής ανάπτυξης, της ελευθερίας της έκφρασης και ενός  δικαιώματος  ανθρωπισμού α λα ρώσικα, θα αποτέλειωνε στην ουσία, με έπαινο και ενθάρρυνση της Δύσης, το έργο της μαζικής καταστροφής της ισχύος της Σοβιετικής Ένωσης που ξεκίνησε με τον Γκορμπατσόφ, πάντα δημοφιλή σε ολόκληρο τον κόσμο, εκτός στην δική του χώρα!

Το χονδροειδές σφάλμα του Μεντβέντεφ, με το μη- βέτο της Ρωσίας στον ΟΗΕ, κατά τη διάρκεια της ξεδιάντροπης στρατιωτικής επέμβασης του ΝΑΤΟ στη Λιβύη, πίσω από το ανθρωπιστικό παραβάν, ήταν φορέας ελπίδας για τη Δύση και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η σούπα μύριζε ωραία, αφέλεια, και δεν είναι ο φθόνος που έλειπε από τον κ. Ζιπέ, ο οποίος διαπρέπει στον τομέα αυτό, να ξαναπαίξει το ίδιο τέχνασμα στη Ρωσία για τη Συρία. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ξαναπαίρνοντας τον έλεγχο της εξωτερικής πολιτικής, ανάτρεψε με προνοητικό τρόπο, τα σχέδια του θείου Σαμ στη Συρία και τη Μέση Ανατολή!

Επανεκλεγμένος Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας από 109 εκατομμύρια Ρώσους με ποσοστό 60% των ψήφων, θα μπορούσε να παρεμποδίσει για άλλα δώδεκα χρόνια και με μη-αναστρέψιμο τρόπο, την περικύκλωση της Ρωσίας και της Κίνας από την Αμερική!

Πούτιν, ο Ρώσος ντε Γκωλ

Ο Πούτιν είναι ο άνθρωπος που οι Αμερικανοί δεν περίμεναν, ο οποίος όχι μόνο ανάκτησε τη Ρωσία, αλλά την έσωσε από το διαμελισμό σε τρία τμήματα. Το γεωπολιτικό όνειρο των ΗΠΑ, αν η Ρωσία είχε χάσει τον πόλεμο στην Τσετσενία, ήταν να κάνουν την νέα Ρωσία, μια Μεγάλη Πολωνία (Wielkopolska), φέρνοντας την πίσω στη Σταυρούπολη, σημείο εκκίνησης του ρωσικού αποικισμού στον δέκατο ένατο αιώνα.

Ο Πούτιν αντιστάθηκε επίσης με επιτυχία στην εκμετάλλευση των φυσικών πόρων της Ρωσίας από ξένες εταιρίες, που ήταν ο δεδηλωμένος στόχος του Μιχαήλ Χοντορκόφσκι, αφεντικό της Yukos, ο οποίος συνελήφθη στις 25 Οκτωβρίου 2003 σε αεροδρόμιο της Σιβηρίας, ενώ είχε παρακολουθήσει λίγες μέρες νωρίτερα ένα επιχειρηματικό φόρουμ στη Μόσχα, παρέα με τον Λι Ρέιμοντ, έναν διευθυντή της Exxon. Αυτή η εταιρεία ήταν έτοιμη να συμμετάσχει με 25 δισεκατομμύρια δολάρια στην συγχώνευση Yukos-Sibneft.

Οι Αμερικανοί κεφαλαιοκράτες της Exxon Mobil και της Chevron-Texaco ήθελαν στην πραγματικότητα να διεισδύσουν με ποσοστό 40% στο ρωσικό υδρογονανθραχικό ιερό της Σιβηρίας. Χάνοντας τους οικονομικούς πόρους της, η Ρωσία θα έχανε μόνιμα κάθε ευκαιρία να επανιδρυθεί.

Ο Πούτιν έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να συγκρατήσει, χωρίς να τη σπάσει τελείως,  την περικύκλωση από το ΝΑΤΟ και από τον πετρελαιαγωγό Μπακού-Τιφλίδα-Τσεϊχάν (BTC). Με την προτεινόμενη αντιπυραυλική ασπίδα, που ξαναέρχεται στην ημερήσια διάταξη, οι ΗΠΑ θα έχουν έναν σκληρό αντίπαλο που θα συνεχίσει να τους λέει τις τέσσερεις αλήθειες τους.

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν είναι επίσης ο άνθρωπος της KGB ο οποίος είδε να έρχονται, και κατάφερε να αγωνιστεί με επιτυχία, όλες οι πορτοκαλί επαναστάσεις στην Ουκρανία, τη Γεωργία, το Κιργιστάν, το Ουζμπεκιστάν. Οι τρέχουσες και μελλοντικές διαδηλώσεις αντι-Πούτιν είναι το κύκνειο άσμα τους, η τελευταία πνοή, μια τελευταία προσπάθεια από τη Δύση για να απαλλαγεί από τον Βλαντιμίρ Πούτιν!

Όπως ο ντε Γκωλ, ο Πούτιν στηρίχθηκε στις παραδοσιακές αξίες, την αίσθηση του μεγαλείου, τον πατριωτισμό και την Ορθόδοξη Εκκλησία για να αποφύγει το χάος.

Ο μεγαλύτερος αυταρχισμός του Πούτιν από τον ντε Γκωλ ταιριάζει καλύτερα και είναι  απολύτως απαραίτητος στη Ρωσία, όπως εξάλλου στην Κίνα, για να αποφευχθεί η τόση επίφοβη έκρηξη της χώρας. Όσο για τη διαφθορά, όπως συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό στην Ουκρανία με τον ερχομό στην εξουσία της μούσας της Πορτοκαλί Επανάστασης Τιμοσένκο, μια ισχυρή πολιτική δύναμη, αυτό που γνωρίζουν όλοι οι Ρώσοι, είναι καλύτερο αντίδοτο  από τις δυτικού τύπου πολιτικές ολιγαρχίες, διότι οι τελευταίες θα έσπευσαν να συνεργαστούν με τους Ρώσους ολιγάρχες. θα οδηγούσε σε εκφυλισμό  πιο γρήγορο ακόμα από αυτό που παρατηρείται στη Δυτική Ευρώπη σήμερα.

Πούτιν, ένας νέος Μέγας Πέτρος;

Ο Ορθόδοξος Πατριάρχης Κύριλλος είχε δίκιο με το να υποστηρίξει τον Πούτιν ο οποίος θα μπορούσε να θεωρηθεί το 2024 ως νέος Μέγας Πέτρος του εικοστού πρώτου αιώνα, με τέσσερις προϋποθέσεις:

·         Να αναπτύξει πολύ έντονα τον επανεξοπλισμό και τον συνεχή εκσυγχρονισμό του ρωσικού στρατού,

·         Να επιτυχαίνει την ανάπτυξη και διαφοροποίηση της ρωσικής οικονομίας, που έχει ήδη αρχίσει ο Μεντβέντεφ, ,

·         Να συνεχίσει την καταπολέμηση της ρωσικής υπογεννητικότητας, για την οποία ο Πούτιν, όπως ο ντε Γκωλ το 1945, έχει πλήρη επίγνωση,

·         Να φέρει πίσω στη ρωσική σφαίρα επιρροής, γεγονός το οποίο είναι ιστορικά αδυσώπητο μακροπρόθεσμα, τη Λευκορωσία και την Ουκρανία, για να αποτελέσουν ένα επαρκές ανθρώπινος αντίβαρο από διακόσια εκατομμύρια ανθρώπους ενώπιον της Κίνα, της Κεντρικής Ασίας και του Καύκασου.

Η τρέχουσα σύγκρουση του Πούτιν με τις Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να συγκριθεί με την πρώτη μάχη του νεαρού Τσάρου Μεγάλου Πέτρου με τον Κάρολο τον Δωδέκατο, η οποία, με τη Μάχη της Πολτάβα στις 8 Ιουλίου 1709, τερμάτισε τη Σουηδική υπεροχή στη Βαλτική.

Ο Πέτρος ο Μέγας, ενώ ενίσχυσε και εκσυγχρόνισε τον ρωσικό στρατό, δεν έκανε το λάθος, στη συνέχεια, να ξεχάσει την οικονομία, την καινοτομία και τις τέχνες, πράγμα που έδειξε το 1717, με τα ταξίδια του στην Ευρώπη. Ο Μεγάλος Πέτρος αγκυροβόλησε τη Ρωσία με ένα παράθυρο ανοικτό προς την Ευρώπη, ιδρύοντας  την Αγία Πετρούπολη.

Γεννηθείς σε αυτή τη πόλη, ο Πούτιν, ο οποίος μιλά γερμανικά, πρώην κατάσκοπος της KGB στη Δρέσδη πριν από την πτώση του τείχους του Βερολίνου, έχει ένα ηπειρωτικό ευρωπαϊκό όραμα και επιθυμεί να προσεγγίσει, για γεωπολιτικούς λόγους, τη Γαλλία και τη Γερμανία. Ο Maurice Druon δεν είχε κάνει λάθος, όταν είδε στο πρόσωπο του Πούτιν, τον Ευρωπαίο υπερασπιστή ενός πολυπολικού κόσμου παρά ενός κόσμου που υπακούει τον παγκόσμιο σερίφη και «έναν από τους πιο κρίσιμους συμμάχους μας». Για τον Πούτιν, το μέλλον είναι ευρωπαϊκό!

Αλλά η Ρωσία κοιτάζει επίσης προς την ανατολή και το νότο από τα οποία μπορεί να προέλθουν πολλοί κίνδυνοι, το τέλος της δυτικής επέμβασης στο Αφγανιστάν δεν είναι από τους μικρότερους. Πέρα από την δημογραφική της προσπάθεια για να φτάσει τον πληθυσμό της σε τουλάχιστον τα 130 εκατομμύρια ανθρώπους και να μην πέσει στα 100 εκατομμύρια το 2050, ήτοι το ισοδύναμο του τουρκικού πληθυσμού εκείνη την εποχή, η Ρωσία χρειάζεται τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Αυτές οι δύο χώρες μεταξύ των οποίων η μια είναι ο θρησκευτικός λύχνος της, θα αντιπροσώπευαν μια ανθρώπινη συμβολή των περίπου 60 εκατομμυρίων κατοίκων, για να αποτελέσει μια υπερδύναμη αρκετή για να αντιμετωπίζει την Κίνα και την Κεντρική Ασία.

Αν ο Πούτιν, υπό την προεδρία του, καταφέρει αυτό το κατόρθωμα, ξεκινώντας πιθανότατα από τη Λευκορωσία, θα μπορεί πραγματικά να συγκριθεί με τον Πέτρο τον Μεγάλο, αλλιώς δεν θα ήταν ανάξιος και θα μπορεί να συγκριθεί τουλάχιστον με τον ντε Γκωλ, Τσώρτσιλ, Βίσμαρκ, Κλεμανσώ και Richelieu, αυτούς τους μεγάλους πολιτικούς που είχαν ιστορικό όραμα, θάρρος, συνέπεια, που λείπουν τόσο τραγικά από τους Ευρωπαίους αντλαντισκούς, της ελεύθερης αγοράς,  δημοκράτες, δημαγωγούς και τον δικαιωμάτων του ανθρώπου πολιτικούς μας σήμερα, και δεν θα ήταν και τόσο άσχημο!

Source : infognomonpolitics.blogspot

Η Πολιτική Προστασία στην Ιαπωνία

Δρ. Χρίστου Θ. Γαλλή

Περιβαλλοντολόγου-Δασολόγου Διδάκτορα του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι Ερευνητή στο Εθνικό Ίδρυμα Αγροτικής Έρευνας Θεσσαλονίκης

 

Όταν για πρώτη φορά, στα πλαίσια επιστημονικής επίσκεψης, βρέθηκα σε Ιαπωνικό Πανεπιστήμιο, ο συνάδελφος Ιάπωνας καθηγητής αφού με ξενάγησε στους χώρους του Πανεπιστημίου με οδήγησε στο γραφείο μου. Μου εξήγησε την λειτουργία των συστημάτων που ήταν στο γραφείο και στο τέλος μου έδειξε ένα μεταλλικό ερμάριο που βρισκόταν σε μια γωνία του γραφείου. Μέσα στο ερμάριο βρισκόταν μια φόρμα εργασίας, μπότες, κράνος και γάντια. Μια και θα είσαι μαζί μας για καιρό θα είσαι και μέλος της ομάδας βοήθειας για έκτακτες ανάγκες, όπως όλοι μας εδώ. Στη συνέχεια, για να με τοποθετήσει στην κατάλληλη ομάδα, με ρώτησε τι είδους εκπαίδευση και για πόσα χρόνια έχω πάρει μαθήματα πολιτικής προστασίας και αντιμετώπισης καταστροφών...

Είδα την μεγάλη του έκπληξη όταν του είπα ότι ούτε στο δημοτικό, ούτε στο γυμνάσιο και λύκειο αλλά ούτε στο πανεπιστήμιο και το στρατό είχα ποτέ πάρει τέτοια μαθήματα γιατί απλά δεν υπάρχουν στο Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα τέτοια μαθήματα!

Παρά την δεινή οικονομική κατάσταση που έχει περιέλθει η χώρα μας, η Ελλάδα θα εξακολουθεί να υπάρχει και ο ελληνικός λαός θα εξακολουθεί να αγωνίζεται, χωρίς μοιρολατρία, για ένα καλύτερο μέλλον. Έχοντας αυτά κατά νου και με θετική δημιουργική σκέψη, το σύντομο αυτό άρθρο θέλει να δώσει περιληπτικά τις βασικές αρχές και λειτουργίες του Ιαπωνικού συστήματος κινητοποίησης του πληθυσμού σε περιπτώσεις καταστροφών και έκτακτης ανάγκης. Όχι τόσο σε επίπεδο κυβερνητικό και διοικητικό, αλλά στο θεμέλιο επίπεδο της βάσης του Ιαπωνικού λαού, του σχολείου και της γειτονιάς-κοινότητας. Πολιτική Προστασία στην Ιαπωνική Εκπαίδευση. Η εκπαίδευση των νέων της Ιαπωνίας σε θέματα πολιτικής προστασίας και αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών αρχίζει από πολύ νωρίς, από το δημοτικό σχολείο (ηλικίες 7-12 ετών)! Στη δεύτερη τάξη του δημοτικού υπάρχει το μάθημα σχετικά με τις δημόσιες εγκαταστάσεις αντιμετώπισης έκτατων αναγκών και το προσωπικό τους, όπως για παράδειγμα τους πυροσβεστικούς σταθμούς και τους πυροσβέστες. Είναι η πρώτη επαφή του νέου Ιάπωνα με τον τομέα πολιτικής προστασίας της χώρας του. Στην πέμπτη τάξη του δημοτικού υπάρχουν τρία μαθήματα πολιτικής προστασίας. Το ένα αναφέρεται στους κινδύνους από το τρεχούμενο νερό, δηλ. χείμαρροι, πλημμύρες κτλ. το δεύτερο είναι μια άσκηση εκπαίδευσης στο τρόπο μαγειρέματος φαγητού στο ύπαιθρο, και το τρίτο μάθημα είναι σχετικό με την πρόληψη ατυχημάτων. Στην τελευταία τάξη του δημοτικού, την 6η, συνεχίζεται η εκπαίδευση στην προετοιμασία φαγητού στο ύπαιθρο και επιπλέον προσφέρεται το μάθημα σχετικά με τις αλλαγές που επιφέρουν στη γη οι εκρήξεις ηφαίστειων, οι πλημμύρες και οι σεισμοί. Στο Γυμνάσιο, ηλικίες 13-15 ετών, τα βασικά μαθήματα πολιτικής προστασίας περιλαμβάνουν μαθήματα για τα χαρακτηριστικά των σεισμών και των ηφαιστειακών εκρήξεων, πρόληψης τραυματισμών και παροχής πρώτων βοηθειών σε περίοδο καταστροφών και εκτάκτων αναγκών, και συνεχίζεται η εκπαίδευση στην προετοιμασία φαγητού και διαβίωσης σε περιόδους καταστροφών. Στο Λύκειο, ηλικίες 16-18 ετών, συνεχίζεται η εκπαίδευση για προετοιμασία φαγητού και διαβίωση σε περιόδους καταστροφών και εκτάκτων αναγκών, και επίσης υπάρχουν μαθήματα για πρώτες βοήθειες σε τέτοιες περιόδους, μάθημα για τους μηχανισμούς των σεισμών και των ηφαιστειακών εκρήξεων, και το σημαντικό μάθημα για τις αξίες και την αξιοπρέπεια της ζωής και σχέση φύσης και επιστήμης. Σε όλα τα παραπάνω επίπεδα τα μαθήματα συνοδεύονται από δραστηριότης στην τάξη όπως οδηγίες υγείας και ασφάλειας κτλ. Επίσης από ημερήσιες σχολικές εκδηλώσεις όπως γυμνάσια για την περίπτωση που το σχολείο μετατραπεί σε χώρο καταφυγίου του τοπικού πληθυσμού, γυμνάσια αντίδρασης σε ώρα σεισμού, επισκέψεις σε κέντρα πρόληψης καταστροφών και πυροσβεστικούς σταθμούς. Πέρα από τα παραπάνω υπάρχουν και ομαδικές δραστηριότης διαφόρων ομάδων όπως ομάδα επιστήμης, συναντήσεις για ασφάλεια, εθελοντικές δραστηριότητες σε περίοδο καταστροφής και εκτάκτων αναγκών κτλ. Επιπλέον υπάρχουν ειδικές ομαδικές εργασίες που κάνουν οι μαθητές όπως για παράδειγμα διερεύνηση και καταγραφή κατοικιών της τοπικής κοινότητας που είναι ασφαλή και μη ασφαλή σε περίοδο καταστροφών, έρευνα πάνω σε καταστροφές και προπαρασκευή αντιμετώπισης τους, προετοιμασία φαγητού και επιβίωση σε περίοδο καταστροφών, έρευνα στους μηχανισμούς φυσικών καταστροφών, σπουδές στις Ιαπωνικές φυσικές καταστροφές, ασκήσεις διάσωσης και πρώτων βοηθειών, εθελοντικές δραστηριότης σε περίοδο καταστροφών κτλ. Εδικά βιβλία για τους δασκάλους και εκπαιδευτές είναι διαθέσιμα καθώς και σχετικά βοηθήματα για τους μαθητές. Έχοντας αυτή την εκπαίδευση, και το πνεύμα προσφοράς και ομαδικής εργασίας οι Ιάπωνες νέοι όταν ενηλικιώνεται είναι έτοιμοι για ανιδιοτελή προσφορά. Αυτόνομος οργανισμός για την αντιμετώπισης καταστροφών-εκτάκτων αναγκών Jishu-bosai-soshiki ή εν συντομία Jishubo, σημαίνει «αυτόνομος οργανισμός αντιμετώπισης καταστροφών» και είναι μια οργάνωση για προετοιμασία αντιμετώπισης καταστροφών και δράσεις διάσωσης στο επίπεδο της Ιαπωνικής γειτονιάς-κοινότητας. Όταν μια τοπική κυβέρνησης ή ένας δήμος της Ιαπωνίας θέλει να οργανώσει εκδηλώσεις για κάθε είδος προετοιμασίας για αντιμετώπισης καταστροφών, όπως για παράδειγμα γυμνάσια και εργαστήρια, κάνει πάντα χρήση της οργανωτικής δομής των Jishubo. Αυτή η δομή συμμετοχής σε δραστηριότητες είναι μια Ιαπωνική κοινωνική κατάκτηση και διαφέρει σημαντικά από όσα ανάλογα συμβαίνουν στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη. Στις ΗΠΑ για παράδειγμα υπάρχουν εθνικά προγράμματα που σκοπεύουν να ενισχύσουν τις κοινότητες σε δράσεις εναντίον φυσικών καταστροφών. Σε μια τέτοια κοινότητα δόθηκαν 1 εκατομμύριο δολάρια για να «εμπλουτίσει την αντίσταση της σε καταστροφές μέσω προγραμμάτων μετριασμού, δραστηριοτήτων δημόσιας εκπαίδευσης, και την ανάπτυξης σχέσεων ιδιωτικού-δημοσιου τομέα». Αυτό θυμίζει ελληνικές ΜΚΟ! Στην Ευρώπη συνήθως υπάρχουν συγκεκριμένες ομάδες που συχνά χειρίζονται σαν πληρωμένοι σύμβουλοι. Η Ευρωπαϊκή προσέγγιση προγραμμάτων διαχείρισης καταστροφών δεν έχει σταθερές και καθορισμένες γραμμές επικοινωνίας ανάμεσα στις κυβερνήσεις και τους πολίτες. Οι δε διάφορες εθελοντικές ομάδες δεν έχουν συνήθως καμία σχέση με τις τοπικές κοινωνίας. Σε αντίθεση με τα παραπάνω, τα Ιαπωνικά Jishudo είναι πλήρως αυτόνομες οργανώσεις γειτονιάς με όλα τα οργανωτικά και λειτουργικά να είναι στα χέρια των πολιτών της γειτονιάς χωρίς καμία χρηματοδότηση από τους δήμους και κυβερνήσεις, χωρίς καμία πολιτικοποίηση ή άλλη εξωτερική εμπλοκή. Οι τοπικές κυβερνήσεις και οι δήμοι το μόνο που κάνουν είναι να αγοράζουν τα εργαλεία διάσωσης των Jishudo και να τους παρέχουν έτοιμες ξηρές τροφές για διανομή στην κοινότητα κατά τη διάρκεια καταστροφών. Στις περιόδους ανάμεσα στις καταστροφές τα μέλη των Jishudo οργανώνουν γυμνάσια, εκπαιδεύουν τους κατοίκους, επιθεωρούν την περιοχή της κοινότητας τους, και συντηρούν τα εργαλεία τους. Σε περίοδο καταστροφών και εκτάκτων αναγκών τα Jishudo καθοδηγούν τους πληγέντες στα καταφύγια, διασώζουν κατοίκους της κοινότητας τους, δίνουν τις πρώτες βοήθειες, και εφοδιάζουν όσους έχουν ανάγκη με τροφές και νερό. Με στοιχεία του 2004, το 63% των νοικοκυριών της Ιαπωνίας παίρνουν μέρος ενεργά στα Jishudo. Το ποσοστό αυτό είχε ανοδική πορεία και σήμερα είναι κατά πολύ μεγαλύτερο. Το 2004, συνολικά 105000 οργανισμοί είχαν εγγραφή σαν Jishudo σε όλη τη χώρα. Σε ένα επόμενο άρθρο θα αναφερθούμε στο Ιαπωνικό παραδοσιακό σύστημα διοίκησης γειτονιάς-κοινότητας το Chonaikai, και τη σχέση του με τα Jishudo. Τι είναι αυτό που κάνει του πολίτες να συμμετέχουν στα Jishudo Το ερώτημα που υπάρχει στη χώρα μας και σε πολλές χώρες του κόσμου κινείται γύρω από το θέμα πως μπορεί να συμμετάσχουν και να κινητοποιηθούν οργανωμένα οι πολίτες σε τέτοιας οργανισμούς βοήθειας για π[περιόδους καταστροφών. Οι λόγοι που ένας ιάπωνας συμμετέχει ενεργά στα Jishudo έχουν σχέση με την εκπαίδευση του, όπως περιγράφτηκε παραπάνω, με το αίσθημα συμμετοχής στη διαδικασίες της κοινότητας τους και του αισθήματος άτι ανήκουν και είναι μέλη της, ότι είναι χρήσιμος στους συμπολίτες του και στη χώρα του. Αυτό το αίσθημα συνδυάζεται και με ένα ιδιαίτερο κώδικα τιμής και μια παράδοση κοινοτισμού που υπάρχει στην Ιαπωνία. Ένας άλλος λόγος είναι η ανάγκη για προσωπική απόκτηση γνώσης και βελτίωσης των ικανοτήτων του για να μπορέσει να βοηθήσει και προστατέψει την οικογένεια του και τους συμπολίτες του όταν χρειαστεί. Η μακροχρόνια εκπαίδευση όμως συνδυάζει όλα τα παραπάνω και δημιουργεί έναν ενεργό πολίτη στο επίπεδο της γειτονιάς-κοινότητας Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο είναι η εγγύηση της ισότιμης και αμερόληπτης συμμετοχής όπου το κάθε μέλος του Jishudo έχει ίδιες ευκαιρίες να πάρει μέρος ενεργά στη διαδικασία και να του δίνεται η δυνατότητα να επηρεάζει και παίρνει μέρος στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και διοίκησης. Και φυσικά η εγγύηση ότι κάθε συμμετέχων μπορεί να προστατεύει το προσωπικό του/της συμφέρον μέσω συσκέψεων και ανοικτής πρόσβασης σε όλα τα θέματα της συλλογικής προσπάθειας. Εν κατακλείδι, η μακροχρόνια εκπαίδευση των νέων της Ιαπωνίας σε θέματα πολιτικής προστασίας και η παράδοση κοινοτισμού είναι τα βασικά στοιχεία επιτυχίας. Η Ελληνική πραγματικότητα Είναι γεγονός ότι στη χώρα μας έχει οικτρά αποτύχει κάθε οργανωμένη κινητοποιήσει τοπικών κοινωνιών σε περιόδους εκτάκτων αναγκών. Και αυτό οφείλεται σε πολλούς λόγους. Η παντελής έλλειψη εκπαίδευσης σε θέματα πολιτικής προστασίας σε όλα τα επίπεδα της παιδείας. Ο κομματισμός που έχει διαλύσει κάθε τοπική συλλογική προσπάθεια. Ο παραδοσιακός Ελληνικός κοινοτισμός, δηλ. ενεργή αμερόληπτη συμμετοχή του πολίτη στα της κοινότητας του, που είχε φτάσει σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα και διέσωσε τις τοπικές κοινωνίες και τον Ελληνισμό γενικότερα στην μακροχρόνια ιστορία του, εγκαταλείφτηκε και συκοφαντήθηκε. Η εσφαλμένη και μονομερής πολιτική φιλοσοφία των ελιτιστικών Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ), που δεν έχουν καμία σχέση με τις τοπικές κοινωνίες και την Ελληνική παράδοση κοινοτισμού, και που κυριάρχησε στη χώρα μας τα τελευταία 30 χρόνια, ώθησε στην αδράνεια τους πολίτες. Πάνω από όλα όμως οι πολίτες εκπαιδεύονται και διαπαιδαγωγούνται μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα τις κάθε χώρας. Η χώρα μας δεν πρέπει να αντιγράφει πιστά ξένα συστήματα και παραδόσεις, αλλά να παίρνει ότι καλύτερο και νέες ιδέες από αυτά, και να τις προσαρμόζει στις Ελληνικές ανάγκες και στην παράδοση του λαού μας. Είναι λοιπόν επιτακτική ανάγκη, τώρα στην πολύ δύσκολη περίοδο που έρχεται για την Ελληνική κοινωνία, να εισαχθούν από την επόμενη σχολική χρονιά τα μαθήματα της πολιτικής προστασίας σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Σε συνεργασία με τους δασκάλους μας, την πυροσβεστική, τον ερυθρό σταυρό, το στρατό, την αστυνομία, τους γιατρούς του ΕΣΥ, και όποιον άλλο μπορεί να συμβάλει. Μια τέτοια εκπαίδευση, σε συνδυασμό με τις τοπικές αυτόνομες ακομμάτιστες οργανώσεις γειτονιάς για προστασία από φυσικές καταστροφές, όχι μόνο θα δημιουργήσει χρήσιμους ενεργούς πολίτες αλλά και θα καλλιεργήσει και εμπεδώσει το αίσθημα της συμμετοχής στην τοπική κοινωνία, το αίσθημα ότι ανήκει στην γειτονιά-κοινότητά του, και το σημαντικότερο, θα θωρακίσει την κοινωνικής συνοχή που τόσο θα έχει ανάγκη η χώρα μας στα επόμενα δύσκολα και κρίσιμα χρόνια.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα « Ο Κόσμος του Επενδυτή», 28-30 Οκτωβρίου 2011.

Οι μυστικοί στρατοί των ΗΠΑ

Λιάνα Μυστακίδου
«Μυστικούς στρατούς» διατηρούν οι ΗΠΑ, σύμφωνα με τον Τούρκο αναλυτή Ερόλ Μπιλμπιλίκ, προκειμένου να διατηρούν την υπεροχή τους μέσω «στρατηγεία» τους σε διάφορες χώρες του κόσμου.
Σύμφωνα με τον Μπιλμπιλίκ, ο Αμερικανός πρώην υπουργός Άμυνας Ράμσφελντ είχε ιδρύσει αυτούς τους «μυστικούς στρατούς» στο πλαίσιο της Κεντρικής Στρατιωτικής Διοίκησης. Το αποκαλυπτικό άρθρο του δημοσιογράφου, κάνει ειδική αναφορά σ’ αυτές τις «δυνάμεις»:
Strategic Support Branch. Ιδρύθηκε για να καλύψει την ανεπάρκεια της CIA και του FBI και να ξεφύγει από τον έλεγχο του Κογκρέσου.  Για την επίτευξη των στόχων του χρησιμοποιεί τις δυνάμεις.

Army Delta Force, Navy Seals, Task Force 21.Africa Command. Ιδρύθηκε για να προστατεύει τον πλούσιο ορυκτό πλούτο της Αφρικής και να παρεμποδίσει την Κίνα, την Ινδία, την Ιαπωνία και τη Ρωσία να αποκτήσουν μονοπωλιακό καθεστώς στην αξιοποίηση των πηγών και των κοιτασμάτων της Μαύρης ηπείρου. Εκτός τις δικές του δυνάμεις χρησιμοποιεί και ιδιωτικές εταιρίες όπως είναι η Dyn Corps και η Black Water.

Caspian Guard. Η έδρα του βρίσκεται στο Αζερμπαϊτζάν. Στόχοι του η πάταξη της τρομοκρατίας, η προστασία του αγωγού Μπακού-Τζεϊχάν και η διεξαγωγή επιχειρήσεων στον Καύκασο.

Socom. Πρόκειται για τη διοίκηση των ειδικών δυνάμεων. Το 85%  της δύναμης αυτής βρίσκεται σε 20 χώρες που υπάγονται στο σχέδιο της Μεγάλης Μέσης Ανατολής όπου διεξάγουν διάφορες επιχειρήσεις. Στις δραστηριότητες του εντάσσονται δολοφονίες, απαγωγές, ανταρτοπόλεμος κ.α.

Jsoc. Διοίκηση ενιαίων επιχειρήσεων. Ενεργεί μόνο με εντολή του Προέδρου των ΗΠΑ. Το Στρατηγείο βρίσκεται στη βόρεια Βιρτζίνια στο Fayettwilde. Είναι οι δυνάμεις που διέλυσαν την Αλ-Κάιντα.  Οι άνδρες τους εργάζονται σαν κανονικοί στρατιώτες στις Πρεσβείες των ΗΠΑ , μέχρι να λάβουν εντολές από τον Πρόεδρο.Χρησιμοποιούν  στις επιχειρήσεις τους Predator και Hebron.

Sibercom. Στόχος του είναι να παρεμποδίσει μέσω ψηφιακού δικτύου τις ενδεχόμενες επιθέσεις ικανών πρακτόρων της Ρωσίας και της Κίνας στους τομείς ασφάλειας, στρατού και οικονομίας των ΗΠΑ.

Παρ’ όλη αυτή την οργάνωση ο γνωστός κ. Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι, σε άρθρο του στο Foreign Policy δεν αποκλείει την κατάρρευση των ΗΠΑ. Φυσικά περιγράφει τις τραγικές επιπτώσεις που θα έχει στον κόσμο ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Καλεί τις ΗΠΑ να αλλάξουν στρατηγική στην εξωτερική τους πολιτική αν θέλουν να αποφύγουν αυτό τον κίνδυνο που μοιάζει πράγματι ζοφερός.
Source : infognomonpolitics.gr

Τουρκία : Ο προβληματικός σύμμαχος ( κείμενο στα αγγλικά)

ÜMİT ENGİNSOY

Turkey’s deeply strained ties with one-time ally Israel has found new venues for potential tension: NATO and the eastern Mediterranean.

In mid-February, NATO Secretary General Anders Fogh Rasmussen arrived in the Turkish capital to celebrate the only Muslim ally’s 60th anniversary as a member.

Instead, his Turkish hosts asked him to give assurances that any data and intelligence gathered from an X-band radar stationed last year on Turkish soil would not be shared with Israel.

Speaking in Ankara at a joint press conference, Turkish Foreign Minister Ahmet Davutoğlu said “Turkey will never allow any third country, particularly Israel, to use intelligence obtained by the NATO radar system.” A reluctant Rasmussen said that any NATO defense shield aimed to protect the populations of the alliance.

The dispute surfaced after reports that the United States and Israel had carried out a joint missile test by using intelligence gathered by that radar system based in eastern Turkey. Last year Ankara, after lengthy negotiations with NATO, decided to host in a military facility base near Malatya as part of NATO’s defense architecture.

Ideally, in the event of a launch of a ballistic missile from a rogue state, it would be detected by the Turkish-deployed X-band radar, and U.S.-made SM-3 interceptors – based on U.S. Aegis destroyers to be deployed in the eastern Mediterranean and later possibly in Romania – would then be fired to hit the incoming missile mid-flight.

Turkey and Israel boosted their cooperation to a strategic level in the mid-1990s, and Turkey began to use Israel as a weapons supplier, in cases where it was unable to get U.S. defense material. Israel used Turkey’s vast air space in exercises against Arab foes.

But this cooperation faltered after 2005 as Turkey defended Palestinians against Israeli persecution. After May 2010, when Israeli commandos raided a Turkish aid flotilla, killing nine Turks on board, their relations went to a nadir. Turks last year downgraded diplomatic ties with Israel and cut all military relations.

But despite NATO’s assurances, the Turks do not feel comfortable. “The U.S. is a NATO member and Israel’s major ally. We do not think there can be effective mechanisms to stop the Pentagon if it wished to share data with Israel privately,” a senior Turkish security official said. “And this possibility has the risk of straining both Turkish-U.S. and Turkish-NATO alliance especially at a time when Turkey’s ties with both are very good.”

Another potential trouble zone is the eastern Mediterranean where Israel and Greek Cyprus are preparing to explore for hydrocarbons despite repeated Turkish threats to intervene, “militarily if necessary.”

Turkey warned last September that it was ready to send warships to escort research vessels that would explore for oil and gas off the coast of Cyprus, responding to what it said was a provocation by the island’s Greek Cypriot south.

The Turkish move came as Texas-based Noble Energy began exploratory drilling farther south between Cyprus and Israel early this year. Noble was operating under license from the Republic of Cyprus, the island’s internationally recognized government in the Greek Cypriot south. The developments raised the stakes in a dispute over drilling rights around the divided island.
Source : Hurriyet Daily News

Στον απόηχο της νίκης του Β. Πούτιν

Οι ήχοι της ροκ μπάντας που έπαιζε χθες το βράδυ στη Μόσχα, στα επινίκια του εκλογικού θριάμβου του Βλαντίμιρ Πούτιν, πιθανόν να ακουστούν και μέχρι την Αθήνα σε διασκευή «σκληρού ροκ», καθώς η Μόσχα είναι έτοιμη να στείλει ένα τελεσίγραφο, άλλου είδους: Οι πληροφορίες που έχουν φτάσει στη Ρωσία για διάθεση από την Πολεμική Αεροπορία μιας πυροβολαρχίας αντιαεροπορικών/αντιβαλλιστικών συστημάτων Patriot PAC- 3, στην αντιβαλλιστική ομπρέλα του ΝΑΤΟ, έχει προκαλέσει μεγάλο εκνευρισμό στη Μόσχα.
Και πηγές από το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών διαρρέουν ότι «Σε αυτή την περίπτωση είμαστε αναγκασμένοι να λάβουμε τα μέτρα που έχουμε λάβει και για τις άλλες χώρες που φιλοξενούν ραντάρ ή αντιβαλλιστικά συστήματα».
Δηλαδή πυρηνική στοχοποίηση της χώρας! Βλέπουμε λοιπόν ότι η πολιτική/οικονομική κατάσταση της χώρας έχει δημιουργήσει προϋποθέσεις που μέχρι το 2009 ήταν αδιανόητες. Η συμμετοχή της Ελλάδας στην αντιπυραυλική ομπρέλα είχε τεθεί από τις ΗΠΑ από το 2007 ήδη, αλλά τώρα παίρνουν τον χαρακτήρα απαίτησης.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν φτάσει στην Μόσχα, θα διατεθεί μια συστοιχία Patriot, της οποία τα βλήματα θα αναβαθμιστούν στο επίπεδο PAC-3 (σήμερα το σύστημα έχει βλήματα της έκδοσης PAC-2) το οποίο είναι προορισμένο για αντιβαλλιστική άμυνα. Το ρόλο του ραντάρ θα τον έχει πολεμικό πλοίο των ΗΠΑ, το οποίο θα μεταδίδει τα στοιχεία στην συστοιχία.
Η Μόσχα μέχρι στιγμής δεν έχει εκφραστεί δημοσίως για το ζήτημα, αλλά δεν θα αργήσει να συμβεί κάτι τέτοιο. Επειδή ατύπως ήδη έχει δεχθεί διαβεβαιώσεις ότι το σύστημα προορίζεται για την αντιμετώπιση των ιρανικών βαλλιστικών συστημάτων, ζητεί «αποδείξεις» και εγγυήσεις, ήτοι: Να μην διατεθεί στην αντιπυραυλική άμυνα συστοιχία Patriot PAC-3, αλλλά το κατά πολύ ανώτερο σύστημα S-300PMU-1 το οποίο μάλιστα από την Κρήτη όπου βρίσκεται εγκατεστημένο θα μπορούσε να προσφέρει πολύ καλύτερες υπηρεσίες και λόγω αισθητήρων, αλλά και λόγω ακτίνας δράσης του βλήματος στον αντιμετώπιση των ιρανικών βαλλιστικών συστημάτων!
«Έχετε το καλύτερο αντιβαλλιστικό σύστημα όλων των χωρών του ΝΑΤΟ, τα S-300 και λέτε ότι για την αντιμετώπιση των ιρανικών βλημάτων θα εγκαταστήσετε Patrito; Άρα δεν τα θέλετε για το Ιράν, αλλά για να εκμηδενίσετε τις βαλλιστικές δυνατότητες της Ρωσίας» αναφέρουν πηγές του ρωσικού υπουργείου Άμυνας.
Και δεν αφήνουν καμία αμφιβολία ότι αν γίνει κάτι τέτοιο αυτόματα η τοποθεέσία που θα βρίσκονται τα Patriot και κατ’έπέκταση η Ελλάδα, θα στοχοποιηθούν άμεσα, όπως συνέβη με Πολωνία, Ρουμανία και Τουρκία!
 Στην Αθήνα, σύντομα θα καταλάβουν ότι την εποχή των «πάγων» που ακολούθησε την σύναψη στενών σχέσεων με την Ρωσία, τελειώνει οριστικά και μαζί με την επανεκλογή του Β.Πούτιν, ξεκινά η εποχή των ασφυκτικών πιέσεων για υλοποίηση των συμφωνηθέντων. Η στάση της Ρωσίας στο ΔΝΤ είναι χαρακτηριστική αυτού που έρχεται…
Source : defencenet.gr

Κυβερνητικοί τριγμοί στα Σκόπια

Δύο είναι οι επιλογές  του αλβανικού κόμματος DUI, το οποίο συμμετέχει στον κυβερνητικό συνασπισμό των Σκοπίων.
Η πρώτη είναι η επανεξέταση της συμμετοχής του κόμματος στην κυβέρνηση και η δεύτερη είναι η επιδίωξη πρόωρων κοινοβουλευτικών εκλογών, μετά την παταγώδη αποτυχία να λάβει  η χώρα πρόσκληση για ένταξη στο ΝΑΤΟ κατά τη σύνοδο κορυφής του Σικάγου.


Πηγές από το εσωτερικό του κόμματος αναφέρουν ότι σχεδιάζουν να καταλήξουν σε ένα αίτημα για πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο του τρέχοντος έτους ή στις αρχές του επόμενου που θα μπορούσαν να γίνουν μαζί με τις δημοτικές εκλογές.

Το κόμμα του αλβανού ηγέτη Αλί Αχμέτι έχουν την άποψη ότι παρά τη  αρνητική δήλωση του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ, Άντερς Φογκ Ράσμουσεν, δεν έχουν χαθεί όλες οι πιθανότητες για ένταξη στο ΝΑΤΟ και ότι υπάρχει  μια πιο σοβαρή δέσμευση για την εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης στο όνομα του κράτους που θα μπορούσε αντί για μια  αποτυχία στην ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ στο Σικάγο θα μπορούσε  να μετατραπεί σε μια ιστορική επιτυχία.

«Αν δεν υπάρχει κάτι σημαντικό για τη χώρα μέχρι τη σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Σικάγο, τότε δεν υπάρχει δικαιολογία για περαιτέρω σπατάλη χρόνου από το DUI στην παρούσα κυβέρνηση, η οποία δεν έχει κάνει τίποτε για την επίλυση του ζητήματος της ονομασίας» αναφέρουν πηγές υψηλόβαθμων στελεχών του αλβανικού κόμματος των Σκοπίων.

Ο εκπρόσωπος του DUI, Μπουγιάρ Οσμάνι, έχει προειδοποιήσει με συνέντευξή του στην εφημερίδα ‘Τζουρνάλ’ ότι η παραμονή της συμμετοχής του κόμματος αυτού στην κυβέρνηση δεν είναι δεδομένη.

Επιπλέον, ο Οσμάνι τόνισε ότι η προτεραιότητα του DUI είναι η απεμπλοκή από την διαφορά του ονόματος με την Ελλάδα και η ένταξη του κράτους στο ΝΑΤΟ και η πρόοδος στη διαδικασία ένταξης στην ΕΕ.

Source :  defencenet.gr 

Οταν υπάρχει θέληση...

Ενώ η Ελλάδα  "σκύβει το κεφάλι" και αποδέχεται στην πράξη (άσχετα αν βερμπαλιστικά μιλάει για "ανάπτυξη") μία θανατηφόρα για το Έθνος ύφεση που της έχει επιβληθεί, στην Ισπανία ο νέος συντηρητικός πρωθυπουργός δήλωσε ευθαρσώς στην γραφειοκρατία των Βρυξελλών και τους Γερμανούς, ότι "Ό,τι είχαμε συμφωνήσει δεν ισχύει"!
Ο Μαριάνο Ραχόι ανακοίνωσε πως η Ισπανία θέτει χαμηλότερα τον πήχη για τη μείωση του δημόσιου ελλείμματος, με το νέο στόχο για το έλλειμμα του 2012 είναι η μείωσή του στο 5,8% και όχι στο 4,4% που είχε συμφωνηθεί αρχικά με την ΕΕ από την προηγούμενη σοσιαλιστική κυβέρνηση Θαπατέρο.

Χαρακτηρίζοντας το νέο στόχο «λογικό» και επισημαίνοντας πως ο προηγούμενος στόχος είχε κριθεί μη ρεαλιστικός από «έναν ικανό αριθμό οικονομολόγων» δήλωσε ευθέως πως στο επίσημο κείμενο του προϋπολογισμού του 2012 «το ποσοστό για το δημόσιο έλλειμμα δεν θα είναι αυτό που παρουσιάστηκε στους Ευρωπαίους ηγέτες».
Και για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία για το τι ακριβώς εννοεί και ποια στάση θα κρατήσει απέναντι στις – αναμενόμενες – αντιδράσεις των Ευρωπαίων, συμπληρώνει: «Δεν ήμουν υποχρεωμένος να το κάνω Αυτή εξάλλου είναι μια απόφαση που παίρνουν οι Ισπανοί».
Που να βρεθεί ένας Έλληνας πολιτικός ηγέτης να δώσει τέτοια απάντηση; Και αυτό βέβαια αναδεικνύει ότι το ελληνικό πρόβλημα είναι πρώτα και κύρια πολιτικό.
Εξέφρασε μάλιστα την πεποίθηση πως αυτή η αλλαγή του στόχου δεν θα έχει συνέπειες στις αγορές ή στη δημοπράτηση ομολόγων της Ισπανίας, «καθώς η κυβέρνηση θα δείξει ότι κάνει διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις».

Προς ενίσχυση της απόφασής του να ακυρώσει την συμφωνία με τις Βρυξέλλες, επικαλέστηκε την αδυναμία της ΕΕ να κάνει ορθέςς προβλέψεις για το ισπανικό ΑΕΠ. Ανακοίνωσε δηλαδή τα στοιχεία που δείχνουν πως η Ισπανία θα αντιμετωπίσει ισχυρή ύφεση το 2012, με συρρίκνωση 1,7% του ΑΕΠ της, έναντι 1% που προέβλεπε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή!
Και δήλωσε σχετικά: "'Εχετε πέσει έξω σε όλες σας τις προβλέψεις και με αναγκάζετε να αναθεωρήσω τις δικές μας προβλέψεις"!΄
Source :  defencenet.gr