Ξεφούσκωμα πολλαπλών επιπέδων

 Γράφει ο Γιώργος Καισάριος
Το μοντέλο που ορισμένοι νομίζουν ότι θα προσφέρει ανάπτυξη δεν έχει προσφέρει τίποτα. Το μοντέλο που κάνει λόγο ότι το κράτος δανείζεται λεφτά και τα σπαταλά ξοδεύοντας ασύστολα δεξιά και αριστερά, μόνο και μόνο για να διοχετεύσει λεφτά στην οικονομία έχει πλέον πεθάνει.
Αυτό το μοντέλο μας έχει αφήσει ένα τεράστιο χρέος, μας έχει κάνει αντιπαραγωγικούς, μας έχει εμποδίσει να εξελιχτούμε και θα χρειαστεί πολλή δουλειά για να μπορεί αυτή η οικονομία να ορθοποδήσει ξανά.
Άρα όσοι από εσάς νομίζει ότι απλά ξοδεύοντας λεφτά θα δούμε ανάπτυξη, κάνουν λάθος.
Και αυτό ισχύει και για τα έργα υποδομής. Σημειώστε παρακαλώ, ότι ένα σχέδιο Marshall (που σας λέω τον τελευταίο καιρό) δεν θα προσφέρει ανάπτυξη. Ένα σχέδιο Marshall θα μας προσφερθεί πίστωση χρόνου, θα βάλει ορισμένα λεφτά στις τσέπες του κόσμου (σημαντικό, δεν λέω), θα μειώσει λίγο την ανεργία και θα βάλει ένα μαξιλάρι κάτω από την ύφεση (επίσης σημαντικό) αλλά δεν θα μας προσφέρει ανάπτυξη.
Ανάπτυξη και πραγματικό εισόδημα μπορεί να προσφέρει μόνο ο ιδιωτικός τομέας μέσα από το επιχειρείν και την παραγωγική διαδικασία.
Άρα το κούρεμα και το όποιο σχέδιο Marshall θα προσφέρει ανακούφιση μεν, αλλά μακροπρόθεσμες αναπτυξιακές προοπτικές μπορεί να προσφέρει μόνο η προσπάθεια του ιδιωτικού τομέα να κερδίσει μέσα από τις επενδύσεις και τίποτα λιγότερο.
Δεν υπάρχει αντίδοτο για:
- Το ότι το 40% του προϋπολογισμού πάει σε συντάξεις (πρέπει να γίνουν μειώσεις στα ευγενή ταμεία)
- Το ότι ξοδεύουμε περισσότερο από αυτό που παράγουμε (πρέπει να μειωθεί η ψαλίδα)
- Τις όποιες φούσκες υπάρχουν στην αγορά, όπως για παράδειγμα των ακινήτων, τόσο σε τιμές όσο και σε ποσότητα. (Δεν υπάρχει κάτι που μπορείς να κάνεις να αποτρέψεις το asset deflation).
- Το γεγονός ότι έχουμε τα διπλάσια καταστήματα λιανικής πώλησης από ό,τι η Ευρώπη (πολλοί αναγκαστικά θα κλείσουν)
- Το ότι το κράτος έχει περισσότερο χρέος από ό,τι μπορεί να εξυπηρετήσει (ένα μεγάλο μέρος θα πρέπει να διαγραφεί).
Η ελληνική οικονομία βιώνει έως ένα μεγάλο βαθμό ένα ξεφούσκωμα πολλαπλών επιπέδων. Όσο χρήμα και να ρίξεις για να αποτρέψεις τις πιο πάνω φούσκες από το να ξεφουσκώσουν, δεν θα καταφέρεις τίποτα.
Οι Αμερικανοί για παράδειγμα, παρά την Fed και παρά το ότι έχουν τυπώσει ένα σωρό λεφτά, δεν έχουν καταφέρει να αποτρέψουν το ξεφούσκωμα της αγοράς ακινήτων.
Αντ΄ αυτού την έχουν αντιμετωπίσει κατάμουτρα, προβαίνοντας ήδη σε διαγραφές 2 τρισ. δολαρίων και όλες οι ενδείξεις είναι ότι το τελικό ποσό θα υπερβεί τα 3 τρισ. δολάρια. Για να καταλάβετε πόσο μεγάλο είναι αυτό το νούμερο, είναι περίπου το 20% του Αμερικανικού ΑΕΠ.
Δεν έχει νόημα να νομίζει κάποιος ότι μπορούν να αποτραπούν αυτές οι διαγραφές. Δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις τις επιπτώσεις μίας αποπληθωριστικής λαίλαπας μιας τεράστιας πλασματικής ρευστότητας με πραγματικό χρήμα, έτσι ώστε να προσπαθήσεις να αποτρέψεις το ξεφούσκωμα. Η Ιαπωνία είναι το καλύτερο παράδειγμα.
Αυτό όμως που μπορείς να κάνεις είναι να προσπαθήσεις να αντιμετωπίσεις την κατάσταση αναγκάζοντας τις τράπεζες να συνεργαστούν με καταναλωτές, έτσι ώστε το στεγαστικό δάνειο κάποιου να είναι έως το 40% του εισοδήματος του. Και αν και αυτό δεν φτάνει, τότε να προβεί η τράπεζα σε κούρεμα του ονομαστικού δανείου αυτών που αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις αυτού του δανείου, λόγω της οικονομικής κατάστασης (σε διαφορετική περίπτωση ας δοκιμάσει η τράπεζα την τύχη της με την αγορά αν νομίζει ότι θα πάρει την αξία του δανείου).
Μπορείς επίσης να πάρεις μέτρα τα οποία δεν κοστίζουν τίποτα, αλλά μπορούν να προσφέρουν αναπτυξιακή ανακούφιση.
Για παράδειγμα, τι μας κοστίζει να αλλάξει ο νόμος περί ανωνύμων εταιρειών και να αντιγράψουμε τους ξένους έτσι ώστε να μπορούν να φτιαχτούν εταιρείες στην Ελλάδα με μηδενικό κόστος; Τι κοστίζει να καθοριστεί η χρήση γης σε αυτή τη χώρα, ώστε να ξέρει ο κάθε ένας τι μπορεί και δεν μπορεί να κάνει και που; Τι κοστίζει να σταματήσουν οι υποχρεωτικές δημοσιεύσεις ισολογισμών στις εφημερίδες, οι υποχρεωτικές εγγραφές στα επιμελητήρια και να μηδενιστεί το κόστος δημοσίευσης ΦΕΚ; Τι κοστίζει ώστε να φτιάξουμε ένα νομοθετικό και φορολογικό πλαίσιο, έτσι ώστε να κάνουμε την Ελλάδα έναν εύκολο προορισμό για ξένους κατοίκους με πολλά λεφτά;
Πάνω από όλα, τι κοστίζει να απελευθερώσεις την αγορά από τα γραφειοκρατικά βάρη με σκοπό να αναιρεθούν οι λόγοι για τους οποίους δεν είμαστε ανταγωνιστικοί, για να δοθεί κίνητρο στον ιδιωτικό τομέα να επιχειρήσει για να μειωθεί η ανεργία;
Η απάντηση είναι ότι δεν κοστίζει τίποτα. Και παρ΄ όλο που υπάρχουν χίλια και δυο πράγματα που θα μπορούσαμε να κάνουμε, που δεν κοστίζουν τίποτα (που θα μπορούσαν να βάλουν ένα μαξιλάρι κάτω από αυτή την ύφεση), εμείς εξακολουθούμε και φωνάζουμε ότι θέλουμε ανάπτυξη με δανεικά που δεν υπάρχουν χωρίς να έχουμε κάποια πρόταση για κάτι το διαφορετικό.
Η κατάληξη είναι ότι οι φούσκες δεν ξεφουσκώνουν αλλά σκάνε και δυστυχώς κάνεις δεν μπορεί να κάνει τίποτα να τις αποτρέψει να σκάσουν.
Δυστυχώς στην Ελλάδα έχουμε πολλές φούσκες που σκάνε ταυτόχρονα αυτή την εποχή. Το κατάλληλο φάρμακο είναι οι διαγραφές, η καταγραφή των ζημιών, η περιποίηση των πληγών (κοινωνικά μέτρα), η προετοιμασία για την επόμενη μέρα (με την αναδιάρθρωση της οικονομίας μας) και πάνω από όλα, το πάθημα να γίνει μάθημα ώστε να μην ξανασυμβεί.
Όλα τα άλλα είναι θεωρίες για αγρίους και οικονομικά μαθηματικά Βορείου Κορέας.

Source : kafeneio-gr

Ελλάδα : Τμήμα του σιδηροδρόμου Βερολίνου - Βαγδάτης

Πριν  από μισό αιώνα που ο Γεώργιος Παπανδρέου Α‘ ομολογούσε ανερυθρίαστα ότι «Η Ελλάς αναπνέει με δύο πνεύμονας, τον μεν αγγλικόν, τον δε αμερικανικόν, και δι’ αυτό δεν ημπορεί λόγω του Κυπριακού να διακινδυνεύσει να πάθει από ασφυξίαν».

Σήμερα, δέκα μόλις χρόνια πριν συμπληρωθούν δύο αιώνες «ελεύθερου» εθνικού βίου, φαίνεται πως ο παρελθόν ιστορικός χρόνος που καθόρισε τη σημερινή φθίνουσα πορεία του ελληνισμού δεν επέφερε θετικές αλλαγές στην αντιμετώπιση του ξένου παράγοντα από το διεφθαρμένο και ξενόδουλο πολιτικό σύστημα της χώρας. Αντίθετα, οι απροκάλυπτες διαθέσεις της πολιτικής και οικονομικής ελίτ να προσφέρει «γην και ύδωρ» στους ξένους προστάτες της, αρκεί να διασωθεί από την οικονομική δίνη που συγκλονίζει τη χώρα, κάνουν όσους Έλληνες έχουν ακόμη κάποια αισθήματα πατριωτισμού και αξιοπρέπειας να αναπολούν ακόμη και πολιτικούς της εποχής των «προστατίδων και ευεργετίδων δυνάμεων» ή ακόμη και της μετεμφυλιακής «ασφυξίας».
Βέβαια ο αγγλικός «πνεύμονας» έχει αντικατασταθεί πλέον από το γερμανικό, αφού αυτή τη φορά η «σωτηρία» της Ελλάδας είναι πρωτίστως υπόθεση των Γερμανών, οι οποίοι εκλαμβάνουν το γονάτισμα των Ελλήνων σαν ευκαιρία πραγματοποίησης του μεγαλογερμανικού δόγματος «Drang nach Osten». Ο κίνδυνος ασφυξίας είναι σήμερα όμως μεγαλύτερος από κάθε άλλη φορά αφού εκτός από την οικονομική καταβαράθρωση και την συστηματική διάλυση του κοινωνικού ιστού της χώρας έχει προστεθεί μία νέα παράμετρος στις σχέσεις εξάρτησης της Ελλάδας. Είναι η ενέργεια, τόσο στη γεωπολιτική της, όσο και στην γεωοικονομική της διάσταση. Η περατότητα των ενεργειακών πόρων και του ορυκτού πλούτου, σε συνδυασμό με τις τεράστιες αναπτυξιακές ανάγκες σε πλανητικό επίπεδο και ο ανελέητος παγκόσμιος ανταγωνισμός για τον έλεγχο της ενέργειας και των πρώτων υλών υποδηλώνουν ότι η εποχή του ενεργειακού ιμπεριαλισμού έχει ήδη ξεκινήσει με σφοδρότητα και γίνεται πιο λυσσαλέος λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Μεταξύ των βασικών ανταγωνιστικών δυνάμεων βρίσκεται και η Γερμανία, η οποία επιδιώκει ρόλο στην παγκόσμια σκακιέρα του ενεργειακού ιμπεριαλισμού με όπλα την πρωτοκαθεδρία της σε τεχνολογίες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και την οικονομική της ευρωστία…
Οι “ανανεώσιμες” πηγές ενέργειας είναι απλά εισπρακτικός μηχανισμός (από ηλίθιους και αφελείς) σε συνδαυσμό με συντήρηση των Γερμανικών εξαγωγών. Έχει σαν πρόσθετο κέρδος για την Γερμανία την μείωση της ζήτησης μη Γερμανικών προϊόντων (crowding out το λένε, κοινώς μονοφαϊσμός)
Η γεωπολιτική ενέργεια που θέλουν οι μάγκες λέγεται Καύκασος, Βόρεια Αφρική και …αν ξεθαρρέψουν, μέση Ανατολή. Και πάντα η Ρωσία.
Είμαστε στα χνάρια του σιδηροδρόμου Βερολίνου – Βαγδάτης, με λίγες ιστορικές αλλαγές.
Το λιμάνι της Θεσσαλονίκης το έχουν σε ΕΟΖ;

Source :  Πρώτη Σελίδα.  

Ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών; Ο σωστός τρόπος

Πολύ κουβέντα γίνεται για τις ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών και ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να διασωθούν από τις άθλιες επενδυτικές τους αποφάσεις. Άλλοι λένε ότι πρέπει να κρατικοποιηθούν και άλλοι λένε ότι πρέπει να σωθούν από ιδιώτες. Το να κρατικοποιηθεί μια τράπεζα που έχασε τα χρήματά της λόγω της λανθασμένης επιλογής επένδυσης σε κρατικά ομόλογα είναι λίγο παράξενο. Δεν είναι σωστό αυτός που σταματάει να πληρώνει να παίρνει τον έλεγχο του δανειστή του.

Σε περίπτωση διάσωσης από κάποιον πραγματικό ιδιώτη που δεν θέλει να χάσει τα χρήματά του θα πρέπει να φανούν πρώτα οι πραγματικές ζημιές μιας τράπεζας. Οι μεγαλύτερες ιδιωτικές τράπεζες της χώρας έτρεξαν να καλύψουν κάποιες εκδόσεις της Proton Bank απλά για το θεαθήναι και τώρα έχασαν όλα τα χρήματα της επένδυσής τους.

Η σωστή ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών πρέπει να γίνει όπως και η ανακεφαλαιοποίηση οποιασδήποτε άλλης επιχείρησης. Ποιος είναι αυτός ο τρόπος; Άμεση αναγνώριση της πραγματικής αξίας των στοιχείων ενεργητικού και αντίστοιχη διαγραφή των στοιχείων παθητικού σύμφωνα με την προτεραιότητά τους.

Πρώτα διαγράφονται οι κοινές μετοχές, μετά οι προνομιούχες μετοχές, μετά τα ομόλογα χωρίς προτεραιότητα, μετά τα ομόλογα με προτεραιότητα και μετά οι καταθέσεις. Στο τέλος αποφασίζεται η νέα κεφαλαιακή διάρθρωση της εταιρίας και αυτοί που ήταν οι τελευταίοι που δέχθηκαν κάποιου είδους διαγραφή παίρνουν τις μετοχές. 

Οι πιθανότητες να συμβεί το παραπάνω είναι σχεδόν μηδαμινές μιας και σε σχεδόν κανέναν δεν αρέσει ο πραγματικός καπιταλισμός που ενέχει και το στοιχείο της ζημιάς. Προτιμούν ομολογιούχοι και καταθέτες να είναι αιθεροβάμωνες και να πιστεύουν ότι οι εγγυήσεις κρατών είναι αρκετές για να τους σώσουν. Όσο όμως οι σωστές αποφάσεις δεν λαμβάνονται τόσο τα προβλήματα διογκώνονται.

Source : http://valueinvesting.capitalblogs.gr

Ανατολίτικα παζάρια

Αποκαλυπτικό της κοροϊδίας της Άγκυρας απέναντι στη Δύση είναι το ρεπορτάζ της βρετανικής εφημερίδας «Telegraph» όπου αποδεικνύεται με βάση πληροφορίες προφανώς προερχόμενες από κύκλους των μυστικών υπηρεσιών, ότι η Τουρκία και η Κίνα βοηθούν συγκεκαλυμμένα το Ιράν να ξεπεράσει τον σκόπελο των κυρώσεων της Δύσης!

Η Τουρκία – με προμετωπίδα τουρκικές επιχειρήσεις – κατηγορείται στο ρεπορτάζ, ότι αναζητεί χρηματοπιστωτικά ιδρύματα για λογαριασμό του Ιράν τα οποία θα αγοραστούν, χωρίς να φαίνεται η Τεχεράνη ως ιδιοκτήτης, τα οποία και θα χρησιμοποιηθούν για να χρηματοδοτήσουν την προμήθεια αγαθών και πρώτων υλών για την δοκιμαζόμενη από τις κυρώσεις οικονομία του Ιράν.


Παρόμοια είναι και η δραστηριότητα των Κινέζων οι οποίοι είναι ο καλύτερος πελάτης του ιρανικού πετρελαίου. Τι κάνουν όμως οι Κινέζοι; Τα χρήματα που οφείλουν στους Ιρανούς τα καταθέτουν σε κρατικές τράπεζες και στη συνέχεια προμηθεύονται ότι χρειάζεται το Ιράν από τη διεθνή αγορά, το παραλαμβάνουν και το στέλνουν στη μεσανατολική χώρα με πλοία! Πρόκειται για μια ιδιότυπη αλλά αποτελεσματική εφαρμογή των κανόνων της «ανταλλακτικής οικονομίας» (barter economy).

Τις μεθόδους με τις οποίες επιχειρείται από ιρανικής πλευράς η παράκαμψη τω κυρώσεων τις έχουν εκπονήσει οι Φρουροί της Επανάστασης (Pasdaran) οι οποίοι φέρονται να ελέγχουν μεγαλύτερο του 50% τμήμα της ιρανικής οικονομίας. Όπως φαίνεται, εκτός από την Κίνα που δεν έχει «ηθικό δίλημμα» λόγω της ανάγκης για το πετρέλαιο ώστε να στηρίξει τους ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας της, βρήκαν και την Τουρκία, χώρα με ιστορία και… εξειδίκευση στον ρόλο του «επιτήδειου ουδέτερου». Προσπάθειες για την παράκαμψη των κυρώσεων έχουν γίνει από τους Ιρανούς, μέσω Ουκρανίας και Λευκορωσίας.

Υποτίθεται ότι οι Τούρκοι είναι σύμμαχοι της Δύσης στο ΝΑΤΟ και αυτοδιαφημίζονται ως ακρογωνιαίος λίθος της πολιτικής της Δύσης στην ευρύτερη περιοχή…

Source : http://eleftheriskepsii.blogspot.com/

Προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς

Στις 3 Μαΐου 1969 το ιταλικό υπουργείο Παιδείας δημιούργησε τη Μονάδα Προστασίας Κληρονομιάς της Τέχνης (Nucleo Tutela Patrimonio Artistico). Μετονομάστηκε σε Αστυνομική Διεύθυνση για την Πολιτιστική Κληρονομιά (CCTPC) αποτελώντας τμήμα του ιταλικού υπουργείου Πολιτισμού και υπάγεται από το 2006 στο σώμα της Αστυνομίας .

«Ηταν η πρώτη υπηρεσία στον κόσμο με σκοπό την προστασία των μνημείων πολιτισμού και προηγήθηκε κατά έναν χρόνο της Σύμβασης της Unesco του Παρισιού. Σύμφωνα με τους όρους της Σύμβασης των Παρισίων οι χώρες-μέλη των Ηνωμένων Εθνών θα έπρεπε να δημιουργήσουν υπηρεσίες αρμόδιες για την καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης πολιτιστικών αγαθών» λέει στα «ΝΕΑ» ο ταξίαρχος Πασκουάλε Μουγκέο, διοικητής του σώματος CCTPC.

Η ιταλική υπηρεσία προστασίας των μνημείων πολιτισμού ελέγχει τις προδιαγραφές ασφαλείας των μουσείων, των βιβλιοθηκών και των εθνικών αρχείων. Οι αξιωματούχοι σε αυτό το ειδικό σώμα είναι υπεύθυνοι για τα συστήματα ασφαλείας και συναγερμού των μουσείων και των μνημείων. Μεριμνούν επίσης για την εκπαίδευση του προσωπικού των μουσείων. Το προσωπικό των μουσείων συμπληρώνει τις σχετικές «αναφορές ελέγχου» και με αυτόν τρόπο γίνεται άμεση ενημέρωση για τυχόν ελλείψεις ή κενά στα συστήματα ασφαλείας και στην τήρηση των προδιαγραφών ελέγχου. Το επόμενο βήμα είναι η ενημέρωση των κεντρικών υπηρεσιών του υπουργείου Πολιτισμού και των υπευθύνων για τα μουσεία.

Ειδικά για τους αρχαιολογικούς χώρους το CCTPC έχει προβλέψει την επιτήρησή τους με βιντεοκάμερες μακράς απόστασης, καθώς και τις επιτόπου επισκέψεις αξιωματικών της Διεύθυνσης Πολιτιστικής Κληρονομιάς με ομάδες αστυνομικών. Ο έλεγχος των αρχαιολογικών περιοχών γίνεται και από αέρος με ελικόπτερα και αεροπλάνα για να διασφαλιστεί ο περιβάλλων χώρος από πιθανές αυθαίρετες κατασκευές.

Επίσης το CCTPC παρακολουθεί τις δραστηριότητες και τα δρομολόγια εμπόρων τέχνης, ελέγχει τους καταλόγους των οίκων δημοπρασιών και ιστοσελίδες στο Διαδίκτυο με εξειδίκευση στο ηλεκτρονικό εμπόριο (e-commerce). Συνεργάζεται με το υπουργείο Εξωτερικών, την Ιντερπόλ και με διεθνείς οργανισμούς για να διεξάγει έρευνες στο εξωτερικό με σκοπό την επανάκτηση των πολιτιστικών θησαυρών που έφυγαν παράνομα από τη χώρα. Μόνο το 2011 το CCTPC επανέκτησε 300 έργα ζωγραφικής και 10.000 αρχαιολογικά αντικείμενα. Την ίδια χρονιά βάσει της Σύμβασης Unesco 1970 η ιταλική υπηρεσία εντόπισε 110 πολιτιστικούς θησαυρούς και τους επέστρεψε στις χώρες από όπου είχαν κλαπεί: Γαλλία, Ισπανία, Βέλγιο, Ρουμανία, Μεξικό και Ισημερινό.

Η επιτυχία του CCTPC στην επιστροφή κλεμμένων θησαυρών από την Ιταλία και το εξωτερικό οφείλεται στη βάση δεδομένων κλεμμένων έργων τέχνης. Το CCTPC διαχειρίζεται την τράπεζα πληροφοριών που θεωρείται η μεγαλύτερη στον κόσμο. Περιλαμβάνει πληροφορίες για κλεμμένα πολιτιστικά αγαθά ξένων χωρών, στις οποίες περιλαμβάνεται και η Ελλάδα.

Στην περίπτωση μάλιστα της πρόσφατης κλοπής από το Μουσείο της Ολυμπίας - επισημαίνει ο ταξίαρχος Πασκουάλε Μουγκέο - η τράπεζα δεδομένων θα ενημερώσει το περιεχόμενό της με τις εικόνες των κλοπιμαίων, αφού τις παραλάβουμε από τις ελληνικές Αρχές.

Source : TA NEA

Ξεχωρίζοντας τα ουσιώδη από τα επουσιώδη

Όταν το 1997 ο διαφημιστής και δημοσιογράφος Νίκος Δήμου κυκλοφόρησε το βιβλίο του με τίτλο «Απολογία ενός Ανθέλληνα», δεν ανέμενε αντιδράσεις και διαμαρτυρίες από συμπολίτες του για το περιεχόμενο των άρθρων που περιέχονταν σε αυτό. Και τούτο γιατί τις είχε ήδη δεχτεί, δεν απαντούσε, οπότε αποφάσισε να εκδώσει το συγκεκριμένο βιβλίο σαν μια μακροσκελή «απάντηση» σε όλα όσα του καταλόγιζαν, πολλά από τα οποία –μάλιστα- δεν είχε ουσιαστικά ενστερνιστεί ποτέ…


Τα άρθρα που απαρτίζουν το εν λόγω βιβλίο γράφτηκαν μέσα στην πενταετία 1991 – 1996, εποχή έξαρσης του «Μακεδονικού» αλλά και άλλων εθνικών θεμάτων, για τα οποία ο συγγραφέας χαρακτηρίστηκε πολλάκις ανθέλληνας και προδότης. Ενδεικτικό είναι ότι ο τότε «Ελεύθερος Τύπος», είχε γράψει μεταξύ άλλων, πως «σε μια ευνομούμενη Πολιτεία κάτι περιπτώσεις σαν τον Νίκο Δήμου θα είχαν προ πολλού συλληφθεί».

Σε ένα από τα κεφάλαια του βιβλίου, με τίτλο «Τα πέντε ελλείμματα των Ελλήνων» ο συγγραφέας ορίζει και αναλύει τους, κατ’ αυτόν, «ελλειμματικούς πυλώνες» του ελληνικού έθνους: γνωστικό, ηθικό, δημοκρατικό, κριτικό, εθνικό.

Ορίζει «γνωστικό έλλειμμα», τη μόνιμη διάθεσή μας σαν λαού να αναγιγνώσκουμε ιστορικά γεγονότα και καταστάσεις «ελληνοκεντρικά», σχεδόν απαξιώντας να συνδυάσουμε και να εξηγήσουμε τα τεκταινόμενα δεχόμενοι και ότι δεν μας αρέσει. «Η Ελλάδα γνωρίζει μόνον αυτά που την βολεύουν». Σήμερα; Το γνωστικό μας έλλειμμα «επιμένει», ώστε να αυτοϊκανοποιηθούμε αποποιούμενοι παρελθοντικών λαθών μας, χωρίς βέβαια αυτό να δίνει το δικαίωμα στον όποιο Φίλιπ Ρέσλερ, να ξεστομίζει δηλώσεις του τύπου: «Η ημέρα πτώχευσης της Ελλάδας γίνεται όλο και λιγότερο τρομακτική για όλους εμάς τους άλλους».

Εξηγεί ως «ηθικό έλλειμμα», την τότε διάθεσή μας να επιμένουμε περί «εμφυλίου» στη Γιουγκοσλαβία, όταν όλη η υφήλιος είχε πλέον αποδεχθεί πως επρόκειτο για εισβολή. Σήμερα; Αντιμετωπίζουμε οι ίδιοι εισβολή Ευρωπαίων ελεγκτών, βιώνοντας, αυτή τη φορά «πολιτικό εμφύλιο» εντός της χώρας μας, παρ όλη την ύπαρξη κυβέρνησης συνεργασίας. Τα κομματικά παιχνίδια «χορεύουν ταγκό» με τα προσωπικά οφέλη ακόμη και τις ώρες διαβουλεύσεων για τη χρεοκοπία ή μη της χώρας (βλ. δηλώσεις Καρατζαφέρη τα ξημερώματα της 8ης Φεβρουαρίου).

Αναφέρεται σε «δημοκρατικό έλλειμμα», υπενθυμίζοντας ότι στην Ελλάδα του 1992 θεωρείτο φυσιολογικό να καταδικάζονται και να φυλακίζονται πολίτες μόνο και μόνο επειδή έχουν διαφορετική άποψη από την «κρατούσα». Σήμερα; Στην Αθήνα του 2012 ερμηνεύεται από πολιτικές και αστυνομικές αρχές ως μη προβλέψιμη (αν και τελούμενη κατ’ επανάληψη) η επιδρομή κουκουλοφόρων στο εμπορικό κέντρο της πόλης, την ημέρα ψήφισης του 2ου Μνημονίου. Έτσι, η ελλειμματική Ελλάδα παραδίδεται στην ανομία, το πλιάτσικο, την καταστροφική μανία, την παράλογη έκφραση αντίδρασης, που μεταφράζονται σε ενίσχυση της ύφεσης απ’ όλες τις πλευρές.

Παρουσιάζει ως «κριτικό έλλειμμα» την εθνική μας αδυναμία να ξεχωρίσουμε τα ουσιώδη από τα επουσιώδη, φέρνοντας ως παράδειγμα την τότε ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού κατά Ιταλού διαφημιστή που «έπαιξε» οπτικά με τις κολόνες του Παρθενώνα, τονίζοντας ότι κανένα κράτος δεν δημιούργησε ζήτημα από τις –ευτυχείς ή μη- εμπνεύσεις ενός διαφημιστή. Σήμερα; Διαφήμιση πασίγνωστου ουίσκι «συμπαραστέκεται» στην Ελλάδα –έστω με εμπορική διάθεση- και η πλειονότητα των Ελλήνων το προπηλακίζουμε στα social media ως «δήθεν» και «επιτηδευμένο». Ας είναι. Τουλάχιστον υπάρχει… Τονώνει νοερά το λαβωμένο εθνικό αίσθημα.

Μεταφράζει ως «εθνικό έλλειμμα» την εμμονή μας στον εθνικισμό λ.χ. των ονομάτων και όχι της ουσίας. «Μας έφαγε ο λαϊκίστικος μαξιμαλισμός των μικροπολιτικάντιδων», λέει χαρακτηριστικά. Σήμερα; Το ίδιο. «Μας τρώει» η μικροπολιτική. Οι δημοσκοπήσεις ξεφτιλίζουν τη δυναμική των μεγάλων πολιτικών κομμάτων, κι όμως, όταν φτάσει η στιγμή της κάλπης, ο Έλλην θα θυμηθεί τις υποσχέσεις του τοπικού βουλευτή, την άλλοτε λαμπερή εποχή κατά την οποία απολάμβανε χωρίς να προσφέρει και θα κάνει το χρέος του: Θα βγάλει και πάλι τα μάτια του.

Μπορεί τα παραπάνω «ελλείμματα» να μην υφίστανται καν. Μπορεί να είναι κι αυτά «μέρος μιας διεθνούς συνωμοσίας κατά της Ελλάδας». Μπορεί και να στέκουν στο ακέραιο, μπορεί και μερικώς.

Όμως, μπορεί και να αποτελούν το θλιβερό συμπέρασμα ότι ο ανθελληνισμός γεννιέται «από μέσα», απ’ τα σπλάχνα του τόπου μας, από εμάς τους ίδιους, λειτουργώντας σαν σαράκι, και έπονται οι ευρωπαϊκές –επαίσχυντες κατά τ’ άλλα- «κορώνες» Ρέσλερ, Γιούνκερ, Σόιμπλε και λοιπών.

Άλλωστε, όπως κατά μια «προσωπική ανασκόπηση» ο άνθρωπος πρέπει πρωτίστως να εκτιμήσει τον εαυτό του για να απαιτεί από τους γύρω του να το πράξουν, έτσι και σαν λαός πρέπει να ανασυνταχθούμε, να συσκεφθούμε, να αναλογιστούμε.

Κι ύστερα ας περιμένουμε –έστω ψήγμα- σεβασμού από τον εκάστοτε Ευρωπαίο εντεταλμένο κερδοσκόπο.

Έχουμε: ιστορία, πάθος, θέληση, όραμα,  αντοχές και ευρηματικότητα.

Δεν έχουμε: λεφτά και τη «συμπάθεια» όλης της διεθνούς κοινότητας.

Κι όμως. Τα «έχουμε» είναι περισσότερα
Source:  http://www.aixmi.gr/

Πού φορτώνει τις αμαρτίες του το νεοελληνικό κράτος

Στις τράπεζες φορτώνει έναντι «συμβολικού» ανταλλάγματος σχεδόν όλες τις αμαρτίες του νεοελληνικού κράτους η κυβέρνηση. Μετά τη ζημιά άνω των 30 δισ. ευρώ που προκαλεί στην κεφαλαιακή τους βάση το κούρεμα των ελληνικών κρατικών ομολόγων, το οικονομικό επιτελείο και η τρόικα επέλεξαν να ξεφορτωθούν διά της τεθλασμένης και τα ληξιπρόθεσμα χρέη των ΔΕΚΟ.

Ως αντάλλαγμα, η κυβέρνηση προσφέρει τη διατήρηση του ιδιωτικού τους χαρακτήρα υπό προθεσμία. Όπως προβλέπει η συμφωνία για το PSI, η ανακεφαλαιοποίησή τους θα γίνει με την έκδοση κοινών μετοχών με αναστολή του δικαιώματος ψήφου για ένα διάστημα μεταξύ τριών και πέντε χρόνων, το οποίο θα αποφασιστεί οριστικά εντός του Μαρτίου.

Συγκεκριμένα, οι τράπεζες επελέγη να εκδώσουν κοινές μετοχές μετά ψήφου (καθώς στο ελληνικό δίκαιο δεν προβλέπεται η έννοια των άνευ ψήφου κοινών μετοχών), με αναστολή όμως του δικαιώματος ψήφου. Σε αυτό το διάστημα της αναστολής, οι τράπεζες θα παραμένουν στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και θα μπορούν να επιστρέψουν τα κεφάλαια που θα έχουν λάβει ώστε να διατηρήσουν τον ιδιωτικό τους χαρακτήρα. Σε αντίθετη περίπτωση, και εφόσον περάσει άπραγη η περίοδο χάριτος, οι τράπεζες θα κρατικοποιούνται και θα τοποθετούνται διοικήσεις της επιλογής του κράτους.

Παράλληλα, προβλέπεται η δυνατότητα έκδοσης προνομιούχων μετοχών για όσες τράπεζες προλάβουν να προχωρήσουν σε αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου πριν την ένταξή τους στο ταμείο, έχοντας δηλαδή αντλήσει κεφάλαια από όλες τις εναλλακτικές πηγές που διαθέτουν (αυξήσεις κεφαλαίου υπέρ των παλαιών μετόχων, πωλήσεις παγίων και θυγατρικών κ.λπ.). Εξαίρεση σε αυτή τη ρύθμιση, σύμφωνα με πληροφορίες, θα αποτελέσουν ορισμένα προβληματικά τραπεζικά ιδρύματα, για τα οποία θα ισχύει εξαρχής το δικαίωμα ψήφου (με το οποίο ορίζονται και οι διοικήσεις των τραπεζών). 

Τα δάνεια των ΔΕΚΟ
Η απόφαση της κυβέρνησης και της τρόικας να συμπεριληφθούν στο κούρεμα του ελληνικού χρέους όλα τα δάνεια που έχουν χορηγήσει οι ελληνικές τράπεζες με εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου σε προβληματικές ΔΕΚΟ απειλεί να αλλάξει τον τραπεζικό χάρτη της χώρας και το συσχετισμό δυνάμεων που είχε διαμορφωθεί τις τελευταίες εβδομάδες. Η εξέλιξη προκάλεσε πυρετό διαβουλεύσεων στα τραπεζικά επιτελεία, καθώς η ζημιά των 5-6 δισ. ευρώ που θα προκύψει κάθε άλλο παρά αμελητέα είναι. Σημειώνεται ότι η Eurobank, που έχει μεγάλη έκθεση στα ελληνικά ομόλογα, εμφανίζει πολύ μικρό χαρτοφυλάκιο τέτοιων δανείων. Αντίθετα, η Alpha Bank, η Εθνική και η ΑΤΕ φέρονται να έχουν δώσει το μεγαλύτερο μέρος των συγκεκριμένων δανείων.

Τα δάνεια των προβληματικών που υπάγονται στη ρύθμιση έχουν ληφθεί από τον ΟΣΕ, τον ΟΑΣΑ, την ΕΑΣ και την ΕΑΒ. Υπό εξέταση παραμένει εάν θα ενταχθούν και τα δάνεια μη προβληματικών ΔΕΚΟ στις οποίες το Δημόσιο είναι μεγαλομέτοχος. 

Το PSI+
Επιβάρυνση μικρότερη της αρχικά εκτιμώμενης, στα επίπεδα του 58-65%, υπολογίζουν ότι θα έχουν από το PSI οι ελληνικές τράπεζες. Με βάση τους κανόνες εποπτείας και κεφαλαιακής επάρκειας, και τη συμφωνία για κούρεμα του 50% στην ονομαστική αξία, τα νέα ομόλογα θα αποτιμηθούν σε τρέχουσες τιμές, με αποτέλεσμα η επιβάρυνση σε όρους καθαρής παρούσας αξίας (NPV) να είναι της τάξης του 70%.
Ωστόσο, η πραγματική συνολική επιβάρυνση δεν θα είναι τόσο μεγάλη. Θα πρέπει να συνυπολογιστούν τόσο η φορολογική μεταχείριση των ζημιών (σήμερα προβλέπεται δυνατότητα συμψηφισμού με μελλοντικά κέρδη στη διάρκεια πενταετίας) όσο και η λογιστική μεταχείριση των ζημιών, που εξαρτάται από την κατανομή των ομολόγων στα επιμέρους χαρτοφυλάκια της κάθε τράπεζας. 

Τι λέει το νέο μνημόνιο
Εν τω μεταξύ, αυστηρό χρονοδιάγραμμα έχει τεθεί ώστε όλες οι τράπεζες να επιτύχουν δείκτη βασικών κυρίων κεφαλαίων Core Tier 1 στο 9% έως τα τέλη Σεπτεμβρίου και 10% έως τον Ιούνιο του 2013. Όπως αναφέρεται, η αξιολόγηση των κεφαλαιακών αναγκών, που θα διενεργηθεί από την Τράπεζα της Ελλάδος, μεταξύ άλλων θα βασίζεται στη διαγνωστική μελέτη της BlackRock, στον αντίκτυπο από το PSI και στα σχέδια αναδιάρθρωσης που έχουν ήδη εκπονήσει οι τράπεζες. Με βάση τις κεφαλαιακές ανάγκες που θα εντοπίσει τελικά η Τράπεζα της Ελλάδος, οι τράπεζες θα κληθούν να επανεξετάσουν τα πλάνα τους και να καταθέσουν τα τελικά σχέδια κεφαλαιακής ενίσχυσης έως τα τέλη Μαρτίου. Παράλληλα, σε συνεννόηση με την τρόικα, η Τράπεζα της Ελλάδος θα προβεί σε λεπτομερή και ενδελεχή αξιολόγηση κάθε τράπεζας, χρησιμοποιώντας μία σειρά ποιοτικών και ποσοτικών κριτηρίων, η οποία θα ολοκληρωθεί κι αυτή έως τα τέλη Μαρτίου.

Τα κριτήρια αυτά θα είναι:
- Η ικανότητα και η πρόθεση των μετόχων να εισφέρουν νέα κεφάλαια.
- Η ποιότητα του management και τα συστήματα διαχείρισης κινδύνων.
- Οι μέθοδοι υπολογισμού κεφαλαίων, ρευστότητας και κερδοφορίας.
- Η αξιολόγηση της ΤτΕ για τους τραπεζικούς κινδύνους.
- Το κατά πόσο το επιχειρηματικό μοντέλο είναι βιώσιμο.
Σε ό,τι αφορά την ανακεφαλαιοποίηση, η ΤτΕ θα επικοινωνήσει με τις τράπεζες έως τα τέλη Απριλίου και βάσει της αξιολόγησης της βιωσιμότητάς τους και των σχεδίων κεφαλαιακής ενίσχυσης θα δώσει συγκεκριμένες διορίες για την άντληση κεφαλαίων από την αγορά. Οι καταληκτικές ημερομηνίες θα εξεταστούν κατά περίπτωση και μπορεί να είναι διαφορετικές για κάθε τράπεζα, με χρονικό όριο το τέλος Σεπτεμβρίου. Σε αυτή τη διαδικασία θα συνυπολογιστούν τόσο το ρυθμιστικό πλαίσιο όσο και οι απαιτήσεις της ελληνικής Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς.

Στις τράπεζες που θα καταθέσουν βιώσιμα σχέδια κεφαλαιακής ενίσχυσης θα δοθεί η δυνατότητα να ζητήσουν και να λάβουν κρατική στήριξη, έτσι ώστε να συνεχίσουν να υπάρχουν κίνητρα για τον ιδιωτικό τομέα να εισφέρει κεφάλαια, με στόχο να περιοριστεί το βάρος για τους φορολογούμενους. Ειδικότερα, οι τράπεζες θα μπορούν να έχουν πρόσβαση στα κεφάλαια του ΤΧΣ μέσω κοινών μετοχών και υπό αίρεση μετατρέψιμων ομολόγων. Θα υπάρξει τροπολογία του νόμου για το ΤΧΣ, για να επιτραπεί η χρήση μετατρέψιμων ομολόγων και η επιβολή περιορισμών στα δικαιώματα ψήφου σε ορίζοντα πενταετίας. Οι τεχνικές λεπτομέρειες για το τελικό πλαίσιο της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών θα δοθούν με υπουργικό διάταγμα, που θα έχει συνταχθεί σε συνεννόηση με την τρόικα έως τα τέλη Μαρτίου.

Εμπορική 
Μειώσεις μισθών 12-18%
Νέο κύκλο μειώσεων των αποδοχών των τραπεζοϋπαλλήλων στον τραπεζικό κλάδο άνοιξε η γαλλικών συμφερόντων Emporiki Bank, δίνοντας το στίγμα της μείωσης του κόστους λειτουργίας που θα ακολουθήσουν σταδιακά όλα τα τραπεζικά ιδρύματα. Η απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της Εμπορικής προβλέπει μείωση των αποδοχών από 12% έως 18%, μέσω της κατάργησης των επιδομάτων που προβλέπονταν στην επιχειρησιακή σύμβαση που είχε λήξει το καλοκαίρι και βρισκόταν σε ισχύ λόγω της μετενέργειας. 
Πρόκειται μεταξύ άλλων για το επιχειρησιακό επίδομα (που ανέρχεται σε 11,76%), την προσαύξηση που καταβαλλόταν με το επίδομα ισολογισμού ύψους 770 ευρώ, το επίδομα δικτύου, τις προσαυξήσεις που προβλέπονταν επί των επιδομάτων ευθύνης/βαθμίδας για ορισμένα καταστήματα (50%, 30% και 15% ανάλογα με το κατάστημα) και το επίδομα επικινδυνότητας (χρηματαποστολών).
Στη συγκεκριμένη περίπτωση το αποτυχημένο μοντέλο της Crédit Agricole στην Ελλάδα, με σωρευτικές ζημίες 10,5 δισ. ευρώ, με νέες ζημίες στο εννιάμηνο του 2011 ύψους 1,41 δισ. ευρώ και αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων στο ύψος ρεκόρ για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα του 31%, αποδεικνύει ότι οι Γάλλοι δεν είναι διατεθειμένοι να βάλουν άλλα χρήματα και πλέον προσπαθούν να κόψουν απ’ όπου μπορούν.
Σημειώνεται ότι στο νέο μνημόνιο προβλέπεται η άρση της άτυπης μονιμότητας που ίσχυε για τους υπαλλήλους των (πάλαι ποτέ και νυν) υπό κρατικό έλεγχο τραπεζών, αλλά και η μείωση του μισθολογικού κόστους.

Source : freesunday.gr

Νίκος Φιλιππίδης