Προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς

Στις 3 Μαΐου 1969 το ιταλικό υπουργείο Παιδείας δημιούργησε τη Μονάδα Προστασίας Κληρονομιάς της Τέχνης (Nucleo Tutela Patrimonio Artistico). Μετονομάστηκε σε Αστυνομική Διεύθυνση για την Πολιτιστική Κληρονομιά (CCTPC) αποτελώντας τμήμα του ιταλικού υπουργείου Πολιτισμού και υπάγεται από το 2006 στο σώμα της Αστυνομίας .

«Ηταν η πρώτη υπηρεσία στον κόσμο με σκοπό την προστασία των μνημείων πολιτισμού και προηγήθηκε κατά έναν χρόνο της Σύμβασης της Unesco του Παρισιού. Σύμφωνα με τους όρους της Σύμβασης των Παρισίων οι χώρες-μέλη των Ηνωμένων Εθνών θα έπρεπε να δημιουργήσουν υπηρεσίες αρμόδιες για την καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης πολιτιστικών αγαθών» λέει στα «ΝΕΑ» ο ταξίαρχος Πασκουάλε Μουγκέο, διοικητής του σώματος CCTPC.

Η ιταλική υπηρεσία προστασίας των μνημείων πολιτισμού ελέγχει τις προδιαγραφές ασφαλείας των μουσείων, των βιβλιοθηκών και των εθνικών αρχείων. Οι αξιωματούχοι σε αυτό το ειδικό σώμα είναι υπεύθυνοι για τα συστήματα ασφαλείας και συναγερμού των μουσείων και των μνημείων. Μεριμνούν επίσης για την εκπαίδευση του προσωπικού των μουσείων. Το προσωπικό των μουσείων συμπληρώνει τις σχετικές «αναφορές ελέγχου» και με αυτόν τρόπο γίνεται άμεση ενημέρωση για τυχόν ελλείψεις ή κενά στα συστήματα ασφαλείας και στην τήρηση των προδιαγραφών ελέγχου. Το επόμενο βήμα είναι η ενημέρωση των κεντρικών υπηρεσιών του υπουργείου Πολιτισμού και των υπευθύνων για τα μουσεία.

Ειδικά για τους αρχαιολογικούς χώρους το CCTPC έχει προβλέψει την επιτήρησή τους με βιντεοκάμερες μακράς απόστασης, καθώς και τις επιτόπου επισκέψεις αξιωματικών της Διεύθυνσης Πολιτιστικής Κληρονομιάς με ομάδες αστυνομικών. Ο έλεγχος των αρχαιολογικών περιοχών γίνεται και από αέρος με ελικόπτερα και αεροπλάνα για να διασφαλιστεί ο περιβάλλων χώρος από πιθανές αυθαίρετες κατασκευές.

Επίσης το CCTPC παρακολουθεί τις δραστηριότητες και τα δρομολόγια εμπόρων τέχνης, ελέγχει τους καταλόγους των οίκων δημοπρασιών και ιστοσελίδες στο Διαδίκτυο με εξειδίκευση στο ηλεκτρονικό εμπόριο (e-commerce). Συνεργάζεται με το υπουργείο Εξωτερικών, την Ιντερπόλ και με διεθνείς οργανισμούς για να διεξάγει έρευνες στο εξωτερικό με σκοπό την επανάκτηση των πολιτιστικών θησαυρών που έφυγαν παράνομα από τη χώρα. Μόνο το 2011 το CCTPC επανέκτησε 300 έργα ζωγραφικής και 10.000 αρχαιολογικά αντικείμενα. Την ίδια χρονιά βάσει της Σύμβασης Unesco 1970 η ιταλική υπηρεσία εντόπισε 110 πολιτιστικούς θησαυρούς και τους επέστρεψε στις χώρες από όπου είχαν κλαπεί: Γαλλία, Ισπανία, Βέλγιο, Ρουμανία, Μεξικό και Ισημερινό.

Η επιτυχία του CCTPC στην επιστροφή κλεμμένων θησαυρών από την Ιταλία και το εξωτερικό οφείλεται στη βάση δεδομένων κλεμμένων έργων τέχνης. Το CCTPC διαχειρίζεται την τράπεζα πληροφοριών που θεωρείται η μεγαλύτερη στον κόσμο. Περιλαμβάνει πληροφορίες για κλεμμένα πολιτιστικά αγαθά ξένων χωρών, στις οποίες περιλαμβάνεται και η Ελλάδα.

Στην περίπτωση μάλιστα της πρόσφατης κλοπής από το Μουσείο της Ολυμπίας - επισημαίνει ο ταξίαρχος Πασκουάλε Μουγκέο - η τράπεζα δεδομένων θα ενημερώσει το περιεχόμενό της με τις εικόνες των κλοπιμαίων, αφού τις παραλάβουμε από τις ελληνικές Αρχές.

Source : TA NEA

Ξεχωρίζοντας τα ουσιώδη από τα επουσιώδη

Όταν το 1997 ο διαφημιστής και δημοσιογράφος Νίκος Δήμου κυκλοφόρησε το βιβλίο του με τίτλο «Απολογία ενός Ανθέλληνα», δεν ανέμενε αντιδράσεις και διαμαρτυρίες από συμπολίτες του για το περιεχόμενο των άρθρων που περιέχονταν σε αυτό. Και τούτο γιατί τις είχε ήδη δεχτεί, δεν απαντούσε, οπότε αποφάσισε να εκδώσει το συγκεκριμένο βιβλίο σαν μια μακροσκελή «απάντηση» σε όλα όσα του καταλόγιζαν, πολλά από τα οποία –μάλιστα- δεν είχε ουσιαστικά ενστερνιστεί ποτέ…


Τα άρθρα που απαρτίζουν το εν λόγω βιβλίο γράφτηκαν μέσα στην πενταετία 1991 – 1996, εποχή έξαρσης του «Μακεδονικού» αλλά και άλλων εθνικών θεμάτων, για τα οποία ο συγγραφέας χαρακτηρίστηκε πολλάκις ανθέλληνας και προδότης. Ενδεικτικό είναι ότι ο τότε «Ελεύθερος Τύπος», είχε γράψει μεταξύ άλλων, πως «σε μια ευνομούμενη Πολιτεία κάτι περιπτώσεις σαν τον Νίκο Δήμου θα είχαν προ πολλού συλληφθεί».

Σε ένα από τα κεφάλαια του βιβλίου, με τίτλο «Τα πέντε ελλείμματα των Ελλήνων» ο συγγραφέας ορίζει και αναλύει τους, κατ’ αυτόν, «ελλειμματικούς πυλώνες» του ελληνικού έθνους: γνωστικό, ηθικό, δημοκρατικό, κριτικό, εθνικό.

Ορίζει «γνωστικό έλλειμμα», τη μόνιμη διάθεσή μας σαν λαού να αναγιγνώσκουμε ιστορικά γεγονότα και καταστάσεις «ελληνοκεντρικά», σχεδόν απαξιώντας να συνδυάσουμε και να εξηγήσουμε τα τεκταινόμενα δεχόμενοι και ότι δεν μας αρέσει. «Η Ελλάδα γνωρίζει μόνον αυτά που την βολεύουν». Σήμερα; Το γνωστικό μας έλλειμμα «επιμένει», ώστε να αυτοϊκανοποιηθούμε αποποιούμενοι παρελθοντικών λαθών μας, χωρίς βέβαια αυτό να δίνει το δικαίωμα στον όποιο Φίλιπ Ρέσλερ, να ξεστομίζει δηλώσεις του τύπου: «Η ημέρα πτώχευσης της Ελλάδας γίνεται όλο και λιγότερο τρομακτική για όλους εμάς τους άλλους».

Εξηγεί ως «ηθικό έλλειμμα», την τότε διάθεσή μας να επιμένουμε περί «εμφυλίου» στη Γιουγκοσλαβία, όταν όλη η υφήλιος είχε πλέον αποδεχθεί πως επρόκειτο για εισβολή. Σήμερα; Αντιμετωπίζουμε οι ίδιοι εισβολή Ευρωπαίων ελεγκτών, βιώνοντας, αυτή τη φορά «πολιτικό εμφύλιο» εντός της χώρας μας, παρ όλη την ύπαρξη κυβέρνησης συνεργασίας. Τα κομματικά παιχνίδια «χορεύουν ταγκό» με τα προσωπικά οφέλη ακόμη και τις ώρες διαβουλεύσεων για τη χρεοκοπία ή μη της χώρας (βλ. δηλώσεις Καρατζαφέρη τα ξημερώματα της 8ης Φεβρουαρίου).

Αναφέρεται σε «δημοκρατικό έλλειμμα», υπενθυμίζοντας ότι στην Ελλάδα του 1992 θεωρείτο φυσιολογικό να καταδικάζονται και να φυλακίζονται πολίτες μόνο και μόνο επειδή έχουν διαφορετική άποψη από την «κρατούσα». Σήμερα; Στην Αθήνα του 2012 ερμηνεύεται από πολιτικές και αστυνομικές αρχές ως μη προβλέψιμη (αν και τελούμενη κατ’ επανάληψη) η επιδρομή κουκουλοφόρων στο εμπορικό κέντρο της πόλης, την ημέρα ψήφισης του 2ου Μνημονίου. Έτσι, η ελλειμματική Ελλάδα παραδίδεται στην ανομία, το πλιάτσικο, την καταστροφική μανία, την παράλογη έκφραση αντίδρασης, που μεταφράζονται σε ενίσχυση της ύφεσης απ’ όλες τις πλευρές.

Παρουσιάζει ως «κριτικό έλλειμμα» την εθνική μας αδυναμία να ξεχωρίσουμε τα ουσιώδη από τα επουσιώδη, φέρνοντας ως παράδειγμα την τότε ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού κατά Ιταλού διαφημιστή που «έπαιξε» οπτικά με τις κολόνες του Παρθενώνα, τονίζοντας ότι κανένα κράτος δεν δημιούργησε ζήτημα από τις –ευτυχείς ή μη- εμπνεύσεις ενός διαφημιστή. Σήμερα; Διαφήμιση πασίγνωστου ουίσκι «συμπαραστέκεται» στην Ελλάδα –έστω με εμπορική διάθεση- και η πλειονότητα των Ελλήνων το προπηλακίζουμε στα social media ως «δήθεν» και «επιτηδευμένο». Ας είναι. Τουλάχιστον υπάρχει… Τονώνει νοερά το λαβωμένο εθνικό αίσθημα.

Μεταφράζει ως «εθνικό έλλειμμα» την εμμονή μας στον εθνικισμό λ.χ. των ονομάτων και όχι της ουσίας. «Μας έφαγε ο λαϊκίστικος μαξιμαλισμός των μικροπολιτικάντιδων», λέει χαρακτηριστικά. Σήμερα; Το ίδιο. «Μας τρώει» η μικροπολιτική. Οι δημοσκοπήσεις ξεφτιλίζουν τη δυναμική των μεγάλων πολιτικών κομμάτων, κι όμως, όταν φτάσει η στιγμή της κάλπης, ο Έλλην θα θυμηθεί τις υποσχέσεις του τοπικού βουλευτή, την άλλοτε λαμπερή εποχή κατά την οποία απολάμβανε χωρίς να προσφέρει και θα κάνει το χρέος του: Θα βγάλει και πάλι τα μάτια του.

Μπορεί τα παραπάνω «ελλείμματα» να μην υφίστανται καν. Μπορεί να είναι κι αυτά «μέρος μιας διεθνούς συνωμοσίας κατά της Ελλάδας». Μπορεί και να στέκουν στο ακέραιο, μπορεί και μερικώς.

Όμως, μπορεί και να αποτελούν το θλιβερό συμπέρασμα ότι ο ανθελληνισμός γεννιέται «από μέσα», απ’ τα σπλάχνα του τόπου μας, από εμάς τους ίδιους, λειτουργώντας σαν σαράκι, και έπονται οι ευρωπαϊκές –επαίσχυντες κατά τ’ άλλα- «κορώνες» Ρέσλερ, Γιούνκερ, Σόιμπλε και λοιπών.

Άλλωστε, όπως κατά μια «προσωπική ανασκόπηση» ο άνθρωπος πρέπει πρωτίστως να εκτιμήσει τον εαυτό του για να απαιτεί από τους γύρω του να το πράξουν, έτσι και σαν λαός πρέπει να ανασυνταχθούμε, να συσκεφθούμε, να αναλογιστούμε.

Κι ύστερα ας περιμένουμε –έστω ψήγμα- σεβασμού από τον εκάστοτε Ευρωπαίο εντεταλμένο κερδοσκόπο.

Έχουμε: ιστορία, πάθος, θέληση, όραμα,  αντοχές και ευρηματικότητα.

Δεν έχουμε: λεφτά και τη «συμπάθεια» όλης της διεθνούς κοινότητας.

Κι όμως. Τα «έχουμε» είναι περισσότερα
Source:  http://www.aixmi.gr/

Πού φορτώνει τις αμαρτίες του το νεοελληνικό κράτος

Στις τράπεζες φορτώνει έναντι «συμβολικού» ανταλλάγματος σχεδόν όλες τις αμαρτίες του νεοελληνικού κράτους η κυβέρνηση. Μετά τη ζημιά άνω των 30 δισ. ευρώ που προκαλεί στην κεφαλαιακή τους βάση το κούρεμα των ελληνικών κρατικών ομολόγων, το οικονομικό επιτελείο και η τρόικα επέλεξαν να ξεφορτωθούν διά της τεθλασμένης και τα ληξιπρόθεσμα χρέη των ΔΕΚΟ.

Ως αντάλλαγμα, η κυβέρνηση προσφέρει τη διατήρηση του ιδιωτικού τους χαρακτήρα υπό προθεσμία. Όπως προβλέπει η συμφωνία για το PSI, η ανακεφαλαιοποίησή τους θα γίνει με την έκδοση κοινών μετοχών με αναστολή του δικαιώματος ψήφου για ένα διάστημα μεταξύ τριών και πέντε χρόνων, το οποίο θα αποφασιστεί οριστικά εντός του Μαρτίου.

Συγκεκριμένα, οι τράπεζες επελέγη να εκδώσουν κοινές μετοχές μετά ψήφου (καθώς στο ελληνικό δίκαιο δεν προβλέπεται η έννοια των άνευ ψήφου κοινών μετοχών), με αναστολή όμως του δικαιώματος ψήφου. Σε αυτό το διάστημα της αναστολής, οι τράπεζες θα παραμένουν στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και θα μπορούν να επιστρέψουν τα κεφάλαια που θα έχουν λάβει ώστε να διατηρήσουν τον ιδιωτικό τους χαρακτήρα. Σε αντίθετη περίπτωση, και εφόσον περάσει άπραγη η περίοδο χάριτος, οι τράπεζες θα κρατικοποιούνται και θα τοποθετούνται διοικήσεις της επιλογής του κράτους.

Παράλληλα, προβλέπεται η δυνατότητα έκδοσης προνομιούχων μετοχών για όσες τράπεζες προλάβουν να προχωρήσουν σε αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου πριν την ένταξή τους στο ταμείο, έχοντας δηλαδή αντλήσει κεφάλαια από όλες τις εναλλακτικές πηγές που διαθέτουν (αυξήσεις κεφαλαίου υπέρ των παλαιών μετόχων, πωλήσεις παγίων και θυγατρικών κ.λπ.). Εξαίρεση σε αυτή τη ρύθμιση, σύμφωνα με πληροφορίες, θα αποτελέσουν ορισμένα προβληματικά τραπεζικά ιδρύματα, για τα οποία θα ισχύει εξαρχής το δικαίωμα ψήφου (με το οποίο ορίζονται και οι διοικήσεις των τραπεζών). 

Τα δάνεια των ΔΕΚΟ
Η απόφαση της κυβέρνησης και της τρόικας να συμπεριληφθούν στο κούρεμα του ελληνικού χρέους όλα τα δάνεια που έχουν χορηγήσει οι ελληνικές τράπεζες με εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου σε προβληματικές ΔΕΚΟ απειλεί να αλλάξει τον τραπεζικό χάρτη της χώρας και το συσχετισμό δυνάμεων που είχε διαμορφωθεί τις τελευταίες εβδομάδες. Η εξέλιξη προκάλεσε πυρετό διαβουλεύσεων στα τραπεζικά επιτελεία, καθώς η ζημιά των 5-6 δισ. ευρώ που θα προκύψει κάθε άλλο παρά αμελητέα είναι. Σημειώνεται ότι η Eurobank, που έχει μεγάλη έκθεση στα ελληνικά ομόλογα, εμφανίζει πολύ μικρό χαρτοφυλάκιο τέτοιων δανείων. Αντίθετα, η Alpha Bank, η Εθνική και η ΑΤΕ φέρονται να έχουν δώσει το μεγαλύτερο μέρος των συγκεκριμένων δανείων.

Τα δάνεια των προβληματικών που υπάγονται στη ρύθμιση έχουν ληφθεί από τον ΟΣΕ, τον ΟΑΣΑ, την ΕΑΣ και την ΕΑΒ. Υπό εξέταση παραμένει εάν θα ενταχθούν και τα δάνεια μη προβληματικών ΔΕΚΟ στις οποίες το Δημόσιο είναι μεγαλομέτοχος. 

Το PSI+
Επιβάρυνση μικρότερη της αρχικά εκτιμώμενης, στα επίπεδα του 58-65%, υπολογίζουν ότι θα έχουν από το PSI οι ελληνικές τράπεζες. Με βάση τους κανόνες εποπτείας και κεφαλαιακής επάρκειας, και τη συμφωνία για κούρεμα του 50% στην ονομαστική αξία, τα νέα ομόλογα θα αποτιμηθούν σε τρέχουσες τιμές, με αποτέλεσμα η επιβάρυνση σε όρους καθαρής παρούσας αξίας (NPV) να είναι της τάξης του 70%.
Ωστόσο, η πραγματική συνολική επιβάρυνση δεν θα είναι τόσο μεγάλη. Θα πρέπει να συνυπολογιστούν τόσο η φορολογική μεταχείριση των ζημιών (σήμερα προβλέπεται δυνατότητα συμψηφισμού με μελλοντικά κέρδη στη διάρκεια πενταετίας) όσο και η λογιστική μεταχείριση των ζημιών, που εξαρτάται από την κατανομή των ομολόγων στα επιμέρους χαρτοφυλάκια της κάθε τράπεζας. 

Τι λέει το νέο μνημόνιο
Εν τω μεταξύ, αυστηρό χρονοδιάγραμμα έχει τεθεί ώστε όλες οι τράπεζες να επιτύχουν δείκτη βασικών κυρίων κεφαλαίων Core Tier 1 στο 9% έως τα τέλη Σεπτεμβρίου και 10% έως τον Ιούνιο του 2013. Όπως αναφέρεται, η αξιολόγηση των κεφαλαιακών αναγκών, που θα διενεργηθεί από την Τράπεζα της Ελλάδος, μεταξύ άλλων θα βασίζεται στη διαγνωστική μελέτη της BlackRock, στον αντίκτυπο από το PSI και στα σχέδια αναδιάρθρωσης που έχουν ήδη εκπονήσει οι τράπεζες. Με βάση τις κεφαλαιακές ανάγκες που θα εντοπίσει τελικά η Τράπεζα της Ελλάδος, οι τράπεζες θα κληθούν να επανεξετάσουν τα πλάνα τους και να καταθέσουν τα τελικά σχέδια κεφαλαιακής ενίσχυσης έως τα τέλη Μαρτίου. Παράλληλα, σε συνεννόηση με την τρόικα, η Τράπεζα της Ελλάδος θα προβεί σε λεπτομερή και ενδελεχή αξιολόγηση κάθε τράπεζας, χρησιμοποιώντας μία σειρά ποιοτικών και ποσοτικών κριτηρίων, η οποία θα ολοκληρωθεί κι αυτή έως τα τέλη Μαρτίου.

Τα κριτήρια αυτά θα είναι:
- Η ικανότητα και η πρόθεση των μετόχων να εισφέρουν νέα κεφάλαια.
- Η ποιότητα του management και τα συστήματα διαχείρισης κινδύνων.
- Οι μέθοδοι υπολογισμού κεφαλαίων, ρευστότητας και κερδοφορίας.
- Η αξιολόγηση της ΤτΕ για τους τραπεζικούς κινδύνους.
- Το κατά πόσο το επιχειρηματικό μοντέλο είναι βιώσιμο.
Σε ό,τι αφορά την ανακεφαλαιοποίηση, η ΤτΕ θα επικοινωνήσει με τις τράπεζες έως τα τέλη Απριλίου και βάσει της αξιολόγησης της βιωσιμότητάς τους και των σχεδίων κεφαλαιακής ενίσχυσης θα δώσει συγκεκριμένες διορίες για την άντληση κεφαλαίων από την αγορά. Οι καταληκτικές ημερομηνίες θα εξεταστούν κατά περίπτωση και μπορεί να είναι διαφορετικές για κάθε τράπεζα, με χρονικό όριο το τέλος Σεπτεμβρίου. Σε αυτή τη διαδικασία θα συνυπολογιστούν τόσο το ρυθμιστικό πλαίσιο όσο και οι απαιτήσεις της ελληνικής Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς.

Στις τράπεζες που θα καταθέσουν βιώσιμα σχέδια κεφαλαιακής ενίσχυσης θα δοθεί η δυνατότητα να ζητήσουν και να λάβουν κρατική στήριξη, έτσι ώστε να συνεχίσουν να υπάρχουν κίνητρα για τον ιδιωτικό τομέα να εισφέρει κεφάλαια, με στόχο να περιοριστεί το βάρος για τους φορολογούμενους. Ειδικότερα, οι τράπεζες θα μπορούν να έχουν πρόσβαση στα κεφάλαια του ΤΧΣ μέσω κοινών μετοχών και υπό αίρεση μετατρέψιμων ομολόγων. Θα υπάρξει τροπολογία του νόμου για το ΤΧΣ, για να επιτραπεί η χρήση μετατρέψιμων ομολόγων και η επιβολή περιορισμών στα δικαιώματα ψήφου σε ορίζοντα πενταετίας. Οι τεχνικές λεπτομέρειες για το τελικό πλαίσιο της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών θα δοθούν με υπουργικό διάταγμα, που θα έχει συνταχθεί σε συνεννόηση με την τρόικα έως τα τέλη Μαρτίου.

Εμπορική 
Μειώσεις μισθών 12-18%
Νέο κύκλο μειώσεων των αποδοχών των τραπεζοϋπαλλήλων στον τραπεζικό κλάδο άνοιξε η γαλλικών συμφερόντων Emporiki Bank, δίνοντας το στίγμα της μείωσης του κόστους λειτουργίας που θα ακολουθήσουν σταδιακά όλα τα τραπεζικά ιδρύματα. Η απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της Εμπορικής προβλέπει μείωση των αποδοχών από 12% έως 18%, μέσω της κατάργησης των επιδομάτων που προβλέπονταν στην επιχειρησιακή σύμβαση που είχε λήξει το καλοκαίρι και βρισκόταν σε ισχύ λόγω της μετενέργειας. 
Πρόκειται μεταξύ άλλων για το επιχειρησιακό επίδομα (που ανέρχεται σε 11,76%), την προσαύξηση που καταβαλλόταν με το επίδομα ισολογισμού ύψους 770 ευρώ, το επίδομα δικτύου, τις προσαυξήσεις που προβλέπονταν επί των επιδομάτων ευθύνης/βαθμίδας για ορισμένα καταστήματα (50%, 30% και 15% ανάλογα με το κατάστημα) και το επίδομα επικινδυνότητας (χρηματαποστολών).
Στη συγκεκριμένη περίπτωση το αποτυχημένο μοντέλο της Crédit Agricole στην Ελλάδα, με σωρευτικές ζημίες 10,5 δισ. ευρώ, με νέες ζημίες στο εννιάμηνο του 2011 ύψους 1,41 δισ. ευρώ και αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων στο ύψος ρεκόρ για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα του 31%, αποδεικνύει ότι οι Γάλλοι δεν είναι διατεθειμένοι να βάλουν άλλα χρήματα και πλέον προσπαθούν να κόψουν απ’ όπου μπορούν.
Σημειώνεται ότι στο νέο μνημόνιο προβλέπεται η άρση της άτυπης μονιμότητας που ίσχυε για τους υπαλλήλους των (πάλαι ποτέ και νυν) υπό κρατικό έλεγχο τραπεζών, αλλά και η μείωση του μισθολογικού κόστους.

Source : freesunday.gr

Νίκος Φιλιππίδης

Βόρειοι και Νότιοι

Ηχηρή προειδοποίηση ότι η κρίση στην ευρωζώνη και ιδιαίτερα οι οικονομικές ανισότητες μεταξύ των βόρειων χωρών και των χωρών του Νότου απειλούν να προκαλέσουν εμφύλιο έστειλε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ο Μάριο Μόντι.

Ο ιταλός Πρωθυπουργός κατηγόρησε μάλιστα τη Γερμανία και τη Γαλλία ότι ήταν οι χώρες εκείνες που ξεκίνησαν πρώτες την κρίση, όταν το 2003 - με την υποστήριξη και της Ιταλίας - κατάργησαν ουσιαστικά το όριο 3% που προβλέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας για να μην υποστούν κυρώσεις επειδή το είχαν ξεπεράσει.

Ο Μόντι χτύπησε το καμπανάκι από την έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο - ο οποίος, σημειωτέον, στηρίζει συνεχώς με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τη χώρα μας ανησυχώντας για ένα ντόμινο που θα έπληττε και την Ιταλία - δεδομένου ότι ευρωπαίοι εταίροι, Κομισιόν και ΕΚΤ εμφανίζονται να βρίσκονται σε τροχιά σύγκρουσης για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπιστεί η Ελλάδα. Το δεύτερο πακέτο στήριξης των 130 δισ. ευρώ απειλεί με «εμφύλιο» την ΕΕ, καθώς μεγαλώνει ο αριθμός των ευρωπαϊκών χωρών - περιλαμβανομένης της Γερμανίας - που εμφανίζονται διστακτικές στο να βάλουν το χέρι πιο βαθιά στην τσέπη.

Προτού ξεκινήσει η τηλεδιάσκεψη του Eurogroup χθες, πληροφορίες έφεραν διχασμένους τους Ευρωπαίους για την Ελλάδα: η Κομισιόν, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Γαλλία ήθελαν να προχωρήσει η εκταμίευση της βοήθειας, ενώ ο άξονας Γερμανίας, Ολλανδίας, Φινλανδίας ανησυχούσε ότι η Αθήνα δεν μπορεί να εφαρμόσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις.

Είναι κακό να χωρίζονται οι χώρες-μέλη σε «καλές» και «κακές», προειδοποίησε ο κ. Μόντι από το βήμα του Ευρωκοινοβουλίου τονίζοντας πως «όλοι πρέπει να αισθανόμαστε συνυπεύθυνοι για ό,τι έγινε στο παρελθόν», αλλά «και για το πώς θα οικοδομήσουμε το μέλλον».

ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ. Το Ευρωκοινοβούλιο έχει γίνει επίσης πεδίο ομηρικών μαχών μεταξύ των υποστηρικτών και των επικριτών της χώρας μας. Σοσιαλιστές και Πράσινοι ευρωβουλευτές εξαπολύουν τη μια δριμεία επίθεση μετά την άλλη κατά του Βερολίνου για τα ασφυκτικά μέτρα λιτότητας που επιβάλλουν στην Αθήνα. Παράλληλα αυστηρή κριτική στην τρόικα έκανε ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Ομάδας, ο αυστριακός ευρωβουλευτής Χάνες Σβόμποντα.

Οποια και αν είναι τα επιχειρήματα της κάθε πλευράς, πάντως, η κόντρα που έχει δημιουργηθεί στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ενωσης αυξάνει σημαντικά τις ανησυχίες των αγορών σχετικά με το ότι οι διαβουλεύσεις για το κούρεμα του χρέους και τη χορήγηση της επόμενης δόσης μπορεί να μην έχουν ολοκληρωθεί έως τις 20 Μαρτίου που πρέπει να πληρωθούν ομόλογα 14,5 δισ. ευρώ.

ΤΑ «ΜΑΖΕΨΑΝ». Την εκρηκτική κατάσταση που έχει δημιουργηθεί προσπάθησε να αποκλιμακώσει ο εκπρόσωπος της Ανγκελα Μέρκελ, Στέφεν Ζάιμπερτ, ο οποίος διέψευσε ότι η Γερμανία έχει αποφασίσει να αφήσει την Ελλάδα να χρεοκοπήσει.

Λίγο νωρίτερα ο επίτροπος της ΕΕ για Οικονομικές και Νομισματικές Υποθέσεις Ολι Ρεν είχε προειδοποιήσει για «καταστρεπτικές συνέπειες» από πιθανή χρεοκοπία της Ελλάδας και ζήτησε από τις ευρωπαϊκές χώρες να εγκρίνουν τη χορήγηση του δεύτερου πακέτου το συντομότερο δυνατόν.

Επίσης, σύμφωνα με την «Die Welt», στελέχη της ΕΚΤ που κλήθηκαν σε ειδική συνάντηση κεκλεισμένων των θυρών στη γερμανική Βουλή προειδοποίησαν ότι η Ελλάδα πρέπει να σωθεί τώρα πάση θυσία, διότι σε αντίθετη περίπτωση οι συνέπειες θα ήταν ανυπολόγιστες.

Source : TA NEA

Αμεσες γεωπολιτικές εξελίξεις στην ανατολική Μεσόγειο

Τις παραμονές της Άνοιξης του 2012, που αναμένεται να είναι άκρως σημαντική για την ευρύτερη περιοχή, είναι σε εξέλιξη γεγονότα και διαδικασίες που αξίζει να τα σκιαγραφήσουμε, αφού ούτως ή άλλως επηρεάζουν και θα επηρεάσουν τα ελληνικά πράγματα.

Μετά τη δρομολόγηση της εκμετάλλευσης του κοιτάσματος στο Οικόπεδο «Αφροδίτη», από την αμερικανοεβραϊκών συμφερόντων Noble Energy, που κατά τα φαινόμενα μάλλον έχει αποδεχτεί ως τετελεσμένο η Τουρκία, η επίσκεψη Νετανιάχου στη Λευκωσία, το δεύτερο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου, αποτελεί προάγγελο νέων εξελίξεων για το ίδιο το γεωπολιτικό καθεστώς της Κύπρου, που μέχρι τώρα επηρεάζεται δραματικά από την τουρκική κατοχή, από τις αγγλικές βάσεις και από τα δικαιώματα που απορρέουν ή υποτίθεται ότι απορρέουν για τις εγγυήτριες δυνάμεις από τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου. Και το λέμε αυτό γιατί ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, εκτός του ότι θα συζητήσει το θέμα του σταθμού υγροποίησης και το θέμα της μεταφοράς του φυσικού αερίου στην ενεργοβόρα Ευρώπη, κάτι που αφορά και την Ελλάδα, είναι πολύ πιθανόν να συζητήσει την υπογραφή συμφωνίας για την εγκατάσταση πολεμικών αεροσκαφών του Ισραήλ στην Κύπρο. Δηλαδή, με άλλα λόγια, θα ζητήσει την παραχώρηση βάσης στο έδαφος της Κύπρου, που, εκτός των άλλων, σημαίνει ανατροπή των υπαρχουσών ισορροπιών που υπάρχουν στο νησί, λόγω της τραγελαφικής κατάστασης που έχει δημιουργηθεί με την παρουσία 40 χιλιάδων στρατιωτών, του τουρκικού στρατού κατοχής, και της λειτουργίας των στρατιωτικών βάσεων που διατηρεί η Αγγλία στη Μεγαλόνησο, με δικαιώματα εθνικής κυριαρχίας στο έδαφος τους, τουλάχιστον όπως ισχυρίζεται η ίδια.

Αν θα μπορούσαμε να διεισδύσουμε στη σκέψη των πολιτικών και των επιτελών που σχεδιάζουν και κινούνται προς αυτήν την κατεύθυνση, η παρουσία των αεροσκαφών της πολεμικής αεροπορίας του Ισραήλ στο έδαφος της Κύπρου, που δεν διαθέτει δικά της πολεμικά αεροσκάφη -σημειώστε ότι Άγκυρα και Ουάσιγκτον, για διαφορετικούς λόγους η κάθε μια, αντιδρούν με σφοδρότητα στην εγκατάσταση ελληνικών αεροσκαφών στην Κύπρο- σε επιχειρησιακό επίπεδο θα προστατεύει τον σταθμό υγροποίησης που θα κατασκευαστεί στην Κύπρο, αλλά και τον αγωγό που θα κατασκευαστεί για τη μεταφορά του φυσικού αερίου στην Ευρώπη, μέσω ελληνικής ΑΟΖ. Σε στρατηγικό επίπεδο, όπως θα δούμε παρακάτω, αλλάζει τις ισορροπίες!

Αφού υπογραμμίσουμε ότι σε περίπτωση που επιτευχθεί συμφωνία, η βάση που θα παραχωρηθεί, θα είναι η πρώτη μόνιμη βάση του Ισραήλ εκτός του εθνικού του εδάφους, να υπενθυμίσουμε ότι πέρα από τη συνεργασία στο θέμα της εκμετάλλευσης και μεταφοράς του φυσικού αερίου, η Κύπρος και το Ισραήλ βρίσκονται κοντά στην υπογραφή συμφωνίας για την κατασκευή υποθαλάσσιου καλωδίου-αγωγού μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Το θέμα συζητήθηκε για πρώτη φορά κατά την επίσκεψη του Υπουργού Ενέργειας και Υδάτινων Πόρων του Ισραήλ Ούζι Λαντάου (Uzi Landau) στην Κύπρο τον περασμένο Νοέμβριο στο πλαίσιο της επίσκεψης του Προέδρου του Ισραήλ Σιμόν Πέρες, αλλά και κατά την πρόσφατη επίσκεψη της Υπουργού Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού της Κύπρου, Πραξούλας Αντωνιάδου στο Ισραήλ. Σύμφωνα με ανακοίνωση του ισραηλινού Υπουργείου Εξωτερικών, οι δύο Υπουργοί συζήτησαν θέματα υποδομής, συμπεριλαμβανομένης της ενδεχόμενης διμερούς συνεργασίας στον τομέα της ενέργειας.

Όμως, κατά την άποψή μας το θέμα του καλωδίου, δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Ο Ισραηλινός Υπουργός, κατά τη συνάντηση εκείνη, εκτός του ότι ανέφερε ότι το έργο θα προσφέρει στήριξη στα θέματα ηλεκτρικής ενέργειας των δύο χωρών, πρόσθεσε ότι θα είναι η πρώτη διασύνδεση αυτού του είδους μεταξύ του Ισραήλ και της Ευρώπης, που σημαίνει ότι το υποθαλάσσιο καλώδιο θα φθάσει μέχρι την Ελλάδα. Μάλιστα, ο Ισραηλινός αξιωματούχος συνεχίζοντας είπε ότι η Κύπρος και η Ελλάδα πρόκειται να υπογράψουν ένα μνημόνιο συνεργασίας για ένα σχέδιο που προβλέπει την τοποθέτηση ενός υποθαλάσσιου καλωδίου συνολικού μήκους 600 χλμ. το οποίο θα συνδέει την Κύπρο και άρα το Ισραήλ με την ηπειρωτική Ευρώπη και με το ευρωπαϊκό δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας.

Δηλαδή, κατά τα φαινόμενα, του αγωγού φυσικού αερίου θα προηγηθεί το υποθαλάσσιο καλώδιο μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδος, που πρέπει να διέλθει από την υποθαλάσσια περιοχή μεταξύ Κύπρου-Καστελορίζου-Κρήτης, που αμφισβητεί και διεκδικεί η Τουρκία, προσπαθώντας να σύρει προς την πλευρά των δικών της θέσεων την Αίγυπτο, όπου την Άνοιξη εξεγερμένων, αντί του Καλοκαιριού, διαδέχεται ο βαρύς Χειμώνας του πολιτικού Ισλάμ. Και όταν λέμε προς την πλευρά των δικών της θέσεων, εννοούμε τους ισχυρισμούς της Τουρκίας, όπως εκφράστηκαν δια στόματος του Πρωθυπουργού της Ταγίπ Ερντογάν και του Υπουργού Ενέργειας, Τανέρ Γιλντίζ, ότι δηλαδή η Τουρκία αναγνωρίζει στο Καστελόριζο χωρικά ύδατα 6 ν.μ., στα οποία περιορίζεται και η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη του νησιού και τίποτε άλλο.

Να σημειώσουμε ότι ενώ η Αίγυπτος δέχτηκε την οριοθέτηση της δικής ΑΟΖ με την Κύπρο με βάση την αρχή της μέσης γραμμής, τώρα φέρεται να κάνει διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, υιοθετώντας την αρχή της ευθυδικίας, που περιορίζει την ΑΟΖ του Καστελορίζου και αποκόπτει την ενότητα και την επαφή μεταξύ των ΑΟΖ Ελλάδος και Κύπρου.

Παράλληλα με όλα αυτά, λες και υπάρχει ένας ανώτερος στρατηγικός σχεδιασμός, η Ελλάδα, που επί δεκαετίες δεν έκανε το παραμικρό για να εκμεταλλευθεί τον υποθαλάσσιο πλούτο της, τον Αύγουστο του 2011, και ενώ η οικονομική κρίση περιόρισε δραματικά τις δυνατότητες υποστήριξης μιας τέτοιας πολιτικής με εθνικά μέσα, ψήφισε έναν νόμο, ο οποίος ανοίγει το δρόμο για την εκμετάλλευση της ελληνικής ΑΟΖ. Συγκεκριμένα, με τον νόμο Ν. 4001/2011, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Α 179/22.08.2011, η Ελλάδα κατοχυρώνει το δικαίωμα εκμετάλλευσης των θαλασσίων περιοχών της. Σύμφωνα με το άρθρο 156 του ως άνω νόμου: «Ως «υποθαλάσσιες περιοχές» νοούνται ο βυθός και το υπέδαφος των εσωτερικών υδάτων, της αιγιαλίτιδας ζώνης, της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αφ’ης κηρυχθεί) μέχρι την απόσταση των 200 ν.μ. από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης.

Ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με γειτονικά κράτη των οποίων οι ακτές είναι παρακείμενες ή αντικείμενες με τις ελληνικές ακτές, το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αφ’ ης κηρυχθεί) είναι η μέση γραμμή, κάθε σημείο της οποίας απέχει ίση απόσταση από τα εγγύτερα σημεία των γραμμών βάσης (τόσο ηπειρωτικών όσο και νησιωτικών) από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης.»

Και μάλλον ο νόμος αυτός δεν ψηφίστηκε για να μείνει στα χαρτιά, αφού, σύμφωνα με τον κ. Μανιάτη, «το ΥΠΕΚΑ προχώρησε στην προκήρυξη Διεθνούς Δημόσιας Πρόσκλησης για συμμετοχή σε σεισμικές ερευνητικές εργασίες απόκτησης δεδομένων μη αποκλειστικής χρήσης εντός της θαλάσσιας ζώνης στη Δυτική και Νότια Ελλάδα. Η εν λόγω διεθνής δημόσια πρόσκληση δημοσιεύτηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2011 στην επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και ότι στο παράρτημα Α της ανωτέρω απόφασης-πρόσκλησης που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος αυτής απεικονίζεται ενδεικτικός χάρτης της προς έρευνα περιοχής, περιλαμβάνοντας τα όρια της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, όπως αυτά προσδιορίζονται με βάση την εθνική διαπραγματευτική θέση και τις αρχές του διεθνούς δικαίου».

Δηλαδή, η Ελλάδα έχει καταρτίσει χάρτη που δημοσιεύθηκε στην επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στον οποίο απεικονίζεται η ελληνική ΑΟΖ με κοινό όριο μεταξύ των ΑΟΖ Ελλάδος-Κύπρου, ενώ προχωρούν οι διαδικασίες για έρευνες νοτίως της Κύπρου, που είναι το προτελευταίο βήμα πριν την εκμετάλλευση.

Αν σε όλα αυτά συμπληρώσουμε και την έγγραφη απάντηση σε ερώτηση του βουλευτή κ. Στρατάκη του Υπουργού  Εξωτερικών κ. Σταύρου Δήμα ότι «η κήρυξη ΑΟΖ στον ελληνικό θαλάσσιο χώρο αποτελεί ένα κυριαρχικό δικαίωμα, το οποίο η Ελλάδα θα ασκήσει στον κατάλληλο χρόνο, συνεκτιμώντας τις γενικότερες συνθήκες καθώς και τις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις με τις όμορες χώρες με γνώμονα το εθνικό συμφέρον στο πλαίσιο της γενικότερης στρατηγικής μας», τότε μπορούμε να συμπεράνουμε ότι όλες οι ενέργειες που αναφέρονται στο σημείωμα αυτό, πιθανόν υπαγορεύονται από έναν ανώτερο στρατηγικό σχεδιασμό, που είναι συμβατός με τα γενικότερα συμφέροντα του Ελληνισμού. Θα ήταν δε ευχής έργον η εξέλιξή τους να συμπέσει χρονικά με την μακροχρόνια εμπλοκή της Τουρκίας σε μέτωπα όπως η Συρία, το Ιράν και το Κουρδικό. Λέτε;

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη Δημοκρατία

Το ισλαμικό πείραμα ξεκινά από την Κύπρο

 Δεν με βρίσκουν σύμφωνο τα θρησκευτικά τάγματα

Άρθρο του Λεβέντ Οζαντάμ στην Χαμπερντάρ

ΚΑΠΟΙΟΙυποστηρίζουν ότι στη χώρα λειτουργούν θρησκευτικά τάγματα και δραστηριοποιούνται μυστικά. Κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν το αντίθετο και ισχυρίζονται ότι όλα όσα λέγονται είναι διαδόσεις. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι τα θρησκευτικά τάγματα είναι εστίες επιστήμης και γνώσης και κάποιοι όλοι ότι με την ίδρυσή τους στοχεύουν στην κατάρρευση του κοσμικού καθεστώτος και την καθιέρωση του ισλαμικού τρόπου ζωής, της Σαρία. Γενικά, η εντύπωση που επικρατεί μεταξύ του λαού είναι ότι τα θρησκευτικά τάγματα είναι ένας μπαμπούλας και ασχολείται με παράνομες δραστηριότητες. Σε πολλά κράτη του κόσμου δραστηριοποιούνται παρόμοια τάγματα και γνωρίζουμε ότι το ίδιο ισχύει και για τη χώρα μας, χωρίς ωστόσο να ισχυριζόμαστε ότι κάποιο από αυτά διαδραμάτισε ρόλο κατάλυσης του καθεστώτος.


Τελευταία είχα φιλοξενούμενο στον τηλεοπτικό σταθμό ΑS ΤVτον «υπουργό» Παιδείας, Νεολαίας και Αθλητισμού και στην ερώτησή μου κατά πόσο στη χώρα υπάρχουν θρησκευτικά τάγματα απάντησε καταφατικά προσθέτοντας ότι αντιτίθεται στα τάγματα αυτά. Πρόσθεσε ακόμη ότι ως «υπουργός» Παιδείας θα λάβει όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα κατά των θρησκευτικών ταγμάτων και ουδέποτε θα επιτρέψει την κατάλυση του κοσμικού συστήματος που βασίζεται στις αρχές του Ατατούρκ.

Από την στιγμή που και ο «υπουργός» το παραδέχεται σημαίνει ότι στη χώρα αυτή δραστηριοποιούνται θρησκευτικά τάγματα. Το ότι υπάρχουν δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να τα ανεχόμαστε. Μετά την παραδοχή του «υπουργού» για την ύπαρξή τους, περιμένουμε τώρα να ενημερώσει το λαό ποιος ο τίτλος τους, ποιοι οι επικεφαλής τους, κατά πόσο έχουν δεσμούς με άλλα κράτη.

Τις μέρες μας συζητούμε για την παραχώρηση 200 στρεμμάτων γης στο Ίδρυμα Επιστημονικής, Ηθικής και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Κύπρου. Το ότι παραχωρήθηκε μια τόσης μεγάλης αξίας εκταση γης σε ένα ίδρυμα που ιδρύθηκε μόλις πριν από δύο μήνες σε βάζει σε υποψίες.

Οι υποψίες επιτείνονται όταν πληροφορηθείς ότι ακόμη και ο «υπουργός» Παιδείας δεν ήταν ενήμερος για την παραχώρηση του χώρου αυτού και ότι θα πρόκειται για ένα συγκρότημα που θα παρέχει θρησκευτική μόρφωση με προοπτική στον ίδιο χώρο να συγκεντρωθούν σχολεία που προσφέρουν κανονική εκπαίδευση. Σίγουρα ο «πρωθυπουργός» δεν είδε στον ύπνο του ένα τέτοιο συγκρότημα και μόλις ξύπνησε θέλησε να το ανεγείρει.

Η παρούσα κυβέρνηση ενεργεί με ερασιτεχνισμό και με μυστικότητα στην υλοποίηση έργων, οπότε σε υποχρεώνει να υποθέσεις ότι αποσκοπεί σε κάτι πονηρό και ότι πίσω από κάθε πονηρή πράξη βρίσκεται ένα θρησκευτικό τάγμα.

Γαλουχούμε μια θρησκόληπτη γενεά

Άρθρο της Γκιουλσέν Μποζκούρτ στην Ορτάμ

Η ΠΡΟΣΦΑΤΗομιλία του πρωθυπουργού της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν έσκασε σαν βόμβα. Δήλωσε ότι στόχος του είναι να γαλουχηθεί μια θρησκευόμενη και συντηρητική γενεά. Εξάλλου, η μέχρι σήμερα δράση του Κόμματος Δικαιοσύνης-Ανάπτυξης δεν διέφερε από τον στόχο στον οποίο αναφέρθηκε ο Ερντογάν. Δεν ξέρω κατά πόσο συνάδουν οι δηλώσεις του για μια θρησκευόμενη και συντηρητική γενεά με την προσπάθεια να διδάξει στις χώρες του αραβικού κόσμου τα πλεονεκτήματα του κοσμικού κράτους.

Και ενώ έτσι έχουν τα πράγματα στην Τουρκία, η αποκαλούμενη και οπίσθια αυλή της Τουρκίας, η «ΤΔΒΚ», βρίσκεται αντιμέτωπη με μια προσπάθεια να γαλουχήσει θεοσεβούμενα, εσωστρεφή, ευκολόπιστα άτομα. Γίνονται προσπάθειες για αλλαγή της κοινωνικοπολιτιστικής δομής των Τ/κ και της καθιέρωσης μιας πιο συντηρητικής και θρησκόληπτης δομής. Τον τελευταίο καιρό οι προσπάθειες αυτές έχουν κτυπήσει κόκκινο. Στα πιο κεντρικά σημεία της χώρας ανεγείρονται θρησκευτικά συγκροτήματα και ενώ στερούμεθα δασών και πρασίνου, υλοτομούνται δένδρα για ανέγερση τζαμιών. Απτή απόδειξη το τζαμί που ανεγέρθη στο χωριό Λιμνιά.

Για τον ίδιο σκοπό επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί και ο χώρος του σταθμού λεωφορείων στην Ομορφίτα, χώρος από τον οποίο διέρχονταν καθημερινά χιλιάδες πολίτες και μαθητές. Αν θυμάστε, ο δήμαρχος Λευκωσίας είχε συγκατατεθεί στην ιδέα.

Διερωτάται κανείς πού βρίσκονται τα κονδύλια για παρόμοια έργα από την στιγμή που η χώρα αδυνατεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες των τομέων υγείας, εκπαίδευσης, περιβάλλοντος. Για χρόνια τώρα οι κάτοικοι της Καρπασίας στερούνται ενός υγειονομικού κέντρου, αλλά στην ίδια περιοχή ανεγείρονται συνεχώς νέα τζαμιά. Στον τομέα της εκπαίδευσης οι επενδύσεις είναι, δυστυχώς, ανύπαρκτες. Η δημόσια εκπαίδευση δεν ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες. Σήμερα σε πόσα σχολεία υπάρχουν ηλεκτρονικοί υπολογιστές; Τι κονδύλι έχει προβλεφτεί για τον σκοπό αυτό; Τι δραστηριότητες έχουν γίνει στους τομείς των ενδοσχολικών θεατρικών παραστάσεων, πολιτιστικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων; Με όλα ταύτα στα σχολεία διεξάγονται φροντιστήρια κορανίου. Πόσα νέα σχολεία ανεγέρθησαν; Πόσα πολιτιστικά κέντρα;

Σύμφωνα με πρόσφατες πληροφορίες, παραχωρήθηκε έκταση 200 στρεμμάτων στη Μια Μηλιά σε Ιδρυμα για ανέγερση Θεολογικής Σχολής και μεγάλου συγκροτήματος όπου θα στεγαστούν το τουρκικό λύκειο, το λύκειο επιστημονικής κατεύθυνσης, με αποτέλεσμα και τα σχολεία που προσφέρουν κανονική μόρφωση να επηρεάζονται από τις εστίες αυτές.

Έχοντας όλα αυτά υπόψη μπορούμε να συμπεράνουμε τους στόχους του Ερντογάν. Διερωτώμεθα πού είναι οι «πρωθυπουργός» και «υπουργός» Παιδείας του κοσμικού κράτους που ονομάζετα ΤΔΒΚ. Γιατί δεν αντιδρούν; Πώς είναι δυνατόν να ανεχόμαστε μια τέτοια πολιτική που διαγράφει την τ/κ ταυτότητα χιλιάδων χρόνων; Είμαι σίγουρη ότι θα τρίζουν τα κόκαλα του Φαζίλ Κιουτσιούκ.
Source :  http://www.philenews.com

H ανασυγκρότηση της επόμενης μέρας

Tου Νικου Βατοπουλου
Ανάμεσα στους ασφαλείς λεονταρισμούς των παραιτήσεων βουλευτών και υφυπουργών και στις κορώνες και απειλές πολιτικών αρχηγών με τσιτάτα και ύφος θιγμένης γεροντοκόρης, επιβιώνει και ανανεώνεται το ερώτημα τι εστί φιλελληνισμός.Το ίδιο, όμως, το ερώτημα ακυρώνεται καθώς αδυνατίζει μπροστά στο μείζον ζήτημα, που υπερβαίνει τα ψευδο-διλήμματα και υπακούει μονάχα στον κανόνα του ορθολογισμού και του δημοσίου συμφέροντος σε βάθος χρόνου.

Επειδή χορτάσαμε από  «φιλέλληνες» και «ανθέλληνες» Ελληνες, φαίνεται πως πρέπει να αποδεχθούμε ότι ένα σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού και δυστυχώς το μεγαλύτερο κομμάτι του πολιτικού κόσμου αδυνατούν να κατανοήσουν τη θέση της Ελλάδος στον σύγχρονο κόσμο. Οι φτωχοπρόδρομοι και οι ήρωες του γλυκού νερού, που γαβγίζουν μέσα στο μαντρί, είναι σε «απόσυρση» κάτι χρόνια τώρα, αλλά δυστυχώς εξακολουθούν και είναι στο προσκήνιο και επηρεάζουν τις τύχες μας.

Υπάρχει ένα κέρδος από τη δίνη στην οποία βρισκόμαστε. Κάθε μέρα, όλο και περισσότεροι πολίτες αντιλαμβάνονται τη φύση του σύνθετου προβλήματος και η αγανάκτηση έχει μετατραπεί σε βαθιά αποστροφή για όσους υπηρέτησαν και υπηρετούν το φαύλο σύστημα. Αυτό που δίνει ελπίδα είναι οι έντονες ζυμώσεις στους κόλπους των σκεπτόμενων πολιτών.

Είναι εντυπωσιακό πόσο ψύχραιμη και ορθολογική είναι μία κρίσιμη μάζα πολιτών, οι περισσότεροι με πτυχία ή καριέρα, που αφιερώνουν μεγάλο κομμάτι της δημιουργικότητάς τους για την «επόμενη μέρα». Η επόμενη μέρα δεν έχει να κάνει με κανένα τοπίο καταστροφής, αλλά με την ανασυγκρότηση του κράτους και της κοινωνίας, που αργά η γρήγορα θα γίνει.

Σε αυτό το τοπίο, η Ελλάδα θα οδηγηθεί αναγκαστικά σε μία ψυχοθεραπευτική σύγκλιση ουτοπίας και πραγματικότητας, με ζητούμενο την ευνοϊκή για την κοινωνία σχέση παραγωγικότητας και κατανάλωσης, που τα τελευταία 30 χρόνια είναι καταστροφική.
Source : http://news.kathimerini.gr/