Ο " άγνωστος " πόλεμος

Λουκάς Γερμανός

 

Πέρα από την πρωτοφανή οικονομική κρίση, οι Έλληνες έχουν να αντιμετωπίσουν κι ένα πρωτόγνωρο φαινόμενο, αυτό της άγριας αστικής εγκληματικότητας. Με οικονομικούς όρους, η αναδυόμενη αυτή μορφή εγκληματικότητας παρουσιάζει δυναμική ελαστικής «προσφοράς» και συνοδεύει τη μείωση του βιοτικού επιπέδου της ελληνικής κοινωνίας, τις περικοπές μισθών, τις δημοπρασίες ακινήτων και τη συρρίκνωση του πραγματικού εισοδήματος. Με άλλα λόγια, η ποσοστιαία μείωση των πραγματικών οικονομικών συνθηκών στην Ελλάδα επιφέρει μια μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση της εγκληματικότητας, ιδίως όσον αφορά τις κλοπές, τις ληστείες το λαθρεμπόριο και τις ανθρωποκτονίες. Ο παραπάνω συλλογισμός τεκμηριώνεται τόσο στατιστικά, μέσα από τα επίσημα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ., όσο από την καθημερινότητα των Αθηναίων.
Οι πολίτες έχουν απόλυτο δίκιο να αγανακτούν με την κατάσταση, αφού δεν επωμίζονται μόνο την αναποτελεσματικότητα της οικονομικής πολιτικής που τους επιβάλλεται, αλλά βιώνουν πλέον και τα δυσμενή αποτελέσματά της σε άλλους τομείς της καθημερινής τους ζωής. Χαρακτηριστικό είναι ότι οι περισσότεροι Αθηναίοι νιώθουν ότι ο κίνδυνος παραμονεύει κυριολεκτικά έξω από την πόρτα τους. Δυστυχώς, μάλλον έχουν δίκιο.
Τα παραδείγματα είναι ατελείωτα. Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες της ΓΑΔΑ, τις απογευματινές ώρες της 30ής Σεπτεμβρίου στη Βούλα αστυνομικοί διενήργησαν έλεγχο σε Ι.Χ. αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν δύο αλλοδαποί, υπήκοοι Ουκρανίας, ηλικίας 28 και 24 ετών. Στο εσωτερικό του οχήματος βρέθηκαν κοσμήματα, διαρρηκτικά εργαλεία, πλαστικές κάρτες, καθώς και άλλα αντικείμενα, την κατοχή των οποίων δεν μπορούσαν να δικαιολογήσουν. Μετά τη σχετική έρευνα προέκυψε ότι οι δυο αλλοδαποί ήταν οι δράστες διάρρηξης οικίας στη Γλυφάδα, που είχε διαπραχθεί λίγες ώρες πριν. Μάλιστα είχαν συγκροτήσει εγκληματική ομάδα που προέβαινε σε διαρρήξεις οικιών στα νότια προάστια, από το εσωτερικό των οποίων αφαιρούσαν χρήματα, τιμαλφή, κινητά τηλέφωνα, ηλεκτρονικές συσκευές, ατομικά έγγραφα και άλλα αντικείμενα. Από τη μέχρι στιγμής έρευνα έχει εξακριβωθεί ότι η συγκεκριμένη σπείρα κατά το τελευταίο τετράμηνο έχει διαπράξει 104 κλοπές (!) και διαρρήξεις οικιών: 5 στη Γλυφάδα, 6 στο Ελληνικό, 20 στον Άλιμο, 4 στη Βουλιαγμένη, 7 στη Βούλα, 13 στην Ηλιούπολη και 4 στην Αργυρούπολη.
Την ίδια ακριβώς μέρα συνελήφθησαν δύο 25χρονοι Έλληνες στις Αχαρνές, καθώς ο ένας από αυτούς αφαίρεσε με τη χρήση βίας 20.000 ευρώ από μια 63χρονη που μόλις είχε κάνει ανάληψη από υποκατάστημα τράπεζας. Από την προανάκριση προέκυψε ότι το τελευταίο δεκαήμερο οι δράστες διέπραξαν με τον ίδιο τρόπο τρεις συνολικά ληστείες. Δύο μόλις μέρες πριν, είχαν συλληφθεί δύο αλλοδαποί από την Αλγερία και την Παλαιστίνη που είχαν διαρρήξει κατάστημα. Οι συλληφθέντες ήταν μέρος σπείρας που τον τελευταίο μήνα είχε προβεί σε τρεις διαρρήξεις καταστημάτων στην περιοχή των Πατησίων. Την ίδια ακριβώς μέρα συνελήφθη στον Άγιο Παντελεήμονα και 22χρονη αλλοδαπή από τη Βουλγαρία που αφαίρεσε από 73χρονη μεγάλο χρηματικό ποσό.

Καλάσνικοφ και φρίκη
Το σκηνικό του παραλόγου συνεχίζεται άνευ φόβου και... πάθους. Στο συλλογικό υποσυνείδητο έχει περάσει και το αποτρόπαιο έγκλημα στη Γλυφάδα. Στις 28 Σεπτεμβρίου ληστές με καλάσνικοφ, φορώντας κουκούλες, εισέβαλαν σε διαμέρισμα νεαρού ζευγαριού. Οι δράστες πήραν όλα τα χρήματα και τα κοσμήματά τους και κατόπιν κλείδωσαν στο μπάνιο τον άντρα και τα δύο ετών (!) δίδυμα παιδάκια τους. Στη συνέχεια βίασαν τη νεαρή γυναίκα, έκλεψαν το αυτοκίνητό του ζευγαριού και εξαφανίστηκαν. Οι «ληστές με τα καλάσνικοφ» έχουν δράσει ανενόχλητοι τουλάχιστον 10 φορές σε περιοχές όπως η Βούλα, το Παλαιό Φάληρο, το Παλαιό Ψυχικό κ.ά.
Το πρόβλημα βαίνει αυξανόμενο τα τελευταία δύο χρόνια και έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Η συγκριτική ανάλυση των στατιστικών δεδομένων της εγκληματικής δυναμικής της Αθήνας είναι αποκαλυπτική. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΓΑΔΑ, μέχρι και το τέλος του 2010 (σε σχέση με το 2009) καταγράφηκε 45,45% αύξηση στις ανθρωποκτονίες και 58,5% αύξηση ληστειών. Συγκεκριμένα, 383,3% αύξηση σε ληστείες ταξί, 100% αύξηση ληστειών σε διανομείς, 101,23% αύξηση ληστειών για μικροποσά και κινητά, 100% αύξηση ληστειών σε ΕΛΤΑ, 41% αύξηση ληστειών σε καταστήματα και 57,8% αύξηση ληστειών σε σπίτια. Στο ίδιο μήκος κύματος, οι διαρρήξεις αυξήθηκαν κατά 14,68%, φτάνοντας τις 23.320 για το 2010, και το λαθρεμπόριο κατά 81,48% !
Πάντως, σύμφωνα με την Κατεχάκη και την Αλεξάνδρας, σε επιχειρησιακό επίπεδο η ΕΛ.ΑΣ. και η ΓΑΔΑ εφαρμόζουν ειδικά επιχειρησιακά σχέδια που εκπονήθηκαν στο πλαίσιο της νέας αντεγκληματικής πολιτικής για το 2010-2014. Σε αυτό το πλαίσιο, έχει συσταθεί ειδική ομάδα αξιωματικών της ΓΑΔΑ για το κέντρο της Αθήνας, διενεργούνται εποχούμενες περιπολίες (αυτοκίνητα, ΔΙΑΣ, «Δ», «Ζ»), ενώ συντονίζονται και άλλες δράσεις με λοιπούς συναρμόδιους φορείς, όπως ο Δήμος Αθηναίων, το ΣΔΟΕ, υπηρεσίες υγείας και η Νομαρχία Αθηνών.
Σύμφωνα με εσωτερικό non paper της ΓΑΔΑ που έχει στα χέρια της η «F.S.», ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της νέας αντεγκληματικής πολιτικής του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας είναι η χαρτογράφηση της εγκληματικότητας όπως αυτή εμφανίζεται με ποσοτικά και ποιοτικά κριτήρια, με τη χρήση γεωγραφικών δεδομένων (GIS). Στα χαρτιά, πράγματι, όλα βαίνουν καλώς...
Source : citypress.gr

Στην κόψη του ξυραφιού οι σχέσεις ΗΠΑ - Πακιστάν ( κείμενο στα αγγλικά)

US worst-case scenario of seeing Pakistan’s nuclear arms at hands of extremists risks turning the nation into the real target
for NATO’s missile system

This file photo shows US Secretary of State Clinton (R) with Pakistan’s Foreign Minister Khar who was in New York last month for the UN General Assembly. AFP photo

Ten militants, including a local coordinator of the al-Qaeda-linked Haqqani group, were killed by U.S. drones yesterday in Pakistan as Marc Grossman, the U.S. special envoy for Pakistan-Afghanistan affairs, arrived in the country, agencies reported yesterday.
That was just one of the many U.S. military operations in Pakistan since the start of this year, the biggest of them being the killing of al-Qaeda leader Osama bin Laden in a farmhouse near the country’s capital, Islamabad.
The United States “is fighting a war” in Pakistan, U.S. Secretary of Defense Leon Panetta said Oct. 11 in response to a question after a speech he delivered at the Woodrow Wilson Center in Washington, D.C.
“They [the Pakistani government] have given us cooperation in operations in trying to confront al-Qaeda,” Panetta was saying. Then came the crucial part: “But at the same time, we have great differences, particularly with regards to the relations they maintain with some of the militant groups in the country.”
The Haqqani group is one of the groups that Panetta implied. There are others linked to Taliban factions and all of them are fighters in Afghanistan. The South Waziristan region of Pakistan, bordering Afghanistan, is the bases for tens of thousands of Islamist militants.
The Haqqani group, whose key members were hit yesterday by Central Intelligence Agency (CIA)-coordinated drones, is regarded as one of the most dangerous by the U.S. The former U.S. Joint Chiefs of Staff, Adm. Mike Mullen, told Congress recently that Washington regards this group as “a veritable arm” of Pakistan’s Directorate of Inter-services Intelligence (ISI).
The ISI is practically controlled by the army and the government doesn’t exercise effective control over the organization. Last year, powerful (among the most powerful 20 names of the world, according to Time magazine) army commander Gen. Ashfaq Parwaz Kayani had objected to a $1.5 billion slice of a $7.5 billion U.S. support to Pakistan over the next five years just because it suggested civilian control over the ISI.
It was not a coincidence that after delivering a statement that there was no point in carrying out peace talks with the Taliban and other groups and that one should talk to Pakistan, Afghan President Hamid Karzai signed a security cooperation agreement with his Indian counterpart Manmohan Singh on Oct. 4. India and Pakistan have a border conflict over Kashmir and are nuclear rivals because of that.
Panetta also said in the same occasion that the U.S. “cannot resolve the issues of Afghanistan without resolving the issues of Pakistan.”
The message delivered by Grossman to Pakistani authorities was probably in parallel to what U.S. Secretary of State Hillary Clinton said yesterday in Washington, D.C. It was like an ultimatum to Pakistan.
Clinton said the U.S. could not “abandon Pakistan.” “But,” she said, Pakistan has to be part of solution in Afghanistan, “or they will continue to be part of the problem.”
It is clear that the U.S. has no reluctance to carry the war in Afghanistan into Pakistan.
But that is not the whole story.
In his Wilson Center speech, Panetta highlighted an interesting correlation between the fight against terrorism and nuclear weapons. “The situation in Pakistan,” he said, “is likely to remain volatile and fragile as we try to reduce terrorist safe havens in a nation that continues to expand its nuclear arsenal.”
It is not difficult to come to the conclusion that what the U.S. is actually afraid of involves the nuclear arsenal of Pakistan, whose long-range missiles might fall into the hands of Al-Qaeda-linked groups with ISI backing and then be used against American targets.
Therefore, the real target of the NATO-backed U.S. missile shield project, under which early-warning radar sites will be deployed in Turkey, might have less to do with Iran and its intentions regarding Israel. But Pakistan could be regarded as the weakest link.
After all, Iran might not have long-range rockets or nuclear warheads at the moment, but Pakistan certainly does
Source : Hurriyet Daily News

Σχετικά με τον γάμο Ελλάδας - Ευρωπαϊκής Ενωσης

Σχόλιο του καθηγητή κ. Π. Ηφαιστου σε άρθρο του ιστότοπου " Ινφογνώμονα" (http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/10/blog-post_1490.html#more ) σχετικά με τον παράλογο γάμο Ελλάδας - Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Επίπεδες δημοσιογραφικές υπεραπλουστεύσεις και ευθύγραμμες γνώμες επί ενός ζητήματος με πολλές καμπυλότητες που απαιτεί γνώση. Τα προβλήματα της ΕΕ είναι εγγενή και καμιά σχέση δεν έχουν με την Ελλάδα που αποτελεί θύμα των γραφειοκρατών, των τεχνοκρατών, των εξομοιωτικών ιδεολόγων και των εξισωτικών ανόητων. Ανόητων ευρωπαίων συμπεριλαμβανομένων και ελλήνων που πρόωρα εκτέλεσαν την Ελλάδα εντάσσοντας την ασκόπως στην ΟΝΕ: «Πρωτίστως, η στερνή και ενίοτε αδιαφανής αλληλεξάρτηση, στο πλαίσιο μιας Ευρώπης δομημένης στη βάση κριτηρίων ισχύος, θα περιορίζει το εύρος ελιγμών και κυρίαρχων αποφάσεων σε μεγαλύτερο βαθμό απ' ό,τι συμβαίνει στο υπόλοιπο διεθνές σύστημα. Η αλληλεξάρτηση, όταν δεν πληρούνται ορισμένες πολιτικές προϋποθέσεις, είναι ουσιαστικά εξάρτηση που βλάπτει τον λιγότερο ισχυρό. Ο τελευταίος, ενώ είναι «κλειδωμένος» σε μια αρένα οικονομικού ανταγωνισμού, δεν προστατεύεται επαρκώς είτε με τη δική του κυριαρχία (που έχει ήδη «εθελούσια»εκχωρήσει) είτε από μια άλλη υπερεθνική ρυθμιστική εξουσία, που θα έπρεπε να συνοδεύει επιλογές αυτής της εμβέλειας. Εάν δεν δημιουργηθούν γνήσιοι δημοκρατικοί υπερεθνικοί θεσμοί, εάν διαιωνιστεί επί μακρόν η αμφιλεγόμενη θεσμοπολιτική δομή των τελευταίων ετών και εάν η χώρα δεν αντέξει τον ανταγωνισμό, το «κλείδωμα» στην ΟΝΕ θα μετατραπεί σε φυλακή χωρίς δυνατότητα απόδρασης. Δηλαδή απαιτείται να εκτιμηθεί η θέση της χώρας υπό συνθήκες μεγάλου οικονομικού ανταγωνισμού και δημοκρατικού ελλείμματος.» (http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4112419 τον Φεβρ. 2000).
Η ΟΝΕ και ενδεχομένως η ΕΕ κατεδαφίζεται όχι γιατί οι έλληνες διαφέρουν ως προς τα ελλείμματά τους σε σύγκριση με άλλα κράτη (τίποτα τέτοιο δεν συμβαίνει) αλλά επειδή απουσιάζει πνευματικό υπόβαθρο, πολιτική ανθρωπολογία, ασυμβατότητα των υπερεθνικών τεχνοκρατών με το εθνοκρατοκεντρικό υπόβαθρο, έλλειμμα πολιτικού ορθολογισμού, έλλειμμα οικονομικής διακυβέρνησης σε Ευρώπη και διεθνώς, ασυδοσία εγκληματικών διεθνικών χρηματοοικονομικών δρώντων στιλ Σόρος (και των ιδρυμάτων ή προσώπων που τους υπηρετούν κατά κράτος) και έλλειμμα ορθολογιστικής σχέσης μεταξύ των εντολοδόχων υπερεθνικών θεσμών και των εντολοδόχων κρατών.
Το γεγονός ότι εδώ και μερικά χρόνια αυτομαστιγωνόμαστε και εμείς οι ίδιοι προκαλούμε τραύματα στο σώμα μας με το να δεχόμαστε κάποιοι κυβερνώντες να μας ενοχοποιούν αδίκως, είναι μια πολιτική ατυχία που πρέπει να ανατραπεί λίαν συντόμως.
Η Ελλάδα δεν έπρεπε να ενταχθεί σε οποιοδήποτε ευρώ πριν είναι έτοιμη θεσμικά και ανταγωνιστικά στο επίπεδο της οικονομίας (βλ. επιφυλλίδα που παραπέμπουμε πιο πάνω, επίσης, για να αφήσουμε κατά μέρος τα βιβλία από τα οποία αντλούν βλ. http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4077306 Ιούνιος 1999 και http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4216687 Ιαν. 2002: «Συνήθως, «θρύψαλα» έχουμε όταν σε μικρά μυαλά μπουν μεγάλες ιδέες …»

Source : Π. Ήφαιστος www.ifestosedu.gr

Δημοκρατία και διέξοδος από την κρίση

Η αμφισβήτηση του πολιτικού κόσμου της χώρας, η διάχυτη αίσθηση ότι η Μεταπολίτευση έχει κάνει τον κύκλο της κυριαρχούν στις συζητήσεις και στους προβληματισμούς των Ελλήνων.
Η ανάγκη ελέγχου και διαφάνειας σε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας διοίκησης είναι βασική προϋπόθεση για να εμπιστευθεί  και πάλι ο λαός το πολιτικό σύστημα της χώρας. Το ερώτημα είναι κατά πόσο το παρόν πολιτικό σύστημα μπορεί να επανακτήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Τα πολιτικά συστήματα που ισχύουν στις περισσότερες δημοκρατικές  χώρες του κόσμου είναι : Η Προεδρική Δημοκρατία και η Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Παρακάτω θα εξετάσουμε τις διαφορές  αυτών των πολιτικών συστημάτων ώστε να ενημερωθούν οι αναγνώστες για ένα ουσιαστικό θέμα δημοκρατικής διακυβέρνησης για το οποίο δεν γίνεται κανένας λόγος από τα παραδοσιακά ΜΜΕ.
Οι κύριες λοιπόν διαφορές μεταξύ του ισχύοντος στη χώρα μας πολιτικού συστήματος της Προεδρευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας και του πολιτικού συστήματος της Προεδρικής Δημοκρατίας, διαμορφωμένου μάλιστα κατάλληλα για τη δική μας κοινωνία και ιδιοσυγκρασία, είναι οι εξής....


1) Η Προεδρευόμενη είναι ένα καθαρά ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα το οποίο βασίζεται απόλυτα στην αντιπροσώπευση του λαού από μια κλειστή (στη χώρα μας μάλιστα και κληρονομική) πολιτική ελίτ.
Αντίθετα η Προεδρική δημοκρατία είναι πιο δημοκρατικό σύστημα, το οποίο σπάζει τα πολιτικά στεγανά με αμεσότερη συμμετοχή του λαού στη διακυβέρνηση της χώρας.
Είναι δηλαδή κάπου ανάμεσα στην καθαρά Αντιπροσωπευτική δημοκρατία και στην Άμεση δημοκρατία.

2) Η Προεδρευόμενη είναι ένα ασταθές, φοβικό και αναβλητικό πολιτικό σύστημα, που βασίζεται στις πολιτικές ισορροπίες και υπολογίζει πολύ το πολιτικό κόστος.
Αντίθετα η Προεδρική είναι πιο στιβαρό και πιο αποφασιστικό πολιτικό σύστημα, χωρίς να υπολογίζει πολύ το πολιτικό κόστος και αυτό θα καταφανεί στις αμέσως επόμενες διαφορές.

3) Στην Προεδρευόμενη η εκλογή του Κυβερνήτη (πρωθυπουργού), γίνεται έμμεσα μέσω των βουλευτών. Δηλαδή η κυβέρνηση είναι στην εξουσία μόνο αν το θέλει η πλειοψηφία των βουλευτών (Αρχή της δεδηλωμένης ή Ψήφος εμπιστοσύνης). Επομένως ο εκάστοτε πρωθυπουργός είναι δέσμιος των βουλευτών και των ισορροπιών που πρέπει να κρατά.
Αντίθετα στην Προεδρική, η εκλογή του Κυβερνήτη (προέδρου) γίνεται απ’ ευθείας από τους ίδιους τους πολίτες με την ψήφο τους, χωρίς τη μεσολάβηση ή τη βούληση των αντιπροσώπων βουλευτών και επομένως ο εκλεγείς Πρόεδρος δεν είναι δέσμιος κανενός.

4) Για να μπορέσει να υπάρξει μονοκομματική κυβέρνηση στην Προεδρευόμενη δημοκρατία, χρησιμοποιείται αναγκαστικά η ενισχυμένη αναλογική. Έτσι κυβερνούν τη χώρα πάντοτε λαϊκές μειοψηφίες.
Αντίθετα στην Προεδρική δημοκρατία ισχύει η απλή αναλογική και αφενός εκλέγεται πάντα άμεσα κυβέρνηση με 50%+1, έστω και αν χρειαστεί δεύτερη Κυριακή, αφετέρου και οι βουλευτές ταυτόχρονα εκλέγονται με απλή αναλογική, χωρίς αυτό να επηρεάζει την κυβέρνηση αφού δεν απαιτείται ψήφος εμπιστοσύνης. Επομένως τη χώρα κυβερνάει πάντα η λαϊκή πλειοψηφία και οι νόμοι είναι πάντα γνήσια πλειοψηφικοί, χωρίς τροπολογίες και φωτογραφικά νομοσχέδια προς εξυπηρέτηση συμφερόντων, απλά γιατί αυτό είναι πρακτικά αδύνατο.

5) Στην Προεδρευόμενη (ή το ίδιο βασιλευόμενη) υπάρχει πάντα ένας τυπικός ανώτατος άρχων (πρόεδρος ή βασιλιάς) και ένας πρωθυπουργός.
Αντίθετα στην Προεδρική υπάρχει μόνο ο άμεσα εκλεγμένος από το λαό Πρόεδρος. Δεν υπάρχουν δικέφαλα χωρίς ουσία σχήματα.

6) Στην Προεδρευόμενη δεν υπάρχει στην ουσία διάκριση των εξουσιών αφού οι υπουργοί είναι ταυτόχρονα και βουλευτές και ο πρωθυπουργός, αναγκαστικά διορίζει υπουργούς με εντελώς αναξιοκρατικά κριτήρια, κυρίως με βάση επηρεασμούς από ισχυρούς παράγοντες, την γεωγραφική κατανομή, τους σταυρούς προτίμησης κ.λ.π.
Αντίθετα στην Προεδρική υπάρχει ασυμβίβαστο μεταξύ της ιδιότητας του βουλευτή και εκείνης του υπουργού. Ο βουλευτής είναι μόνο βουλευτής, εκπροσωπώντας τον λαό στο Κοινοβούλιο και δεν γίνεται ταυτόχρονα και υπουργός, ενώ ο Πρόεδρος συγκροτεί την κυβέρνηση από ικανότατα στελέχη μόνο με βάση την αξία τους και την ικανότητά τους για παραγωγή έργου.
Ταυτόχρονα καταπολεμείται αποτελεσματικά το ρουσφέτι, αφού κόβεται η ενιαία αλυσίδα της εξουσίας και της αλληλεξάρτησης μεταξύ του βουλευτή και του υπουργού.

7) Στην Προεδρευόμενη δεν υπάρχει βεβαιότητα για τον χρόνο των εκλογών. Έτσι υπάρχει πάντα πολιτική αστάθεια και η κυβέρνηση διατρέχει πάντα τον κίνδυνο της πτώσης. Αποτέλεσμα είναι ο πρωθυπουργός να φοβάται πάντα το πολιτικό κόστος και να αναζητεί στηρίγματα σε εξωθεσμικά κέντρα εξουσία, όπως π.χ. τα ΜΜΕ κ.λ.π.
Αντίθετα στην Προεδρική υπάρχει πάντα προκαθορισμένος χρόνος εκλογών στο τέλος κάθε τετραετίας και έτσι ο Πρόεδρος απαλλάσσεται από το άγχος της πτώσης και της αναζήτησης εξωθεσμικών στηριγμάτων.

8) Στην Προεδρευόμενη δεν υπάρχει περιορισμός θητειών του πρωθυπουργού. Η έπαρση λοιπόν της ισοβιότητας κάνει τον κάθε πρωθυπουργό ευάλωτο σε κολακείες και στηρίξεις εξωθεσμικές, αλλά και στο φόβο του πολιτικού κόστους.
Αντίθετα στην Προεδρική προβλέπεται πάντα περιορισμένος αριθμός θητειών, συνήθως δύο τετραετίες, με αποτέλεσμα ο Πρόεδρος να έχει απελευθερωθεί εντελώς (κυρίως στη δεύτερη τετραετία) από το άγχος της επανεκλογής και να αφοσιώνεται στη λήψη μέτρων για το καλό του λαού, χωρίς κανένα φόβο για πολιτικό κόστος.

9) Στην Προεδρευόμενη είναι παντελώς αδύνατο να υπάρξει συμφωνία μεταξύ των κομμάτων και νόμος που να ρυθμίζει την ενιαία δημοκρατική οργάνωση και λειτουργία των κομμάτων (π.χ. εκλογή αρχηγού, υποψηφίων βουλευτών, υποψηφίων τοπικών αρχόντων κ.λ.π. από τη βάση των κομμάτων), τον έλεγχο των οικονομικών των κομμάτων κ.λ.π.
Αντίθετα στην Προεδρική, ακόμα και αν δεν συμφωνούν όλα τα κόμματα στην δημοκρατική οργάνωση και οικονομική διαφάνεια, είναι τέτοια η πιο πάνω λειτουργία και η δυναμική αυτού του πολιτικού συστήματος, που εκ των πραγμάτων οδηγεί σε ενιαίο τρόπο δημοκρατικής οργάνωσης και λειτουργίας των κομμάτων.
Για παράδειγμα, εκ των πραγμάτων ούτε ο αρχηγός του κόμματος εξαρτάται από τους βουλευτές του, ούτε οι βουλευτές εξαρτώνται από τον αρχηγό, αφού και οι δύο εκλέγονται από την βάση του κόμματος και δεν διορίζει ο ένας τον άλλο. Επομένως οι βουλευτές είναι ανεξάρτητοι να ελέγχουν ακόμα και την ίδια την κυβέρνηση του κόμματός τους ή να καταψηφίζουν νομοσχέδια της κυβέρνησης, χωρίς να τίθεται θέμα κομματικής πειθαρχίας ή να κινδυνεύει να πέσει η κυβέρνηση ή να κινδυνεύουν να διαγραφούν οι βουλευτές ή να μην γίνουν υπουργοί.

10) Στην Προεδρευόμενη, για να μπορεί να διατηρηθεί αλώβητη η κατεστημένη ολιγαρχία που καλύπτεται πίσω από αυτό το πολιτικό σύστημα και να προστατεύσει αποτελεσματικά τα μέλη της, είναι αναγκαίο να ελέγχει και τη Δικαιοσύνη.
Αντίθετα στη Προεδρική, η Δικαιοσύνη είναι πραγματικά ανεξάρτητη για να επιτελέσει την αποστολή της, ανεξάρτητα από το πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται.

Υπάρχουν φυσικά και άλλες μικρότερες διαφορές υπέρ του πολιτικού συστήματος, της Προεδρικής Δημοκρατίας και φυσικά η συντριπτική πλειοψηφία των κρατών του κόσμου, εφαρμόζουν αυτό το πολιτικό σύστημα.

Είναι αξιοσημείωτο ότι  δεν γίνεται καθόλου συζήτηση  για αλλαγή του πολιτικού συστήματος, ούτε φυσικά γίνεται καμία σχετική δημοσκόπηση παρ' όλη την κρισιμότητα των στιγμών που ζεί η χώρα.


Διαβάστε περισσότερα: http://taxalia.blogspot.com

Η παγκόσμια ιδιαιτερότητα του ελληνικού συστήματος

Ψάχνοντας τις ρίζες της ελληνικής κακοδαιμονίας , βρήκαμε το παρακάτω άρθρο που περιέχει πολλά αξιοπρόσεκτα στοιχεία για το συγκεκριμένο θέμα.

Κοινοβουλευτικό πολίτευμα

Η republica (republic) σχετίζεται με την ρωμαϊκή res publica και ουδεμία σχέση έχει με το δημοκρατικό πολίτευμα. Αναφέρεται στη δημόσια τάξη πραγμάτων, με την έννοια που της απέδωσε ο φιλελευθερισμός. Το κράτος είναι ο ουδέτερος κριτής που στέκει πάνω από την κοινωνία, παρ’ ότι εννοείται ότι η κοινωνία είναι αυτή που το νομιμοποιεί χάριν του Νόμου, της κοινωνικής ευταξίας. Το κράτος νυχτοφύλακας εννοείται ότι κατέχει μια ουδέτερη στάση σε σχέση με τον κοινωνικό ανταγωνισμό. Η συνταγματική διακυβέρνηση εννοείται επίσης ότι περιορίζει την κυριαρχική εξουσία της κυβέρνησης και των σωμάτων εξουσίας, με συνταγματικές νομικές δεσμεύσεις και με την διάκριση των εξουσιών. Έτσι έχουμε την κοινωνία, το κράτος απέναντι και στη μέση τους διαμεσολαβητές που με την αντιπροσώπευση της βούλησης του λαού ή του έθνους, αναλαμβάνουν την κυρίαρχη εξουσία. Εννοείται ότι το κράτος και η διακυβέρνηση, τα σώματα εξουσίας, είναι τα αναγκαία κακά, γιατί διαφορετικά η κοινωνία θα αλληλοσπαραχθεί.  Αυτή είναι περίπου και η υπόθεση της θεωρίας του κοινωνικού συμβολαίου. Οι άνθρωποι είναι ανίκανοι να αυτοκυβερνηθούν και άρα χρειάζονται μια εξουσία πέρα και πάνω από την κοινωνία που να τους φοβίζει και να τους σέβεται. Είναι ο μύθος της φιλελεύθερης διακυβέρνησης, που αφού χρεοκόπησε εμφανίστηκε μεταπολεμικά με φιλοκοινωνικό πρόσημο, ώστε να καθησυχαστούν οι εξεγερμένες μάζες.

Η παγκόσμια ιδιαιτερότητα του ελληνικού συστήματος. Κοινοβουλευτισμός ή Κλεπτοκρατία;

Ενώ στις περισσότερες χώρες το κοινοβουλευτικό πολίτευμα λειτουργεί-με κάποιες παραλλαγές-στη βάση του φιλελεύθερου μοντέλου, το ελληνικό πολίτευμα παρουσιάζει τέτοιες ιδιαιτερότητες, ώστε είναι ιδιαίτερα δύσκολο να ταξινομηθεί.

Μία πρόταση είναι αυτή που το χαρακτηρίζει ως Κλεπτοκρατία.

Κλεπτοκρατία είναι το πολίτευμα όπου το κράτος και η διακυβέρνηση λειτουργούν με τέτοιο τρόπο ώστε η κυρίαρχη εξουσία να συσσωρεύει πλούτο και δύναμη. Δεν υπάρχει ουδεμία διάκριση εξουσιών και ο πρωθυπουργός είναι ο εκλεγμένος οιονεί δικτάτορας.

Για να μην υπάρχει η υποψία δικτατορίας, υπάρχουν δύο κόμματα-όπως οι όψεις ενός νομίσματος- που εναλλάσσονται στην κατοχή της απόλυτης εξουσίας. Ταυτόχρονα για να υπάρχει κάποιο είδος νομιμοποίησης, τα μέλη των κομμάτων, με βάση την αρχή της πατρωνίας, βολεύονται ιεραρχικά στην πυραμίδα της εξουσίας, με ανάλογα οφέλη από την διασπάθιση του δημοσίου πλούτου.

Το πολίτευμα της κλεπτοκρατίας παρότι εμπεριέχει στοιχεία από το αντιπροσωπευτικό σύστημα που κατά βάση είναι ολιγαρχικό, αποκλίνει από εκείνο, δεδομένου οτι ακόμη και στην ολιγαρχία ή αριστοκρατία, υπάρχει ένα είδος δίκαιης διακυβέρνησης, καθότι οι ολιγάρχες εξυπηρετούν κυρίως ταξικά και όχι προσωπικά συμφέροντα. Στην Κλεπτοκρατία το κυρίαρχο στοιχείο είναι είναι η εξυπηρέτηση των ίδιων συμφερόντων.

Έτσι, σε ένα κλεπτοκρατικό κράτος, οι μηχανισμοί που είναι υπό την άμεση εποπτεία της κυβέρνησης είναι καταρρακωμένοι και διεφθαρμένοι. Μπορεί κάποιο να έχουν στην Ελβετία τα ποσά που υποτίθεται ότι θα είχε εισπράξει ο φορολογικός μηχανισμός, ενώ τα ταμεία της χώρας να είναι άδεια.

Αν και είναι αντιεπιστημονικό έως αισχρό να μιλάει κανείς για ελληνική «δημοκρατία», είναι φανερό ότι είναι εξίσου ατεκμηρίωτο το να χαρακτηρίζει κανείς την ελληνική περίπτωση ως κοινοβουλευτικό πολίτευμα. Είναι επίσης εξαιρετική υπηρεσία στην αναίσχυντη εξουσία το να χαρακτηρίζει κανείς τους έλληνες υπηκόους ως πολίτες. Ο χαρακτηρισμός σκλάβος ίσως είναι υπερβολικός, αν και πολιτικά ισχύει. Εντούτοις ο χαρακτηρισμός «θύματα», είναι καταλληλότερος για τους υπηκόους μιας κλεπτοκρατίας.

΄

Για την αληθινή Δημοκρατία

Ο Αριστοτέλης όρισε τη δημοκρατία, ως το πολίτευμα εκείνο στο οποίο οι πολίτες είναι αυτοί που συμμετέχουν στα κοινά. Οι πολίτες αυτενεργούν, έτσι ώστε: αποφασίζουν, νομοθετούν και κρίνουν, ενώ χρησιμοποιούν τους ειδικούς όπου είναι ανάγκη αποκλειστικά για τεχνικούς λόγους. Έτσι, η δημοκρατία συνιστά την διαδικασία της συλλογικής αυτοθέσμισης.            

Το κράτος της δημοκρατίας είναι αυτό στο οποίο κυριαρχούν οι πολίτες και όχι τα κόμματα και τα διαπλεκόμενα συμφέροντα. Οι εξουσίας είναι απόλυτα διαχωρισμένες, αφού οι θέσεις των θεσμικών οργάνων καταλαμβάνονται από τους πολίτες μέσω κλήρωσης. Η ισότητα είναι ο απαράβατος όρος της λειτουργίας της. Κατ’ αυτό τον τρόπο, η εξουσία είναι υπό συνεχή αίρεση και λογοδοσία, ώστε να είναι αδύνατη η αυτονόμησή της. Αντίθετα από το κοινοβουλευτικό πολίτευμα, η εξουσία δεν πηγάζει από το λαό, αλλά ασκείται από το λαό. Δεν υπάρχει αντιπροσώπευση της γενικής βούλησης του λαού ή του έθνους από κάποιους επαγγελματίες αντιπροσώπους που εμφανίζουν την μειοψηφία ως πλειοψηφία.

Το κοινοβουλευτικό πολίτευμα-η φιλελεύθερη ολιγαρχία κατά Καστοριάδη-είναι το αντίθετο της δημοκρατίας, όσο και η συγκάλυψή της.

Είναι αν μη τι άλλο επαίσχυντη η ταύτιση της  ελληνικής κλεπτοκρατίας, όσο και του καπιταλιστικού κοινοβουλευτικού συστήματος με την έννοια της δημοκρατίας.

Γρ. Σουλτάνης

Source: http://tolimeri.blogspot.com/

Θρησκευτικές ταραχές στην Αίγυπτο

Ο φόβος αναζωπύρωσης θρησκευτικών ταραχών απειλεί την «τεταμένη ηρεμία» που επικρατεί στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα μετά τις κηδείες των νεκρών Κοπτών χριστιανών διαδηλωτών, κατά τις οποίες ο θρήνος συνδυάστηκε με την οργή κατά του στρατού.

Οι Κόπτες επιρρίπτουν στο στρατιωτικό συμβούλιο την ευθύνη για τις ταραχές του αιματηρού Σαββατοκύριακου, που ξεκίνησαν με διαδηλώσεις κατά της καταστροφής κοπτικής εκκλησίας στο Ασουάν και κατέληξαν στο θάνατο 26 ατόμων -ανάμεσά τους τέσσερις στρατιώτες- και τον τραυματισμό πάνω από 270 διαδηλωτών.

Το ίδιο το στρατιωτικό συμβούλιο, βαλλόμενο από το σύνολο του αιγυπτιακού πολιτικού φάσματος, έχει διατάξει άμεση διενέργεια έρευνας για τον εντοπισμό των υπαίτιων.

Στη διάρκεια των κηδειών τη Δευτέρα, η συμμετέχοντες έστρεψαν την οργή τους απευθείας στην στρατιωτική ηγεσία, και ιδιαίτερα στον επικεφαλής του συμβουλίου στρατάρχη Ταντάουι.

«Προδότη Ταντάουι, το αίμα των Κοπτών δεν είναι φθηνό» φώναζαν, όπως μεταδίδει ο ανταποκριτής του Reuters, συγκεντρωμένοι Κόπτες στο Κάιρο τη Δευτέρα. Ο θρησκευτικός τους ηγέτης επέρριψε την ευθύνη για την υποκίνηση των ταραχών σε «ξένους» που παρεισέφρησαν στις χριστιανικές διαδηλώσεις, σημειώνοντας πως «η χριστιανική πίστη δεν αποκηρύσσει τη βία».

Από πλευράς του ο Αιγύπτιος πρωθυπουργός Εσάμ Σαράφ απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, λέγοντας ότι «δεν θα επιτραπεί σε κανέναν να χειραγωγήσει το ζήτημα της εθνικής ενότητας της Αιγύπτου ή να καθυστερήσει την διαδικασία της δημοκρατικής μετάβασης».

Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εξέφρασαν την ανησυχία τους για την κατάσταση, με την επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάθριν 'Αστον να υπογραμμίζει ότι η θρησκευτική ελευθερία «είναι απολύτως θεμελιώδης» και το Λονδίνο, τη Ρώμη και τη Μαδρίτη να κάνουν λόγο για «ιδιαίτερα ανησυχητική κατάσταση».

Source : ΤΑ ΝΕΑ

Σύγκρουση Τουρκίας - Ιράν ( κείμενο στα αγγλικά)

A key aide to Iran's supreme leader said on Saturday Turkey must radically rethink its policies on Syria, the NATO missile shield and promoting Muslim secularism in the Arab world - or face trouble from its own people and neighbours.
In an interview with the semi-official Mehr news agency, Ayatollah Ali Khamenei's military adviser described Prime Minister Tayyip ErdoĞan's invitation to Arab countries to adopt Turkish-style democracy as "unexpected and unimaginable".
Turkey and Iran, the Middle East's two major non-Arab Muslim states, are vying for influence in the Arab world as it goes through the biggest shake-up since the Ottoman Empire fell, a rivalry that has strained their previously close relations.
While cheering crowds greeted ErdoĞan on his recent tour of North Africa, Tehran accused him of serving U.S. interests by opposing Syrian President Bashar al-Assad's crackdown on street protests and agreeing to NATO's missile defence.
"The behaviour of Turkish statesmen towards Syria and Iran is wrong and, I believe, they are acting in line with the goals of America," Major-General Yahya Rahim-Safavi told Mehr.
"If Turkey does not distance itself from this unconventional political behaviour it will have both the Turkish people turning away from it domestically and the neighbouring countries of Syria, Iraq and Iran [reassessing] their political ties."
Khamenei has dubbed the Arab uprisings an "Islamic awakening," predicting peoples in the Middle East that have overthrown dictatorial, Western-backed regimes will follow the path Iran took after its 1979 Islamic revolution.
The uprisings have been generally secular in nature, analysts say.
Erdogan's advocacy of secular Muslim democracy - which he extolled during his tour of Egypt, Tunisia and Libya last month - is far from the message the Islamic Republic of Iran wants spread in the region.
"I think the Turks are treading a wrong path. It might very well be that the path was set for them by the Americans," said Rahim-Safavi.
"The Turks have so far committed a few strategic wrongs. One was ErdoĞan's trip to Egypt and his presentation of the secular model there. This fact was unexpected and unimaginable since the Egyptian people are Muslims."
While Tehran has publicly urged its close ally Syria to listen to people's legitimate demands, ErdoĞan has predicted Assad will be ousted "sooner or later" and is set to impose sanctions on Damascus despite a veto on U.N. action by Russia and China.
But it is Turkey's decision to deploy a NATO missile early warning system that has most angered Tehran, which sees this as a U.S. ploy to protect Israel from any counter-attack should Israel target Iran's nuclear facilities.
Rahim-Safavi said trade ties with Turkey - which is an importer of Iranian gas and exporter of an array of manufactured goods - would be in jeopardy if Ankara does not change tack.
"If Turkish political leaders fail to make their foreign policy and ties with Iran clear, they will run into problems. If, as they claim, they intend to raise the volume of contracts with Iran to the $20 billion mark, they will ultimately have to accommodate Iran.
Source : hurriyet daily news