Reshaping Turkey's Military. The end of Kemalism ?

Turkey’s Supreme Military Council, or YAŞ, will begin its annual four-day meetings Monday with many question marks after the military brass’ unprecedented resignations Friday put the shape of the new command structure in serious doubt.
Prime Minister Recep Tayyip Erdoğan and acting Chief of General Staff Gen. Necdet Özel will co-chair the meetings which will meet in the absence of the land, air, naval and gendarmerie force commanders for the first time in history. YAŞ member and Commander of War Academies Gen. Bilgin Balanlı will also be absent from the meeting after he was arrested in May on charges of trying to topple the government, meaning that the council will convene with only 11 of the required 16 members.
Balanlı, however, is still expected to introduce his opinions about the appointments through a written statement, as the law permits him to do so.
Aegean Forces Commander Gen. Nusret Taşdeler will join the meeting if a court ignores a prosecutor’s arrest warrant against him. According to the prosecutor’s indictment, 22 high-ranking officers, including Taşdeler, were involved in a smear campaign against the government via a network of websites.
The resignations of former top commander Gen. Işık Koşaner, Land Forces Commander Gen. Erdal Ceylanoğlu, Naval Forces Commander Adm. Eşref Uğur Yiğit and Air Forces Commander Gen. Hasan Aksay caused a short-term crisis late Friday but the government prevented any further chaos by swiftly appointing Özel as the new Land Forces commander before promoting him to acting chief of General Staff.
Ceylanoğlu handed over his post of Land Forces commander to Özel in a ceremony late Saturday afternoon; immediately afterwards, Özel’s promotion to the rank of acting chief of General Staff was posted on the Prime Ministry’s website.
Özel’s rapid promotion will enable him to sit at the YAŞ meeting as the military’s top commander and to decide on the identities of the new forces commanders. “YAŞ will convene without any problem. Our chief of General Staff will meet our prime minister Monday morning at the military headquarters,” Defense Minister İsmet Yılmaz told reporters Saturday. Yılmaz will also participate in the meetings.
This year’s YAŞ will sketch out a new military command and will also try to shape the future military structure. Özel’s formal appointment as chief of General Staff will likely be announced Thursday after all the promotions are approved by President Abdullah Gül. Özel will serve as the top commander until 2015.
New commanders to be decided by Erdoğan
The main challenges will emerge in the appointments of force commanders. While force commanders are generally appointed upon the chief of General Staff’s requests as per military customs, this will not be the case at this year’s YAŞ, according to Hüseyin Çelik, deputy leader of the ruling Justice and Development Party, or AKP.
The chief of General Staff can propose some names, but the final say belongs to the prime minister, he told daily Milliyet on Sunday. Gül made a similar, if stronger statement, to this end Friday hours before the resignations, saying, “I will not sign any decree with my eyes closed.”
It thus appears extremely likely that the selection of the new force commanders will be made according to the wishes of Gül and Erdoğan, especially in terms of the new Land Forces commander.
According to unconfirmed reports, Fleet Cmdr. Adm. Murat Bilgel will become the new Naval Forces commander, while Lt. Gen. Mehmet Erten has the chance of being appointed as the new Air Forces commander, as he is the only four-star general eligible for the post. Balanlı had been expected to take this post but his arrest in May has ruled him out for top posts. Erten, meanwhile, is expected to be promoted to the status of full general before assuming his post as the force commander.
Kıvrıkoğlu or Kalyoncu to Land Forces
Following Özel’s promotion as the chief of General Staff, YAŞ will have to select two full generals for the positions of Land Forces and Gendarmerie Forces commander. For the ground forces, there are four likely choices: One of Gen. Saldıray Berk, commander of the EDOK, a key military educational and doctrinal unit; Vice Chief of General Staff Gen. Aslan Güner; 1st Army Commander Gen. Hayri Kıvrıkoğlu; and the chief of staff at the Land Forces, Cmdr. Gen. Bekir Kalyoncu, could become the new Land Forces commander.
The government, however, will likely try to force Berk to retire due to an ongoing case against him. As for Güner, it is speculated that the Presidency is against his appointment to the position; he could be posted to another position, but a lower-ranking officer’s appointment to the position of Land Forces commander would likely convince him to resign from the military.
Kıvrıkoğlu’s situation is also complicated. He is the nephew of a former chief of General Staff, Hüseyin Kıvrıkoğlu, who fought against political Islamist movements in Turkey; Hayri Kıvrıkoğlu also hit headlines when he did not attend a welcoming ceremony for Gül when he was serving in northern Cyprus.
For the Gendarmerie Forces, Servet Yörük and Yalçın Ataman are the two strongest candidates. Both were promoted to the rank of full general last year.
No luncheons due to Ramadan
According to customs, the chief of General Staff hosts YAŞ members at a luncheon on the first day of the YAŞ meetings right after visiting Anıtkabir, the mausoleum of Mustafa Kemal Atatürk, the founder of modern Turkey. However, as it is the first day of Ramadan, no luncheons are planned.
This program was finalized before Koşaner resigned from his post
Source : Hurriyet Daily News

ΗΠΑ: Συμφωνία για την αποφυγή της στάσης πληρωμών

Την επίτευξη συμφωνίας ανάμεσα στους Δημοκρατικούς και τους Ρεπουμπλικανούς για την αποφυγή της στάσης πληρωμών ανακοίνωσε τη νύχτα σε συνέντευξη Τύπου ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα. Η συμφωνία προβλέπει αύξηση του ορίου δανειοδότησης για το αμερικανικό δημόσιο αλλά και περικοπές ύψους, αρχικά, 1 τρισ. δολαρίων στο βάθος μιας δεκαετίας.
Ο πρόεδρος Ομπάμα δήλωσε ότι υπήρξε μια πρωταρχική συμφωνία προκειμένου να κατατεθεί νομοσχέδιο προς ψήφιση στη Βουλή των Αντιπροσώπων και το Κογκρέσσο.

Αναρωτήθηκε εάν πρόκειται για το σχέδιο που ο ίδιος προτιμούσε για να δώσει τη μονολεκτική απάντηση «Όχι».

Ωστόσο, σημείωσε ότι με τη συμφωνία που επιτεύχθηκε αποφεύγουμε τη στάση πληρωμών και βάζουμε τέλος στην κρίση που επιβάλαμε στον αμερικανικό λαό.

Επίσης, διαλύονται τα σύννεφα που υπήρχαν με το πρόβλημα του χρέους και ξεφεύγουμε από την αβεβαιότητα.

Μακροπρόθεσμη λύση

«Αποτελεί μια μακροπρόθεσμη λύση που θα απαλλάξει τις Η.Π.Α. από παρόμοια προβλήματα σε έξι, εννιά ή δώδεκα μήνες. Η μείωση των δημοσίων δαπανών είναι μεγάλη ωστόσο εγγυάται ότι θα μπορούμε στο μέλλον να επενδύσουμε σε κομβικούς τομείς της κοινωνίας όπως η δημιουργία θέσεων εργασίας και η έρευνα», τόνισε ο Ομπάμα.

«Το ύψος των κονδυλίων του Δημοσίου θα είναι το μικρότερο από την εποχή που πρόεδρος της χώρας ήταν ο Άιζενχάουερ», σημείωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ.

Η συμφωνία προβλέπει τη σύσταση επιτροπής προκειμένου να διερευνήσει τρόπους περαιτέρω μείωσης των δημοσίων δαπανών κατά 1,5 τρισ. δολάρια (πέραν του 1 τρισ. δολαρίων που συμφωνήθηκε αρχικά) και να καταθέσει σχετικές προτάσεις.

Το μήνυμα του Αμερικανού προέδρου

«Θέλω να ανακοινώσω ότι οι ηγέτες και των δύο πλευρών επέλεξαν να συμφωνήσουν στην στρατηγική που θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του ελλείμματος και την αποφυγή της στάσης πληρωμών, επιλογή που εάν δεν γινόταν θα έφερνε καταστροφικά αποτελέσματα για τη οικονομία μας» επεσήμανε από τον Λευκό Οίκο ο Αμερικανός πρόεδρος.

«Η συμφωνία αυτή» συνέχισε «εφ' όσον φυσικά, υιοθετηθεί και από το Κογκρέσο πριν από τα μεσάνυχτα της Τρίτης θα αποτρέψει την κυβέρνηση των ΗΠΑ να προχωρήσει σε στάση πληρωμών».

Η συμφωνία θα συμπεριλαμβάνει κατ΄αρχήν την περικοπή, περίπου ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων των δαπανών για τα επόμενα δέκα χρόνια - περικοπές για τις οποίες συμφώνησαν και οι δύο πλευρές. «Θα πρέπει να είμαστε σίγουροι πως οι εν λόγω περικοπές δεν θα πρέπει να γίνουν τόσο απότομα, ώστε να θέσουν σε κίνδυνο την εύθραυστη οικονομία μας» τόνισε ο Ομπάμα.

«Από την αρχή πρέπει να πω πως η τελική λύση στο πρόβλημα του ελλείμματος μας πρέπει να είναι ισορροπημένη.

»Παρ' ότι ορισμένοι Ρεπουμπλικάνοι διαφωνούν, πιστεύω ότι πρέπει να ζητήσουμε από τους πλουσιότερους Αμερικανούς και τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις να πληρώνουν το μερίδιο που τους αναλογεί και όχι να εγκαταλείψουν τις φορολογικές ελαφρύνσεις και τις ειδικές εκπτώσεις. Επιπλέον, πιστεύω πως παρ΄ότι ακόμη και ορισμένοι Δημοκρατικοί έχουν υποστηρίξει διαφορετικές απόψεις εάν χρειαστεί θα προβούν σε μικρές, αλλά απαραίτητες προσαρμογές σε προγράμματα, όπως το Medicare, ώστε να εξασφαλιστεί το μέλλον και των επόμενων γενεών.

»Έτσι, θα θεσπιστεί δικομματική επιτροπή του Κογκρέσου, η οποία μέχρι τον ερχόμενο Νοέμβρη θα προχωρήσει σε προτάσεις για περαιτέρω μείωση του ελλείμματος, οι οποίες αργότερα θα υπερψηφιστούν ή θα καταψηφιστούν από όλα τα μέλη του Κογκρέσου.

»Οι συμβιβασμοί στους οποίους θα προβούμε, εξασφαλίζουν ότι οι ΗΠΑ δεν θα αντιμετωπίσουν ανάλογη κρίση και πάλι σε έξι, οκτώ ή δώδεκα μήνες . Οι ηγέτες και των δύο πλευρών έχουν αποφασίσει πως θα προχωρήσουν στον απαραίτητο συμβιβασμό. Και θέλω να σας ευχαριστήσω όλους γι' αυτό».

Ολοκληρώνοντας το μήνυμα του ο Μπαράκ Ομπάμα ευχαρίστησε τον αμερικανικό λαό.

«Δεν έχουμε φτάσει στο τέλος αυτής της κρίσης ακόμη. Γι' αυτό και θέλω να παροτρύνω τους βουλευτές και των δύο πλευρών να υποστηρίξουν αυτήν τη συμφωνία, ώστε να μπορέσουμε να πληρώσουμε τους λογαριασμούς μας, να αρχίσουμε να περιορίζουμε το έλλειμμα μας να πείσουμε τις επιχειρήσεις να κάνουν ό,τι μπορούν ώστε να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας, αυξήσεις των μισθών, και ανάπτυξη της οικονομίας μας ταχύτερα απ΄ ότι και σήμερα. Ο αμερικανικός λαός αυτό ζητά από εμάς και αυτό θα πράξουμε».
Source : TA NEA

Ο Διοικητής της Τουρκικής Πολιτοφυλακής ( Gendarmerie) ανέλαβε την στρατιωτική ηγεσία στην Τουρκία

Hours after the country’s entire military echelon, including the Chief of the General Staff, resigned from their posts in a reaction to civilian rulers, the government appointed Gendarmerie Forces Commander Gen. Necdet Özel late Friday as the land forces commander, in a move to end the crisis as swiftly as possible.
Özel is likely to become the country’s top soldier over the weekend as well.
Özel was the only commander who did not accompany Chief of General Staff Gen. Işık Koşaner in his resignation. After Koşaner and the land, air and navy commanders quit their posts Friday afternoon, Özel met with Prime Minister Recep Tayyip Erdoğan in the Prime Ministry. After the meeting, the pair went to the Presidency to meet with President Abdullah Gül to discuss the developments and formulate a solution to the crisis.
According to Turkish law, chiefs of the General Staff are appointed from among force commanders by the president upon the request of the prime minister. To be eligible for appointment, Özel was first appointed as land forces commander late Friday. Özel’s appointment as chief of the General Staff, meanwhile, is likely to be announced in the Official Gazette over the weekend.
The government’s aim was to fill the emptied seats over the weekend so as to hold the Supreme Military Council, or YAŞ, meeting Monday. The council meets annually between Aug.1 and 4 to decide on the promotions of high-ranking officers to key posts.
After his appointment as chief of the General Staff, Özel will likely propose military figures to be appointed as the new forces commanders in time for Monday’s YAŞ meetings.
The tension between the government and the military has deepened with the continual arrests of senior military officers on charges of having links with alleged terror organizations that allegedly aimed to topple the government. The government insisted that these officers be forced to retire, causing fury among the top military brass. The most senior of the jailed group is four-star Gen. Bilgin Balanlı, head of Turkey’s military academies, who had been in line to become air force commander this year. He was detained in May.
In his farewell message to the military, Koşaner made it clear that his resignation was the result of this campaign. He read a very emotional text to dozens of senior officers at the military headquarters containing indirect accusations against civilian officials.
Underlining that 173 on-duty and 77 retired military officials were behind bars on charges he described as incompatible with the universal principles of law, Koşaner complained that government officials had not found a solution to the problem.
“Along with losing their freedom, 14 general-admirals and 58 colonels lost their right to be evaluated in the upcoming Supreme Military Council and were punished beforehand even though there have been no definitive judicial decisions against them,” he said.
Emphasizing that the smear campaign against the military was attempting to portray it as a criminal gang through one-sided media coverage, Koşaner said there was no room left for him to do his duty and protect his personnel’s rights against the smear campaign.
Koşaner also complained of government officials’ ignorance in listening to the military’s appeals.

Source : Hurriyet Daily News

 

 

Ισλαμοφοβία και Ισλαμοφασισμός

Όταν ξεκίνησε το «defence-point.gr» την κάλυψη του σοβαρού θέματος στη Νορβηγία, όπως σε όλα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της υφηλίου, η πρώτη μας σκέψη πήγε στο φαινόμενο της ισλαμικής τρομοκρατίας και σε κάποιον Νορβηγό (είχε ήδη διαρρεύσει η εθνικότητα του δράστη της τρομοκρατικής επίθεσης στο νησί) ο οποίος είχε προσηλυτιστεί και ασπαστεί τα νάματα του Ισλάμ στην πιο εξτρεμιστική μορφή του και εκδικήθηκε τη χώρα για μια σειρά από λόγους.

Η συμμετοχή των νορβηγικών Ενόπλων Δυνάμεων στις περιπέτειες της διεθνούς κοινότητας στο Αφγανιστάν και τη Λιβύη προσέφεραν ένα αρχικό και πειστικό κίνητρο το οποίο με βάση την σύγχρονη εμπειρία θα αποτελούσε ένα σενάριο που θα μπορούσε να αποτελεί την αλήθεια. Σε αυτή την περίπτωση, σήμερα, τα ΜΜΕ όλου του κόσμου θα μιλούσαν για τη διείσδυση των τρομοκρατών στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, αξιοποιώντας μεθόδους μυστικών υπηρεσιών, κατορθώνοντας να σπείρουν στο τέλος τον θάνατο και τον όλεθρο





Τι άλλο άραγε θα γράφαμε; Είναι δεδομένο ότι στο – αναπόφευκτα οργισμένο – μυαλό μας στριφογύριζε έντονα η λέξη «ισλαμοφασισμός», την οποία είναι βέβαιο ότι θα χρησιμοποιούσαμε εάν τελικά το τρομοκρατικό πλήγμα είχε σαν δράστη κάποιον φανατικό ισλαμιστή, ο οποίος όντας αποφασισμένος να πεθάνει και να πάει να κάνει παρέα στον Προφήτη, απολαμβάνοντας όλα τα καλά που περιγράφουν οι στρατολόγοι μικρών παιδιών για την εκτέλεση επιθέσεων αυτοκτονίας (π.χ. 42 παρθένες, ρύζι και μέλι… ασχέτως αν τα δύο τελευταία μάλλον αηδία προκαλούν στον μέσο πεινασμένο Δυτικό!).



Προφανώς θα ζητούσαμε τη λήψη σοβαρότατων και αυστηρότατων μέτρων στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το τέλος της «χαζοχαρούμενης» αντιμετώπισης του ζητήματος της παράνομης μετανάστευσης. Επίσης, την παροχή δικαιωμάτων στους μουσουλμάνους με τρόπο αναλογικό προς αυτόν που απολαμβάνουν τα δικά τους θρησκευτικά δικαιώματα οι Δυτικοί στις «ανεκτικές» κοινωνίες – καθεστώτα της Μέσης Ανατολής, όπου ενίοτε και τον Σταυρό σου να κάνεις μπορεί να βρεθείς σε αστυνομικό τμήμα ανακρινόμενος.



Τίποτα από τα ανωτέρω δεν εξηγούν τελικά όσα τραγικά έγιναν στη Νορβηγία. Ωστόσο, αν και όσα γράφτηκαν παραπάνω δεν αναιρούνται και θα καταγραφούν σε περίπτωση κάποιας άλλης τρομοκρατικής ενέργειας όπου δράστης θα είναι κάποιος ισαμιστής, τα περιστατικό δίνει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για ορισμένες ενδιαφέρουσες διαπιστώσεις.



Η πρώτη και σημαντικότερη είναι, ότι όσο και να έχουμε συνδέσει κάποιες εγκληματικές – τρομοκρατικές πράξεις με τους ισλαμιστές και τη Μέση Ανατολή (ή άλλες περιοχές που αντιμετωπίζουν την πρόκληση του ισλαμικού φανατισμού (.χ. Ινδία, Ινδονησία κ.λπ.), φαίνεται ότι το πρόβλημα του φανατισμού που οδηγεί στον εξτρεμισμό και την τρομοκρατίας, αφορά λιγότερο ή περισσότερο όχι μόνο τους ισλαμιστές, αλλά παντός είδους φορείς ακραίων και μη ανεκτικών ιδεολογιών. Πρακτικά, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι όσοι υποστηρίζουν ότι τα άκρα βρίσκονται πολύ πιο κοντά μεταξύ τους από όσο τα ίδια θέλουν να πιστεύουν, πιθανότατα έχουν αρκετό δίκιο. Όταν μάλιστα μετέρχονται των ιδίων μεθόδων για την προώθηση των σκοπών τους τότε δεν μπορεί παρά η «ταμπέλα» τρομοκράτης να αφορά και τις δυο πλευρές.



Η δράση φέρνει αντίδραση, είναι μια δεύτερη ανάγνωση της κατάστασης. Η γιγάντωση του φαινομένου της λαθρομετανάστευσης σε συνδυασμό με τα προβλήματα – αδιέξοδα των ευρωπαϊκών κοινωνιών και το φαινόμενο της ισλαμικής τρομοκρατίας, οδήγησε ακροδεξιές ομάδες στην υιοθέτηση πιο σκληρών μεθόδων αντιμετώπισης αυτού που θεωρούν ως «θανάσιμο κίνδυνο για το έθνος». Στην περίπτωση που εξετάζουμε μάλιστα, ο δράστης φέρεται να ανήκε σε ομάδες νεοναζί και να είχε περάσει στρατιωτική εκπαίδευση.



Όπως έχει προκύψει σήμερα νωρίς το πρωί, οι νορβηγικές μυστικές υπηρεσίες, σε έκθεσή τους είχαν προειδοποιήσει τις αρχές ότι το φαινόμενο του «εθνικού εξτρεμισμού» βρίσκεται σε άνθηση και είναι εξαιρετικά πιθανό να απειλήσει την κοινωνική ειρήνη και γαλήνη. Είχε εντοπιστεί εγκαίρως κινητικότητα στις τάξεις αυτών των ομάδων και είχε καταγραφεί η τάση ριζοσπαστικοποίησης στο βαθμό ανοικτής χρήσης ένοπλης βίας. Ακόμα και στην περίπτωση που κάποια νεοναζιστική οργάνωση δεν έχει δώσει το «πράσινο φως» για την τρομοκρατική ενέργεια, αυτό δεν σημαίνει ότι το ποτισμένο με τις εξτρεμιστικές διδαχές νεαρό – συνήθως – μέλος, δεν θα πάρει την πρωτοβουλία να εκτελέσει κάποια ενέργεια η οποία πιθανότατα μπορεί να έχει πολύ περισσότερα κίνητρα από την απλή «εκδίκηση ενάντια στον εσωτερικό ή εξωτερικό εχθρό» (όπου εσωτερικός εχθρός, για τα άτομα αυτά, είναι τα κόμματα και οι πολιτικοί που θεωρούνται «σπόνσορες» των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των παράνομων μεταναστών και της εξασφάλισης γι’ αυτούς ελευθεριών κατηγορούμενοι ότι δεν αντιλαμβάνονται ότι με τον τρόπο αυτό υπονομεύουν τον «νορβηγικό χαρακτήρα», στην περίπτωσή μας, της κοινωνίας). Την καταξίωση και ηρωποίηση, την αποδοχή εν τέλει στο πλαίσιο μιας ομάδας…



Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι ο δράστης φάνηκε διατεθειμένος να θυσιάσει τη ζωή του μπροστά στον «μεγάλο σκοπό». Αυτό παραπέμπει ευθέως σε χαρακτηριστικά που έχουν αποδοθεί αποκλειστικά στους ισλαμιστές φονταμενταλιστές, κυρίως λόγω της «θρησκευτικής ιδεολογικοποίησης» των κινήτρων όπως αυτά προκύπτουν μέσα από τα ιερά τους κείμενα, στα σημεία που αναφέρονται στον «ιερό πόλεμο» και τους «μάρτυρες», διαμορφώνοντας στις ισλαμικές κοινωνίες, ήδη από το επίπεδο της οικογένειας, μια κουλτούρα ανοχής απέναντι σε συμπεριφορές και δράσεις που χαρακτηρίζονται ως εντελώς απαράδεκτες στην κουλτούρα της Δύσης.



Εν κατακλείδι, για να ολοκληρώσουμε τις πρώτες μας συγκεντρωτικές σκέψεις για την τραγωδία που έπληξε τη Νορβηγία, εάν δούμε την υπόθεση από την «απέναντι οπτική γωνία» σε σύγκριση με αυτή που μας βοήθησε στο να επιχειρήσουμε να αναλύσουμε την κατάσταση, η «χαλαρή» στάση των ευρωπαϊκών κοινωνιών και των πολιτικών ελίτ σο ζήτημα της λαθρομετανάστευσης, σε συνδυασμό με την επίταση του φαινομένου το οποίο κλιμακώνεται σταθερά απειλώντας όλο και περισσότερες ευρωπαϊκές κοινωνίες, με αποτέλεσμα να λαμβάνουν πλέον μέτρα ακόμα και οι θεωρούμενοι ως οι πλέον «ανεκτικοί» Σκανδιναβοί, αποδεικνύει ότι η ευρωπαϊκή πολιτική ελίτ έχει αποτύχει παταγωδώς.



Έχει αποτύχει να αφουγκραστεί τα κοινωνικά προβλήματα και να επιχειρήσει να τα θεραπεύσει προτού λάβουν εκρηκτικές διαστάσεις. Και όταν λέμε προβλήματα συμπεριλαμβάνουμε την παράνομη μετανάστευση, την ασυδοσία ακραίων και φανατικών ισλαμικών στοιχείων και την προβολή αιτημάτων που οδηγούν στην καταπάτηση των δικαιωμάτων των… ιθαγενών και την αλλοίωση των χαρακτηριστικών, κοινωνικών και μη της χώρας! Επίσης, πρόβλημα είναι και ο εξτρεμισμός παντός είδους.

Η πολιτική χρεοκοπία της Ευρώπης όπως αποκαλύφθηκε από τα γερασμένα αντανακλαστικά των ηγεσιών της, οδηγεί σε παρακμή σε πολλαπλά επίπεδα. Ας συνέλθουμε λοιπόν όσο είναι καιρός…


Source : http://www.defence-point.gr/

Κυπριακό : Τουρκική πολιτική κρίσης

Του Σάββα Καλεντερίδη


Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, το 2004 στην ουσία άνοιξε την «πόρτα» της αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας, υπογράφοντας το Πρωτόκολλο της Άγκυρας, για να πάρει η χώρα του την περιπόθητη ημερομηνία έναρξης των διαπραγματεύσεων με την Ε.Ε. Φυσικά, ο Ερντογάν και η κυβέρνησή του, ποτέ δεν έφερε το συγκεκριμένο Πρωτόκολλο προς επικύρωση στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση, για να επαληθεύσει για άλλη μια φορά ότι η Τουρκία γράφει στα παλιά της τα παπούτσια όλες εκείνες τις συμφωνίες που υπογράφει, όταν δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα και τους σχεδιασμούς της.

Ο Ερντογάν, που σκόρπισε ελπίδες για μια άλλη προσέγγιση στο Κυπριακό και τα ελληνοτουρκικά, χρόνια τώρα δεν κάνει ούτε ένα βήμα στο ζήτημα της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, το οποίο, σημειωτέον δεν είναι ελληνοτουρκικό, αλλά αμερικανοτουρκικό θέμα. Να σημειωθεί δε ότι η Χάλκη, που έκλεισε το 1971, ως μέρος του σχεδίου στραγγαλισμού του Οικουμενικού Πατριαρχείου και εθνοκάθαρσης των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου, δεν θεωρείται πλέον κάτι σημαντικό για την Τουρκία, αφού οι μηχανισμοί του τουρκικού κράτους φρόντισαν να εξολοθρεύσουν τους Έλληνες της Πόλης, που δεν ξεπερνούν τα δυο χιλιάδες άτομα, κι αυτά υπέργηρα στην πλειοψηφία τους.

Τη στιγμή που βρίσκονται σε πολύ ώριμο σημείο η συνομιλίες Ελλάδος-Τουρκίας για την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών, που, σύμφωνα με τη γνωστή δεξαμενή σκέψης «Διεθνής Ομάδα Κρίσεων» (International Crisis Group - ICG), προβλέπεται να παραπεμφθεί στη Χάγη εκτός από την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και οι εντελώς παράλογες αιτιάσεις της Άγκυρας περί «γκρίζων ζωνών», η Τουρκία του Ερντογάν κάνει μεγάλη στροφή στην πολιτική της στο Κυπριακό. Αντί να κινηθεί προς την αναγνώρισή της, όπως αναμένει η δοκιμαζόμενη Ε.Ε., η Κύπρος και η Ελλάδα, ο Ερντογάν, επισκεπτόμενος την Κύπρο, υιοθεί εξ ολοκλήρου τις θέσεις του Ντενκτάς, των στρατηγών και της τρομοκρατικής οργάνωσης Εργενεκόν για το Κυπριακό, που μέχρι χθες απέρριπτε μετά βδελυγμίας, και φαίνεται ότι επιλέγει την πολιτική της κρίσης. Γιατί κανείς δεν μπορεί να διανοηθεί ότι κρύβουν κάτι άλλο δηλώσεις του τύπου: «Το μαχαίρι κοντεύει να φθάσει στο κόκαλο. Να μην περιμένουν από μας καμία κίνηση, όσο δεν γίνεται αποδεκτό ένα πλαίσιο δίκαιης συνολικής λύσης, που θα αποδέχεται την ύπαρξη και των δυο κρατών. Τη στιγμή αυτή για μας δεν υπάρχει κάποιο κράτος που λέγεται Κύπρος. Υπάρχει η Ρωμέικη Διοίκηση της Νότιας Κύπρου και η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου. Δεν πρόκειται να αναγνωρίσουμε την Κύπρο και το εξάμηνο που προβλέπεται να είναι Προεδρεύουσα χώρα της Ε.Ε., η Τουρκία θα παγώσει τις σχέσεις της με την Ευρωπαϊκή Ένωση».

Ενδιαφέρον έχει να δούμε πού, σε ποιόν και σε τί στηρίζεται ο Ερντογάν και υπαναχωρεί από τις θέσεις που είχε αποδεχτεί για την Αμμόχωστο, το Ριζοκάρπασο, τη Μόρφου και την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο, θέτοντας σε κίνδυνο τις σχέσεις της Τουρκίας με την Ε.Ε. και γιατί όχι και με τις ΗΠΑ;

Το πρώτο που μπορεί να πει κανείς, είναι η εξαιρετικά δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα, λόγω της δεινής οικονομικής κατάστασης, που αποδυναμώνει σημαντικά τη διαπραγματευτική της θέση αλλά και την επιρροή της στους κόλπους της επίσης δοκιμαζόμενης Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το δεύτερο είναι το γεγονός ότι η Κύπρος, που ήταν ήδη αποδυναμωμένη λόγω της αντικειμενικής πολιτικής αδυναμίας της Ελλάδος, αντιμετωπίζει επί πλέον και η ίδια σοβαρά πολιτικά και οικονομικά προβλήματα μετά το έγκλημα της έκρηξης στη ναυτική βάση, προβλήματα που μπορεί να την οδηγήσουν στη Μηχανισμό Στήριξης, με ό,τι σημαίνει αυτό για την πολιτική της θέση και επιρροή στην Ε.Ε.

Το τρίτο είναι η οικονομική ενδυνάμωση της Τουρκίας και η ανάδειξή της σε σοβαρό οικονομικό κέντρο στην ευρύτερη περιοχή, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε πολιτικό επίπεδο και σε επίπεδο ενίσχυσης της θέσης της Τουρκίας στη δοκιμαζόμενη Μέση Ανατολή και στη ΝΑ Μεσόγειο.

Το τέταρτο είναι η ανάδειξη της Τουρκίας σε βασικό παρτενέρ των ΗΠΑ στις προσπάθειες που καταβάλλει η Ουάσιγκτον να εκμεταλλευθεί γεωπολιτικά την «Αραβική Άνοιξη» στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Η πρόσφατη σύνοδος στην Κωνσταντινούπολη για τη Λιβύη, με την παρουσία της Χίλαρυ Κλίντον, στην οποία σημειωτέον η Ελλάδα είχε ρόλο ασήμαντου κομπάρσου, είναι μάρτυρας του ρόλου που διεκδικεί και κατά τα φαινόμενα κερδίζει η Τουρκία σ’ αυτήν τη νέα τάξη πραγμάτων που διαμορφώνεται στην περιοχή. Και, παρεμπιπτόντως, μόνο τρόμο θα πρέπει να προκαλεί στην Αθήνα το ενδεχόμενο ανατροπής του Καντάφι και επικράτησης της αντιπολίτευσης στη Λιβύη. Κι αυτό γιατί τότε η Τουρκία, που από τώρα έχει φροντίσει να έχει ισχυρό λόγο την «επόμενη μέρα», θα έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει τη θέση της Λιβύης στην οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Ελλάδα. Και μιλάμε για τρόμο γιατί αν περάσει η θέση ότι η Γαύδος δεν δικαιούται ΑΟΖ, τότε ...αντίο Καστελλόριζο.

Το πέμπτο είναι το γεγονός ότι η Τουρκία φαίνεται ότι αποφάσισε να «γαντζωθεί» με όλες τις δυνάμεις της στην Κύπρο, για να έχει τη δυνατότητα να επηρεάζει τα όσα μέλει να συμβούν στη ΝΑ Μεσόγειο. Εκεί, που ενώ οι εξέδρες έχουν ήδη στηθεί και τα γεωτρύπανα είναι έτοιμα να αρχίσουν το έργο τους, ο Λίβανος, έχει προσφύγει στον ΟΗΕ καταγγέλλοντας το Ισραήλ ότι έχει συμπεριλάβει στη δική του ΑΟΖ περιοχή που ανήκει στο κράτος του Λιβάνου, εμπλέκοντας κατά κάποιο τρόπο και την Κύπρο.

Το ζήτημα έχει και άλλες πτυχές και διαστάσεις, που σχετίζονται με τις τουρκο-ισραηλινές και τις τουρκο-ιρανικές σχέσεις, καθώς και με τις εξελίξεις στο Κουρδικό, όλα απολύτως συνδεδεμένα με το περίπλοκο και τεράστιο γεωπολιτικό και γεω-ενεργειακό παιχνίδι που παίζεται στην περιοχή, με απουσία ή ισχνή παρουσία της Ελλάδος. Πάντως, για να μην παιχτεί το παιχνίδι αυτό στις «πλάτες» του Ελληνισμού, είναι απόλυτη ανάγκη να δρούμε προληπτικά και να δηλώνουμε πολιτικά παρόντες σε όλες τις διαδικασίες, με στόχο να αναπληρώσουμε το σοβαρό κενό που έχει δημιουργήσει οι κακή οικονομική κατάσταση σε Αθήνα και Λευκωσία με έξυπνες διπλωματικές και πολιτικές κινήσεις. Ελλαδίτες, Κύπριοι και απανταχού Έλληνες, πρέπει να αντιληφθούμε την κρισιμότητα της κατάστασης και να παραμείνουμε όρθιοι. Το επιβάλλουν οι συνθήκες και η Ιστορία μας.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, στις 22 Ιουλίου 2011

Τα συν τα πλην και η μετέωρη προοπτική εξόδου από την κρίση

Τα συν και τα πλην της χθεσινής συμφωνίας θα αναλυθούν τις επόμενες μέρες από όλα τα ΜΜΕ διεξοδικότατα. Περιληπτικά αναφέρουμε παρακάτω τα υπέρ και τα κατά της συμφωνίας.

 ΥΠΕΡ

Η Ελλάδα θα λάβει ένα δεύτερο πακέτο βοήθειας, το οποίο υπολογίζεται ότι θα φτάνει τα 109 δισ. ευρώ.

Τα δάνεια που έχει λάβει η Ελλάδα από τους εταίρους - και αυτά που θα λάβει μέσω του EFSF - εφεξής θα έχουν μειωμένο επιτόκιο (αντί για 4,5% στο 3,5%) και επιμήκυνση από 7 χρόνια σε 15 έως και 30 χρόνια.

Θα τεθεί σε εφαρμογή ένα σχέδιο Μάρσαλ για την Ελλάδα, με επαναπροσδιορισμό των στόχων των κοινοτικών κονδυλίων και παροχή τεχνικής βοήθειας.


Ο προσωρινός μηχανισμός στήριξης EFSF αποκτά νέες εξουσίες, οι οποίες του επιτρέπουν να συμβάλλει στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου των τραπεζών της ευρωζώνης - περιλαμβανομένων των ελληνικών.

Ο EFSF αποκτά τη δυνατότητα παρέμβασης στη δευτερογενή αγορά - μια υποχώρηση της κ. Μέρκελ - ενώ η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποκτά τη δυνατότητα να εξακολουθεί να δέχεται ελληνικά ομόλογα, χάρη στην εγγύηση που δίνουν οι εταίροι.

Το χρέος της Ελλάδας θα μειωθεί με τις νέες ρυθμίσεις από 154% του ΑΕΠ που είναι σήμερα στο 130% ενώ θα πάρει μεγάλη ανάσα για την αποπληρωμή των δανείων της, τα οποία θα της επιτρέψουν να προχωρήσει με γρηγορότερα βήματα στην ανάπτυξη.

ΚΑΤΑ

Σε αντίθεση με το πρώτο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα, κάποιοι εταίροι απαιτούν «εγγυήσεις» για τη βοήθεια που θα παράσχουν. Οι εγγυήσεις αυτές μπορεί να είναι είτε εμπράγματες είτε από τη λίστα προς ιδιωτικοποίηση που έχει δημοσιοποιήσει το ελληνικό κράτος.

Ολη η συμφωνία θα «κλειδωθεί» με μια νέα δανειακή σύμβαση μεταξύ ελληνικού Δημοσίου και διεθνούς παράγοντα - ένα νέο Μνημόνιο, που θα πρέπει να εγκριθεί από το ελληνικό Κοινοβούλιο - και το οποίο αναμένεται να είναι πιο σκληρό από το πρώτο.

Πέρα από την διαχείριση των δανείων μέσω των χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων  καμμία  αλλαγή πολιτικής όσον αφορά την διαχείριση οικονομικών σκανδάλων και ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας, μέσω μείωσης ΦΠΑ και γραφειοκρατίας, δεν προβλέπεται ως προοπτική εξόδου από την κρίση.

                 

                                      ΘΑΦΤΗΚΕ ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ SIEMENS                          

Τελικά  σβήστηκε  και το σκάνδαλο της Siemens, καθώς απορρίφθηκε το αίτημα βουλευτών του ΠΑΣΟΚ για σύσταση Τριμελούς Γνωμοδοτικού Συμβουλίου που θα αποφάσιζε για το αν θα παραπέμπονταν σε Προανακριτική Επιτροπή οι Αλογοσκούφης και Μαρκογιαννάκης.

Από τους συνολικά 178 βουλευτές ψήφισαν υπέρ της παραπομπής του Γιώργου Αλογοσκούφη 141 και υπέρ της παραπομπής του Χρήστου Μαρκογιαννάκη μόνο 136 βουλευτές, ενώ απαιτούνταν η πλειοψηφία των 151 ψήφων.



Λίγες ώρες μετά την προκλητική επίθεση της Siemens εναντίον του ελληνικού δημοσίου, απειλώντας μας μάλιστα με αγωγές, οι Έλληνες βουλευτές αναλώθηκαν σε μικροκομματικές αντιπαλότητες στην Ολομέλεια της Βουλής. Ενώ οι Γερμανοί μας απειλούν να μας πάρουν και τα… κερατιάτικα, οι βουλευτές μας κατάφεραν να τους χαρίσουν και τις… μίζες.



Οι εισηγητές των κομμάτων, αντί να λειτουργήσουν πατριωτικά, αντιπαλεύονταν τους συναδέλφους τους με επιθέσεις σε προσωπικό και κομματικό επίπεδο. Ελληνικό πνεύμα αθάνατο. Ποιος δουλεύει ποιόν; Τα κατάφεραν να το «κουκουλώσουν», και συνεχίζουν το έργο τους…

Source: πηγή

Το Ισραήλ δεν είναι έτοιμο για συγνώμη στην Τουρκία

Το Ισραήλ δεν προτίθεται να ζητήσει συγγνώμη από την Τουρκία για την  επιδρομή στις 31 Μαΐου 2010 στο πλοίο Mavi Marmara, το οποίο έπαιρνε μέρος στο διεθνή στολίσκο που μετέφερε βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας, από την οποία έχασαν τη ζωή τους 9 Τούρκοι, δήλωσε ένας ισραηλινός υπουργός.

"Δεν υπάρχει κανένας λόγος κατά τη γνώμη μου να ζητήσουμε συγγνώμη στο μέτρο που αυτό θα σημαίνει ότι αναλαμβάνουμε την ευθύνη", δήλωσε ο υπουργός Στρατηγικών Υποθέσεων Μοσέ Γιαλόν σε συνάντησή του με ξένους δημοσιογράφους.

 Ο υπουργός επανέλαβε ότι το Ισραήλ δεν είναι διατεθειμένο να "εκφράσει τη λύπη του για την απώλεια ανθρώπινων ζωών".

Εξάλλου ο Γιαλόν επεσήμανε ότι αναμένει πως η έκθεση της επιτροπής έρευνας του ΟΗΕ για το ζήτημα αυτό θα περιέχει "κάποιες επικρίσεις εναντίον του Ισραήλ", χωρίς όμως να δώσει άλλες διευκρινίσεις.

Χθες Τετάρτη ο ισραηλινός υπουργός είχε δηλώσει ότι το Ισραήλ αναμένει τη δημοσιοποίηση αυτής της έκθεσης μετά την αποτυχία των προσπαθειών συμφιλίωσης με την Τουρκία.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ