Η πραγματική διάσταση της " σωτηρίας" μας με το κούρεμα χρέους

της Ελίνας Γαληνού
Οσο προχωρούν οι μέρες, τόσο αποκαλύπτεται ποιά ήταν τελικά, η πραγματική διάσταση της "σωτηρίας" μας με το κούρεμα του χρέους. Αναγνωρίζοντας κατ΄αρχήν ότι δεν υπήρχε άλλη λύση για την παραμονή μας εντός της ευρωζώνης, δεν γίνεται ωστόσο να παραβλέψουμε τις συνέπειες. Είναι αυτές ή ίσως και περισσότερες απ΄ότι είχαμε φοβηθεί αρχικά. Και η πεποίθηση κατά την οποία "αν δεν σπάσεις αβγά, δεν φτιάχνεις ομελέτα", μάλλον δεν αρκεί για παρηγορία...
Από τη στιγμή που η Ελλάδα ενεπλάκη στον Μηχανισμό Στήριξης (δύο χρόνια πρίν), το μέλλον των "αβγών", ήταν προφανώς προδιαγεγραμμένο. 
Και όσοι προέβλεψαν ότι τα πράγματα δεν μπορούσαν παρά να πάνε χειρότερα, αποδείχτηκαν ρεαλιστές στην αποτίμηση της πραγματικότητας και όχι "επικίνδυνοι δημαγωγοί", όπως τους χαρακτήριζαν. Η Ελλάδα εν τέλει, μετά από αφάνταστες ταλαιπωρίες και μεγάλη περίοδο αβεβαιότητας, περισώθηκε ως "οικονομικό μέγεθος" μέσα στην ευρωζώνη. Προς το παρόν τουλάχιστον, έτσι ισχύει, αλλά...μην ξεχνάει κανένας ότι δεν έχουμε ακόμα ξεμπλέξει από τους Οίκους Αξιολόγησης και τις ορέξεις των αγορών. Διότι οι αγορές μπορεί να ηρέμησαν κάπως τις τελευταίες εβδομάδες, αλλά θα πρέπει να περάσει πολύς καιρός χωρίς ουδεμία ενόχληση της ευρωζώνης από τα "πιράνχας", για να το πούμε αυτό.
Οι δανειστές μας όμως, τώρα που καλόδεσαν τη χώρα στα γρανάζια του PSI, όπου εξαιρετικά προθύμως μετείχαν οι ιδιώτες, οσμιζόμενοι προφανώς ότι το όφελος μελλοντικά από αυτή τη συμμετοχή θα υπερκαλύψει το κόστος αγοράς μεριδίου στο ελληνικό χρέος, παραμένουν πιστοί στη στάση τους. Σύμφωνα μ΄αυτήν, ο ελληνικός λαός πρέπει να ποδοπατηθεί κι΄άλλο. Οι μισθοί και οι συντάξεις, πρέπει να κατέβουν κι΄άλλο. Οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, να αρκεστούν στο ότι έχουν δουλειά και απολαβές ισότιμες με.. χαρτζιλίκι. Οι ιδιοκτήτες ακινήτων, να αρκεστούν στο να παραμείνουν διαχειριστές της περιουσίας τους, με εισπράξεις που αντιστοιχούν σε φιλοδωρήματα. Οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες και ελεύθεροι επαγγελματίες, να αρκεστούν επίσης στο να βγάζουν ίσα-ίσα τις λειτουργικές τους δαπάνες. Και οι άμοιροι κάτοχοι ελληνικών ομολόγων, μετράνε τις απώλειες των οικονομιών τους, που καταγράφουν ποσοστά έως και 70%. Το ίδιο και αρκετά ΝΠΔΔ, που αφορούν νευραλγικούς τομείς ασφάλειας, υγείας, παιδείας, όπως νοσοκομεία, εκπαιδευτικά ιδρύματα, ασφαλιστικά ταμεία κλπ. Πράγμα που σημαίνει ότι το υφεσιακό ντόμινο, θα λαμβάνει από μήνα σε μήνα διαστάσεις εκρηκτικές, πολλαπλασιάζοντας εξωφρενικά πλέον την ανεργία και τη συρρίκνωση διαφόρων οικονομικών κλάδων.
Αυτές οι δραματικές πλέον συνέπειες της κρίσης δεν αφορούν όπως βλέπουμε, "τεμπέληδες" κρατικοδίαιτους, ούτε χαραμοφάηδες που ζούσαν από δανεικά. Αντίθετα, αφορούν νοικοκυραίους που είχαν φροντίσει με αποταμιεύσεις και σκληρή δουλειά, να εξοικονομήσουν έναν οικονομικό πόρο για το μέλλον τους ή για τα παιδιά τους. Αφορούν συντηρητικούς τρόπους διαχείρισης χρημάτων, προς εξασφάλιση ανεξαρτησίας και αξιοπρέπειας. Σήμερα, βλέπουμε να αρπάζονται όλα, χωρίς καμία απολύτως ανταπόδοση. Και σαν να μην φτάνει αυτό, επισείεται και η απειλή "ότι θα ζητηθούν και άλλες θυσίες από τους Ελληνες..".
Πόσο πιά θέλουν να μας πατήσουν; Πόσο να μας εξαθλιώσουν για να αισθανθούν ανώτεροι από εμάς; Ωσπου η ελληνική κρίση, να φέρει στους δανειστές άλλα τόσα κέρδη; Δεν το λέμε εμείς, το ομολόγησε σε συνέντευξή του στο FOCUS, ο Κλάους Ρέγκλιγκ, του Ευρωπαικού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. "Είναι λάθος να περνάει η εντύπωση ότι επιβαρύνεται ο προυπολογισμός της Γερμανίας από τη βοήθεια προς την Ελλάδα...Αντίθετα, η διάσωση της Ελλάδας, όχι μόνο δεν έχει κοστίσει τίποτα στη Γερμανία, αλλά αντιθέτως τα ταμεία της χώρας γέμισαν με επιπλέον 15 δις ευρώ, και στο μέλλον θα αυξηθούν περισσότερο τα κέρδη.." Αρα, κάτι ήξεραν οι γερμανοί δημόσιοι υπάλληλοι που ζήτησαν και πέτυχαν 6% αύξηση στις αποδοχές τους..
Μάλλον δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για τις γερμανικές προθέσεις προς τον ελληνικό λαό, αφού άλλωστε το επιβεβαίωσαν πλήρως με την άρνηση τους για τις πολεμικές αποζημιώσεις. Είναι πλέον αρκετά σαφές ότι μας την έφεραν για καλά! Ας πρόσεχε όμως η ελληνική κυβέρνηση τι υπέγραφε, όταν μπήκαμε στον Μηχανισμό το 2010. Αυτό το είπε άλλωστε και ο επικεφαλής του ΔΝΤ, Πώλ Τόμσεν, κατά την απολογία του στο Ευρωκοινοβούλιο-ότι δηλαδή δεν έγινε από πλευράς μας, καμία διαπραγμάτευση! Να μας γίνει μάθημα αυτό, για το πόσο ξέρουν ν΄αποποιούνται οι άλλοι τις ευθύνες τους, όταν τους δίνεις το δικαίωμα να σ΄εξουσιάζουν. Ακόμα και αν πρόκειται για τους εταίρους μας, που έχουν προ πολλού τσαλακώσει την ίδια την Ευρωπαική Ενωση σαν θεσμό.
Source : infognomonpolitics.gr

Οι παράγοντες που οξύνουν την τουρκική προκλητικότητα

Των Αθανάσιου Eλλις - Δώρας Aντωνίου
Οι εξελίξεις στο πεδίο της ενέργειας και οι προοπτικές μεγάλων αλλαγών σε γεωπολιτικό επίπεδο, που αυτές προδιαγράφουν για το Αιγαίο και τη νοτιοανατολική Μεσόγειο, ανεβάζουν το θερμόμετρο στην περιοχή, καθώς η Αγκυρα σπεύδει να «υπενθυμίσει» τις πάγιες θέσεις και διεκδικήσεις της με μια σειρά από ενέργειες και δηλώσεις. 
Οι παράγοντες που οξύνουν την τουρκική προκλητικότητα είναι η παγίωση πολυδιάστατης συνεργασίας στο τρίγωνο Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ, που παρά τις όποιες καθυστερήσεις προχωρά, η απόφαση της Αθήνας να προβεί σε έρευνες για εντοπισμό και αξιοποίηση ενεργειακών αποθεμάτων και η επικείμενη ανάληψη της προεδρίας της Ε.Ε. από την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία, εφόσον η Αγκυρα συνεχίσει να τηρεί την ίδια στάση, μαθηματικά οδηγεί σε περαιτέρω επιδείνωση των σχέσεών της με την Ε.Ε.
Σε αυτό το περιβάλλον, η τουρκική ηγεσία εμφανίζεται αποφασισμένη να εμμείνει στη γραμμή της προκλητικότητας και της αδιαλλαξίας. Ετσι, η Αγκυρα έστειλε διπλό μήνυμα στην Αθήνα την προηγούμενη εβδομάδα, βγάζοντας στο Αιγαίο το «Πίρι Ρέις» για επιστημονικές έρευνες και στέλνοντας μια φρεγάτα του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού μέχρι την Κύθνο, υπενθυμίζοντας έμπρακτα τις διεκδικήσεις της και την άποψή της για το καθεστώς στο Αιγαίο. Στην αντίδραση της Αθήνας για την είσοδο του «Πίρι Ρέις» σε ελληνική υφαλοκρηπίδα, το τουρκικό ΥΠ.ΕΞ. απάντησε με ανακοίνωση στην οποία αναφέρει ότι η υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο δεν έχει καθοριστεί και, πηγαίνοντας ένα βήμα πιο πέρα, ενόψει την έναρξης των ερευνών για κοιτάσματα υδρογονανθράκων, τόνισε ότι ισχύει για τις έρευνες για πετρέλαιο και φυσικό αέριο το μορατόριουμ παγώματός τους, που προκύπτει από τη Συμφωνία της Βέρνης του 1976.
Οσον αφορά τις έρευνες της Κύπρου, ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Ναυτιλίας και Αεροπορίας της Τουρκίας, Τσαγατάι Ερτζιές, μιλώντας ενώπιον εκπροσώπων μεγάλων πετρελαϊκών εταιρειών σε συνέδριο στην Τουρκία, ανέφερε ότι οι περιοχές στις οποίες γίνονται έρευνες συμπίπτουν με τις τουρκικές ζώνες και προειδοποίησε ότι η Τουρκία δεν θα ανεχθεί έρευνα στην υφαλοκρηπίδα της, κάνοντας λόγο για περιοχή «άκρως εύθραυστη και ευαίσθητη και ανοικτή σε νέες κρίσεις».
Την ίδια στιγμή, σαφές μήνυμα προς την Ελλάδα και την Κύπρο να διαχειρισθούν το ζήτημα των πιθανών ενεργειακών αποθεμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο με τρόπο που θα αποφέρει οφέλη σε «όλες» τις χώρες της περιοχής, εξέπεμψαν οι ΗΠΑ μέσω του ειδικού απεσταλμένου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την ενέργεια στην Ευρασία, Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ, ο οποίος σε συνέδριο στην Αθήνα επιχείρησε να αποσαφηνίσει, αν όχι να «διορθώσει», τη θέση που ο ίδιος είχε εκφράσει παλαιότερα υπέρ της οριοθέτησης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης από την Ελλάδα, λέγοντας ότι υφίστανται «μυριάδες νομικά θέματα, συμπεριλαμβανομένων πολλών ειδών ζητημάτων σχετικά με το Δίκαιο της Θάλασσας». Σε συνέντευξή του στην «Κ» πριν από ενάμιση χρόνο ο έμπειρος Αμερικανός διπλωμάτης είχε αναγνωρίσει ότι η Ελλάδα έχει το δικαίωμα να ανακηρύξει ΑΟΖ το οποίο, όπως είχε αναφέρει, απορρέει από τη συμμετοχή της στη σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Διευθέτηση κοινής αποδοχής
Στη νέα του παρέμβαση, η οποία υπήρξε προϊόν ενδελεχούς προετοιμασίας καθώς θα αποτελέσει πυξίδα για την επίσημη στάση και προσέγγιση των ΗΠΑ στο συγκεκριμένο ζήτημα το επόμενο διάστημα, ο κ. Μόρνινγκσταρ διεμήνυσε πως εάν βρεθούν λύσεις στη βάση της ισονομίας όλοι, οι πάντες, όλες οι χώρες της περιοχής και οι πολίτες τους θα κερδίσουν, ενώ προειδοποίησε ότι σε αντίθετη περίπτωση κανείς δεν θα απολαύσει όλα τα οφέλη. Σε αυτό το πνεύμα ενθάρρυνε να υπάρξουν διαβουλεύσεις για μια διευθέτηση κοινής αποδοχής. «Η συμβουλή μου, όποια αξία και αν έχει, είναι να τηρηθούν χαμηλοί τόνοι. Τα εμπλεκόμενα μέρη πρέπει να κοιτάξουν με προσοχή τα συμφέροντά τους, να έρθουν σε επαφή με άλλα μέρη στην περιοχή, να προσπαθήσουν να βρουν λογικές λύσεις ώστε όλοι να επωφεληθούν από αυτά τα κομμάτια χρυσού που βρίσκονται στη Μεσόγειο».
«Το ζήτημα των πηγών ενέργειας, εάν αντιμετωπισθεί σωστά», μπορεί να βοηθήσει στην επίτευξη συμφωνίας στην Κύπρο, επισήμανε ο κ. Μόρνινγκσταρ. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Αγκυρα κλιμακώνει τις αντιδράσεις της έναντι της ανάληψης της προεδρίας της Ε.Ε. από την Κυπριακή Δημοκρατία. Στο πλαίσιο αυτό, διακινήθηκε η πληροφορία για άνοιγμα της Αμμοχώστου υπό τουρκική διοίκηση, ενώ η τουρκική πλευρά συνδέει την προεδρία με τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό, απειλώντας ακόμα και με διακοπή τους.
Source : infognomonpolitics.gr

Οσο χάνει η Ε.Ε. η Γερμανία κερδίζει

Ο στρόβιλος της κρίσης δεν την τάραξε. Οσο ο ευρωπαϊκός Νότος ασφυκτιά στην ύφεση τόσο ανασαίνει η Γερμανία στην ευημερία. Για όσους ζουν και εργάζονται εκεί η ανάπτυξη δεν είναι μόνο θέμα μεθοδικότητας αλλά και νοοτροπίας. Παρά την κρίση στην ευρωζώνη η Γερμανία σήμερα δεν κάνει εκπτώσεις στην παραγωγικότητα. Επιχειρήσεις που βάδιζαν προς τη χρεοκοπία κατάφεραν να αναστηθούν.
Πρώτη φορά ως ενήλικος είχε τόσο ελεύθερο χρόνο. Συγύριζε το σπίτι, μαγείρευε, έμαθε ιταλικά και ισπανικά, γράφτηκε και σε γυμναστήριο. Ο Αντι Φούτσνερ συμπλήρωνε ένα έτος χωρίς δουλειά στο Ουλμ της Γερμανίας και λάμβανε ως μηνιαίο επίδομα σχεδόν το 70% του πρότερου μισθού του. Για αρκετούς αυτός ο χρόνος στο Ταμείο Ανεργίας θα έμοιαζε με πληρωμένες διακοπές. Για τον ίδιο όμως ήταν μια ντροπιαστική στιγμή. Δεν είχε νιώσει ποτέ πιο μόνος.Οταν ήθελε παρέα, όλοι οι γνωστοί του ήταν στα γραφεία τους. Και τα βράδια η σύζυγός του επέστρεφε από τη χαρτοβιομηχανία όπου εργάζεται χωρίς διάθεση. «Ενιωθα άσχημα τότε», λέει σήμερα ο 36χρονος Φούτσνερ έχοντας βρει δουλειά ως κοινωνικός λειτουργός σε δημόσιο σχολείο. «Οταν είσαι άνεργος, οι Γερμανοί βλέπουν στο πρόσωπό σου έναν τεμπέλη». Αν ζούσε στην Ελλάδα, στην Ισπανία ή στην Πορτογαλία, όπου τα ποσοστά ανεργίας είναι διψήφια και οι ευκαιρίες απασχόλησης περιορισμένες, μπορεί να μην αισθανόταν έτσι. Στη Γερμανία, όμως, όπου το αντίστοιχο ποσοστό έπεσε κάτω από 7% το 2011, ο Φούτσνερ ήταν ένας παρίας.Η χώρα του δεν έχει παρασυρθεί στη δίνη της κρίσης. Οσο τα κράτη του ευρωπαϊκού Νότου βυθίζονται στην ύφεση τόσο κερδίζει η Γερμανία. Μελέτη του Ινστιτούτου Οικονομικής Ερευνας Ifo προβλέπει ότι, ενώ οι οικονομίες της Ισπανίας, της Ιταλίας, της Ελλάδας και της Πορτογαλίας θα συρρικνωθούν και άλλο μέσα στο 2012, η γερμανική θα αναπτυχθεί κατά 0,4%. Το αδύναμο ευρώ μπορεί να μειώνει τη ζήτηση γερμανικών προϊόντων στην ευρωζώνη, τα καθιστά όμως πιο ανταγωνιστικά σε άλλες αγορές, στις οποίες διοχετεύεται το 60% των γερμανικών εξαγωγών. Ο τζίρος του χονδρεμπορίου στην εγχώρια αγορά έκλεισε στα 857 δισ. ευρώ πέρυσι (από τις πιο κερδοφόρες χρονιές) και εφέτος αναμένεται, σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδίας Χονδρεμπόρων, να αυξηθεί κατά 3,5%.«Στην τηλεόραση λένε ότι η κρίση μπορεί κάποτε να μας αγγίξει, αλλά για την ώρα δεν το βλέπω. Κάθε μέρα οι Γερμανοί αγοράζουν κάτι καινούργιο: συσκευές, αυτοκίνητα, σπίτια», παρατηρεί ο Φούτσνερ. Τον περασμένο χρόνο δημιουργήθηκαν 300.000 νέες θέσεις εργασίας στη Γερμανία και ακόμη υπάρχει μεγάλη ζήτηση για μηχανικούς.ΣΩΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΤΩΧΕΥΣΗ. Παρά την κρίση στην ευρωζώνη η Γερμανία σήμερα δεν κάνει εκπτώσεις στην παραγωγικότητα. Επιχειρήσεις που βάδιζαν προς τη χρεοκοπία κατάφεραν να αναστηθούν. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Getrag, βιομηχανίας ανταλλακτικών αυτοκινήτων. Ιδρύθηκε το 1935 και το 2008 φλέρταρε με την καταστροφή. Οι κλυδωνισμοί στην αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Chrysler έφτασαν έως τη Γερμανία. Τα έσοδά της μειώθηκαν κατά 25%. Προχώρησε σε απολύσεις και εκ περιτροπής εργασία. Τελικά σώθηκε με κρατικό δάνειο. Σήμερα έχει μπει σε τροχιά ανάπτυξης. Η BMW, ένας από τους πολλούς πελάτες της, παραγγέλνει 140 συστήματα μετάδοσης την ημέρα.Δύσκολες στιγμές είχε περάσει και ο Φώτης Παπαδόπουλος, μετανάστης στο Μπόχουμ και υπάλληλος σε εργοστάσιο σιδηροκατασκευών. Δεν ανησυχεί όμως για τη θέση του, όπως το 1992. Τότε έξι από τους 60 εργάτες έπρεπε να απολυθούν για να υλοποιηθεί το πρόγραμμα εξυγίανσης της βιομηχανίας. Ο Παπαδόπουλος ήταν ένας από αυτούς, παρότι προϊστάμενος στην επιχείρηση ήταν ο αδελφός του. «Με είχαν απολύσει για τρεις μήνες, ώσπου να ανέβει και πάλι η ζήτηση και να αυξηθεί η παραγωγή. Εδιωχναν όσους δεν ήταν παντρεμένοι. Στην Ελλάδα σε ποια δουλειά ο αδελφός θα διώξει αδελφό;», αναρωτιέται.Στην εργασιακή κουλτούρα των συμπατριωτών του εντοπίζει έναν από τους βασικούς λόγους της γερμανικής ανάπτυξης ο Μάρτιν Κρέιμερ, εκπρόσωπος της Ενωσης Εργατών Μετάλλου. «Ακόμη και ένας απλός εργάτης σε μια αυτοκινητοβιομηχανία αισθάνεται σαν αφεντικό. Ή μιλά για την εταιρεία σε πρώτο πληθυντικό. Νιώθει μέλος μιας ομάδας», αναφέρει. «Είναι αυτό που και ο κοινωνιολόγος Μαξ Βέμπερ αποκαλούσε προτεσταντική ηθική στον καπιταλισμό. Οι Γερμανοί είναι ευγνώμονες προς τα αφεντικά. Τους βλέπουν ως εργοδότες, ως εκείνους που δημιουργούν ευκαιρίες».Source : TA NEA

Στρατηγικά βήματα εθνικής αποδόμησης

Γράφει ο Πελασγός ο Μιλήσιος

Οι τελευταίες ενέργειες της Suis generis Κυβέρνησης περί της λαθρομετανάστευσης, ενόψει αποφυγής του τεράστιου πολιτικού κόστους που αναμένεται να εισπράξουν
στις επερχόμενες εκλογές, καταδεικνύουν την έλλειψη γενικότερου προσανατολισμού αυτής της χώρας.

Μετά από την εισροή πάνω από 1.500.000 λαθρομεταναστών τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, κατά τις μετριο-υπολογιστικές εκτιμήσεις, οικεία βουλήσει ως επί το πλείστον των κυβερνήσεων που θήτευσαν τα τελευταία 15 χρόνια, και κάτω από τα συμπαραμαρτούντα επακόλουθα αυτής της “επιδρομής”, αφενός στην οικονομία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, στην εγκληματικότητα
κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα, στις λοιμώδεις ασθένειες που επεκτείνονται στις πολυπληθείς κοινωνίες, και τις ευκαιρίες των Επενδετικών οίκων να “αναβαθμίσουν” τις 
υποβαθμισμένες πιριοχές
κυρίως του ιστορικού κέντρου των Αθηνών, η κατάσταση προσέλαβε μη ελεγχόμενη εξέλιξη.

Το σενάριο που πρόκειται να εφαρμοσθεί για το επόμενο προεκλογικό διάστημα, για την ελεγχόμενη στρατοπέδευση ανά την επικράτεια, και υποτιμά τη νοημοσύνη των Ελλήνων για τη σκοπιμότητά του, και ατελέσφορο θα προκύψει ενεργοποιώντας το.

Μιά άλλη επιλογή, η μή διατάραξη της κρατούσας κατάστασης, “ελλοχεύει ο κίνδυνος” μιας αναδυόμενης πολιτικής ιδεολογίας που υποτιμήθηκε από τους κρατούντες, εξ αιτίας της λαθρομετανάστευσης.
Αποτέλεσμα ενεργειών των διαχειριστών εξουσίας χωρίς προγράμματα κι οράματα. Οι αναδεικνυόμενες τάσεις δημοσκοπήσεων, για την επιρροή της Χρυσής Αυγής επί του θέματος, δημιουργεί εκτός από πονοκέφαλο στους σχεδιαστές, των δυο μέχρι τώρα κομμάτων εξουσίας, και ανερμάτιστους σχεδιασμούς για την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης.

Ο σκόπιμος ψηφισθείς νόμος απόδοσης ιθαγένειας σε λαθρομετανάστες, οι οποίοι βαπτίσθηκαν από την Κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου μετανάστες, απάλλειψε μια παράνομη κατάσταση από όλα “τα εμπόδια της νομιμότητας”. Μιας νομιμότητας, που για να χαρακτηρισθεί κάποιος επίσημα μετανάστης, εκτός ότι θα πρέπει να πληρεί τις προυποθέσεις μιας νόμιμης ζήτησης μεταναστων ενός ευνομούμενου κράτους, και τις προδιαγραφές μιας μή αλλοίωσης του Δημογραφικού status της χώρας.

Ο “πολυπολιτισμός” που εισήχθη εξ εσπερίας, λόγω του Δόγματος Χάντιγκτον περί “Σύγκρουσης πολιτισμών” (Clash of civilization), εκτός ότι ήταν κατευθυνόμενος, ήταν το επιστέγασμα της ιδεολογίας της Αμερικής ως απόρροια των πολέμων που έκανε στον πλανήτη, ώστε “να διαδώσει τη Δημοκρατία” τους.

Οι κυβερνώντες, αποδεχόμενοι ουσιαστικά το Δόγμα Χάντιγκτον, έφθαναν στο σημείο “να ευχαριστούν τους λαθρομετανάστες που προτιμούν τη χώρα μας”…
Τίθεται λοιπόν θέμα περί της αξιοπιστίας των προθέσεων των. Θέλουν να ελέγξουν ή να συσκοτίσουν την κοινωνία, στο επώδυνο αυτό πρόβλημα για τη συνοχή του Έθνους!

Ας υποθέσομε ότι υλοποιούν το …”project”. Αν ενδώσουν στην παγίδα των “στρατοπέδων”, τίθεται αμέσως μετά το “Σχέδιο Εξέγερσης”. Αυτή τη στιγμή λειτουργούν στη χώρα μας ενας εσμός ΜΚΟ δίκην προβιάς, που εσωτερικά κρύβονται λυκάνθρωποι που ετοιμάζονται το “ΟΚ” για να δράσουν. Αμέσως θα εκτοξευσθούν από τα διάφορα “Παρατηρητήρια” και τις δυσώνυμες ΜΚΟ οι διεθνιστικές και Νεο Ταξικές υλακές περί… “καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων”.

Αν συνυπολογίσομε και τη γεωστρατηγική της περιοχής, η κατάσταση είναι ώριμη για να ξεκινήσει η αποδόμηση του Έθνους.
Το υπομόχλιο είναι έτοιμο. Και η χρηματοδότηση είναι πλούσια. Αρκούν οι Εφιάλτες για να τη θέσουν σε εφαρμογή.
Δυστυχώς είναι αρκετοί και διαθέσιμοι!!!

Περιμένοντας επενδυτικά σχέδια στον τομέα της ενέργειας

Αποφασισμένη να επενδύσει κεφάλαια σε έρευνες για κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Ελλάδα δηλώνει η ισραηλινή πλευρά, καθώς «ο τομέας των υδρογονανθράκων στη χώρα μας κρύβει τεράστιες δυνατότητες». Αλλά πρώτα θα πρέπει να γίνουν μια σειρά από ενέργειες που θα διευκολύνουν τις επενδύσεις, από το να αποκτήσει ελεύθερη πρόσβαση ο κάθε ενδιαφερόμενος στα δεδομένα του εθνικού αρχείου υδρογονανθράκων, μέχρι να καθιερωθεί ένα απλό φορολογικό καθεστώς, και το κυριότερο να καταρτίσει και παρουσιάσει η ελληνική κυβέρνηση στη διεθνή επενδυτική κοινότητα ένα στρατηγικό σχέδιο με τα στάδια, το χρονοδιάγραμμα και το πώς βλέπει την αξιοποίηση του φυσικού της πλούτου σε μακροχρόνιο ορίζοντα.

Τα λόγια ανήκουν στον Γκίντεον Τάντμορ, επικεφαλής της ισραηλινής εταιρείας Delek Drilling, που μαζί με την αμερικανική Noble επένδυσαν δισεκατομμύρια δολάρια και ανακάλυψαν τα περίφημα κοιτάσματα Tαμάρ και Λεβιάθαν στο Iσραήλ και το κοίτασμα Aφροδίτη στην Kύπρο.

Στη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ», ο κ. Τάντμορ περιγράφει τους όρους και τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες η εταιρεία θα εμπλακεί σε έρευνες στον ελλαδικό χώρο, μιλά για τα βήματα που πρέπει ακόμη να κάνει η ελληνική κυβέρνηση για να προσελκύσει διεθνή κεφάλαια, καθώς και για μια συνολική στρατηγική έρευνας στον τομέα των υδρογονανθράκων, για την οποία, όπως χαρακτηριστικά λέει, «ακόμη δεν την έχω δει».

Στο συνέδριο του «Economist» μιλήσατε για ενεργειακή άνοιξη που εξαπλώνεται από το Ισραήλ προς την Κύπρο. Το ίδιο θα μπορούσε να συμβεί και με την Ελλάδα;

Σαφώς αλλά για να γίνει αυτό, πρέπει να κατανοήσει και η ελληνική κυβέρνηση το μέγεθος της ευκαιρίας και να προβεί στις κατάλληλες ενέργειες που είναι απαραίτητες για να διευκολύνει εταιρείες και σχήματα του ιδιωτικού τομέα που ενδιαφέρονται να επενδύσουν κεφάλαια. Επίσης, πρέπει να παρέχει στους ξένους επιχειρηματικούς ομίλους τα επίπεδα σταθερότητας που είναι απαραίτητα για οποιαδήποτε επενδυτική απόφαση. Εγώ με βάση και τη δική μας εμπειρία, ως Delek - της εταιρείας που άρχισε τις έρευνες στη θαλάσσια περιοχή του Ισραήλ, ανακάλυψε τα κοιτάσματα Tαμάρ και Λεβιάθαν και εν συνεχεία επεξέτεινε τις έρευνές της μαζί με την αμερικανική Noble στο Οικόπεδο 12 της Κύπρου - παροτρύνω την ελληνική κυβέρνηση να διδαχθεί από την εμπειρία μας. Τι θέλω να πω; Για να προχωρήσουν οι έρευνες υδρογονανθράκων στην Ελλάδα, μια χώρα που δεν έχει τη δική μας εμπειρία, απαιτείται μία σειρά από προϋποθέσεις, με κυριότερο ένα ισχυρό θεσμικό πλαίσιο ικανό να προσελκύσει ξένους επενδυτές στην έρευνα και την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων. Σας φέρνω ως παράδειγμα την Κύπρο, που δούλεψε πολύ συστηματικά και αθόρυβα, με επιμονή, υπομονή και αποτελεσματικότητα επί πολλά χρόνια σε ερευνητικό και διπλωματικό επίπεδο. Λαμβάνοντας υπόψη και την κατάσταση της Ελλάδας, η κατάλληλη προετοιμασία του εδάφους για έρευνες υδρογονανθράκων μόνο οφέλη μπορεί να σας αποφέρει. Το μόνο που χρειάζεται να κάνει η ελληνική κυβέρνηση, είναι να επενδύσει όχι χρήματα αλλά στην προσπάθεια δημιουργίας του κατάλληλου περιβάλλοντος.

Ποιες είναι λοιπόν οι ενέργειες που πρέπει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση ώστε να φτάσει σε επίπεδο ετοιμότητας, όπως αυτό που περιγράφετε;

Πρέπει να επιταχύνει τις διαδικασίες, αλλά το πρώτο και βασικό είναι να δώσει τις πληροφορίες και τα δεδομένα του εθνικού αρχείου υδρογονανθράκων. Αυτό που ακούσαμε και από αρκετούς ομιλητές στο συνέδριο του «Economist» είναι πως υπάρχουν πολλά δεδομένα από παλαιότερες έρευνες. Αυτά πρέπει να «ανοίξουν» προς κάθε ενδιαφερόμενο ώστε να έχουν πρόσβαση σε αυτά όλοι, είτε επιστήμονες είτε εταιρείες, με στόχο φυσικά την προσέλκυση νέων επενδυτών. Επίσης, πρέπει να ξέρουν οι επενδυτές ότι στην Ελλάδα υπάρχει ξεκάθαρο και απλό φορολογικό καθεστώς. Και το κυριότερο, πρέπει η κυβέρνηση να εκδώσει ένα χρονοδιάγραμμα για τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό της Ελλάδας στην έρευνα και εκμετάλλευση πετρελαίου και φυσικού αερίου. Δεν έχω ακούσει μέχρι σήμερα κάτι γι' αυτό. Ποια είναι η διαδικασία, ποια τα στάδια, ποια τα ορόσημα. Ας πούμε δηλαδή ότι θέλω να έρθω, να επενδύσω και ότι ξεκινώ από μια συγκεκριμένη περιοχή. Ποια θα είναι τα επόμενα βήματα; Δεν γνωρίζω σήμερα ποιο είναι αυτό το μακροπρόθεσμο σχέδιο που η ελληνική κυβέρνηση θέτει προς έναν ενδιαφερόμενο όμιλο προκειμένου να τον προσελκύσει για να κάνει υψηλού ρίσκου επενδύσεις στις έρευνες πετρελαίου και φυσικού αερίου, σε μια χώρα που ακόμη απουσιάζει από τον χάρτη των υδρογονανθράκων.

Εκτιμάτε ότι γίνονται βήματα προς αυτή την κατεύθυνση, του στρατηγικού πλάνου όπως λέτε;

Κοιτάξτε, γίνονται κάποια θετικά βήματα, αλλά τουλάχιστον εγώ προσωπικά δεν έχω καταλάβει να υπάρχει από την ελληνική κυβέρνηση ένα ολοκληρωμένο μεγάλο σχέδιο όπως αυτό που σας περιγράφω. Η ύπαρξή του θα βοηθούσε πολύ την επενδυτική κοινότητα. Και επαναλαμβάνω ότι σας τα λέω αυτά γιατί η Delek ενδιαφέρεται και επιθυμεί, υπό τις σωστές προϋποθέσεις, να επενδύσει στην Ελλάδα.

Το άλλο μεγάλο θέμα αφορά τη μεταφορά ισραηλινού και κυπριακού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη πιθανώς μέσω υποθαλάσσιου αγωγού που θα διέρχεται από την Ελλάδα.

Σωστά, αλλά προτού λάβουμε αποφάσεις, θέλουμε να έχουμε ολοκληρώσει τη μελέτη σκοπιμότητας για τον αγωγό αυτό που θα ακολουθεί τη διαδρομή από τη περιοχή των ισραηλινών κοιτασμάτων, προς την Κύπρο και από εκεί στην Ελλάδα. Το θεωρούμε πολύ ενδιαφέρον σχέδιο, απαιτείται όμως περαιτέρω ανάλυση. Αν αποδειχθεί ότι μπορεί να λειτουργήσει, τα οφέλη δεν θα τα καρπωθούν μόνο οι έλληνες καταναλωτές, αλλά η Ελλάδα θα αποτελέσει χώρα εισόδου του αερίου προς τις χώρες της Ευρώπης.

Αναφέρεστε στο σενάριο του αγωγού μήκους 1.150 - 1.200 χλμ. και χωρητικότητας 8 δισ. κυβικών μέτρων, που έχει επεξεργαστεί η ΔΕΠΑ;

Ασφαλώς, και είμαστε αποφασισμένοι να το διερευνήσουμε. Φυσικά, ένας άλλος δρόμος είναι η κατεύθυνση του αερίου προς έναν τερματικό σταθμό υγροποιημένου αερίου LNG. Οπως όμως είπα και στο συνέδριο του «Economist», αν είναι εφικτό να κατασκευαστεί ο εν λόγω αγωγός, αυτό θα εξεταστεί. Οσο για το ποια από τις δύο λύσεις έχει χαμηλότερο κόστος, είναι πρόωρο να το πούμε, αυτό θα φανεί μόνο μετά το πέρας της ανάλυσης και αξιολόγησης που κάνουμε. Μπορεί η άποψη της ΔΕΠΑ όπως διατυπώθηκε και στο συνέδριο να είναι πως ο αγωγός είναι πιο ελκυστικός, αυτό όμως πρέπει πρώτα να επιβεβαιωθεί.

Source : TA NEA

Previous

• 
  

Στρατιωτική συμφωνία Ισραήλ - Κύπρου

Αιφνιδιαστική στρατιωτική συμφωνία υπογράφηκε χθες μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ χωρίς να ανακοινωθεί το παραμικρό! Η συμφωνία υπογράφηκε μεταξύ του διευθυντή του στρατιωτικού γραφείου του ισραηλινού υπουργείου Άμυνας, Τζέικομπ Λαόρ και του υπουργού Άμυνας της Κύπρου, Δημήτρη Ηλιάδη. 
Οι συμφωνίες σύμφωνα με πληροφορίες από το Τελ Αβίν αφορούν τόσο βιομηχανική συνεργασία στο τομέρα της άμυνας όσο και κοινές στρατιωτικές ασκήσεις μεταξύ των δύο χωρών με το Ισραήλ να αναλαμβάνει την στρατιωτική εκπαίδευση της Εθνοφρουράς σε διάφορους τομείς!
Το πιο σημαντικό είναι ότι προβλέπεται συνεκπαίδευση με μεταφορά ισραηλινών μονάδων στην Κύπρο!
Στην Κύπρο θα πραγματοποιηθεί επίσης συνάντηση ενημέρωσης υπό μορφή συνεδρίου μεταξύ του υπουργείου΄Άμυνας και της SΙΒΑΤ (κρατική εταιρεία προώθησης στρατιωτικών συνεργασιών και εξοπλισμών), αναφορικά με πιθανούς τομείς συνεργασίας των δύο χωρών.
Στελέχη της Εθνικής Φρουράς θα αξιολογήσουν τις δυνατότητες της ισραηλινής πολεμικής βιομηχανίας ειδικά σε τομείς ενδιαφερόντων της Κύπρου, όπως αεροσκάφη και UAV, συστήματα διοίκησης και έλεγχου, συστήματα καμουφλάζ υψηλής τεχνολογίας, "έξυπνα" βλήματα των 105 χλστ. για τα άρματα ΑΜΧ-30 και διάφορες άλλες κατηγορίες πυρομαχικών, συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης, παράκτια ραντάρ κλπ
Αξιωματικοί του ΓΕΕΦ θα μεταβούν επίσης στο Κέντρο Τακτικών Επιχειρήσεων των Ενόπλων Δυνάμεων του Ισραήλ όπως επίσης και Κέντρο Τακτικών Επιχειρήσεων Σχεδιασμών Μάχης για να παρακολουθήσουν την οργάνωση, τα μέσα, τη λειτουργία του κέντρου, τη διοίκηση και τον έλεγχο των επιχειρήσεων. Ανάμεσα σε άλλα, οι ένοπλες δυνάμεις Κύπρου και Ισραήλ θα ανταλλάξουν εμπειρίες και απόψεις σε θέματα που αφορούν στην εφεδρεία (κατάταξη, εκπαίδευση, τεχνογνωσία, υποδομές).
Οι συμφωνίες για συνεργασία στον τομέα της έρευνας και διάσωσης γίνονται πράξη, καθώς προγραμματίστηκε η μετάβαση στο Ισραήλ των πληρωμάτων των ελικοπτέρων που διαθέτει η ΕΦ για το σκοπό αυτό για θέματα εκπαίδευσης.
Επίσης για πρώτη φορά θα επισκεφθεί το Ισραήλ ο αρχηγός της Εθνικής Φρουράς αντιστράτηγος Στυλιανός Νάσης.
Source : defencenet.gr

Ο πόλεμος με το Ιράν θα αρχίσει από τον Καύκασο

Του Σάββα ΚαλεντερίδηΧθες, Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2012, τα τουρκικά ΜΜΕ πρόβαλαν μια είδηση, που προβλημάτισε τόσο την τουρκική κοινή γνώμη όσο και την γραφειοκρατία του τουρκικού υπουργείου εξωτερικών. Πρόκειται για το άρθρο που δημοσίευσε πρώτο το αμερικανικό περιοδικό Foreign Policy με τίτλο «Ο πόλεμος με το Ιράν θα αρχίσει από τον Καύκασο;», όπου αναφέρεται ότι υψηλόβαθμος αμερικανός διπλωμάτης, μιλώντας στον Mark Perry είπε ότι ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν παρεχώρησε προς χρήση στην πολεμική αεροπορία του Ισραήλ μια αεροπορική βάση που βρίσκεται στα νότια της χώρας, κοντά στα σύνορα με το Ιράν. Μάλιστα, στην εν λόγω βάση δόθηκε η ονομασία «Αζερμπαϊτζάν».
Ο αμερικανός αξιωματούχος εξέφρασε τους φόβους του ότι η αποκάλυψη ύπαρξης της εν λόγω συμφωνίας είναι δυνατόν να αυξήσει ακόμα περισσότερο την ένταση μεταξύ Τεχεράνης και Τελ Αβίβ, ενώ σύμφωνα με πολιτικούς παρατηρητές, είναι πλέον προφανές ότι σε περίπτωση επίθεσης του Ισραήλ στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, ο πόλεμος εκτός από τη Μέση Ανατολή θα επεκταθεί και στον Καύκασο.
Επίσης, Τούρκοι παρατηρητές αναφέρουν ότι η εξέλιξη αυτή θα προκαλέσει σοβαρή κρίση και στις σχέσης Άγκυρας-Αζερμπαϊτζάν, οι οποίες είχαν ήδη διαταραχτεί λόγω της σύσφιξης των σχέσεων Ισραήλ-Αζερμπαϊτζάν τα τελευταία χρόνια σε όλα τα επίπεδα, τη στιγμή που η Άγκυρα τέντωνε το σχοινί των δικών της σχέσεων με το Τελ Αβίβ τόσο, που αν δεν έσπασε, κινδύνεψε να σπάσει.
Όσον αφορά τις αζερο-ισραηλινές σχέσεις, αυτές έχουν φθάσει σε τέτοιο επίπεδο, που εξόργισαν τον ίδιο τον Ερντογάν, όταν έμαθε πριν από ένα μήνα περίπου ότι το Αζερμπαϊτζάν παρήγγειλε από το Ισραήλ οπλικά συστήματα 1,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η οργή του Τούρκου πρωθυπουργού μάλλον θα γίνει ακόμα μεγαλύτερη, όταν αντιληφθεί ότι τα οπλικά συστήματα που θα πληρώσει το Αζερμπαϊτζάν, θα εξυπηρετούν επιχειρησιακές ανάγκες του Ισραήλ, αφού η παραγγελία αφορά μη επανδρωμένα αεροσκάφη τύπου HERON, που θα συλλέγουν πληροφορίες από το ΒΔ Ιράν επ’ ωφελεία του Ισραήλ, και εξελιγμένα αντιαεροπορικά συστήματα, που θα προστατεύουν το Αζερμπαϊτζάν από ενδεχόμενη πυραυλική ή αεροπορική επίθεση, αλλά θα προστατεύουν κυρίως την αεροπορική βάση που παραχώρησε το Αζερμπαϊτζάν στο Ισραήλ.
Επίσης, ένα στοιχείο που εξοργίζει την Άγκυρα, που έχει επενδύσει πολλά στον λεγόμενο τουρκικό κόσμο, είναι η δήλωση του προέδρου του Αζερμπαϊτζάν, Ιλχάμ Αλίεφ, ο οποίος, αναφερόμενος στις σχέσεις της χώρας του με το Ισραήλ είπε: «Οι σχέσεις μας με το Ισραήλ μοιάζουν με παγόβουνο. Αυτές που φαίνονται είναι μόνο το 10% ενώ το υπόλοιπο 90% είναι υπόγειες και δεν φαίνονται».
Την ίδια στιγμή που διακινείται η πληροφορία αυτή σε διπλωματικούς και στρατιωτικούς κύκλους στην Άγκυρα και την Κωνσταντινούπολη, ένα άλλο δημοσίευμα έρχεται να ταράξει τα ήδη ταραγμένα νερά στην Τουρκία.
Η εφημερίδα Ζαμάν δημοσίευσε δηλώσεις του εξόριστου πολιτικού εκ των Κούρδων της Συρίας,Σαλάχ Μπεντρεντίν, σύμφωνα με τον οποίον το καθεστώς Άσαντ, με τη μεσολάβηση του προέδρου του Ιράκ, του γηραιού Κούρδου πολιτικού, Τζελάλ Ταλαμπανί, εξομάλυνε τις σχέσεις του με το ΡΚΚ, το οποίο πλέον δραστηριοποιείται χωρίς κανένα εμπόδιο στο συριακό έδαφος, συνεργαζόμενο στενά με την Ελ Μουχαμπεράτ και τις άλλες υπηρεσίες ασφάλειας και πληροφοριών του συριακού κράτους. Μάλιστα, ο Σαλάχ Μπεντρεντίν, που αντιπολιτεύεται το ΡΚΚ,  είπε ότι τη στιγμή αυτή υπάρχουν δυο χιλιάδες αντάρτες του ΡΚΚ στα βουνά Κιουρμέν, που βρίσκονται στην περιοχή Αρφίν, κοντά στα σύνορα με το Βόρειο (τουρκικό) Κουρδιστάν. Είναι προφανές ότι σε περίπτωση που η πληροφορία αυτή είναι σωστή, το ΡΚΚ, που προετοιμάζει την εαρινή του επίθεση, με την κίνησή του αυτή δημιουργεί ένα επί πλέον πρόβλημα στο τουρκικό στρατό και τις άλλες δυνάμεις ασφαλείας, που προετοιμάζονται αναλόγως για την αντιμετώπιση της εαρινής επίθεσης.
Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο για την Τουρκία, αν σκεφθεί κανείς ότι οι εκπρόσωποι των Κούρδων της Συρίας αποχώρησαν από τις συνομιλίες που γίνονται στην Κωνσταντινούπολη, εν όψει της συνόδου των «Φίλων της Συρίας» το προσεχές Σαββατοκύριακο, δηλώνοντας ότι δεν εξασφαλίζονται τα συμφέροντα των συμπατριωτών τους. Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με ανεξάρτητους παρατηρητές, το 75% των δυο εκατομμυρίων Κούρδων της Συρίας πρόσκειται στο κόμμα PYD (Partiya Yekikiya Demokratik, PYD), που αποτελεί την πολιτική πτέρυγα του ΡΚΚ στη Συρία, ενώ το υπόλοιπο 25% είναι μοιρασμένο σε 15 κόμματα και οργανώσεις!
Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με δικές μας κουρδικές πηγές, οι Κούρδοι της Συρίας ήδη έχουν δημιουργήσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις για το αυτόνομο Μικρό Νότιο Κουρδιστάν, όπως αποκαλούν τα εδάφη της Συρίας που κατοικούνται στην πλειοψηφία τους από Κούρδους και ότι τηρούν αποστάσεις τόσο από το καθεστώς Άσαντ όσο και από την αντιπολίτευση, επιλέγοντας να εκδηλώσουν τις προθέσεις τους όταν δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες, με βάση πάντα τον μακρόπνοο σχεδιασμό για την ενότητα όλων των Κούρδων. Για όσους αναρωτιούνται τί σημαίνει αυτό για την Τουρκία και όχι μόνο, να υπενθυμίσουμε ότι σε περίπτωση που ιδρυθεί το αυτόνομο Μικρό Νότιο Κουρδιστάν, τότε οι Κούρδοι φθάνουν πολύ κοντά στο μεγάλο τους όνειρο, που είναι η απόκτηση εξόδου στη θάλασσα, που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη βιωσιμότητα του Μεγάλου Κουρδιστάν.
Τέλος, το σκηνικό τρόμου για την Άγκυρα κλείνει με την προοπτική παράτασης της αβεβαιότητας και της αστάθειας στη Συρία για τα επόμενα δυο χρόνια, μετά την υπαναχώρηση της Ουάσιγκτον από το ενδεχόμενο ένοπλης επέμβασης, πιθανόν μετά από συμφωνία με τη Ρωσία (ποιος ξέρει με τί αντάλλαγμα). Και μιλούμε για σκηνικό τρόμου γιατί πέραν του ότι η Άγκυρα αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα με τις εξαγωγές της προς τη Μέση Ανατολή και τον Περσικό Κόλπο, αφού οι δρόμοι μέσω Ιράκ και Συρίας είναι επί της ουσίας κλειστοί για τα τουρκικά φορτηγά, η παράταση της αβεβαιότητας στη Συρία, επεκτείνει την περιοχή δραστηριοποίησης των Κούρδων εκτός από το Νότιο Κουρδιστάν (Βόρειο Ιράκ) και στο υπό δημιουργίαν Μικρό Νότιο Κουρδιστάν. Το γεγονός αυτό, εισάγει νέες παραμέτρους στο «δικό» της Κουρδικό, με αποτέλεσμα να θεωρείται ήδη «νεκρό» το νέο σχέδιο που επεξεργάστηκε η κυβέρνηση Ερντογάν για την επίλυσή του.
Τελικά, όπως εξελίσσονται τα πράγματα, κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα για ποιον χτυπάει η καμπάνα. Για τον Άσαντ, για τον Αχματινετζάν ή για τον Ερντογάν;
Ακούει κανείς (την καμπάνα) στην Αθήνα και τη Λευκωσία;
Source : Εφημερίδα "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ"