Κανόνας 80/20 : Το μυστικό μιάς επιτυχημένης στρατηγικής

Έχετε σκεφθεί πόσοι είναι οι πελάτες που σας δίνουν το μεγαλύτερο μέρος των κερδών σας;
Ποια προϊόντα φέρνουν τις περισσότερες πωλήσεις;
Έχετε αναρωτηθεί ότι πολλές φορές σπαταλάτε χρόνο και χρήμα σε πράγματα που δεν έχουν μεγάλη σημασία ή σε πελάτες που σας αποδίδουν πολύ λιγότερα από αυτά που κανονικά θα έπρεπε να σας αποδώσουν;
Επειδή λίγο ή πολύ οι περισσότεροι έχετε κάνει στον εαυτό σας τις ερωτήσεις αυτές, παρακάτω θα δούμε με ποιον τρόπο θα αναζητήσετε τις απαντήσεις!
Στις αρχές του 20ου αιώνα, ένας Ιταλός οικονομολόγος, ο Βιλφρέντο Παρέτο (Vilfredo Pareto), διαπίστωσε ύστερα από έρευνες πως το 80% της γης της Ιταλίας ανήκει διαχρονικά και σχεδόν πάντοτε στο 20% του πληθυσμού της. Στη συνέχεια ερεύνησαν τον κανόνα αυτό αρκετοί επιστήμονες και διαπίστωσαν πως μπορεί να έχει εφαρμογή σχεδόν σε οτιδήποτε κάνουμε στην καθημερινή μας ζωή αλλά κυρίως σε ότι έχει να κάνει με την επιχείρησή μας.
Το βασικό μήνυμα που μας δίνει ο κανόνας αυτός είναι ότι το 80% των αποτελεσμάτων από κάτι το οποίο κάνουμε, θα έρθει από το 20% των προσπαθειών μας. Ο κανόνας αυτός μπορεί να εφαρμοστεί σε πολλές περιπτώσεις μέσα στην επιχείρηση, αλλά και στην καθημερινή σας ζωή. Θα σας δώσω μερικά πολύ ενδιαφέροντα παραδείγματα. Σύμφωνα με τον Κανόνα 80/20 λοιπόν:

• Το 80% των κερδών σας, προέρχεται από το 20% των πελατών σας.
• Το 80% των πωλήσεων, προέρχεται από το 20% των προϊόντων και υπηρεσιών σας.
• Το 80% των πωλήσεων, προέρχεται από το 20% των πωλητών σας. Το ενδιαφέρον εδώ είναι πως και οι 10 πωλητές δουλεύουν ακριβώς τις ίδιες ώρες. Όμως το 80% των πωλήσεων προέρχεται μόνον από 2 πωλητές. Η επιχείρηση οφείλει να προσδιορίσει τους 2 αυτούς πωλητές, να παρακολουθήσει τις μεθόδους πωλήσεων που χρησιμοποιούν και στη συνέχεια να εκπαιδεύσει και τους υπόλοιπους ώστε να αυξήσει την αποτελεσματικότητα της.
• Το 80% των τηλεφωνημάτων που κάνετε, είναι μόνο στο 20% των αριθμών που έχετε αποθηκευμένους στην ατζέντα σας
• Το 80% της εργασιακής παραγωγής σας, προέρχεται από το 20% των ωρών που δουλεύετε.

Αν πάρουμε για παράδειγμα τους πελάτες μιας επιχείρησης, όλοι θα συμφωνήσουμε πως κάποιοι είναι περισσότερο σημαντικοί από κάποιους άλλους ενώ ορισμένοι “κοστίζουν” πολύ περισσότερο από κάποιους άλλους. Ο κανόνας 80/20 μας λέει πως το 80% των κερδών μιας επιχείρησης προέρχεται από το 20% των πελατών της. Γνωρίζοντας αυτό το 20% των πελατών που σας φέρνουν τα περισσότερα κέρδη μπορεί να σας βοηθήσει σημαντικά.
Πώς όμως θα βρείτε αυτό το Χρυσό 20%;
Θα πρέπει να σκεφθείτε έξυπνα. Κοιτάξτε τα τιμολόγια σας και βρείτε τα μεγαλύτερα που έχετε κόψει σε πελάτες σας, όταν τα ποσά αρχίζουν να μικραίνουν σταματήστε. Αθροίστε τα τιμολόγια αυτά και θα δείτε ότι φτάνουν περίπου το 70% με 80% του τζίρου σας. Κάντε το, ισχύει! Στη συνέχεια δείτε σε ποιους πελάτες αντιστοιχούν τα τιμολόγια αυτά και σημειώστε τους. Το επόμενο βήμα είναι να δείτε σε τι προϊόντα είναι κομμένα τα τιμολόγια αυτά. Θα διαπιστώσετε ότι ένα πολύ μικρό μέρος των προϊόντων που διαθέτετε, περίπου το 20%, αντιστοιχεί στο 80% των πωλήσεων. Καταγράψτε τα επίσης. Έχετε λοιπόν στα χέρια σας μια λίστα με μερικούς πελάτες οι οποίοι σας δίνουν το 80% των κερδών σας, και επίσης έχετε μια λίστα με μερικά προϊόντα τα οποία αντιστοιχούν στο 80% των πωλήσεων. Αξιοποιήστε τις πληροφορίες αυτές! Αυτό που πρέπει να κάνετε είναι να “προσέξετε” τους πελάτες αυτούς περισσότερο από τους υπόλοιπους, κάντε τους προσφορές ή εκπτώσεις, δείξτε συνέπεια στις παραγγελίες τους και κυρίως μην ρίχνετε την ποιότητα των προϊόντων και υπηρεσιών σας.
Ο σκοπός είναι να διατηρήσετε αυτούς τους πελάτες πιστούς. Ανακαλύψτε τους λόγους που επιλέγουν την επιχείρηση σας. Βρείτε αντιστοιχίες μεταξύ των αναγκών των πελατών που βρίσκονται στην λίστα του 20% και στους υπόλοιπους πελάτες σας. Προωθήστε τα προϊόντα που χρησιμοποιεί αυτό το 20% των πελατών σας και στους υπόλοιπους. Αν μπορείτε να προσδιορίσετε αρκετά ξεκάθαρα το Χρυσό 20% – αυτά τα προϊόντα σε αυτούς τους πελάτες – θα δείτε ότι είναι πολύ πιθανό να έχετε κέρδη μεταξύ 70% με 80%. Και αν αυτό αληθεύει, έχετε τη δυνατότητα να αυξήσετε κατά περίπου 50% τα κέρδη σας, διπλασιάζοντας απλά αυτό το Χρυσό 20% της επιχείρησης σας ώστε να φτάσει το 40%, ακόμα και αν καταργήσετε ορισμένα προϊόντα που διαθέτετε ή ασχοληθείτε ελάχιστα με κάποιους από τους πελάτες σας!
Η στρατηγική που θα ακολουθήσετε για την επιχείρηση σας, πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη της τις πληροφορίες που παρέχει ο κανόνας 80/20. Προσπαθήστε να τον εφαρμόσετε στην επιχείρηση σας, και δείτε ποιες νέες γνώσεις μπορείτε να αποκτήσετε. Ο κανόνας αυτός μπορεί να σας βοηθήσει να δείτε σε ποια σημεία στην επιχείρησή σας θα πρέπει να δώσετε το μεγαλύτερο βάρος σας. Σας προτείνω να το δοκιμάσετε. Θα εκπλαγείτε από τα αποτελέσματα
Source : http://epixeirein.gr/

Η άνοδος του πολιτικού Ισλάμ στην Μέση Ανατολή

Από τον αρχικό ενθουσιασμό στον προβληματισμό και μετέπειτα στην ανησυχία. Αυτή είναι η πορεία των αισθημάτων ενός δυτικού παρατηρητή παρακολουθώντας τις ραγδαίες εξελίξεις στον αραβικό κόσμο τον τελευταίο χρόνο. Η αρχική ευφορία που δημιούργησε η «αραβική άνοιξη» των μαζικών εξεγέρσεων σε χώρες με πολύχρονα ανελεύθερα καθεστώτα, όπως η Τυνησία, η Αίγυπτος, η Υεμένη και η Λιβύη, με αποτέλεσμα την πτώση των προσωποπαγών αυτών δεσποτικών εξουσιών, μοιάζει να αντικαθίσταται από την ανασφάλεια για τη διάδοχη κατάσταση.  Πόσο «ανοιξιάτικο» άρωμα μπορεί να έχει τελικά ο αραβικός ξεσηκωμός, όταν η μετάβαση προς τον εκδημοκρατισμό αναδεικνύει ως ηγεμονικές δυνάμεις τα ισλαμικά κόμματα, σε πρώτη φάση τουλάχιστον; Και πόσο αυτές οι νέες πολιτικές δυνάμεις πιστεύουν πράγματι στη δημοκρατία και στις αρχές της, και δεν τη χρησιμοποιούν απλώς ως μέσο κατάκτησης της εξουσίας και εφαρμογής μιας κρυφής ατζέντας, που θα φέρει τις κοινωνίες σε μια νέα μορφή ανελευθερίας και καταπίεσης; Αν η επανάσταση του 1979 στο Ιράν, που έφερε τους ισλαμιστές στην εξουσία, ήταν η πρώτη παγκοσμίως μετά το 1789 που διεκδικούσε την επιστροφή σε ένα θεοκρατικό καθεστώς, μήπως η άνοδος του ισλάμ στον υπόλοιπο αραβικό κόσμο έρχεται σήμερα να ολοκληρώσει έναν κύκλο αντεπαναστάσεων στην περιοχή, που θα σημάνουν την οπισθοδρόμησή τους σε μεσαιωνικού τύπου καθεστώτα, με το «Θεό» να ρυθμίζει και πάλι τα ανθρώπινα πράγματα;

Το πρότυπο Ερντογάν
Πριν από λίγες εβδομάδες είχε κάνει αίσθηση η δημόσια παραδοχή μελών του Επαναστατικού Συμβουλίου της Λιβύης, μέσα στον ενθουσιασμό τους από το θάνατο του συνταγματάρχη Καντάφι, ότι θα κυβερνήσουν με βάση τη Σαρία. Ωστόσο, όταν τα ισλαμικά κόμματα καλούνται να λάβουν μέρος σε εκλογές, παρουσιάζονται με γενικώς μετριοπαθή ατζέντα. Αυτό τουλάχιστον ισχύει για το Κόμμα της Ελευθερίας & Δικαιοσύνης των Αδελφών Μουσουλμάνων στην Αίγυπτο, για το κόμμα Ενχάντα στην Τυνήσια και το Κόμμα της Δικαιοσύνης & Ανάπτυξης (PJD) του Μαρόκου (παρόλο που εκεί δεν είχε προηγηθεί εξέγερση), που όλα επικράτησαν καθαρά στις πρώτες πραγματικά ελεύθερες εκλογές ύστερα από δεκαετίες. Όσον αφορά τα τελευταία, πρότυπό τους μοιάζει να είναι περισσότερο το κυβερνών ισλαμικό Κόμμα Δικαιοσύνης & Ανάπτυξης (ΑΚΡ) του Ταγίπ Ερντογάν στην Τουρκία παρά οι Φρουροί της Επανάστασης στο Ιράν.
Το μεταρρυθμιστικό έργο του ήπιου ισλάμ, που επέτρεψε στην Τουρκία να μετατραπεί από ένα φτωχό κράτος στη 17η ισχυρότερη οικονομία στον κόσμο, αποτελεί ισχυρό παράδειγμα προς μίμηση. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός –που θα ενδιαφερόταν πολύ να εδραιώσει μια ηγεμονία επί των δυνάμεων του πολιτικού ισλάμ της περιοχής– είχε περιοδεύσει τον περασμένο Οκτώβριο στην Αίγυπτο και την Τυνησία, όπου συνάντησε τόσο τον αρχηγό του Ενχάντα Ραχέντ Γκανούτσι όσο και στελέχη των Αδελφών Μουσουλμάνων. Στην πρωτεύουσα της Τυνησίας, μάλιστα, ο Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι «το ισλάμ και η δημοκρατία δεν είναι αντιθετικές έννοιες» και ότι «ένας μουσουλμάνος μπορεί να διαχειριστεί το κράτος με πολύ μεγάλη επιτυχία».
Από την προεκλογική εκστρατεία των ισλαμικών κομμάτων προκύπτει πράγματι ότι σε ρητορικό επίπεδο το ενδιαφέρον τους είναι στραμμένο περισσότερο στο ζήτημα της οικονομικής ανάπτυξης με πνεύμα κοινωνικής δικαιοσύνης παρά σε θέματα θρησκείας. Μην ξεχνάμε ότι οι αραβικές επαναστάσεις ξέσπασαν σε χώρες με πολύ χαμηλό μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα και υψηλότατη ανεργία μεταξύ των νέων, και με κύριο αίτημα πρώτα το «ψωμί» και μετά την «ελευθερία». Τα ισλαμικά κινήματα, πριν εξελιχθούν οψίμως σε πολιτικά κόμματα, είχαν επιδοθεί επί χρόνια σε δραστήριο φιλανθρωπικό έργο στο επίπεδο της γειτονιάς, επιτυγχάνοντας έτσι μια εντυπωσιακή διείσδυση στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, τα οποία αποτέλεσαν και τη μεγαλύτερη δεξαμενή ψηφοφόρων τους. Άρα η οικονομία ήταν πάντα το προνομιακό τους πεδίο. Γι’ αυτό το Ενχάντα δεσμεύτηκε προεκλογικά να προωθήσει την τουριστική βιομηχανία της Τυνησίας, ενώ και οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι στην Αίγυπτο ανήγγειλαν ως στόχο την αύξηση των τουριστών στα 50 εκατομμύρια το χρόνο. Καθώς αυτός ο κλάδος είναι η ατμομηχανή των οικονομιών τους, οι νέοι κυβερνώντες δύσκολα θα προέβαλλαν προς τα έξω με έντονο τρόπο την ισλαμική τους ταυτότητα, απωθώντας έτσι τους κατά βάση δυτικούς πελάτες τους.
Η νομιμοποίηση του φανατισμού
Παρόμοια αυτοσυγκράτηση επιδεικνύουν και στα ζητήματα της μεταρρύθμισης του αστικού κώδικα. Το Ενχάντα, απαντώντας στους αντιπάλους του που πριν από τις εκλογές το κατηγορούσαν ότι θα επιβάλει τον ισλαμικό νόμο αν ανελιχθεί στην κυβέρνηση, είχε ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να αλλάξει ουσιωδώς όσα ρυθμίζουν από το 1956 τα θέματα του γάμου, του διαζυγίου κτλ., τα οποία προσομοιάζουν στο δυτικό Δίκαιο. Αυτή ήταν κατά μία έννοια και η δύναμή του.
Πέρα όμως από το λαϊκισμό τους, εκείνο που πρέπει να ανησυχεί  όποιον παρατηρεί τις μεγάλες αυτές ανατροπές στο Μαγκρέμπ είναι η οργανωτική δύναμη των κομμάτων αυτών. Η κατάκτηση της εξουσίας από τους ισλαμιστές τόσο στην Αίγυπτο όσο και στην Τυνησία ή στο υπό μοναρχία Μαρόκο ήταν κυρίως αποτέλεσμα των συμπαγών οργανωτικών τους δομών και ταυτόχρονα της πολυδιάσπασης των αντιπάλων τους. Χωρίς ισχυρή αντιπολίτευση, θα είναι δύσκολο να αναχαιτιστούν σε περίπτωση που εκτραπούν σε λιγότερο μετριοπαθή πολιτική.
Εδώ έγκειται και η διαφορά με την Τουρκία. Πριν εμφανιστεί στο προσκήνιο το πολιτικό ισλάμ του Ερντογάν, η χώρα ήταν ένα καθαρά κοσμικό κράτος, με τους κεμαλιστές και το στρατό να αποτελούν τον εγγυητή του, έστω και με υπερβολικό τρόπο ενίοτε. Ακόμη και σήμερα, που ο στρατός τείνει να περιοριστεί στους στρατώνες του, η κουλτούρα του κοσμικού κράτους στους θεσμούς της γείτονος δεν έχει αντικατασταθεί από τη θρησκευτική κουλτούρα, ούτε φαίνεται ορατό κάτι τέτοιο στο μέλλον. Στην Τυνησία ή την Αίγυπτο, ωστόσο, τα προηγούμενα καθεστώτα ήταν σε τέτοιο βαθμό προσωποπαγή, που κατέρρευσαν μαζί με την πτώση του «τυράννου». Στην Αίγυπτο είναι αλήθεια ότι ο στρατός θα επιθυμούσε να παίξει έναν τέτοιο ρόλο και προσπαθεί να το μεθοδεύσει, ελέγχοντας τις διαδικασίες στη μεταβατική περίοδο. Συναντά όμως την αντίδραση πρωτίστως των φιλελεύθερων δυνάμεων (και λιγότερο των ισλαμιστών, που απέχουν από τις διαδηλώσεις), οι οποίες δεν θα ήθελαν να δουν το αυταρχικό καθεστώς Μουμπάρακ να αντικαθίσταται από μια κεκαλυμμένη δικτατορία.
Το πρόβλημα είναι ότι μαζί με τα ξερά ανάβουν και τα χλωρά. Ακόμη κι αν αποδειχτούν μετριοπαθή, ερχόμενα στην εξουσία τα ισλαμικά κόμματα δεν παύουν να νομιμοποιούν και θεσμικά τις απόψεις τους που μέχρι τώρα βρίσκονταν υπό διωγμό. Το κόμμα των φανατικών σαλαφιστών –που έχουν επιδοθεί σε πογκρόμ κατά των χριστιανών Κοπτών της Αιγύπτου και είναι έντονα αντισημίτες– έλαβε 24,4% και διεκδικεί θέση κυβερνητικού εταίρου. Ίσως δεν είναι επίσης τυχαίο ότι την περασμένη εβδομάδα επανεμφανίστηκε ύστερα από χρόνια με δημόσια δήλωσή του στη Βηρυτό ο αρχηγός της Χεζμπολάχ Χασάν Νασράλα, για να στηρίξει το καθεστώς Άσαντ στη Συρία και να κάνει γνωστό ότι η οργάνωσή του εξοπλίζεται με σύγχρονα όπλα. Την ίδια ώρα οι Φρουροί της Επανάστασης στο Ιράν έλαβαν διαταγή να προετοιμαστούν για πόλεμο, εν μέσω πίεσης της Δύσης να διακοπεί το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα. Όταν ανοίξει ο ασκός του Αιόλου, δεν απελευθερώνονται μόνο οι ήπιοι άνεμοι....
Source : citypress.gr

Τουρκικός επεκτατισμός και στο Ιράκ

Λιάνα Μυστακίδου
Οι Αμερικανοί φεύγουν από το Ιράκ αφήνοντας πίσω τους 17.000 στρατιώτες, περισσότερους από ένα εκ. νεκρούς, τρία εκ. πρόσφυγες, γκρεμισμένες, κατεστραμμένες πόλεις, λεηλατημένα μουσεία και έναν λαό διχασμένο θρησκευτικά.Μετά την αποχώρησή τους, τα ηνία του «ανεξάρτητου» Ιράκ  ανέλαβε η κυβέρνηση του κ. Nuri el Maliki, ο οποίος λίγες εβδομάδες πριν επισκέφθηκε τον Πρόεδρο Ομπάμα στην Ουάσιγκτον και συνομίλησε με  Αμερικανούς αξιωματούχους. Λίγο πριν από την αναχώρησή του από την αμερικανική πρωτεύουσα δήλωσε ότι το μέλλον της Βαγδάτης δεν βρίσκεται στα χέρια των Στρατηγών, αλλά στα χέρια των επιχειρήσεων.
Εξέφρασε τη δυσαρέσκεια του για τον μικρό αριθμό αμερικανικών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην πατρίδα του. Μετά τη στρατιωτική κατοχή ακολουθεί πάντα η οικονομική κατοχή…

Οι Αμερικανοί παρέδωσαν στους Ιρακινούς 501 στρατιωτικές Βάσεις. Μεταξύ αυτών και την βάση που βρίσκεται στην περιοχή el Anbar στα σύνορα Ιορδανίας και Σαουδικής Αραβίας.

Ο Tedd Koppel  του NBC News σε συνομιλία που είχε με τον Πρεσβευτή των ΗΠΑ στη Βαγδάτη James Jeffrey αποκάλυψε ότι 16.000 Αμερικανοί θα φιλοξενηθούν στο τεράστιο κτήμα της Πρεσβείας για να προστατεύουν τις υπηρεσίες και το προσωπικό που εργάζεται εκεί.

Δηλαδή στην Πρεσβεία θα μένουν άνδρες της CIA, FBI, DEA, JSOC (Διοίκηση κοινών ειδικών επιχειρήσεων). Η  τελευταία μπορεί να μην είναι γνωστή όσο η CIA, αλλά έχει να επιδείξει σπουδαίο έργο. Αυτή συνέλαβε και εκτέλεσε για παράδειγμα τον Μπιν Λάντεν. Όπως δήλωσαν αρμόδιοι της υπηρεσίας  «είμαστε μια σκοτεινή, αόρατη δύναμη που διοικούμε τον κόσμο».

Μετά την απομάκρυνση των Αμερικανών η Τουρκία ως «εγγυήτρια»  θα αναλάβει τα καθήκοντα του προστάτη του Ιράκ.Με την ευκαιρία αυτή  η Άγκυρα θα επιδιώξει να ικανοποιήσει κάποια πάγια αιτήματά της.

Όπως , έγραψε το περιοδικό Aksiyon σε περίπτωση επέμβασης στη Συρία, η Τουρκία θα χρησιμοποιήσει τα εδάφη του Β. Ιράκ. Οι Ένοπλες Δυνάμεις δήλωσαν, επίσης , ότι θέλουν να εγκαταστήσουν μια στρατιωτική Βάση στο Βόρειο Ιράκ!Η Άγκυρα ως εγγυήτρια δύναμη κατέλαβε τη μισή Κύπρο. Το ίδιο σενάριο θέλει πιθανότατα να εφαρμόσει και στο Β. Ιράκ. Θα τα καταφέρει;
Source : infognomonpolitics.blogspot

Οικονομικό πόκερ ΗΠΑ - ΕΕ και η αναμενόμενη παρέμβαση της Black Rock Solutions

Μια ανέλπιστη -όσο και ευχάριστη- υποστήριξη στη χώρα μας εκφράζεται στη μεγάλη αμερικανική εφημερίδα Financial Times μέσω άρθρου του Paul Betts, στο οποίο εξαπολύεται δριμεία επίθεση κατά της Γερμανίδας καγκελαρίου και του Γάλλου προέδρου. Με βαρείς χαρακτηρισμούς, ο συντάκτης αποδίδει στο δίδυμο Μέρκελ-Σαρκοζί τη δαιμονοποίηση της Ελλάδας σε Νο 1 αιτία της ευρωκρίσης και εκτιμά ότι όλα τα προβλήματα που έχουν ανακύψει οφείλονται σαφώς στο ότι "έσκασε η φούσκα της ευρωπαϊκής ηγεσίας".
O Paul Betts επισημαίνει ότι το ευρωπαϊκό δίδυμο μετέτρεψε με μαθηματική ακρίβεια αυτό που θα έπρεπε να είναι ένα σχετικά μικρό και επιλύσιμο πρόβλημα σε πρώτου βαθμού κρίση εμπιστοσύνης για όλο το ευρωπαϊκό έργο, χαρακτηρίζοντάς τους απαξιωτικά ως τους πρώτους και σπουδαιότερους ενόχους, όπως φαίνεται ξεκάθαρα στα αποσπάσματα του κειμένου που ακολουθούν:
"Αποτυγχάνοντας να επιλύσει το ελληνικό πρόβλημα στην αρχή του, σε συνδυασμό με τις τραμπούκικες τακτικές του, το δίδυμο Μερκοζί έχει οδηγήσει τους πολίτες των 27 μελών της Ε.Ε. σε ένα επίπεδο που δεν φαντάζονταν ούτε στους χειρότερους εφιάλτες τους, πριν 12 μήνες.
Η απόρριψη του αιτήματος της Βρετανίας να επιλέξει μη συμμετοχή στην συνθήκη για το City του Λονδίνου, επειδή οι χρηματοπιστωτικοί οίκοι είναι εν γένει υπεύθυνοι για την κρίση, από τον Νικολά Σαρκοζί είναι ένα ανησυχητικό σημάδι ότι αυτός και οι σύμμαχοί του δεν έχουν μάθει τίποτα, καθώς σκουντουφλάνε από τη μια Σύνοδο στην άλλη. Θα ήταν μικρό το τίμημα που θα πλήρωναν για χάρη της ενότητας.
Καθώς παρακολουθούμε τον αγώνα των τραπεζών να αποφύγουν την κρατικοποίηση, σίγουρα αξίζει πίσω από τη διαμάχη με τον Κάμερον να αναζητήσουμε την ουσία και το όραμα της συμφωνίας που πέτυχαν οι 26 στις Βρυξέλλες.
Η περιφρόνηση που "λούστηκε" ο Ντέιβιντ Κάμερον, στον οποίο επιδεικτικά επιτέθηκε ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, προφανώς θα θύμισε στον Γιώργο Παπανδρέου το σφυροκόπημα που είχε υποστεί ο ίδιος από την ευρωπαϊκή αδελφότητα στη Σύνοδο στις Κάννες.
Οι Βρετανοί, μπορούν να παρηγορηθούν, γιατί η Βρετανία εξακολουθεί να έχει το δικαίωμα να επιλέξει –ορθώς ή εσφαλμένα- να αντιταχθεί στον κανόνα των υπαγορεύσεων, ο οποίος δείχνει να έχει γίνει ο κανόνας στην Ευρωζώνη όσο διογκώνεται η κρίση χρεών, παράλληλα με την διαρκώς αυξανόμενη απελπισία των ηγετών της.
Μπορούν να στραβοκοιτάζουν τη "δικαιοσύνη του νικητή" που ο Νικολά Σαρκοζί και η Γερμανίδα Καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ έχουν επιβάλλει στην Ελλάδα, αναλογιζόμενοι τα πλεονεκτήματα της στάσης του Ντέιβιντ Κάμερον στις Βρυξέλλες.
Η μοίρα των ελληνικών τραπεζών αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα, καθώς δεν ήταν η αιτία του ελληνικού προβλήματος.
Οι σοβαρές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν είναι το άμεσο αποτέλεσμα της δημοσιονομικής δυστροπίας της κυβέρνησης, που επιβλήθηκε επί υπερβολικά μεγάλο διάστημα εξαιτίας της αμέλειας των Βρυξελλών, και που τελικά απέκλεισε την ελληνική κυβέρνηση και κατά συνέπεια τις τράπεζες από τις διεθνείς αγορές.
Βάζοντας αλάτι στην πληγή, οι τράπεζες τιμωρήθηκαν επιπρόσθετα με την υποχρεωτική αποφυγή του ρίσκου και τις επενδύσεις σε ελληνικά κρατικά ομόλογα, τα οποία μέχρι τις αρχές του έτους μόλις, θεωρούνταν σχετικά "ασφαλή", δεδομένου του πόσο χαμηλός ήταν τότε ο κίνδυνος να χρεοκοπήσει η Ελλάδα, πόσο μάλλον η Ευρώπη.
Στις ερχόμενες ημέρες, η BlackRock Solutions, ο διεθνής επενδυτικός οίκος που έχει κληθεί από την Τράπεζα της Ελλάδος να αποτιμήσει ανεξαρτήτως της ποιότητα των δανειακών βιβλίων της Ελλάδας, θα δώσει τα αποτελέσματά της.
Παράλληλα, οι τράπεζες επίσης εμπλέκονται με το ΔΝΤ, την ΕΕ, την ΕΚΤ και τους διεθνείς επενδυτές στον τελευταίο κύκλο διαπραγματεύσεων που θα καθορίσει τις λεπτομέρειες του προτεινόμενου κουρέματος 50% στα κρατικά ομόλογα της Ελλάδας, που είναι απαραίτητη συνθήκη για την νέα δόση δανείων προς την Αθήνα.
Η κατάληξη όλων αυτών, θα είναι ένα έλλειμμα κεφαλαίων για όλες τις ελληνικές τράπεζες, που, αν δεν καλυφθεί με ειδικά μέτρα όπως άντληση κεφαλαίων και εκποιήσεις, πιθανότατα θα οδηγήσει σε, μεγαλύτερη ή μικρότερη, κρατικοποίηση.
Η ανακοίνωση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας, για την πρόταση έκδοσης προνομιούχων μετοχών 1 δισεκατομμυρίου ευρώ στην ελληνική κυβέρνηση, δείχνει ότι είναι αποφασισμένη να αποφύγει να καταλήξει στα χέρια ενός απαξιωμένου δημοσίου τομέα. Μόνο ο χρόνος θα μπορέσει να πει σε ποιο βαθμό η ΕΤΕ και οι άλλες τράπεζες, θα επιτύχουν.
Στο μεταξύ, οι Έλληνες καταθέτες, έχουν επιδείξει έναν αξιοσέβαστο βαθμό ψυχραιμίας, καθώς κλιμακώνεται η κρίση. Αν και έχουν παρατηρηθεί αισθητές εκροές, δεν έχουν εκδηλωθεί μαζικές αναλήψεις όπως είχαν γίνει στην Northern Rock.
Η κατάσταση των ελληνικών τραπεζών πρέπει να είναι εξαιρετικά εκνευριστική για τις διοικήσεις τους, για να μην πούμε για τους πελάτες, δεδομένου ότι η διολίσθησή τους στην οικονομική άβυσσο παρουσιάζει έναν τέλειο συγχρονισμό με την κακοδιαχείριση της κρίσης της Ευρωζώνης από τους Ευρωπαίους ηγέτες".
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

After the US withdrawal from Iraq

TEHRAN - The Associated Press

Tehran is seeking to fill the power vacuum in the region by strengthening ties with its neighbors on all sides after the diminishing US presence.

Iran's Parliament speaker Ali Larijani speaks to the media during a news conference in Tehran November 30, 2011. REUTERS Photo

Iran’s Parliament Speaker Ali Larijani met with the leading Iraqi Shiite political and religious leader, Chairman of the Islamic Supreme Council of Iraq (ISCI) Ammar al-Hakim and urged all Iraqi religious and national groups to maintain unity and coordination in order to bolster the Iraq’s political, security and regional position, on the eve of U.S. withdrawal. Larijani reiterated that parliamentary cooperation between the two countries would play a significant role in developing sustainable ties, Iran’s Press TV website reported.

He said Iraq has the capacity to play a key role in regional events thanks to its considerable political and economic potential. Hakim, for his part, said the withdrawal of foreign troops from Iraq would help the country establish better security, and also said close ties between Tehran and Baghdad can serve as a model for other regional nations.

A rare visit by Iran’s intelligence chief to Saudi Arabia sought to refute U.S. claims that Tehran planned to kill the kingdom’s ambassador to Washington, a senior Iranian official said on Dec. 14.

Foreign Ministry spokesman Ramin Mehmanparast said Iran also wanted to convince Saudi Arabia that the U.S. and Israel are seeking to sow seeds of discord between the two regional powers.

Intelligence Minister Heidar Moslehi was reported to have met the Saudi Crown Prince Nayef bin Abdel-Aziz Al Saud during his Dec. 13 visit. The prince is also the kingdom’s interior minister.

Saudi diplomats said the two discussed regional issues, including developments in Syria and Bahrain.
In Washington, State Department spokeswoman Victoria Nuland said that the U.S. is in “lockstep with Saudi Arabia with regard to our concerns about what Iran is up to, particularly in the wake of the assassination plot against the Saudi ambassador here.” She said it was an opportunity for the Saudis to deliver that message, but she would not say whether it was delivered.

Iran has dismissed the U.S. accusations that Tehran was involved in a plot to assassinate Adel Al-Jubeir, calling the claims “absurd.” Two men, including a member of Iran’s Quds Force special foreign actions unit, have been charged in New York federal court in the plot. Moslehi said in October that there are holes in the U.S. allegations, dismissing the American claims as a “foolish plot” that nobody will believe. The Iranian government has denied any connection to Manssor Arbabsiar, the man arrested in the alleged plot, and derided the claims, saying U.S. officials have offered no proof.

Arbabsiar is a 56-year-old naturalized U.S. citizen who also had an Iranian passport.

“Definitely, one of the issues for discussion is the misunderstandings that have been raised,” Mehmanparast was quoted by the state Al-Alam TV channel Wednesday as saying about the Saudi visit. “The U.S. has leveled baseless charges against Iran,” he said. “Transparent and frank talks are needed to remove suspicions and clarify what objectives are sought behind these scenarios.”

December/16/2011

Η αποτυχία του κράτους ως επιχειρηματία

του Φ. Γεωργελέ

Tο ελληνικό κράτος, αυτό το χρεοκοπημένο, είναι ένα πολύ πλούσιο κράτος.Έχει τεράστια ακίνητη περιουσία. Τέτοια που οι μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες δεν έχουν εδώ και 100άδες χρόνια. Εμπορική ακίνητη περιουσία, όχι δάση και παραλίες, όπως ανησυχεί δήθεν η προπαγάνδα ότι θα πουληθούν μαζί με την Ακρόπολη. Το κράτος έχει περιουσία, το Υπουργείο Γεωργίας έχει μεγάλη ακίνητη περιουσία, οι δήμοι και οι νομαρχίες, οι ΔΕΚΟ, η Εκκλησία. Ο στρατός μόνο έχει πάνω από 1.000 στρατόπεδα σ’ όλες τις πόλεις της Ελλάδας, τα καλύτερα οικόπεδα. Χρόνια ολόκληρα λέμε μονότονα ότι αυτή η ακίνητη περιουσία θα αξιοποιηθεί, θα πουληθεί, θα νοικιαστεί και τα έσοδα θα μειώσουν το χρέος. Δεν πουλιέται ούτε ένα χωράφι. Για ευνόητους λόγους, πώς θα στηθούν τα επόμενα Βατοπέδια;
Το ελληνικό κράτος είναι ο μεγαλύτερος επιχειρηματίας της χώρας. Το ελληνικό κράτος ζει ακόμα στη δεκαετία του ’70 με τις επιρροές των πρώην σοβιετικών καθεστώτων. Κάθε υπουργείο έχει και τη δικιά του κατασκευαστική εταιρεία για να χτίζει φυλακές, νοσοκομεία, στρατόπεδα. Κρατικές τράπεζες έχουν διαφημιστικές εταιρείες. Εκατοντάδες επιχειρήσεις κρατικών συμφερόντων, ΔΕΚΟ, προβληματικές που κάποτε κρατικοποιήθηκαν οι ζημιές τους και μας έμειναν, δημοτικές, ακόμα και ερείπια του ιδιωτικού τομέα που δανειοδοτούνται τακτικά από τις κρατικές τράπεζες με το πρόσχημα των θέσεων εργασίας, απαρτίζουν ένα τεράστιο μερίδιο συμμετοχής στο ΑΕΠ της χώρας, μοναδικό για ευρωπαϊκό κράτος, το οποίο παράγει συνεχώς ελλείμματα. Δεν αποκρατικοποιείται τίποτα. Για ευνόητους λόγους, πώς θα στηθούν οι μίζες της επόμενης Ζίμενς;Έτσι, αναπτυξιακές κινήσεις που όχι απλώς θα μείωναν τα χρέη και τα ελλείμματα αλλά θα φρέναραν την ύφεση και θα δημιουργούσαν επενδυτική έκρηξη, παραδόξως δυο χρόνια τώρα δεν επιχειρούνται καν.Αυτές τις μέρες η έκθεση του ΟΟΣΑ περιγράφει αυτά που όλοι ξέρουμε. Το ελληνικό Δημόσιο είναι ένας αχανής, αχαρτογράφητος δεινόσαυρος με χιλιάδες μη παραγωγικούς οργανισμούς, φορείς, νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, ιδιωτικού, ιδρύματα, επιτροπές, τμήματα χωρίς υπαλλήλους, διευθυντές χωρίς υφισταμένους, διοικητικά συμβούλια, τμηματάρχες, προέδρους και διευθύνοντες συμβούλους, που σκοπό έχει όχι την εξυπηρέτηση των πολιτών αλλά την αποκατάσταση των υπεράριθμων κομματικών μηχανισμών. Χρόνια συζητάμε αν θα κλείσει ένα κρατικό μέσο ενημέρωσης από τα 50 που σιτίζονται από το δημόσιο χρήμα, τη στιγμή που θα έπρεπε να είχαν συγχωνευθεί και καταργηθεί εκατοντάδες οργανισμοί. Για ευνόητους λόγους. Τα κόμματα του Δημοσίου χωρίς πελατειακό κράτος θα εξαφανιστούν σε μια μέρα.Όταν η τρόικα παρουσίασε για πρώτη φορά τις προτάσεις για τη μείωση των ελλειμμάτων, ζήτησε τα 2/3 να προέλθουν από τη μείωση των εξόδων και το υπόλοιπο από εισπρακτικά μέτρα. Συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Η υπερφορολόγηση που επιβλήθηκε στην κοινωνία επί ενάμιση χρόνο μεγάλωσε την ένταση της ύφεσης. Και ήταν στην ακριβώς αντίθετη στόχευση απ’ ό,τι είχε συμφωνηθεί. Ενώ ο στόχος ήταν να αντιμετωπιστεί η φοροδιαφυγή και να μειωθεί η φοροαποφυγή, επιβλήθηκαν κεφαλικοί φόροι σ’ εκείνους που ήδη πλήρωναν, αυξήσεις ΦΠΑ, αυξήσεις φόρων κατανάλωσης, ειδικές εισφορές, έκτακτες εισφορές, τέλη ακινήτων. Με αποτέλεσμα όχι μόνο να μειωθεί η παραγωγική βάση της ιδιωτικής οικονομίας, που συνθλίβεται από την αφαίμαξη, αλλά να υφίσταται τη μεγαλύτερη ζημιά το υγιές κομμάτι της που δεν μπορεί να ανταγωνιστεί με ίσους όρους το κομμάτι που φοροδιαφεύγει, όπως πάντα. Πέρυσι από τα 1 δις 275 εκατομμύρια βεβαιωμένα πρόστιμα, εισπράχθηκαν 29 εκατομμύρια. Αλλά μπήκαν καμιά δεκαριά καινούργιοι φόροι.Στη μείωση των εξόδων του κρατικού μηχανισμού, η τρόικα ζητούσε περιορισμό των καταναλωτικών δαπανών και όχι των επενδύσεων. Συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Σε 2 χρόνια μειώθηκε 8 φορές το πρόγραμμα επενδύσεων. Σε μια οικονομία που κινείται από τις δημόσιες επενδύσεις, η επιλογή συνεπαγόταν ύφεση. Στην προσπάθεια να μείνει όσο το δυνατόν ανέπαφος ο δημόσιος τομέας, προτίμησαν τη στάση πληρωμών. Δεν επιστρέφεται ο ΦΠΑ στις επιχειρήσεις, δεν εξοφλούνται τα χρέη του Δημοσίου. Αποτέλεσμα, ακόμα μεγαλύτερη ύφεση.Αλλά και στις λίγες προσπάθειες μείωσης των εξόδων, οι επιλογές ήταν πάντα υπέρ της διατήρησης των δομών του πελατειακού κράτους. Ακόμα και χωρίς απολύσεις, οι καταργήσεις και οι συγχωνεύσεις άχρηστων τμημάτων του Δημοσίου θα απέφεραν τεράστιες οικονομίες κλίμακας. Το 70% των δημόσιων κτιρίων αυτού του κράτους με την τεράστια ακίνητη περιουσία, είναι νοικιασμένα. Αντί γι’ αυτό, προχώρησαν σε οριζόντιες μειώσεις μισθών και συντάξεων. Παρόλο που η τρόικα ήταν αντίθετη στα εφάπαξ μέτρα, γιατί είναι εύκολα αντιστρέψιμα, και πίεζε για μόνιμες μεταρρυθμίσεις. Αντί να αξιολογήσουν και να ζητήσουν από το προσωπικό του Δημοσίου, λέγοντάς του την αλήθεια, να στρατευτεί στη σωτηρία της χώρας από τη χρεοκοπία, προσπαθούσαν να τους βγάλουν πρόωρα στη σύνταξη. Πάλι με οριζόντια μέτρα. Με αποτέλεσμα τη διάλυση του δημόσιου τομέα, τις λευκές απεργίες. Για την εικόνα της κατάρρευσης που δείχνει η χώρα μεγαλύτερη συμβολή έχει η ανυπαρξία κρατικών μηχανισμών, παρά η ύφεση.Έπρεπε να μαζέψουμε τους φόρους, να πουλήσουμε παθητικές επιχειρήσεις, να αξιοποιήσουμε την ακίνητη περιουσία, να μειώσουμε την κρατική γραφειοκρατία, να ανοίξουμε τις αγορές και τα επαγγέλματα για να μειωθεί η ανεργία. Βάλανε ό,τι φόρο μπόρεσαν να φανταστούν, έκαναν στάση πληρωμών, μείωσαν τις δημόσιες επενδύσεις, ώθησαν τον κόσμο με πρόωρη συνταξιοδότηση στα ήδη χρεοκοπημένα ταμεία.
Τον Σεπτέμβριο, όταν η τρόικα μετά την εμπλοκή στο πρόγραμμα αποχώρησε, έβγαλε ένα πόρισμα, τις «κόκκινες κάρτες» για όσα πράγματα δεν προχωρούσαν όπως έπρεπε. Παρά τα όσα θα πιστεύατε, η έκθεση δεν μιλούσε καθόλου για λεφτά, για φόρους και μισθούς. Έλεγε ότι γίνονται ακόμα υπεράριθμες προσλήψεις, δεν εξοφλούνται οι οφειλές, δεν γίνεται η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, ότι καθυστερεί η μεταρρύθμιση του συστήματος δημόσιας διοίκησης, ότι είναι «ελλιπής» η παρακολούθηση εσόδων-εξόδων, ότι δεν γίνεται κτηματολόγιο και χωροταξικοί χάρτες, δεν προχωράνε οι συγχωνεύσεις εφοριών και η φορολογική μεταρρύθμιση, δεν ανοίγουν τα κλειστά επαγγέλματα και οι αγορές ενέργειας, μεταφορών, συγκοινωνίας, δεν βελτιώνεται η απονομή της δικαιοσύνης, δεν προχωράει το ενιαίο μισθολόγιο, η ενιαία αρχή πληρωμών, δεν λειτούργησε η ενιαία αρχή δημόσιων προμηθειών, καθυστερεί η ηλεκτρονική συνταγογράφηση, δεν προχωράει η κατάργηση φορέων, δεν ιδρύονται τα φορολογικά δικαστήρια, η μηχανογράφηση συστήματος και το ενιαίο κέντρο συλλογής των φόρων.Τούτων όλων δοθέντων, για να είμαι ειλικρινής, απορώ με όσους λένε ότι το μνημόνιο απέτυχε. Ποιο μνημόνιο απέτυχε; Αυτά που κάναμε για να μην εφαρμοστούν οι διαρθρωτικές αλλαγές που έπρεπε να γίνουν;Η κοινωνία μας αυτά τα δύο χρόνια, με μεγάλη υπομονή, δέχτηκε ανεργία, λουκέτα, άδικη φορολογία, άδικες οριζόντιες μειώσεις. Άρα υπήρχαν περιθώρια να δεχτεί και σκληρά μέτρα, αλλά σωστά. Για την κατάσταση που φτάσαμε ως εδώ υπεύθυνο είναι όλο το πολιτικό σύστημα, που προτιμάει να σύρει τη χώρα στην Αφρική παρά να αλλάξει τις δομές του συστήματος. Τώρα δεν υπάρχει πια κανένα περιθώριο. Τίποτα που να θυμίζει όσα έγιναν το 2011 δεν μπορεί να επαναληφθεί. Μόνο μια μεγάλη, ειρηνική, μεταρρυθμιστική επανάσταση μπορεί να σώσει τη χώρα από τη χρεοκοπία. Το 2012 θα είναι τελείως διαφορετικό ή θα μοιάζει με το 1952.
Source : Athens Voice

Τουρκικές έρευνες για υδρογονάνθρακες

Μετά τη συμφωνία με την εταιρεία “Shell” για σεισμικές έρευνες στον κόλπο της Αττάλειας, η Τουρκία προχωρά σε διαγωνισμό για ανάλογες έρευνες και στους κόλπους της Μερσίνας και της Αλεξανδρέττας, έχοντας ήδη λάβει θετική απάντηση από εταιρείες όπως οι Exxon-Mobil, Total, Petrobras και Chevron γράφει η τουρκική εφημερίδα “Ζαμάν” επικαλούμενη ανώτερο Τούρκο αξιωματούχο.



Σύμφωνα με το δημοσίευμα η Ανώνυμη Εταιρεία Πετρελαίων Τουρκίας (ΤΡΑΟ) απευθύνθηκε σε 23 εταιρείες πετρελαίου. Μετά τις πρώτες καταρχήν απαντήσεις θα ξεκινήσουν συνομιλίες με τις εταιρείες προς ενημέρωσή τους σχετικά με τα μέχρι στιγμής δεδομένα που υπάρχουν για τις δύο περιοχές με βάση έρευνες του παρελθόντος. Θα ακολουθήσουν οι διαπραγματεύσεις για την ανάθεση του έργου των ερευνών.

Σύμφωνα με τον αξιωματούχο που μίλησε στην εφημερίδα “στο τέλος των συνομιλιών και στα μέσα του έτους 2012 μπορεί να υπογραφούν νέες συμφωνίες με τις διεθνείς εταιρείες για έρευνες πετρελαίου στη Μεσόγειο”.

Η “Ζαμάν” γράφει ότι σε έρευνες που είχε πραγματοποιήσει το 1986 στον κόλπο της Αλεξανδρέττας η αμερικανική εταιρεία “Esso” είχε βρεθεί πετρέλαιο, “αλλά επειδή η τιμή του πετρελαίου ήταν στο επίπεδο των 20 δολαρίων, αποφασίστηκε ότι δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί το κόστος παραγωγής και έκλεισε η πετρελαιοπηγή”.

Η εφημερίδα υπενθυμίζει επίσης ότι η ΤΡΑΟ κατά την περίοδο 2007-2010 πραγματοποίησε στη Μεσόγειο δισδιάστατες έρευνες σε μια περιοχή 10 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων και τρισδιάστατες έρευνες σε μια περιοχή χιλίων τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Source : www.kathimerini.com.cy