Δημοκρατία και διέξοδος από την κρίση

Η αμφισβήτηση του πολιτικού κόσμου της χώρας, η διάχυτη αίσθηση ότι η Μεταπολίτευση έχει κάνει τον κύκλο της κυριαρχούν στις συζητήσεις και στους προβληματισμούς των Ελλήνων.
Η ανάγκη ελέγχου και διαφάνειας σε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας διοίκησης είναι βασική προϋπόθεση για να εμπιστευθεί  και πάλι ο λαός το πολιτικό σύστημα της χώρας. Το ερώτημα είναι κατά πόσο το παρόν πολιτικό σύστημα μπορεί να επανακτήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Τα πολιτικά συστήματα που ισχύουν στις περισσότερες δημοκρατικές  χώρες του κόσμου είναι : Η Προεδρική Δημοκρατία και η Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Παρακάτω θα εξετάσουμε τις διαφορές  αυτών των πολιτικών συστημάτων ώστε να ενημερωθούν οι αναγνώστες για ένα ουσιαστικό θέμα δημοκρατικής διακυβέρνησης για το οποίο δεν γίνεται κανένας λόγος από τα παραδοσιακά ΜΜΕ.
Οι κύριες λοιπόν διαφορές μεταξύ του ισχύοντος στη χώρα μας πολιτικού συστήματος της Προεδρευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας και του πολιτικού συστήματος της Προεδρικής Δημοκρατίας, διαμορφωμένου μάλιστα κατάλληλα για τη δική μας κοινωνία και ιδιοσυγκρασία, είναι οι εξής....


1) Η Προεδρευόμενη είναι ένα καθαρά ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα το οποίο βασίζεται απόλυτα στην αντιπροσώπευση του λαού από μια κλειστή (στη χώρα μας μάλιστα και κληρονομική) πολιτική ελίτ.
Αντίθετα η Προεδρική δημοκρατία είναι πιο δημοκρατικό σύστημα, το οποίο σπάζει τα πολιτικά στεγανά με αμεσότερη συμμετοχή του λαού στη διακυβέρνηση της χώρας.
Είναι δηλαδή κάπου ανάμεσα στην καθαρά Αντιπροσωπευτική δημοκρατία και στην Άμεση δημοκρατία.

2) Η Προεδρευόμενη είναι ένα ασταθές, φοβικό και αναβλητικό πολιτικό σύστημα, που βασίζεται στις πολιτικές ισορροπίες και υπολογίζει πολύ το πολιτικό κόστος.
Αντίθετα η Προεδρική είναι πιο στιβαρό και πιο αποφασιστικό πολιτικό σύστημα, χωρίς να υπολογίζει πολύ το πολιτικό κόστος και αυτό θα καταφανεί στις αμέσως επόμενες διαφορές.

3) Στην Προεδρευόμενη η εκλογή του Κυβερνήτη (πρωθυπουργού), γίνεται έμμεσα μέσω των βουλευτών. Δηλαδή η κυβέρνηση είναι στην εξουσία μόνο αν το θέλει η πλειοψηφία των βουλευτών (Αρχή της δεδηλωμένης ή Ψήφος εμπιστοσύνης). Επομένως ο εκάστοτε πρωθυπουργός είναι δέσμιος των βουλευτών και των ισορροπιών που πρέπει να κρατά.
Αντίθετα στην Προεδρική, η εκλογή του Κυβερνήτη (προέδρου) γίνεται απ’ ευθείας από τους ίδιους τους πολίτες με την ψήφο τους, χωρίς τη μεσολάβηση ή τη βούληση των αντιπροσώπων βουλευτών και επομένως ο εκλεγείς Πρόεδρος δεν είναι δέσμιος κανενός.

4) Για να μπορέσει να υπάρξει μονοκομματική κυβέρνηση στην Προεδρευόμενη δημοκρατία, χρησιμοποιείται αναγκαστικά η ενισχυμένη αναλογική. Έτσι κυβερνούν τη χώρα πάντοτε λαϊκές μειοψηφίες.
Αντίθετα στην Προεδρική δημοκρατία ισχύει η απλή αναλογική και αφενός εκλέγεται πάντα άμεσα κυβέρνηση με 50%+1, έστω και αν χρειαστεί δεύτερη Κυριακή, αφετέρου και οι βουλευτές ταυτόχρονα εκλέγονται με απλή αναλογική, χωρίς αυτό να επηρεάζει την κυβέρνηση αφού δεν απαιτείται ψήφος εμπιστοσύνης. Επομένως τη χώρα κυβερνάει πάντα η λαϊκή πλειοψηφία και οι νόμοι είναι πάντα γνήσια πλειοψηφικοί, χωρίς τροπολογίες και φωτογραφικά νομοσχέδια προς εξυπηρέτηση συμφερόντων, απλά γιατί αυτό είναι πρακτικά αδύνατο.

5) Στην Προεδρευόμενη (ή το ίδιο βασιλευόμενη) υπάρχει πάντα ένας τυπικός ανώτατος άρχων (πρόεδρος ή βασιλιάς) και ένας πρωθυπουργός.
Αντίθετα στην Προεδρική υπάρχει μόνο ο άμεσα εκλεγμένος από το λαό Πρόεδρος. Δεν υπάρχουν δικέφαλα χωρίς ουσία σχήματα.

6) Στην Προεδρευόμενη δεν υπάρχει στην ουσία διάκριση των εξουσιών αφού οι υπουργοί είναι ταυτόχρονα και βουλευτές και ο πρωθυπουργός, αναγκαστικά διορίζει υπουργούς με εντελώς αναξιοκρατικά κριτήρια, κυρίως με βάση επηρεασμούς από ισχυρούς παράγοντες, την γεωγραφική κατανομή, τους σταυρούς προτίμησης κ.λ.π.
Αντίθετα στην Προεδρική υπάρχει ασυμβίβαστο μεταξύ της ιδιότητας του βουλευτή και εκείνης του υπουργού. Ο βουλευτής είναι μόνο βουλευτής, εκπροσωπώντας τον λαό στο Κοινοβούλιο και δεν γίνεται ταυτόχρονα και υπουργός, ενώ ο Πρόεδρος συγκροτεί την κυβέρνηση από ικανότατα στελέχη μόνο με βάση την αξία τους και την ικανότητά τους για παραγωγή έργου.
Ταυτόχρονα καταπολεμείται αποτελεσματικά το ρουσφέτι, αφού κόβεται η ενιαία αλυσίδα της εξουσίας και της αλληλεξάρτησης μεταξύ του βουλευτή και του υπουργού.

7) Στην Προεδρευόμενη δεν υπάρχει βεβαιότητα για τον χρόνο των εκλογών. Έτσι υπάρχει πάντα πολιτική αστάθεια και η κυβέρνηση διατρέχει πάντα τον κίνδυνο της πτώσης. Αποτέλεσμα είναι ο πρωθυπουργός να φοβάται πάντα το πολιτικό κόστος και να αναζητεί στηρίγματα σε εξωθεσμικά κέντρα εξουσία, όπως π.χ. τα ΜΜΕ κ.λ.π.
Αντίθετα στην Προεδρική υπάρχει πάντα προκαθορισμένος χρόνος εκλογών στο τέλος κάθε τετραετίας και έτσι ο Πρόεδρος απαλλάσσεται από το άγχος της πτώσης και της αναζήτησης εξωθεσμικών στηριγμάτων.

8) Στην Προεδρευόμενη δεν υπάρχει περιορισμός θητειών του πρωθυπουργού. Η έπαρση λοιπόν της ισοβιότητας κάνει τον κάθε πρωθυπουργό ευάλωτο σε κολακείες και στηρίξεις εξωθεσμικές, αλλά και στο φόβο του πολιτικού κόστους.
Αντίθετα στην Προεδρική προβλέπεται πάντα περιορισμένος αριθμός θητειών, συνήθως δύο τετραετίες, με αποτέλεσμα ο Πρόεδρος να έχει απελευθερωθεί εντελώς (κυρίως στη δεύτερη τετραετία) από το άγχος της επανεκλογής και να αφοσιώνεται στη λήψη μέτρων για το καλό του λαού, χωρίς κανένα φόβο για πολιτικό κόστος.

9) Στην Προεδρευόμενη είναι παντελώς αδύνατο να υπάρξει συμφωνία μεταξύ των κομμάτων και νόμος που να ρυθμίζει την ενιαία δημοκρατική οργάνωση και λειτουργία των κομμάτων (π.χ. εκλογή αρχηγού, υποψηφίων βουλευτών, υποψηφίων τοπικών αρχόντων κ.λ.π. από τη βάση των κομμάτων), τον έλεγχο των οικονομικών των κομμάτων κ.λ.π.
Αντίθετα στην Προεδρική, ακόμα και αν δεν συμφωνούν όλα τα κόμματα στην δημοκρατική οργάνωση και οικονομική διαφάνεια, είναι τέτοια η πιο πάνω λειτουργία και η δυναμική αυτού του πολιτικού συστήματος, που εκ των πραγμάτων οδηγεί σε ενιαίο τρόπο δημοκρατικής οργάνωσης και λειτουργίας των κομμάτων.
Για παράδειγμα, εκ των πραγμάτων ούτε ο αρχηγός του κόμματος εξαρτάται από τους βουλευτές του, ούτε οι βουλευτές εξαρτώνται από τον αρχηγό, αφού και οι δύο εκλέγονται από την βάση του κόμματος και δεν διορίζει ο ένας τον άλλο. Επομένως οι βουλευτές είναι ανεξάρτητοι να ελέγχουν ακόμα και την ίδια την κυβέρνηση του κόμματός τους ή να καταψηφίζουν νομοσχέδια της κυβέρνησης, χωρίς να τίθεται θέμα κομματικής πειθαρχίας ή να κινδυνεύει να πέσει η κυβέρνηση ή να κινδυνεύουν να διαγραφούν οι βουλευτές ή να μην γίνουν υπουργοί.

10) Στην Προεδρευόμενη, για να μπορεί να διατηρηθεί αλώβητη η κατεστημένη ολιγαρχία που καλύπτεται πίσω από αυτό το πολιτικό σύστημα και να προστατεύσει αποτελεσματικά τα μέλη της, είναι αναγκαίο να ελέγχει και τη Δικαιοσύνη.
Αντίθετα στη Προεδρική, η Δικαιοσύνη είναι πραγματικά ανεξάρτητη για να επιτελέσει την αποστολή της, ανεξάρτητα από το πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται.

Υπάρχουν φυσικά και άλλες μικρότερες διαφορές υπέρ του πολιτικού συστήματος, της Προεδρικής Δημοκρατίας και φυσικά η συντριπτική πλειοψηφία των κρατών του κόσμου, εφαρμόζουν αυτό το πολιτικό σύστημα.

Είναι αξιοσημείωτο ότι  δεν γίνεται καθόλου συζήτηση  για αλλαγή του πολιτικού συστήματος, ούτε φυσικά γίνεται καμία σχετική δημοσκόπηση παρ' όλη την κρισιμότητα των στιγμών που ζεί η χώρα.


Διαβάστε περισσότερα: http://taxalia.blogspot.com

Η παγκόσμια ιδιαιτερότητα του ελληνικού συστήματος

Ψάχνοντας τις ρίζες της ελληνικής κακοδαιμονίας , βρήκαμε το παρακάτω άρθρο που περιέχει πολλά αξιοπρόσεκτα στοιχεία για το συγκεκριμένο θέμα.

Κοινοβουλευτικό πολίτευμα

Η republica (republic) σχετίζεται με την ρωμαϊκή res publica και ουδεμία σχέση έχει με το δημοκρατικό πολίτευμα. Αναφέρεται στη δημόσια τάξη πραγμάτων, με την έννοια που της απέδωσε ο φιλελευθερισμός. Το κράτος είναι ο ουδέτερος κριτής που στέκει πάνω από την κοινωνία, παρ’ ότι εννοείται ότι η κοινωνία είναι αυτή που το νομιμοποιεί χάριν του Νόμου, της κοινωνικής ευταξίας. Το κράτος νυχτοφύλακας εννοείται ότι κατέχει μια ουδέτερη στάση σε σχέση με τον κοινωνικό ανταγωνισμό. Η συνταγματική διακυβέρνηση εννοείται επίσης ότι περιορίζει την κυριαρχική εξουσία της κυβέρνησης και των σωμάτων εξουσίας, με συνταγματικές νομικές δεσμεύσεις και με την διάκριση των εξουσιών. Έτσι έχουμε την κοινωνία, το κράτος απέναντι και στη μέση τους διαμεσολαβητές που με την αντιπροσώπευση της βούλησης του λαού ή του έθνους, αναλαμβάνουν την κυρίαρχη εξουσία. Εννοείται ότι το κράτος και η διακυβέρνηση, τα σώματα εξουσίας, είναι τα αναγκαία κακά, γιατί διαφορετικά η κοινωνία θα αλληλοσπαραχθεί.  Αυτή είναι περίπου και η υπόθεση της θεωρίας του κοινωνικού συμβολαίου. Οι άνθρωποι είναι ανίκανοι να αυτοκυβερνηθούν και άρα χρειάζονται μια εξουσία πέρα και πάνω από την κοινωνία που να τους φοβίζει και να τους σέβεται. Είναι ο μύθος της φιλελεύθερης διακυβέρνησης, που αφού χρεοκόπησε εμφανίστηκε μεταπολεμικά με φιλοκοινωνικό πρόσημο, ώστε να καθησυχαστούν οι εξεγερμένες μάζες.

Η παγκόσμια ιδιαιτερότητα του ελληνικού συστήματος. Κοινοβουλευτισμός ή Κλεπτοκρατία;

Ενώ στις περισσότερες χώρες το κοινοβουλευτικό πολίτευμα λειτουργεί-με κάποιες παραλλαγές-στη βάση του φιλελεύθερου μοντέλου, το ελληνικό πολίτευμα παρουσιάζει τέτοιες ιδιαιτερότητες, ώστε είναι ιδιαίτερα δύσκολο να ταξινομηθεί.

Μία πρόταση είναι αυτή που το χαρακτηρίζει ως Κλεπτοκρατία.

Κλεπτοκρατία είναι το πολίτευμα όπου το κράτος και η διακυβέρνηση λειτουργούν με τέτοιο τρόπο ώστε η κυρίαρχη εξουσία να συσσωρεύει πλούτο και δύναμη. Δεν υπάρχει ουδεμία διάκριση εξουσιών και ο πρωθυπουργός είναι ο εκλεγμένος οιονεί δικτάτορας.

Για να μην υπάρχει η υποψία δικτατορίας, υπάρχουν δύο κόμματα-όπως οι όψεις ενός νομίσματος- που εναλλάσσονται στην κατοχή της απόλυτης εξουσίας. Ταυτόχρονα για να υπάρχει κάποιο είδος νομιμοποίησης, τα μέλη των κομμάτων, με βάση την αρχή της πατρωνίας, βολεύονται ιεραρχικά στην πυραμίδα της εξουσίας, με ανάλογα οφέλη από την διασπάθιση του δημοσίου πλούτου.

Το πολίτευμα της κλεπτοκρατίας παρότι εμπεριέχει στοιχεία από το αντιπροσωπευτικό σύστημα που κατά βάση είναι ολιγαρχικό, αποκλίνει από εκείνο, δεδομένου οτι ακόμη και στην ολιγαρχία ή αριστοκρατία, υπάρχει ένα είδος δίκαιης διακυβέρνησης, καθότι οι ολιγάρχες εξυπηρετούν κυρίως ταξικά και όχι προσωπικά συμφέροντα. Στην Κλεπτοκρατία το κυρίαρχο στοιχείο είναι είναι η εξυπηρέτηση των ίδιων συμφερόντων.

Έτσι, σε ένα κλεπτοκρατικό κράτος, οι μηχανισμοί που είναι υπό την άμεση εποπτεία της κυβέρνησης είναι καταρρακωμένοι και διεφθαρμένοι. Μπορεί κάποιο να έχουν στην Ελβετία τα ποσά που υποτίθεται ότι θα είχε εισπράξει ο φορολογικός μηχανισμός, ενώ τα ταμεία της χώρας να είναι άδεια.

Αν και είναι αντιεπιστημονικό έως αισχρό να μιλάει κανείς για ελληνική «δημοκρατία», είναι φανερό ότι είναι εξίσου ατεκμηρίωτο το να χαρακτηρίζει κανείς την ελληνική περίπτωση ως κοινοβουλευτικό πολίτευμα. Είναι επίσης εξαιρετική υπηρεσία στην αναίσχυντη εξουσία το να χαρακτηρίζει κανείς τους έλληνες υπηκόους ως πολίτες. Ο χαρακτηρισμός σκλάβος ίσως είναι υπερβολικός, αν και πολιτικά ισχύει. Εντούτοις ο χαρακτηρισμός «θύματα», είναι καταλληλότερος για τους υπηκόους μιας κλεπτοκρατίας.

΄

Για την αληθινή Δημοκρατία

Ο Αριστοτέλης όρισε τη δημοκρατία, ως το πολίτευμα εκείνο στο οποίο οι πολίτες είναι αυτοί που συμμετέχουν στα κοινά. Οι πολίτες αυτενεργούν, έτσι ώστε: αποφασίζουν, νομοθετούν και κρίνουν, ενώ χρησιμοποιούν τους ειδικούς όπου είναι ανάγκη αποκλειστικά για τεχνικούς λόγους. Έτσι, η δημοκρατία συνιστά την διαδικασία της συλλογικής αυτοθέσμισης.            

Το κράτος της δημοκρατίας είναι αυτό στο οποίο κυριαρχούν οι πολίτες και όχι τα κόμματα και τα διαπλεκόμενα συμφέροντα. Οι εξουσίας είναι απόλυτα διαχωρισμένες, αφού οι θέσεις των θεσμικών οργάνων καταλαμβάνονται από τους πολίτες μέσω κλήρωσης. Η ισότητα είναι ο απαράβατος όρος της λειτουργίας της. Κατ’ αυτό τον τρόπο, η εξουσία είναι υπό συνεχή αίρεση και λογοδοσία, ώστε να είναι αδύνατη η αυτονόμησή της. Αντίθετα από το κοινοβουλευτικό πολίτευμα, η εξουσία δεν πηγάζει από το λαό, αλλά ασκείται από το λαό. Δεν υπάρχει αντιπροσώπευση της γενικής βούλησης του λαού ή του έθνους από κάποιους επαγγελματίες αντιπροσώπους που εμφανίζουν την μειοψηφία ως πλειοψηφία.

Το κοινοβουλευτικό πολίτευμα-η φιλελεύθερη ολιγαρχία κατά Καστοριάδη-είναι το αντίθετο της δημοκρατίας, όσο και η συγκάλυψή της.

Είναι αν μη τι άλλο επαίσχυντη η ταύτιση της  ελληνικής κλεπτοκρατίας, όσο και του καπιταλιστικού κοινοβουλευτικού συστήματος με την έννοια της δημοκρατίας.

Γρ. Σουλτάνης

Source: http://tolimeri.blogspot.com/

Θρησκευτικές ταραχές στην Αίγυπτο

Ο φόβος αναζωπύρωσης θρησκευτικών ταραχών απειλεί την «τεταμένη ηρεμία» που επικρατεί στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα μετά τις κηδείες των νεκρών Κοπτών χριστιανών διαδηλωτών, κατά τις οποίες ο θρήνος συνδυάστηκε με την οργή κατά του στρατού.

Οι Κόπτες επιρρίπτουν στο στρατιωτικό συμβούλιο την ευθύνη για τις ταραχές του αιματηρού Σαββατοκύριακου, που ξεκίνησαν με διαδηλώσεις κατά της καταστροφής κοπτικής εκκλησίας στο Ασουάν και κατέληξαν στο θάνατο 26 ατόμων -ανάμεσά τους τέσσερις στρατιώτες- και τον τραυματισμό πάνω από 270 διαδηλωτών.

Το ίδιο το στρατιωτικό συμβούλιο, βαλλόμενο από το σύνολο του αιγυπτιακού πολιτικού φάσματος, έχει διατάξει άμεση διενέργεια έρευνας για τον εντοπισμό των υπαίτιων.

Στη διάρκεια των κηδειών τη Δευτέρα, η συμμετέχοντες έστρεψαν την οργή τους απευθείας στην στρατιωτική ηγεσία, και ιδιαίτερα στον επικεφαλής του συμβουλίου στρατάρχη Ταντάουι.

«Προδότη Ταντάουι, το αίμα των Κοπτών δεν είναι φθηνό» φώναζαν, όπως μεταδίδει ο ανταποκριτής του Reuters, συγκεντρωμένοι Κόπτες στο Κάιρο τη Δευτέρα. Ο θρησκευτικός τους ηγέτης επέρριψε την ευθύνη για την υποκίνηση των ταραχών σε «ξένους» που παρεισέφρησαν στις χριστιανικές διαδηλώσεις, σημειώνοντας πως «η χριστιανική πίστη δεν αποκηρύσσει τη βία».

Από πλευράς του ο Αιγύπτιος πρωθυπουργός Εσάμ Σαράφ απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, λέγοντας ότι «δεν θα επιτραπεί σε κανέναν να χειραγωγήσει το ζήτημα της εθνικής ενότητας της Αιγύπτου ή να καθυστερήσει την διαδικασία της δημοκρατικής μετάβασης».

Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εξέφρασαν την ανησυχία τους για την κατάσταση, με την επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάθριν 'Αστον να υπογραμμίζει ότι η θρησκευτική ελευθερία «είναι απολύτως θεμελιώδης» και το Λονδίνο, τη Ρώμη και τη Μαδρίτη να κάνουν λόγο για «ιδιαίτερα ανησυχητική κατάσταση».

Source : ΤΑ ΝΕΑ

Σύγκρουση Τουρκίας - Ιράν ( κείμενο στα αγγλικά)

A key aide to Iran's supreme leader said on Saturday Turkey must radically rethink its policies on Syria, the NATO missile shield and promoting Muslim secularism in the Arab world - or face trouble from its own people and neighbours.
In an interview with the semi-official Mehr news agency, Ayatollah Ali Khamenei's military adviser described Prime Minister Tayyip ErdoĞan's invitation to Arab countries to adopt Turkish-style democracy as "unexpected and unimaginable".
Turkey and Iran, the Middle East's two major non-Arab Muslim states, are vying for influence in the Arab world as it goes through the biggest shake-up since the Ottoman Empire fell, a rivalry that has strained their previously close relations.
While cheering crowds greeted ErdoĞan on his recent tour of North Africa, Tehran accused him of serving U.S. interests by opposing Syrian President Bashar al-Assad's crackdown on street protests and agreeing to NATO's missile defence.
"The behaviour of Turkish statesmen towards Syria and Iran is wrong and, I believe, they are acting in line with the goals of America," Major-General Yahya Rahim-Safavi told Mehr.
"If Turkey does not distance itself from this unconventional political behaviour it will have both the Turkish people turning away from it domestically and the neighbouring countries of Syria, Iraq and Iran [reassessing] their political ties."
Khamenei has dubbed the Arab uprisings an "Islamic awakening," predicting peoples in the Middle East that have overthrown dictatorial, Western-backed regimes will follow the path Iran took after its 1979 Islamic revolution.
The uprisings have been generally secular in nature, analysts say.
Erdogan's advocacy of secular Muslim democracy - which he extolled during his tour of Egypt, Tunisia and Libya last month - is far from the message the Islamic Republic of Iran wants spread in the region.
"I think the Turks are treading a wrong path. It might very well be that the path was set for them by the Americans," said Rahim-Safavi.
"The Turks have so far committed a few strategic wrongs. One was ErdoĞan's trip to Egypt and his presentation of the secular model there. This fact was unexpected and unimaginable since the Egyptian people are Muslims."
While Tehran has publicly urged its close ally Syria to listen to people's legitimate demands, ErdoĞan has predicted Assad will be ousted "sooner or later" and is set to impose sanctions on Damascus despite a veto on U.N. action by Russia and China.
But it is Turkey's decision to deploy a NATO missile early warning system that has most angered Tehran, which sees this as a U.S. ploy to protect Israel from any counter-attack should Israel target Iran's nuclear facilities.
Rahim-Safavi said trade ties with Turkey - which is an importer of Iranian gas and exporter of an array of manufactured goods - would be in jeopardy if Ankara does not change tack.
"If Turkish political leaders fail to make their foreign policy and ties with Iran clear, they will run into problems. If, as they claim, they intend to raise the volume of contracts with Iran to the $20 billion mark, they will ultimately have to accommodate Iran.
Source : hurriyet daily news

Τα παιχνίδια του παρασκηνίου για το φυσικό αέριο της Κύπρου

Του Γιάννου Χαραλαμπίδη 

Τουρκική πρόταση για αέριο και ο ρόλος του Ντάουνερ.Το ταμείο της λύσης και η Τριμερής Επιτροπή του ΈρογλουΤα τουρκικά ανταλλάγματα και η συνεπής πολιτική

Όταν αποκαλύπτονται όσα διαδραματίζονται στο παρασκήνιο, κατανοεί κάποιος και δη η κοινή γνώμη -την οποία πολλάκις επιδιώκουν να κρατούν στο σκότος- τα παιχνίδια του παρασκηνίου.
Παιχνίδια στο πλαίσιο των οποίων υφαίνονται σενάρια για το πάγωμα των ερευνών και της εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου, που βρίσκεται εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κύπρου. Όταν λοιπόν το φως απλώνεται στο παρασκήνιο, οι πρωταγωνιστές μένουν εκτεθειμένοι, διότι ο νοήμων πολίτης αντιλαμβάνεται ότι ο Αλεξάντερ Ντάουνερ ξεπερνά τα όρια των αρμοδιοτήτων του και μετατρέπεται σε αγωγό διοχέτευσης τουρκικών θέσεων και σε βεζίρη του Ερντογάν και του Έρογλου στη διαδικασία λύσης του Κυπριακού.

Το μπούμερανγκ
Γίνεται όμως κατανοητό και κάτι άλλο. Ότι δηλαδή και ο Πρόεδρος και το κομματικό σύστημα, προτού τοποθετηθούν, θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη όλες τις παραμέτρους, έτσι ώστε μια πρόταση επί τη λύσης του Κυπριακού, ακόμη και αν υποβληθεί επί τη βάσει αγαθών προθέσεων, να μην προκαλεί προβλήματα. Και να μη διατρέχει τον κίνδυνο να εξελιχθεί σε μπούμερανγκ και σε όπλο στη φαρέτρα της τουρκικής πλευράς.

Επί τούτου υπάρχει συγκεκριμένο παράδειγμα. Όταν ο Πρόεδρος αναφέρθηκε στα οφέλη που θα έχουν και οι Τουρκοκύπριοι από το φυσικό αέριο, η Τουρκία οργάνωσε ολόκληρο σχεδιασμό δράσης, στον οποίο ενεπλάκησαν και ο κ. Ντάουνερ, προφανώς και ο Επίτροπος Φούλε. Κάποιος δε, θα μπορούσε ισχυριστεί ότι τόσο ο Επίτροπος όσο και ο κ. Ντάουνερ δεν είχαν κακές προθέσεις και ότι απλώς τη δουλειά τους κάνουν. Δηλαδή να γεφυρώσουν τις διαφορές μεταξύ των μερών. Αυτό μπορεί ακόμη να ισχύει για τον Επίτροπο Φούλε. Δεν ισχύει, όμως, και για τον κ. Ντάουνερ, ο οποίος είναι απροκάλυπτα και προκλητικά εχθρικός.

Η τουρκική πρόταση για το αέριο
Από τη μια έχουμε την πρόταση του Προέδρου Χριστόφια και από την άλλη την τουρκική, όπως αυτή κατατέθηκε από τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Ντερβίς Έρογλου στις 24 Σεπτεμβρίου του 2001 στη Νέα Υόρκη ενώπιον του ΓΓ του ΟΗΕ Μπαν Κι-μουν και περιλαμβάνει εν ολίγοις:

1. Το διορισμό από μέρους του ΓΓ του ΟΗΕ ενός διαμεσολαβητή για το θέμα της ύπαρξης υδρογονανθράκων, τόσο στις νότιες όσο και στις βόρειες ακτές του νησιού.
2. Τη δημιουργία Τριμελούς Επιτροπής, ενός Ελληνοκυπρίου, ενός Τουρκοκυπρίου και του διορισμένου από τον ΟΗΕ μέλους, το οποίο και θα προεδρεύει. Η Επιτροπή θα ασχολείται με τις ενέργειες που διεξάγονται στο θέμα των υδρογονανθράκων.
3. Η αρμοδιότητα της Τριμελούς Επιτροπής θα είναι: α. Να επιτυγχάνει γραπτές, αμοιβαίως αποδεκτές, συμφωνίες μεταξύ των μερών επί των διεθνών συνθηκών και των αδειών που εκδόθηκαν μονομερώς από την κάθε πλευρά χωριστά. β. Να καθορίσει το διαμοιρασμό των πηγών των υδρογονανθράκων μεταξύ των πλευρών.
4. Το συνολικό εισόδημα από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων θα διατηρηθεί σε ταμείο υπό την επιτήρηση των Ην. Εθνών και θα χρησιμοποιηθεί για την εφαρμογή των διατάξεων μιας τελικής λύσης. Είναι, μάλιστα, δυνατό η Τριμελής Επιτροπή να αποφασίσει ότι μέρος των εισοδημάτων θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για διαφορετικούς σκοπούς.
Τονίζεται, ταυτοχρόνως, ότι επ' ουδενί θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα χρήματα αυτά για σκοπούς αγοράς όπλων.
5. Μια τέτοια συμφωνία δεν μπορεί να προδικάσει τη θέση των μερών (εννοούν προφανώς στο Κυπριακό).

Αναγνώριση με άρωμα πετρελαίων...
ΥΠΟ το φως των ανωτέρω εγείρονται τα εξής ερωτήματα: Είναι τυχαίο άραγε ότι, μετά την υποβολή του τουρκικού εγγράφου για Τριμελή Επιτροπή στις 24 Σεπτεμβρίου, τρεις μέρες αργότερα, στις 27 Σεπτεμβρίου, ο Επίτροπος Φούλε άφηνε στο Στρασβούργο ανοικτό το παράθυρο για επιδιαιτησία ενώπιον του διεθνούς δικαστηρίου και ο κ. Ντάουνερ στη Λευκωσία αναφερόταν -δύο ώρες αργότερα- σε διαμεσολάβηση του ΟΗΕ;

Δικαίως αντιδρούμε. Διότι, εάν λάβουμε υπόψη την τουρκική πρόταση και τις εισηγήσεις των Ντάουνερ και Φούλε, που σχετίζονται και με τη θέση του Προέδρου Χριστόφια για οφέλη προς τους Τουρκοκυπρίους (ακόμη και για τη δημιουργία ειδικού ταμείου), τότε καταλήγουμε σε μια σειρά άλλων, συναφών με το υπό συζήτηση θέμα, ερωτημάτων: Πώς θα προκύψει κοινή συμφωνία με την παρουσία του ΟΗΕ μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του ψευδοκράτους, το οποίο με βάση τα ψηφίσματα 541 και 550 δεν αναγνωρίζεται; Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε θα αναγνωριστεί το ψευδοκράτος και προδικάζεται η λύση των δύο κρατών.

Εν ολίγοις, η τουρκική πλευρά καθορίζει πλήρως, όπως η ίδια θέλει, και τη βάση των συνομιλιών και την τελική μορφή της λύσης. Στο σημείο αυτό κατανοεί κάποιος και το ότι η Άγκυρα και ο κ. Έρογλου είναι συνεπείς στην πολιτική τους και στις θέσεις τους. Διότι τονίζουν ότι, εάν υιοθετηθεί η πρότασή τους για Τριμερή Επιτροπή, δεν θα αλλάξουν οι θέσεις των μερών στο Κυπριακό. Και πώς να αλλάξει η δική τους θέση στο Κυπριακό όταν η υπόθεση των υδρογονανθράκων θα καθορίσει, διά της νομιμοποίησης του ψευδοκράτους, τη διχοτομική λύση.

Στην ουσία, πρόκειται για μια πρόταση με διαμεσολαβητές τα Ην. Έθνη και με στόχο την προ της λύσης αναγνώριση του ψευδοκράτους ή ακόμη και την εισήγηση περί επιδιαιτησίας των εκκρεμούντων ζητημάτων με την Τουρκία. Διότι, όταν θα μπει η συζήτηση στο ψητό, θα εγερθούν και ζητήματα καθορισμού υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ μεταξύ των ελεύθερων περιοχών της Κυπριακής Δημοκρατίας, του ψευδοκράτους και της Τουρκίας. Και αυτό προκύπτει από την ίδια την πρόταση Έρογλου, η οποία αναφέρεται σε επικύρωση συμφωνιών που υπέγραψαν μονομερώς οι δύο πλευρές. Δηλαδή, από τη μια, είναι οι συμφωνίες της Κύπρου με το Ισραήλ, την Αίγυπτο κτλ. και, από την άλλη, είναι η συμφωνία του ψευδοκράτους με την Τουρκία.

Εννοείται ότι η αποδοχή μιας τέτοιας διαδικασίας θα παγώσει τις έρευνες για την ύπαρξη και την εκμετάλλευση φυσικού αερίου και πετρελαίου εντός της κυπριακής ΑΟΖ, είτε μέχρι να εξευρεθεί συμφωνία στο πλαίσιο της Τριμερούς Επιτροπής είτε ώς τη λύση. Φαύλος κύκλος, δηλαδή. Εάν, από την άλλη, καταλήξει η Τριμερής Επιτροπή, τότε: 1. Η Τουρκία και το ψευδοκράτος θα προβούν σε σημαντικά βήματα αναγνώρισης, και 2. Εάν τους δοθούν τα χρηματικά οφέλη προ της λύσης, τότε γιατί να θέλουν λύση.

Το φυσικό αέριο ως εργαλείο λύσης ή διχοτόμησης ΕΑΝ το ζητούμενο είναι να καταστεί ο φυσικός πλούτος της Κύπρου καταλύτης για λύση, θα πρέπει αφενός να καθορίσουμε ποιαν πολιτειακή μορφή θα έχει η λύση και πώς αυτή θα επιτευχθεί. Δηλαδή δεν μπορεί το αντάλλαγμα για την ένταξη των Τουρκοκυπρίων στην ΕΕ και τα οφέλη από το φυσικό αέριο να είναι η δημιουργία ενός διχοτομικού πολιτειακού μοντέλου, όπως αυτό το οποίο συζητείται σήμερα στις συνομιλίες στη βάση του σχεδίου Ανάν και αποτελούμενο από δυο συνιστώντα κράτη.
Δηλαδή τις ελεύθερες σήμερα, από τη μια, περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας -με κάποιες πιθανές εδαφικές αναπροσαρμογές- και από την άλλη το ψευδοκράτος, το οποίο θα νομιμοποιηθεί στην ουσία και θα συνιστά ισότιμο εταίρο. Υπό αυτές τις συνθήκες, η τουρκική πλευρά θα είναι η κερδισμένη και η λογική του "win-win situation" θα εξελιχθεί σε "zero sum game".

Στην ουσία, το σύνολο των διπλωματικών και πολιτικών όπλων που διαθέτει η Κυπριακή Δημοκρατία, για να υποστηρίξει εαυτήν και δη την κυριαρχία και την εδαφική της ακεραιότητα, καθίστανται εργαλεία διχοτομικού μοντέλου λύσης αντί επανένωσης. Εάν λοιπόν η ηγεσία των κατεχομένων και η Τουρκία δεν θέλουν να αδικήσουν τους Τουρκοκυπρίους και αν η Τουρκία δεν θέλει να αδικήσει τον εαυτό της και να ενταχθεί στην ΕΕ, είτε ως πλήρες μέλος είτε με ειδική σχέση, θα πρέπει να αποδεχθεί τα εξής ελάχιστα:

1. Πλήρη αποχώρηση τουρκικών στρατευμάτων.
2. Αποδοχή ένταξης της Κύπρου στο ΝΑΤΟ για να δημιουργηθούν συνθήκες συμμαχίας και ασφάλειας, με εγγυητή τη Βορειοατλαντική Συμμαχία και τους νόμους της ΕΕ, καθώς και με επιτηρητή το Συμβούλιο Ασφαλείας.
3. Λύση επί των αρχών και αξιών της ΕΕ. Αυτές θα καθορίζουν το πολιτειακό μοντέλο και όχι η όποια ονομασία.

Συνεπώς, η κυπριακής ιδιοκτησίας διαδικασία θα πρέπει να αρχίζει από τα κάτω προς τα πάνω και όχι από τα πάνω προς τα κάτω. Καμιά λύση δεν μπορεί να είναι βιώσιμη εάν δεν είναι δημοκρατική και θα ήταν αυτοκτονία εάν οι Ελληνοκύπριοι αντάλλασαν το βέτο τους επί τους τουρκικής ένταξης και τα οφέλη που θα έχουν οι Τουρκοκύπριοι από το φυσικό πλούτο της Κύπρου με την υπογραφή μιας λύσης που, αντί να αναιρεί, θα νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της εισβολής.
Source : http://www.sigmalive.com/ 

Το ΝΑΤΟ, η Ρωσία και η περιθωριοποίηση της Ελλάδας

Η Ρωσία κατά πάγια πολιτική της αντιδρά σε οποιαδήποτε ΝΑΤΟϊκή πρωτοβουλία, πολιτική ή άσκηση, ιδιαίτερα όταν αυτή διεξάγεται στο αποκαλούμενο «εγγύς εξωτερικό», τις χώρες που ήταν πάλαι ποτέ μέλη της Σοβιετικής Ένωσης. Ωστόσο, η αντίδραση της Μόσχας μάλλον θα μπορούσε να περιγραφεί ως συγκρατημένη. Και πώς να ήταν διαφορετική τη στιγμή που για ένα ζήτημα μείζονος σημασίας η Μόσχα επίσης τηρεί εξαιρετικά προσεκτική διπλωματικά στάση αφήνοντας ανοικτά όλα τα ενδεχόμενα: Αυτό της εγκατάστασης των συστημάτων της αντιπυραυλικής άμυνας.

Το ΝΑΤΟ είναι φυσιολογικό να προωθεί τα συμφέροντα των μελών του, κυρίως βέβαια τα συμφέροντα των ΗΠΑ, μιας και είναι η πιο ισχυρή χώρα εντός της συμμαχίας, καθώς επίσης και σε παγκόσμιο επίπεδο. Απλή θεωρία ισχύος των διεθνείς σχέσεις είναι. Το ερώτημα που τίθεται είναι ποιος θα πρέπει να είναι ο ρόλος της Ελλάδας εντός της Συμμαχίας.

Σε μια συμμαχία στην οποία η Ελλάδα θέτει τον εαυτό της εκτός μεγάλων αποφάσεων, εκτός συμμετοχής σε επιχειρήσεις, κρατώντας τρίτους ρόλους, δεν μπορεί να λέει συνεχώς «όχι» ή για να το πούμε διαφορετικά να συμμετέχει «α λα καρτ» και ταυτόχρονα να παραπονιέται που το ΝΑΤΟ δεν την καταλαβαίνει σε καίρια ζητήματα της εξωτερικής της πολιτικής, όπως τα ελληνοτουρκικά ή η επέμβαση του Οργανισμού στα Βαλκάνια.

Το αν είναι σωστό η Ελλάδα να μη συμμετέχει πιο ενεργά σε επιχειρήσεις, δεν θα το κρίνουμε αυτή τη στιγμή. Υπάρχουν επιχειρήματα που συνηγορούν υπέρ της μίας άποψης, όπως υπάρχουν και λογικά επιχειρήματα που ενισχύουν την άλλη.
 
Όσον αφορά, όμως, τη συμμετοχή της Ελλάδας  στην άσκηση στη Λιθουανία, καλό θα ήταν να θυμηθούμε τη θέση πολλών, οι οποίοι όταν η Ελλάδα έχανε τα ΝΑΤΟϊκά στρατηγεία είχαν δημιουργήσει μείζον πολιτικό θέμα! Πριν λίγα χρόνια χαρακτηριζόταν ως πολιτική ανικανότητα, το λιγότερο, το να μη διαπραγματευθούμε με θέρμη την παραμονή τους στην Ελλάδα. Οι ίδιοι κόπτονται πλέον μη τυχόν και ενοχληθεί η Μόσχα από την τήρηση των ελληνικών συμμαχικών υποχρεώσεων. Επιτέλους και η Ελλάδα και οι επιμέρους θα πρέπει να επιλέξουν και να ξεκαθαρίσουν στο μυαλό τους τι ακριβώς επιθυμούν.

Η συμμετοχή της Ελλάδας , σε μια άσκηση που έγινε κι άλλες χρονιές, χωρίς πάλι να υπάρξει αντίδραση της Μόσχας είναι μια απόλυτα φυσιολογική δραστηριότητα. Αλλιώς ας δηλώσουμε στη Συμμαχία ότι δεν επιθυμούμε τη συμμετοχή μας και ας την υποβαθμίσουμε περαιτέρω… Πρόσφατα εξάλλου ο υπουργός Άμυνας Π. Μπεγλίτης επικαλέστηκε την οικονομική κρίση για να ενημερώσει για τη μείωση της ελληνικής συμμετοχής στις ΝΑΤΟϊκές αποστολές στο απόλυτο ελάχιστο…

Όσον αφορά στη ρωσική στάση απέναντι στις δραστηριότητες του ΝΑΤΟ στη Λιθουανία, αρμόδιος δεν είναι να μιλήσει ο καθένας, που ανακαλύπτει πηγές οπουδήποτε στον κόσμο «μυρίζοντας τα νύχια του» (αγαπημένη συνήθεια στην Ελλάδα, αλλού καταλήγεις ακόμα και στη φυλακή όταν πιαστείς να παραπληροφορείς σκοπίμως), αλλά ο Ντμίτρι Ρογκόζιν, ο Ειδικός Αντιπρόσωπος του Ρώσου προέδρου για τις Σχέσεις με το ΝΑΤΟ στο ζήτημα της αντιπυραυλικής ασπίδας.

Αν διαβάσει κανείς τις δηλώσεις του στο ρωσικό RIA Novosti θα βρει πολλά ενδιαφέροντα πράγματα. Δήλωσε: «Δεν είμαστε κατά της επιθυμίας του ΝΑΤΟ να αναπτύξει πυραυλικά αμυντικά συστήματα, είμαστε αντίθετοι στην ακτίνα των ΝΑΤΟϊκών αντι-πυραυλικών συστημάτων, τα οποία μπορούν να καλύψουν την Ευρώπη, αλλά και μέρος της Ρωσίας. Δε θα συμφωνήσουμε ποτέ σε τέτοιους όρους κι αυτός είναι ο λόγος που ζητάμε ξεκάθαρες νομικές εγγυήσεις μη κατεύθυνσης των συστημάτων κατά των συμφερόντων μας.»

Ρωσία και ΝΑΤΟ είχαν συμφωνήσει τη συνεργασία στο ζήτημα της αντιπυραυλικής άμυνας κατά τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Λισσαβόνα τον Νοέμβριο του 2010. Με βάση τη συμφωνία, οι δύο πλευρές είχαν αποφασίσει να υπάρξει ανταλλαγή πληροφοριών, ενώ η Ρωσία είναι υπέρ ενός κοινού συστήματος με πλήρη διαλειτουργικότητα. Οι μέχρι σήμερα διαπραγματεύσεις δεν αποδίδουν ουσιαστικά αποτελέσματα.

Το ζήτημα λοιπόν είναι η Ελλάδα να μην εμφανίζεται «βασιλικότερη του βασιλέως», ανεξαρτήτως της άποψης – θέσης που μπορεί να έχει ο καθένας. Η ουσία είναι η ελληνική ηγεσία να διαπραγματεύεται και να εκμεταλλεύεται καταστάσεις. Και να αναφέρουμε ένα «φανταστικό» παράδειγμα. Δε θα μπορούσε η Ελλάδα, που αποφάσισε να μη συμμετέχει με μάχιμες δυνάμεις στο Αφγανιστάν, στον Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας, να πρότεινε ως μία από τις υποχρεώσεις που θα μπορούσε να αναλάμβανε, να είναι η ασφάλεια του θαλασσίου χώρου της Νοτιοανατολικής Μεσογείου ή μέρος αυτού, θέτοντας θεμέλια για τα όσα διαδραματίζονται σήμερα;

Source : http://www.defence-point.gr/

Για την ταμπακιέρα " ουδέν νεώτερον", από γερμανικής πλευράς

Η Ελλάδα θα βγει ενισχυμένη από την κρίση, τόνισε από την Αθήνα ο αντικαγκελάριος της Γερμανίας Φίλιπ Ρέσλερ. «Κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να στηριχθεί η Ελλάδα», ανέφερε ο γερμανός αξιωματούχος. Ερωτηθείς, ωστόσο, για τις γερμανικές αποζημιώσεις, θέλησε να κλείσει το θέμα, λέγοντας ότι «αυτή η συζήτηση θα αποτελέσει πρόσκομμα». Η επένδυση στην Ελλάδα είναι επένδυση στην Ελλάδα του μέλλοντος, δήλωσε από την πλευρά του ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου.

Στη συνάντηση των κυρίων Παπανδρέου και Ρέσλερ συζητήθηκαν οι εξελίξεις και το κλίμα που επικρατεί στην Ευρώπη, καθώς και η κατάσταση στην Ελλάδα και η πορεία της οικονομίας.

Ο Πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις προσπάθειες που γίνονται, στις θυσίες, αλλά και την ωριμότητα του ελληνικού λαού, με τον γερμανό υπουργό να εκφράζει την εκτίμηση και το σεβασμό του, όπως και όλης της Ευρώπης, σε αυτές.

Στο θέμα των επενδύσεων, ο κ. Παπανδρέου στάθηκε στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας μας, τονίζοντας χαρακτηριστικά πως η επένδυση στην Ελλάδα, είναι επένδυση στην Ελλάδα του μέλλοντος.

Τέλος, ο Γερμανός αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομίας έδωσε έμφαση στις προσπάθειες καταβάλλει για την προώθηση των επενδύσεων στην Ελλάδα και τη διερεύνηση των δυνατοτήτων χρηματοδότησής τους.

Συνάντηση Ρέσλερ - Βενιζέλου

«Η Ελλάδα θα εκπληρώσει πλήρως τις υποχρεώσεις της αναφορικά με τα δάνεια που λαμβάνει από τους ευρωπαίους εταίρους και θα τα αποπληρώσει μέχρι το τελευταίο ευρώ», δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος μετά τη συνάντηση που είχε με Φίλιπ Ρέσλερ.
«Η βοήθεια θα αποπληρωθεί μέχρι το τελευταίο ευρώ», τόνισε ο Ευάγγελος Βενιζέλος.
Ο Φίλιπ Ρέσλερ τόνισε από την πλευρά του πως η Γερμανία είναι έτοιμη να δώσει μάχη για τη στήριξη του ευρώ. «Μπορούμε να στείλουμε ένα ισχυρό μήνυμα ότι εμείς, στην Ευρώπη και την ευρωζώνη, είμαστε έτοιμη να δώσουμε μάχη για το νόμισμά μας και να το προστατεύσουμε από τις επιθέσεις», δήλωσε.
Συνάντηση με Χρυσοχοΐδη
«Η χρήση όλων των απαραίτητων εργαλείων για την ανάκτηση της φερεγγυότητας της ελληνικής οικονομίας ώστε να παραμείνει στην Ευρωζώνη αποτελεί βασική στόχευση της γερμανικής κυβέρνησης. Κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να καταφέρουμε να στείλουμε ένα μήνυμα σταθερής Ευρώπης και οι χώρες με δυσκολίες όπως η Ελλάδα να στηριχθούν καθώς οι επιθέσεις των αγορών κατά μιας χώρας της Ευρωζώνης αποτελούν επίθεση κατά της ίδιας της ευρωζώνης».

Αυτό τόνισε ο Φίλιπ Ρέσλερ στην κοινή συνέντευξη τύπου με τον υπουργό Ανάπτυξης Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Ο κ. Ρέσλερ σημείωσε ότι υπάρχουν επενδυτικές ευκαιρίες στην Ελλάδα αναφέροντας ότι η χώρα μας είναι ένας καλός επενδυτικός προορισμός καθώς όσοι επιθυμούν να επενδύσουν «θα επενδύσουν σε μια κοινή Ευρώπη».

Οπως ανέφερε, πάντως, το διήμερο ταξίδι δεν είχε πρωταρχικό στόχο να υπογραφούν συγκεκριμένες επενδυτικές συμφωνίες αλλά περισσότερο να μπουν οι βάσεις για διοικητικές δράσεις που θα φέρουν την απαραίτητη νομική ασφάλεια στους επενδυτές και να βρεθούν τα εργαλεία που θα ξεπεράσουν τα προσκόμματα στη χρηματοδότηση.

Ο κ. Ρέσλερ δήλωσε την ικανοποίησή του για την πορεία των συζητήσεων που είχε με τα στελέχη της κυβέρνησης διότι συμφωνήθηκαν οι τρεις βασικοί άξονες που διευκολύνουν τις επενδύσεις στη χώρα.

Αποτέλεσμα της πορείας των συνομιλιών είναι ότι ήδη, όπως αποκάλυψε ο κ. Ρέσλερ, έχει υπογραφεί η πρώτη συμφωνία μικρομεσαίας επιχείρησης ύψους 2,5 εκατ. ευρώ που θα γίνει στην Καλαμάτα στον κλάδο ελαιουργίας (απόβλητα-πλίνθοι ελιάς) μεταξύ των εταιρειών OlioBric και εταιρεία Κλίμης και θα δημιουργήσει 50 θέσεις εργασίας και άλλη μια επένδυση στον τομέα της αρχιτεκτονικής παρέμβασης στον τουρισμό μεταξύ ενός Έλληνα και ενός Γερμανού αρχιτέκτονα αρχικά για ένα γήπεδο γκολφ σε τουριστική επένδυση ύψους 50 εκατ. ευρώ.

Παράλληλα γνωστοποίησε ότι υπάρχει ενδιαφέρον για την κατασκευή αγωγών ύψους 1,5 δισ. ευρώ.

Αναφέρθηκε δε ότι υπάρχει ενδιαφέρον χωρίς όμως να έχει υπάρξει μέχρι στιγμής κάποια συμφωνία για την αξιοποίηση ζεόλιθου.

Σε ερώτηση δημοσιογράφου για τις δημοσκοπήσεις που φέρουν την κυβέρνηση να έχει δεχθεί ισχυρό πλήγμα λόγω της πολιτικής που ακολουθεί, ο κ. Ρέσλερ ανέφερε ότι η κυβέρνηση πρέπει να μην ασχολείται με τις δημοσκοπήσεις και να συνεχίσει το έργο που μακροπρόθεσμα θα φανεί ότι ήταν απαραίτητο να γίνει «και η ελληνική κυβέρνηση δείχνει σθένος, συνέπεια, θάρρος και ικανότητα ότι μπορεί να πάρει τις αποφάσεις και θα τις υλοποιήσει και αυτή η συμπεριφορά είναι παράδειγμα και για εμάς τους Γερμανούς».

Τέλος, σε άλλη ερώτηση δημοσιογράφου ο αντικαγκελάριος σχετικά με το αν θα δοθούν στη χώρα μας και πότε οι γερμανικές αποζημιώσεις ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «έχω την βεβαιότητα ότι αυτή η συζήτηση θα αποτελέσει ένα πρόσκομμα. Να επικεντρωθούμε στην κρίση».

Από την πλευρά του υπουργός κ. Μ. Χρυσοχοϊδης ανέφερε στις δηλώσεις του σχετικά με στο μνημόνιο κατανόησης που υπεγράφη μεταξύ των δύο πλευρών ότι πρόκειται για μια συμφωνία 23 δράσεων και 5 θεματικών τομέων με στόχο την προώθηση των διοικητικών αλλαγών και την ανάπτυξη χρηματοδοτικών εργαλείων που θα διευκολύνουν τις επενδύσεις στη χώρα μας.

Ο υπουργός δήλωσε ότι οι διμερής αυτή συνεργασία μπορεί να συμβάλει τα μέγιστα στην εθνική και ευρωπαϊκή προσπάθεια για την αποκατάσταση της αναπτυξιακής ισορροπίας της Ελλάδας.
Με Παπακωνσταντίνου
Ο γερμανός αντικαγκελάριος Φίλιπ Ρέσλερ συναντήθηκε και με τον υπουργό Περιβάλλοντος Γιώργο Παπακωνσταντίνου, με στόχο να συζητήσουν τις επενδυτικές δυνατότητες στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Επί τάπητος τέθηκε το σχέδιο «Ήλιος», το οποίο αναμένεται να προχωρήσει σε συνεργασία με την ΕΕ, ώστε να ξεπεραστούν τα προβλήματα που προκύπτουν.

Σε δηλώσεις του μετά τη συνάντηση, ο κ. Ρέσλερ τόνισε μεν ότι υπάρχουν δυνατότητες εξαγωγής ηλιακής ενέργειας προς τη Γερμανία, αλλά και ότι θα υπάρξουν κάποια ερωτήματα που πρέπει να λυθούν όπως η διεύρυνση των δικτύων και η χρηματοδότηση όλων αυτών.

«Νομίζω ότι από κοινού μαζί δηλαδή και με την ΕΕ θα είμαστε σε θέση να επιλύσουμε και αυτά τα θέματα» τόνισε ο κ. Ρέσλερ.

Σημείωσε ακόμη ότι η ενέργεια είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας που μπορεί να δώσει ώθηση στην ελληνική οικονομία.

Ο κ. Παπακωνσταντίνου επισήμανε από την πλευρά του τις επενδυτικές ευκαιρίες και δυνατότητες στους τομείς που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του ΥΠΕΚΑ, κυρίως στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, την εξοικονόμηση ενέργειας στα κτήρια, τη διαχείριση των απορριμμάτων, υδάτων, κ.α.

Για το σχέδιο «Ήλιος» ο κ. Παπακωνσταντίνου ανέφερε ότι «συμφωνήσαμε να κάνουμε τα επόμενα βήματα, σε συνεννόηση και σε συζήτηση με την Επιτροπή, έτσι ώστε να προσδιορίσουμε τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με τα απαραίτητα δίκτυα, που θα υποστηρίξουν ένα παρόμοιο εγχείρημα, για την ενοποίηση της ευρωπαϊκής αγοράς ενέργειας, αλλά ταυτόχρονα και τον χρηματοδοτικό τρόπο, με τον οποίο θα κάνουμε αυτό το σχέδιο πραγματικότητα».

Συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας

Για τις δραστηριότητες του υπουργείου Περιβάλλοντος και κυρίως για την προσπάθεια προσέλκυσης επενδυτικού ενδιαφέροντος στον τομέα της Ενέργειας, ενημέρωσε τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου.

Ο υπουργός Περιβάλλοντος ενημέρωσε, επίσης, τον Πρόεδρο για το περιεχόμενο της συνάντησής του με τον Φίλιπ Ρέσλερ.
Τι προβλέπει η ελληνογερμανική συμφωνία

«Η διμερής γερμανο-ελληνική συνεργασία μπορεί να συμβάλει τα μέγιστα στην εθνική και ευρωπαϊκή προσπάθεια για την αποκατάσταση της αναπτυξιακής ισορροπίας της Ελλάδας, επιφέροντας μεγάλη προστιθέμενη αξία και οικονομική ισχύ», τονίζεται μεταξύ άλλων στην κοινή δήλωση του υπουργού Ανάπτυξης, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και του Γερμανού υπουργού Οικονομίας Φίλιπ Ρέσλερ, για τη διμερή συμφωνία για τις επενδύσεις που υπεγράφη την Παρασκευή.

Στην δήλωση των δύο υπουργών επισημαίνεται η διάθεση για την περαιτέρω σύσφιξη των παραδοσιακά στενών οικονομικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών με συγκεκριμένες δράσεις και πρωτοβουλίες.

Ιδιαίτερα σημαντική κρίνεται η ανακοίνωση της δημιουργίας ενός νέου χρηματοδοτικού εργαλείου με το όνομα «Ελλάδα» στο πλαίσιο του προγράμματος της γερμανικής επενδυτικής τράπεζας KfW «Δάνεια για επιχειρήσεις».

Μέσω αυτού του χρηματοδοτικού εργαλείου, προσφέρεται σημαντική δανειοδοτική στήριξη σε γερμανικές επιχειρήσεις που επιθυμούν να υλοποιήσουν επενδυτικά σχέδια στην Ελλάδα.

Ακόμη, από την επίσκεψη των Γερμανών επιχειρηματιών στη χώρα μας έχουν ήδη γίνει επενδυτικές συμφωνίες, κυρίως στους κλάδους των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και των περιβαλλοντικών τεχνολογιών, του τουρισμού, της πληροφορικής και της βιομηχανίας υπηρεσιών υγείας, οι οποίες σύντομα θα ανακοινωθούν.

Σύμφωνα με το κείμενο της κοινής δήλωσης των δύο υπουργών:

«Η Ελλάδα έχει να αντιμετωπίσει μια εξαιρετικά δύσκολη οικονομική πρόκληση: να ξεπεράσει την κρίση χρέους και να επιτύχει επαναφορά της οικονομίας της, επαναφέροντας την σταθερά με αυτό τον τρόπο σε μια πορεία βιώσιμης ανάπτυξης.

Για το σκοπό αυτό, μια εθνική και ευρωπαϊκή στρατηγική για την αποκατάσταση της αναπτυξιακής ισορροπίας της Ελλάδας έχει ήδη τεθεί σε εφαρμογή μετά από την συμφωνία της 21ης Ιουλίου που προτάθηκε σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Υπό αυτό το πρίσμα, η διμερής γερμανο-ελληνική συνεργασία μπορεί να συμβάλει τα μέγιστα σε αυτή την εθνική και ευρωπαϊκή προσπάθεια επιφέροντας μεγάλη προστιθέμενη αξία και οικονομική ισχύ.

Οι παραδοσιακά στενές οικονομικές σχέσεις και οι ισχυροί δεσμοί της γερμανικής επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα αποτελούν καλούς λόγους για τη στήριξη της χώρας, προκειμένου να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητά της και να αναβιώσει έτσι η ελληνο-γερμανική οικονομική συνεργασία. Στο πλαίσιο αυτό οι δύο ηπουργοί προβαίνουν στην ακόλουθη κοινή δήλωση/συμφωνία:

Επενδύσεις στην Ελλάδα

1) Επικροτούμε την πρόθεση των γερμανικών εταιρειών να επενδύσουν στην Ελλάδα καθώς και να προβούν σε επιχειρηματικές συνέργειες με ελληνικές εταιρείες. Με χαρά διαπιστώνουμε πως παρά τη δύσκολη συγκυρία, ένας μεγάλος αριθμός επιχειρηματιών συμμετείχε στο Business Forum στις 7 Οκτωβρίου στην Αθήνα και συνάμα εξέφρασε ενδιαφέρον να ενημερωθεί τόσο για το ισχύον θεσμικό επενδυτικό πλαίσιο όσο και για τις υπάρχουσες επενδυτικές ευκαιρίες στην Ελλάδα.

Οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν επί συγκεκριμένων επενδυτικών προτάσεων. Υπό το πρίσμα αυτής της εκδήλωσης, πιστεύουμε ότι αυτή η επενδυτική πρωτοβουλία προσδίδει μια σημαντική ώθηση στην προώθηση της από κοινού συνεργασία μας, την οποία επιθυμούμε να ενδυναμώσουμε.

2) Πολλοί συμμετέχοντες συμφώνησαν ότι επιθυμούν τη συνέχιση των συζητήσεων και των μεταξύ τους διαπραγματεύσεων. Μάλιστα, ορισμένες εκ των εταιρειών έχουν ήδη καταλήξει σε επιχειρηματικές συμφωνίες. Τα επενδυτικά αυτά σχέδια-επενδυτικές προτάσεις εμφανίζονται κυρίως στους κλάδους των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και των περιβαλλοντικών τεχνολογιών, του τουρισμού, της πληροφορικής και της βιομηχανίας υπηρεσιών υγείας.

3) Θα παρακολουθούμε με μεγάλο ενδιαφέρον την εξέλιξη των επενδυτικών εγχειρημάτων των εταιρειών, θα τις υποστηρίζουμε στο μέτρο των δυνατοτήτων μας και θα είμαστε αρωγοί στην υπερνίκηση εμποδίων που ενδεχομένως προκύψουν στην πραγματοποίηση επενδύσεων.

4) Επικροτούμε το ενδιαφέρον και την πρόθεση των γερμανικών εταιρειών να συμμετάσχουν τόσο σε σχέδια αποκρατικοποίησης ελληνικών επιχειρήσεων όσο και αξιοποίησης της κρατικής ακίνητης περιουσίας. Σε αυτό το πλαίσιο κατευθύνουμε τις εταιρείες να απευθύνονται στον οργανισμό Invest in Greece, καθώς μεταξύ άλλων είναι αρμόδιος να εντοπίζει επενδυτικές ευκαιρίες και να παρέχει στους επενδυτές πληροφόρηση, αναλύσεις και υποστήριξη σε όλα τα στάδια μιας επένδυσης.

5) Θα προσπαθήσουμε να επιλύσουμε προβλήματα που έχουν να κάνουν με ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του ελληνικού κράτους προς τις γερμανικές εταιρείες όπως και να επιτύχουμε άμεσα την επίλυση των διαφωνιών που υπάρχουν μεταξύ των γερμανικών εταιρειών και του ελληνικού κράτους. Η διευθέτηση αυτών των εκκρεμοτήτων θα συμβάλει ουσιαστικά στην ενίσχυση της εμπιστοσύνης προς την Ελλάδα ως επενδυτικό προορισμό.

Οικονομικοπολιτική συνεργασία

6) Θα ενδυναμώσουμε την οικονομικοπολιτική συνεργασία μας επιδιώκοντας προς τούτοις τη διοργάνωση συναντήσεων σε επίπεδο Υπουργών ή/και σε επίπεδο εργασίας σε τακτά χρονικά διαστήματα για την ανταλλαγή απόψεων σε θέματα ανταγωνιστικότητας και οικονομικής συνεργασίας.

7) Προτιθέμεθα να συντονίζουμε γερμανο-ελληνικές επιχειρηματικές διαβουλεύσεις με την ενεργή συμμετοχή του επιχειρηματικού κόσμου ώστε να τίθενται επί τάπητος θέματα επενδυτικών ευκαιριών και πιθανών εμποδίων για την υλοποίηση επενδύσεων στη χώρα.

8) Χαιρετίζουμε το διάλογο που προωθούν οι επιχειρηματικοί/επαγγελματικοί σύνδεσμοι και τους βλέπουμε ως βάση για μια εποικοδομητική διμερή συνεργασία για την καλύτερη εφαρμογή του ελληνικού Εθνικού Προγράμματος Μεταρρυθμίσεων αλλά και για την προώθηση επενδύσεων στη χώρα.

9) Προτείνουμε την από κοινού διοργάνωση ημερίδων με θέμα την οικονομική και επιχειρηματική ανάπτυξη.

Διοικητική Υποστήριξη

10) Συμφωνούμε να παράσχουμε διοικητική υποστήριξη στην Ελλάδα σε θέματα νομοθεσίας σχετικά με την στήριξη της επενδυτικής δραστηριότητας αλλά και σε θέματα οικονομικής διαχείρισης. Αυτό θα ήταν δόκιμο να γίνει μέσω της ανταλλαγής υπαλλήλων και εμπειρογνωμόνων αλλά και μέσω διεξαγωγής σεμιναρίων και αμφίπλευρων επισκέψεων.

11) Νομοθετική τεχνογνωσία θα παράσχουμε κυρίως σε θέματα ενίσχυσης ανταγωνισμού και ενεργειακού και τηλεπικοινωνιακού δικαίου. Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ανταγωνισμού και η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Δικτύων προτίθενται να προσφέρουν διοικητική υποστήριξη για τη βελτίωση των ανταγωνιστικών δομών στην Ελλάδα.

12) Οι δύο οργανισμοί προώθησης και υποστήριξης επενδύσεων Invest in Greece και Germany Trade and Invest θα ενισχύσουν την μεταξύ τους συνεργασία σε επίπεδο ανταλλαγής τόσο εμπειριών όσο και πληροφοριών. Επίσης, αμφότεροι οι δύο οργανισμοί θα διαθέτουν σύνδεσμο του έτερου (link) στον διαδικτυακό τους τόπο.

13) Δεσμευόμαστε να ενισχύσουμε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις στην Ελλάδα με αξιοποίηση της τεχνογνωσίας του γερμανικού Ομοσπονδιακού Υπουργείου Οικονομίας και Τεχνολογίας σε παροχή συμβουλευτικών και χρηματοδοτικών υπηρεσιών σε Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις. Για το σκοπό αυτό, θα πραγματοποιηθούν πιλοτικά έργα στο εξωτερικό εμπόριο και στον τομέα του τουρισμού.

14) Συμφωνήσαμε να συσταθεί μια διμερής ομάδα εργασίας για τον τουρισμό υπό τον συντονισμό της τουριστικής βιομηχανίας των δύο χωρών μας. Υπό το πρίσμα αυτό στηρίζουμε επίσης μια στενή συνεργασία μεταξύ της γερμανικής Ένωσης Ταξιδιωτικών Επιχειρήσεων με τον Σύνδεσμο Ελληνικών Τουριστικών & Ταξιδιωτικών Γραφείων (ΗΑΤΤΑ) αλλά και τον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού.

15) Επικροτούμε το γεγονός ότι η Ομοσπονδία Χονδρικού και Εξωτερικού Εμπορίου παρείχε διαρθρωτική στήριξη για την ενίσχυση της ελληνικής οικονομίας, ιδιαίτερα όσον αφορά σε υπόδειξη τρόπων για τη βέλτιστη εκμετάλλευση των εξαγωγικών δυνατοτήτων των Ελλήνων παραγωγών, σε παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών σε Έλληνες εξαγωγείς προκειμένου να επιτύχουν πρόσβαση σε αναδυόμενες αγορές αλλά και στην ενίσχυση της επαγγελματικότητας των ελληνικών συνδέσμων προώθησης εξαγωγών.

Συνεργασία σε οικονομικά θέματα

16) Επιδοκιμάζουμε την πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ), με τη σύμφωνη υποστήριξη και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, να ενισχύσει τη δραστηριοποίηση της στην Ελλάδα προκειμένου να ενισχυθεί η χρηματοδότηση εμπορικών επενδύσεων ιδίως των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων.

17) Εγκρίνουμε τη βούληση της γερμανικής επενδυτικής τράπεζας KfW να παράσχει την τεχνογνωσία της προς την ελληνική κυβέρνηση με στόχο τη δημιουργία αντίστοιχης ελληνικής επενδυτικής αναπτυξιακής τράπεζας.

18) Με το νέο χρηματοδοτικό εργαλείο «Ελλάδα» στο πλαίσιο του προγράμματος της KfW «Δάνεια για επιχειρήσεις» παρέχεται μια σημαντική δανειοδοτική στήριξη σε γερμανικές επιχειρήσεις που επιθυμούν να υλοποιήσουν επενδυτικά σχέδια στην Ελλάδα. Στο ίδιο πλαίσιο στηρίζουμε την πρόθεση των γερμανικών τραπεζών να σταθούν αρωγοί σε επενδυτικά εγχειρήματα που σκοπεύουν να πραγματοποιήσουν οι γερμανικές εταιρείες πελάτες τους στην Ελλάδα.

Συμμεριζόμαστε δε την πεποίθηση ότι η υποστήριξη της κυβέρνησης στην προώθηση γερμανικών επενδύσεων και εξαγωγών στην Ελλάδα μπορεί να προσφέρει εποικοδομητικά σε αυτή την προσπάθεια.

19) Θεωρούμε πως τα διαρθρωτικά ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να δώσουν προτεραιότητα στη χρηματοδότηση επενδυτικών σχεδίων που συμβάλλουν στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας.

Συνεργασία σε ευρωπαϊκό επίπεδο

20) Στις ευρωπαϊκές επιτροπές θα συνεργαστούμε στενά. Η Γερμανία θα υποστηρίξει την Ελλάδα ιδίως σε σχέση με αποφάσεις και μέτρα που πρέπει να ληφθούν προκειμένου η τελευταία σύντομα να είναι σε θέση να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της.

Συμπορευόμαστε με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για αύξηση του ποσοστού της προβλεπόμενης ευρωπαϊκής συμμετοχής σε προγράμματα των διαρθρωτικών ταμείων για την Ελλάδα σε πάνω από 85% και έως 95%. Επιπροσθέτως, τασσόμαστε υπέρ ενός άμεσου επαναπροσδιορισμού των προτεραιοτήτων των ευρωπαϊκών διαρθρωτικών ταμείων προκειμένου να ληφθούν μέτρα τα οποία θα συμβάλουν άμεσα στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας.

21) Από κοινού με τα άλλα κράτη μέλη θα συνεργαστούμε στενά με την Ειδική Ομάδα Εργασίας που έχει συσταθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την Ελλάδα (EU-Task Force). Σημαντικές κατευθύνσεις για περαιτέρω δράση αναμένουμε να προκύψουν μετά το πέρας της Διάσκεψης της Ειδικής Ομάδας Εργασίας που θα λάβει χώρα στις 12 Οκτωβρίου στις Βρυξέλλες.

22) Εμμένουμε στην πρόσκληση που απευθύναμε στους Ευρωπαίους εταίρους μας στο Συμβούλιο Ανταγωνιστικότητας στις 29 Σεπτεμβρίου προκειμένου να εντοπίσουμε λύσεις από κοινού με τη συμμετοχή όλων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υπό αυτό το πρίσμα υποστηρίζουμε την ελληνική πρωτοβουλία «Συμμαχία για την Ανάπτυξης», επιδιώκοντας την ενίσχυση του αναπτυξιακού πυλώνα του ελληνικού προγράμματος οικονομικής προσαρμογής.

23) Συμμεριζόμαστε την πεποίθηση ότι η ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική και ιδίως η εξασφάλιση επαρκούς εφοδιασμού αποκτούν όλο και μεγαλύτερη σημασία. Ιδιαίτερα απαραίτητες θεωρούμε πλέον τις μεταρρυθμίσεις στον τομέα της ενέργειας και τις επενδύσεις που έχουν να κάνουν με επέκταση και ανάπτυξη ενεργειακών δικτύων και είμαστε ανοιχτοί στην ενίσχυση και προώθηση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας σε αυτόν τον τομέα.
Source : TA NEA