A year ago it would have been hard to find anyone in the Mediterranean town of Akkuyu opposed to the idea of building a nuclear power plant nearby and the new jobs and higher living standards it promised. But fast-forward 12 months and the thought is as radioactive as the potential fallout from Japan’s nuclear crisis.
“I grow vegetables and fruits in this region,” 34-year-old farmer Nazmi Söylemez told the Hürriyet Daily News & Economic Review on Thursday. “But nobody would want to buy eggplants seasoned with uranium.”
The reaction from residents this week contrasts markedly to the attitude prevalent before a March 11 earthquake and ensuing tsunami that caused extensive damage to Japan’s Fukushima Daiichi reactor, bringing it to the point of meltdown.
“There are no young people left here. Everyone’s gone,” Suat Bulut, a waiter in a local restaurant, told the Daily News on May 14 last year. “[If the plant is built], we will earn money. In my village, everybody would say yes.”
Akkuyu was designated the site for Turkey’s first nuclear plant 30 years ago, but while authorities have long promised that the plant would turn Akkuyu into “a new Paris in five years” and “create new jobs,” even poor economic prospects cannot convince people to support the plant after witnessing the disaster at Fukushima.
“What if the same tragedy were to happen here?” is the most common refrain in the town.
The town of Akkuyu, where the nuclear plant is to be built by Russian State Atomic Corporation, or Rosatom, is situated 140 kilometers from the provincial center of Mersin. Permission to enter the area is granted only after long discussions and phone calls to officials in Ankara.
Security guards at the checkpoint mainly come from Büyükeceli village, the closest residential area, which is also home to the most concerned citizens.
Fatma Gökçe, a 56-year-old villager, told the Daily News that a nuclear power plant would “turn our lives upside down.”
“We have watched the radiation leakage in Japan and don’t want such a plant to be built right next door,” she said.
“My husband has considered covering the house with metal sheets to shelter us from that thing. Do you think it would work?” she asked.
“We have our sun, soil and trees here,” said Gökçe’s 86-year-old mother, Ayşe Kara. “If a plant comes here, we would lose them all.”
She said she was also worried that they could be eventually evacuated from the area due to the possible long-term hazards posed by the Akkuyu plant. “What would we do if they send us from our lands one day?” she asked.
Preparing for a fight
Pervin Çoban, a member of the Sarıkeçili clan, a nomadic tribe that winters in the area, said she was also concerned about the plant’s impacts.
“We visit this part of the region almost every year,” she said. “But we will not visit if they build a nuclear plant here.”
Noting that she and members of her community had no intention of acquiescing to the reactors, Çoban said, “We are determined to defeat anyone who comes to the village to build the plant.”
Akkuyu and the nearby village of Ecemiş should have been designed as tourist towns rather than an industrial zone, Söylemez said.
Noting that a five-star hotel project on 16,000 square meters of land close to the village was discontinued due to the proposed plant, Söylemez said the plant would also put agricultural activities in the region at risk.
The change in perception has also been seen in the decreasing interest in Russian-language courses that had been launched by the Gülnar District Governor’s Office, said 18-year-old Ahmet Genç.
Mustafa Yıldız, a 67-year-old farmer, said he was concerned about constructing a nuclear plant in an active seismic zone.
“We often have earthquakes here and there is hardly a house without cracks in its walls,” he said. “To comfort us, Prime Minister [Recep Tayyip Erdoğan] says [it is also risky] to use LPG tanks at home, but he forgets that an LPG tank explosion destroys just one house, while a nuclear explosion destroys the whole world.”
Concern and support from up the field
The proposed Akkuyu plant has been causing worry further afield as well.
“We do not know much about the world, but we’ve seen what that thing did to Japan and we do not want one built in Turkey,” said a woman working in a field on the road to the nearby province of Adana. She declined to provide her name.
The agricultural workers’ supervisor, however, held a different view. “These [workers] do not understand the matter,” said 60-year-old Halil Kara. “Our prime minister is right about the decision on the nuclear plant.”
He pointed to the village a couple of kilometers away and said, “We have mobile phone towers in the village and cell phones in our pockets that spread radiation,” Kara said.
“I agree,” said Kara’s friend, 50-year-old Ali Arıcı. “In order to have sufficient energy, we must have nuclear plants.”
‘Akkuyu is at risk of an earthquake’
Professor Selim İnan, Geological Engineering Department, Mersin University
“There is at great risk of a tsunami similar to the Japanese. The way earthquakes occur in this region is similar to those in Japan. Throughout history, similar earthquakes have happened around Crete and such an earthquake could easily hit the southern provinces of Turkey, including Muğla, Antalya, Mersin, Adana and İskenderun. There is a fault line called the Ecemiş Fault connected to the East Anatolian Fault Line only 25 kilometers away from where the nuclear plant will be built. In general, these fault lines could create serious earthquakes and tsunamis in the future.”
‘Government should talk with all actors’
Dr. Önal Özdemir, chairman of City Health Service of Mersin Metropolitan Municipality
“Turkey has vast sources of energy such as sun, wind and water that do not harm people’s health at all. Without using these sources efficiently, I do not think it’s acceptable to think of nuclear power plants. People could somehow cope with the natural disasters but there is almost no way of dealing with the nuclear [fallout] as we have seen at Chernobyl and Fukushima. I am also concerned about the power plants surrounding Turkey, such as in Armenia. In my view, those plants have to be taken into close supervision by Turkish authorities. Because these power plants generate risk for the whole region not just for the countries in which they are located. In my opinion, the regions have vast sunshine throughout the year and we could make use of this with investments in solar energy. Investment in nuclear energy also harms the tourism potential in the region. Have you ever seen a holiday resort next to a nuclear plant?”
‘Let’s have a referendum’
Dr. Bülent Halisdemir, chairman of the Chamber of Environmental Engineers in Mersin
“There were many people in the region saying ‘yes’ to a nuclear power plant before the Japanese disaster took place couple of days ago. Many have started to understand that the decision is way riskier than thought. Many people have started to join anti-nuclear meetings and demonstrations in Mersin recently. We all know that Japanese people were using the best technology with great discipline at the [Fukushima] plant. But so far we see that now they have failed. Also, we are not informed by the authorities about the plant. What will happen to the nuclear waste? There is no clear answer yet. On the other hand, Russia will use a technology that has never been tried before in any part of the world yet. How can we let them do this in Turkey? Turkey also will purchase the electricity for 12.35 cents per watt and pay $51 billion over the next 15 years. While all of Europe is looking for ways to lessen their dependency of Russian energy sources, Turkey is increasing its dependency on Russia with this decision.”
Source : Hurriyet Daily News
Geopolitical Research Institute(GRI)/Εταιρεία Γεωπολιτικών Ερευνών(ΕΓΕ)
Κυριακή 20 Μαρτίου 2011
Σάββατο 19 Μαρτίου 2011
Ιστορικό δημοψήφισμα στην Αίγυπτο
Σε ελεύθερες εκλογές για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες προσέρχονται σήμερα οι Αιγύπτιοι προκειμένου να ψηφίσουν για το νέο σύνταγμα της χώρας.
Από το πρωί οι ψηφοφόροι σχημάτιζαν μεγάλες ουρές έξω από τα εκλογικά κέντρα. Στην κάλπη κρίνονται οι τροποποιήσεις του συντάγματος που εισηγείται η στρατιωτική κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» που συγκροτήθηκε μετά την αποπομπή του Μπουμπάρακ.
Το δημοψήφισμα είναι η πρώτη μεγάλη δοκιμασία στη μετάβαση της χώρας προς τη δημοκρατία. Οι πολίτες καλούνται να ψηφίσουν «ναι» ή «όχι» σε ένα πακέτο εννέα μεταρρυθμίσεων στον καταστατικό χάρτη. Τα πρώτα αποτελέσματα αναμένονται την Κυριακή.
Σε περίπτωση που επικρατήσει το «ναι», ανοίγει ο δρόμος για τη διεξαγωγή βουλευτικών και προεδρικών εκλογών μέχρι το τέλος του 2011. Το «όχι» ίσως οδηγήσει τον στρατό στην παράταση της εξαμηνιαίας προθεσμίας που έχει θέσει για την παράδοση της εξουσίας σε μία δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση.
Περίπου οι μισοί από τα 80 εκατομμύρια των Αιγυπτίων έχουν δικαίωμα ψήφου και ο στρατός, προκειμένου να υπάρξει υψηλή συμμετοχή στη διαδικασία, ανακοίνωσε ότι θα μπορούν να ψηφίζουν σε οποιοδήποτε εκλογικό κέντρο με απλή επίδειξη της αστυνομικής τους ταυτότητας όσοι είναι άνω των 18 ετών.
Οι προτεινόμενες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις στοχεύουν στη διασφάλιση του αδιάβλητου των εκλογών, καθώς θεσπίζουν την ελεύθερη συμμετοχή των κομμάτων και τη δικαστική εποπτεία επί της εκλογικής διαδικασίας. Θεσπίζεται επίσης όριο σε δύο τετραετείς θητείες του προέδρου και τίθενται εκτός ισχύος νόμοι εκτάκτου ανάγκης που έδιναν υπερεξουσίες στην αστυνομία.
Source : TA NEA
Από το πρωί οι ψηφοφόροι σχημάτιζαν μεγάλες ουρές έξω από τα εκλογικά κέντρα. Στην κάλπη κρίνονται οι τροποποιήσεις του συντάγματος που εισηγείται η στρατιωτική κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» που συγκροτήθηκε μετά την αποπομπή του Μπουμπάρακ.
Το δημοψήφισμα είναι η πρώτη μεγάλη δοκιμασία στη μετάβαση της χώρας προς τη δημοκρατία. Οι πολίτες καλούνται να ψηφίσουν «ναι» ή «όχι» σε ένα πακέτο εννέα μεταρρυθμίσεων στον καταστατικό χάρτη. Τα πρώτα αποτελέσματα αναμένονται την Κυριακή.
Σε περίπτωση που επικρατήσει το «ναι», ανοίγει ο δρόμος για τη διεξαγωγή βουλευτικών και προεδρικών εκλογών μέχρι το τέλος του 2011. Το «όχι» ίσως οδηγήσει τον στρατό στην παράταση της εξαμηνιαίας προθεσμίας που έχει θέσει για την παράδοση της εξουσίας σε μία δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση.
Περίπου οι μισοί από τα 80 εκατομμύρια των Αιγυπτίων έχουν δικαίωμα ψήφου και ο στρατός, προκειμένου να υπάρξει υψηλή συμμετοχή στη διαδικασία, ανακοίνωσε ότι θα μπορούν να ψηφίζουν σε οποιοδήποτε εκλογικό κέντρο με απλή επίδειξη της αστυνομικής τους ταυτότητας όσοι είναι άνω των 18 ετών.
Οι προτεινόμενες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις στοχεύουν στη διασφάλιση του αδιάβλητου των εκλογών, καθώς θεσπίζουν την ελεύθερη συμμετοχή των κομμάτων και τη δικαστική εποπτεία επί της εκλογικής διαδικασίας. Θεσπίζεται επίσης όριο σε δύο τετραετείς θητείες του προέδρου και τίθενται εκτός ισχύος νόμοι εκτάκτου ανάγκης που έδιναν υπερεξουσίες στην αστυνομία.
Source : TA NEA
Παρασκευή 18 Μαρτίου 2011
Τύμπανα πολέμου στη Λιβύη
Το ΝΑΤΟ θα συζητήσει τον ρόλο του στις επιχειρήσεις στη Λιβύη μετά την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που επιτρέπει την ανάληψη στρατιωτικής δράσης στη Λιβύη, ανακοίνωσε την Παρασκευή ο εκπρόσωπος της Ατλαντικής Συμμαχίας.
Το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο, στο οποίο συμμετέχουν οι πρεσβευτές των 28 χωρών μελών του ΝΑΤΟ, συνέρχεται σήμερα στις 11.30 (ώρα Ελλάδος) για να συζητήσει τις συνέπειες της απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και το επίπεδο προόδου του σχεδιασμού των επιχειρήσεων, για την αντιμετώπιση κάθε ενδεχομένου.
"Για κάθε επιχείρηση του ΝΑΤΟ, πρέπει να καταδειχθεί η ανάγκη να αναλάβει δράση η Συμμαχία ώστε να υπάρξει σθεναρή περιφερειακή υποστήριξη και μία σαφής νομική βάση, όπως αποφάσισαν την περασμένη εβδομάδα στις Βρυξέλλες οι υπουργοί Άμυνας της Συμμαχίας", δήλωσε η εκπρόσωπος.
"Υπό αυτούς τους τρεις όρους, το ΝΑΤΟ είναι έτοιμο να αναλάβει δράση συμμετέχοντας στην ευρύτερη διεθνή προσπάθεια και αυτό θα είναι το αντικείμενο των συνομιλιών", πρόσθεσε επισημαίνοντας ότι η Συμμαχία ενεργεί βάσει συναίνεσης.
Μία από τις χώρες μέλη του ΝΑΤΟ, η Γερμανία, απέσχε της ψηφοφορίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας της απόφασης 1973 για την ανάληψη διεθνούς στρατιωτικής δράσης στη Λιβύη.
Αντίθετη με την ανάληψη στρατιωτικής δράσης έχει κατ΄επανάληψιν ταχθεί και η Τουρκία.
Σε νέα σημερινή της ανακοίνωση που εκδόθηκε από το πρωθυπουργικό γραφείο, η Τουρκία, η μόνη μουσουλμανική χώρα μέλος της Ατλαντικής Συμμαχίας, απευθύνει έκκληση για "κατάπαυση του πυρός" στη Λιβύη, τονίζει ότι η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας δεν είναι δεσμευτική για όλες τις χώρες και προσθέτει ότι πρέπει να βρεθεί "ειρηνική λύση στην κρίση".
Πηγή:ΗΜΕΡΗΣΙΑ
Το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο, στο οποίο συμμετέχουν οι πρεσβευτές των 28 χωρών μελών του ΝΑΤΟ, συνέρχεται σήμερα στις 11.30 (ώρα Ελλάδος) για να συζητήσει τις συνέπειες της απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και το επίπεδο προόδου του σχεδιασμού των επιχειρήσεων, για την αντιμετώπιση κάθε ενδεχομένου.
"Για κάθε επιχείρηση του ΝΑΤΟ, πρέπει να καταδειχθεί η ανάγκη να αναλάβει δράση η Συμμαχία ώστε να υπάρξει σθεναρή περιφερειακή υποστήριξη και μία σαφής νομική βάση, όπως αποφάσισαν την περασμένη εβδομάδα στις Βρυξέλλες οι υπουργοί Άμυνας της Συμμαχίας", δήλωσε η εκπρόσωπος.
"Υπό αυτούς τους τρεις όρους, το ΝΑΤΟ είναι έτοιμο να αναλάβει δράση συμμετέχοντας στην ευρύτερη διεθνή προσπάθεια και αυτό θα είναι το αντικείμενο των συνομιλιών", πρόσθεσε επισημαίνοντας ότι η Συμμαχία ενεργεί βάσει συναίνεσης.
Μία από τις χώρες μέλη του ΝΑΤΟ, η Γερμανία, απέσχε της ψηφοφορίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας της απόφασης 1973 για την ανάληψη διεθνούς στρατιωτικής δράσης στη Λιβύη.
Αντίθετη με την ανάληψη στρατιωτικής δράσης έχει κατ΄επανάληψιν ταχθεί και η Τουρκία.
Σε νέα σημερινή της ανακοίνωση που εκδόθηκε από το πρωθυπουργικό γραφείο, η Τουρκία, η μόνη μουσουλμανική χώρα μέλος της Ατλαντικής Συμμαχίας, απευθύνει έκκληση για "κατάπαυση του πυρός" στη Λιβύη, τονίζει ότι η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας δεν είναι δεσμευτική για όλες τις χώρες και προσθέτει ότι πρέπει να βρεθεί "ειρηνική λύση στην κρίση".
Πηγή:ΗΜΕΡΗΣΙΑ
Η πρώτη επίσημη " εχθροπραξία" για την ΑΟΖ
Η Τουρκία πραγματοποίησε την πρώτη επίσημη «εχθροπραξία» κατά της χώρας μας στο πεδίο μάχης της ΑΟΖ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) επιλέγοντας για μια ακόμη φορά τη χρήση στρατιωτικών μέσων.
Του Γιάννη Θεοδωράτου
Με τη χρήση πολεμικού πλοίου, εφάρμοσε για μία ακόμη φορά τη γνωστή της στρατηγική προκειμένου να αμφισβητήσει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην περιοχή του Καστελόριζου, προκαλώντας παράλληλα και την ισραηλινή αντίδραση.
Το ελληνικό Υπουργείο των Εξωτερικών, με καθυστέρηση δύο τουλάχιστον ημερών, έδωσε στη δημοσιότητα όλα τα στοιχεία αναφορικά με την παρενόχληση του ιταλικού ερευνητικού σκάφους OGS-Explora, το οποίο είχε μισθωθεί από την ισραηλινή κυβέρνηση με σκοπό την εκτέλεση βυθομέτρησης εντός της ελληνικής και της κυπριακής ΑΟΖ.
Η Τουρκία αντέδρασε δυναμικά αποστέλλοντας την κορβέτα «Bandirma» (F502), η οποία το Σάββατο 12 Μαρτίου προσέγγισε το ιταλικό σκάφος προειδοποιώντας το να διακόψει τις μετρήσεις και να εγκαταλείψει την περιοχή, ενημερώνοντας ότι βρίσκεται παράνομα (χωρίς άδεια) εντός της τουρκικής ΑΟΖ! Το ιταλικό σκάφος που εκτελούσε τις υποθαλάσσιες έρευνες – μετά το πέρας των οποίων θα ποντιζόταν καλώδιο οπτικών ινών που θα συνέδεε το Ισραήλ με την Ιταλία – είχε ζητήσει και λάβει σχετική άδεια από την Υδρογραφική Υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού (ΠΝ).
Ο κυβερνήτης του πλοίου ενημέρωσε την αρμόδια εταιρεία με την οποία συνεργαζόταν, καθότι το πλοίο (που δεν είναι πολεμικό) δεν είχε καμία απολύτως σχέση / αρμοδιότητα να επικοινωνήσει με τις ελληνικές αρχές. Η εταιρεία στη συνέχεια ενημέρωσε για το συμβάν την Υδρογραφική Υπηρεσία του ΠΝ, οπότε το θέμα έφθασε στο ΓΕΕΘΑ, πλην όμως τον χειρισμό του ανέλαβε το Υπουργείο των Εξωτερικών.
Το ιταλικό πλοίο διέκοψε τις έρευνες και στη συνέχεια κινήθηκε με τη συνοδεία της τουρκικής κορβέτας εκτός της ελληνικής ΑΟΖ. Όταν εισήλθε στην κυπριακή, η «Bandirma» απομακρύνθηκε, έχοντας ολοκληρώσει την πρώτη καταγεγραμμένη εχθροπραξία, η οποία έληξε με την καταγραφή των τουρκικών διεκδικήσεων. Το ελληνικό ΥΠΕΞ απέκρυψε το γεγονός, προκειμένου να κρατηθούν κατά την πάγια τακτική χαμηλοί τόνοι, μέχρις ότου (άγνωστο πως) υπήρξε διαρροή στην εφημερίδα «Αυγή». Η μη ανακήρυξη ΑΟΖ εκ μέρους της Αθήνας δημιουργεί ένα «ύποπτο κενό» στην περιοχή του Καστελορίζου (βλ. τις αποκαλύψεις Ρολάνδη στο τρέχον τεύχος Μαρτίου του περιοδικού ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ τ.13 που κυκλοφορεί πανελλαδικά), που έρχεται να καλύψει η Άγκυρα!
Η τουρκική ενέργεια προκάλεσε την ισραηλινή αντίδραση, η οποία σύντομα αναμένεται να λάβει πιο σαφή μορφή, διότι παρεμποδίστηκε ένα έργο που αφορά τα συμφέροντα του εβραϊκού κράτους και διέρχεται μέσω της ελληνικής ΑΟΖ. Ωστόσο πρέπει να επισημανθούν τρία σημεία:
Α. Η τουρκική αντίδραση δεν πραγματοποιήθηκε μέσω της αποστολής σκάφους της Ακτοφυλακής αλλά του Τουρκικού Ναυτικού, το οποίο μάλιστα φαίνεται ότι περιπολεί βάσει σχεδίου στην περιοχή της ελληνικής ΑΟΖ με αποστολή να αποτρέψει οποιαδήποτε ενέργεια ξένης δύναμης / εταιρείας, η οποία δεν θα έχει λάβει την άδεια από την Άγκυρα. Συνεπώς η Τουρκία προετοιμάζεται για όλα τα ενδεχόμενα και έχει προσδιορίσει κανόνες εμπλοκής.
Β. Η ελληνική πλευρά υπέστη την πρώτη της ήττα στον πόλεμο της ΑΟΖ καθότι η τουρκική κορβέτα όχι μόνο προσδιόρισε το εύρος της τουρκικής διεκδίκησης δίνοντας το στίγμα (!) γεωγραφικού μήκους 32ο 16΄18’’ δυτικά του οποίου (ανοικτά των κυπριακών ακτών) η Τουρκία έχει νόμιμα δικαιώματα, αλλά κατέστησε άμεσα σαφές προς την Ελλάδα, την Κύπρο και ειδικά το Ισραήλ, ότι δεν υφίσταται συνέχεια των μεταξύ του ΑΟΖ, «εξουδετερώνοντας το φρούριο» του Καστελόριζου.
Γ. Αποτελεί παράδοξο το γεγονός της αναφοράς – σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες – των τουρκικών στρατιωτικών αρχών σε ύπαρξη τουρκικής ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ είναι γνωστό ότι η Άγκυρα δεν έχει υπογράψει τη Συνθήκη του Μοντέγκο Μπέι (1982, ενεργοποιήθηκε μετά τη συλλογή των προβλεπόμενων κυρώσεων στις αρχές της δεκαετίας του 1990) και συνεπώς δεν αναγνωρίζει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτή (εξαίρεση αποτελεί ο καθορισμός ΑΟΖ στην κλειστή Μαύρη Θάλασσα).
Η εμπλοκή συνιστά επιβεβαίωση του «κρυφού casus belli» που έχει γνωστοποιηθεί στη χώρα μας και είναι συνέχεια της δήλωσης Νταβούτογλου περί τοποθέτησης του Καστελορίζου στην Μεσόγειο. Η επιθετική αυτή ενέργεια έρχεται να απαντήσει σε ισραηλινές δηλώσεις περί ελληνικής ΑΟΖ, η οποία εσφαλμένα δεν ανακηρύσσεται. Πιθανόν η Άγκυρα να σκέφτεται σοβαρά να προχωρήσει και σε ανακήρυξη ΑΟΖ, σταθμίζοντας τα υπέρ και τα κατά που θα προκύψουν από μια τέτοια απόφαση.
Συμπερασματικά, θα πρέπει να αναμένονται τις επόμενες εβδομάδες νέες κινήσεις στο μέτωπο της ΑΟΖ, όπου η ισραηλινή εμπλοκή αναμένεται να είναι πολύ πιο συγκεκριμένη διότι επηρεάζονται πλέον ανοικτά και ισραηλινά συμφέροντα. Σε Αθήνα, Λευκωσία, Τελ Αβίβ και φυσικά στην Ουάσιγκτον γνωρίζουν ότι η τουρκική ενέργεια αποτελεί προοίμιο πρόκλησης προσχεδιασμένη κρίσης στην ανατολική Μεσόγειο, με σκοπό να διαπιστωθεί η «αντοχή» του πιο αδύναμου κρίκου της αλυσίδας, που είναι χωρίς αμφιβολία η Ελλάδα…
ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΟΝΤΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΟΖ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΥΠΡΟΥ - ΙΣΡΑΗΛ Η ΟΠΟΙΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ.
http://www.defencepoint.gr
Του Γιάννη Θεοδωράτου
Με τη χρήση πολεμικού πλοίου, εφάρμοσε για μία ακόμη φορά τη γνωστή της στρατηγική προκειμένου να αμφισβητήσει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην περιοχή του Καστελόριζου, προκαλώντας παράλληλα και την ισραηλινή αντίδραση.
Το ελληνικό Υπουργείο των Εξωτερικών, με καθυστέρηση δύο τουλάχιστον ημερών, έδωσε στη δημοσιότητα όλα τα στοιχεία αναφορικά με την παρενόχληση του ιταλικού ερευνητικού σκάφους OGS-Explora, το οποίο είχε μισθωθεί από την ισραηλινή κυβέρνηση με σκοπό την εκτέλεση βυθομέτρησης εντός της ελληνικής και της κυπριακής ΑΟΖ.
Η Τουρκία αντέδρασε δυναμικά αποστέλλοντας την κορβέτα «Bandirma» (F502), η οποία το Σάββατο 12 Μαρτίου προσέγγισε το ιταλικό σκάφος προειδοποιώντας το να διακόψει τις μετρήσεις και να εγκαταλείψει την περιοχή, ενημερώνοντας ότι βρίσκεται παράνομα (χωρίς άδεια) εντός της τουρκικής ΑΟΖ! Το ιταλικό σκάφος που εκτελούσε τις υποθαλάσσιες έρευνες – μετά το πέρας των οποίων θα ποντιζόταν καλώδιο οπτικών ινών που θα συνέδεε το Ισραήλ με την Ιταλία – είχε ζητήσει και λάβει σχετική άδεια από την Υδρογραφική Υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού (ΠΝ).
Ο κυβερνήτης του πλοίου ενημέρωσε την αρμόδια εταιρεία με την οποία συνεργαζόταν, καθότι το πλοίο (που δεν είναι πολεμικό) δεν είχε καμία απολύτως σχέση / αρμοδιότητα να επικοινωνήσει με τις ελληνικές αρχές. Η εταιρεία στη συνέχεια ενημέρωσε για το συμβάν την Υδρογραφική Υπηρεσία του ΠΝ, οπότε το θέμα έφθασε στο ΓΕΕΘΑ, πλην όμως τον χειρισμό του ανέλαβε το Υπουργείο των Εξωτερικών.
Το ιταλικό πλοίο διέκοψε τις έρευνες και στη συνέχεια κινήθηκε με τη συνοδεία της τουρκικής κορβέτας εκτός της ελληνικής ΑΟΖ. Όταν εισήλθε στην κυπριακή, η «Bandirma» απομακρύνθηκε, έχοντας ολοκληρώσει την πρώτη καταγεγραμμένη εχθροπραξία, η οποία έληξε με την καταγραφή των τουρκικών διεκδικήσεων. Το ελληνικό ΥΠΕΞ απέκρυψε το γεγονός, προκειμένου να κρατηθούν κατά την πάγια τακτική χαμηλοί τόνοι, μέχρις ότου (άγνωστο πως) υπήρξε διαρροή στην εφημερίδα «Αυγή». Η μη ανακήρυξη ΑΟΖ εκ μέρους της Αθήνας δημιουργεί ένα «ύποπτο κενό» στην περιοχή του Καστελορίζου (βλ. τις αποκαλύψεις Ρολάνδη στο τρέχον τεύχος Μαρτίου του περιοδικού ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ τ.13 που κυκλοφορεί πανελλαδικά), που έρχεται να καλύψει η Άγκυρα!
Η τουρκική ενέργεια προκάλεσε την ισραηλινή αντίδραση, η οποία σύντομα αναμένεται να λάβει πιο σαφή μορφή, διότι παρεμποδίστηκε ένα έργο που αφορά τα συμφέροντα του εβραϊκού κράτους και διέρχεται μέσω της ελληνικής ΑΟΖ. Ωστόσο πρέπει να επισημανθούν τρία σημεία:
Α. Η τουρκική αντίδραση δεν πραγματοποιήθηκε μέσω της αποστολής σκάφους της Ακτοφυλακής αλλά του Τουρκικού Ναυτικού, το οποίο μάλιστα φαίνεται ότι περιπολεί βάσει σχεδίου στην περιοχή της ελληνικής ΑΟΖ με αποστολή να αποτρέψει οποιαδήποτε ενέργεια ξένης δύναμης / εταιρείας, η οποία δεν θα έχει λάβει την άδεια από την Άγκυρα. Συνεπώς η Τουρκία προετοιμάζεται για όλα τα ενδεχόμενα και έχει προσδιορίσει κανόνες εμπλοκής.
Β. Η ελληνική πλευρά υπέστη την πρώτη της ήττα στον πόλεμο της ΑΟΖ καθότι η τουρκική κορβέτα όχι μόνο προσδιόρισε το εύρος της τουρκικής διεκδίκησης δίνοντας το στίγμα (!) γεωγραφικού μήκους 32ο 16΄18’’ δυτικά του οποίου (ανοικτά των κυπριακών ακτών) η Τουρκία έχει νόμιμα δικαιώματα, αλλά κατέστησε άμεσα σαφές προς την Ελλάδα, την Κύπρο και ειδικά το Ισραήλ, ότι δεν υφίσταται συνέχεια των μεταξύ του ΑΟΖ, «εξουδετερώνοντας το φρούριο» του Καστελόριζου.
Γ. Αποτελεί παράδοξο το γεγονός της αναφοράς – σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες – των τουρκικών στρατιωτικών αρχών σε ύπαρξη τουρκικής ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ είναι γνωστό ότι η Άγκυρα δεν έχει υπογράψει τη Συνθήκη του Μοντέγκο Μπέι (1982, ενεργοποιήθηκε μετά τη συλλογή των προβλεπόμενων κυρώσεων στις αρχές της δεκαετίας του 1990) και συνεπώς δεν αναγνωρίζει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτή (εξαίρεση αποτελεί ο καθορισμός ΑΟΖ στην κλειστή Μαύρη Θάλασσα).
Η εμπλοκή συνιστά επιβεβαίωση του «κρυφού casus belli» που έχει γνωστοποιηθεί στη χώρα μας και είναι συνέχεια της δήλωσης Νταβούτογλου περί τοποθέτησης του Καστελορίζου στην Μεσόγειο. Η επιθετική αυτή ενέργεια έρχεται να απαντήσει σε ισραηλινές δηλώσεις περί ελληνικής ΑΟΖ, η οποία εσφαλμένα δεν ανακηρύσσεται. Πιθανόν η Άγκυρα να σκέφτεται σοβαρά να προχωρήσει και σε ανακήρυξη ΑΟΖ, σταθμίζοντας τα υπέρ και τα κατά που θα προκύψουν από μια τέτοια απόφαση.
Συμπερασματικά, θα πρέπει να αναμένονται τις επόμενες εβδομάδες νέες κινήσεις στο μέτωπο της ΑΟΖ, όπου η ισραηλινή εμπλοκή αναμένεται να είναι πολύ πιο συγκεκριμένη διότι επηρεάζονται πλέον ανοικτά και ισραηλινά συμφέροντα. Σε Αθήνα, Λευκωσία, Τελ Αβίβ και φυσικά στην Ουάσιγκτον γνωρίζουν ότι η τουρκική ενέργεια αποτελεί προοίμιο πρόκλησης προσχεδιασμένη κρίσης στην ανατολική Μεσόγειο, με σκοπό να διαπιστωθεί η «αντοχή» του πιο αδύναμου κρίκου της αλυσίδας, που είναι χωρίς αμφιβολία η Ελλάδα…
ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΟΝΤΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΟΖ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΥΠΡΟΥ - ΙΣΡΑΗΛ Η ΟΠΟΙΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ.
http://www.defencepoint.gr
The B.R.I.C.s and the China model : A forecast for the future
Back in 2001, Jim O'Neill, a senior economist working for the London office of Goldman Sachs coined the term BRIC to designate a group of large developing economies- Brazil, Russia, India and China- that he believed could have a combined GDP as big as the G7 by the year 2041- later revised to 2039, then 2032 (1). To make that prediction, Mr. O'Neill used econometric forecasting methods (in essence compounding expected GDP growth rates) similar to those used by US futurologists Herman Kahn and Anthony J. Wiener in their seminal 1967 article The Year 2000: A Framework for Speculation on the Next Thirty-Five Years (2). O'Neill also used a similar timeframe (approximately 35 years) and, just like Kahn and Wiener, thought it important to consider less developed countries with large populations such as China, Russia, and India
This is where the similarity stops, however: unlike Kahn and Wiener, who thought that Asian countries couldn't grow as fast as the US, Canada and the European countries, be they capitalist or communist, O'Neill believed that the time was ripe for China and India to enter a sustainably high growth cycle, and that Russia and Brazil could be lumped into the same category. It might be too early to judge, but, as of today, O'Neill's predictions have materialized as far as China, India and Brazil are concerned- if anything, his numbers proved to be too conservative as Beijing, Delhi and Sao Paulo surpassed all the predictions that were made by Western economists a decade ago, even the most optimistic ones- Jim O'Neill had to revise upward his economic forecasts several times for these nations.
As far as Russia (the only White country in the BRIC category) is concerned, O'Neill's economic predictions proved to be too rosy, the gap between his excessively optimistic predictions and the real world having been limited so far by the rise in price of oil and other commodities of which Russia is one of the largest exporters. Futurologists seem to have no luck with Moscow: Kahn and Wiener were also way off the mark on that front, believing that (Soviet) Russia could catch up easily with the US by the year 2000- a macroeconomic argument that was then used by Herman Kahn to justify massive increases in defense spending under various Republican administrations (Nixon, Ford and Reagan).
Tellingly, China alone accounts for more than 70% of the combined GDP growth generated by the BRIC countries in the past 12 years: if there is a BRIC miracle it's first and foremost a Chinese one. Equally tellingly, government economists working for the State Council Research Center and the Central Politburo of the Chinese Communist party have been more apt at predicting long-term growth patterns than Jim O'Neill and his Goldman Sachs colleagues: back in the early 1990s when China wasn't among the world's six largest economies, experts in the entourage of Chairman Deng Xiaoping thought it possible for China to overtake Japan as the world's second-largest economy by 2010, a prediction which proved to be spot-on (3). The Chinese way combining structured central planning and free market forces has emerged as a powerful role model emulated successfully by many emerging countries across Asia (India, Vietnam ), Latin America (Brazil, Bolivia) and the MENA area (4) (most notably Turkey and Syria).
*This article is published simultaneously in the Journal of Turkish Weekly (Ankara) and An-Nahar (Beirut).
*M. Nicolas J. Firzli is Director of the World Pensions Council (WPC), a Paris-based think-tank dedicated to pension research, and a member of the International Commission of the French Society of Financial Analysts (SFAF)
This is where the similarity stops, however: unlike Kahn and Wiener, who thought that Asian countries couldn't grow as fast as the US, Canada and the European countries, be they capitalist or communist, O'Neill believed that the time was ripe for China and India to enter a sustainably high growth cycle, and that Russia and Brazil could be lumped into the same category. It might be too early to judge, but, as of today, O'Neill's predictions have materialized as far as China, India and Brazil are concerned- if anything, his numbers proved to be too conservative as Beijing, Delhi and Sao Paulo surpassed all the predictions that were made by Western economists a decade ago, even the most optimistic ones- Jim O'Neill had to revise upward his economic forecasts several times for these nations.
As far as Russia (the only White country in the BRIC category) is concerned, O'Neill's economic predictions proved to be too rosy, the gap between his excessively optimistic predictions and the real world having been limited so far by the rise in price of oil and other commodities of which Russia is one of the largest exporters. Futurologists seem to have no luck with Moscow: Kahn and Wiener were also way off the mark on that front, believing that (Soviet) Russia could catch up easily with the US by the year 2000- a macroeconomic argument that was then used by Herman Kahn to justify massive increases in defense spending under various Republican administrations (Nixon, Ford and Reagan).
Tellingly, China alone accounts for more than 70% of the combined GDP growth generated by the BRIC countries in the past 12 years: if there is a BRIC miracle it's first and foremost a Chinese one. Equally tellingly, government economists working for the State Council Research Center and the Central Politburo of the Chinese Communist party have been more apt at predicting long-term growth patterns than Jim O'Neill and his Goldman Sachs colleagues: back in the early 1990s when China wasn't among the world's six largest economies, experts in the entourage of Chairman Deng Xiaoping thought it possible for China to overtake Japan as the world's second-largest economy by 2010, a prediction which proved to be spot-on (3). The Chinese way combining structured central planning and free market forces has emerged as a powerful role model emulated successfully by many emerging countries across Asia (India, Vietnam ), Latin America (Brazil, Bolivia) and the MENA area (4) (most notably Turkey and Syria).
*This article is published simultaneously in the Journal of Turkish Weekly (Ankara) and An-Nahar (Beirut).
*M. Nicolas J. Firzli is Director of the World Pensions Council (WPC), a Paris-based think-tank dedicated to pension research, and a member of the International Commission of the French Society of Financial Analysts (SFAF)
Πέμπτη 17 Μαρτίου 2011
Ανεβαίνει ο υδράργυρος στην Ανατολική Μεσόγειο
Του Μιχάλη Παπαδόπουλου
Σαν το παλιό… κακό κρασί. Ο Ραούφ Ντενκτάς όσο γερνά, τόσο μεστώνει σε… προκλητικότητα και θρασύτητα.
Ο πρώην Τουρκοκύπριος ηγέτης, μιλώντας σε τηλεοπτικό σταθμό, εξέφρασε την εκτίμηση ότι η Τουρκία θα πρέπει να παρεμποδίσει τις μονομερείς έρευνες των Ελληνοκυπρίων για πετρέλαιο και, σε περίπτωση που δεν συμμορφωθούν, να επέμβει ο τουρκικός στόλος.
Σύμφωνα με την τ/κ εφημερίδα «Κίπρις», ο Ρ. Ντενκτάς υποστήριξε ότι οι Ε/κ, εκμεταλλευόμενοι δήθεν την ένταση μεταξύ Τουρκίας-Ισραήλ, επιδόθηκαν στην αναζήτηση πετρελαίου και προσπαθούν να διαμηνύσουν στη διεθνή κοινότητα ότι είναι κυρίαρχοι όλης της Κύπρου.
Υπενθύμισε, παράλληλα, ότι κατά το παρελθόν η Τουρκία ενήργησε αυστηρά σε παρόμοιες περιπτώσεις, και κάλεσε την Άγκυρα να προχωρήσει σε συμφωνίες με το ψευδοκράτος, όπως αυτές των Ε/κ με το Ισραήλ.
Ο κ. Ντενκτάς επανέλαβε τους τουρκικούς ισχυρισμούς, ότι η ε/κ πλευρά δεν επιθυμεί την επίλυση του Κυπριακού, ότι οι Ε/κ έφθασαν στη σημερινή πολιτική συγκυρία ροκανίζοντας το χρόνο και διαδίδοντας ότι η τουρκική πλευρά είναι αδιάλλακτη, και διερωτήθηκε γιατί η Ε.Ε. μοιράζει χρήματα σε ένα κράτος, όπως το ψευδοκράτος, που δεν αναγνωρίζει.
Κάλεσε, μάλιστα, αυτούς που κάνουν τον «μάγκα», σύμφωνα με την έκφρασή του, κατά της Τουρκίας, να δείξουν τη μαγκιά τους απέναντι στους Ε/κ, το Ισραήλ και την Ε.Ε.
Όσον αφορά το Βαρώσι, ισχυρίστηκε ότι πρόκειται για περιοχή στην οποία «σφετερίστηκαν τα δικαιώματα του ΕΒΚΑΦ».
Τέλος, για το άνοιγμα των λιμανιών, τόνισε ότι η Τουρκία θα πρέπει να επιμένει όπως, για να ανοίξει τα λιμάνια της στους Ε/κ, η ΕΕ θα πρέπει να αναγνωρίσει το ψευδοκράτος.
Στο θέμα των συμφωνιών Κύπρου - Ισραήλ για το φυσικό αέριο αναφέρθηκε και ο λεγόμενος υπουργός εξωτερικών των κατεχομένων Χουσεΐν Οζγκιουργκιούν. Ο κ. Οζγκιουργκιούν ισχυρίστηκε ότι οι Τουρκοκύπριοι έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους Ελληνοκυπρίους αναφορικά με το θέμα των φυσικών πόρων, προσθέτοντας ότι το κατοχικό καθεστώς έχει συγκεκριμένη πολιτική για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).
Τόνισε, επίσης, ότι είναι απαράδεκτο η ε/κ διοίκηση, όπως αποκάλεσε την Κυπριακή Δημοκρατία, να συνεργάζεται με το Ισραήλ σε θέματα που αφορούν την ΑΟΖ, εκμεταλλευόμενη τις τεταμένες σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ, ενώ κάλεσε τον Πρόεδρο Χριστόφια να λογικευτεί.
Ισραηλινή βάση στην Κύπρο!
Εν τω μεταξύ, ο τ/κ Τύπος αναφέρεται εκτενώς στην επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια στο Ισραήλ.
Η εθνικιστική «Βολκάν», με άρθρο του αρθρογράφου της Μπιρόλ Ερτάν, ισχυρίζεται ότι εκτός από το θέμα της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης, ο Πρόεδρος Χριστόφιας ζήτησε από το Ισραήλ να ιδρύσει στρατιωτική βάση στην Κύπρο και να μεταφέρει στρατό.
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Ερτάν, η πληροφορία αυτή έθεσε σε συναγερμό την Αγγλία, η οποία διατηρεί βάσεις στο νησί, και του λοιπού θα ψυχρανθούν οι σχέσεις της με τους Ε/κ και την Ελλάδα, με αποτέλεσμα στους κόλπους της ΕΕ να υποστηρίζει την Τουρκία και τους Τ/κ.
Εξάλλου, ο αρχισυντάκτης της «Κίπρις» Ρεσάτ Ακάτ γράφει στο άρθρο του ότι, αν οι Ε/κ αρχίσουν τις εργασίες για το πετρέλαιο, η Τουρκία δεν πρόκειται να επιχειρήσει νέα στρατιωτική επιχείρηση, αλλά θα στείλει σκάφος του πολεμικού της ναυτικού δίπλα στο σκάφος που θα κάνει έρευνες για λογαριασμό των Ε/κ, το οποίο θα παρακολουθεί τις εργασίες επιτόπου.
Κατά τον Ακάρ, σε μια τέτοια περίπτωση όχι μόνο δεν θα σημειωθεί πρόοδος στις συνομιλίες, αλλά θα τεντώσει κι άλλο το σχοινί και θα αυξηθεί η έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο πλευρών. Ο αρθρογράφος εισηγείται όπως, μέχρι επίτευξης λύσης, «αποφεύγονται παιγνίδια με τη φωτιά», κατά την έκφρασή του.
Έρογλου: Ώρα για χρονοδιαγράμματα
Την ανάγκη τοποθέτησης χρονοδιαγραμμάτων στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό επισήμανε με δηλώσεις του ο Τ/κ ηγέτης Ντ. Έρογλου, καθώς, όπως ισχυρίστηκε, δεν υπήρξε σημαντική πρόοδος στις συνομιλίες και, γι’ αυτό, «ήλθε πλέον η ώρα για να τεθεί ένα χρονοδιάγραμμα».
Ανυποχώρητος εμφανίστηκε και στο θέμα της λεγόμενης ιθαγένειας, ισχυριζόμενος ότι το ψευδοκράτος έχει «κυβέρνηση και βουλή», και ότι όλοι οι υπήκοοι του «κράτους» αυτού προστατεύονται από το λεγόμενο σύνταγμά του.
Πρόσθεσε, δε, ότι δεν υπάρχει και ούτε είναι δυνατόν να υπάρξει σκέψη εκδίωξης των «πολιτών» του ψευδοκράτους, υπονοώντας τους εποίκους.
Source: ΣΗΜΕΡΙΝΗ
Σαν το παλιό… κακό κρασί. Ο Ραούφ Ντενκτάς όσο γερνά, τόσο μεστώνει σε… προκλητικότητα και θρασύτητα.
Ο πρώην Τουρκοκύπριος ηγέτης, μιλώντας σε τηλεοπτικό σταθμό, εξέφρασε την εκτίμηση ότι η Τουρκία θα πρέπει να παρεμποδίσει τις μονομερείς έρευνες των Ελληνοκυπρίων για πετρέλαιο και, σε περίπτωση που δεν συμμορφωθούν, να επέμβει ο τουρκικός στόλος.
Σύμφωνα με την τ/κ εφημερίδα «Κίπρις», ο Ρ. Ντενκτάς υποστήριξε ότι οι Ε/κ, εκμεταλλευόμενοι δήθεν την ένταση μεταξύ Τουρκίας-Ισραήλ, επιδόθηκαν στην αναζήτηση πετρελαίου και προσπαθούν να διαμηνύσουν στη διεθνή κοινότητα ότι είναι κυρίαρχοι όλης της Κύπρου.
Υπενθύμισε, παράλληλα, ότι κατά το παρελθόν η Τουρκία ενήργησε αυστηρά σε παρόμοιες περιπτώσεις, και κάλεσε την Άγκυρα να προχωρήσει σε συμφωνίες με το ψευδοκράτος, όπως αυτές των Ε/κ με το Ισραήλ.
Ο κ. Ντενκτάς επανέλαβε τους τουρκικούς ισχυρισμούς, ότι η ε/κ πλευρά δεν επιθυμεί την επίλυση του Κυπριακού, ότι οι Ε/κ έφθασαν στη σημερινή πολιτική συγκυρία ροκανίζοντας το χρόνο και διαδίδοντας ότι η τουρκική πλευρά είναι αδιάλλακτη, και διερωτήθηκε γιατί η Ε.Ε. μοιράζει χρήματα σε ένα κράτος, όπως το ψευδοκράτος, που δεν αναγνωρίζει.
Κάλεσε, μάλιστα, αυτούς που κάνουν τον «μάγκα», σύμφωνα με την έκφρασή του, κατά της Τουρκίας, να δείξουν τη μαγκιά τους απέναντι στους Ε/κ, το Ισραήλ και την Ε.Ε.
Όσον αφορά το Βαρώσι, ισχυρίστηκε ότι πρόκειται για περιοχή στην οποία «σφετερίστηκαν τα δικαιώματα του ΕΒΚΑΦ».
Τέλος, για το άνοιγμα των λιμανιών, τόνισε ότι η Τουρκία θα πρέπει να επιμένει όπως, για να ανοίξει τα λιμάνια της στους Ε/κ, η ΕΕ θα πρέπει να αναγνωρίσει το ψευδοκράτος.
Στο θέμα των συμφωνιών Κύπρου - Ισραήλ για το φυσικό αέριο αναφέρθηκε και ο λεγόμενος υπουργός εξωτερικών των κατεχομένων Χουσεΐν Οζγκιουργκιούν. Ο κ. Οζγκιουργκιούν ισχυρίστηκε ότι οι Τουρκοκύπριοι έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους Ελληνοκυπρίους αναφορικά με το θέμα των φυσικών πόρων, προσθέτοντας ότι το κατοχικό καθεστώς έχει συγκεκριμένη πολιτική για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).
Τόνισε, επίσης, ότι είναι απαράδεκτο η ε/κ διοίκηση, όπως αποκάλεσε την Κυπριακή Δημοκρατία, να συνεργάζεται με το Ισραήλ σε θέματα που αφορούν την ΑΟΖ, εκμεταλλευόμενη τις τεταμένες σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ, ενώ κάλεσε τον Πρόεδρο Χριστόφια να λογικευτεί.
Ισραηλινή βάση στην Κύπρο!
Εν τω μεταξύ, ο τ/κ Τύπος αναφέρεται εκτενώς στην επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια στο Ισραήλ.
Η εθνικιστική «Βολκάν», με άρθρο του αρθρογράφου της Μπιρόλ Ερτάν, ισχυρίζεται ότι εκτός από το θέμα της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης, ο Πρόεδρος Χριστόφιας ζήτησε από το Ισραήλ να ιδρύσει στρατιωτική βάση στην Κύπρο και να μεταφέρει στρατό.
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Ερτάν, η πληροφορία αυτή έθεσε σε συναγερμό την Αγγλία, η οποία διατηρεί βάσεις στο νησί, και του λοιπού θα ψυχρανθούν οι σχέσεις της με τους Ε/κ και την Ελλάδα, με αποτέλεσμα στους κόλπους της ΕΕ να υποστηρίζει την Τουρκία και τους Τ/κ.
Εξάλλου, ο αρχισυντάκτης της «Κίπρις» Ρεσάτ Ακάτ γράφει στο άρθρο του ότι, αν οι Ε/κ αρχίσουν τις εργασίες για το πετρέλαιο, η Τουρκία δεν πρόκειται να επιχειρήσει νέα στρατιωτική επιχείρηση, αλλά θα στείλει σκάφος του πολεμικού της ναυτικού δίπλα στο σκάφος που θα κάνει έρευνες για λογαριασμό των Ε/κ, το οποίο θα παρακολουθεί τις εργασίες επιτόπου.
Κατά τον Ακάρ, σε μια τέτοια περίπτωση όχι μόνο δεν θα σημειωθεί πρόοδος στις συνομιλίες, αλλά θα τεντώσει κι άλλο το σχοινί και θα αυξηθεί η έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο πλευρών. Ο αρθρογράφος εισηγείται όπως, μέχρι επίτευξης λύσης, «αποφεύγονται παιγνίδια με τη φωτιά», κατά την έκφρασή του.
Έρογλου: Ώρα για χρονοδιαγράμματα
Την ανάγκη τοποθέτησης χρονοδιαγραμμάτων στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό επισήμανε με δηλώσεις του ο Τ/κ ηγέτης Ντ. Έρογλου, καθώς, όπως ισχυρίστηκε, δεν υπήρξε σημαντική πρόοδος στις συνομιλίες και, γι’ αυτό, «ήλθε πλέον η ώρα για να τεθεί ένα χρονοδιάγραμμα».
Ανυποχώρητος εμφανίστηκε και στο θέμα της λεγόμενης ιθαγένειας, ισχυριζόμενος ότι το ψευδοκράτος έχει «κυβέρνηση και βουλή», και ότι όλοι οι υπήκοοι του «κράτους» αυτού προστατεύονται από το λεγόμενο σύνταγμά του.
Πρόσθεσε, δε, ότι δεν υπάρχει και ούτε είναι δυνατόν να υπάρξει σκέψη εκδίωξης των «πολιτών» του ψευδοκράτους, υπονοώντας τους εποίκους.
Source: ΣΗΜΕΡΙΝΗ
Τετάρτη 16 Μαρτίου 2011
Κλιμάκωση των τουρκικών πιέσεων προς την Αθήνα
Ραγδαία διπλωματική και στρατιωτική κλιμάκωση των πιέσεων που ασκεί η Τουρκία στην Ελλάδα με στόχο την πλήρη αδρανοποίηση της χώρας μας βρίσκεται σε εξέλιξη και στο προσκήνιο και κυρίως στο παρασκήνιο με ενέργειες που επιβεβαιώνουν την εκτίμηση ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε διπλωματική και πολιτική παραλυσία δεδομένου ότι δεν μπορεί να ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο.
Η πίεση αυτή κορυφώθηκε σχεδόν ταυτόχρονα και στο στρατιωτικό και στο διπλωματικό επίπεδο με την επίσκεψη Νταβούτογλου την περασμένη εβδομάδα στην Αθήνα και με την εκδίωξη ιταλικού ερευνητικού σκάφους από την ελληνική υφαλοκρηπίδα(νοτίως του Καστελλόριζου) το βράδυ του περασμένου Σαββάτου 12 Μαρτίου. Στην εξέλιξη του επεισοδίου καταγράφηκε μιά νέα και οξύτατη ενέργεια, καθώς η Τουρκία δεν αρκέστηκε στην εκδίωξη του σκάφους, αλλά παρέδωσε και τις συντεταγμένες της, κατά την άποψη της, τουρκικής ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας δημιουργώντας νέα δεδομένα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Στην πράξη, η Ελλάδα είναι πλέον απολύτως εγκλωβισμένη στην τουρκική πίεση, με συνέπεια να μην είναι σε θέση να ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα ούτε στο Αιγαίο ούτε στην ανατολική Μεσόγειο ούτε στο Ιόνιο, όπου η ελληνοαλβανική συμφωνία για τις θαλάσσιες ζώνες έχει ακυρωθεί από το Συνταγματικό Δικαστήριο, χωρίς αντίδραση από την Αθήνα. Παρ' όλα αυτά η κυβέρνηση, αντί να διεθνοποιήσει την τουρκική απειλή, επιμένει όχι μόνο στη μυστική διπλωματία, όπου η τουρκική πίεση είναι πολλαπλάσια, αλλά και αποκρύπτει σημαντικά επεισόδια όπως αυτό που συνέβη το βράδυ του περασμένου Σαββάτου.
Τα γεγονότα διαδραματίστηκαν ως εξής: Αργά το απόγευμα του περασμένου Σαββάτου, ιταλικό ερευνητικό σκάφος πραγματοποιούσε, για λογαριασμό του Ισραήλ και με ελληνική άδεια, έρευνες νοτίως του Καστελλόριζου και εντός των ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας με στόχο την πόντιση καλωδίου. Η έρευνα αποσκοπούσε στην εξαγωγή κάποιων συμπερασμάτων σχετικά με τη μορφολογική σύσταση του βυθού και εντάσσονταν στο πλαίσιο των μελετών για την πιθανή οδό διέλευσης αγωγού που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από το Ισραήλ στην Κύπρο και από την Κύπρο στην Ευρώπη.
Σύμφωνα με την επίσημη καταγραφή των γεγονότων, στις 19.50 το βράδυ του Σαββάτου, τουρκική φρεγάτα, αφού πρώτα παρενόχλησε το ιταλικό σκάφος , απαίτησε, στη συνέχεια, την απομάκρυνσή του γιατί βρισκόταν "εντός της τουρκικής ΑΟΖ". Από το ερευνητικό σκάφος ζητήθηκαν τα όρια της ΑΟΖ και η τουρκική φρεγάτα έδωσε στους Ιταλούς τις συντεταγμένες, που συμπεριελάμβαναν και το σημείο που βρισκόταν το σκάφος. Αμέσως μετά η τουρκική φρεγάτα ανάγκασε το ιταλικό σκάφος να απομακρυνθεί και όταν αυτό έφθασε εντός της Κυπριακής ΑΟΖ απομακρύνθηκε.
Αντίστοιχο περιστατικό είχε καταγραφεί πριν από περίπου δύο χρόνια, όταν νορβηγικό σκάφος διενεργούσε έρευνες για λογαριασμό της Ελλάδας εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Η Τουρκία, πάλι με παρέμβαση φρεγάτας απαίτησε τη διακοπή των ερευνών, ζήτησε μάλιστα χάρτη με τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, όπως και έγινε. Το περασμένο Σάββατο ήταν η Τουρκία που εμφάνισε τους δικούς της ισχυρισμούς για την ΑΟΖ.
Η ελληνική κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να απαντήσει και ή να αποδεχθεί ή να απορρίψει τους τουρκικούς ισχυρισμούς για την ΑΟΖ και να υπερασπιστεί την πάγια ελληνική θέση ότι το Καστελλόριζο διαθέτει δική του υφαλοκρηπίδα και η Ελλάδα έχει κάθε δικαίωμα να ορίσει τη δική της ΑΟΖ. Εκ των πραγμάτων οι διαπραγματεύσεις γίνονται και πιο περίπλοκες και πλέον θα συνεχιστούν υπό το καθεστώς της μόνιμης πλεον στρατιωτικής πίεσης. Η τυπική ελληνική διαφωνία με την τουρκική πολιτική δεν αντιμετωπίζει τον τουρκικό στρατηγικό σχεδιασμό και στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών επικρατεί απαισιοδοξία για τους πολιτικούς χειρισμούς.
Source : Β.Χ.-http://www.avgi.gr/
Η πίεση αυτή κορυφώθηκε σχεδόν ταυτόχρονα και στο στρατιωτικό και στο διπλωματικό επίπεδο με την επίσκεψη Νταβούτογλου την περασμένη εβδομάδα στην Αθήνα και με την εκδίωξη ιταλικού ερευνητικού σκάφους από την ελληνική υφαλοκρηπίδα(νοτίως του Καστελλόριζου) το βράδυ του περασμένου Σαββάτου 12 Μαρτίου. Στην εξέλιξη του επεισοδίου καταγράφηκε μιά νέα και οξύτατη ενέργεια, καθώς η Τουρκία δεν αρκέστηκε στην εκδίωξη του σκάφους, αλλά παρέδωσε και τις συντεταγμένες της, κατά την άποψη της, τουρκικής ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας δημιουργώντας νέα δεδομένα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Στην πράξη, η Ελλάδα είναι πλέον απολύτως εγκλωβισμένη στην τουρκική πίεση, με συνέπεια να μην είναι σε θέση να ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα ούτε στο Αιγαίο ούτε στην ανατολική Μεσόγειο ούτε στο Ιόνιο, όπου η ελληνοαλβανική συμφωνία για τις θαλάσσιες ζώνες έχει ακυρωθεί από το Συνταγματικό Δικαστήριο, χωρίς αντίδραση από την Αθήνα. Παρ' όλα αυτά η κυβέρνηση, αντί να διεθνοποιήσει την τουρκική απειλή, επιμένει όχι μόνο στη μυστική διπλωματία, όπου η τουρκική πίεση είναι πολλαπλάσια, αλλά και αποκρύπτει σημαντικά επεισόδια όπως αυτό που συνέβη το βράδυ του περασμένου Σαββάτου.
Τα γεγονότα διαδραματίστηκαν ως εξής: Αργά το απόγευμα του περασμένου Σαββάτου, ιταλικό ερευνητικό σκάφος πραγματοποιούσε, για λογαριασμό του Ισραήλ και με ελληνική άδεια, έρευνες νοτίως του Καστελλόριζου και εντός των ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας με στόχο την πόντιση καλωδίου. Η έρευνα αποσκοπούσε στην εξαγωγή κάποιων συμπερασμάτων σχετικά με τη μορφολογική σύσταση του βυθού και εντάσσονταν στο πλαίσιο των μελετών για την πιθανή οδό διέλευσης αγωγού που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από το Ισραήλ στην Κύπρο και από την Κύπρο στην Ευρώπη.
Σύμφωνα με την επίσημη καταγραφή των γεγονότων, στις 19.50 το βράδυ του Σαββάτου, τουρκική φρεγάτα, αφού πρώτα παρενόχλησε το ιταλικό σκάφος , απαίτησε, στη συνέχεια, την απομάκρυνσή του γιατί βρισκόταν "εντός της τουρκικής ΑΟΖ". Από το ερευνητικό σκάφος ζητήθηκαν τα όρια της ΑΟΖ και η τουρκική φρεγάτα έδωσε στους Ιταλούς τις συντεταγμένες, που συμπεριελάμβαναν και το σημείο που βρισκόταν το σκάφος. Αμέσως μετά η τουρκική φρεγάτα ανάγκασε το ιταλικό σκάφος να απομακρυνθεί και όταν αυτό έφθασε εντός της Κυπριακής ΑΟΖ απομακρύνθηκε.
Αντίστοιχο περιστατικό είχε καταγραφεί πριν από περίπου δύο χρόνια, όταν νορβηγικό σκάφος διενεργούσε έρευνες για λογαριασμό της Ελλάδας εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Η Τουρκία, πάλι με παρέμβαση φρεγάτας απαίτησε τη διακοπή των ερευνών, ζήτησε μάλιστα χάρτη με τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, όπως και έγινε. Το περασμένο Σάββατο ήταν η Τουρκία που εμφάνισε τους δικούς της ισχυρισμούς για την ΑΟΖ.
Η ελληνική κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να απαντήσει και ή να αποδεχθεί ή να απορρίψει τους τουρκικούς ισχυρισμούς για την ΑΟΖ και να υπερασπιστεί την πάγια ελληνική θέση ότι το Καστελλόριζο διαθέτει δική του υφαλοκρηπίδα και η Ελλάδα έχει κάθε δικαίωμα να ορίσει τη δική της ΑΟΖ. Εκ των πραγμάτων οι διαπραγματεύσεις γίνονται και πιο περίπλοκες και πλέον θα συνεχιστούν υπό το καθεστώς της μόνιμης πλεον στρατιωτικής πίεσης. Η τυπική ελληνική διαφωνία με την τουρκική πολιτική δεν αντιμετωπίζει τον τουρκικό στρατηγικό σχεδιασμό και στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών επικρατεί απαισιοδοξία για τους πολιτικούς χειρισμούς.
Source : Β.Χ.-http://www.avgi.gr/
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)