Η "λογική " του εθνικού κατήφορου

Του Σάββα Καλεντερίδη

«Η λογική του κατήφορου είναι ο πάτος», είπε ο Σταύρος Λυγερός σε πρόσφατη ομιλία του σε συνέδριο με θέμα την εξωτερική πολιτική. Δεν πέρασαν τέσσερις μέρες για να επαληθευθεί με τον καλύτερο τρόπο ο προσφάτως απολυθείς έγκριτος δημοσιογράφος.

Για να εξηγήσουμε το γιατί, θα πρέπει να κάνουμε μια αναφορά στο ζήτημα που προέκυψε με την παρουσίαση του βιβλίου «Η Ανατομία του Πολέμου στο Κουρδιστάν», του Μουράτ Καραγιλάν, που μετέφρασε ο γράφων και κυκλοφορήθηκε από τις εκδόσεις Ινφογνώμων.

Για την παρουσίαση του βιβλίου διαμαρτυρήθηκε έντονα το τουρκικό υπουργείο εξωτερικών στον Έλληνα πρέσβη στην Άγκυρα, ενώ ξεπέρασαν κάθε όριο αναίδειας και παραλογισμού οι παρεμβάσεις του πρέσβη της Τουρκίας στην Αθήνα στο ελληνικό υπουργείο εξωτερικών και στα κόμματα, ο οποίος μάλλον εζήλωσεν την δόξαν του προξένου της Κομοτηνής, που δρα ως γκαουλάιτερ ή πιο σωστά ως νεοοθωμανός βαλής στη Θράκη.

Η τουρκική πλευρά σε νομικό επίπεδο διατείνεται ότι η ίδια η έκδοση του βιβλίου είναι παράνομη και, απ’ ότι πληροφορούμεθα,  σκοπεύει να κινηθεί δικαστικά για να απαγορεύσει την περαιτέρω κυκλοφορία του βιβλίου στην Ελλάδα. Επίσης, σε πολιτικό επίπεδο διατείνεται ότι  με την παρουσίαση του βιβλίου στο Αμφιθέατρο του Πολεμικού Μουσείου, και με την παρουσία ανάμεσα στους ομιλητές δυο πρέσβεων, ο ένας εν ενεργεία, αποσπασμένος στο γραφείο του προέδρου του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, και ο άλλος επί τιμή (συνταξιούχος), άτυπος και άμισθος σύμβουλος στον υπουργό εθνικής αμύνης, το ελληνικό κράτος εμπλέκεται σε δραστηριότητες που σχετίζονται με την τρομοκρατία, αφού το ΡΚΚ έχει χαρακτηριστεί τρομοκρατική οργάνωση από την Ε.Ε., άρα και από την Ελλάδα.

Τα επιχειρήματα της τουρκικής πλευράς είναι απολύτως γελοία και ανόητα και δεν θα έπρεπε καν η ελληνική πλευρά να δεχτεί τη διαμαρτυρία, την οποία μάλιστα θα έπρεπε να επιστρέψει ως απολύτως απαράδεκτη.

Να εξηγήσουμε γιατί, αφού, αν κρίνουμε από τη δήλωση του εκπροσώπου του ελληνικού υπουργείου εξωτερικών, όχι μόνο η τουρκική αλλά ούτε η ελληνική πλευρά έχει αντιληφθεί την ουσία του γεγονότος και της όλης υπόθεσης. Είπαμε, η λογική του κατήφορου είναι ο πάτος!

Πρώτον, το βιβλίο εκδόθηκε στην τουρκική γλώσσα από τις Εκδόσεις Μεσοποταμία, που έχουν έδρα τη Γερμανία, και κυκλοφορείται από διετίας σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, όπου έχουν γίνει παρουσιάσεις από στελέχη και υποστηρικτές του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος του Κουρδιστάν που ζουν νόμιμα στη Γερμανία και σε άλλες χώρες της Ε.Ε. , χωρίς η Τουρκία να προβεί σε κανένα διάβημα  προς τη Γερμανία.

Δεύτερον, η έκδοση, η κυκλοφορία και η παρουσίαση ενός βιβλίου από έναν εκδοτικό οίκο, ασχέτως περιεχομένου και συγγραφέως, δεν είναι τίποτε παραπάνω από αυτό που λεν οι ίδιες οι λέξεις. Είναι μια αλυσίδα διαδικασιών καθαρά ακαδημαϊκού χαρακτήρα.

Τρίτον, η εκδήλωση, την οποία επιχείρησε να απαγορεύσει η τουρκική πρεσβεία και με την εμπλοκή άλλων εξωγενών παραγόντων, ήταν εκδήλωση του εκδοτικού οίκου και όχι οποιασδήποτε οργάνωσης.

Τέταρτον, στην εκδήλωση δεν συμμετείχε κανένας εκπρόσωπος του κουρδικού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος.

Πέμπτον, ο εν ενεργεία διπλωμάτης (ο πρέσβης επί τιμή τελικά δεν παρέστη), συμμετείχε στην εκδήλωση ως πρόσωπο και εξέφρασε προσωπικές απόψεις, μιλώντας απολύτως ακαδημαϊκά για τις διπλωματικές πτυχές των αναφερομένων στο βιβλίο και όχι ως υπηρεσιακός παράγοντας, και

Έκτον, το Πολεμικό Μουσείο δεν διοργάνωσε την εκδήλωση ούτε παραχώρησε την αίθουσα, αλλά την ενοικίασε έναντι υψηλού τιμήματος στον εκδοτικό οίκο, ο οποίος δήλωσε σε σχετικό έντυπο τον τίτλο και τον συγγραφέα του βιβλίου όταν υπέβαλε το αίτημα για την αίθουσα.

Μετά από όλα αυτά, αναρωτιέται κανείς πού βρήκε το θράσος ή καλύτερα ποιος έδωσε το δικαίωμα στην Τουρκία και τους αγενέστατους εκπροσώπους της να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν θέμα κυριολεκτικά εκεί που δεν υπάρχει;

Όσον αφορά τις δηλώσεις του εκπροσώπου του υπουργείου εξωτερικών κ. Δελαβέκουρα που έκανε την Τετάρτη το βράδυ σε συντάκτη της «δημοκρατίας» και την Πέμπτη, απαντώντας σε ερώτημα δημοσιογράφου του ΑΠΕ, με τις οποίες επαναλαμβάνει το «ποίημα» ότι το ΡΚΚ έχει αναγνωριστεί από την Ε.Ε. και από την Ελλάδα ως «τρομοκρατική οργάνωση», θα λέγαμε από τούδε και στο εξής να μην παραλείπει να επαναλαμβάνει κάθε μέρα αυτή τη δήλωση τουλάχιστον μια φορά, για να διατηρήσουμε ως χώρα τον τίτλο του "καλού και υπάκουου παιδιού" και να ...καταξιωθούμε στα μάτια της Άγκυρας.

Εμείς απλά να σημειώσουμε ότι πίσω από τη λύσσα και τον τρόμο των μηχανισμών του τουρκικού κράτους, που ασκούν κρατική τρομοκρατία σε υπαλλήλους και σε παράγοντες του ελληνικού  υπουργείου εξωτερικών, βρίσκεται η αγωνία της Άγκυρας να μην αποκαλυφθούν τα αποτρόπαια εγκλήματα που διέπραξε και συνεχίζει να διαπράττει το τουρκικό κράτος εναντίον του κουρδικού λαού, εγκλήματα που αποκαλύπτει το βιβλίο, και να μην γίνουν γνωστές οι θέσεις και τα δίκαια του αγωνιζόμενου κουρδικού λαού.
Για να μη μιλά κανείς στην Ελλάδα για τα 34 παιδιά που σκοτώθηκαν από στοχευμένο βομβαρδισμό τουρκικών F-16 στο χωριό Ρομπόσκι, στα σύνορα με το Ιράκ, έγκλημα για το οποίο δεν λογοδότησε κανείς, αφού οι δολοφόνοι καλύπτονται από τον ίδιο τον Ερντογάν.
Για να μην μιλά κανείς στην Ελλάδα, υπό το φόβο της στάμπας της τρομοκρατίας, για τους δέκα χιλιάδες φυλακισμένους Κούρδους πολιτικούς από την κυβέρνηση Ερντογάν, πολιτικοί που δεν συμμετείχαν σε ένοπλη δράση.
Για να μη μιλά και να μη γράφει κανείς -και δυστυχώς έτσι γίνεται- για την κρατική τρομοκρατία που ασκείται σε δημοσιογράφους που τολμούν να γράψουν για τα δίκαια του αγωνιζόμενου κουρδικού λαού, τρομοκατία που φέρνει την Τουρκία στην πρώτη θέση των χωρών σε αριθμό φυλακισμένων δημοσιογράφων.
Επίσης, επειδή η Άγκυρα γνωρίζει πολύ καλά ότι το μόνο φρένο στα επεκτατικά της σχέδια εναντίον της Ελλάδος μπορούν να αποτελέσουν οι Κούρδοι, μέσω της διεκδίκησης των νόμιμων δικαιωμάτων τους, θέλουν την Ελλάδα στο "καναβάτσο", για να συνεχίσει να είναι μια χώρα του χεριού της.
Με άλλα λόγια, η Άγκυρα θέλει να τον ελληνικό λαό τυφλό, βουβό και κουφό σε ό,τι αποτελεί εμπόδιο στα επεκτατικά της σχέδια και αποχαυνωμένο στην νεοοθωμανική ευωχία του καναπέ και των δεκάδων τουρκικών τηλεοπτικών σειρών και σε καμία περίπτωση δεν τον θέλει σκεπτόμενο, ούτε ενημερωμένο για τον τιτάνιο αγώνα ενός λαού που, που παρότι μάχεται κόντρα σε γιγαντιαίες δυνάμεις, κατορθώνει να στέκεται όρθιος και να νικά. Και δεν το θέλουν αυτό, την ενημέρωση μέσω του συγκεκριμένου βιβλίου, για να μην παραδειγματιστούμε. Οπότε, άσε τους Έλληνες στους καναπέδες και την νεοοθωμανική αποχαύνωση.

Τώρα, αν αναρωτηθούμε γιατί σε αυτόν τον αγώνα της Άγκυρας, που δίνεται αδιάκοπα με νεοοθωμανική λύσσα από την τουρκική κυβέρνηση και από τους Τούρκους διπλωμάτες, για άλλη μια φορά υποχωρεί η Αθήνα (και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι το ελληνικό υπουργείο εξωτερικών), που υφίσταται την βάρβαρη τουρκική επιθετικότητα στη γραμμή Κύπρος-Αιγαίο-Θράκη, αλλά και την εχθρότητα στη γραμμή Σκόπια-Αλβανία και τον υπό δημιουργία άξονα Λιβύη-Αίγυπτος-Γάζα-Συρία (μετά Άσαντ), που στην πρώτη περίπτωση έχει στόχο την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδος και της Κύπρου και στη δεύτερη τον περιορισμό των δικαιωμάτων της χώρας μας στην ΑΟΖ της Αδριατικής και της Ανατολικής Μεσογείου,  την απάντηση θα τη βρούμε στην αρχή του άρθρου μας.

Όμως είπαμε, η λογική του κατήφορου είναι ο …πάτος!!!

ΠΗΓΗ http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2012/11/casus-belli.html#more

Στρατηγική στόχευση μέσω τηλεοπτικών σειρών

*του Χρήστου Ιακώβου  Στις 30 Οκτωβρίου η αμερικανική εφημερίδα «The New York Times» δημοσίευσε μία ενδιαφέρουσα έρευνα με θέμα την πολιτική και ιδεολογική εκμετάλλευση τηλεοπτικών σειρών εκ μέρους της Τουρκίας. Η έρευνα είχε τίτλο «Turks reclaim the Ottoman Empire» και έχει ιδιαίτερο ελληνικό ενδιαφέρον λόγω του ότι τα τελευταία χρόνια αυξάνεται η προβολή από ελλαδικά κανάλια τουρκικών τηλεοπτικών σειρών. Βεβαίως, προβολή τουρκικών τηλεοπτικών σειρών δεν παρατηρείται μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Σύμφωνα με τη New York Times, η Τουρκία σήμερα είναι η μεγαλύτερη εξαγωγέας τηλεοπτικών σειρών στην Ευρώπη, με τεράστια έσοδα από αυτή τη πτυχή της τηλεοπτικής βιομηχανίας. Ενδεικτικά η έρευνα αναφέρει ότι η σειρά «Σουλειμάν ο Μεγαλοπρεπής», των Γιαγμούρ και Ντουρούλ Ταϋλάν, προβάλλεται σε περισσότερες από 30 χώρες διεθνώς, οι περισσότερες εκ των οποίων στα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή, τη Βόρειο Αφρική και την Καύκασο. Το κοινωνικο-αισθηματικό περιεχόμενο της συγκεκριμένης σειράς μπορεί να θυμίζει μοτίβα λατινοαμερικανικής σαπουνόπερας, το ιστορικό όμως πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται, δηλαδή το απόγειο της οθωμανικής αυτοκρατορίας με εξωραϊσμένο τον πολιτειακό θεσμό του Σουλτανάτου, δημιουργούν ένα μείγμα το οποίο υπηρετεί την τουρκική διπλωματία μαλακής ισχύος (soft power). Η πολιτική αυτή έχει ένα πολύ βασικό και συγκεκριμένο στόχο: να αλλάξει την εικόνα της Τουρκίας διεθνώς, και πιο ειδικά στις προαναφερθείσες περιοχές, οι οποίες αποτελούν το πεδίο δράσης του «στρατηγικού βάθους» της τουρκικής κυβέρνησης και κατ' επέκταση να δημιουργήσει φιλικά συναισθήματα προς την Τουρκία και την τουρκική ιστορία. Το τελευταίο είναι απόλυτα αναγκαίο για την τουρκική αναθεωρητική εξωτερική πολιτική αφού η ιστορική εξέλιξη των δύο τελευταίων αιώνων, με τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα εναντίον Τούρκων, ταύτισε την εικόνα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, της σύγχρονης Τουρκίας και του «Τούρκου» γενικώτερα, με τον «Ανατολικό Δεσποτισμό». Η σημερινή τουρκική κυβέρνηση των ισλαμιστών αναθεωρεί τα ιστορικά όρια της τουρκικής εθνικής ταυτότητας, πηγαίνοντάς τα χρονικά πολύ πιο πίσω από τις αρχές του 20ου αιώνα, σε αντίθεση με τους κεμαλικούς, επαναφέροντας το οθωμανικό παρελθόν στο επίκεντρο της αναζήτησης του νέου εθνικού εγώ. Έτσι, ο 15ος και ο 16ος αι. κατά τους οποίους έζησε ο Σουλειμάν ο Μεγαλοπρεπής, γίνονται το νέο θελκτικό ιστορικό πλαίσιο στο οποίο η νέα γενιά των Τούρκων θα πρέπει να βρει το χαμένο της εθνικό εαυτό, τον όποιο καταπίεσε ο κεμαλισμός για οκτώ δεκαετίες, καθώς επίσης το πεδίο μέσα στο οποίο ο έξω κόσμος, δηλαδή η Δύση και κυρίως οι κοινωνίες οι οποίες έχουν μία μακρά αντιπαλότητα με τους Τούρκους, θα πρέπει να εξοικειωθούν με τον τουρκικό πολιτισμό. Η επιλογή των δύο αυτών αιώνων δεν είναι τυχαία. Πρόκειται για τους δύο πιο ένδοξους αιώνες της αυτοκρατορίας, όπου η εδαφική επέκταση και η αυτοκρατορική επιρροή των Οθωμανών φθάνει στο απόγειό της και, κατά συνέπεια, η προβολή και η επαναδιεκδίκηση του Οθωμανικού παρελθόντος αποκτά ιδιαίτερη σημασία για το παρόν και τους στόχους που υπηρετεί. Εκτός από την ταινία «Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής» άλλη μια, χαρακτηριστική του νέου τουρκικού αναθεωρητισμού είναι η «Φετίχ 1453» του Φαρούκ Ακσά. Μέσω αυτών των ταινιών είναι εμφανής η προσπάθεια να εξωραϊστεί εκείνο το παρελθόν το οποίο ο κεμαλισμός θεωρούσε ως παρακμή και να παρουσιαστεί λουστραρισμένο, χωρίς καμία κριτική διάθεση. Στην ουσία πρόκειται για μία επικοινωνιακή προσπάθεια επανεκπαίδευσης των Τούρκων στην έννοια του έθνους όπου με γνώμονα τον εκλαϊκευτικό του χαρακτήρα, διαμορφώνεται τηλεοπτικά στην αμφίδρομη σχέση μεταξύ ιστορικής εξέλιξης και πολιτισμού. Μέσα από τις τηλεοπτικές σειρές γίνεται εμφανής η διαδικασία κατά την οποία η επαναδιεκδίκηση του Οθωμανικού παρελθόντος κατασκευάζει μοντέλα και τρόπους με τους οποίους η τουρκική ισλαμιστική διανόηση χειρίζεται την ιστορία για να δομήσει τα επιχειρήματα επί των οποίων εδράζονται οι ιδεολογικές και πολιτικές της προσεγγίσεις. Θα έχει όμως ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την κινηματογραφική διπλωματία αν τα επόμενα λίγα χρόνια, το Χόλλυγουντ απέδιδε σε μία υπεραπαραγωγή μία ταινία με θέμα την Αρμενική Γενοκτονία.

*Χρήστος Ιακώβου -Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥΚΕΜ) ΠΗΓΗ http://e-afipnisi.gr

Το μεγάλο κόλπο της επαναγοράς ομολόγων

Μετά το χθεσινό δημοσίευμα περί "Προειδοποίησης-απειλής Σαμαρά στους Ευρωπαίους ότι αν δεν δώσουν την δόση θα πέσει η κυβέρνηση" η βρετανική εφημερίδα Guardian, επανέρχεται σήμερα με πρωτοσέλιδο δημοσίευμά της το οποίο αμφισβητεί ότι δόθηκε έστω μία βραχυπρόθεσμη λύση αποκαλύπτοντας σειρά λεπτομερειών της συμφωνίας (μείωση επιτοκίων, επιστροφή κερδών από τα ομόλογα, παράταση στην ωρίμανση των δανείων κοκ) και προβλέπει εξαιρετικά δυσάρεστες εξελίξεις στο άμεσο μέλλον.
Την ίδια στιγμή προβληματισμό προκαλεί η τιμή επαναγοράς των ελληνικών ομολόγων στην δευτερογενή αγορά που καθορίστηκε στα 35 λεπτά. Κάποιοι θα βγάλουν πολλά-πολλά δισεκατομμύρια ευρώ στην πλάτη της χώρας από την χθεσινη απόφαση του Eurogroup
"Μετά από 12ωρη συζήτηση για τρίτη φορά σε ένα δεκαπενθήμερο, οι υπουργοί, το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η Κομισιόν αγωνίζονταν να καταλήξουν σε ομοφωνία, υποδηλώνοντας την έλλειψη εμπιστοσύνης ότι η προσπάθεια ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας θα αποδώσει ή ότι τα τρία χρόνια εφαρμογής των πολιτικών αυτών έφεραν πραγματικά αποτελέσματα. Η αλήθεια είναι ότι δεν κατάφεραν τίποτα σπουδαίο. Το χρέος είναι εδώ και εξακολουθεί να μην είναι βιώσιμο".
Υπενθυμίζει μάλιστα την ανάλυση βιωσιμότητας του χρέους που είχε κάνει την περασμένη εβδομάδας στην οποία αποκάλυπτε ότι το επίπεδο του χρέους θα είναι 144% του ΑΕΠ το 2020 χωρίς να υπάρξει διαγραφή του
Φυσικά θα καταλάβατε ότι πρόκειται για άλλη μια "καλοστημένη" παράσταση από την οποία κάποιοι θα θησαυρίσουν (με την επαναγορά ομολόγων) ενώ ο ελληνικός λαός οδεύσει για άλλη μια φορά στο οικονομικό "ικρίωμα" για να απαγχονιστεί. Να θυμίσουμε ότι τα ελληνικά ομόλογα διαπραγαμτεύονταν στην δευτερογενή αγορά από την περασμένη άνοιξη μέχρι χθες μεταξύ 12 και 25 λεπτών και τώρα θα δανειστεί η Ελλάδα για να τα αγοράσει ... 35 λεπτά στο 1 ευρώ!. Φαντασθείτε αυτούς που αγόρασαν μεσοσταθμικά στα 18 λεπτά, ότι τώρα διπλασιάζουν τα λεφτά τους μέσα σε λίγους μήνες άκοπα, ενώ αυτοί που είχαν αγοράσει στα 11 και 12 λεπτά θα τα διπλασιάσουν!
Οι τιμές των ελληνικών ομολόγων στην δευτερογενή αγορά από τα 11 και 12 λεπτά ανά ευρώ αξίας, πήραν την ανιούσα όταν άρχισε να παίζεται το σενάριο της επαναγοράς χρέους. Ποιος είπε ότι κάποια fund με προσβάσεις στην τρόϊκα  δεν είχαν εσωτερική πληροφόρηση;
Οπως αποφάσισε το Eurogroup και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, για το σκοπό αυτό θα διατεθούν περίπου 10 δισεκατομμύρια ευρώ από. Τα χρήματα για την επαναγορά θα προέλθουν από τους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς.

Με το κεφάλαιο των 10 δισεκατομμυρίων θα επαναγοραστεί ελληνικό χρέος ονομαστικής αξίας περίπου 30 δισ.ευρώ. Τα κέρδη αυτών που γνώριζαν και αγόραζαν ελληνικά ομόλογα υπολογίζονται σε 5 δισ. ευρώ μεσοσταθμικά!
Στη νέα του ταινία "All You Need Is Kill" ο Τομ Κρουζ ζει κάθε μέρα το θάνατό του, σαν την ημέρα της Μαρμότας.
Παρομοίως κάθε τρεις μήνες ο Ελληνικός λαός ζει την δικιά του Μαρμότα με την οικονομική του εκτέλεση που παίζεται κατ'έπανάληψη ακριβώς ίδια, με τον ίδιο μονότονο τρόπο. Αναζητείται αυτός που θα μας βγάλει από αυτή την χωροχρονική ανωμαλία.
Source :  defencenet.gr

Το φαινόμενο " Έλληνας" και η ψυχολογία του θανάτου

Είναι βέβαιο ότι στις μεγάλες πανεπιστημιακές έδρες ψυχολογίας το φαινόμενο «Έλληνας» θα αποτελεί το πλέον περιζήτητο μεταπτυχιακό. Πιστός ο Έλληνας στην Ιστορία του καταρρίπτει έναν ακόμη μύθο: Αμφισβητώντας ευθέως τους παραδεκτούς κανόνες της επιστήμης της ψυχολογίας 
αναδεικνύει νέα επιστημονικά δεδομένα, άγνωστα μέχρι χθές… Ότι στη διαδικασία προς το θάνατο το υποκείμενο είναι δυνατόν να οδηγηθεί από την άρνηση κατευθείαν στην αποδοχή, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΕΣΟΛΑΒΗΣΕΙ το ενδιάμεσο στοιχείο του ΘΥΜΟΥ που χαρακτηρίζει την τυπική «ψυχολογία της πορείας προς το θάνατο». Κάτι τέτοιο ήταν μέχρι σήμερα άγνωστο…

Η Dr. Elisabeth Kubler- Ross που έγινε γνωστή για τη δουλειά της με ετοιμοθάνατους ασθενείς εντόπισε τα στάδια της «ψυχολογίας του θανάτου» στη διαδικασία του ανθρώπου προς το θάνατο. Αυτά, περιλαμβάνουν την άρνηση, το θυμό, την κατάθλιψη και τέλος την αποδοχή.

Παρακάτω περιγράφονται τα διάφορα επί μέρους στοιχεία της τυπικής «ψυχολογίας του Έλληνα» στην πορεία του προς το θάνατο, όπως αυτή έχει παρατηρηθεί σε ανθρώπους που βρίσκονται σε προχωρημένα καρκινικά στάδια. Τα επί μέρους όμως στοιχεία που έχουν παρατηρηθεί σε ανθρώπους που πάσχουν από καρκίνο σε τελικό στάδιο, έχουν στην περίπτωση του Έλληνα μεταλλαχτεί, για λόγους που η επιστήμη πιθανόν να είναι σε θέση να εξηγήσει μετά από πολλά χρόνια… Το αποτέλεσμα είναι ότι ελλείπει από τον ετοιμοθάνατο σήμερα Έλληνα ο ΘΥΜΟΣ, που είναι το ενδιάμεσο στάδιο της άρνησης και της αποδοχής που ψυχολόγοι, ιστορικοί και κοινωνιολόγοι εντοπίζουν ανέκαθεν στους λαούς που οδηγηθήκαν σε βίαιη και βάναυση υποδούλωση.

Έλλειψη ελπίδας: Το Έλληνας θεωρεί ότι δεν θα υπάρξει τέλος σ’ αυτό το προσωπικό του μαρτύριο. Ελπίζει όμως και προσμένει στην κυκλοφορία του νέου iPhone5. 

Αίσθημα ανημποριάς: Το Έλληνας νοιώθει μόνος του στο να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση. Καμία βοήθεια δεν μπορεί να έρθει από πουθενά, καθώς οι άλλοι Έλληνες είτε δεν καταλαβαίνουν τι συμβαίνει, είτε δεν μπορούν είτε δεν ενδιαφέρονται να βοηθήσουν. Το νέο εδώ επιστημονικό δεδομένο σε αντίθεση με τις μελέτες που έχουν γίνει σε καρκινοπαθείς (όπου «οι άλλοι» είναι οι υγιείς), είναι ότι «οι άλλοι» είναι οι συνέλληνες που επίσης ακολουθούν την ίδια προς το θάνατο πορεία…

Ανήμπορος θυμός: Σαν αποτέλεσμα του να αισθάνεται ο Έλληνας θύμα αδικίας, υπάρχει μέσα του καταπιεσμένος σιωπηλός θυμός και οργή μαζί με μια αίσθηση απόλυτης ανημπόριας προκειμένου να αντιδράσει. Ο Έλληνας νοιώθει ότι ‘νικήθηκε’. Λίγο πριν εκπνεύσει έχει σιωπηλά αποδεχτεί ότι ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ.

Απουσία έκφρασης των αρνητικών συναισθημάτων: Είτε από φόβο, ενοχή, σύγχυση ή απλά από απελπισία, ο Έλληνας δεν βρίσκει διέξοδο να εκφράσει ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ τα πληγωμένα του συναισθήματα. Αντίθετα μάλιστα, τα ‘τοξικά’ αυτά αρνητικά συναισθήματα συσσωρεύονται μέσα του. Ο Έλληνας κυριολεκτικά «σηκώνει το σταυρό του» στα κοινωνικά δίκτυα όπου ο φόβος, εξαφανίζεται και βρίσκει διέξοδο να εκφράσει τα πληγωμένα του συναισθήματα.

Ο Έλληνας αισθάνεται ότι έχει παγιδευτεί : Σαν αποτέλεσμα όλων των παραπάνω, ο Έλληνας νοιώθει ότι έχει εγκλωβιστεί σε μια τρομερή ψυχική φυλακή, από την οποία δεν υπάρχει διέξοδος αν του κοπεί το ρεύμα… Πληρώνει υποτελικά το χαράτσι της ΔΕΗ για να μπορεί να συμμετέχει στις εργασίες της χιλιοστής εκατοστής έκτης εθνοσυνέλευσης που συγκλήθηκε με πρωτοβουλία της επιτροπής για την αναθεώρηση του Συντάγματος στα πλαίσια της ομάδας εργασίας που δημιουργήθηκε στο facebook «Εδώ και τώρα εκλογές για Συντακτική Εθνοσυνέλευση [Η ΙΣΛΑΝΔΙΑ ΚΕΡΔΙΣΕ ΕΜΕΙΣ?]».

Εξάντληση: Η παρατεταμένη, βαριά ψυχική πίεση καταλήγει τελικά σε βαρύτατη εξάντληση, σωματική και ψυχική. Κάτω από το ειδικό αυτό στρες, ο Έλληνας κανονικά δεν θα μπορούσε να βρει καμία ανάπαυση, καμιά εσωτερική «λιακάδα», καθόλου «αέρα» για τον ψυχισμό να αναπνεύσει και να ανανεωθεί. Η ζωή θα γινόταν «ένα ασήκωτο βάρος» αν έλλειπε η εξωτερική «λιακάδα» του καυτού ελληνικού ήλιου με 2.000.000 χλμ ακτογραμμής και 2.000.000 απλωμένες ξαπλώστρες και τραπεζοκαθισματα που βοηθούν τον ψυχισμό 2.000.000 ανέργων να αναπνεύσουν και να ανανεωθούν.

Κατάθλιψη: Εξ αιτίας της συγκεκριμένης ψυχολογικής κατάστασης, το άτομο βαθιά μέσα του δεν μπορεί να βρει καμία χαρά, καμία γλυκύτητα στη ζωή, κανένα λόγο που πραγματικά θα τον ‘τραβούσε’ να ζήσει, πλην του φρέντο καπουτσίνο που δίνει μια νότα γλυκύτητας στη ζωή εκατομμυρίων ελλήνων, ειδικά για αυτούς που τον πίνουνε γλυκό. Πρόκειται για μια ιδιότυπη κατάσταση βαριάς κατάθλιψης που οι Έλληνες ασθενείς βαδίζουν από καφέ σε καφέ αργά, σέρνοντας τα βήματά τους, με τον κορμό κυρτό και κεφάλι σκυμμένο στην εφαρμογή facebook mobile για κινητά android και iOS (6 παρακαλώ).

Ελλείψει λοιπόν του ενδιάμεσου στοιχείου του ΘΥΜΟΥ, οι Έλληνες, σε αντίθεση με τους καρκινοπαθείς, οδηγούνται αμαχητί στην τελική ευθεία προς το απόλυτη υποδούλωση… Στο στάδιο αυτό κυριαρχεί η παραίτηση και η γλυκύτατα ήρεμη αποδοχή της απελπισίας που κατά το μέρος αυτό είναι η ίδια ακριβώς συμπεριφορά που παρατηρείται σε ανθρώπους που βρίσκονται σε τελικά καρκινικά στάδια…

Παραίτηση: Φαίνεται σαν να μη μπορεί να γίνει τίποτε. Αν και το άτομο μοιάζει να εξακολουθεί να προσπαθεί και να αγωνίζεται, βαθιά μέσα του παραιτείται και ‘υποκύπτει στη μοίρα του’. Ασυνείδητη επιθυμία του Έλληνα να υποταχτεί - να σκλαβωθεί: Παρά την συνειδητή διάθεση του Έλληνα να ζήσει ελεύθερα, την έγνοια του για τους ιστορικούς του Έθνους Αγώνες που τον ωθεί να παραμείνει ελεύθερος και να προασπίσει τα κεκτημένα με αίμα δικαιώματα, ο Έλληνας εβρισκόμενος ήδη σε προχωρημένο στάδιο υποδούλωσης βαθιά μέσα του θέλει να υποταχτεί. Να σκλαβωθεί βαριά. Εξ αιτίας αυτής της μη-συνειδητής επιθυμίας να μη συνεχίσει άλλο να ζει ελεύθερα, η υποδούλωση φαντάζει σαν «ένας εύκολος τρόπος διαφυγής για να υποταχτεί κάποιος»... Όπως ο καρκίνος που έχει χαρακτηριστεί από ορισμένους ερευνητές σαν ‘ένας ευγενικός τρόπος να αυτοκτονήσει κάποιος’.

Γλυκύτητα, ήρεμη αποδοχή της απελπισίας: Όπως και στα τελικά στάδια του καρκίνου, έτσι και ο Έλληνας σήμερα φαίνεται συνήθως πολύ ‘ήσυχος’ και παραιτημένος, με μια στωική αποδοχή της μοίρας και των βασάνων του, σαν να μη θέλει ή να μην έχει πια τη δύναμη να αγωνίζεται και να διεκδικεί να αλλάξει κάτι σ’ αυτά που τον βαραίνουν.

20 χρόνια μετά, ερευνώντας ο ιστορικός του μέλλοντος τα αίτια που οδήγησαν τον Έλληνα να σκλαβωθεί χωρίς να πέσει μια ντουφεκιά, η αρχαιολογική σκαπάνη πιθανόν να φωτίσει το σκελετό του Έλληνα, πάνω σ ένα φτηνό καναπεδάκι ΙΚΕΑ μπροστά σε μια σβηστή οθόνη…
Source : http://www.triklopodia.gr/2012/11/case-study.html

Οι νέες γεωπολιτικές ισορροπίες και το δράμα της Γηραιάς Ηπείρου

Το δράμα της εκταμίευσης της πολυπόθητης δόσης στην Ελλάδα συσκοτίζει το πραγματικό πρόβλημα και το πραγματικό δράμα που βιώνει η Γηραιά Ήπειρος, το οποίο είναι το μέγα γεωπολιτικό κενό που έχει δημιουργηθεί, οπότε η όλη υπόθεση δεν είναι παρά το επικίνδυνο έλλειμμα ηγεσία που παρατηρείται.

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν οι μεγάλες δυνάμεις μοίρασαν τις σφαίρες επιρροής τους στη Γιάλτα, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Σοβιετική Ένωση που ανέλαβαν τα ηνία του κόσμου στον οποίο ζούμε, αυτό που έκαναν ήταν να επενδύουν συνεχώς στους συμμάχους τους σε διάφορους τομείς της οικονομικής δραστηριότητας, του αμυντικού προεξάρχοντος, με σκοπό να διατηρούν το στρατόπεδό τους υπό έλεγχο.

Έληξε ο Ψυχρός Πόλεμος, κατέρρευσε η Σοβιετική Ένωση, το κέντρο βάρους του διεθνούς συστήματος πέρασε στη Μέση Ανατολή… καθ’ οδόν προς την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού και πλέον όλοι γνωρίζουν ότι το αμερικανικό ενδιαφέρον εστιάζεται εκεί, καθώς η ανάδυση της Κίνας και της Ινδίας, έχει δημιουργήσει άλλα δεδομένα. Οι ΗΠΑ δεν έχουν εγκαταλείψει την Ευρώπη. Απλά, θεώρησαν ότι ο ατλαντικός προσανατολισμός της δεν τίθεται υπό συζήτηση παράλληλα με την αυτόνομη ανάδυσή της σε γεωπολιτικό «παίκτη» στις παγκόσμιες υποθέσεις, ο οποίος πάντα θα συνεργαζόταν με τις Ηνωμένες Πολιτείες στη δύσκολη στιγμή, όπως ακριβώς η αμερικανική δέσμευση απέτρεψε περιπέτειες την εποχή του Ψυχρού Πολέμου.

Το πρόβλημα που έχει ανακύψει από την οικονομική κρίση που μαστίζει τη Γηραιά Ήπειρο είναι αυτό της γερμανικής αξιοπιστίας, καθώς ο αδιαμφισβήτητος οικονομικός ηγεμόνας της Ευρώπης συμπεριφέρεται με έναν πρωτοφανή τρόπο στους «υποτακτικούς» του. Η ΕΣΣΔ χρηματοδοτούσε συνεχώς, αν και με τρόπο μη οικονομικά ορθολογικό ως αποτέλεσμα του πολιτικού συστήματος, τους συμμάχους και εταίρους της. Η σημερινή Γερμανία, όχι μόνο δεν επενδύει σε όλους αυτούς τους ευρωπαϊκούς λαούς επί των οποίων στήριξε το μεταπολεμικό οικονομικό της θαύμα, αλλά αντιθέτως τους υποβάλλει σε απίστευτης σκληρότητας δοκιμασίες οι οποίες οδηγούν σε αμφισβήτηση του ηγετικού της ρόλου στην Ένωση.

Με απλά λόγια, οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπως άλλωστε φαίνεται και από τη στάση του «κηδεμονευόμενου» από τις ΗΠΑ Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) έχουν ενοχληθεί τα μέγιστα, λόγω της ανικανότητας της γερμανικής ηγεσίας να διαχειριστεί την κατάσταση με γεωπολιτική ματιά και αν συμμετάσχει στην παγκόσμια κατανομή ισχύος, αναλαμβάνοντας το κόστος που της αναλογεί, ενώ τα οφέλη που προκύπτουν έχει ήδη αποδειχθεί ότι είναι δυσανάλογα μεγάλα. Η Γερμανία είναι η μοναδική χώρα που έχει κερδίσει δεκάδες ή και εκατοντάδες δισεκατομμύρια από την κρίση, τα οποία αρνείται να επενδύσει για την εξισορρόπηση της κατάστασης.

Μέχρι αυτή τη στιγμή οι Γερμανοί δεν έχουν δώσει ούτε ένα ευρώ, αλλά συνεχίζουν να δανείζουν τους «προβληματικούς», φυσικά με τόκο, βοηθώντας στη δημιουργία επιπρόσθετων χρεών αφού όσο επιμένει η ύφεση απλά δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξει οτιδήποτε. Οι Ηνωμένες Πολιτείες που πόνταραν στη διατήρηση της ευρωπαϊκής συνοχής στη βάση του εγχειρήματος της οικονομικής και πολιτικής ενοποίησης υπό τη γερμανική ηγεσία, ανακαλύπτουν ότι δυστυχώς έχουν να αντιμετωπίσουν έναν κοντόφθαλμο εταίρο, του οποίου τα ηγετικά προσόντα έχουν ήδη τεθεί σε αμφιβολία. Και το να καταστρέψεις το γεωπολιτικό σχέδιο διαχείρισης της παγκόσμιας κατάστασης στις ΗΠΑ δεν είναι κάτι που μπορεί να περάσει ελαφρά τη καρδία…

Εναλλακτικές λύσεις πάντα υπάρχουν και οι Αμερικανοί διαθέτουν «Σχέδιο Β’» σε αντίθεση με τους Γερμανούς που φαίνεται να είναι παγιδευμένοι στην αυτοκαταστροφική θεώρηση των πραγμάτων, τρέφοντας την ψευδαίσθηση ότι αυτό το παιχνίδι μπορεί να τους βγει. Ποτέ δεν αντιλήφθηκαν ότι οι ηγέτες τουλάχιστον του κόσμου αυτού οφείλουν να διατηρούν και ισχυρές ένοπλες δυνάμεις. Ως κράτος η Γερμανία αυτό δεν θα μπορούσε να το κάνει γνωρίζοντας ότι θα οδηγούσε σε τεράστιες αντι-συσπειρώσεις σε βάρος της, αφού οι μνήμες είναι ακόμα νωπές και οι συλλογικές τύψεις δεν επαρκούν για να σβήσουν από τη μνήμη λαών, όπως ο ελληνικός, τις θηριωδίες των Ναζί προγόνων τους, ενώ οι προαναφερθείσες «τύψεις» φαίνεται πως έχουν περιοριστεί μόνο στο Ολοκαύτωμα των Εβραίων και όχι την περιποίηση που επιφύλασσαν και σε άλλους λαούς.

Οπότε, πολύ απλά, μένει η ισχυροποίηση στον τομέα της άμυνας να γίνει σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα αποτελέσματα αγγίζουν τα όρια της ιστορικής φαιδρότητας. Επειδή όμως ο κόσμος δεν πρόκειται να αφεθεί στην τύχη του διακινδυνεύοντας ζωτικά γεωπολιτικά συμφέροντα των ισχυρών, η Γερμανία θα βγει και πάλι χαμένη εάν δεν συμμορφωθεί και μάλιστα πολύ σύντομα. Μετά από δυο παγκοσμίους πολέμους θα χάσει και έναν οικονομικό, όπως γράψαμε πρόσφατα…

Και για να κλείσουμε το παρόν σημείωμα, να θυμίσουμε ότι η περίφημη εξήγηση για το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου την οποία δέχονται και οι Γερμανοί, είναι ότι «η κακή ειρήνη» των Βερσαλλιών (1919, Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος) οδήγησε στην ανάδυση των συνθηκών που οδήγησαν στο ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Άρα τι μας λένε; «Εντάξει βρε παιδιά, κάναμε λάθος στον πρώτο πόλεμο, μας τιμωρήσατε όμως τόσο σκληρά και είδατε τι ακολούθησε».

Ας πάμε λοιπόν λίγο και στην ελληνική περίπτωση. Κι εμείς φίλοι Γερμανοί κάναμε λάθος διαχείριση του νέου – κοινού μας – νομίσματος, του ευρώ. Και χρεοκοπήσαμε. Και φταίτε κι εσείς διότι δεν μιλούσατε καθώς κερδίζατε όλο αυτό το διάστημα. Και δεν αναγνωρίζετε ότι στη γωνιά της Νοτιοανατολικής Ευρώπης που βρίσκεται η χώρα, η γεωγραφική διαμόρφωση δεν επιτρέπει τις οικονομικές αποφάσεις που επιτρέπει στη Γερμανία ή την Ολλανδία, όπου όλες οι περιοχές είναι «ένα τσιγάρο δρόμος». Άρα, μη θεοποιούμε την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, διότι στην περίπτωσή μας δεν είναι εφικτή, άλλα πλεονεκτήματα έχουμε. Αν μέναμε μόνοι μας θα έπρεπε να κάνουμε άλλο κουμάντο, σε συνεργασία με τις χώρες αυτές – και είναι περισσότερες από μία – που θα επένδυαν στη γεωπολιτική μας θέση.

Το ερώτημα είναι, μήπως μας τιμωρείτε Γερμανοί κι εμάς και τον υπόλοιπο ευρωπαϊκό νότο με τον τρόπο που σας έκαναν στις Βερσαλλίες; Μήπως χρειάζεται να πατήσουμε φρένο και να αναζητήσουμε ένα ευρωπαϊκό «new deal», καθώς το εναλλακτικό δεν θα σας περιλαμβάνει και όταν αντιληφθείτε τη ζημιά θα είναι πολύ αργά;

Source : defence-point.gr

Το νέο στρατηγικό δόγμα των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων

Του Χρήστου Μηνάγια
Οι εξελίξεις στη Συρία, οι πολυάριθµες επιχειρήσεις του ΡΚΚ στη νοτιοανατολική
Τουρκία και η αστάθεια που δηµιουργήθηκε στη Μέση Ανατολή µετά τις εξεγέρσεις
της Αραβικής Άνοιξης οδήγησαν την τουρκική κυβέρνηση στην επαναξιολόγηση της
καταστάσεως ασφαλείας της χώρας, στον καθορισµό των νέων απειλών και στην
εφαρµογή µιας νέας στρατηγικής για την αντιµετώπισή τους.
Στις 12-11-2012 η τουρκική εφηµερίδα Zaman δηµοσίευσε άρθρο µε τίτλο: «Το νέο
στρατηγικό δόγµα των τουρκικών ενόπλων δυνάµεων» αναγράφοντας τα εξής:  «Οι
τουρκικές ένοπλες δυνάµεις προχωρούν σε ριζικές αλλαγές προκειµένου να
εναρµονισθούν µε το νέο περιβάλλον ασφαλείας. Ο κύριος σκοπός των αλλαγών
αυτών εστιάζεται στη δηµιουργία µιας νέας δοµής δυνάµεων που θα µπορεί να
αντιµετωπίζει επιτυχώς όλες τις εξωτερικές απειλές της χώρας. Στο νέο στρατηγικό
δόγµα δεν γίνεται αναφορά στην εσωτερική απειλή παρά µόνο στην εξωτερική απειλή.
Η νέα δοµή αποσκοπεί στη δυναµικότερη και λειτουργικότερη αλυσίδα διοικήσεως
µέσω του εκσυγχρονισµού των τουρκικών ενόπλων δυνάµεων.  Οι υπεύθυνοι
διοικητές, όταν απαιτηθεί, θα διοικούν και θα διευθύνουν τις επιχειρήσεις από µόνοι
τους. Ειδικά δε, για τη νοτιοανατολική Τουρκία, παραχωρείται πρωτοβουλία στους
διοικητές να σχεδιάζουν και να διεξάγουν τις επιχειρήσεις χωρίς την έγκριση από την
κεντρική διοίκηση για να µην χάνεται πολύτιµος χρόνος. Επίσης, θα µειωθούν τα
κλιµάκια διοικήσεως των τουρκικών ενόπλων δυνάµεων, ενώ ταυτόχρονα θα αυξηθεί
η ισχύς πυρός µε την εξασφάλιση επιπλέον χρηµατοδότησης για την υλοποίηση
προγραµµάτων εκσυγχρονισµού και ανάπτυξης οπλικών συστηµάτων. Θα
επιταχυνθούν τα εξοπλιστικά προγράµµατα για τα µη επανδρωµένα αεροσκάφη, το
εθνικό άρµα, τα υποβρύχια, τα ελικόπτερα, τις φρεγάτες και το τουρκικό µαχητικό
αεροσκάφος. Θα καλλιεργηθεί έτι περαιτέρω το διακλαδικό πνεύµα συνεργασίας
µεταξύ των διοικήσεων του στρατού ξηράς, του πολεµικού ναυτικού και της πολεµικής
αεροπορίας. Σε ότι αφορά στα θέµατα εθνικής ασφάλειας θα αναπτυχθεί ένας
αποτελεσµατικότερος τρόπος συντονισµού των τουρκικών ενόπλων δυνάµεων µε
τους υπόλοιπους φορείς ασφαλείας. Όλες οι χερσαίες, ναυτικές και αεροπορικές
διοικήσεις θα εξοπλισθούν µε τα αναγκαία υλικά προκειµένου να διεξάγουν
ηλεκτρονικό πόλεµο, κυβερνοπόλεµο και συµβατικό πόλεµο υπό  οποιεσδήποτε
συνθήκες στη ξηρά, στη θάλασσα και στον αέρα. Οι κύριες αποστολές θα ανατίθενται
σε µηχανοκίνητες και µηχανοποιηµένες µονάδες οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να
µετασταθµεύουν ταχέως στις περιοχές επιχειρήσεων. Επίσης, θα δοθεί ιδιαίτερη
βαρύτητα στο δόγµα των µη πολεµικών επιχειρήσεων προσλαµβάνοντας 2
εξειδικευµένο προσωπικό για την εξασφάλιση ανθρωπιστικής βοήθειας και της
ενεργειακής-θαλάσσιας ασφάλειας. Τέλος, αναφορικά µε τον αγώνα κατά της
τροµοκρατίας (σ.σ. συµπεριλαµβάνεται και το ΡΚΚ) άνοιξε µια νέα παρένθεση, βάσει
της οποίας θα χρησιµοποιηθούν µε τον πιο αποτελεσµατικό τρόπο οι τεχνολογικές
εξελίξεις. Συγκεκριµένα: σε πολύ σύντοµο χρονικό διάστηµα θα γίνει η προµήθεια,
τόσο από το εσωτερικό όσο και από το εξωτερικό, του αναγκαίου εξοπλισµού
προκειµένου να αντιµετωπισθούν επιτυχώς όλες οι χρησιµοποιούµενες από τους
«τροµοκράτες» τακτικές. Ειδικότερα δε, στα µη επανδρωµένα αεροσκάφη και στα
λοιπά ιπτάµενα µέσα θα τοποθετηθούν οπλικά συστήµατα προκειµένου να είναι πιο
αποτελεσµατικά κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων.»
Όµως τι σηµαίνουν όλα αυτά και ποιες είναι οι ενδεχόµενες αλλαγές στην τουρκική
στρατηγική; Όπως προκύπτει ευχερώς από δηµοσίευµα της τουρκικής εφηµερίδας
Cumhuriyet/12-10-2012, όλα τα παραπάνω αφορούν στην πρόσφατη απόφαση της
Άγκυρας για αναθεώρηση του ∆όγµατος της Εθνικής Στρατιωτικής Στρατηγικής [Μilli
Askeri Stratejik Κonsepti (MASK)] και συγκεκριµένα την επιστροφή στο δόγµα των
2,5 πολέµων από το δόγµα του 1,5 πολέµου. Για τους Τούρκους, τα θέατρα
επιχειρήσεων των δύο πολέµων εστιάζονται, το πρώτο στη Συρία και το δεύτερο
στην Ελλάδα, ενώ το αντίστοιχο δόγµα του µισού πολέµου αφορά στο κουρδικό
κίνηµα και το ΡΚΚ. Σηµειωτέον ότι, ο πρόεδρος της ∆ηµοκρατίας Αµπντουλάχ Γκιούλ
ήταν ο πρώτος Τούρκος αξιωµατούχος που εξέφρασε την άποψη ότι το στρατηγικό
δόγµα της χώρας του χρήζει επαναξιολόγησης. Συγκεκριµένα, στις 5-4-2012, κατά
την διάλεξη που πραγµατοποίησε στους σπουδαστές των Ακαδηµιών Πολέµου,
παρουσία των αρχηγών Γενικών Επιτελείων, ο Γκιούλ είχε αναφέρει τα εξής: «Για την
Τουρκία, ο διπλωµατικός ακτιβισµός και η στρατιωτική προετοιµασία δεν αποτελεί µια
επιλογή, αλλά αποτελεί υποχρέωση. Οι απειλές και οι κίνδυνοι που υφίστανται στην
περιοχή µας καθιστούν αναπόφευκτη την εκ νέου διατύπωση των στρατηγικών
ασφαλείας της χώρας µας. Για το λόγο αυτό είµαστε υποχρεωµένοι να αποκτήσουµε
ικανότητες και στρατηγικές που θα εστιάζονται στις εξελίξεις που διαδραµατίζονται
απέναντι από τα σύνορά µας.»  
Είναι προφανές ότι, η τροποποίηση του εν λόγω δόγµατος αποτελεί  ένα
χαρακτηριστικό παράδειγµα της χρεωκοπίας της πολιτικής του  υπουργού
Εξωτερικών Αχµέτ Νταβούτογλου και της θεωρίας του περί στρατηγικού βάθους και
µηδενικών προβληµάτων. Η άποψη αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι, πριν από 2
χρόνια, στις 27-10-2010, κατά τη συνεδρίαση του τουρκικού Συµβουλίου Εθνικής
Ασφαλείας εγκρίθηκε η αναθεώρηση του Εγγράφου Πολιτικής Εθνικής Ασφαλείας
(Κόκκινη Βίβλος) το οποίο, σύµφωνα µε τουρκικά δηµοσιεύµατα:
• Αφαιρούσε από τον πίνακα κυρίων απειλών τη Συρία, το Ιράν, τη Ρωσία, την
Ελλάδα και το Ιράκ και οι χώρες αυτές ορίζονταν ως νέοι σύµµαχοι µε τις οποίες
δηµιουργείται συνεργασία και κοινό όραµα.
• ∆εν υπήρχε καµία µεταβολή στις θέσεις της Τουρκίας για το κυπριακό.
• Υπήρχε αναφορά στην κουρδική οντότητα του βορείου Ιράκ, στο  πυρηνικό
πρόγραµµα του Ιράν, και στην αστάθεια που προκάλεσε το Ισραήλ στη Μέση
Ανατολή λόγω της κρίσης που δηµιουργήθηκε µε το πλοίο  Mavi Marmara. 3
• Αφαιρέθηκε εντελώς από το κείµενο η λέξη irtica (θρησκευτική οπισθοδρόµηση)
και αντί αυτής αναγράφηκε «ακραία θρησκευτική οργάνωση.
Ωστόσο, θα πρέπει να σηµειωθεί ότι η τότε στρατιωτική ηγεσία, είχε ενδοιασµούς για
την τροποποίηση των απειλών της Τουρκίας και ειδικά για τη  πρόθεση της
κυβέρνησης Ερντογάν να µειώσει τη στρατιωτική θητεία. Για το θέµα αυτό, στις 28-
10-2010, ο συντάκτης του παρόντος, σε άρθρο του µε τίτλο  Η νέα «Κόκκινη
Βίβλος» και η αναβάθµιση της τουρκικής στρατιωτικής απειλής
(www.geostrategy.gr), είχε αναφέρει τα εξής: «Στις 21-10-2010, το τουρκικό Γενικό
Επιτελείο, ύστερα από αίτηµα του Τούρκου πρωθυπουργού για  εξέταση των
παραγόντων προκειµένου να µειωθεί η θητεία των κληρωτών οπλιτών, παρουσίασε
τις απόψεις του σε σύσκεψη που πραγµατοποιήθηκε στην πρωθυπουργία. Στη
σύσκεψη αυτή συµµετείχαν ο πρωθυπουργός, ο τότε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου
Ενόπλων ∆υνάµεων στρατηγός Κοσανέρ, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Τζεµίλ
Τσιτσέκ, ο υπουργός Άµυνας, ο υπουργός Εξωτερικών, ο υπουργός Εσωτερικών και
µία τεχνική επιτροπή αποτελούµενη από εµπειρογνώµονες του Γενικού Επιτελείου και
του υπουργείου Άµυνας σε νοµικά θέµατα και θέµατα προσωπικού-στράτευσης. Ο
Κοσανέρ κατέθεσε την εκτίµηση του για τις εξελίξεις που θα  υπάρξουν τα επόµενα 5,
10 και 20 χρόνια αναλύοντας τους εξής παράγοντες: στρατηγικές απειλές,
ενδεχόµενοι κίνδυνοι, εχθροί, κατάσταση του αγώνα κατά  της τροµοκρατίας (σ.σ.
εννοούν το ΡΚΚ), στρατηγικοί στόχοι, διεθνείς υποχρεώσεις, υποχρεώσεις έναντι του
ΝΑΤΟ, ταχύτητα αύξησης του πληθυσµού της χώρας, αριθµός αποφοίτων
πανεπιστηµίου, αριθµός Τούρκων που διαµένουν και εργάζονται στο εξωτερικό κ.λπ.
Από την ανάλυση των παραγόντων αυτών ο Κοσανέρ κατέληξε στο συµπέρασµα ότι
οι τουρκικές ένοπλες δυνάµεις θα πρέπει να διαθέτουν µία δύναµη 850.000 ατόµων
προκειµένου να µπορέσουν να αντιµετωπίσουν τις προκλήσεις του µέλλοντος σε
βάθος 20ετίας, ενώ τώρα διαθέτουν µόνο 736.000KK Ένας άλλος παράγοντας, που
θεωρείται επικίνδυνος και δεν πρέπει να δηµιουργήσει εσφαλµένες εντυπώσεις στην
Ελλάδα από µία ενδεχόµενη µείωση της θητείας στην Τουρκία, είναι ότι  οι τουρκικοί
εξοπλισµοί εντάσσονται σ’ ένα πλήρως ολοκληρωµένο πρόγραµµα που καλύπτει
κάθε πτυχή των επιχειρησιακών αναγκών των τουρκικών ενόπλων δυνάµεωνK.. Ένα
άλλο στοιχείο που κρίνεται σκόπιµο να τονισθεί είναι ότι µία ενδεχόµενη µείωση της
θητείας θα µειώσει τον αριθµό των κληρωτών οπλιτών, ωστόσο αυτό δεν πρέπει να
θεωρηθεί ως µείωση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων των µάχιµων σχηµατισµών και
κατά συνέπεια µείωση της εχθρικής απειλής έναντι της Ελλάδος, δεδοµένου ότι οι
Τούρκοι έχουν ήδη δροµολογήσει τις αναγκαίες διεργασίες όχι µόνο για να µη
µειωθούν οι επιχειρησιακές τους δυνατότητες αλλά ταυτόχρονα για να µπορούν να
αντιµετωπίσουν τις επιχειρησιακές ανάγκες ενός σύγχρονου συµβατικού πολέµου,
καθώς επίσης και των ασύµµετρων απειλών. Άλλωστε η Τουρκία συνεχώς επιδεικνύει
τη δυνατότητά της να επιχειρεί ταυτόχρονα στο Αιγαίο και στην Κύπρο, ενώ
παράλληλα συνεχίζει τις επιχειρήσεις στη νοτιοανατολική Τουρκία και στο βόρειο Ιράκ
εναντίον των Κούρδων ανταρτών.»
Μια άλλη βασική επισήµανση αποτελεί το γεγονός ότι, η αναθεώρηση του ∆όγµατος
της Εθνικής Στρατιωτικής Στρατηγικής [Μilli Askeri Stratejik Κonsepti (MASK)] δεν
διαφοροποιεί την τουρκική απειλή έναντι της ελληνικής πλευράς διότι η αριθµητική
δύναµη, η διάταξη και οι εξοπλισµοί των τουρκικών ενόπλων δυνάµεων, σε
συνδυασµό µε τις προκλητικές δηλώσεις Τούρκων αξιωµατούχων, καταδεικνύουν ότι 4
η Τουρκία έχει επεκτατικά σχέδια και αναµένει την κατάλληλη χρονική στιγµή για να
τα υλοποιήσει. Συγκεκριµένα:
• Σύµφωνα µε επίσηµα στοιχεία, η δύναµη των ενόπλων δυνάµεων της Τουρκίας το 
µήνα Ιούνιο 2012 ήταν 720.648 άτοµα, ενώ κατά το χρονικό διάστηµα 
Φεβρουάριος-Ιούνιος 2012 δεν υπήρξε καµία αξιόλογη µεταβολή. Εφόσον τα 
στοιχεία αυτά γίνουν δεκτά ως ακριβή, κρίνεται σκόπιµο να επισηµανθεί ότι στη 
δύναµη της στρατοχωροφυλακής θα πρέπει να προστεθούν οι 71.000 
Πολιτοφύλακες (Geçici Korucu) από τους οποίους οι 48.000 συµπεριλαµβάνονται 
στην επίσηµη κρατική µισθοδοσία, ενώ οι υπόλοιποι 23.000 είναι εθελοντές. 
Εποµένως, η δύναµη της στρατοχωροφυλακής ανέρχεται σε 274.100 και όχι σε 
203.100 άτοµα, µε αποτέλεσµα να διαφοροποιείται και το γενικό σύνολο των 
τουρκικών ενόπλων δυνάµεων από 720.648 σε 791.648 άτοµα.
• Σε ότι αφορά στη διάταξη των τουρκικών ενόπλων δυνάµεων, λόγω των εξελίξεων
µε το κουρδικό και τη Συρία, διαπιστώθηκαν αλλαγές, ωστόσο  αυτές δεν
επηρεάζουν άµεσα το θέατρο επιχειρήσεων της Ελλάδος και της Κύπρου.
• Το τελευταίο διάστηµα, οι Τούρκοι προέβαλαν ιδιαίτερα τις δυνατότητες των
ειδικών δυνάµεων τους, την ικανότητά τους να πραγµατοποιούν αεροκίνητες
ενέργειες εντός του εχθρικού εδάφους, εν προκειµένω εντός του βορείου Ιράκ, την
πλήρη εκµετάλλευση των µη επανδρωµένων αεροσκαφών και εν γένει τη
διακλαδική συνεργασία χερσαίων και αεροπορικών δυνάµεων. Στις επιχειρήσεις
αυτές σηµαντικός ήταν ο ρόλος των ειδικών δυνάµεων της στρατοχωροφυλακής
και της αστυνοµίας, παράγοντες οι οποίοι προσδίδουν πολλαπλασιαστικό
χαρακτήρα στην στρατιωτική ισχύ της χώρας. Παράλληλα, κρίνεται σκόπιµο να
επισηµανθούν δύο στοιχεία: πρώτον, η παρουσία του αρχηγού ΓΕΕΘΑ, του
διοικητού της 2
ης
 Στρατιάς και των διοικητών Σωµάτων Στρατού στις περιοχές των
επιχειρήσεων τις πιο κρίσιµες στιγµές της διεξαγωγής τους. Και δεύτερον, η
συνεχής ενηµέρωση των κυβερνητικών παραγόντων για τις λεπτοµέρειες
διεξαγωγής των επιχειρήσεων.
• Η τουρκική στρατηγική για τους εξοπλισµούς προβλέπει την προώθηση λύσεων
για την ανάπτυξη της εγχώριας αµυντικής βιοµηχανίας, το  σταδιακό
εκσυγχρονισµό των ενόπλων δυνάµεων της χώρας και την αναβάθµιση της
στρατιωτικής ισχύος της. Ενισχυτικό της άποψης αυτής αποτελούν οι πίνακες που
ακολουθούν και αφορούν στα χρονοδιαγράµµατα έναρξης των κυρίων
εξοπλιστικών προγραµµάτων της Τουρκίας, απ όπου διαπιστώνεται ότι τα 7
περισσότερα εξ’ αυτών αποφασίσθηκαν και άρχισαν να υλοποιούνται από την
κυβέρνηση του Ταγίπ Ερντογάν µετά το 2004
Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι, ενώ οι συνθήκες ζωής στην Τουρκία έχουν υποστεί
τις πιο βαθιές αλλαγές που έχουν καταγραφεί στην ιστορίας της χώρας, ο τουρκικός
τρόπος σκέψης έχει παραµείνει αναλλοίωτος. Παρά τις διαφορές που χωρίζουν τους
πολιτικούς από τους στρατιωτικούς, τους ισλαµιστές από τους κεµαλιστές, τους
εθνικιστές από τους συντηρητικούς µουσουλµάνους, τους προοδευτικούς από τους
οπαδούς της θρησκευτικής οπισθοδρόµησης, όλοι τους συµµερίζονται την
πεποίθηση ότι, εάν όχι τώρα τουλάχιστον στο απώτερο µέλλον, η  Τουρκία θα
αποκτήσει το πάλαι ποτέ κύρος της πρώην οθωµανικής αυτοκρατορίας.
Τέλος, θα ήταν µεγάλος πειρασµός να θεωρήσουµε ως δεδοµένο ότι όσοι διαθέτουν
µεγαλύτερη στρατιωτική ισχύ θα επικρατήσουν σε µια ένοπλη αντιπαράθεση στο
Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, δεδοµένου ότι  οι παίκτες και οι «προστάτες» της
ευρύτερης περιοχής είναι πολλοί. Ειδικά δε η Άγκυρα, η οποία µε την αλαζονική
συµπεριφορά της προσπαθεί να δηµιουργήσει φοβικά σύνδροµα στην ελληνική
πλευρά, καλό θα ήταν να διαβάσει προσεκτικά το άρθρο του  Τούρκου
δηµοσιογράφου Fuat Keyman µε τίτλο:  Τα τρία διλλήµατα της Τουρκίας, όπου
αναγράφονται τα εξής: «Η Τουρκία εάν δεν επιλύσει τα ακόλουθα διλλήµατα θα
µετατραπεί σε µια ασταθή και προβληµατική χώρα, και τώρα διατρέχουµε αυτόν τον 9
κίνδυνο. Πρώτο ∆ίλληµα: η Τουρκία αξιώνει την παγκόσµια ευνοµία και δηµοκρατία
στο εξωτερικό, ενώ στο εσωτερικό της χώρας αντιµετωπίζει σοβαρά προβλήµατα
δηµοκρατίας και δικαιοσύνης. Η Τουρκία δεν είναι δυνατόν να αποκτήσει ενεργό και
αποτελεσµατικό ρόλο στο εξωτερικό, όταν στο εσωτερικό της χώρας η δηµοκρατία, τα
ανθρώπινα δικαιώµατα, οι ατοµικές ελευθερίες, το δίκαιο και η ευνοµία βρίσκονται σε
άθλιο επίπεδο. ∆εύτερο ∆ίλληµα: η Τουρκία που αυτοπροβάλλεται στο εξωτερικό ως
η χώρα πρότυπο, στο εσωτερικό της είναι µια χώρα, όπου  υπάρχει κοινωνική και
πολιτική πόλωση, αρχής γενοµένης από το κουρδικό και διάφορα άλλα προβλήµατα
αφερεγγυότητας. Στο εξωτερικό είναι ενεργητική, ενώ στο εσωτερικό συνεχώς
ενδυναµώνεται η πολωτική και αφερέγγυα εικόνα της χώρας. Το Τρίτο ∆ίλληµα έχει
σχέση µε το πρόβληµα της αδύναµης αντιπολίτευσης. Η αδυναµία και η απραξία της
αντιπολίτευσης αποτελεί την αιτία δηµιουργίας µια σοβαρής ανισορροπίας πολιτικής
ισχύος, µε αποτέλεσµα στο εξωτερικό να δηµιουργείται η  αντίληψη ότι το κυβερνόν
Κόµµα ΑΚΡ = Τουρκία. Αυτό δεν ωφελεί ούτε τη Τουρκία ούτε το ΑΚΡ και ούτε την
αντιπολίτευση.» (Milliyet/14-11-2012)
ΠΗΓΗ http://geostrategy.gr

Το διακύβευμα των εκλογών στη Καταλονία

Η Kαταλονία, αν γινόταν ανεξάρτητο κράτος, θα ήταν το "έβδομο της Ευρωπαϊκής Ένωσης" όσον αφορά τον πλούτο κατά κεφαλήν, δήλωσε σήμερα ο πρόεδρος της τοπικής κυβέρνησης Αρτούρ Μας, δύο ημέρες πριν από τη διεξαγωγή των πρόωρων εκλογών στην περιφέρεια αυτή της βορειοανατολικής Ισπανίας.

"Όσον αφορά τον πληθυσμό, θα ήμασταν εντός του μέσου όρου, σχεδόν οι μισές χώρες της ΕΕ είναι μικρότερες πληθυσμιακά σε σχέση με την Καταλονία", δήλωσε ο Μας, ο εθνικιστής πρόεδρός της.

 

"Αν η Καταλονία είχε το κράτος της, σήμερα θα ήταν, με τη δημιουργία του πλούτου ανά κάτοικο, η έβδομη χώρα της ΕΕ: υπάρχουν 27 χώρες, θα ήμασταν η έβδομη", τόνισε μιλώντας στο ισπανικό τηλεοπτικό δίκτυο TVE. "Μεταξύ των εδαφών, θα ήμασταν ανάμεσα στα μικρά, το 22ο ή το 23ο", πρόσθεσε, σύμφωνα με το ΑΠΕ. 

Ο Αρτούρ Μας, που βρίσκεται σε διένεξη με την ισπανική κυβέρνηση η οποία αρνείται να δώσει την αυξημένη δημοσιονομική αυτονομία που ζητεί η περιφέρειά του, προκήρυξε τις εκλογές αυτές ελπίζοντας ότι ο συνασπισμός του, το CiU, θα λάβει απόλυτη πλειοψηφία στο τοπικό κοινοβούλιο. 

Σε περίπτωση νίκης, δεσμεύτηκε να διοργανώνει κάθε τέσσερα χρόνια δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Καταλονίας, ο πληθυσμός της οποίας ανέρχεται σε 7,5 εκατομμύρια κατοίκους. Κατά την προεκλογική εκστρατεία που ολοκληρώνεται απόψε, ο Μας υπεραμύνθηκε της ιδέας ενός "κυρίαρχου κράτους" αποφεύγοντας να πει τη λέξη "ανεξαρτησία". 

Ωστόσο στην Καταλονία όπου το θέμα της ταυτότητας παραμένει ιδιαίτερα ευαίσθητο, η οικονομική κρίση τροφοδοτεί ένα συναίσθημα για ανεξαρτησία: αυτό εκφράστηκε δυναμικά στις 11 Σεπτεμβρίου σε ογκώδη διαδήλωση στους δρόμους της Βαρκελόνης. Επιχειρηματικοί κύκλοι ανησυχούν ιδιαίτερα για τις οικονομικές συνέπειες μιας μελλοντικής ανεξαρτησίας της Καταλονίας. 

"Όσον αφορά το βαθμό ανοίγματος, δηλαδή την ικανότητά μας να εξάγουμε, να εισάγουμε, να ανοίξουμε την οικονομία μας σε διεθνές επίπεδο, θα ήμασταν στην ένατη ή τη δέκατη θέση στις 27 χώρες μέλη", είπε ο Μας. "Μπορούμε να υπερασπιστούμε την περιφέρειά μας, θα καταβάλουμε ένα σημαντικό μέρος του δημοσιονομικού μας ελλείμματος στο ισπανικό κράτος, καθώς 16 δισεκατομμύρια ευρώ παράγονται ετησίως στην Καταλονία, τα οποία φεύγουν από την Καταλονία και δεν ξαναγυρνούν". 

Η Καταλονία είναι η ισπανική περιφέρεια με το μεγαλύτερο χρέος, 22% του ΑΕΠ της, με χρόνιο δημοσιονομικό έλλειμμα, και ζητεί από τη Μαδρίτη ένα "δημοσιονομικό σύμφωνο" που θα επιτρέπει στην τοπική κυβέρνηση την απευθείας συλλογή των φόρων. 

Όμοιο καθεστώς υπάρχει ήδη στη Χώρα των Βάσκων και τη Ναβάρα, δύο περιφέρειες που το κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι το πιο υψηλό. 

Η Καταλονία δηλώνει ότι πάσχει από ετήσιο δημοσιονομικό έλλειμμα 16 δισεκατομμυρίων ευρώ, κάτι που η Μαδρίτη αμφισβητεί, ενώ κατηγορεί την κεντρική κυβέρνηση πως ευθύνεται για τα χρηματοπιστωτικά της προβλήματα.

ΠΗΓΗhttp://www.star.gr