Η οικονομική αυτοκτονία της Ευρώπης

Tο Σάββατο οι Times έγραψαν για ένα φαινόμενο που διευρύνεται στην Ευρώπη: τις «αυτοκτονίες λόγω οικονομικής κρίσης», αυτοκτονίες από απελπισία λόγω ανεργίας ή επιχειρηματικής αποτυχίας. Ήταν ένα πολύ συγκινητικό δημοσίευμα. Όμως είμαι βέβαιος πως δεν ήμουν ο μοναδικός αναγνώστης, ιδίως μεταξύ των οικονομολόγων, που αναρωτήθηκε μήπως οι αυτοκτονίες δεν περιορίζονται σε ατομικό επίπεδο, αλλά σε ολόκληρη την ήπειρο, καθώς οι Ευρωπαίοι ηγέτες μοιάζουν αποφασισμένοι να οδηγήσουν το σύνολο της Ευρώπης στην οικονομική αυτοκτονία.

του Paul Krugman

Μέχρι και πριν λίγους μήνες ένιωθα κάποιες ελπίδες για την Ευρώπη. Θα θυμάστε πως το περασμένο φθινόπωρο η Ευρώπη βρισκόταν στα πρότυπα μιαςχρηματοοικονομικής καταστροφής: όμως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το ευρωπαϊκό αντίστοιχο της αμερικανικής Fed, έσπευσε να σώσει την Γηραιά Ήπειρο. Πρόσφερε στις ευρωπαϊκές τράπεζες ανοιχτές γραμμές πιστώσεων, ενεχυριάζοντας ομόλογα ευρωπαϊκών κυβερνήσεων: αυτή η κίνηση στήριξε άμεσα τις τράπεζες και έμμεσα τις κυβερνήσεις, και τερμάτισε το κύμα πανικού.

Το ερώτημα της ημέρας λοιπόν, τότε, ήταν αν εκείνη η γενναία και αποτελεσματική κίνηση θα ήταν η αρχή μιας ευρύτερης αναθεώρησης, αν δηλαδή οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα χρησιμοποιούσαν τις«ανάσες» που τους έδωσε η ΕΚΤ γιά να ξανασκεφτούν τις πολιτικές που ευθύνονται εξαρχής για την σημερινή κατάσταση. Κάτι τέτοιο δεν έγινε. Αντιθέτως, οι ηγέτες επέμειναν με διπλάσια ένταση στις αποτυχημένες πολιτικές και ιδέες τους. Και δυσκολεύομαι πλέον πολύ να πιστέψω πως υπάρχει κάτι – οτιδήποτε – που θα μπορούσε να τους κάνει να αλλάξουν ρότα.

Σκεφτείτε πώς έχουν τα πράγματα στην Ισπανία, που αποτελεί σήμερα το επίκεντρο της κρίσης. Δεν μιλάμε πια για απλή οικονομική στασιμότητα: η Ισπανία βιώνει μια νέα μεγάλη ύφεση, με την ανεργία στο 23,6%, ποσοστό συγκρίσιμο με εκείνο των ΗΠΑ στο αποκορύφωμα της Μεγάλης Ύφεσης, και με νεανική ανεργία που ξεπερνά το 50%. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί – και η συνειδητοποίησηαυτού του γεγονότος είναι που στέλνει τις επιδόσεις των ισπανικών ομολόγων όλο και ψηλότερα.

Κατά κάποιο τρόπο, δεν έχει και τόση σημασία το πώς έφτασε η Ισπανία σε αυτό το σημείο. Ομως πρέπει να ειπωθεί πως το ισπανικό «στόρι» δεν έχει καμιά σχέση με τις ηθικοπλαστικές ιστορίεςπου τόσο δημοφιλείς είναι μεταξύ των Ευρωπαίων αξιωματούχων, και ιδίως στην Γερμανία. Η Ισπανίαδεν ήταν δημοσιονομικά άσωτη – πριν την κρίση είχε χαμηλό χρέος και πλεονασματικούς προϋπολογισμούς. Δυστυχώς, όμως, είχε και μια τεράστια φούσκα στην αγορά ακινήτων, μια φούσκα που θα ήταν αδύνατον να μεγαλώσει τόσο χωρίς τα κολοσσιαία δάνεια που έδιναν οι γερμανικές τράπεζες προς τις ισπανικές. Όταν η φούσκα έσκασε, η ισπανική οικονομία βρέθηκε στα κρύα του λουτρού: τα δημοσιονομικά προβλήματα της Ισπανίας είναι συνέπεια της ύφεσης που παρουσιάζει, όχι η αιτία της.

Όπως και να ‘χει, η συνταγή κατέφθασε από το Βερολίνο και την Φρανκφούρτη και περιλαμβάνει, όπως σίγουρα μαντέψατε, ακόμη μεγαλύτερες δόσεις δημοσιονομικής αυστηρότητας.

Αυτό, για να μην μασάμε τα λόγια μας, είναι απλά παρανοϊκό. Η Ευρώπη έχει πολύχρονη εμπειρία από προγράμματα σκληρής λιτότητας, και τα αποτελέσματα είναι αυτά ακριβώς που θα σας έλεγαν να περιμένετε οι ιστορικοί μελετητές: αυτού του είδους τα προγράμματα σπρώχνουν τις οικονομίες που βρίσκονται σε ύφεση σε ακόμη βαθύτερη ύφεση. Και βέβαια, επειδή οι επενδυτές παρακολουθούν τα δημόσια οικονομικά των κρατών ως δείκτη για το αν τα κράτη θα μπορέσουν ή όχι να αποπληρώσουν το χρέος τους, τα προγράμματα λιτότητας δεν αποδίδουν ούτε καν ως μέσα για την μείωση του κόστους δανεισμού από τις αγορές.

Ποια εναλλακτική λύση υπάρχει; Στην δεκαετία του 1930, μια ιστορική περίοδο που μοιάζει να αντιγράφεται όλο και πιο πιστά στην σημερινή Ευρώπη, βασικό προαπαιτούμενο για την ανάκαμψη ήταν η εγκατάλειψη του κανόνα του χρυσού. Το σημερινό αντίστοιχο θα ήταν η έξοδος από το ευρώκαι η επαναφορά των εθνικών νομισμάτων. Μπορεί κανείς να πει πως αυτό είναι αδιανόητο, και πράγματι θα ήταν ένα γεγονός που θα προκαλούσε τεράστια οικονομική και πολιτική αναταραχή. Όμως το πραγματικά αδιανόητο θα ήταν η συνέχιση της σημερινής πορείας, με την επιβολή όλο καιαυστηρότερων μέτρων σε βάρος χωρών που ήδη βιώνουν ποσοστά ανεργίας αντάξια της Μεγάλης Ύφεσης.

Αν λοιπόν οι Ευρωπαίοι ηγέτες ήθελαν πράγματι να σώσουν το ευρώ, θα αναζητούσαν μιαεναλλακτική πορεία. Και το ποια θα μπορούσε να είναι μια τέτοια εναλλακτική είναι επίσηςξεκάθαρο. Η Ευρώπη χρειάζεται πιο επεκτατικές νομισματικές πολιτικές, με την μορφή τηςπροθυμίας – μιας εκπεφρασμένης δημόσια προθυμίας – της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να αποδεχτεί κάπως υψηλότερα ποσοστά πληθωρισμού από τα σημερινά.

Χρειάζεται επίσης πιο επεκτατικές δημοσιονομικές πολιτικές, με την μορφή μιας σειράςγερμανικών προϋπολογισμών που θα λειτουργούσαν ως αντίβαρο στην λιτότητα στην Ισπανίακαι άλλα προβληματικά κράτη στην ευρωπαϊκή περιφέρεια, αντί να πολλαπλασιάζουν τις επιπτώσεις της. Ακόμη και με τέτοιες αναπτυξιακές πολιτικές, βέβαια, τα κράτη της περιφέρειας έχουν μπροστά τους δύσκολα χρόνια – αλλά τουλάχιστον θα υπήρχε κάποια ελπίδα ανάκαμψης.

Αυτό που βλέπουμε όμως είναι η απόλυτη ανελαστικότητα. Τον Μάρτιο, οι Ευρωπαίοι ηγέτες υπέγραψαν ένα δημοσιονομικό σύμφωνο που στην πράξη αναγορεύει την δημοσιονομική αυστηρότητα σε μοναδική θεραπεία για όλα τα οικονομικά προβλήματα. Στο μεταξύ, οι βασικοί αξιωματούχοι της κεντρικής τράπεζας επαναλαμβάνουν με έμφαση την πρόθεσή τους να αυξήσουν τα επιτόκια δανεισμού, στην παραμικρή ένδειξη αύξησης του πληθωρισμού.

Δύσκολα λοιπόν αποφεύγει κανείς μια αίσθηση απελπισίας. Αντί να παραδεχτούν το λάθος τους, οι Ευρωπαίοι ηγέτες μοιάζουν αποφασισμένοι να οδηγήσουν τις οικονομίες τους – και τις κοινωνίες τους – στον γκρεμό. Και το τίμημα θα το πληρώσει όλος ο κόσμος.

από tovima.gr

Η εύφλεκτη ζώνη από το Καλπάκι έως το Καστελλόριζο

Οι επιφυλάξεις των διπλωματών, τα τουρκικά εμπόδια και η δύσκολη χάραξη της ελληνικής ΑΟΖ
Εχει η Ελλάδα πετρέλαιο και αέριο; Ποια είναι η αλήθεια για ένα θέμα που ήρθε για πρώτη φορά στην επιφάνεια τα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση; Την απάντηση έχει το Εθνικό Αρχείο Υδρογονανθράκων. Μια λεπτομερής απόρρητη καταγραφή όλων των ερευνών που έχουν γίνει στην ελληνική επικράτεια. Το είχαν τα ΕΛΠΕ. Το 2010, ενώ η Ελλάδα ζει στους ρυθμούς του Μνημονίου, το Εθνικό Αρχείο Υδρογονανθράκων περνάει στο ΥΠΕΚΑ. Η διαδικασία χρειάζεται τρεις μήνες. Το Αρχείο, που είναι συγκροτημένο από την παλαιά ΔΕΠ, τη Δημόσια Επιχείρηση Πετρελαίου, βρίσκεται διπλοκλειδωμένο σε ένα κτίριο στο Μαρούσι.

Ειδική επταμελής επιτροπή ορίζει την πρόσβαση στα στοιχεία αυτά. Ως υλικό θα δώσουν κατευθυντήριες γραμμές για τις κινήσεις του ΥΠΕΚΑ. Αυτές θα είναι σε δύο κατευθύνσεις:

Κατεύθυνση πρώτη: Ομάδα εμπειρογνωμόνων, αξιοποιώντας τα στοιχεία του Εθνικού Αρχείου Υδρογονανθράκων, προσδιορίζει τρία οικόπεδα ερευνών για να προσκαλέσει απευθείας πετρελαϊκές εταιρείες σε διαγωνισμό. Τα οικόπεδα είναι στον Πατραϊκό Κόλπο, στο Κατάκολο της Πελοποννήσου και στα Γιάννινα. Το 2011, ο Γιάννης Μανιάτης ενημερώνει σχετικά την Κυβερνητική Επιτροπή σε μια φάση που ο ωφέλιμος πολιτικός χρόνος της κυβέρνησης Παπανδρέου τελειώνει. Τα οικόπεδα θεωρούνται πολλά υποσχόμενα. Το Καλπάκι, ας πούμε, στα Γιάννινα, είναι κοντά στα σύνορα με την Αλβανία. Οι Αλβανοί έχουν βρει αέριο στο Δελβινάκι. Πρόκειται για εξαιρετικά πλούσιο κοίτασμα, 50 χιλιόμετρα βόρεια από τα σύνορά μας. Μάλιστα οι ειδικοί λένε ότι δεν αποκλείεται «οι Αλβανοί να τραβούν αέριο από εμάς - τόσο εκτεταμένο είναι το κοίτασμα που φθάνει κάτω από την Ελλάδα».

Ως άνω εικόνα απο απόσπασμα Ηροδότου που περιγράφει λίμνη εκ πίσσας (ώς πίσσα ή ως νάφθα τα ονόμαζαν γενικώς οι αρχαίοι Έλληνες). Και εδώ ο Ηρόδοτος μας μεταφέρει τι είδε με τα ίδια του μάτια στην Ζάκυνθο. (Εικόνα αποσπάσματος Ηροδότου από HellasOnTheWeb.Org)

Κατεύθυνση δεύτερη: Οι σεισμικές έρευνες. Είναι οι μόνες τις οποίες αναγνωρίζουν οι πετρελαϊκές εταιρείες, που είναι παγερά αδιάφορες σε ευρήματα από δορυφόρο ή άλλες μεθόδους. Ενα καράβι, όπως τα τουρκικά «Σισμίκ» και «Πίρι Ρέις», ποντίζει καλώδια και προκαλεί μικροεκρήξεις. Στη συνέχεια καταγράφει ηλεκτρονικά τα σήματα από τα ωστικά κύματα. Από τη συμπεριφορά τους εκτιμάται η ύπαρξη κοιτάσματος, αν αυτό περιλαμβάνει αέριο ή πετρέλαιο και το μέγεθός του. Η Ελλάδα, σε αντίθεση με την Ιταλία, την Τουρκία ή ακόμη και την Αλβανία όπως φαίνεται από τους σχετικούς χάρτες, διακρίνεται για τη σχεδόν απόλυτη ανυπαρξία σεισμικών ερευνών. Η ελληνική κυβέρνηση αποφασίζει να προκαλέσει διαγωνισμό για σεισμικές έρευνες στη θαλάσσια περιοχή που ξεκινάει από το Ιόνιο και καταλήγει νότια της Κρήτης. Η υποψία είναι ότι υπάρχει γεωλογικό τόξο αερίου που εκτείνεται από την Κύπρο προς την Αίγυπτο και το Ισραήλ περνώντας από Κρήτη και «κλείνει» προς Ιόνιο και Αδριατική. Μόνο που υπάρχει ένα «θεματάκι». Ο προσδιορισμός θαλάσσιας περιοχής για σεισμική καταγραφή ισοδυναμεί με κήρυξη ΑΟΖ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη).

Η κήρυξη ελληνικής ΑΟΖ στο Αιγαίο είναι από τα σημεία τριβής με την Τουρκία. Μάλιστα η συμπερίληψη του Καστελλόριζου, που θα έχει ως αποτέλεσμα τη συνένωση των ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου, είναι κόκκινη γραμμή για την Αγκυρα. Οπως πάντα στο διεθνές δίκαιο και τη διπλωματία, υπάρχουν συγκοινωνούντα δοχεία. Το πώς θα ορίσει κανείς την ΑΟΖ προς Δυσμάς ή προς Νότον, στην κατεύθυνση της Αιγύπτου, επηρεάζει το τι θα γίνει στο Αιγαίο. Κοινώς, οι Τούρκοι βλέπουν τι κάνουμε αλλού και κρίνουν τι θα κάνουμε στο Αιγαίο _ όπου, ούτως ή άλλως, υπάρχει το θέμα της υφαλοκρηπίδας και των χωρικών υδάτων από τα οποία εξαρτάται η χάραξη ΑΟΖ. Εμείς θέλουμε δώδεκα ναυτικά μίλια και οι Τούρκοι μας αναγνωρίζουν έξι  τα γνωστά.

Αυτός είναι ο λόγος που το καλοκαίρι του 2011 συγκαλείται τριπλή υπουργική σύσκεψη. Οικοδεσπότης, για συμβολικούς λόγους, είναι το ΥΠΕΞ. Στο τραπέζι οι τότε υπουργοί Εξωτερικών και Αμυνας Σταύρος Λαμπρινίδης και Πάνος Μπεγλίτης, ο υπουργός ΠΕΚΑ Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο υφυπουργός Γιάννης Μανιάτης και καμιά τριανταριά υπηρεσιακοί. Το ΥΠΕΚΑ θέλει τη συνδρομή του ΥΠΕΞ αλλά και τους χάρτες της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού για τη χάραξη της περιοχής από Ιόνιο προς Κρήτη όπου θα γίνουν οι σεισμικές έρευνες. Λαμπρινίδης και Μπεγλίτης είναι βλοσυροί και λένε στον Μανιάτη να προσέχει. Αλλά οι επιφυλάξεις των υπουργείων Εξωτερικών και Αμυνας έχουν καμφθεί στην πράξη. Ο υδρογραφικός χάρτης καλύπτει 220 χιλιάδες τετραγωνικά μίλια και ουσιαστικά συμπίπτει με την ελληνική ΑΟΖ προς Δυσμάς. Οι απαισιόδοξοι λένε ότι, παρά την προσοχή που επιδείχθηκε στην περιοχή νότια της Κρήτης, «οι Αιγύπτιοι θα αντιδράσουν και θα βρούμε τον μπελά μας». Αλλά ο θαλάσσιος δρόμος για την προκήρυξη διαγωνισμού έχει ανοίξει.

Πηγή: http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4711943

ΔΝΤ : Ο αποτυχημένος θεσμός

Τους λανθασμένους υπολογισμούς και τις αναπάντεχες εξελίξεις στα προγράμματα οχτώ ευρωπαϊκών κρατών, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, που καλούνται να προχωρήσουν σε μεγάλα προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής, εντοπίζει σε έκθεση του το ΔΝΤ.
Ειδικότερα -όπως αναφέρει το star.gr- στην έρευνα του με τίτλο "Early lessons from Experiences with Large Fiscal Adjustments Plans", προχωρά σε μια συγκριτική ανάλυση των προγραμμάτων προσαρμογής στην Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ελλάδα, την Ιρλανδία, τη Λιθουανία, τη Λετονία, την Ισλανδία και τη Ρουμανία.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας και οι οχτώ χώρες αναγκάστηκαν να προχωρήσουν σε αλλαγές στο μέγεθος και τη σύνθεση των προγραμμάτων προσαρμογής. Οι προσαρμογές στο μέγεθος των προγραμμάτων, προήλθαν κατά κύριο λόγο από λανθασμένο υπολογισμό του αρχικού ελλείμματος και εξωγενών ή απρόβλεπτων εξελίξεων.
Το αρχικό έλλειμμα αποδείχτηκε κατά μέσο όρο 0,75% του ΑΕΠ μεγαλύτερο από τις πρώτες εκτιμήσεις, με μεγάλες αποκλίσεις ανάμεσα στις χώρες του δείγματος. Οι αποκλίσεις αυτές οφείλονται σύμφωνα με το ΔΝΤ, είτε σε αρχικές δημοσιονομικές διολισθήσεις, όπως συνέβη στην Πορτογαλία, είτε σε μεμονωμένες "εκπλήξεις" , εξωγενείς και απρόβλεπτες εξελίξεις.
Στις εξελίξεις αυτές το ΔΝΤ περιλαμβάνει την χαμηλότερη από την προβλεπόμενη ανάπτυξη, την εμφάνιση απρόβλεπτων υποχρεώσεων που τις περισσότερες φορές συνδέονταν με το τραπεζικό σύστημα – όπως στην Ιρλανδία και την Πορτογαλία - καθώς και στατιστικές αναθεωρήσεις στο χρέος.
Το κενό καλύφθηκε στις περισσότερες περιπτώσεις με την λήψη επιπρόσθετων μέτρων προσαρμογής. Εκτός από το μέγεθος των προγραμμάτων, οι χώρες αναγκάστηκαν να προχωρήσουν και σε αναγκαστική αλλαγή του μείγματος των πολιτικών προσαρμογής.
Όπως σημειώνεται στην έκθεση του ΔΝΤ, αρχικά περίπου το 60% της προσαρμογής αναμενόταν από την συμπίεση των δαπανών, κυρίως λόγω του μεγέθους των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και τον εξανεμισμό των εσόδων από φόρους. Την ίδια ώρα, οι στόχοι για τα έσοδα από φόρους επικεντρώθηκαν στην έμμεση φορολογία. Ωστόσο, σταδιακά το ποσοστό της προσαρμογής από τα έσοδα, έπεσε στο 22%, κυρίως λόγο της χαμηλότερης απόδοσης των φορολογικών μέτρων και στις πολιτικές αντιστάσεις στην εφαρμογή τους.
Στην Ελλάδα, υπογραμμίζει το ΔΝΤ, οι προβλέψεις για τα έσοδα αναθεωρήθηκαν και μειώθηκαν και δόθηκε μεγαλύτερο βάρος στη μείωση των δαπανών. Το ίδιο συνέβη και στην Πορτογαλία, όπου μετά την εισαγωγή επιπρόσθετων εισπρακτικών μέτρων για την αντιστάθμιση των αρχικών διολισθήσεων, το μείγμα της προσαρμογής επικεντρώθηκε στον περιορισμό των δαπανών.​
Source : defencenet.gr

Αναβάθμιση του Κουρδικού ζητήματος

Του Σάββα Καλεντερίδη

Τις προηγούμενες ημέρες (4-5 Απριλίου) ο πρόεδρος του αυτόνομου Κουρδιστάν, Μεσούντ Μπαρζανί, πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Ουάσιγκτον, όπου είχε προγραμματισμένη συνάντηση στο Λευκό Οίκο με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Τζων Μπάιντεν, ο οποίος γνωρίζει αρκετά καλά τα ζητήματα της Μέσης Ανατολής και το Κουρδικό.

Το ενδιαφέρον είναι ότι στη συνάντηση παρεβρέθη και ο ίδιος ο πρόεδρος Ομπάμα, παρότι αυτό δεν ήταν προγραμματισμένο, ενώ στο επίσημο ανακοινωθέν της συνάντησης αναφέρθηκε ότι ο Πρόεδρος Ομπάμα και ο Αντιπρέοδρος Μπάιντεν, στη συνάντηση με τον Μεσούντ Μπαρζανί επιβεβαίωσαν τις ιστορικές σχέσεις και τους στενούς δεσμούς των ΗΠΑ με την περιφερειακή διοίκηση του Βορείου Ιράκ και τον κουρδικό λαό, στα πλαίσια της στρατηγικής συμμαχίας με το ομοσπονδιακό, δημοκρατικό ενιαίο Ιράκ. Επίσης, στο ανακοινωθέν αναφέρεται ότι ο Ομπάμα και ο Μπάιντεν, υποστηρίζουν τη συνέχιση της πολιτικής του Μπαρζανί στη χώρα του, στα πλαίσια του συντάγματος του Ιράκ.

Για να γίνει αντιληπτό το επίπεδο της επίσκεψης, να υπογραμμίσουμε ότι απονεμήθηκαν στον Μπαρζανί τιμές αρχηγού κράτους, ενώ πριν τη συνάντηση με τον Ομπάμα, ο Μπάιντεν παρεχώρησε γεύμα εργασίας στον Μπαρζανί και την ακολουθία του, στο οποίο συζητήθηκε μεταξύ άλλων η επέκταση και ο εμπλουτισμός των δραστηριοτήτων του προξενείου των ΗΠΑ στην Ερμπίλ, από το οποίο οι Κούρδοι ζητούν να τους παραχωρείται η σχετική θεώρηση εισόδου (βίζα) για τις ΗΠΑ. Να σημειωθεί ότι λίγες ημέρες πριν την επίσκεψη Μπαρζανί στις ΗΠΑ, ο σύμβουλος του πρώην προέδρου Μπους, Τζον Χάννα, σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στο έγκριτο περιοδικό Foreign Policy, ζητούσε από τη διοίκηση Ομπάμα να δώσει περισσότερη σημασία στους Κούρδους, και την παραχώρηση αρμοδιότητας στο αμερικανικό προξενείο στην Ερμπίλ θεώρησης εισόδου στους Κούρδους, για να μην υποχρεώνονται να τη ζητούν από τις διπλωματικές αρχές των ΗΠΑ στη Βαγδάτη και την Τουρκία!

Την προηγούμενη ημέρα ο Μπαρζανί είχε συναντηθεί με τον Υπουργό Αμύνης Λέων Πανέτα και με τον Υφυπουργό Εξωτερικών, Μπιλ Μπερνς, συνάντηση στην οποία συμμετείχε και η ίδια η Υπουργός Εξωτερικών, κυρία Χίλλαρυ Κλίντον, σύμφωνα με τη δήλωση του εκπροσώπου του αμερικανικού ΥΠΕΞ, Μαρκ Τόνερ.

Μπορεί όλα τα παραπάνω να έχουν την αξία τους, όμως η ουσία της επίσκεψης Μπαρζανί, εκτός της συνάντησης που είχε με τον πρόεδρο και το διοικητικό συμβούλιο του Εμπορικού Επιμελητηρίου των ΗΠΑ και τον πρόεδρο του πετρελαϊκού γίγαντα Exxon Mobil, Rex W. Tillerson, ο οποίος δήλωσε ότι θα η εταιρεία του θα παραμείνει πιστή στις συμφωνίες που υπέγραψε με την κουρδική διοίκηση και ότι η Exxon Mobil θα συνεχίσει τη δραστηριότητά της στο Κουρδιστάν, ήταν στην ομιλία που έκανε ο Κούρδος πρόεδρος στο Washington Institute.

Στην ομιλία του ο Μπαρζανί, αλλά και στις απαντήσεις που έδωσε στις σχετικές ερωτήσεις που του έγιναν, ανέφερε ξεκάθαρα ότι σε περίπτωση που δεν λυθούν τα προβλήματα με την κατανομή των εσόδων από τα πετρέλαια (η Βαγδάτη δεν έχει καταβάλλει έσοδα 1,5 δις δολαρίων στην κουρδική διοίκηση τον τελευταίο χρόνο), στη βάση της υπάρχουσας συμφωνίας, και αν δεν αρθούν τα προσκόμματα που βάζουν τα τελευταία έξι χρόνια οι κυβερνήσεις του Ιράκ και η τελευταία κυβέρνηση Μαλίκι στην εφαρμογή του άρθρου 140 του Συντάγματος, τότε η μόνη επιλογή που μένει είναι το δημοψήφισμα, για να αποφασίσει ο λαός για την τύχη της Περιφέρειας Κιρκούκ, στην οποία και βρίσκονται τα περισσότερα κοιτάσματα πετρελαίου αρίστης ποιότητος.

Επίσης, ο Μπαρζανί, ερωτώμενος για το Κουρδικό που συνεχίζει να παραμένει άλυτο στην Τουρκία, είπε: ‘Αναμφίβολα, στην Τουρκία υπάρχουν σοβαρές εξελίξεις. Όμως, είναι σίγουρο ότι δεν είναι δυνατόν να λυθεί το Κουρδικό με τη βία ούτε στην Τουρκία ούτε στις άλλες περιοχές που υπάρχει. Υπό την έννοια αυτή, όπως οι Κούρδοι δεν μπορούν να πετύχουν τίποτε με τη βία, έτσι δεν μπορούν να εξολοθρευτούν και να εξαφανιστούν με τη βία. Άρα, το πρόβλημα μπορεί να λυθεί μόνο με ειρηνικά μέσα. Εμείς δεν θέλουμε να χύνεται άλλο αίμα, είτα αυτό είναι κουρδικό, είτε τουρκικό, αραβικό, ιρανικό. Θέλουμε να ζήσουμε ειρηνικά με τους γείτονές μας. Όσον αφορά το ΡΚΚ, η ιστορία έδειξε ότι δεν μπορεί να λυθεί το πρόβλημα αυτό με τον πόλεμο και τη βία. Σε περίπτωση που η τουρκική κυβέρνηση και το ΡΚΚ επιλέξουν το δρόμο της ειρήνης, είμαστε έτοιμοι να βοηθήσουμε σ’ αυτήν την κατεύθυνση. Αν όμως οποιαδήποτε πλευρά επιλέξει τη βία, εμείς δεν θα συμμετέχουμε, δεν θα γίνουμε μέρος της κρίσης».

Δηλαδή, με άλλα λόγια, ευρισκόμενος σε επίσημη επίσκεψη στην Ουάσιγκτον και αφού συναντήθηκε και συνομίλησε επί δίωρο με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ και άλλο τόσο με τον Αντιπρόεδρο και τους Υπουργούς Εξωτερικών και Αμύνης, ο πρόεδρος του αυτόνομου Κουρδιστάν, Μεσούντ Μπαρζανί, στην καρδιά του αμερικανικού κατεστημένου είπε ότι αργά ή γρήγορα θα προσαρτήσει το Κιρκούκ στην επικράτεια Κουρδιστάν, επιλέγοντας την οδό της ανεξαρτησίας, ενώ ταυτόχρονα δήλωσε ξεκάθαρα προς την Άγκυρα ότι δεν έχει άλλο δρόμο, από το να επιλέξει την πολιτική λύση του Κουρδικού, αφού το ΡΚΚ είναι ανίκητο, όπως υπογράμμισε ο ίδιος, και ότι δεν πρόκειται να συμμετέχει σε επιχειρήσεις εναντίον του ΡΚΚ, που σημειωτέον εδρεύει στη δική του επικράτεια, αυτήν του αυτόνομου Κουρδιστάν!

Μια ημέρα μετά τις δηλώσεις Μπαρζανί, που προκάλεσαν αμηχανία και έντονο προβληματισμό στην Άγκυρα, αφού έγιναν στην Ουάσιγκτον, ο πρόεδρος του κουρδικού Κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας (BDP), Σελαχατίν Ντεμιρτάς, σε συνέντευξη στη δημοσιογράφο Νεσέ Ντιουζέλ, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Ταράφ, έθεσε το πλαίσιο της πολιτικής λύσης που θα διεκδικήσει κατά τις συνομιλίες που πρόκειται να γίνουν το επόμενο διάστημα, αφού η κυβέρνηση Ερντογάν απέκλεισε κάθε άλλο συνομιλητή για το εν λόγω θέμα.

Για να έχουμε πιο σαφή εικόνα, καλό είναι να διαβάσουμε τί ακριβώς είπε ο Ντεμιρτάς:

Ερώτηση: Τί λύση θέλει το Ιμραλί;

Απάντηση: Ο Οτζαλάν, ήθελε μια λύση στα πλαίσια της ενότητας της Τουρκίας. Πρότεινε τη λύση της αυτονομίας, που υποστηρίζουμε κι εμείς. Στην πραγματικότητα, το Ιμραλί προέβλεψε τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή πολύ πριν το κράτος».

Ερώτηση: Πως τις προέβλεψε;

Απάντηση: Με τη διαμεσολάβηση των δικηγόρων του έστειλε αρκετές επιστολές στον Πρωθυπουργό και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, λέγοντας “Σας απευθύνω έκκληση. Η Μέση Ανατολή αποσταθεροποιηθεί και το Κουρδικό θα μετατραπεί σε παγκόσμιο πρόβλημα. Τότε δεν θα είναι τόσο εύκολο να λυθεί όπως σήμερα. Ας το λύσουμε άμεσα. Εμείς θέλουμε να ζήσουμε μαζί. Θέλω να προσφέρω στη λύση όσο είμαι ακόμα ζωντανός. Ας συζητήσουμε μαζί για τη λύση.

Ερώτηση:Είπε ο Οτζαλάν ότι το Κουρδικό θα ξεφύγει και από πρόβλημα της Τουρκίας θα γίνει παγκόσμιο πρόβλημα;

Απάντηση: Βεβαίως. Και τότε θα είναι πολύ πιο δύσκολη η επίλυσή του. Ο Οτζαλάν είχε πει ότι “το πρόβλημα αυτό μαζί μου θα λυθεί στα πλαίσια των συνόρων της Τουρκίας. Αν όμως ξεσπάσουν οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή, τότε το ζήτημα θα έχει ξεπεράσει κι εμένα κι εσάς τους ίδιους”. Αυτές ήταν οι προειδοποιήσεις του. Τώρα αν διαμελιστεί το Ιράκ, αν γίνει πόλεμος στο Ιράν, αν ξεσπάσουν εθνοτικές και θρησκευτικές συγκρούσεις στην περιοχή, τότε κανείς δεν μπορεί να πει που θα οδηγηθούν τα πράγματα.

Ερώτηση:Πιστεύετε ότι φθάσαμε σε σημείο να επαναχαραχτούν τα σύνορα στη Μέση Ανατολή;

Απάντηση: Τα σύνορα που χάραξαν με τη βία οι Άγγλοι πριν εκατό χρόνια, έχουν ξεπεραστεί. Υπάρχει ένα Κουρδιστάν στο Βόρειο Ιράκ, που μπορεί να ανακηρύξει την ανεξαρτησία του ανά πάσα στιγμή. Επίσης, υπάρχει δυνατότητα να ιδρυθεί ένα αυτόνομο Κουρδιστάν στη Συρία. ... Στο Ιράν υπάρχει ήδη η Περιφέρεια Κουρδιστάν. ... Τελικά, αυτές οι εξελίξεις θα έχουν ως αποτέλεσμα τα ΝΑ σύνορα της Τουρκίας να είναι η γραμμή από το Ίγντιρ-Αραράτ μέχρι το Χατάυ-Αλεξανδρέττα. Η Τουρκία θα συνορεύει προς Νότον μόνο με το Κουρδιστάν και όχι με τη Συρία!

Αυτά είπε ο Μπαρζανί στις ΗΠΑ, αυτά είπε και ο Ντεμιρτάς στην Τουρκία. Οι εξελίξεις τρέχουν και ενώ η Ελλάδα έχει ανάγκη από πολιτικά μυαλά και ηγεσία αντάξια των περιστάσεων, εμείς περί άλλων τυρβάζομεν. Ας ελπίσουμε ότι έστω και τώρα, θα βρεθούν άξιοι ηγέτες να διαχειριστούν τις σοβαρές εξελίξεις που έχουν δρομολογηθεί!
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Δημοκρατία της Κυριακής

Source : infognomonpolitics.blogspot

Έρχεται ιστορική ανατροπή στις τράπεζες και στην οικονομία

Η τρόικα από την μια πλευρά ανέλαβε ένα τεράστιο ρίσκο χρηματοδοτώντας την Ελλάδα με τον ορατό και όχι υποθετικό κίνδυνο να υποστεί haircut. Μια απομείωση του νέου χρέους κατά 50 ή 75%, θα οδηγήσει σε ζημίες άνω των 100  δις ευρώ των ευρωπαίων φορολογούμενων πολιτών. Πως διασφαλίζεται η Ευρώπη από το νέο haircut που πιθανότατα να έρθει μέσα στο α΄ τρίμηνο του 2013 και θα είναι οριζόντιο και καθολικό προς όλους; Ο μόνος τρόπος να ελεγχθεί μια ανεξέλεγκτη κατάσταση στην Ελλάδα είναι η Τρόικα και η Γερμανία να ελέγξουν το τραπεζικό σύστημα και μέσω αυτού την πραγματική οικονομία.
Υπάρχει καμία αμφιβολία ότι θα πρόκειται για την μεγαλύτερη επικυριαρχία ξένων θεσμών και χωρών προς την Ελλάδα στην ιστορία της χώρας και παγκοσμίως. Στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε ένας οικονομικός πόλεμος με τις αγορές ενεργές και αντιμέτωπες.Η Ελλάδα κατακτήθηκε οικονομικά. Ο οικονομικός έλεγχος θα είναι πλήρης η Τρόικα μέσω των τραπεζών θα ελέγξει την πραγματική οικονομία. Στόχος δεν είναι η κρατικοποίηση των τραπεζών όπως λανθασμένα αναφέρεται αλλά ο έλεγχος της πραγματικής οικονομίας. Διασφαλίζει έτσι τα δάνεια της η Τρόικα και ταυτόχρονα θα επιχειρήσει να αλλάξει το οικονομικό μοντέλο της χώρας εκ των έσω. Στον πόλεμο αυτό υπήρξαν και πολλά θύματα ίσως όχι με την φυσική έννοια θύματα αλλά την μεταφορική.

Η ιστορικών διαστάσεων λιτότητα αποδεκάτισε την κοινωνία ενώ μέσω του ΤΧΣ θύματα θα είναι και οι μέτοχοι. Τα κίνητρα που θα δοθούν στους παλαιούς μετόχους δεν είναι τέτοια κλίμακας που θα αλλάξουν την ροή των γεγονότων. Οι παλαιοί μέτοχοι όλοι στην κυριολεξία θα εξέλθουν αποδυναμωμένοι από την διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Τι κίνητρα θα περιλαμβάνονται μέσω του ΤΧΣ για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών

Φαίνεται ότι χαμηλώνει ο πήχης των προσδοκιών για τα κίνητρα που θα δοθούν στους παλαιούς μετόχους από το ΤΧΣ καθώς με βάση τελευταίες πληροφορίες από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές συμφωνία έχει υπάρξει κατ΄ ουσία μόνο για τον αναβαλλόμενο φόρο  που θα ωφελήσει το τραπεζικό σύστημα κατά 3,5 με 4,5 δις ευρώ. 

Δεν έχει υπάρξει συμφωνία για τα warrants ή put options καθώς οι τραπεζίτες ζητούν 5 (αρχικά ζητούσαν 7) αλλά δεν φαίνεται πιθανό να ξεπεράσουν τα 3 ή 4 warrants.
Δεν έχει υπάρξει συμφωνία για τα CoCos τα οποία θα χρησιμοποιούνται ως εργαλεία κεφαλαιακής ενίσχυσης αλλά οι τραπεζίτες ζητούν να αντιστοιχούν στο 30% και φαίνεται ότι δεν θα αντιστοιχούν πάνω από 10% ή 15%.
Δεν έχει υπάρξει απόφαση για το μείζον ζήτημα του τρόπου εμφάνισης και ανακεφαλαιοποίησης των αποτιμητικών ζημιών δηλαδή των ζημιών που προέρχονται από την Blackrock και τις ζημίες από τα νέα ομόλογα. Ναι με επεξεργάζονται ένα σχέδιο μυστικό….αλλά τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι τίποτε δεν είναι βέβαιο.
Η απόφαση που λήφθηκε από το υπουργικό συμβούλιο το ελληνικό κράτος να εγγυηθεί τα νέα ομόλογα και όχι το EFSF μάλλον είναι φιάσκο.
Είναι απορίας άξιο πως το ελληνικό κράτος που επέβαλλε haircut στα ομόλογα θα εγγυηθεί για τα νέα ομόλογα όταν η παγκόσμια επενδυτική κοινότητα εκτιμά ότι θα υπάρξει και νέο haircut.
Θεωρητικά οι τράπεζες θα μπορέσουν να αποτιμήσουν στο 100 και όχι στις 20 μονάδες βάσης που διαπραγματεύονται τώρα τα νέα ομόλογα αλλά γεγονός είναι ότι η διαδικασία αυτή θα είναι έωλη και μόνιμα αμφισβητήσιμη.
Όταν οι πάντες πιστεύουν ότι θα υπάρξει και νέο haircut έχει καμία αξία η εγγύηση του κράτους που θα υλοποιήσει το haircut;

Τα  κομβικής σημασίας ζητήματα

Στο τραπέζι των περίπλοκων διαπραγματεύσεων για τις τράπεζες βρίσκονται τα εξής βασικά θέματα.
1)Τρόπος αποτίμησης των αποτιμητικών ζημιών
Οι  αποτιμητικές ζημίες δηλαδή αυτές που προέρχονται από την Blackrock ύψους 7- 8 δις και από τα νέα ομόλογα λόγω της κατάρρευσης των τιμών των ομολόγων ζημίες ύψους 9 δις να μην ανακεφαλαιοποιηθούν με κοινές μετοχές αλλά με άλλες μορφές άντλησης κεφαλαίων.
Οι εγγυήσεις που δίδονται από το κράτος στις τράπεζες στα νέα ομόλογα αγγλικού δικαίου είναι αξιόπιστες; Τα ερωτηματικά είναι πολλά.
2)Οι τραπεζίτες έχουν ζητήσει η επιβάρυνση στα κεφάλαια από τις ζημίες λόγω PSI+ και Blackrock να είναι σε μετά φόρων βάση, να εφαρμοστεί ο αναβαλλόμενος φόρος. Αν αυτό συμβεί θα ωφεληθούν οι τράπεζες περίπου 3,5 με 4,5 δις ευρώ, δηλαδή περαιτέρω κεφαλαιακή ελάφρυνση. Για το ζήτημα αυτό φαίνεται ότι έχει υπάρξει συμφωνία.
Ωστόσο αναβαλλόμενος φόρος αν ισχύσει για τις τράπεζες, τους θεσμικούς θα πρέπει να  ισχύσει και για τα φυσικά πρόσωπα Δεν θα είναι άδικο να μην ισχύσει και για τα φυσικά πρόσωπα αλλά και για τους ξένους;
3)Τα warrants ή put options να μην είναι 3 ή 4 που φέρεται να προτείνουν ορισμένοι αλλά σίγουρα 5 πέραν του 10% της ελάχιστης συμμετοχής. Το ποσοστό των ιδιωτών δυνητικά να φθάνει το 60%. Τα warrants ωστόσο μάλλον θα είναι 3 κατά το πιθανότερο ή 4 κατά το καλύτερο σενάριο.
4)Τα Cocos να μην είναι 10% ή 15% αλλά 30% στο σύνολο της ανακεφαλαιοποίησης. Τα CoCos θα αντιστοιχούν σε 2,5 δις ευρώ άρα θα φθάσουν το 10% με 15% της ανακεφαλαιοποίησης
5)Το ΤΧΣ να λειτουργεί ως εγγυητής ανάδοχος των αυξήσεων κεφαλαίου και παράλληλα να χορηγεί εγγυήσεις στις τράπεζες.
Το μέτρο αυτό επιτεύχθηκε καθώς αποφασίστηκε από το υπουργικό συμβούλιο. Ωστόσο η απόφαση αυτή ήταν αναμενόμενη.
6)Να δίδεται η δυνατότητα και στις τράπεζες μετά την ολοκλήρωση των ανακεφαλαιοποιήσεων  να συμμετάσχουν στην φάση της επανάκτησης του ελέγχου των μετοχών, να μπορεί δηλαδή κάθε τράπεζα να επαναγοράζει μετοχές της.
Το μέτρο αυτό θα περάσει.
7)Να υπάρχει σαφής προσανατολισμός του κράτους υπερ της διατήρησης των ιδιωτικών τραπεζών. Από την Τρόικα ναι μεν συμφωνούν αλλά και οι απόψεις τους δεν είναι ξεκάθαρες σε ορισμένα ζητήματα.

Το 2011 «εκμηδένισε» τα κέρδη 12 ετών  της περιόδου 1998-2009

Σε επίπεδα ρεκόρ όλων των εποχών θα φθάσουν οι ζημίες στις τράπεζες. Οι ελληνικές τράπεζες θα υποστούν μια συνολική σωρευτική ζημία 40 με 41 δις ευρώ για την χρήση 2011. Η ζημία αυτή εκμηδενίζει τα κέρδη 12 ετών της περιόδου 1998 με 2010 ή κατά το ορθότερο ότι πέτυχαν οι τράπεζες 12 χρόνια χάθηκε το 2011;  

Οι ανακοινώσεις των αποτελεσμάτων είναι προγραμματισμένες για τις 20 Απριλίου. Αν το τελικό haircut με βάση και τις καθαρές παρούσες αξίες δεν είναι 74% αλλά 78% ή 80% που εσχάτως κάποιοι αναφέρουν οι ζημίες θα είναι πάνω από 40 με 41 δις ευρώ.  Οι ζημίες αυτές περιλαμβάνουν το PSI+ και την Blackrock.  Περιλαμβάνουν εγγεγραμμένες και αποτιμητικές ζημίες. Τα νέα κεφάλαια που απαιτούνται θα είναι τουλάχιστον 36 δις ευρώ.  

Αφαιρώντας τον αναβαλλόμενο φόρο – αν γίνει αποδεκτή η πρόταση αυτή από το υπουργείο Οικονομικών και βεβαίως την Τρόικα -  το κεφαλαιακό όφελος για τις τράπεζες θα είναι 4,5 δις ευρώ.
Αν το EFSF εγγυάτο τα νέα ομόλογα στα οποία κατέρρευσαν, οι τιμές τους από το 100 στις 20 μονάδες βάσης το όφελος θα ήταν επιπλέον 5-6 δις ευρώ. Ωστόσο αυτό το ενδεχόμενο αποκλείστηκε και εμφανίστηκε εγγυητής το ελληνικό δημόσιο αλλά η αξιοπιστία του αμφισβητείται.

Πέτρος Λεωτσάκος www.bankingnews.gr

ΑΟΖ και εκλογές

Η πρώτη φάση της στρατηγικής για την θέσπιση της ΑΟΖ μόλις τέλειωσε. Το καθαρά θεωρητικό πλαίσιο μετατρέπεται με την ανακοίνωση των εκλογών σε πεδίο. Αυτή η φάση θα διαρκέσει έως τις εκλογές για να παραδώσει την σκυτάλη στο πεδίο δράσης. Στο ενδιάμεσο λοιπόν θα πρέπει ο ελληνικός λαός να πείσει όλα τα κόμματα να συμπεριλάβουν την ΑΟΖ στο πρόγραμμα τους, έτσι ώστε να είναι όλα θετικά προς την θέσπισή της. Κι αν δεν είναι, ας αναλάβουν τις ευθύνες τους και βέβαια τις επιπτώσεις. Η ΑΟΖ είναι πλέον ένα όραμα απτό για την πατρίδα μας. Η ενημέρωση για τις ιδιότητες της έχει γίνει σε πολλαπλό επίπεδο και ο καθένας μπορεί να κρίνει την αναγκαιότητά της, όχι μόνο σε αυτή την περίοδο αλλά και για να υπάρξει μέλλον στην πατρίδα μας. Είναι μια στρατηγική κίνηση που προσφέρει δυνατότητες στην οικονομία όχι μόνο σε εθνικό επίπεδο αλλά και σε ευρωπαϊκό. Κατά συνέπεια, κάθε κόμμα αν είναι σοβαρό και θέλει όντως να βοηθήσει την Ελλάδα, θα πρέπει να την προωθήσει. Αυτό βέβαια δεν θα έχει νόημα αν γίνεται μόνο προεκλογικά, δηλαδή μόνο στη δεύτερη φάση. Και γι’ αυτό θα πρέπει να είμαστε προσεχτικοί, για να υπάρξει ένα στρατηγικό βάθος σε αυτές τις εκλογές όσον αφορά στο θέμα της ΑΟΖ. Διότι η θέσπιση είναι μόνο η αρχή της όλης διαδικασίας. Έτσι οι δηλώσεις που δεν έχουν βάθος θα πρέπει να εντοπιστούν και να απορριφθούν, για να προχωρήσει ουσιαστικά και όχι τυπικά και μόνο το θέμα. Τα κόμματα είναι πολλά, οι επιλογές πολλές, αλλά η ΑΟΖ μία. Η επόμενη κυβέρνηση, θα είναι η κυβέρνηση που θα θεσπίσει την ΑΟΖ. Σε αυτό πρέπει να προετοιμαστούμε για να σταματήσει η μιζέρια της κοινωνίας της κρίσης. Όλοι όσοι πιστεύουν ότι τίποτα δεν αλλάζει και δεν έχουν καμία δυνατότητα να συμμετάσχουν σε μια άλλη πραγματικότητα, ας συνειδητοποιήσουν ότι θα ανήκουν όχι στη γενιά της κρίσης, αλλά στη γενιά που θα δώσει την ΑΟΖ στην Ελλάδα και τα παιδιά της. Αυτή η αλλαγή φάσης δεν είναι μια λεπτομέρεια, αλλά μια ιστορική στιγμή στην οποία θα θέλουμε μετά να έχει υπάρξει και η δική μας συμβολή. Ψηφίζει ο λαός και θεσπίζει ΑΟΖ. Αυτό είναι το νοητικό σχήμα που θα επιτρέψει την ύπαρξη της υλοποίησης αυτού του οράματος. Έως τώρα κανείς δεν έβλεπε το μέλλον της πατρίδας μας, τόσο είχε χάσει κάθε εκτίμηση όχι μόνο του κράτους, αλλά και του ίδιου του του εαυτού. Τώρα όμως ο καθένας μας συμβάλλει πρακτικά με την ψήφο του για την θέσπιση της ΑΟΖ. Διότι αυτό είναι το πρόγραμμα του 2012. Δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο την αναποτελεσματικότητα και την ευθυνοφοβία της πολιτικής απραξίας. Ο Ελληνικός λαός δεν έχει ανάγκη από τέτοιους πολιτικούς που κοιτάζουν μόνο το δικό τους μέλλον. Η ΑΟΖ είναι για το λαό και μόνο. Όλοι για την ΑΟΖ και η ΑΟΖ για όλους. 

http://www.lygeros.org/articles?n=9110&l=gr

 

Πρόταση νομικής αγωγής για το σχέδιο " Βαριοπούλα"

Παράσταση πολιτικής αγωγής για το σχέδιο «Βαριοπούλα», που προέβλεπε επίθεση κατά της χώρας μας, θα πρέπει να δηλώσει η Ελλάδα στη δικαστική διαδικασία που έχει ήδη αρχίσει στην Άγκυρα, τονίζουν έγκυροι νομικοί κύκλοι που έχουν ασχοληθεί με τη διερεύνηση της σκοτεινής αυτής υπόθεσης που αποκάλυψε στις 20 Ιανουαρίου 2010 η τουρκική εφημερίδα «Ταράφ».

Η Ελλάδα πρέπει, υποστηρίζουν οι ίδιοι κύκλοι, να κινητοποιήσει όλα τα νομικά και πολιτικά ερείσματα του διεθνούς δικαίου, ώστε να προλάβει αρνητικές εξελίξεις με τη γείτονα χώρα. Τα τουρκικά σχέδια εισβολής στην Ελλάδα θα πρέπει να γνωστοποιηθούν σε όλα τα διεθνή όργανα με παράλληλη νομική και επικοινωνιακή αξιοποίηση της υπόθεσης, ώστε να καταστεί γνωστό ότι η τουρκική απειλή εναντίον της Ελλάδος είναι υπαρκτή, συνεχής και συνιστά κατάφωρη παραβίαση της διεθνούς δικαιοτοξίας. Ως γνωστόν το σχέδιο «Βαριοπούλα» των κοσμικών και των στρατιωτικών της Τουρκίας είχε σχεδιαστεί το 2003, με ιθύνοντα νου τον στρατηγό εν αποστρατεία και τότε διοικητή της Πρώτης Στρατιάς Τσετίν Νογά. Προέβλεπε τη δημιουργία έντονης πολιτικής αναταραχής στην Ελλάδα που θα προσέδιδε σημαντικά διπλωματικά ερείσματα στην Τουρκία στη μελλοντική πολιτική διαπραγμάτευση. Όπως υποστηρίζουν νομικοί και πανεπιστημιακοί εξειδικευμένοι σε διεθνή θέματα: «Η Ελλάδα, ως ζημιωθείσα από τις αξιόποινες πράξεις που αποδίδονται στους κατηγορούμενους, νομιμοποιείται ενεργητικά να παραστεί ως πολιτικώς ενάγουσα για την άμεση ζημία που δέχθηκε η τιμή και υπόληψή της, αλλά και για την απόπειρα επεμβατικής επίθεσης εναντίον της, επιφυλασσόμενη κάθε νομίμου δικαιώματός της». Και προσθέτουν: «Στην περίπτωση που η τουρκική δικαιοσύνη αρνηθεί στην Ελλάδα την πρόσβασή της στις ήδη ανοιχθείσες δίκες, τότε παραβιάζει καταφανώς την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και ειδικότερα το άρθρο 6.1 ΕΣΔΑ ως προς το δικαίωμα πρόσβασης σε δικαστήριο. Κάθε κράτος μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης οφείλει να μην παρεμποδίζει την πρόσβαση σε δικαστήριο οιουδήποτε έχει ανάγκη δικαστικής προστασίας». «Η απόπειρα αποβατικής επιχείρησης και η διακινδύνευση της ασφάλειας και της ελευθερίας της Ελλάδος συνιστούν παραβιάσεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και θεμελιώνουν δικαίωμα προσφυγής ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Το σχεδιαζόμενο πραξικόπημα και η συνεχής επιθετική πολιτική κατά της Ελλάδας παραβιάζουν καταφανώς το διεθνές κεκτημένο. Οι στρατιωτικές αυτές ενέργειες θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή και την ασφάλεια χιλιάδων πολιτών και υποσκάπτουν τους δημοκρατικούς θεσμούς». Τέλος στα φοβικά σύνδρομα «Η Ελλάδα, ως υψηλό συμβαλλόμενο μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, θα πρέπει να κινητοποιήσει όλους τους νομικούς μηχανισμούς ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ώστε να διασφαλίσει τη νομική και ουσιαστική της θέση. Η Τουρκία με τη συμπεριφορά της παραβιάζει τη Σύμβαση θεμελιώνοντας λόγο προσφυγής της Ελλάδας κατά της Τουρκίας. Δικαιούται επίσης να παραστεί ως πολιτικώς ενάγουσα στα ποινικά δικαστήρια της Τουρκίας ενδυναμώνοντας τη θέση της και ζητώντας την καταδίκη των υπαιτίων. Η πολιτική ηγεσία της Ελλάδας, απαγκιστρωμένη από φοβικά σύνδρομα, θα πρέπει να αναζητήσει τα δίκαια αιτήματά της έναντι παντός δικαστηρίου και αρχής έχοντας σύμμαχο το Διεθνές Δίκαιο και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που αποτελούν το θεμέλιο ελευθερίας και δικαιοσύνης κάθε λαού. Με το σχέδιο ''Βαριοπούλα'' επαληθεύεται η αμφισβήτηση της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας και η μη συμμόρφωση της στρατιωτικής ηγεσίας με τις διεθνείς συνθήκες. Στις σχεδιαζόμενες κινήσεις του Στρατεύματος κατά της Ελλάδος φαίνεται η απαξίωση έναντι μιας χώρας μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης την οποία μπορεί να χρησιμοποιεί κατά το δοκούν για την επίλυση των εσωτερικών διαφορών», καταλήγουν στην πρόταση-έκθεσή τους νομικοί κύκλοι. Τι προέβλεπε η «Βαριοπούλα» Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις της τουρκικής εφημερίδας «Ταράφ», το σχέδιο είχε στόχο: • Ένταση στη Θράκη με παρενόχληση των μεθοριακών περιπόλων (μέχρι και ενδεχόμενη εισβολή από τον Έβρο) • Εμπλοκή του ονόματος του Πατριάρχη στο γενικότερο σχέδιο αποσταθεροποίησης • Ανθελληνική προπαγάνδα μέσω ίντερνετ Το αεροπορικό σκέλος του σχεδίου, με την ονομασία «Καταιγίδα» περιελάμβανε τις εξής κινήσεις: • Επιθετικές εναέριες πρωτοβουλίες • Παρενόχληση ελληνικών πτήσεων • Πρόκληση θερμού επεισοδίου με σκοπό να σημειωθεί σύγκρουση ελληνικού και τουρκικού αεροσκάφους και συντριβή του δεύτερου στο Αιγαίο • Πολεμική ετοιμότητα των στρατιωτικών αεροδρομίων Το ναυτικό σκέλος, με την ονομασία «Suga», το οποίο αξιολογείται ως το σημαντικότερο, αφορούσε: • Απόβαση στα τουρκικά νησιά Κογιούν, δίπλα από τη Χίο, τα οποία με βάση τη Συνθήκη της Λωζάνης είναι αποστρατικοποιημένα • Απόβαση στις Οινούσες, που ελέγχουν από τον βορρά τον δίαυλο του Τσεσμέ, και από ανατολικά τη Χίο, τους Φούρνους και τη Λέρο. Χαρακτηριστικά η εφημερίδα «Ταράφ», στο αποκαλυπτικό της δημοσίευμα, αναφέρει ότι: «Κατά τις πτήσεις στο Αιγαίο θα παρενοχλούνται τα αεροσκάφη της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας και θα διαμορφωθεί κλίμα σύγκρουσης. Εάν είναι δυνατόν, θα προκληθεί πτώση ενός αεροσκάφους μας από την ελληνική Πολεμική Αεροπορία και εάν δεν πραγματοποιηθεί αυτό, θα προκληθεί πτώση δικού μας αεροσκάφους με πυρά, σε κατάλληλο χώρο και χρόνο από πιλότο του Ειδικού Σμήνους το οποίο έχει αναδιαρθρωθεί. Θα διοχετευτούν στα ΜΜΕ ειδήσεις περί της πτώσης του αεροσκάφους μας από την ελληνική Πολεμική Αεροπορία και θα παρουσιαστεί η αδυναμία της κυβέρνησης του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στο θέμα αυτό». «Η ένταση θα αυξηθεί και στα σύνορα στη Θράκη, θα πραγματοποιηθούν περιπολίες σε περιοχές πλησίον των συνόρων στη Θράκη, ενώ θα διεξαχθούν κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με το Πολεμικό Ναυτικό στο Αιγαίο. Στα αεροδρόμια Μπαλίκεσιρ, Τσίγλι, Τσόρλου και Νταλάμαν θα περιμένουν αεροσκάφη με βάση την αρχή 24 ωρών και ακόμη στο παραμικρό επεισόδιο θα απογειωθούν αεροσκάφη scrable». «Θα αυξηθεί με τρόπο ελεγχόμενο η εχθρότητα και η ένταση εναντίον της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας και θα διασφαλιστεί ώστε οι πιλότοι να είναι πιο επιθετικοί κατά τις πτήσεις. Θα ανακοινωθεί ανεπισήμως στους πιλότους ότι σε παρόμοια περιστατικά θα μπορούν να ανοίγουν ακόμη και πυρ, στο πλαίσιο της νόμιμης άμυνας».

Μεταξύ των βασικών στόχων του σχεδίου ήταν τα διπλωματικά και γεωστρατηγικά οφέλη στις σχέσεις με την Ελλάδα. 

Αξίζει να σημειωθεί η δήλωση του τέως αρχηγού του Γενικού Επιτελείου, Στρατηγού Κοσανέρ, ο οποίος είπε ότι δεν πιστεύει πως η προετοιμασία των σχεδίων πραξικοπήματος «Βαριοπούλα» είναι κάτι άνανδρο, αλλά θεωρεί άνανδρο το ότι το δημοσίευσαν οι εφημερίδες! Οι εφημερίδες τού φταίνε και όχι οι συνάδελφοί του συνωμότες!

Οι βασικοί κατηγορούμενοι για τη δράση της οργάνωσης Εργκενεκόν, που σχέδιο της ήταν η «Βαριοπούλα», είναι οι: Στρατηγός Τσετίν Ντογάν, πρώην επικεφαλής της Α' Στρατιάς, Στρατηγός Εργκίν Σαϊγκούν, πρώην υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Στρατηγός Μπιλγκίν Μπαλανλί, διοικητής των Στρατιωτικών Ακαδημιών, Πτέραρχος Ιμπραχίμ Φιρτίνα, πρώην αρχηγός της Πολεμικής Αεροπορίας, Ναύαρχος Οζντέν Ορνέκ, πρώην διοικητής του Τουρκικού Στόλου, Υποπτέραρχος Ισμαήλ Τας, διοικητής της Ακαδημίας της Πολεμικής Αεροπορίας, Αρχιπλοίαρχος Ντενίζ Τζόρα και πολλοί άλλοι αξιωματικοί (περισσότεροι από διακόσιοι), αρκετοί εκ των οποίων είναι ακόμη εν ενεργεία. 

Source : ΤΟ ΠΑΡΟΝ