Μονιμοποιείται η παρουσία του Ρωσικού Στόλου στις ακτές της Συρίας

Η Ρωσία, η κυριότερη σύμμαχος της Συρίας, αποφάσισε να αναπτύξει ''σε μόνιμη βάση'' πλοία του στόλου της κοντά στις συριακές ακτές, μετέδωσε το πρακτορείο Ria Novosti επικαλούμενο στρατιωτική πηγή.''Ελήφθη η απόφαση για μόνιμη παρουσία των πλοίων του πολεμικού ναυτικού της Ρωσίας κοντά στις ακτές της Συρίας'', δήλωσε υψηλόβαθμος στρατιωτικός αξιωματούχος, που δεν κατονομάζεται από το πρακτορείο.


Η ίδια πηγή διευκρίνισε ότι η φρεγάτα Smetlivy, που ανήκει στο στόλο της Μαύρης Θάλασσας, βρίσκεται ήδη στην περιοχή και ότι τον Μάιο θα αντικατασταθεί από ένα ή περισσότερα σκάφη.

Από τη σοβιετική εποχή, η Ρωσία διαθέτει μία βάση ανεφοδιασμού στη Συρία.

www.kathimerini.com.cy με πληροφορίες από ΑΜΠΕ

Νομισματικά σενάρια για την Ελλάδα

Πληθαίνουν οι φωνές που ζητούν την Ελλάδα να εγκαταλείψει το ευρώ, όχι όμως αυτή τη φορά υπέρ της δραχμής αλλά υπέρ του… δολαρίου.

Μετά τον διάσημο οικονομικό αναλυτή Matthew Lynn ο οποίος μιλώντας στις 14 Μαρτίου στο CNBC προτείνοντας το δολάριο ως το νέο νόμισμα για την Ελλάδα, αφού θα έχει εγκαταλείψει το ευρώ, η καθηγήτρια του τεχνολογικού ινστιτούτου του πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης προτείνει, με ανάρτησή της στους Financial Times, την υιοθέτηση του δολαρίου έναντι του ευρώ από τη χώρα μας.

Πρόκειται για την Pelly Periasamy, της Επιχειρηματικής Σχολής Nanyang του πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης η οποία αναφέρει στο άρθρο της στους FT::

«Η αναπόφευκτη έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη θα απαιτήσει την εφαρμογή ενός δικού της νομισματικού συστήματος. Αλλά η επαναφορά της δραχμής θα απαιτήσει επίσης εσωτερικό σχεδιασμό και εξωτερική βοήθεια, εάν μάλιστα δεν συνοδευτεί από καλούς χειρισμούς μπορεί να επιδεινώσει τα οικονομικά προβλήματα της χώρας.

Η δραχμή δεν θα δώσει στην Ελλάδα τον απαιτούμενο «χώρο» για να λύσει τα προβλήματά της σαν ανεξάρτητο έθνος.

Εάν αντικαθιστούσε ωστόσο τη δραχμή με το δολάριο ως ενδιάμεσο νόμισμα, η Ελλάδα θα είχε 'χώρο να αναπνεύσει' και να ξανακτίσει το νομισματικό της σύστημα (...) Το δολάριο παραμένει το κυρίαρχο νόμισμα παγκοσμίως παρά την εξασθένησή του την τελευταία δεκαετία», προσθέτει η καθηγήτρια που θεωρεί ότι ο συνδυασμός δολαριοποίησης με ελεύθερη διακύμανση της συναλλαγματικής ισοτιμίας ήδη επιτρέπει σε πολλές χώρες να σχεδιάζουν τις δημοσιονομικές τους πολιτικές έχοντας ταυτόχρονα την προστασία ενός ισχυρού νομίσματος.

Και η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης καταλήγει:

«Η Ελλάδα θα μπορούσε να υιοθετήσει τη δολαριοποίηση ως ενδιάμεση λύση όταν φύγει από την ευρωζώνη. Υιοθετώντας το δολάριο η Ελλάδα θα είναι ικανή να εκμεταλλευτεί και τη δύναμή του (παγκόσμιο στάτους) αλλά και την αδυναμία του (χαμηλότερη αξία του). Κάποια στιγμή στο μέλλον, όταν η Ελλάδα αποκτήσει χρηματοοικονομική σταθερότητα, η χώρα μπορεί να εισαγάγει το δικό της νόμισμα για να ασκήσει περισσότερο έλεγχο στα οικονομικά της πράγματα ή και να επανενωθεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση, ούσα ισχυρότερη ως μέλος».

Source :  defencenet.gr

Πομακικό μήνυμα

Απάντηση σε όλες τις ψευδοπροοδευτικές δυνάμεις της Ελλάδας που προσπαθούν με κάθε τρόπο να στηρίξουν τις θέσεις του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή, ότι δηλαδή οι Πομάκοι είναι Τούρκοι, δίνουν οι ίδιοι οι Πομάκοι της Θράκης.

Με μία δημοσίευση στην ιστοσελίδα Ζαγάλισα οι ηρωικοί Πομάκοι που τα ελληνικά πολιτικά κόμματα κάνουν ότι μπορούν για να τους σπρώξουν στην αγκαλιά της Τουρκίας για μερικά ψηφουλάκια, απαντούν στον γνωστό άθεο, άεθνο, μετααριστερό, ευρωπαϊστή ερευνητή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συγγραφέα Δημήτρη Λιθοξόου με μία επιστολή καταπέλτη για την τοποθέτηση του τελευταίου ότι η μειονότητα στην Θράκη είναι τουρκική.

Με σκληρά λόγια που κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει οι Πομάκοι της Θράκης αποδεικνύουν για μία ακόμα φορά με τα πενιχρά μέσα που διαθέτουν, την αλήθεια που οι επιλεκτικής ευαισθησίας ερευνητές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αρνούνται (?) να δούν. Δηλαδή την  ρατσιστική συμπεριφορά του τουρκικού κράτους απέναντι στους Έλληνες Πομάκους τα Θράκης, όπως αυτή η πολιτική εκφράζεται από τους συμπαθούντες των Γκρίζων Λύκων, των ακροδεξιών εθνικιστικών οργανώσεων της Τουρκίας και του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή.

Όσο και αν ακούγεται παράξενο δυστυχώς στην Ελλάδα η «προοδευτική» διανόηση της χώρας φαίνεται να έχει επιλεκτική ευαισθησία για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αγνοώντας την καταπιεστική πολιτική των κυβερνήσεων των γειτονικών χωρών απέναντι στους πολίτες τους και σε ανθρώπους που ανήκουν σε διαφορετικές φυλετικές ομάδες.

Προτιμούν να γίνονται οι υπερασπιστές του τουρκικού παρακράτους και της νεοοθωμανικής επεκτατικής πολιτικής στα Βαλκάνια, ενώ την ίδια στιγμή αγνοούν τα δικαιώματα των Ελλήνων της πΓΔΜ οι οποίοι δεν μπορούν ούτε την γλώσσα τους να μιλήσουν και κάνουν τα στραβά μάτια στην τρομοκρατία που ασκεί το προξενείο στους Πομάκους.

Και όλα αυτά την στιγμή που ο ίδιος ο πρωθυπουργός της Τουρκίας τον περασμένο Νοέμβριο αναγνώρισε την διαφορετικότητα των Πομάκων από τους Τούρκους σε δημόσια ομιλία του στον τόπο καταγωγής του το χωριό Rize του Πόντου.

Πιο συγκεκριμένα στις 7 Νοεμβρίου ο Τούρκος πρωθυπουργός δήλωσε ότι : «Όλες οι εθνικότητες που κατοικούν στην Τουρκία, όπως οι Τούρκοι, οι Κούρδοι, οι Λαζοί, οι Κιρκάσιοι, οι Απχάζιοι, οι Πομάκοι και οι Γεωργιανοί δεν είναι αντιμαχόμενες ομάδες. Όλοι έχουν την αξία τους. Κανείς δεν είναι ανώτερος από τον άλλον».

Και για αυτούς που διαβάζουν τούρκικα
KİMSE KİMSEDEN ÜSTÜN DEĞİL!
«Türk, Kürt, Laz, Çerkez, Abaza, Pomak, Manav, Gürcü etnisitler. Herkes bizim için değerlidir. Kimse kimseden üstün değil»
Başbakan Recep Tayyip Erdogan,
Rize 7.11.2011

Και όμως μετά από αυτή την ομολογία υπάρχουν στην Ελλάδα προοδευτικοί διανοούμενοι άνθρωποι οι οποίοι ακόμα ισχυρίζονται ότι οι Πομάκοι είναι Τούρκοι. Τι άλλο να πούμε για το θέμα αυτό ίσως είναι καλύτερα να αφήσουμε τους Πομάκους να πούνε αυτό που πραγματικά πιστεύουν.

Ακολουθεί η Επιστολή          

«Ακούγαμε το όνομα Δημήτρης Λιθοξόου. Μάθαμε ότι είναι υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ότι είχε γράψει για τη «μειονότητα» στη Θράκη και αποφασίσαμε να δούμε το έργο του. Ούτως ή άλλως πέφταμε επάνω του, αφού πολλοί αριστεροί επιστήμονες τον έχουν ως σημείο αναφοράς για τα θέματα που αφορούν στις μειονότητες. Για κάθε αριστερό συγγραφέα που σέβεται τον εαυτό του, είναι το must των βιβλιογραφικών αναφορών! Έτσι, αποφασίσαμε να δούμε τι γράφει για τους Πομάκους, και να κρίνουμε τα γραπτά του και όχι τον ίδιο προσωπικά, αφού ως άνθρωπο δεν τον γνωρίζουμε και φυσικά τον σεβόμαστε.

Ξεκινώντας, βλέπουμε ότι στο βιογραφικό του αυτο-συστήνεται ως Δημήτρης Λιθοξόος ή Λιθοξόου ή Νταμαρτζής ή Ταστσής (!). Ποιος είναι ο κύριος με τα πολλά ονόματα; Σύμφωνα με τον ίδιο δεν έχει σπουδάσει τίποτα, αλλά μπορεί με άνεση να μιλάει ως ιστορικός ή κοινωνιολόγος, για πολλά και διαφορετικά πράγματα και για τις μειονοτικές ομάδες.

Ο Λιθοξόου, λοιπόν, ή Νταμαρτζής, ή Ταστσής «ασχολήθηκε» και με την μουσουλμανική μειονότητα της ελληνικής Θράκης. Ασχολήθηκε, τρόπος του λέγειν βέβαια, γιατί πουθενά δεν γράφει ποια αξιόπιστα στοιχεία ερεύνησε και τι επιστημονικά ή άλλα εργαλεία χρησιμοποίησε ή πόσες φορές έκανε τον κόπο να έρθει στην περιοχή μας. Λεπτομέρειες! Ο Λιθοξόου απεφάνθη: η μειονότητα είναι τουρκική! Όλοι είμαστε Τούρκοι, ακόμα και εμείς στη Ζαγάλισα! Μόνο το κακό αστικό ελληνικό κράτος, σύμφωνα με τον κύριο αυτό, μιλάει για Πομάκους ή Τσιγγάνους.

Πώς, λοιπόν, ο Νταμαρτζής/Λιθοξόου, ο οποίος μάλιστα έφτιαξε και «χάρτη των τουρκικών οικισμών στη Θράκη», ερεύνησε και έβγαλε όλα αυτά τα συμπεράσματα; Ο ίδιος μας το αποκαλύπτει: διάβασε έναν ...Τηλεφωνικό Κατάλογο! Ως Πομάκοι, έχουμε μείνει πραγματικά κατάπληκτοι! Διαβάζοντας έναν Τηλεφωνικό Κατάλογο καταλαβαίνεις τα πάντα για τις μειονότητες;

Και για την περίπτωσή μας, με έναν απλό Τηλεφωνικό Κατάλογο του ΟΤΕ (ελληνόφωνο παρακαλώ) αντιλαμβάνεσαι ότι δεν υπάρχουν Πομάκοι και Ρωμά, αλλά μόνο Τούρκοι στη Θράκη; Μα τι μαγικός Τηλεφωνικός Κατάλογος ήταν αυτός; Από πού τον …ψώνισε; Από το τσαντάκι του Σπορτ Μπίλι; Ποια έκδοση ήταν;

Βέβαια, το πράγμα γίνεται …χειρότερο, γιατί ο Λιθοξόου/Νταμαρτζής γράφει ότι από τον Τηλεφωνικό Κατάλογο βρήκε 106.000 μουσουλμανικά ονόματα, τα οποία…επεξεργάστηκε! Τι είδους επεξεργασία έκανε δεν μας είπε. Τα πομακικά ονόματα διάφορων οικισμών που ο ίδιος παραθέτει (για τα συγκεκριμένα χωριά δεν πρόλαβαν οι Τούρκοι να καθιερώσουν τουρκικά ονόματα) ακυρώνουν τους ισχυρισμούς του.

Τόση παρέα με τους σλαβομακεδόνες και δεν έμαθε ακόμη πέντε λέξεις στα σλαβικά; Έτσι, και τα πομάκικα ονόματα π.χ. των χωριών Κρούσα (Αχλαδιά), Μπρατάνκοβα (Γοργόνα), Μπασάϊκοβα (Μάνταινα), Σαρατζίνα (Σαρακηνή) τα γράφει ως ονόματα …τουρκικών οικισμών! Επίσης, είναι χαρακτηριστικό ότι όπου υπάρχει πομακικό και τουρκικό όνομα για κάποιο χωριό, εκείνος παραθέτει το τουρκικό, αποκαλύπτοντας άθελά του και την πηγή πληροφόρησής του για τον πίνακα αυτό.

Προφανώς, η μόνη σχέση του Λιθοξόου/Νταμαρτζή με τη Θράκη (εκτός από τον τηλεφωνικό κατάλογο), είναι αυτή που αναφέρει στο βιογραφικό του: έκανε στα νιάτα του …φαντάρος στον Έβρο!

Προτείνουμε να αφήσει τους Τηλεφωνικούς Καταλόγους και τους Χρυσούς Οδηγούς και να διαβάσει το βιβλίο του Τούρκου αριστερού Μιχρί Μπελί (Καπετάν Κεμάλ) ο οποίος έζησε στα βουνά της Ροδόπης και διέκρινε ότι η μουσουλμανική μειονότητα δεν είναι μία, όπως υποστηρίζουν ο Νταμαρτζής – Λιθοξόου και οι Τούρκοι, αλλά χωρίζεται σε τέσσερα (τουλάχιστον) κομμάτια: Πομάκους, Τσιγγάνους, Αλεβίτες (στο θρήσκευμα) και Τούρκους. Ο πραγματικός δημοκράτης και αριστερός Μιχρί Μπελί έγραψε ότι, άλλο έθνος είναι οι Πομάκοι και άλλο οι Τούρκοι.

Φυσικά, ο Λιθοξόου δεν γράφει ούτε μία λέξη για την πολιτιστική γενοκτονία που υφίστανται οι Πομάκοι από τους Τούρκους. Δεν θα το έγραφε φαίνεται ο ...Τηλεφωνικός Κατάλογος του ΟΤΕ!

Ή, μπορούμε να βρούμε και μια άλλη, βαθύτερη, ψυχολογική εξήγηση: διαβάζοντας τα κείμενά του Λιθοξόου διακρίνει κανείς, από την πρώτη κιόλας στιγμή, ένα απύθμενο και πρωτοφανές μίσος για την Ελλάδα. Μίσος αβυσσαλέο, απερίγραπτο, που ξεχειλίζει σε κάθε σειρά στα γραπτά του, τέτοιο που μπορεί να συγκριθεί μόνο με το μίσος που τρέφει ένας ακραίος Τούρκος εθνικιστής εναντίον των Πομάκων. Δυστυχώς, εμείς οι Πομάκοι, επειδή δεν έχουμε ούτε εμφυλιοπολεμικά συμπλέγματα, ούτε μίσος για την Ελλάδα, έτσι δεν είμαστε συμπαθείς στα γραπτά του κυρίου αυτού και στο συνάφι του.

Αντιθέτως, αν βρίζαμε την Ελλάδα, είμαστε σίγουροι ότι θα μας μνημόνευαν η Ελσίνκι Γουότς, ο Νακρατζάς, ο Δημητράς, ο Τσιτσελίκης, ο …Μπαχτσελί των Γκρίζων Λύκων και ποιος ξέρει ποιος άλλος...

Για τον Λιθοξόου θα κλείσουμε με τη λαϊκή σοφία, παραθέτοντας μία παροιμία από τα βουνά της Ροδόπης: «ουτ ενό πένο να μόταστρα, ουτ ενό τζιέιλ νταταγιεστρά». Αν δεν την καταλαβαίνει ο Λιθοξόου είναι γιατί η παροιμία δεν είναι στα τουρκικά, αλλά βγαλμένη από την, άγνωστη σε αυτόν, πομακική γλώσσα!

Ένας Εθνικά Πομάκος
(τεύχος 59, Φεβρουάριος - Μάρτιος 2012)

(http://www.zagalisa.gr/content/lithoksooy-blepei-mono-toyrkoys-enas-yperaspistis-ton%E2%80%A6anthropinon-dikaiomaton)

Όσο η μηχανή της καινοτομίας παραμένει σβηστή

Το διεφθαρμένο νεο-οθωμανικό παρακράτος που κυβερνά τη χώρα αυτή θα πρέπει όντως να απλοποιήσει και να απελευθερώσει την επιχειρηματική δραστηριότητα, όπως λένε οι ειδικοί στο θέμα. Όμως αυτό δε φτάνει.

Έστω ότι έχουμε τη δυνατότητα να φτιάξουμε σε μια μέρα μια εταιρεία χωρίς να μας ενοχλήσει κανένας παρασιτικός  μηχανισμός του κράτους. Τι θα παράγει αυτή η εταιρεία; Ιδού η πραγματικότητα. Για να πάμε στην εταιρεία, θα πάρουμε το αυτοκίνητο που αγοράσαμε από τους Γερμανούς, το οποίο θα γεμίσουμε με καύσιμα που αγοράσαμε από την Αραβία. Μόλις φτάσουμε στην εταιρεία, θα ανοίξουμε τον υπολογιστή που αγοράσαμε από τους Κινέζους. Θα συνδεθούμε στο διαδίκτυο, μέσω των οπτικών ινών και των ψηφιακών αναμεταδοτών που επίσης αγοράσαμε από τους Γερμανούς. Θα φτιάξουμε καφέ στη μηχανή του espresso που αγοράσαμε από τους Ιταλούς. Θα σχολιάσουμε με τους συνεργάτες μας  τον αγώνα ποδοσφαίρου που είδαμε στην τηλεόραση που αγοράσαμε από τους Ιάπωνες. 
Κάποια στιγμή θα κάνουμε τη δουλειά που κάνει αυτή η εταιρεία (θα φτάσω αργότερα σε αυτό). Το απόγευμα θα πάρουμε το (γερμανικό) αυτοκίνητο για να πάμε σπίτι. Αν μας τρακάρει κάποιος αφηρημένος οδηγός που μιλούσε στο κινητό (το οποίο αγόρασε από τους Φιλανδούς) με τη γυναίκα του για το επερχόμενο ταξίδι στο Μιλάνο με το αεροπλάνο που αγόρασε η ελληνική αεροπορική εταιρεία από τους Γερμανούς, και χτυπήσουμε λίγο το κεφαλάκι μας, θα πάμε να κάνουμε μια μαγνητική τομογραφία στον τομογράφο που αγοράσαμε από τους Γερμανούς ή τους Αμερικάνους. Και αν όλα είναι καλά, θα πάμε να το γιορτάσουμε στα μπουζούκια, όπου θα απολαύσουμε μια αιθέρια φωνή, της οποίας το ηχητικό σήμα καταγράφεται από ιαπωνικά ασύρματα μικρόφωνα, ενισχύεται από ιαπωνικούς ενισχυτές και μεταδίδεται από σουηδικά ηχεία. Και δε θα ξαφνιαστώ καθόλου αν τα λουλούδια είναι ολλανδικά.

Η ερώτηση του ενός εκατομμύριου ελληνικότατων δραχμών είναι η εξής. Αυτή την εποικοδομητική μέρα, τι κάναμε στην εταιρεία μας; Η απάντηση ακούει στο μαγικό όνομα “υπηρεσίες”, δηλαδή πήραμε ένα ευρώ από την αριστερή τσέπη και το βάλαμε στη δεξιά.  Στη διάρκεια αυτής της “εικονικής” ανάπτυξης που προκύπτει όταν 10 εκατομμύρια Έλληνες ανακυκλώνουν μεταξύ τους τα δανεικά, έχουμε καταναλώσει “πλούτο” που παράγουν άλλοι και συντηρούμε ένα δυτικό τρόπο ζωής από τη μια μεριά και μια πολιτική, κοινωνική και μορφωτική κουλτούρα που πηγάζει από τα βάθη της Ανατολίας από την άλλη.

Το ένα κομμάτι της ιστορίας που εξηγούν οι οικονομολόγοι είναι ότι οι υπηρεσίες που παράγουμε δε φτάνουν να αντισταθμίσουν όλα όσα καταναλώνουμε. Αυτό που δεν ακούγεται όσο ξεκάθαρα θα έπρεπε είναι ότι για να κλείσει η ψαλίδα είτε θα πρέπει να πάμε στη δουλειά με το γάιδαρο ή θα πρέπει να παράγουμε προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας. Δηλαδή και αν ακόμα 5-πλασιάσουμε την παραγωγή ελαιόλαδου, το πρόβλημα δε λύνεται. Ο μοναδικός τρόπος να παράγουμε προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας είναι μέσω της αλυσίδας μόρφωση-έρευνα-καινοτομία-προϊόν-πλούτος. Όμως αν περιμένω εγώ σαν φυσικός, ή ο δείνα σαν βιολόγος να κάνει ανταγωνιστική έρευνα που οδηγεί σε καινοτόμα προϊόντα, στηριζόμενος οικονομικά στο φόρο που θα πληρώσει αυτός που νοικιάζει δωμάτια στην Πάρο ή αυτός που παράγει πορτοκάλια στο Αργος, θα περιμένουμε πάρα πολύ. Τι θέλω να πω με αυτό.

 Για να παράγεις πλούτο πρέπει κατ΄ αρχάς να έχεις πλούτο, να τον φορολογήσεις και να ανατροφοδοτήσεις τη μηχανή παραγωγής πλούτου, που είναι η αλυσίδα μόρφωση-έρευνα-καινοτομία-προϊόν-πλούτος. Στις δυτικές χώρες  τα χρήματα που επενδύονται στη μηχανή της καινοτομίας αποφέρουν σε βάθος χρόνου πολλά περισσότερα. Αυτό συμβαίνει τα τελευταία τουλάχιστον 150 χρόνια στο δυτικό κόσμο, και έτσι θα συνεχίσει. Με άλλα λόγια, η δημιουργική μηχανή της έρευνας-καινοτομίας δρα σαν πολλαπλασιαστικός παράγοντας στην όποια επένδυση απορροφά. Για παράδειγμα η Google ξεκίνησε πριν 20 περίπου χρόνια μέσω ερευνητικής χρηματοδότησης 4 εκατομμυρίων δολαρίων μιας μικρής ερευνητικής ομάδας στο πανεπιστήμιο Stanford με σκοπό τη μελέτη ψηφιακών βιβλιοθηκών. Σήμερα αριθμεί 20.000 προσωπικό και κεφαλαιοποίηση της τάξης του ελληνικού ΑΕΠ. Βέβαια δεν έχουν όλες οι επενδύσεις στην έρευνα την ίδια τύχη. Κατά μέσο όρο όμως, όπως υπολογίζεται από οικονομολόγους που μελετούν το θέμα, η απόδοση  της επένδυσης στην έρευνα είναι με συντηρητική εκτίμηση τουλάχιστον 20%.

Αν η Ελλάδα είχε επενδύσει από το 1980 και έπειτα το 3% του ετήσιου ΑΕΠ στην έρευνα, σήμερα θα υπήρχε καινοτόμος επιχειρηματική δραστηριότητα η οποία θα απέδιδε σε όσους χειροκροτητές των Μαυρογιαλούρων δεν θα είχαν βρει μια πραγματική δουλειά ετήσιο φορολογικό έσοδο της τάξης των 10 δισ. ευρώ. Ή με άλλα λόγια, η επένδυση στην έρευνα θα ήταν αυτο-τροφοδοτούμενη με δωρεάν τις παράπλευρες ευεργετικές συνέπειες, όπως θέσεις εργασίας, κοινωνική ευημερία κτλ. κτλ. Η Ελλάδα όμως, λόγω της κουλτούρας της διαφθοράς, δεν έβαλε μπροστά τη μηχανή της καινοτομίας, παρ΄ όλο που τα τελευταία 40 χρόνια σχετικής πολιτικο-οικονομικής σταθερότητας ήρθαν τα χρήματα και είχε την ευκαιρία. Το 3% του ΑΕΠ που ξοδεύουν οι ΗΠΑ στην έρευνα αντιστοιχεί στo εξανεμισμένο ελληνικό ΑΕΠ των 200 δισ. ευρώ σε 6 δισ. ευρώ περίπου ετησίως. Τώρα δαπανάμε μικρό κλάσμα αυτού του ποσού... Για τις δαπάνες στην παιδεία ισχύουν τα ίδια χάλια. Και το αποτέλεσμα; Η μηχανή δεν παίρνει μπρος με τίποτα.

Για να γίνει αυτό απαιτούνται δύο στοιχεία. Ένα εξαιρετικά καλό στρατηγικό πλάνο και πολλά, πάρα πολλά χρήματα. Το στρατηγικό πλάνο θεωρητικά δίνεται από την υπερχειλίζουσα σε πνευματικότητα ακαδημαϊκή ψευτο-ελίτ στην οποία έχω την τιμή να ανήκω. Θα πρέπει δηλαδή οι “πεφωτισμένοι” να μας δείξουν το δρόμο... Σε ποιο τομέα της καινοτομίας πρέπει να επενδύσουμε δυναμικά; Ποιος τομέας θα αποδώσει σύντομα τα μέγιστα; Να επενδύσουμε στη διαστημική τεχνολογία και να φτιάξουμε δορυφόρους;  Να επενδύσουμε στους μικροεπεξεργαστές και να ανταγωνιστούμε την Intel ή την AMD; Δε νομίζω. Σε μαγνητικούς τομογράφους, σε αξονικούς τομογράφους; Στην πυρηνική φυσική των τομογράφων ποζιτρονίων; Δύσκολο. Στην ανάπτυξη τηλεπικοινωνιακών συστημάτων και να ανταγωνιστούμε τη Siemens ή τη Nokia ή τη Samsung; Στη γενετική τεχνολογία και σε νέα φάρμακα; Να εξαφανίσουμε τη Johnson & Johnson και τη Μerck από το χάρτη; Λίγο δύσκολο. Να φτιάξουμε πολεμικά αεροσκάφη και να εξωθήσουμε την Lockheed Martin από την αγορά;;;

Το πρόβλημα είναι εμφανές. Η ανταγωνιστικότητα είναι δύσκολο εγχείρημα από τη φύση του, ειδικά όταν το τρένο έχει φύγει εδώ και πολύ καιρό. Παρ΄ όλα αυτά, με προσεκτική μελέτη, αρκετή φαντασία και μια σημαντική δόση συλλογικής προσπάθειας, κάτι μπορεί να γίνει. Το τελευταίο όμως, η συλλογική προσπάθεια, λείπει παντελώς από την “πεφωτισμένη” ελληνική ακαδημαϊκότητα. Γιατί αν ερωτηθεί ο οιοσδήποτε πεφωτισμένος πανεπιστημιακός να μας δείξει το δρόμο, θα μας δείξει το δρόμο που συμφέρει εαυτόν. Και αν ερωτηθούν 100 πεφωτισμένοι, θα πάρουμε 100 διαφορετικές απαντήσεις. Η έννοια του consensus, της σύμπνοιας, η οποία λείπει από την πολιτική και κοινωνική ζωή, λείπει και από την επιστημονική/ακαδημαϊκή, όπου ήλπιζε κανείς ότι η αντικειμενικότητα της επιστήμης λίγο πολύ θα την επέβαλε. Σύμπνοια όμως δεν μπορεί να υπάρξει όσο υπάρχει πείνα. Είναι το ισχυρότατο ένστικτο της επιβίωσης που το καθορίζει αυτό. Ένα  σημαντικό κομμάτι της ελληνικής ακαδημαϊκής κοινότητας έχει καταντήσει να κυνηγά όχι επιστημονικές ιδέες, αλλά επιστημονικά επιμίσθια. Η απαξίωση της ακαδημαϊκότητας σε όλο της το νεο-οθωμανικό μεγαλείο. Ο κάθε κοτζαμπάσης πανεπιστημιακός με το μπαϊράκι του και το μαγαζί του θεωρεί για κάποιο λόγο που αδυνατώ να κατανοήσω ότι η κοινωνία του χρωστάει. Και να ήταν μπαϊράκι αριστείας, επιστημονικής καινοτομίας και διεθνούς αναγνώρισης πάει στο καλό. Αν μάθει όμως ο αναγνώστης πόσα ακαδημαϊκά μπαϊράκια κεκαλυμμένης μετριότητας και επιστημονικής κακομοιριάς πληρώνει με τους φόρους του θα εκπλαγεί.

Παρ΄ όλο που εν δυνάμει είναι εφικτό, πλάνο δεν υπάρχει. Έστω όμως ότι υπήρχε, και έστω ότι το Μαυρογιαλούριο παρακράτος βγαίνει σήμερα και λέει, “θα ρίξω πολλά λεφτά στην παιδεία και στην έρευνα για να δούμε άσπρη μέρα σε 20-30 χρόνια από τώρα”. Τότε θα πουν όλοι οι άλλοι, δικαστικοί, εφοριακοί, γιατροί κτλ.  “μισό λεπτό, είμαστε και μεις εδώ, γιατί να φάνε μόνο οι πανεπιστημιακοί;” Το πρόβλημα της διαφθοράς είναι λοιπόν εμφανές: δημιουργεί πολλαπλά αδιέξοδα, τέλμα και σήψη. Μαφία παντού, στην πολιτική, στα πανεπιστήμια, στα νοσοκομεία, στον ιδιωτικό τομέα, παντού. Γι’ αυτό και οι ανεπτυγμένες κοινωνίες εξάλειψαν τη μάστιγα αυτή εδώ και αρκετές δεκαετίες. Τρόπος να παταχθεί η διαφθορά στα πανεπιστήμια υπάρχει, και θα τον περιγράψω σε επόμενο άρθρο. Σίγουρα πάντως δεν περιλαμβάνει συμβούλους και διαβούλους. Γι’ αυτό εξάλλου και οι περισσότεροι πανεπιστημιακοί τους δέχονται ευχαρίστως. Δεν θα αλλάξει τίποτα, απλά θα μεγαλώσει λίγο η παρέα των διαπλεκόμενων.

Το ιδιωτικό κεφάλαιο ούτε αυτό μπορεί (ή ενδιαφέρεται) να σώσει την κατάσταση, γιατί η επένδυση στην καινοτομία είναι μακροπρόθεσμη και εμπεριέχει ρίσκο, ενώ τα πάντα στην Ελλάδα, με την ηγετική καθοδήγηση των ευπατρίδων Μαυρογιαλούρων, κινούνται γύρω από βραχυπρόθεσμες τοποθετήσεις με την ακαταμάχητη σιγουριά που προσφέρει το αξιακό θεμέλιο “take the money and run” (“άρπαξε τα χρήματα και τρέχα”). Άρα αδιέξοδο.

Ο Έλληνας πολίτης θα πρέπει να γνωρίζει πολύ καλά ότι όσο η μηχανή της καινοτομίας παραμένει σβηστή, όσο προτιμά να επιδοτεί τους χιλιάδες διαπλεκόμενους ακαμάτηδες, τους Μαυρογιαλούρους του κοινοβουλίου, τους χιλιάδες τυμπανοκρουστήρες και πανηγυρτζίδες τύπου ολυμπιακών αγώνων, ποδοσφαιρικών ομάδων και μιντιακών παραμορφωτών της κοινής γνώμης,  αντί να επενδύει στην παιδεία, τη μόρφωση, την έρευνα και άρα το μέλλον, οι επόμενες γενιές θα εγκλωβιστούν επ΄ αόριστο σε ένα εξαιρετικά χαμηλό βιοτικό επίπεδο.

* Ο κ. Γ. Κομίνης είναι Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης

Πηγή:www.capital.gr

Σκληρό πόκερ μεταξύ Ρωσίας - Αραβικού Συνδέσμου & ΟΗΕ στην Συρία

Συριακά τεθωρακισμένα του Στρατού βομβάρδισαν την κεντρική πόλη Χάμα τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα, σε σημεία που συνεχίζεται η αντίσταση κοσθοφόρων και αντικαθεστωτικών.  
Την ίδια ώρα, οι συριακές δυνάμεις ξεκίνησαν πάλι σήμερα τον βομβαρδισμό των κεντρικών επαρχιών Χάμα και Χομς και των βόρειων περιοχών στο Χαλέπι διαλύοντας πυρήνες αντίστασης ισλαμιστών μισθοφόρων.
Συριακές στρατιωτικές δυνάμεις υποστηριζόμενες από άρματα μάχης  πορσβάλουν και μια περιοχή στη συνοικία Μαράα στο Χαλέπι, την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Συρίας.
Το ειρηνευτικό σχέδιο του διεθνούς απεσταλμένου Κόφι Ανάν προβλέπει έναρξη της αποχώρησης των κυβερνητικών στρατευμάτων από τα αστικά κέντρα και τις περιοχές γύρω από αυτά, ως σήμερα, ώστε να εφαρμοστεί η κατάπαυση του πυρός 48 ώρες αργότερα, αλλά και ταυτόχρονη παύση πυρός από την πλευρά των ισλαμιστών οι οποίοι δηλώνουν ότι θα συνεχίσουν να πολεμούν εάν ο Άσαντ δεν αποσύρει τις δυνάμεις του και τα άρματα μάχης από τις πόλεις και γύρω από αυτές. Πρτοφανώς νομίζουν ότι έχουν να κάνουν με τον αφελή Καντάφι: Να φύγουν οι κυβερνητικοί για να καταλάβουν οι ισλαμιστές τις θέσεις τους!
Ο ειδικός απεσταλμένος του Αραβικού Συνδέσμου και των Ηνωμένων Εθνών για τη Συρία, Κόφι Ανάν, δήλωσε σήμερα ότι δεν θα πρέπει να τεθούν όροι για τον τερματισμό της βίας στη χώρα αυτή, υποστηρίζοντας ταυτόχρονα ότι το ειρηνευτικό σχέδιο που έχει προταθεί για να σταματήσει η αιματοχυσία μετά από 13 μήνες συγκρούσεων εξακολουθεί να ισχύει.
Ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ κάλεσε σήμερα τον ειδικό απεσταλμένο του Αραβικού Συνδέσμου και των Ηνωμένων Εθνών για τη Συρία Κόφι Άναν να εντείνει τις πιέσεις του στη συριακή αντιπολίτευση, προκειμένου να τηρήσει τα προβλεπόμενα από το ειρηνευτικό σχέδιο.
Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον Ανάν, ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας υπογράμμισε ότι «η συριακή αντιπολίτευση και οι χώρες οι οποίες τη στηρίζουν θα πρέπει επίσης να λάβουν κατεπειγόντως μέτρα για να διασφαλίσουν την εκεχειρία», όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση που εξέδωσε το υπουργείο.
Στην ίδια ανακοίνωση ο Λαβρόφ καλεί τον Ανάν να αυξήσει τις πιέσεις του προς τις αντιπολιτευόμενες οργανώσεις ώστε να επιτευχθεί αυτός ο στόχος.
Source : defencenet.gr

Ποιος ελέγχει την πράσινη οικονομία

Μια νέα αναφορά του ETC group σχετικά με τη συγκέντρωση εξουσίας στα χέρια των πολυεθνικών της Βιο-Αγοράς. Από τις προπαρασκευταστικές συναντήσεις των Ηνωμένων Εθνών Ρίο+20 στη Νέα Υόρκη, to ETC Group στέλνει την 60-σέλιδη αναφορά της, όπου περιγράφεται το νήμα που συνδέει την κλιματική αλλαγή και τις πετρελαϊκές κρίσεις, τις νέες τεχνολογίες και την εξουσία των πολυεθνικών. Μας προειδοποιεί ότι τα ηνία της "πράσινης οικονομίας" τα κρατούν οι μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρείες παγκοσμίως, οι οποίες ετοιμάζονται για το έως τώρα τολμηρότερο πραξικόπημά τους, όχι μόνο με νέες στρατηγικές εξαγορές εταιρειών και με την είσοδο σε νέες αγορές, αλλά και με τη διείσδυση τους σε νέους τομείς της βιομηχανίας.

Για παράδειγμα η DuPont, η δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία σπόρων και η έκτη μεγαλύτερη εταιρεία τόσο στα εντομοκτόνα όσο και στα χημικά, έχει αναδειχθεί σε μεγάλο παίκτη στα υλικά φυτικής προέλευσης, στην ενέργεια και σε βρώσιμες ύλες. H DuPont δεν είναι η μοναδική εταιρεία που έχει τέτοια σχέδια. Κι άλλοι κολοσσοί των σπόρων, των εντομοκτόνων, των χημικών και των τροφίμων, όπως η Monsanto, η Syngenta, η Dow, η BASF, η Unilever, αυτήν τη στιγμή κάνουν στρατηγικές επενδύσεις σε επίφοβες τεχνολογίες και συνάπτουν ερευνητικές και αναπτυξιακές συνεργασίες ελπίζοντας να μετατρέψουν τη φυτική βιομάζα σε κάθε λογής προϊόν υψηλής αξίας - και βέβαια σε κέρδος.

Από το γύρισμα του αιώνα, το όραμα μιας οικονομίας στηριγμένης στη βιοτεχνολογίαέχει αρχίσει να παίρνει σάρκα και οστά. Όταν μάλιστα άρχισε να υπόσχεται ότι θα λύσει τα προβλήματα τουpeak oil και της κλιματικής αλλαγής και να αντιμετωπίζει τη μόδα της βιώσιμης ανάπτυξης, το όραμα σύντομα έγινε "πράσινο". Οι νέες τεχνολογίες, όπως η συνθετική βιολογία ή η "ακραία γενετική μηχανική" (ο αναπρογραμματισμός έμβιων όντων για την παραγωγή βιομηχανικών προϊόντων όπως τα βιοκαύσιμα ή τα βιοπλαστικά), που καθίστανται δυνατές μέσω της βιο-πληροφορικής και της γενετικής, αποτελούν τη μηχανή της βιο-οικονομίας, ενώ τα αγροτικά προϊόντα αποτελούν το καύσιμό της.

Μπορεί να ακούγονται γοητευτικά, ωστόσο τα νέα πράσινα τεχνολογικά θαύματα είναι επικίνδυνα, καθώς οδηγούν σε μεγαλύτερη ακόμη συγκέντρωση εξουσίας σε ορισμένες πολυεθνικές και επιπλέον θα επιβάλουν σε κάποιες κοινότητες ιδιωτικές τεχνολογικές καινοτομίες για τις συνέπειες των οποίων οι κοινότητες ούτε έχουν ερωτηθεί ούτε έχουν προετοιμαστεί. Αν η "πράσινη οικονομία" επιβληθεί χωρίς καμία συζήτηση με τις εμπλεκόμενες κυβερνήσεις και χωρίς την εκτεταμένη συμμετοχή των κοινωνικών οργανώσεων και του κόσμου στη λήψη αποφάσεων, η Σύνοδος Κορυφής για τη Γη (Earth Summit) που θα γίνει στο Ρίο ντε Τζανέιρο 20-22 Ιουνίου 2012 διατρέχει τον κίνδυνο να είναι η μεγαλύτερη Σύνοδος Λεηλασίας της Γης τα τελευταία 500 χρόνια.

 Η Kathy Jo Wetter της ETC Group εξηγεί: "Ο στόχος δεν είναι να απορριφθεί η πράσινη οικονομία ή ορισμένες τεχνολογίες, αυτά δεν είναι παρά εργαλεία που οφείλουν να χρησιμοποιούνται μόνο με αυστηρές ρυθμίσεις και κοινωνικό έλεγχο. Το 1992 η Agenda 21 μιλούσε για μηχανισμούς αξιολόγησης της τεχνολογίας. Σήμερα τέτοια μέτρα πρόληψης και ελέγχου της υπερσυγκέντρωσης εξουσίας στις εταιρείες είναι επειγόντως απαραίτητα."

Ο Alberto Gomez της Via Campesina προσθέτει: "Ο έλεγχος των πολυεθνικών στο διατροφικό σύστημα απειλεί τους αγρότες σε όλο τον κόσμο. Εμείς οι αγρότες παράγουμε το 70% των τροφίμων παγκοσμίως, ωστόσο ο έλεγχος από τις πολυεθνικές υπονομεύει τη δυνατότητά μας να παράγουμε με τρόπο οικολογικό, όπως περιγράφει και η αναφορά της ETC Group."

Η αναφορά περιλαμβάνει τα παρακάτω κεφάλαια:

Το 1% της Πράσινης Οικονομίας
Η αναφορά προσφέρει λίστες με τις πολυεθνικές που ελέγχουν 25 τομείς της "πραγματικής οικονομίας" - το νερό, την ενέργεια, του σπόρους, την αλιεία και τις ιχθυοκαλλιέργειες, την επεξεργασία και διάθεση τροφίμων, τα χημικά, τα λιπάσματα, τα παρασιτοκτόνα, τα ορυχεία, τα φάρμακα, τη βιοτεχνολογία, την αγορά σιτηρών κοκ. Επίσης κατονομάζει τους βασικούς παίκτες σε νέους βιομηχανικούς τομείς όπως η συνθετική βιολογία, τα Big Data, την παραγωγή φυκιών και τη γενετική σε ζώα κτηνοτροφίας.

Ανεξέλεγκτη εξουσία των πολυεθνικών
Τα τελευταία 30 χρόνια τα μονοπώλια αυξάνονται συνεχώς. Σήμερα 10 πολυεθνικές ελέγχουν το 73% της αγοράς σπόρων, ενώ το 1995 ήλεγχαν μόλις το 37%. 10 εταιρείες παρασιτοκτόνων ελέγχουν το 90% της αγοράς των 44 δις. 10 εταιρείες ελέγχουν το 52% της αγοράς ζωοτροφών.

Ξεχάστε τους ανεμόμυλους, το μέλλον είναι οι μύλοι για βιομάζα
Μπορεί η πράσινη οικονομία να διαφημίζει πολύ τα φωτοβολταϊκά και τις ανεμογεννήτριες, αλλά οι "ανανεούμενη" ενέργεια που δεν είναι υδρο-ηλεκτρική ή πυρηνική αφορά μόλις στο 1,8% της παγκόσμιας κατανάλωσης ενέργειας. Και σχεδόν όλη αυτή η ενέργεια προέρχεται από φυτική βιομάζα.

Νέα "πράσινα" ολιγοπώλια
Νέες συγχωνεύεις σε διάφορους βιομηχανικούς τομείς λαμβάνουν χώρα στο πλαίσιο της Πράσινης Οικονομίας - με προεξάρχον παράδειγμα τη σύζευξη της DuPont -του κολοσσού των σπόρων, των χημικών και των παρασιτοκτόνων που αναδεικνύεται σε σημαντικό παίκτη στη βιοτεχνολογία, τα αγροκαύσιμα και τα βιοπλαστικά, τη συνθετική βιολογία, την παραγωγή φυκιού και άλγης και ενζύμων- με τη μεγαλύτερη ενεργειακή πολυεθνική στον κόσμο, την BP.

Τα τροφο-δολλάρια επισκιάζουν τα ενεργο-δολλάρια
Πιστεύεται ότι η παγκόσμια αγορά ενέργειας, ύψους 1 τρις, αποτελεί τον μεγαλύτερο τομέα της παγκόσμιας οικονομίας. Κι όμως, φαίνεται πως ακόμη κι αν συνυπολογιστούν οι κρατικές επιχορηγήσεις προς παραγωγούς ενέργειας και αγροτικών προϊόντων, η παγκόσμια αγορά οπωροκηπευτικών και λαχανοκομικών είναι ακόμη μεγαλύτερη.

Η γεωμετρική άνοδος της συνθετικής βιολογίας
Τη δεκαετία του 1990 η πρώιμη εμπορευματοποίηση των γενετικών τεχνολογιών οδήγησε σε τεράστιες ανακατατάξεις τους τομείς των σπόρων, των αγροχημικών και των φαρμάκων και στην ανάδυση κολοσσών των "επιστημών της ζωής" όπως η Monsanto και η Novartis. Σήμερα οι νέες τεχνολογίες της συνθετικής βιολογίας συνδέονται με ένα νέο κύμα συγχωνεύσεων, εξαγορών και συνεργασιών στο πλαίσιο της οικονομίας της βιομάζας, με τους κολοσσούς της ενέργειας και των χημικών όπως η Dow, η DuPont, η Shell, η Exxon. η Chevron, η Total να συνάπτουν στρατηγικές συμμαχίες με κολοσσούς των σπόρων, της υλοτομίας και των σιτηρών, όπως η Monsanto, η Cargill, η Bunge, η Weyerhaeuser και η ADM. Στην καρδιά των συμμαχιών αυτών βρίσκονται οι νέες εταιρείες συνθετικής βιολογίας όπως η Life Technologies Inc, η Amyris, η Solazyme και η Evolva, που προωθούνται σε σημαντικούς ρόλους στους τομείς της διατροφής, της ενέργειας, των φαρμάκων και των χημικών.

Μετά τον έλεγχο της πράσινης, ο έλεγχος της γαλάζιας οικονομίας
Η βιομάζα του ωκεανού και των θαλάσσιων οικοσυστημάτων αποτελεί το 71% της επιφάνειας του πλανήτη. Γι' αυτό και οι πολυεθνικές της ενέργειας και των χημικών όπως η DuPont, η Statoil, η DSM, η Exxon, η Mitsubishi, η Monsanto, η Chevron και ο κολοσσός των θαλάσσιων μεταφορών και των ιχθυοτροφών Stolt Nielsen εποφθαλμιούν πλέον το βυθό, αναζητώντας νέα ζάχαρα και έλαια για την οικονομία της βιομάζας.

Source : BiotechWatch

Προς ένα Ενιαίο Ναυπηγικό Φορέα

Σε μια αιφνιδιαστική κίνηση που στοχεύει στη λύση του «γόρδιου δεσμού» των ναυπηγείων, αλλά πάνω απ’όλα θέτει τον "θεμέλιο λίθο" στον Ενιαίο Ναυπηγικό Φορέα και κατ'επέκταση αποτελεί ουσιαστική πρόταση προς την κατεύθυνση επιβίωσης της ναυπηγικής και ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας της χώρας, προχώρησε ο πρόεδρος του ομίλου Νεωρίου και Ελευσίνας Νίκος Ταβουλάρης.
Με επιστολή του που απευθύνει στους συναρμόδιους υπουργούς Οικονομικών, Εθνικής Άμυνας και Ανάπτυξης προτείνει μια λύση έκτακτης ανάγκης για το πρόβλημα των ΕΝΑΕ για να μην υπάρξουν ούτε απολύσεις, ούτε μείωση των ωρών εργασίας, αλλά και ολοκλήρωση του προγράμματος των υποβρυχίων. Πρακτικά προτείνει την έναρξη της διαδικασίας δημιουργίας του Ενιαίου Ναυπηγικού Φορέα, την πρόταση για τον οποίο είχε καταθέσει από τον περασμένο Σεπτέμβριο.
Στην επιστολή του προτείνει συγκεκριμένα τα εξής:
α) Η ιδιοκτησία των ΕΝΑΕ θα κατευθύνει παραγγελίες πολεμικών πλοίων και εμπορικών, που δηλώνει ότι διαθέτει, στον Όμιλο με αντάλλαγμα την απασχόληση πλεονάζοντος προσωπικού των ΕΝΑΕ για την εκτέλεση των παραγγελιών στις ναυπηγικές εγκαταστάσεις Ελευσίνας/ Σύρου.
β) Το Δημόσιο να κάνει χρήση της δυνατότητας που εμπεριέχεται στη Στρατιωτική Απόφαση της 1ης Δεκεμβρίου 2010 και να κρατήσει ως δημόσια περιουσία τις εγκαταστάσεις του Σκαραμαγκά που έχουν χαρακτηριστεί ως αμιγώς «εμπορικές» με στόχο να τις «συνεισφέρει» στην προσπάθεια ριζικής αναδιοργάνωσης του ναυπηγικού δυναμικού της Χώρας.  
γ) Οι ως άνω ρυθμίσεις θα αποτελέσουν και ένα ουσιαστικό πρώτο βήμα για την ένταξη και των τριών ναυπηγείων σε ένα ενιαίο λειτουργικό σχήμα και θα επιτρέψουν τόσο στο Δημόσιο όσο και στα ΕΝΑΕ να «ξεπεράσουν» τα προβλήματα με την Ε. Επιτροπή μέχρι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο να αποφανθεί επί της προσφυγής των ΕΝΑΕ (ως § 2 της παρούσης). Προς την κατεύθυνση αυτή ο Όμιλος αναλαμβάνει πρωτοβουλία επαφών με την ιδιοκτησία των ΕΝΑΕ.

Στην πρόταση που είχε καταθέσει τον Σεπτέμβριο, σε δεύτερη φάση σημείωνε ότι μόλις υπογραφεί το συμβόλαιο των FREMM να κατευθυνθεί μέρος των εργασιών προς τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά (ΕΝΑΕ).

Σε οποιαδήποτε περίπτωση, το θέμα πρέπει να λυθεί και άμεσα. Οι επιχειρησιακές ανάγκες του Πολεμικού Ναυτικού είναι δεδομένες, η ύπαρξη 5.500 οικογενειών του «στενού κύκλου» των ναυπηγείων και της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης και επιπλέον 10.000 οικογενειών της ευρύτερης κοινότητας των αμυντικών οικογενειών περιμένουν να ζήσουν από το πρόγραμμα αυτό. Η πρόταση είναι ρεαλιστική.

Σε ότι αφορά αυτά που ανακοίνωσε η νυν διο΄κηση των ΕΝΑΕ την Παρασκευή ότι δήθεν «δεν έχει πάρει χρήματα από το δημόσιο δεν ευσταθούν επ’ουδενί και περισσότερο περιπλέκουν τα πράγματα παρά συντείνουν προς την κατεύθυνση επίλυσής τους. Όπως ενημέρωνει το υπουργείο Άμυνας το defencenet.gr,  τα ΕΝΑΕ έχουν λάβει από το ελληνικό Δημόσιο από το καλοκαίρι του 2009  συνολικά 462 εκατ. ευρώ.

Από αυτά τα 105 εκατ. ευρώ, καταβλήθηκαν από το ελληνικό Δημόσιο πριν από την υπογραφή της σύμβασης 3886 (Φθινόπωρο 2010) από την κυβέρνηση της ΝΔ στην προηγούμενη ιδιοκτησία της ThyssenKrupp Marine Systems και τα 357 εκατ. ευρώ καταβλήθηκαν από το ελληνικό Δημόσιο από την ψήφιση του νόμου Βενιζέλου μέχρι και σήμερα.

Σημειώνεται ότι η ΕΕ απαγόρευσε στα ΕΝΑΕ την ναυπήγηση ή επισκευή πολεμικών πλοίων τρίτων χωρών καθώς και εμπορικών πλοίων για μία 15ετία. Η απόφαση της ΕΕ της 1ης Δεκεμβρίου 2010 προκλήθηκε από έγγραφες προτάσεις του υπουργείου Οικονομικών, το οποίο προσπαθούσε εναγωνίως να μην εφαρμοσθεί η προηγούμενη απόφαση της ΕΕ του 2008 που επέβαλε στα ΕΝΑΕ να επιστρέψουν στο ελληνικό Δημόσιο έντοκα όλες τις παράνομες επιδοτήσεις που είχε λάβει από το υπουργείο. Οι σημερινοί ιδιοκτήτες του ναυπηγείο γνώριζαν περί της αποφάσεως αυτής . 
Ιδού ολόκληρη η επιστολή Ν.Ταβουλάρη:
 
"Οι πρόσφατες εξελίξεις στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά (ΕΝΑΕ) σε συνδυασμό με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο όμιλος των Ναυπηγείων Ελευσίνας/ Νεωρίου (ο Όμιλος) καθιστούν αναγκαία και επείγουσα την αναζήτηση μιας συνολικής λύσης του χρονίζοντος πλέον αδιεξόδου για το σύνολο της ναυπηγικής βιομηχανίας της Χώρας.
Δεδομένου ότι:
1ον Για τα ΕΝΑΕ έχει απαγορευθεί η εμπορική δραστηριότητα όπως και η ναυπήγηση/ επισκευές πολεμικών πλοίων εκτός του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.
2ον Ταυτόχρονα τα ΕΝΑΕ δηλώνουν ότι διαθέτουν άμεσα παραγγελίες τόσο εμπορικών όσο και πολεμικών σκαφών (δηλώσεις ενώπιον της Επιτροπής της Βουλής, ανακοινώσεις, επιστολές. Για το θέμα των απαγορεύσεων αυτών τα ΕΝΑΕ προσέφυγαν στις 23.8.2011 στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητώντας την άρση των απαγορεύσεων αυτών).
3ον Από την άλλη πλευρά η οικονομική κρίση που διέρχεται η Χώρα προκαλεί σημαντική χρονική καθυστέρηση σε προγράμματα του ΠΝ που έχουν ανατεθεί ή και προγραμματιστεί στον Όμιλο.
4ον Ταυτόχρονα η εμπορική δραστηριότητα έχει περιοριστεί και λόγω της γενικότερης κρίσης στην Α. Μεσόγειο και κυρίως από την ασύγγνωστη προχειρότητα με την οποία οι αρμόδιοι δέχτηκαν να παραμείνει η Δεξαμενή Νο 4 (των 250 χιλ. Τόνων) αποκλειστικά στον «πολεμικό» τομέα του Σκαραμαγκά.
Με βάση τα ανωτέρω η πρόταση του Ομίλου Ελευσίνας/ Νεωρίου είναι η ακόλουθη:
α) Η ιδιοκτησία των ΕΝΑΕ θα κατευθύνει παραγγελίες πολεμικών πλοίων και εμπορικών, που δηλώνει ότι διαθέτει, στον Όμιλο με αντάλλαγμα την απασχόληση πλεονάζοντος προσωπικού των ΕΝΑΕ για την εκτέλεση των παραγγελιών στις ναυπηγικές εγκαταστάσεις Ελευσίνας/ Σύρου.
β) Το Δημόσιο να κάνει χρήση της δυνατότητας που εμπεριέχεται στη Στρατιωτική Απόφαση της 1ης Δεκεμβρίου 2010 και να κρατήσει ως δημόσια περιουσία τις εγκαταστάσεις του Σκαραμαγκά που έχουν χαρακτηριστεί ως αμιγώς «εμπορικές» με στόχο να τις «συνεισφέρει» στην προσπάθεια ριζικής αναδιοργάνωσης του ναυπηγικού δυναμικού της Χώρας.  
γ) Οι ως άνω ρυθμίσεις θα αποτελέσουν και ένα ουσιαστικό πρώτο βήμα για την ένταξη και των τριών ναυπηγείων σε ένα ενιαίο λειτουργικό σχήμα και θα επιτρέψουν τόσο στο Δημόσιο όσο και στα ΕΝΑΕ να «ξεπεράσουν» τα προβλήματα με την Ε. Επιτροπή μέχρι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο να αποφανθεί επί της προσφυγής των ΕΝΑΕ (ως § 2 της παρούσης).
Προς την κατεύθυνση αυτή ο Όμιλος αναλαμβάνει πρωτοβουλία επαφών με την ιδιοκτησία των ΕΝΑΕ.
Ν. Ταβουλάρης
Source :  defencenet.gr