Απλές αλήθειες για το θέμα της φοροδιαφυγής

Όταν λέμε φοροδιαφυγή , εννοούμε το σύνολο των παρανομών ενεργειών των ιδιωτικών φορέων (επιχειρήσεων) , με τις οποίες αποβλέπουν στη μείωση ή εξάλειψη της φορολογικής τους υποχρέωσης (δηλαδή την πληρωμή φόρων) . Τέτοιες παράνομες ενέργειες είναι π.χ η δήλωση στη φορολογούσα Αρχή (εφορία) μικρότερου εισοδήματος από το πραγματοποιηθέν κατά τον υπολογισμό του φόρου εισοδήματος, η εμφάνιση από τις επιχειρήσεις ακαθάριστων εσόδων (τζίρος) μικρότερων από τα πραγματοποιηθέντα κατά τον υπολογισμό του φόρου κατανάλωσης, η λαθραία εισαγωγή ειδών από το εξωτερικό για να μη πληρωθούν δασμοί κλπ.

Η φοροδιαφυγή υπάρχει παντού σε όλο τον Κόσμο και σε όλες τις χώρες , η έκταση της όμως εξαρτάται από διάφορους παράγοντες . Οι παράγοντες αυτοί ενδεικτικά είναι :

1ο. Το μέσο μορφωτικό και πολιτιστικό επίπεδο των πολιτών της χώρας και ιδιαίτερα των φορολογούμενων . Όταν το μορφωτικό και πολιτιστικό επίπεδο του πληθυσμού είναι χαμηλό, οι φορολογούμενοι δε έχουν συνείδηση του γεγονότος ότι τα έσοδα από τους φόρους διατίθενται για τη χρηματοδότηση του κόστους παραγωγής των δημόσιων αγαθών (παιδεία , υγεία , ασφάλεια κλπ) , τα οποία ικανοποιούν συλλογικές ανάγκες.

2ο Το μορφωτικό επίπεδο των φοροτεχνικών οργάνων. Όταν τα στελέχη των φοροτεχνικών υπηρεσιών (εφορία , ΣΔΟΕ κλπ) είναι μορφωμένα και ικανά, μπορούν να διαμορφώσουν ένα φορολογικό σύστημα, που να περιορίζει τον κίνδυνο φοροδιαφυγής, και να οργανώσουν ορθολογικά τις υπηρεσίες αυτές, χρησιμοποιώντας τον κατάλληλο μηχανολογικό εξοπλισμό και ειδικευμένο προσωπικό (καταλαβαίνετε τώρα …. γιατί στην Ελλάδα έχουμε εκτεταμένη φοροδιαφυγή …) ,

3ο Το επίπεδο της φορολογικής επιβάρυνσης του ατόμου σε σχέση με το εισόδημα του . Όσο υψηλότερο είναι το επίπεδο της μέσης φορολογικής επιβάρυνσης του φορολογούμενου (πχ επιχείρησης) , τόσο μεγαλύτερη είναι η τάση του για φοροδιαφυγή, γιατί ο περιορισμός της ικανοποίησης των ατομικών του αναγκών (διατροφή – ένδυση – διασκέδαση κλπ) είναι περισσότερο αισθητός και το όφελος από το ποσό του φόρου, που ενδέχεται να εξοικονομήσει, αντισταθμίζει τον κίνδυνο που συνεπάγεται η τυχόν αποκάλυψη της φοροδιαφυγής.

4ο Ο τρόπος κατανομής των φορολογικών βαρών. Όσο περισσότερο η κατανομή των φορολογικών βαρών ανταποκρίνεται στην κρατούσα αντίληψη περί κοινωνικής δικαιοσύνης, τόσο μικρότερη είναι η τάση για φοροδιαφυγή και αντίστροφα. Πράγματι όταν παραβιάζεται η αρχή της δίκαιης κατανομής των φορολογικών βαρών, με τη χορήγηση αδικαιολόγητων φορολογικών απαλλαγών και εξαιρέσεων σε ορισμένες κατηγορίες ιδιωτικών φορέων, τότε

- καλλιεργείται το αίσθημα της αδικίας μεταξύ των φορολογούμενων και ενισχύεται η επιθυμία τους να εξομοιωθούν φορολογικά και με οποιοδήποτε τρόπο με τους απαλλασσόμενους από το φόρο,

- αυξάνει το επίπεδο της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης των φορολογούμενων, εφόσον, με δεδομένα τα φορολογικά έσοδα, τα ποσά που θα κατέβαλαν όσοι απαλλάσσονται από τη φορολογία θα πρέπει να καταβληθούν από τους υπόλοιπους ιδιωτικούς φορείς, και

- δημιουργούνται άνισοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ ευνοούμενων και μη επιχειρήσεων, εφόσον οι φόροι γενικά επηρεάζουν τα σχέδια παραγωγής και επενδύσεων όλων των ιδιωτικών παραγωγικών μονάδων.

5ο. Η διάρθρωση του φορολογικού συστήματος. Το είδος και η ταμιευτική σπουδαιότητα των φόρων, που απαρτίζουν το φορολογικό σύστημα μιας χώρας, προσδιορίζουν επίσης την έκταση της φοροδιαφυγής. Έτσι, αν το φορολογικό σύστημα κυριαρχείται από άμεσους φόρους (πχ φόρος εισοδήματος) , τότε η τάση για φοροδιαφυγή είναι, , μεγαλύτερη γιατί οι ιδιωτικοί φορείς έχουν περισσότερες ευκαιρίες για να αποκρύψουν τη φορολογητέα ύλη: τα μεν νοικοκυριά (ελεύθεροι επαγγελματίες κλπ.) δηλώνοντας εισόδημα μικρότερο από το πραγματοποιηθέν, οι δε επιχειρήσεις μεταφέροντας ένα μέρος από τα κέρδη τους σε λογαριασμούς αποσβέσεων, εξόδων παραστάσεως, έρευνας κ.ο.κ.

Αντίθετα, αν το φορολογικό σύστημα κυριαρχείται από έμμεσους φόρους, η τάση νια φοροδιαφυγή είναι μικρότερη, διότι ο έλεγχος των φορολογικών οργάνων είναι αποτελεσματικότερος γιατί οι φορολογούμενες μονάδες είναι λιγότερες (μόνο οι ιδιωτικές επιχειρήσεις) και επιπλέον είναι υποχρεωμένες να τηρούν λογιστικά βιβλία, από τα οποία προκύπτει η φορολογητέα ύλη (πχ ΦΠΑ)

6ο Ο τρόπος διαχείρισης του δημόσιου χρήματος. Όσο συνετότερη είναι η διαχείριση των φορολογικών εσόδων από το κράτος, τόσο ασθενέστερη είναι η τάση των φορολογούμενων για φοροδιαφυγή, γιατί τόσο μεγαλύτερη είναι η εμπιστοσύνη των ιδιωτικών φορέων στη θέληση και την ικανότητα του κράτους να ικανοποιεί συλλογικές ανάγκες. Αντίθετα, η σπατάλη του δημόσιου χρήματος διαβρώνει τη φορολογική συνείδηση των ιδιωτικών φορέων, δεδομένου ότι η φορολογική τους θυσία δεν εκτιμάται ανάλογα από το κράτος.

7ο Ο βαθμός οργάνωσης της αγοράς και των επιχειρήσεων . Όταν η οικονομία είναι οργανωμένη κατά τέτοιο τρόπο, ώστε ένα σημαντικό μέρος των συναλλαγών να γίνεται σε είδος (πχ δίνεις λάδι παίρνεις σιτάρι) , η δυνατότητα φοροδιαφυγής είναι μεγαλύτερη από ότι σε μία οικονομία όπου όλες οι συναλλαγές γίνονται με χρήματα . Επίσης όταν έχουμε πολλές μικρές επιχειρήσεις που κυρίως δεν είναι οργανωμένες λογιστικά όσο μία μεγάλη επιχείρηση , τότε η τάση για φοροδιαφυγή είναι μεγαλύτερη

Οι επιδράσεις της φοροδιαφυγής στην Οικονομική ζωή μίας χώρας :

1. Παραβιάζεται η βασική αρχή της Δίκαιης κατανομής των φορολογικών βαρών με ότι αυτό συνεπάγεται .....

2. Το Κράτος ενδέχεται να αντιμετωπίσει ταμιακές δυσχέρειες . Αυτό μπορεί να οδηγήσει είτε σε αύξηση των φόρων (πχ θυμηθείτε κάτι έκτακτα κλεισίματα 5 ετίας κλπ) είτε με κρατικό δανεισμό είτε με μείωση των Κρατικών δαπανών (μικρότερες αυξήσεις σε μισθούς , μείωση δαπανών για παιδεία κλπ) .

Διαβάστε Περισσότερα: http://www.asxetos.gr/entheto/dimosia-oikonomika/forodiafygi-paragontes-synepeies.html#ixzz1gUMHjBIE

Η Γεωμηχανική στην μάχη για την προστασία του περιβάλλοντος

Όλο και μεγαλύτερο έδαφος κερδίζει η γεωμηχανική το τελευταίο διάστημα, δεδομένου ότι οι συμβατικές προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση και την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, δεν έχουν μέχρι στιγμής τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα.
Βασικός στόχος της γεωμηχανικής είναι ο περιορισμός των αερίων του θερμοκηπίου, παράγοντας νούμερο ένα για την κλιματική αλλαγή, στην ατμόσφαιρα, με αποτέλεσμα τη μείωση της θερμοκρασίας του πλανήτη.
Η ιδέα «έπεσε στο τραπέζι» πριν μισό αιώνα περίπου, όταν κλιματολόγοι και μηχανικοί παρατήρησαν τις συνέπειες που είχε στο κλίμα το διοξείδιο του άνθρακα.
Μέχρι σήμερα, η γεωμηχανική ερχόταν σε «δεύτερη μοίρα», καθώς πρώτη προτεραιότητα ήταν ο «μετριασμός» της κλιματικής αλλαγής, κάτι που βασίζεται στη μείωση των μελλοντικών εκπομπών.
Ωστόσο, στη Σύνοδο των Ηνωμένων Εθνών για το Κλίμα που διεξήχθη στο Ντέρμπαν της Νοτίου Αφρικής, η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από νέες μεθόδους, περισσότερο δραστικές για τη μείωση του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα.
Το Νοέμβριο, το Πανεπιστήμιο Harvard ξεκίνησε μια μελέτη εργασίας, σχετικά με τη γεωμηχανική και το κλίμα.
Η πρώτη ερώτηση ήταν η εξής: «Πόσα στοιχηματίζουμε ότι τα κράτη θα καταφέρουν να εμποδίσουν την επικίνδυνη κλιματική αλλαγή, μειώνοντας τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και άλλων αερίων του θερμοκηπίου»;
Η απάντηση, που όλοι ήθελαν να δώσουν αλλά δεν ειπώθηκε είναι «όχι πολλά».
Η γεωμηχανική περιστρέφεται γύρω από δυο άξονες: πρώτον, τον περιορισμό της θερμότητας στην ατμόσφαιρα, κάτι που επιτυγχάνεται με τη μείωση της ηλιοφάνειας και δεύτερον, την αφαίρεση του διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα.
Η διαχείριση της ηλιακής ακτινοβολίας θεωρείται εφικτή με τη «λεύκανση» των σύννεφων, ώστε να αντανακλούν το φως του ηλίου, με τον ψεκασμό θείου στην ατμόσφαιρα, με στόχο τη μείωση της θερμοκρασίας του πλανήτη, ή την εφαρμογή άλλων μεθόδων, όπως εγκατάσταση ηλιακών κατόπτρων στο διάστημα.
Από την άλλη πλευρά, το διοξείδιο του άνθρακα θα μπορούσε να αφαιρεθεί από την ατμόσφαιρα με τη διαδικασία της απορρόφησης μέσω «μηχανικών δέντρων».
Άλλη μια πρόταση είναι το ράντισμα των ωκεανών με σίδηρο, ώστε να αναπτυχθεί πλαγκτόν, ικανό να απορροφήσει το βλαβερό αυτό αέριο.
Ωστόσο η γεωμηχανική αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη και σκεπτικισμό καθώς:
-Μπορεί να εφαρμοστεί μονομερώς αλλά να έχει παγκόσμιες συνέπειες
-Από τη στιγμή που θα τεθεί σε εφαρμογή, η τεχνολογία διαχείρισης της ηλιακής ακτινοβολίας θα πρέπει να διατηρηθεί για αιώνες
-Ακόμα και αν είχε τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα δεν θα μπορούσε να  αναστρέψει τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, ενώ ενδεχομένως θα οδηγούσε σε μείωση της λήψης μέτρων και των προσπαθειών για προσαρμογή σε ένα θερμότερο κλίμα.
Οι υπέρμαχοι  της γεωμηχανικής πάντως επισημαίνουν ότι όσο τρομακτικά και αν ακούγονται τα παραπάνω, είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε ποιες είναι οι δυνατότητες και τι μπορεί να προσφέρει αυτή η επιστήμη.
Source : econews

Διεκδικήσεις βουλευτών - δικαστικών με θύμα την οικονομία

Εντονες αντιδράσεις πυροδοτεί η διεκδίκηση αναδρομικών εκατομμυρίων ευρώ από πρώην βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Ορισμένοι εξ αυτών έσπευσαν να διευκρινίσουν ότι έχουν παραιτηθεί των σχετικών διεκδικήσεων, ενώ ο αντιπρόεδρος της Ενωσης τέως βουλευτών απέδωσε το όλο θέμα σε «παιχνίδι» των δικαστικών.

Οι δηλώσεις του αντιπροέδρου της Ενωσης τέως βουλευτών, Αριστείδη Τσιπλάκου, σύμφωνα με τον οποίο όλοι οι βουλευτές έχουν δηλώσει ότι δεν θέλουν τα χρήματα των αναδρομικών, δίνουν νέα τροπή στην υπόθεση. Ο ίδιος απέδωσε το θέμα που έχει δημιουργηθεί, σε πιέσεις δικαστικών, ώστε μη βγάλουν τις σχετικές αποφάσεις, καθώς όπως σημείωσε, ο Νόμος και το Σύνταγμα λειτουργεί ενιαία για δικαστικούς και βουλευτές.
«Δεν θα υποδείξω σε κανέναν τι πρέπει να κάνει. Είμαι υποχρεωμένος όμως να πω -διότι αυτό αφορά την προσωπική μου στάση σε διάφορα ζητήματα- ότι τη στιγμή που ο κόσμος υποφέρει, που πραγματικά υπάρχει μεγάλη δυσκολία στην κοινωνία, κανένας δεν έχει δικαίωμα να προκαλεί με τέτοιου είδους διεκδικήσεις», δήλωσε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ Κώστας Τζαβάρας μιλώντας στο ραδιοσταθμό ΒΗΜΑ.
«H νόμιμη άσκηση του δικαιώματος αυτών που προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη για τη διεκδίκηση αναδρομικών αυξήσεων των μισθών τους, δεν τους απαλλάσσει από την ηθική καταδίκη της ενέργειάς τους, η οποία προκαλεί και βαίνει σε ευθεία αντίθεση με το κοινό περί δικαίου αίσθημα», τόνισε από την πλευρά του ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Παπαδημούλης.
Σύμφωνα με τον κ. Παπαδημούλη, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη σιωπηρή σύμπραξη της ΝΔ απέφυγε τρεις φορές να δώσει στη δημοσιότητα τα ονόματα όσων διεκδικούν αναδρομικά.
Υπενθύμισε συγκεκριμένα τις από 9/5/2011 και 30/5/2011 ερωτήσεις που είχε καταθέσει στους τότε Υπουργούς Οικονομικών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών αλλά και τις δυο επιστολές που απέστειλε στον Πρόεδρο της Βουλής κ. Πετσάλνικο, ζητώντας την άμεση δημοσιοποίηση όλων των ονομάτων των βουλευτών. Η από 30/5/2011 ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ συζητήθηκε ως επίκαιρη ερώτηση στις 3/8/2011.
Όπως σημείωσε σε δήλωσή του, οι τότε ενέργειές του «δεν καρποφόρησαν, αφού τόσο ο τότε Υφυπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Πεταλωτής στην συζήτηση της επίκαιρης ερώτησης όσο και Πρόεδρος της Βουλής κ. Πετσάλνικος επικαλέστηκαν την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και το νόμο περί προσωπικών δεδομένων, καθιστώντας σαφές ότι ο Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου κ. Καραβοκύρης ουδέποτε δήλωσε ότι δύναται βάσει δημοσίου συμφέροντος να δημοσιοποιήσει τα ονόματα των βουλευτών και διαψεύδοντας τις δηλώσεις του κ. Καραβοκύρη στις 28-5-20111 στην εφημερίδα ''Ελευθεροτυπία'', ότι είναι έτοιμος να δώσει τα ονόματα αρκεί να το ζητήσει η Βουλή και η κυβέρνηση».
Ο κ. Παπαδημούλης είχε επικαλεστεί την γνωμάτευση του κ. Σταθόπουλου, πρώην Υπουργού Δικαιοσύνης και νομικού, που δήλωσε ότι η προστασία του δημοσίου συμφέροντος δύναται να καμφθεί για λόγους δημοσίου συμφέροντος.
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ έστρεψε τα βέλη του και κατά της ΝΔ, υπογραμμίζοντας ότι «αρωγός στην άρνηση της κυβέρνησης να δημοσιοποιηθούν τα ονόματα των βουλευτών για ένα ζήτημα το όποιο σκανδαλίζει την ελληνική κοινή γνώμη, στάθηκε και η αξιωματική αντιπολίτευση. Η οποία σιώπησε εκκωφαντικά και απέφυγε οποιαδήποτε ενέργεια προς την δημοσιοποίηση των ονομάτων που θα εξέθεταν στην κοινή γνώμη και τους δικούς της βουλευτές».
Για προκλητική και αδικαιολόγητη πράξη, «σε μια περίοδο που η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας βλέπει με βίαιο τρόπο να μειώνεται το βιοτικό επίπεδο των πολιτών», κάνει λόγο η Δημοκρατική Συμμαχία.
Καλεί όλους τους ενδιαφερόμενους να παραιτηθούν άμεσα από την περαιτέρω διεκδίκηση των αναδρομικών, κλείνοντας οριστικά το θέμα.
Απαράδεκτη χαρακτηρίζει η Δημοκρατική Αριστερά την τυπική δυνατότητα κάποιων πρώην βουλευτών να εγείρουν αγωγές και να ζητάνε την εξίσωσή τους με τις αποδοχές των δικαστών είναι απαράδεκτη.
«Είναι ενέργεια σε απόλυτη αναντιστοιχία και αντίθεση με την οικονομική κατάσταση που βιώνει η πλειονότητα του ελληνικού λαού», υπογραμμίζει η ΔΗΜΑΡ σε ανακοίνωσή της.
Όπως υποστηρίζει, «το ελάχιστο που οφείλουν να κάνουν όσοι έχουν εγείρει αγωγές είναι να παραιτηθούν από το δικαίωμά τους».
«Πέραν τούτου και το κόστος της λειτουργίας του πολιτικού συστήματος είναι εξαιρετικά υψηλό και πρέπει δραστικά να μειωθεί», προστίθεται στην ανακοίνωση.
Την ίδια ώρα πάντως, ο ένας μετά τον άλλο, πρώην βουλευτές ξεκαθαρίζουν ότι παραιτούνται ή έχουν ήδη παραιτηθεί κάθε διεκδίκησης αναδρομικών.
Με γραπτή δήλωσή του ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου Πέτρος Τατούλης ξεκαθάρισε ότι δεν διεκδικεί και δεν τον αφορά η όποια διεκδίκηση βουλευτών και πρώην βουλευτών αναδρομικών, διαψεύδοντας δημοσιεύματα που αναφέρουν το όνομα του σε κατάλογο βουλευτών και πρώην βουλευτών που διεκδικούν χρήματα από το ελληνικό δημόσιο.
«Από τις αρχές του 2010 έχω παραιτηθεί από κάθε διεκδίκηση διαφοράς αποδοχών μου από τη Βουλή των Ελλήνων και μένω έκπληκτος για το γεγονός ότι περιλαμβάνεται το όνομα μου σε κατάλογο βουλευτών και πρώην βουλευτών που διεκδικούν αναδρομικά», επισημαίνει χαρακτηριστικά.
Με τη σειρά και ο πρώην υφυπουργός Οικονομικών Αντώνης Μπέζας, διευκρίνισε πως έχει παραιτηθεί των αναδρομικών των βουλευτών:
«Εδώ και πολύ καιρό, με δεδομένο ότι δεν επιθυμώ καμία αποζημίωση, εκτίμησα ότι δεν πρέπει να συνεχισθεί αυτή η διαδικασία και έδωσα έγγραφη εντολή στο δικηγόρο μου να προβεί στις νόμιμες ενέργειες προκειμένου να παραιτηθεί από τη σχετική αγωγή», τονίζει.
Ανάλογη δήλωση έκανε και ο κ. Πέτρος Δούκας, ο οποίος διαβεβαίωσε ότι έχει δώσει εντολή να μην υπάρξει καμία διεκδίκηση αναδρομικών και ότι δεν υπάρχει ουδεμία παρόμοια διεκδίκηση εκ μέρους του .
Την κατηγορηματική δήλωση ότι έχει παραιτηθεί από τη δικαστική διεκδίκηση των όποιων αναδρομικών ποσών του αναλογούν, έκανε και ο Θεόδωρος Κατσανέβας.
Μάλιστα, ο κ Κατσανέβας πρότεινε «για να αποφεύγονται -όπως σημειώνει-οι εύκολες γενικεύσεις»,να διερευνηθεί η οικονομική κατάσταση των βουλευτών, υπουργών, επικεφαλής Δημόσιων φορέων, πριν και μετά την εμπλοκή τους στις θέσεις αυτές.
«Από την πρώτη στιγμή, διότι έγιναν μαζικές αγωγές - "φασόν", ήταν ένα νόμιμο δικαίωμα να το κάνουν οι συνάδελφοι αυτό, όπως και εγώ. Από την αρχή, όμως, από το πρώτο δευτερόλεπτο, όταν είδα τι γίνεται, αρνήθηκα να συμμετάσχω. Δεν ήθελα και δεν θέλω ούτε τις αξιώσεις από αυτή τη νόμιμη, βρε παιδιά, προσφυγή! Όμως, δεν το θυμήθηκα τώρα», παρατήρησε από την πλευρά του ο πρώην βουλευτής της ΝΔ, Πέτρος Μαντούβαλος, μιλώντας στο ραδιοσταθμό Βήμα.
Source : infognomonpolitics.gr

Η Συνθήκη των 17 εντός της Ε.Ε.

Ποιο είναι το πακέτο των μέτρων για τη διάσωση της ευρωζώνης και πώς θα ισχύσει Συνθήκη των 17, εντός της Συνθήκης της ΕΕ:


ΠΑΚΕΤΟ ΜΕΤΡΩΝ
Πώς θα λειτουργεί το δημοσιονομικό συμβόλαιο
Οι Γερμανοί έβαλαν τη σφραγίδα τους και οι Βρετανοί την... τέχνη τους στη χθεσινή απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων, που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες. Στη λογική και πρακτική εφαρμογή ενός «παιγνίου ισχύος» που κατέληξε στο «win - win situation», στην εξής βάση: Πρώτο, η Γερμανία δεν θεσμοθετεί την αυστηρή δημοσιονομική πολιτική της μέσω των 27 και δεν κατόρθωσε να αλλάξει τη Συνθήκη της ΕΕ. Όμως, θα το πράξει μέσω μιας Διακυβερνητικής Διάσκεψης των 17, συν όσων το επιθυμούν, επιβάλλοντας ταυτοχρόνως στον χώρο της ευρωζώνης τους όρους που το Βερολίνο επιθυμεί.

Δηλαδή της αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας για όλους, με τιμωρητικά μέτρα. Δεύτερο, η Βρετανία δεν επιτρέπει στη Γερμανία και τον γαλλογερμανικό άξονα να οικοδομήσουν μια ΕΕ οικονομικής διακυβέρνησης όπως τη θέλουν, διότι το Λονδίνο μπορεί μεν να ισχυρίζονται πολλοί ότι είναι απομονωμένο, όμως βάζει φρένο στην περιφερειακή ολοκλήρωση, αρνούμενο να τεθεί κάτω από τον γερμανικό θεσμικό και οικονομικό έλεγχο, και το νέο υπό τη γερμανική επιρροή διευθυντήριο των Βρυξελλών.

Οι ζώνες
Εν ολίγοις, η Ευρώπη οικοδομείται επί τη βάσει δυο ζωνών. Εκείνης του ευρώ και εκείνης της ζώνης στην οποία κράτη όπως η Βρετανία, η Δανία και Σουηδία και η Ουγγαρία είτε θα μείνουν συνειδητά εκτός της ζώνης του ευρώ, είτε επί του παρόντος και παρότι είναι υποψήφια για την ευρωζώνη μέλη δεν θα συμμετάσχουν στη Διακυβερνητική των 17 κρατών της ευρωζώνης. Θα έχουμε, λοιπόν, διζωνική Ευρώπη πολλαπλών ταχυτήτων. Στους 17 θα ακολουθήσουν στη Διακυβερνητική, της οποίας το αποτέλεσμα θα αποτελεί Συνθήκη εντός Συνθήκης, η Πολωνία, η Ρουμανία, η Βουλγαρία, η Λετονία και η Λιθουανία, καθώς επίσης και η Δανία, παρότι έχει ρήτρα εξαίρεσης από την ευρωζώνη. Τρεις χώρες, η Σουηδία, η Ουγγαρία και η Τσεχία θα απαντήσουν μέσα στις επόμενες μέρες, εάν θα συμμετάσχουν στη Διακυβερνητική, αφού προηγουμένως οι κυβερνήσεις τους διαβουλευθούν με τα εθνικά κοινοβούλια.

Μικρή αναθεώρηση
Κάποιες από τις αποφάσεις των ηγετών της ευρωζώνης θα προωθηθούν μέσω μιας απλουστευμένης διαδικασίας επί τη βάσει του άρθρου 126, που αναφέρεται στη διαδικασία περί υπερβολικού ελλείμματος. Η «μικρή αναθεώρηση», όπως ονομάστηκε η διαδικασία της Διακυβερνητικής, δεν είναι επιβεβλημένο να τεθεί ενώπιον των εθνικών κοινοβουλίων ή δημοψηφισμάτων για να τεθεί σε ισχύ.

Το δημοσιονομικό συμβόλαιο
Το νέο «δημοσιονομικό συμβόλαιο», όπως αποκαλείται το γερμανικό πακέτο δημοσιονομικής πειθαρχίας, περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

1. Οι προϋπολογισμοί των κρατών-μελών θα υποβάλλονται εκ των προτέρων στις Βρυξέλλες και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα δύναται να ζητά την αναθεώρησή τους πριν από την έγκρισή τους.

2. Το ετήσιο διαρθρωτικό έλλειμμα δεν θα μπορεί να υπερβαίνει το 0,5% του ονομαστικού ΑΕΠ. Ο κανόνας αυτός θα προσαρμόζεται στις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν σε κάθε κράτος και θα λαμβάνεται υπόψη η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα. Οι χώρες των οποίων το χρέος είναι πολύ χαμηλότερο του 60% επί του ΑΕΠ θα μπορούν να διατηρούν υψηλότερα διαρθρωτικά ελλείμματα.

3. Οι κανόνες αυτοί θα ενσωματωθούν στις εθνικές νομοθεσίες συνταγματικώς και άλλως πως. Το ίδιο ισχύει και για το όριο του 3%. Ότι δηλαδή κανένα κράτος μέλος δεν θα μπορεί να καταγράφει δημοσιονομικό έλλειμμα πέραν του 3% επί του ΑΕΠ. Εάν δεν τηρούνται τα κριτήρια αυτά, θα ενεργοποιείται ένας αυτόματος διορθωτικός μηχανισμός. Το Συμβούλιο μπορεί να αποφασίσει διαφορετικά, εάν το ενδιαφερόμενο κράτος συγκεντρώσει ποσοστό της τάξης του 85% υπέρ των θέσεών του.

Η επιτήρηση
Τώρα, σε ό,τι αφορά τις χώρες οι οποίες βρίσκονται σε επιτήρηση ως αποτέλεσμα υπερβολικού ελλείμματος, θα υποβάλουν ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Συμβουλίου συγκεκριμένο πρόγραμμα, εντός του οποίου θα περιγράφονται λεπτομερώς οι απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Το πρόγραμμα θα τίθεται υπό έγκριση και θα υποβάλλεται σε αλλαγές. Σκοπός του είναι να εξασφαλίσει τη σταθερή πορεία των διαρθρωτικών αλλαγών, για να είναι επιτυχής η δημοσιονομική εξυγίανση.

Η θωράκιση της ευρωζώνης
Ως προς τα θέματα θωράκισης της ευρωζώνης, οι Γερμανοί απέρριψαν την άμεση εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), αλλά συναίνεσαν σε εναλλακτικά μέτρα, ενώ ταυτοχρόνως αποφασίστηκε όπως τεθεί σε ισχύ ώς τον Ιούλιο του 2012 η Συνθήκη για τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ΕΜΣ), που θα αντικαταστήσει το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΕΤΧΣ). Η Συνθήκη θα τεθεί σε ισχύ μόλις επικυρωθεί από τα κράτη μέλη, στα οποία αντιστοιχεί το 90% των κεφαλαιακών υποχρεώσεων. Η αύξηση του αποθεματικού θα φθάσει από τα 250 δις στα 550 δις ευρώ, ενώ θα μελετηθεί νέα ενίσχυσή του.

Μπορεί, λοιπόν, η Γερμανία να μην αποδέχθηκε την άμεση εμπλοκή της ΕΚΤ σε ό,τι αφορά τη δανειοδότηση των προβληματικών οικονομιών της ευρωζώνης, γιατί δεν επιθυμεί να επωμιστεί επιπρόσθετο κόστος, όμως αποδέχθηκε: α. την εμπλοκή μέσω τρίτου, δηλαδή μέσω του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ). Εν ολίγοις, η ΕΚΤ θα δανείσει περί τα 200 δις το ΔΝΤ, για να μπορεί αυτό με τη σειρά του να δανείζει τα προβληματικά κράτη μέλη της ευρωζώνης. β. τη μελέτη του ζητήματος του ευρωπαϊκού ομολόγου και την υποβολή εισήγησης, όπως επισήμανε ο Πρόεδρος του Συμβουλίου Χέρμαν Βαν Ρομπάι, στο Συμβούλιο του Ιουνίου.

Κλίμα ηρεμίας και ΕΚΤ
Τα μέτρα αυτά έχουν ως στόχο να δημιουργήσουν κλίμα ηρεμίας στην αγορά και να θωρακίσουν, όσο είναι αυτό δυνατό, την ευρωζώνη. Υπάρχει, όμως, ο κίνδυνος να μην προκύψουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, οπότε η μοναδική διέξοδος θα είναι η εμπλοκή της ΕΚΤ, λόγω της μεγάλης οικονομικής ρευστότητας που διαθέτει, με δυο κυρίως τρόπους: 1. Αγορά ομολόγων. 2. Δανεισμό στο ΔΝΤ.

Οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου δεν συνιστούν απλές λογιστικές πράξεις οικονομικής και νομισματικής σταθερότητας, αλλά αποτυπώνουν ένα ευρύτερο παίγνιο ισχύος και συμφερόντων εντός της ΕΕ, που δημιουργεί εκ των πραγμάτων την Ευρώπη των πολλαπλών κύκλων και ταχυτήτων.
Source : http://sigmalive.com/simerini/business/news/445921

Κοινή λογική έναντι οικονομικής κακοδιαχείρησης

Πέρα από τις βαρύγδουπες ανακοινώσεις και αναλύσεις επί των αποφάσεων της Ε.Ε. , της Ε.Κ.Τ. , του Δ.Ν.Τ. και λοιπών " ευαγών οργανισμών" , υπάρχει η κοινή λογική. Αυτή που λέει ότι στην διαχείριση των οικονομικών ενός ατόμου, μιάς οικογένειας , μιάς κοινότητας, μιάς επιχείρησης και ενός κράτους υπάρχει η βασική αρχή του ελέγχου εσόδων - εσόδων .  Το " νοικοκύρεμα" σε απλά ελληνικά , που σημαίνει ότι ξοδεύεις λιγότερα από όσα εισπράτεις , αποφεύγεις δεσμεύσεις από δάνεια και κρατάς πάντα ένα απόθεμα για τις δύσκολες μέρες και  τις έκτακτες ανάγκες. Ετσι μόνο αποφεύγονται οι συνέπειες οικονομικής και λειτουργικής  κακοδιαχείρησης που αποτυπώνονται στην παρακάτω μελέτη του ΟΟΣΑ για την ελληνική δημόσια διοίκηση.

«Δύο χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης στην Ελλάδα και η λειτουργία του κυβερνητικού μηχανισμού έχει φθάσει στο ναδίρ της αδράνειας». Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξαν οι επιστήμονες του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ), οι οποίοι συνέταξαν μελέτη για την ελληνική δημόσια διοίκηση, που  παρουσιάζεται στο πρωτοσέλιδο της γερμανικής εφημερίδας «Die Welt». «Ο κεντρικός κυβερνητικός μηχανισμός δεν έχει μέχρι τώρα ούτε τις δομές, ούτε τις ικανότητες για μεγάλες μεταρρυθμίσεις», αναφέρεται στην μελέτη.
Οι ειδικοί εξέτασαν και τα 14 ελληνικά υπουργεία, σε συνεργασία με 200μελές επιτελείο του ελληνικού Υπουργείου Εσωτερικών, και διαπίστωσαν σε όλα ελλείμματα στην καταγραφή στοιχείων, σε γνώσεις για την επεξεργασία τους, σε οργάνωση για την πρακτική τους αξιολόγηση, αλλά και στην απαραίτητη συνεργασία (τμημάτων και υπουργείων) μεταξύ τους.
«Ο κεντρικός κυβερνητικός μηχανισμός δεν έχει μέχρι τώρα ούτε τις δομές, ούτε τις ικανότητες για μεγάλες μεταρρυθμίσεις», δήλωσε η Καρολάιν Βάρλεϊ, διευθύντρια του τμήματος αξιολόγησης των κυβερνήσεων στις χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ, και συμπλήρωσε ότι πρόκειται για μια σκληρή διαπίστωση που για πρώτη φορά καταδεικνύει τι δεν λειτουργεί στη διοίκηση και τι είναι αυτό που εμποδίζει την Ελλάδα να προχωρήσει σε δομικές μεταρρυθμίσεις».
«Μόνον δύο φορές το χρόνο για μερικές ώρες ελέγχονται από την κυβέρνηση τα υψηλόβαθμα στελέχη των υπουργείων. ‘Η κυβέρνηση δεν έχει ούτε την εξουσία, αλλά ούτε τις κατάλληλες μεθόδους για να αναγκάσει τα νευραλγικά υπουργεία να ακολουθήσουν ενιαία πολιτική’, λένε οι ειδικοί του ΟΟΣΑ. Οι Έλληνες κρατικοί υπάλληλοι έχουν ελάχιστη επαφή με τους συναδέλφους τους σε άλλα υπουργεία ή ακόμη και με εκείνους του ίδιου υπουργείου. Σε όλα τα υπουργεία υπάρχει έλλειψη συστημάτων καταγραφής και επεξεργασίας δεδομένων και συστημάτων αρχειοθέτησης».
«Η εξουσία των υπουργείων είναι κατακερματισμένη όχι μόνον επειδή και τα 14 είναι διασπαρμένα σε εκατοντάδες κτήρια στην ελληνική πρωτεύουσα, αλλά και γιατί απουσιάζει σχεδόν παντελώς οποιαδήποτε επαφή. (…) Έτσι ερμηνεύεται ίσως το γιατί τα 4/5 των κτηρίων, όπου στεγάζονται τα υπουργεία, δεν διαθέτουν αίθουσα συνεδριάσεων».
«Οι ειδικοί επιστήμονες του ΟΟΣΑ διαπίστωσαν ότι τα τελευταία 15 χρόνια εκδόθηκαν σχεδόν 17.000 νόμοι, προεδρικά και υπουργικά διατάγματα αλλαγής αρμοδιοτήτων. Ένας υπουργός με μεγάλη εμπειρία σε διαφορετικά υπουργεία δήλωσε μάλιστα ότι χρειαζόταν κάθε φορά πάνω από ένα χρόνο για να βρει άκρη στα νέα του καθήκοντα
Καθόλου απίθανο, εφ’ όσον κάθε υπουργείο διαθέτει κατά μέσον όρο 439 διαφορετικά τμήματα. Πρόκειται για συνέπεια της πελατειακής πολιτικής. Δηλαδή τόσο οι σοσιαλιστές, όσο και οι συντηρητικοί αντάμειβαν με υψηλά πόστα τους οπαδούς τους και γι’ αυτό δημιουργούσαν νέα τμήματα, νέα ινστιτούτα ή και νέες σχολές.
«Συνολικά η ελληνική δημόσια διοίκηση δεν διαθέτει τα πρακτικά εργαλεία, την κουλτούρα και την ικανότητα να σχεδιάσει, να εκτελέσει και να ελέγξει την εφαρμογή μιας παραγωγικής πολιτικής, υποστηρίζει η κ. Βάρλεϊ.
Source : TA NEA

Σχεδιασμός αντιμετώπισης κρίσεων και εκτάκτων αναγκών

Η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, του  Υπουργείου Εσωτερικών, έχει εκπονήσει και θεσμοθετήσει με την ΥΑ 1299/2003 το Σχέδιο Ξενοκράτης.
Σκοπός του σχεδίου είναι η πληρέστερη προετοιμασία του πληθυσμού , μέσω των αρμοδίων φορέων , για την αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών από φυσικά φαινόμενα όπως σεισμοί, πλημμύρες , πυρκαγιές έως και την αντιμετώπιση έκρυθμων καταστάσεων που οφείλονται στον ανθρώπινο παράγοντα.

Συνοπτικά θα αναφερθούμε στα επιμέρους τμήματα του σχεδίου, που αφορούν το Σύστημα Κινητοποίησης Πολιτικής Προστασίας και στην ανάπτυξη σεναρίων αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών. Ολα τα κατωτέρω παρουσιάζονται με την μορφή άσκησης.

1. Προσδιορίζουμε τον σκοπό της άσκησης : Τι ακριβώς επιθυμούμε να πετύχουμε με την διεξαγωγή της άσκησης.

2. Θέτουμε τους στόχους της άσκησης : Ο αντικειμενικός στόχος είναι η περιγραφή της εκτέλεσης των καθηκόντων των ασκουμένων με επιγραμματικό τρόπο. Σε κάθε αντικειμενικό στόχο προσδιορίζεται επακριβώς ο ρόλος των ασκουμένων.

3. Οι στόχοι πρέπει να είναι απλοί, μετρήσιμοι, επιτεύξιμοι, ρεαλιστικοί, συγκεκριμένοι και καθορισμένοι.

Το Σύστημα Κινητοποίησης Πολιτικής Προστασίας βασίζεται στην καταγραφή και περιγραφή των αντικειμενικών στόχων . Απαρτίζεται από τις εξής ενότητες :
α. Ονομασία στόχου
β. Ορισμός στόχου
γ. Βασική επιδίωξη
δ. Σημεία συζήτησης και αξιολόγησης
ε. Σημεία για τον σχεδιασμό και τον έλεγχο της άσκησης
στ. Απαιτήσεις αξιολόγησης

Μετά από τον καθορισμό του σκοπού και των αντικειμενικών στόχων ακολουθεί η συγγραφή του σεναρίου ( με κατάλογο επισοδίων).
Τα στοιχεία ενός σεναρίου είναι :
1. Το αρχικό περιστατικό : Τι συμβαίνει ? Πότε ? Πού ?
2. Πώς γίνεται γνωστό το περιστατικό : Ποιός δίνει και ποιός λαμβάνει την πρώτη ειδοποίηση και πόσο σοβαρή είναι η κατάσταση.
3. Ποιές είναι οι συνέπειες στον πληθυσμό ? Τι πρέπει να αντιμετωπισθεί ?
4. Ποιοί είναι οι επιχειρησιακά εμπλεκόμενοι φορείς σε δράσεις πολιτικής προστασίας ? Τι πόρους διαθέτουμε?
5. Πώς εξελίσσεται χρονικά η κατάσταση συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών, προβλημάτων και πιθανών εναλλακτικών κατευθύνσεων που μπορούν να δοθούν στους ασκουμένους καθώς εξελίσσεται η άσκηση ?

Το σενάριο πρέπει να υποστηρίζεται από ικανή ποσότητα πληροφοριών ώστε ν' απαντούνται όλα τα ερωτήματα των ασκουμένων.

Πηγή : Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας

Μιά σκακιέρα για 4 παίκτες

Το γεωπολιτικό παιχνίδι από  Αμερικανούς, Αγγλους, Τούρκους και Κούρδους.

Στον απόηχο της επίσκεψης του Αμερικανού αντιπροέδρου Μπάιντεν στην Τουρκία, ο τουρκικός Τύπος προσπαθεί να αποκαλύψει τους πραγματικούς λόγους  της και να δώσει απαντήσεις σε σειρά ερωτηματικών. Ενδεικτικά, ο καθηγητής Χασάν Κιονί υποστηρίζει ότι η επίσκεψη δεν αφορούσε μόνο τη Συρία, αλλά κυρίως την κατάσταση που θα διαμορφωθεί στο κουρδικό κράτος μετά την απομάκρυνση των Αμερικανών από το Β. Ιράκ.
«Προς το παρόν», λέει, «το ΡΚΚ σταμάτησε τις επιχειρήσεις του λόγω χειμώνα. Αυτό θα κρατήσει μέχρι τη Γιορτή της Άνοιξης (Νεβρόζ), στις 21 Μαρτίου. Μέχρι τότε θα έχουν διαμορφωθεί και οι βασικές αρχές του νέου Συντάγματος. Εάν ο νέος συνταγματικός χάρτης δεν τους αρέσει θα συνεχίσουν την τρομοκρατία».

Κατά την άποψη του, δηλαδή, ο Αμερικανός Αντιπρόεδρος  πίεσε την Άγκυρα να δεχθεί τα αιτήματα του  ΡΚΚ και να τα κατοχυρώσει  στο νέο Σύνταγμα.

Ο αντιπρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος, πρώην πρεσβευτής της Τουρκίας στην Ουάσιγκτον κ. Φαρούκ Λόλογλου ισχυρίζεται ότι ο κ. Μπάιντεν κατά την παραμονή του στην Άγκυρα συζήτησε το θέμα της Συρίας  και του Ιράκ. Τέθηκε στο τραπέζι το πρόβλημα που ενδεχομένως θα προκύψει μεταξύ της Τουρκίας και της διοικήσεως του Β. Ιράκ, μετά την οριστική αποχώρηση των Αμερικανών από την περιοχή.

Ο Πρόεδρος του Ιράκ κ. Ταλαμπανί πρόσφατα δήλωσε ότι «τα μέλη του ΡΚΚ μας είπαν: Μας ζητούν να παραδώσουμε τα όπλα και να κατεβούμε από τα βουνά στις πόλεις. Να το κάνουμε, αλλά όταν κατεβούμε πού θα πάμε; Στα σπίτια μας ή στις Φυλακές; Πρώτος μας όρος είναι η γενική αμνηστία. Δεύτερος όρος μας,  η ρητή αναφορά στο νέο Σύνταγμα ότι όλοι όσοι ζουν στην Τουρκία δεν είναι Τούρκοι.  Υπάρχουν και πολίτες που ανήκουν σε διαφορετικές εθνότητες. Σχεδόν πείσαμε την πλευρά του ΡΚΚ. Η προσπάθειά μας να πείσουμε την Τουρκία πέτυχε κατά το ήμισυ. Οι αδελφοί μου Μεσούτ  Μπαρζανί και Μπουρχάν Σαλίχ συνεχίζουν τη συνεργασία με την τουρκική πλευρά».

Το νέο σύνταγμα, σύμφωνα με τις παραπάνω απόψεις, θα συνταχθεί υπό την πίεση των Αμερικανών και σύμφωνα με τις επιθυμίες του ΡΚΚ.  Σίγουρα η Τουρκία δεν μπορεί να αντισταθεί σθεναρά στις αμερικανικές πιέσεις, όταν έχει 101 Βάσεις των ΗΠΑ στα εδάφη της.

Από την άλλη το ΡΚΚ ετοιμάζεται να τυπώσει νομίσματα  του «αυτόνομου Κουρδιστάν». Το χαρτονόμισμα θα έχει στη μια όψη τη φωτογραφία του Σεΐχη Σαΐντ που εκτελέστηκε το 1925 και στην άλλη του Κούρδου διανοούμενου Μουσά Αντέρ που δολοφονήθηκε από «γνωστούς- αγνώστους» το 1992.  Η παρουσίασή τους, όπως λέγεται, θα γίνει στις 14 Απριλίου, την ημέρα των γενεθλίων του Οτζαλάν.

Η επίσκεψη του κ. Μπάιντεν πρέπει να εξεταστεί ταυτόχρονα με την μυθική επίσκεψη του Προέδρου Γκιουλ στην Αγγλία.  Οι τιμές και τα μεγαλεία στο πρόσωπο του κ. Γκιουλ αποκαλύπτουν τον ηγετικό ρόλο που θέλει να διαδραματίσει η Αγγλία στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Οι Βρετανοί γνωρίζουν πολύ καλύτερα από τους Αμερικανούς την περιοχή, αφού την κάνουν μαλλιά κουβάρια εδώ και δυο αιώνες.

Οι ΗΠΑ μετά τη Βιομηχανική Επανάσταση ανέλαβαν το  ρόλο του προστάτη του Δυτικού Πολιτισμού. Όπως έκανε παλιά η Οθωμανική αυτοκρατορία με τον Ισλαμικό Πολιτισμό. Με την υπεροχή και τη δύναμη των ΗΠΑ, η Αγγλία αναγκάστηκε να παραμείνει πίσω για 75-100 χρόνια. Με την ιστορική εμπειρία του «διαίρει  και βασίλευε» και την παραδοσιακή διπροσωπία της δεν τα έβαλε κάτω.

Οι Άγγλοι σε συνεργασία με τον αραβικό κόσμο παίζουν ένα σημαντικό ρόλο στη διαίρεση και το διαμελισμό του ισλαμικού κόσμου. Προβάλλουν το κοσμικό μοντέλο της Τουρκίας στις Μουσουλμανικές χώρες. Εάν πετύχουν το στόχο θα τους θα καταφέρουν να μειώσουν τη δύναμη και την ηγεμονία των ΗΠΑ.

Τελικός στόχος τους είναι φυσικά η σύγκρουση και ο διαμελισμός της Τουρκίας και του Ιράν, γιατί αν οι δυο αυτές χώρες καταφέρουν να συνεργαστούν θα ενισχύσουν τη θέση τους στον αραβομουσουλμανικό κόσμο και θα  αποδυναμώσουν το ρόλο της Αγγλίας.

Για αυτούς ακριβώς τους αγγλικούς σχεδιασμούς  η Μέση Ανατολή είναι καταδικασμένη να περάσει μια μακρόχρονη περίοδο αστάθειας.
Source : http://www.elzoni.gr/