Η ανάπτυξη ρωσικών φρεγατών στα παράλια της Συρίας

Του Νίκου Στέλγια

Ιρανικά και τουρκικά μέσα ενημέρωσης μεταδίδουν την επικείμενη ανάπτυξη ρωσικών φρεγατών στα παράλια της ΣυρίαςΣε μια πολύ κρίσιμη φάση της σύγχρονης ιστορίας της Συρίας, πολεμικά πλοία του Ρωσικού Ναυτικού αναπτύσσονται στα παράλια της γειτονικής χώρας.Σύμφωνα με το ιρανικό ειδησεογραφικό κανάλι “Αλ Μανάρ” και την τουρκική ειδησεογραφική πύλη “Yakın Doğu Haber”, σήμερα αναμένεται η ανάπτυξη των δυνάμεων του Ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού στα παράλια της Συρίας.

Σύμφωνα με τα ιρανικά και τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, με την νέα της κίνηση, η Ρωσία στέλνει ένα σημαντικό μήνυμα στον δυτικό κόσμο. Η Μόσχα δείχνει ότι η Συρία αποτελεί “κόκκινη γραμμή” για την εξωτερική της πολιτική.Το ιρανικό κανάλι “Αλ Μανάρ” υπενθυμίζει ότι ότι η Ρωσία και η Κίνα αντιτίθενται στα μέτρα που προτείνει η δυτική συμμαχία για την Συρία.

ΥΓ Η Ρωσία διατηρεί ναυτική βάση στην Λατάκεια της Συρίας, η τύχη της οποίας ,μετά από ενδεχόμενη αλλαγή καθεστώτος στην Συρία , είναι αμφίβολη.

www.kathimerini.com.cy

Διαχρονικές μέθοδοι εκφυλισμού λαών

Θέλεις να εκφυλίσεις έναν λαό;

Τον τρόπο τον ξέρουν κάποιοι που ποδηγετούν λαούς, αλλά και τον φιλελεύθερο άνθρωπο γενικά.

Ρίχ’ τον με το όπλο της αρετής εναντίον, στην κακία....

Ρίξ’ του «σεξ και πορνεία» που θα τα νομίσει «απελευθέρωση και ανακάλυψη» του σεξουαλισμού (που οι ενάρετοι προγόνοι του δεν ήξεραν).
Ρίξ’ του ασύδοτη «ελευθερία» και ατομικισμό.
Ρίξ’ του εύκολη ζωή, απολαύσεις, κραιπάλη, «ποικιλία».
Ρίξ’ του....
χουλιγκανικό «αθλητισμό».
Ρίξ’ του ναρκωτικά, κάπνισμα και αλκοόλ.
Ρίξ’ του βάρβαρη γλώσσα και μουσική.
Ρίξ’ του διαμάχη των δύο φύλων, αρσενικού-θηλυκού για το ποιός είναι ανώτερος.
Ρίξ’ του δυνατότητες για «κομπίνες και αρπαχτές» με σχετική ατιμωρησία.
Ρίξ’ του δωροδοκία στην διοίκηση και κυρίως στους ιθύνοντες διαχειριστές της εξουσίας. Έτσι θα χάσει την πεποίθηση του ως πολίτης, αφού θα συνειδητοποιήσει ότι ζει σε κράτος άθλιο, όχι de jure, όχι αλτρουισμού των πολιτών.
Ότι δεν βρίσκεται σε χώρα, όπου ο πολίτης αξίζει να προστατεύει τα «κοινά» και τα «ήθη», γιατί προστατεύοντας το σύνολο, προστατεύει τον εαυτό του.
Ρίξ’ του σάπια είδωλα και πρότυπα παντού, στην πολιτική, στην τέχνη, στο ήθος...

Επέτρεψε σε κάποιους ασήμαντους που έχουν χρήματα να διαφημίζονται όσο θέλουν, με μπλα-μπλα από τα ΜΜΕ, με τεράστιες αφίσες με την μούρη τους που καθηλώνουν τον μέσο ανώνυμο πολίτη ή το παιδί τους που τους θεωρεί «σπουδαίους - είδωλα» με αλληλουποστήριξη του ενός προς τον άλλο, αφού ο ένας είναι παράσιτο δίπλα στον άλλο.

Έτσι όλοι γίνονται δύσπιστοι, χάνεται η καλή πίστη, ο ένας προσπαθεί να αρπάξει από τον άλλο.

Χάνεται ο ανθρωπισμός, η ποίηση της Ζωής και δύσκολο από γενιά σε γενιά να ξαναβρεθεί..., γιατί η κάθε νέα γενιά δεν έχει αρκετές πληροφορίες για την αρετή και την ομορφιά και την ζωή και δεν μπορεί να βρει τους αληθινούς νόμους της ζωής...» (Κυριάκος Κάσσης)

Παραστατικότατα, ο Κ. Κάσσης περιγράφει την σημερινή πραγματικότητα!

Οι ΕΛΛΗΝΕΣ υποχρεούμεθα να απαντήσουμε στην ερώτηση αν θέλουμε να συνεχίσει να υπάρχει η Ελλάδα. Η απάντηση ακόμα και των βαρβαριζόντων ξενομανών Ελλήνων είναι σίγουρα ΝΑΙ.

Για να υπάρχει Ελλάς πρέπει να υπάρχουν και Έλληνες, οι οποίοι να μην είναι υποχείρια της παγκοσμιοποίησης , αλλά όπως τους θέλει η Ελλάδα, επιδιώκοντας συνεχώς να έχουμε νου υγιή εις σώματα υγιή και επιπλέον:

- Να σεβόμαστε, να αγαπούμε και να λατρεύουμε τα Ιερά και Όσιά μας!

- Να μένουμε πιστοί στις θρησκευτικές μας παραδόσεις και εις την προς τον Θεόν λατρεία μας, αδιαφορούντες και αρνούμενοι τον εισαγόμενο αθεϊσμό, τον εισαγόμενο νέο τρόπο ζωής της «Νέας Τάξης Πραγμάτων», της οποίας θεός είναι τα ασύλληπτα χρηματικά ποσά των ελαχίστων και η απέραντη δυστυχία των λαών της γης.

- Να μας διακρίνει αγάπη, ανδρεία και αρετή για την πατρίδα, όπως ακριβώς και οι πρόγονοι μας, ουδέποτε λησμονούντες ότι “πατρός και μητρός και απάντων προγόνων τιμιότερο όλων είναι η πατρίδα”!

- Να μένουμε πεισματικώς πιστοί στα εθνικά και λαϊκά μας ήθη και έθιμα, τα οποία επί αμέτρητες χιλιετίες διατηρεί αναλλοίωτα το Έθνος των Ελλήνων!

- Να σεβόμαστε, να αγαπούμε και να τιμούμε το θεσμό της οικογένειας!

- Να μένουμε πεισματικώς πιστοί στην γλώσσα μας, αρνούμενοι τις «δήθεν θεωρίες» των γλωσσοκτόνων, οι οποίοι την δολοφονούν καθημερινώς και ποικιλοτρόπως με τις διάφορες γλωσσοκτόνες προτάσεις τους.

- Να αρκούμαστε σε ό,τι και όσα έχουμε. Ούκ εν τω πολλώ το ΕΥ!

- Να ασχολούμαστε περισσότερο με το πνεύμα μας, αφού παραμένει για εμάς «αρχή μεγίστη του βίου μας η μόρφωση»,αντί να ασχολούμαστε με την ύλη.

- Να απορρίπτουμε και να αρνούμαστε όλα τα Διεθνιστικά εφευρήματα του τύπου «Παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας», «...της Μητέρας», «...των Ανθέων», «...των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» και παρομοίων φληναφημάτων, τα οποία οδηγούν ευθέως και ολοταχώς στην μαζοποίηση των λαών, προς επιβολή της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης, την προσφυώς και τόσο φαρισαϊκώς αποκαλούμενη Νέα Τάξη Πραγμάτων.

- Να μην λησμονούμε ότι είμαστε (Ελλάδα και Κύπρος) μόνοι στην γη, άνευ αδελφών, φίλων και συμμάχων λαών.

- Να μην λησμονούμε ότι όλοι οι λαοί και ιδιαιτέρως οι γειτονικοί μας, μας υποβλέπουν και επιζητούν την πολιτιστική, ιστορική, πνευματική και φυσική μας εξαφάνιση, διότι όλοι μας ζηλεύουν και εποφθαλμιούν την ωραιότατη χώρα μας, τον πλουσιότατο ορυκτό πλούτο μας και την προνομιούχο γεωγραφική θέση μας.

- Να προστατεύουμε και να προασπίζουμε την θρησκεία μας, τον πολιτισμό μας, την ιστορία μας, την γλώσσα μας, τα ήθη και τα έθιμά μας, αποκρούοντας ευθαρσώς και δυναμικώς τις κάθε είδους επιθέσεις και κατηγορίες των μισελλήνων, των Ελληνιζόντων μη Ελλήνων και των βαρβαριζόντων ξενομανών Ελλήνων που εκδηλώνονται κατά παντός Ελληνικού.

Τέλος, να σεβόμαστε και να τιμούμε τα ιερά και ένδοξα εθνικά μας σύμβολα, όπως είναι η σημαία μας, να μη την χαρίζουμε σε κανέναν ξένο και να μη την εξευτελίζουμε.

Δεν πρέπει πότε να λησμονήσουμε ότι η σημαία μας είναι η ενδοξότερη σημαία του πλανήτη μας, διότι είναι η πιο αιματοβαμμένη στο όνομα των παιδιών της σημαία!

Ι. Παναγιωτίδης
Source : http://anti-ntp.blogspot.com/2011/11/blog-post_8669.html#more

Συμβουλές για επίλυση κρίσεων σε μιά ομάδα ( κείμενο στα αγγλικά)

Conflict can be pretty much inevitable when you work with others. People have different viewpoints and under the right set of circumstances, those differences escalate to conflict. How you handle that conflict determines whether it works to the team's advantage or contributes to its demise.
You can choose to ignore it, complain about it, blame someone for it, or try to deal with it through hints and suggestions; or you can be direct, clarify what is going on, and attempt to reach a resolution through common techniques like negotiation or compromise. It's clear that conflict has to be dealt with, but the question is how: It has to be dealt with constructively and with a plan, otherwise it's too easy to get pulled into the argument and create an even larger mess.
Conflict isn't necessarily a bad thing, though. Healthy and constructive conflict is a component of high functioning teams. Conflict arises from differences between people; the same differences that often make diverse teams more effective than those made up of people with similar experience. When people with varying viewpoints, experiences, skills, and opinions are tasked with a project or challenge, the combined effort can far surpass what any group of similar individual could achieve. Team members must be open to these differences and not let them rise into full-blown disputes.
Understanding and appreciating the various viewpoints involved in conflict are key factors in its resolution. These are key skills for all team members to develop. The important thing is to maintain a healthy balance of constructive difference of opinion, and avoid negative conflict that's destructive and disruptive.
Getting to, and maintaining, that balance requires well-developed team skills, particularly the ability to resolve conflict when it does happens, and the ability to keep it healthy and avoid conflict in the day-to-day course of team working. Let's look at conflict resolution first, then at preventing it.

Resolving Conflict

When a team oversteps the mark of healthy difference of opinion, resolving conflict requires respect and patience. The human experience of conflict involves our emotions, perceptions, and actions; we experience it on all three levels, and we need to address all three levels to resolve it. We must replace the negative experiences with positive ones.
The three-stage process below is a form of mediation process, which helps team members to do this:

Step 1: Prepare for resolution

• Acknowledge the conflict – The conflict has to be acknowledged before it can be managed and resolved. The tendency is for people to ignore the first signs of conflict, perhaps as it seems trivial, or is difficult to differentiate from the normal, healthy debate that teams can thrive on. If you are concerned about the conflict in your team, discuss it with other members. Once the team recognizes the issue, it can start the process of resolution.
• Discuss the impact – As a team, discuss the impact the conflict is having on team dynamics and performance.
• Agree to a cooperative process – Everyone involved must agree to cooperate in to resolve the conflict. This means putting the team first, and may involve setting aside your opinion or ideas for the time being. If someone wants to win more than he or she wants to resolve the conflict, you may find yourself at a stalemate.
• Agree to communicate – The most important thing throughout the resolution process is for everyone to keep communications open. The people involved need to talk about the issue and discuss their strong feelings. Active listening is essential here because to move on you need to really understand where the other person is coming from.

Step 2: Understand the Situation

Once the team is ready to resolve the conflict, the next stage is to understand the situation, and each team member's point of view. Take time to make sure that each person's position is heard and understood. Remember that strong emotions are at work here so you have to get through the emotion and reveal the true nature of the conflict.

• Clarify positions – Whatever the conflict or disagreement, it's important to clarify people's positions. Whether there are obvious factions within the team who support a particular option, approach or idea, or each team member holds their own unique view, each position needs to be clearly identified and articulated by those involved.
• This step alone can go a long way to resolve the conflict, as it helps the team see the facts more objectively and with less emotion.

Sally and Tom believe the best way to market the new product is through a TV campaign. Mary and Beth are adamant that internet advertising is the way to go; whilst Josh supports a store-lead campaign.

• List facts, assumptions and beliefs underlying each position – What does each group or person believe? What do they value? What information are they using as a basis for these beliefs? What decision-making criteria and processes have they employed?

Sally and Tom believe that TV advertising is best because it has worked very well in the past. They are motivated by the saying, "If it ain't broke, don't fix it."

Mary and Beth are very tuned-in to the latest in technology and believe that to stay ahead in the market, the company has to continue to try new things. They seek challenges and find change exhilarating and motivating. Josh believes a store-lead campaign is the most cost-effective. He's cautious, and feels this is the best way to test the market at launch, before committing the marketing spend.

• Analyze in smaller groups – Break the team into smaller groups, separating people who are in alliance. In these smaller groups, analyze and dissect each position, and the associated facts, assumptions and beliefs.
• Which facts and assumptions are true? Which are the more important to the outcome? Is there additional, objective information that needs to be brought into the discussion to clarify points of uncertainly or contention? Is additional analysis or evaluation required?

Consider using formal evaluation and decision-making processes where appropriate. Techniques such as PMI, Forcefield Analysis, Paired Comparison Analysis and Cost/Benefit Analysis are among those that could help.
If such techniques have not been used already, they may help make a much more objective decision or evaluation. Gain agreement within the team about which techniques to use, and how to go about the further analysis and evaluation.

• By considering the facts, assumptions, beliefs and decision making that lead to other people's positions, the group will gain a better understanding of those positions. Not only can this reveal new areas of agreement, it can also reveal new ideas and solutions that make the best of each position and perspective.
• Take care to remain open, rather than criticize or judge the perceptions and assumptions of other people. Listen to all solutions and ideas presented by the various sides of the conflict. Everyone needs to feel heard and acknowledged if a workable solution is to be reached.

• Convene back as a team – After the group dialogue, each side is likely to be much closer to reaching agreement. The process of uncovering facts and assumptions allows people to step away from their emotional attachments and see the issue more objectively. When you separate alliances, the fire of conflict can burn out quickly, and it is much easier to see the issue and facts laid bare.

Step 3: Reach agreement

Now that all parties understand the others' positions, the team must decide what decision or course of action to take. With the facts and assumptions considered, it's easier to see the best of action and reach agreement.

In our example, the team agrees that TV advertising is the best approach. It has had undeniably great results in the past and there is no data to show that will change. The message of the advertising will promote the website and direct consumers there. This meets Mary and Beth's concern about using the website for promotions: they assumed that TV advertising would disregard it.

If further analysis and evaluation is required, agree what needs to be done, by when and by whom, and so plan to reach agreement within a particular timescale. If appropriate, define which decision making and evaluation tools are to be employed.
If such additional work is required, the agreement at this stage is to the approach itself: Make sure the team is committed to work with the outcome of the proposed analysis and evaluation.

If the team is still not able to reach agreement, you may need to use a techniques like Win-Win Negotiation, Nominal Group Technique or Multi-Voting to find a solution that everyone is happy to move the team ahead.

When conflict is resolved take time to celebrate and acknowledge the contributions everyone made toward reaching a solution. This can build team cohesion and confidence in their problem solving skills, and can help avert further conflict.
This three-step process can help solve team conflict efficiently and effectively. The basis of the approach is gaining understanding of the different perspectives and using that understanding to expand your own thoughts and beliefs about the issue.

Preventing Conflict

As well as being able to handle conflict when it arises, teams need to develop ways of preventing conflict from becoming damaging. Team members can learn skills and behavior to help this. Here are some of the key ones to work on:

• Dealing with conflict immediately – avoid the temptation to ignore it.
• Being open – if people have issues, they need to be expressed immediately and not allowed to fester.
• Practicing clear communication – articulate thoughts and ideas clearly.
• Practicing active listening – paraphrasing, clarifying, questioning.
• Practicing identifying assumptions – asking yourself "why" on a regular basis.
• Not letting conflict get personal – stick to facts and issues, not personalities.
• Focusing on actionable solutions – don't belabor what can't be changed.
• Encouraging different points of view – insist on honest dialogue and expressing feelings.
• Not looking for blame – encourage ownership of the problem and solution.
• Demonstrating respect – if the situation escalates, take a break and wait for emotions to subside.
• Keeping team issues within the team – talking outside allows conflict to build and fester, without being dealt with directly.

Source : mindtool.com

Η ελληνική πολιτισμική αντίληψη δίνει την λύση στην πολλαπλή κρίση

Η διαχρονική ελληνική πολιτισμική αντίληψη, όχι μόνο δεν αποτελεί τροχοπέδη για τη συμβίωσή μας με τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς αλλά,  μπορεί να αποτελέσει και μια εναλλακτική λύση, να της δώσει διέξοδο στο αδιέξοδο που απο ό,τι διαφαίνεται νομοτελειακά κάποια στιγμή θα αντιμετωπίσει.
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
 Άλλωστε το ποια είναι η ευρωπαϊκή ταυτότητα και πως συγκροτείται είναι ένα μεγάλο ερωτηματικό που απασχολεί κοινωνιολόγους, ιστορικούς, επιστήμονες, ανθρωπολόγους και μια πληθώρα άλλων επιστημόνων καθώς η Ευρώπη επιχειρεί βήματα μεγαλύτερης ενοποίησης και οι μηχανισμοί που διαθέτει, πολιτικοί, οικονομικοί, ιδεολογικοί, δεν της επιτρέπουν ακόμη να το πετύχει.
 Η κρίση χρέους στην Ευρώπη έχει αναδείξει ζητήματα στα οποία οι ηγέτες της θα πρέπει να δώσουν άμεσα απαντήσεις.
 Και τα ερωτήματα αυτά συμπυκνώνονται σε ένα: Ποια Ευρώπη θέλουμε;
 Εδώ, λοιπόν, τίθεται το θέμα της ευρωπαϊκής ταυτότητας.
 Προηγουμένως, όμως, τίθεται το θέμα του οικονομικού ευρωπαϊκού μοντέλου και της διοίκησης της ηπείρου. Και εδώ η απάντηση είναι σαφής: στη θέση των εθνών-κρατών οι αγορές.
 ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙΤΑΙ Η ΕΥΡΩΠΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ
 Για να προσδιορίσουμε, λοιπόν, τη θέση μας σε ένα οργανισμό όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν μπορεί να αγνοούμε που θέλουν να την κατευθύνουν οι δυνάμεις που την καθοδηγούν.
 Αυτήν τη στιγμή σε ευρωπαϊκό επίπεδο η προσωπικότητα που φαίνεται να γνωρίζει που θέλουν να οδηγήσουν την ήπειρο τα διευθυντήριά της είναι ο Γερμανός υπουργός οικονομικών, ο κ. Σόϊμπλε.
 Σε μια συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα Die Zeit ήταν αποκαλυπτικός:
 «Η ευρωπαϊκή ενοποίηση,-είπε- για περισσότερα από 50 χρόνια τώρα, έχει σχεδιαστεί με σκοπό να υπερβεί εν μέρει σταδιακά το εθνικό κράτος…   Δεν είναι πλέον στο πνεύμα των καιρών το να είναι το εθνικό κράτος υπεύθυνο για τη ρύθμιση όλων των τομέων».
  »Η κρίση, η οποία απέκτησε εν δυνάμει τόσο επικίνδυνες διαστάσεις όχι μόνο λόγω της αύξησης των αλληλεξαρτήσεων κρατών και αγορών κατά τις τελευταίες δεκαετίες, δείχνει ότι δεν είμαστε πλέον απόλυτα εθνικά κυρίαρχοι, και μάλιστα εδώ και πολύ καιρό, γιατί όσα συμβαίνουν σε άλλες χώρες, σε άλλες αγορές, σε άλλα συστήματα επηρεάζουν άμεσα τη ζωή μας».
 » Σκοπός της ευρωπαϊκής ενοποίησης δεν είναι να μπει στη θέση του εθνικού κράτους της Γερμανίας ένα εθνικό κράτος με το όνομα Ευρώπη. Χρειαζόμαστε κάτι καινούριο. Η ευρωπαϊκή ενοποίηση λαμβάνει υπόψη της ότι το εθνικό κράτος δεν μπορεί, από τα μέσα του 20^ου αιώνα και μετά, να παρέχει εκείνα που παρείχε μετά τον 17^ο αιώνα. Αυτό που χρειαζόμαστε στον 21^ο αιώνα είναι μία νέα μορφή κυβερνητικής συνεργασίας σε αρκετά επίπεδα».
Οι Γερμανοί, γνωρίζουν που θέλουν να οδηγήσουν την Ευρώπη. Και είμαι σίγουρος πως στην κατεύθυνση αυτή εργάζονται πολλά ινστιτούτα.
 Τι κάνουμε εμείς;
 Οι επιλογές μας είναι δύο: ή φεύγουμε, ή μένουμε. Και αν μείνουμε για πολλά χρόνια η επιρροή μας θα είναι μικρή.
 Πόσο μας συμφέρουν, όμως, οι εξελίξεις;
 Η ταπεινότητά μου δεν είναι οπαδός της αποδομητικής σχολής σε ό,τι αφορά τα καθ ημάς.
 Αλλά είναι οπαδός αυτής της σχολής σε ό,τι αφορά τα ευρωπαϊκά.
 Δεν ξέρω αν υπάρχει σήμερα ευρωπαϊκή ταυτότητα, μάλλον δεν υπάρχει, αλλά η Ευρώπη, όπως είναι δομημένη σήμερα δεν μας εξυπηρετεί.
 Χρειάζεται αποδόμηση η Ευρώπη των κρατών. Και παράλληλα η ευρωπαϊκή ταυτότητα όπως οικοδομήθηκε ως σήμερα.
Μα θα μου πείτε, είναι τόσο εύκολο;
 Η ιστορία λέει πως ναι. Ας πάρουμε ένα παράδειγμα:
 Μετά την ενοποίηση της Ιταλίας το 1861 (την οποία δεν πήραν είδηση οι περισσότεροι ιταλοί) ένας απο τους αρχιτέκτονες της ένωσης ο Μάσσιμο Ντ’ Αζέλιο είπε τη φημισμένη φράση: «φτιάξαμε την Ιταλία, τώρα πρέπει να φτιάξουμε Ιταλούς».
 Η κατάσταση δεν είναι πολύ διαφορετική σήμερα: η Ευρώπη έχει ενωθεί, αλλά αυτοί οι απροσδιόριστοι πολίτες, οι ευρωπαίοι δεν έχουν ακόμα ανακαλυφθεί.
 Στην Ευρώπη λείπει ένα κοινό πλαίσιο αξιών παρά τις προσπάθειες ανα τους αιώνες να επιβληθεί μια ενότητα που θα στηριζόταν στην ηγεμονία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
 Η ευρωπαϊκή ταυτότητα ορίστηκε σε αντιδιαστολή με την ισλαμική «απειλή» και σε συνδυασμό με τις προσπάθειες των Ευρωπαίων που κατείχαν τα κεφάλαια και την τεχνογνωσία να επεκταθούν πέραν της Πορτογαλίας.
 Χρειάζεται μια εποικοδομητική αποδόμηση αυτής της Ευρώπης. Παρά την ενδυνάμωση του μύθου της ευρωπαϊκής ενότητας, η ευρωπαϊκή ταυτότητα εξακολουθεί να παραμένει το μεγάλο ζητούμενο.
  Η ενότητα της Ευρώπης, επινοήθηκε στη βάση του αποκλεισμού, της βίας, του εξοστρακισμού του Άλλου, δηλαδή των Εβραίων, των Μουσουλμάνων, των «αιρετικών» χριστιανών, όλων όσων θα μπορούσαν να αποτελέσουν εύκολο στόχο για ηγεμόνες και κυβερνήσεις.
 Το ερώτημα σήμερα είναι τι Ευρώπη θέλουμε: θα είναι μια Ευρώπη-Φρούριο, όπως στο παρελθόν, που θα αποκλείει και θα περιχαρακώνεται απέναντι στον έξω κόσμο ή θα είναι μια κοινωνία των πολιτών που θα περικλείει όλες τις εθνικές ομάδες και τις μειονότητες;
 Εξέχοντες διανοούμενοι ασχολούνται πολύ με την ιδιότητα του πολίτη την οποία ορίζουν σε αντιδιαστολή με την έννοια της υπηκοότητας.
 Η ιδιότητα του πολίτη, λένε, πρέπει να αποτελέσει τη νέα βάση επαναθεώρησης της έννοιας της Ευρώπης και τελικά οποιασδήποτε ενότητας.
 Κατά την ενδιαφέρουσα αυτή άποψη, η όποια αποδόμηση της έννοιας της Ευρώπης και κυρίως της έννοιας της δυτικής Ευρώπης που διαμορφώθηκε ως σήμερα πρέπει να σεβαστεί μια πολύ ενδιαφέρουσα διάσταση που αποτέλεσε χαρακτηριστικό της: τη θεμελίωση και λειτουργία του κοινωνικού κράτους ως κράτους πρόνοιας, κάτι που νοσταλγούν πάρα πολλοί σήμερα την εποχή της πλήρους αβεβαιότητας.
  Το πιο σημαντικό για την Ευρώπη σήμερα είναι, λοιπόν, να διατυπωθεί μια νέα ιδέα της Ευρώπης που θα μπορέσει να δώσει μια κατεύθυνση προς μια μετα-εθνική ευρωπαϊκή ταυτότητα.
 Ο χώρος στον οποίο θα διαμορφωθεί δεν θα βρίσκεται στη σφαίρα του κράτους ή στους διοικητικούς και ιδεολογικούς μηχανισμούς του. Η μεταεθνική ταυτότητα εστιάζεται όλο και περισσότερο σε συλλογικά επεξεργασμένους στόχους παρά σε ολοκληρωμένα οράματα ενότητας.
 Οι μεταεθνικοί Ευρωπαίοι θα βλέπουν τον εαυτό τους ως πολίτες που η ταυτότητά τους διαμορφώνεται με βάση τα συμφέροντά τους.
 ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ
 Η Ευρώπη είναι κάτι περισσότερο απο μια ιδέα και μια ταυτότητα. Είναι και μια γεωπολιτική πραγματικότητα.
 Ένα απο τα βασικά χαρακτηριστικά αυτής της γεωπολιτικής οντότητας, είναι η διαδικασία μέσω της οποίας ο κεντρικός πυρήνας κατάφερε να διεισδύσει στην περιφέρεια, έτσι ώστε να δημιουργήσει ένα πανίσχυρο σύστημα ελέγχου και εξάρτησης.
 Θα αποδομηθεί, με τη μεταεθνική Ευρώπη αυτή η σημερινή ασύμφορη και απαράδεκτη ευρωπαίκή δομή;
 Ο ΕΚΘΡΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
 Η διαμόρφωση της σύγχρονης ευρωπαϊκής συνείδησης, του ευρωπαϊκού ψυχισμού, έχει ιστορικό βάθος που φθάνει στο μεσαίωνα και την Ιερά Εξέταση.
 Ο Freud στο κείμενό του «Μια δυσκολία της ψυχανάλυσης» (1917) μιλά για τις μεγάλες ταπεινώσεις που δέχθηκε ο δυτικός άνθρωπος. Αυτές οφείλονται στις διαδοχικές εκθρονίσεις του απο δεσπόζουσες θέσεις τις οποίες νόμιζε ότι κατείχε σε σχέση με την υπόλοιπη πραγματικότητα:
     -    η πρώτη είναι η κοσμολογική ταπείνωση: το έργο του Κοπέρνικου στον 16^ο αιώνα , αντικαθιστώντας το γεωκεντρικό με το ηλιοκεντρικό σύστημα, εκτόπισε τη γη απο το κέντρο του σύμπαντος, υποβιβάζοντας έτσι για πρώτη φορά τη σημασία του ανθρώπου στον κόσμο.
 -η δεύτερη είναι η βιολογική ταπείνωση: η θεωρία του Δαρβίνου, υποστηρίζοντας πως ο άνθρωπος είναι η απόληξη μιας μακριάς σειράς βιολογικών εξελίξεων, τον κατέβασε απο το υπεροπτικό του βάθρο της απόλυτης ετερότητας σε σύγκριση με τα άλλα έμβια όντα, για να τον επανεντάξει οργανικά μέσα στο ζωϊκό βασίλειο ως τον τελευταίο σταθμό μιας ανελικτικής πορείας.
 -         η Τρίτη, η πιο σκληρή απο όλες είναι κατά τον Φρόϊντ η ψυχολογική ταπείνωση: μετά την αστρονομία και τη βιολογία που αποκάλυψαν στον άνθρωπο πως παρά την μακραίωνη επηρμένη αυτοπεποίθησή του, δεν είναι κύριος ούτε του σύμπαντος, ούτε του ζωϊκού βασιλείου, έρχεται τώρα η ψυχανάλυση για να τον πληροφορήσει πως δεν είναι κύριος ούτε του ίδιου του του ψυχισμού.
 Τέλος, μια ακόμη επιστημονική ανακάλυψη η διατύπωση του 2^ου θερμοδυναμικού αξιώματος, ήρθε να αποκαλύψει στον άνθρωπο της βιομηχανικής και ύστερης εποχής, που στήριζε την αισιοδοξία του στο απεριόριστο των φυσικών πόρων, ότι αυτό είναι μια ματαιοπονία.
 Ιστορικά, οι δυτικές κοινωνίας εξελίχθηκαν κάτω απο πεποιθήσεις που διαμόρφωναν έναν επηρμένο και αλαζονικό χαρακτήρα με έντονη την έκφραση μιας πίστης περί ελευθερίας που στις περισσότερες περιπτώσεις οδηγούσε στον άκρατο ατομικισμό.
 Όσο περισσότερο αυξάνουν οι πληροφορίες απο την επιστημονική έρευνα, τόσο σαθρά αποδεικνύονται τα θεμέλια αυτής της έπαρσης.
Επίτευγμα του δυτικού ανθρώπου ήταν το μοντέλο βιομηχανικής και τεχνολογικής ανάπτυξης – θεμελιωμένο στην αντίληψη της αντιπαλότητας προς τη φύση.
Μια πολιτισμική επιλογή ασύμβατη προς τους φυσικούς όρους διατήρησης της ζωής και συνεπώς, αδιέξοδη.
Η αντιμετώπιση του προβλήματος δεν είναι διόλου εύκολη, καθώς αυτό το πρότυπο κι αυτή η λογική αποτελούν δομικά συστατικά του συστήματος, με βαθιές ρίζες στη νοοτροπία και στην πρακτική του δυτικού ανθρώπου.
Γι’ αυτό και καμιά από τις μεγάλες κοινωνικές ιδεολογίες που δίχασαν την ανθρωπότητα στον 20όν αιώνα δεν έχει απάντηση.
 Eίναι ζωτικής σημασίας να γνωρίζομε ότι υπάρχουν στην ιστορία των ανθρώπινων πολιτισμών αξιόπιστα εναλλακτικά πρότυπα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν, με τις αναγκαίες αναπροσαρμογές, σε μια υπέρβαση του αδιεξόδου.
 Και τα εναλλακτικά αυτά πρότυπα είναι η ελληνική αντίληψη περί πολιτισμού.
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ
Οι πολιτισμοί του χώρου, όπως ο ελληνικός, χαρακτηρίζονται από την προτεραιότητα που παίρνει μέσα στο κοσμοείδωλο της αντίστοιχης κοινωνίας ο τόπος, η πάτρια γη, προτεραιότητα που εκφράζεται με μια σχέση οικειότητας και αρμονίας  προς τη φύση·  O τόπος αναγνωρίζεται ως το κατ’ εξοχήν πεδίο ενεργοποίησης, δημιουργίας και ολοκλήρωσης του ατόμου και της κοινότητας.
 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Οι πολιτισμοί του χρόνου, αντίθετα, όπως ο δυτικός, χαρακτηρίζονται από την εμμονή  στην προτεραιότητα του χρόνου, η οποία εκφράζεται με την αποσύνδεση από ένα γενέθλιο τόπο, με τη συνεχή μετακίνηση, την αποδημία, την ελεύθερη περιπλάνηση. Το κυνήγι του χρόνου.
 ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ vs ΡΩΜΑΙΟΙΟΥΔΑΪΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ
 Αν πρέπει να δώσουμε ορισμένα σημεία αναφοράς, θα λέγαμε ότι, από τους μεγάλους ιστορικούς πολιτισμούς, ο ελληνικός εκπροσωπεί την προτεραιότητα του χώρου και ο εβραϊκός την προτεραιότητα του χρόνου. Χαρακτηριστικό πάνω σ’ αυτό είναι ότι μέσα στην ελληνική μυθολογία υπάρχει ιδιαίτερη θεότητα που καθοσιώνει την αντίληψη του αυτόχθονος, του γηγενούς, ο Ερεχθεύς (ο ναός του, το Ερέχθειον, έχει διακεκριμένη θέση στην Ακρόπολη των Αθηνών, πλάι στο ναό της Αθηνάς Παλλάδας). Αντίστοιχα, ο αρχαίος θεός των Εβραίων είναι ο Ελοχίμ, ο θεός του χρόνου, ενώ η νομαδική κουλτούρα της συνεχούς μετακίνησης αποτυπώνεται στο μύθο του «Περιπλανώμενου Ιουδαίου», που τροφοδοτεί την αναζήτηση και δικαιώνει την επιθετική συμπεριφορά.
Ανάλογο προσανατολισμό διαπιστώνουν οι μελετητές στη ρωμαϊκή  κουλτούρα,  με γνώμονα τα διακριτικά της γνωρίσματα που αποκλίνουν από το αρχαίο ελληνικό πρότυπο: την ιστορική (αντί για την αφηρημένη) σκέψη, την πρακτική (απέναντι στη νοητική) εμπειρία, τον εργαλειακό ρασιοναλισμό (απέναντι στην κοσμοθεωρητική προοπτική), την πολιτική ιδεολογία (απέναντι στη φιλοσοφία), τα χρησιμοθηρικά (αντί για τα θεωρητικά) κριτήρια. Από τη σύζευξη της ρωμαϊκής με την εβραϊκή παράδοση προέκυψε, κατά μία άποψη, η κατεύθυνση του δυτικού αστικού πολιτισμού.
 ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
Αντίστοιχα και σε ομολογία με το χρόνο, διαμορφώνεται και μια κουλτούρα της κίνησης και της ταχύτητας. Η επιτάχυνση των οικονομικών δραστηριοτήτων συνεπάγεται και μια συνεχή μετακίνηση, μια διαρκή φυγή προς τα εμπρός. Η αναζήτηση εργατικού δυναμικού με πιο ευνοϊκούς, δηλ. πιο επικερδείς όρους επιβάλλει τη συνεχή μετακίνηση των βιομηχανικών δραστηριοτήτων σε περιοχές που προσφέρουν ευνοϊκότερες συνθήκες για τους ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής, καταργώντας όλα τα σύνορα. Το συμφέρον του συστήματος – και όχι αξιακά κριτήρια – είναι λοιπόν που υπαγορεύει τις μεθοδεύσεις για κατάργηση των εθνικών κρατών· για να εξουδετερωθεί κάθε ενδεχόμενη αντίσταση στην επέκταση του επιχειρηματικού κεφαλαίου.
Παράλληλα, η συσχετική ανάπτυξη της τεχνικής διαμορφώνει ένα περιβάλλον τεχνητό, αποδεσμευμένο από την έννοια της τοπικότητας: γραφείο, εργοστάσιο, πολυκατάστημα, ξενοδοχείο, τρένο, πλοίο, αεροπλάνο, είναι το περιβάλλον του μοντέρνου ανθρώπου, που μετέχει στο σύστημα· ένα περιβάλλον ουδέτερο, μονότονο και ανοίκειο, που φέρνει στη ζωή των ατόμων μια καινοφανή εμπειρία: τη μοναξιά μέσα στο πλήθος.
Η συνεχής κίνηση επιβάλλει μια αναίρεση της χωρικότητας: η περιοχή δραστηριότητας του ανθρώπου είναι ο ου-τόπος, «περιβάλλον» που δεν ευνοεί τη συλλογική ζωή, αναγκαία συνθήκη της οποίας είναι η μακροχρόνια συμβίωση των ανθρώπων. Συνέπεια: παύει να υφίσταται ένα σταθερό περιβάλλον κοινωνικής αναφοράς, αναγκαίο για την ανάπτυξη δεσμών αλληλεγγύης, κοινών στόχων, αμοιβαίας δέσμευσης, κοινών κανόνων συμπεριφοράς, κοινών αξιών. Ο πιο σταθερός και ισχυρός σύνδεσμος είναι η σχέση υπαλληλίας των στελεχών προς τη διοίκηση της επιχείρησης και η υποχρεωτική δέσμευσή τους να υλοποιούν το αναπτυξιακό και εμπορικό της πρόγραμμα, με στόχο τη συσσώρευση του κέρδους. Αυτή η σχέση εξουσίας, σε συνδυασμό με τους όρους του «ελεύθερου ανταγωνισμού», μέσα στις οποίες είναι υποχρεωμένοι να δράσουν, καλλιεργεί την επιθετικότητα, δεν ευνοεί τη λειτουργία αρχών και κανόνων ηθικής. Η μέγιστη επιτυχία είναι η ολοσχερής καταστροφή του ανταγωνιστή, που θα εξασφαλίσει την εκατό τοις εκατό εκμετάλλευση της αγοράς από την επιτιθέμενη επιχείρηση. Εδώ δε χωράει ο υπολογισμός σε ανθρώπινο κόστος. Η μέριμνα για τον άνθρωπο είναι ενάντια στη λογική του συστήματος.
 ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΛΥΣΗ
Μ’ αυτούς τους όρους, είναι ζωτικής σημασίας να γνωρίζομε ότι υπάρχει πάντα ένα εναλλακτικό πρότυπο, δοκιμασμένο και αξιόπιστο.
Είναι οι πολιτισμοί της εντοπιότητας, που βασίζονται στην αρχή της ισορροπίας κι επομένως τείνουν από την ίδια τους τη δομή στην εναρμόνιση των αντιθέσεων· που διατηρούν ζωντανό το σύνδεσμο με τη μάνα γη και κατά συνέπεια, το σεβασμό στη φύση και τα πλάσματά της· που θεμελιώνουν την ύπαρξή τους στην τοπική ταυτότητα και λογαριάζουν ως αυτονόητη αξία την ιδιαιτερότητα του άλλου· που βασισμένοι στο βίωμα της αυτάρκειας αποστρέφονται τον εξοντωτικό ανταγωνισμό και ρέπουν προς την ειρηνική συνύπαρξη των ατόμων και των λαών. Τέτοια είναι η δική μας πολιτισμική παράδοση· η αρχαιότερη και μακροβιότερη εκδοχή του Μεσογειακού πολιτισμικού προτύπου. Είναι ζωτικής σημασίας να τη διασώσομε, στις παρούσες συνθήκες, κάνοντάς την πράξη ζωής.
Με λίγα λόγια πρέπει να εισάγουμε στη δυτική αντίληψη της οικονομικής μεγέθυνσης ως σκοπού μιας κοινωνίας, αξιακά στοιχεία για να μπορέσουμε να διατηρήσουμε ανθρώπινη μια κοινωνία.
 ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΖΟΛΩΤΑ
 Και εδώ χρειάζεται να αναλύσουμε την έννοια της εντροπίας.
 Πριν απο αυτό, όμως να υπενθυμίσουμε την περίφημη Συνάρτηση Ζολώτα
 Η συνάρτηση Ζολώτα μας λέει ότι απο ένα σημείο και πέρα η οικονομική μεγέθυνση και η κοινωνική ευημερία δεν προχωρούν αυθορμήτως με τον ίδιο ρυθμό μεταβολής. Συγκρούονται και διαχωρίζονται.
 Η οικονομική μεγέθυνση συνεπάγεται φθίνουσα κοινωνική ευημερία.
 Η συνάρτηση Ζολώτα δίνει μια σαφή βεβαιότητα ότι πράγματι υπάρχει ένα σημείο άριστης ισορροπίας απο το οποίο, όμως απομακρυνόμαστε.
 Αυτό το σημείο άριστης ισορροπίας μπορούμε να ονομάσουμε κριτήριο ανθρωπισμού: η οικονομική μεγέθυνση και η κοινωνική ευημερία πρέπει να αναπτύσσονται αναλόγως.
 Η κοινωνική ευημερία, όμως, χρειάζεται την εντροπία, ή αν μου επιτρέπετε μια κατάχρηση, την κοινωνική εντροπία.
 ΕΝΤΡΟΠΙΑ
 Όλη η ενέργεια που διαθέτουμε δεν παράγει έργο. Ένα μέρος της μετατρέπεται σε έργο και ένα άλλο χάνεται. Αυτό που χάνεται το ονομάζουμε θερμότητα αλλά την αιτία που προκαλεί αυτήν την απώλεια την ονομάζουμε εντροπία. Και αυτός είναι ο περίφημος νόμος του Gibbs: Η Ενέργεια ισούται με το έργο που παράγεται μείον την εντροπία.
 Με άλλα λόγια ο νόμος της εντροπίας επιβάλλει περιορισμούς στην ικανότητα ενός οποιουδήποτε φυσικού συστήματος να μετατρέπει τη διαθέσιμη ενέργειά του εξ ολοκλήρου σε έργο.
  Ένα κοινωνικό σύστημα θεωρείται κατ ακρίβεια θερμοδυναμικό σύστημα.
 Υπάρχουν τρείς ιδιότητες της Εντροπίας που είναι πολύ χρήσιμες στο θέμα μας.
Η πρώτη είναι η  Σκέδαση: η ικανή για παραγωγή έργου ενέργεια που είναι συγκεντρωμένη στα υλικά σωματίδια με το πέρασμα του χρόνου σκεδάζεται, διαμοιράζεται και κατανέμεται μεταφερόμενη στα σωματίδια που είναι ενεργειακά φτωχότερα..
 Η δεύτερη είναι η αυθορμησία: η εντροπία δεν βασίζεται σε κανέναν απολύτως νόμο. Παράγεται αυθόρμητα. Παράγεται, ως διαδικασία εκ του μηδενός.
 Είναι η ιδιότητα που οδηγεί σ αυτό που λέμε «θερμοδυναμικό θάνατο» του σύμπαντος.
 Και η Τρίτη είναι η μη αντιστρεψιμότητα (ανέκκλητο).
 Ο νόμος της εντροπίας απαγορεύει με έναν απόλυτο τρόπο την ενδεχόμενη «αναβάθμιση» της ενέργειας.
Τα φαινόμενα είναι για το λόγο αυτό μη αντιστρεπτά και πάντοτε τείνουν προς μία κατεύθυνση αυτήν της υποβάθμισης της ενέργειας.
 Αυτό το ανέκκλητο αναγκάζει τα όποια συστήματα (και αυτό ισχύει ιδίως για τα κοινωνικά), προκειμένου να συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους, να αναζητούν νέες πηγές ενέργειας, που θα υποκύψουν στην ίδια νομοτέλεια της υποβάθμισής τους.
  ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΣΚΕΔΑΣΤΙΚΕΣ ΔΟΜΕΣ  
 Σε κοινωνικό επίπεδο, η ενέργεια που δέχεται ένα σύστημα, τη δέχεται απο τις οικονομικές ροές που εισέρχονται στο σύστημα.
 Η εντροπία εν προκειμένω είναι οι ανθρώπινες ενέργειες που όχι μόνο δεν παράγουν άμεσα οικονομικά αποτελέσματα, αλλά απομειώνουν την τάση μεγιστοποίησης αυτών των οικονομικών αποτελεσμάτων.
 Ποιες είναι αυτές οι ροές;
 Οι κάθε λογής αξιακές ροές στο σύστημα. Αυτές δηλαδή που δίνουν ποιότητα στη ζωή του ανθρώπου. Οι τέχνες, τα γράμματα, η διασκέδαση, ο πολιτισμός κλπ. Οι αξίες με μια λέξη.
 Αν θα μπορούσα να φέρω ένα παράδειγμα, απο ενέργειες τέχνης και λόγου εκπορεύονται ροές στο σύστημα που περιορίζουν ή και απειλούν σε κοινωνικό επίπεδο την οργάνωση των εξουσιαστικών δομών, επιφέρουν ή και αξιώνουν τη σκέδαση της συγκέντρωσης του πλούτου, αξιώνουν τον περιορισμό της παραγωγικής δραστηριότητας.
 Οι ροές αξιών είναι η κοινωνική εντροπία.
Όπως η εντροπία σε πρωτογενές φυσικό επίπεδο είναι ο παράγων που μειώνει την ικανότητα της ενέργειας για παραγωγή έργου, έτσι οι ροές αξιών μειώνουν την ικανότητα του πιο ισχυρού συστήματος, του κοινωνικού, προς παραγωγή έργου, άρα και εντροπίας.
 Αυτό δεν σημαίνει πως οι ροές αξιών τείνουν σε αποδιοργάνωση του συστήματος. Αντίθετα, οι ροές αξιών τείνουν στην εξασφάλιση μιας δυναμικής ισορροπίας και στην εγκαθίδρυση ενός αριστοποιημένου προτύπου λειτουργίας του συστήματος.
 Η δυναμική ισορροπία του κοινωνικού συστήματος εξαρτάται απο τη σχέση μεταξύ μεταβολής του ρυθμού ροής οικονομικών ενεργημάτων και μεταβολής του ρυθμού ροής αξιών.
 Σ αυτή τη μεταβολή μπορεί να συμβάλλουν οι επιστήμονες. Άρα προσδίδουν δυναμική ισορροπία στο σύστημα.
Source : http://www.anixneuseis.gr/

Παγκόσμια Διακυβέρνηση και Goldman Sachs

Του Μενέλαου Τασιόπουλου-Νewscode.gr

Η γαλλική εφημερίδα Le Monde, παγκόσμιας εμβέλειας και κύρους , μπορεί θεωρητικά να εντάσσεται στην κεντροδεξιά ατμόσφαιρα για τη Γαλλία, όμως ουσιαστικά έπαιξε και παίζει ρόλο στην κεντροαριστερά.

Αυτό από τη στιγμή που εξαγοράσθηκε από επιχειρηματικό κεφάλαιο που συνδέεται άμεσα με την , διεθνή, γαλλική τράπεζα Lazard με πρωτοβουλία του δυνατού παίκτη της, τραπεζίτη Μπερνάρ Πικάρ, ως δώρο υποστήριξης προς τον Στρος Καν, πολύ πριν υπάρξει το σεξουαλικό σκάνδαλο στις ΗΠΑ, που του στέρησε την θέση του στην διεύθυνση του ΔΝΤ, αλλά τον έβγαλε και εκτός κούρσας για την προεδρία της Γαλλίας.

Το δημοσίευμα της Monde, που μιλά για «κυβέρνηση Goldman Sachs» στην Ευρώπη συνδέοντας με την αμερικανική αυτή διεθνή τράπεζα τον επικεφαλής πλέον της ΕΚΤ Ντράγκι και τους μεταβατικούς πρωθυπουργούς της Ιταλίας και της Ελλάδος Μόντι και Παπαδήμο, δεν είναι τυχαίο ότι υπήρξε την επομένη των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης συνασπισμού , στο ελληνικό κοινοβούλιο.

O ρόλος της Lazard
Η τράπεζα Lazard, που βρίσκεται πίσω από την παραδοσιακή γαλλική εφημερίδα έχει κάθε λόγο, να προσπαθήσει να δημιουργήσει πίεση στον μεταβατικό πρωθυπουργό της Ελλάδος, με δεδομένα τα συμφέροντα που έχει στη χώρα μας, αλλά και την ξαφνική αποχώρηση του Γ. Παπανδρέου από την πρωθυπουργία.

Η Lazard είναι η διεθνής τράπεζα, που από τον Φεβρουάριο του 2010, έχει αναλάβει επισήμως, την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, βρίσκεται με κυρίαρχο ρόλο στην μνημονιακή κατεύθυνση που πήρε η χώρα, είχε σημαίνουσες παρεμβάσεις στην ομολογουμένως πρόχειρη σύνταξη της «συνταγής» εξόδου από τη παγίδα χρέους , που μετεξελίχθηκε σε παγίδα δανεισμού, αλλά και την κατεύθυνση των αποκρατικοποιήσεων σε συνθήκες πλήρους υποτίμησης των αξιών και της χρηματιστηριακής θέσης των επιχειρήσεων και των υποδομών του ελληνικού δημοσίου, που δημιουργήθηκαν και δεν προϋπήρχαν.

Όταν ανακοινώθηκε από το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών η πρόσληψη της Lazard, επί υπουργίας Παπακωσταντίνου, ο οποίος παρουσιάζεται επίσης ως επηρεαζόμενος από τους κύκλους της Goldman Sachs, δημιούργησε έκπληξη στους διεθνείς οικονομικούς και τραπεζικούς κύκλους. Γιατί εκτιμάτο ότι η Lazard δεν είχε την απαραίτητη εμπειρία για να αντιμετωπίσει τον δύσκολο «γρίφο» της ελληνικής οικονομίας, μιας οικονομίας χωρίς δικό της νόμισμα εντός ευρωζώνης, ούτε τον απαραίτητο όγκο για να υπάρξει επιτυχία. Άλλωστε και η προηγούμενη εμπλοκή της στην αντιμετώπιση των οικονομικών ζητημάτων της Αργεντινής και η επεισοδιακή χρεοκοπία της χώρας , εν μέσω κοινωνικού χάους κάθε άλλο παρά καλή «συστατική επιστολή» ήταν.

O Στρός Καν και η κυβέρνηση Παπανδρέου
Η Lazard όμως είχε ένα πολύ δυνατό χαρτί, που βάρυνε στην πλάστιγγα, του ποια ή ποιες διεθνείς τράπεζες θα αναλάμβαναν , την αναδιάρθρωση της ελληνικής οικονομίας. Τον Στρός Καν , επικεφαλής του ΔΝΤ, με προσωπική παλιά σχέση με τον Γ. Παπανδρέου και από τις σημαντικότερες προσωπικότητες στην Σοσιαλιστική Διεθνή.

Σύμφωνα με γαλλικές πηγές και αποκαλυπτικά δημοσιεύματα και ντοκυμαντέρ της γαλλικής τηλεόρασης, άλλωστε πίσω από την προσφυγή της Ελλάδος στο ΔΝΤ, της πρώτης χώρας της ευρωζώνης που απεδέχθη για τον εαυτό της κατάσταση χρεοκοπίας, αποκόπτοντας της δυνατότητα της , δανειοδότησης από τις διεθνείς αγορές και περιοριζόμενη στη στήριξη από τις αμήχανες και χωρίς πλάνο και μηχανισμό, ευρωπαϊκές δομές, που βρέθηκαν σε κατάσταση πανικού ήταν οι τηλεφωνικές και εκ του σύνεγγυς συνομιλίες, συμβουλές και συζητήσεις του Παπανδρέου με τον Στρος Καν.

Η επέκταση του ΔΝΤ στην ευρωζώνη, οι μηχανισμοί στήριξης, τα σημερινά αδιέξοδα και η ανάληψη του έργου της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους από την Lazard, ήταν το αποτέλεσμα αυτών των επαφών.

Σημειωτέον ότι κλιμάκια της Lazard, με επικεφαλής το αστέρι της, τον ίδιο τον τραπεζίτη Μπερνάρ Πικάρ , βρίσκονταν πολύ συχνά στην Αθήνα, διαβουλεύονταν με τους υπουργούς στα γραφεία τους , αξιοποιούσαν το Παρίσι και το ΔΝΤ ως « μεσολάβηση» στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο , καθόριζαν την οικονομική ατζέντα της Ελλάδος και ασχολούνταν με την τεχνική βοήθεια σε θέματα προπαγάνδας και επιρροής στους έλληνες δημοσιογράφους. Η στρατηγική των διλημμάτων για παράδειγμα , τα γνωστά χρεοκοπία ή μνημόνιο, έκτακτα μέτρα ή παύση πληρωμών, εντός ή εκτός ευρώ είναι γαλλική σχολή επιρροής και χειραγώγησης της κοινής γνώμης.

Η παρέα του μεγαλοτραπεζίτη Πικάρ και τα δείπνα σε εστιατόρια
Η παρέα του Πικάρ με έλληνες υπουργούς του οικονομικού κύκλου, άτομα της οικογένειας Παπανδρέου, ή την παρουσία του εξ απορρήτων τότε του πρωθυπουργού, υπουργού Επικρατείας, Χ. Παμπούκη, πολύ συχνά δειπνούσαν σε σικ εστιατόρια του Κολωνακίου, ειδικά το «Αμπρεβουάρ» ή κεντρικά ξενοδοχεία των Αθηνών, δίνοντας την ευκαιρία σε Έλληνες δημοσιογράφους να καταγράφουν αυτές τις εξόδους ή να συλλέγουν πληροφορίες για τις συζητήσεις και την διάθεση που επικρατούσε. Όταν η δημοσιότητα κορυφώθηκε η Lazard και ο Πικάρ επέλεξαν πιο χαμηλούς τόνους και πιο διακριτική παρουσία.

Η παρέμβαση της Lazard υπήρξε τόσο ισχυρή ώστε όχι μόνον επενέβη στην συγκρότηση του καταλόγου των αποκρατικοποιήσεων ή των μεγάλων επενδύσεων στη βάση του fast trαck, αλλά επελέγησαν κατά κύριο λόγο γαλλικές και γερμανικές τράπεζες, ως συμβούλους αποκρατικοποίησης, ώστε να ελεχθούν αυτές ως προς την τελική κατάληξη τους.

Η επιρροή της γαλλικής τράπεζας, δεν αλλοιώθηκε ή περιορίστηκε ούτε όταν ο Στρός Καν κατέληξε «καμμένο χαρτί» και ο Γ. Παπανδρέου προχώρησε σε ανασχηματισμό με αλλαγές και στο οικονομικό επιτελείο που ανέλαβε ο Ευ . Βενιζέλος, αφού οι σχέσεις της οικογένειας Παπανδρέου με τον Μπ. Πικάρ, αλλά και οι σχέσεις συνεργασίας, ήταν τέτοιες, που δεν επέτρεπαν μια τέτοια εξέλιξη.

Η Lazard ανησυχεί τώρα για το εύρος ης επιρροής της, αφού πρωθυπουργός είναι κεντρικός τραπεζίτης, ο πολύπειρος στον τομέα του Κ. Λ. Παπαδήμος και όχι οι πολιτικοί. Έτσι μέσω της Monde, προσπαθεί να δημιουργήσει έναν λαϊκό μύθο. Τον εχθρό του έθνους , την Goldman Sachs. Το ίδιο έκανε και το φθινόπωρο του 2009, όταν άρχιζαν όλα. Τότε που αποκαλύφθηκε η συνάντηση του Γ. Παπανδρέου με έναν εκ των επικεφαλής της Goldman Sachs, στο ξενοδοχείο της Κηφισιάς, «Πεντελικό».

Source : infognomonblogspot.com

Το σχέδιο της Μεγάλης Μέσης Ανατολής

Λιάνα Μυστακίδου

Νέα καθήκοντα ετοιμάζεται να αναλάβει η Τουρκία, καθώς τίθεται σε εφαρμογή το Σχέδιο της Μεγάλης Μέσης Ανατολής, βάσει του οποίου – και προκειμένου να δημιουργηθεί συνασπισμός δυνάμεων κατά του Ιράν – οι μισοί μουσουλμάνοι θα στραφούν εναντίον των άλλων μισών.
Ομάδες νεαρών που παραμένουν πιστοί στον Πρόεδρο Άσαντ λεηλάτησαν την Πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας στη Δαμασκό και επιτέθηκαν με πέτρες και ξύλα στα Προξενεία της Τουρκίας , της Σαουδικής Αραβίας και της Γαλλίας στη Λατάκεια. 

Η απόφαση του Αραβικού Συνδέσμου να παγώσει τις σχέσεις του με τη Συρία μέχρις ότου σταματήσει να χτυπά τους αντικαθεστωτικούς ο κ. ‘Ασαντ, προκάλεσε την οργή των νεαρών που βγήκαν στους δρόμους να διαμαρτυρηθούν και να προκαλέσουν ζημιές.

Πρόσφατα η Wall Street Journal έγραψε ότι ο Πρόεδρος Ομπάμα προτίθεται να πουλήσει μεγάλες ποσότητες όπλων και πυρομαχικών στις χώρες του Κόλπου. Στόχος του, κατά την εφημερίδα, είναι να δημιουργήσει ένα συνασπισμό δυνάμεων εναντίον του Ιράν.

Τα όπλα που θα πουλήσει στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, για παράδειγμα, θα είναι ικανά να διαπερνούν καταφύγια σαν αυτά  που έχουν κατασκευάσει  οι Ιρανοί.

Οι ΗΠΑ, όπως, είδαμε χρησιμοποίησε την Τουρκία ως υπεργολάβο στην επιχείρηση εναντίον της Λιβύης. Τώρα, όλα δείχνουν ότι ετοιμάζεται να της αναθέσει νέα καθήκοντα.

Το σχέδιο της Μεγάλης Μέσης Ανατολής φιλοδοξεί να στρέψει τους μισούς Μουσουλμάνους εναντίον των άλλων μισών. Όπως όλα δείχνουν υπάρχουν αρκετοί πρόθυμοι Μουσουλμάνοι να ανταποκριθούν σε αυτή την πρόσκληση των ΗΠΑ.

Η κυβέρνηση του κ. Ερντογάν, με την αποτυχημένη  εξωτερική πολιτική των μηδενικών προβλημάτων, ετοιμάζεται να θέσει σε μεγάλο κίνδυνο τη χώρα αναλαμβάνοντας υπεργολαβικά καθήκοντα των ΗΠΑ  εναντίον της Συρίας. Γιατί η Ρωσία, η Κίνα ακόμα και η Ινδία δήλωσαν ότι θα σταθούν στο πλευρό της Δαμασκού και της Τεχεράνης.

Μια ενδεχόμενη επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν μπορεί να ανάψει τη φωτιά του Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η περίεργη έκρηξη που σημειώθηκε σε αποθήκη πυρομαχικών των Φρουρών της Επανάστασης δυτικά της Τεχεράνης, η οποία είχε σαν αποτέλεσμα το θάνατο 27 ανθρώπων και των τραυματισμό δεκάδων, αποδόθηκε σε ατύχημα.

Μακάρι να είναι ατύχημα και να μην είναι μια πρόβα πολέμου. Γιατί η σπουδή με την οποία έσπευσε το Αλ Τζαζίρα να μεταδώσει ότι η έκρηξη έγινε σε κέντρο διανομής φυσικού αερίου, γεννά πολλά ερωτηματικά…
Source : http://www.elzoni.gr/html/ent/584/ent.15584.asp

Κύπρος : Στρατηγικός επανασχεδιασμός στην ανατολική Μεσόγειο

Η αλλαγή στις κυπρο-ισραηλινές σχέσεις δημιουργεί νέα στρατηγικά δεδομένα 

Του Ανδρέα Πιμπίσιη

Αυτό που συμβαίνει αυτή την περίοδο είναι ο στρατηγικός επανασχεδιασμός στην ανατολική Μεσόγειο. Η αναφορά του Τζέιμς Κερ-Λίντσεϊ εμπερικλείει στην ολότητά της τα όσα καταγράφονται από το 2010 και εντεύθεν σε μια περιοχή όπου η Κύπρος αποτελεί κομβικό σημείο στο στρατηγικό επανασχεδιασμό. Προς αυτή την κατεύθυνση κινείται και η εμβάθυνση των σχέσεων μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ οι οποίες αργά αλλά σταθερά προχωρούν όλο και περισσότερο προς τα εμπρός.
Βαρόμετρο για τις σχέσεις των δύο χωρών αποτελεί η συμπεριφορά του πανίσχυρου εβραϊκού λόμπι εντός των Ηνωμένων Πολιτειών όπως καταγράφεται μέσα από ενέργειες και τοποθετήσεις της Αμερικανικής Εβραϊκής Επιτροπής (ΑΕΕ). Είναι πολύ καλά γνωστό ότι για την ΑΕΕ το πρώτο που μετρά είναι το πόσο καλά πάνε οι σχέσεις ενός Κράτους με το Ισραήλ. Γι’ αυτό και από το 2010 και μετά καταγράφεται μια σημαντική στροφή της συγκεκριμένης οργάνωσης στο πώς αντιμετωπίζει την Κύπρο και το πρόβλημά της.

Την περασμένη εβδομάδα βρέθηκε στην Κύπρο αντιπροσωπεία της εβραϊκής οργάνωσης -με έδρα το Σικάγο- υπό τον Τζέισον Ίσαακσον, διευθυντή στο τμήμα κυβερνητικών και διεθνών θεμάτων της ΑΕΕ. Έφτασαν στη Λευκωσία μια μέρα πριν από την επίσκεψη του Ισραηλινού Προέδρου Σιμόν Πέρες και είχαν εδώ συναντήσεις με αξιωματούχους του Υπουργείου Εξωτερικών και του Υπουργείου Συγκοινωνιών για θέματα εμπορικής ναυτιλίας, ενώ είχαν επαφές και με ξένους διπλωμάτες. Όλες αυτές οι επαφές της οργάνωσης, η οποία στην Ουάσιγκτον αποτελεί τον κινητήριο μοχλό του εβραϊκού λόμπι, δεν είναι άσχετες με την πρόοδο που παρουσιάζεται στις σχέσεις Κύπρου και Ισραήλ. Οι τοποθετήσεις του κ. Ίσαακσον, όπως καταγράφονται και σε σχετική ανακοίνωση της ΑΕΕ, είναι αρκούντως δηκτικές του κλίματος που επικρατεί στις κυπρο-ισραηλινές σχέσεις. «Η εντατικοποίηση των σχέσεων μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένων της κοινής εξώρυξης και εκμετάλλευσης των υποθαλάσσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου, υπηρετεί τα συμφέροντα και των δύο κρατών και προάγει την ανάπτυξη και σταθερότητα στην περιοχή», σημείωσε στη δήλωσή του ο κ. Ίσαακσον. Σημείωσε ακόμα ότι «η ανάπτυξη των κοινών κοιτασμάτων φυσικού αερίου προάγει την προσπάθεια για ενεργειακή ασφάλεια».
 

Είναι εμφανές ότι το Ισραήλ, σ’ ό,τι αφορά στην ανάπτυξη των σχέσεων με την Κύπρο, δεν σταματά στην υπογραφή της συμφωνίας για καθορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης ούτε και σε διμερείς συμφωνίες. Προχωρά και πιο πέρα σε ζητήματα που σχετίζονται με την επόμενη μέρα της εξεύρεσης και εξόρυξης του φυσικού αερίου. Όπως έγινε σαφές από τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπέντζιαμιν Νετανιάχου, κατά την επίσκεψη του Προέδρου Χριστόφια τον περασμένο Μάρτιο, για την ισραηλινή πλευρά έχει μεγάλη σημασία η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου και πώς αυτό θα φτάνει στις αγορές. Κατά έμμεσο αλλά πολύ σαφή τρόπο το Ισραήλ έχει διαμηνύσει προς τη Λευκωσία ότι αναμένει από τώρα μια συμφωνία για την από κοινού δημιουργία των απαιτούμενων εγκαταστάσεων φύλαξης και υγροποίησης του φυσικού αερίου.
 

Η συμμετοχή του υπουργού Εθνικών Υποδομών του Ισραήλ Ούζι Λάνταου, στην αποστολή του Προέδρου Σιμόν Πέρες στη Λευκωσία δεν ήταν άσχετη με τις προθέσεις της ισραηλινής πλευράς. Οι όποιες αποφάσεις που σχετίζονται με την ανέγερση εγκαταστάσεων αποθήκευσης του φυσικού αερίου θα πρέπει να ληφθούν από το Υπουργείο Εθνικών Υποδομών του οποίου ηγείται ο κ. Λάνταου. Κι ακριβώς αυτό ήταν το θέμα που ο ίδιος συζήτησε στις επαφές που είχε στο περιθώριο της επίσκεψης του Σιμόν Πέρες στη Λευκωσία. Το Ισραήλ προσβλέπει στη δημιουργία κοινών εγκαταστάσεων με την Κύπρο οι οποίες θα βρίσκονται εντός ευρωπαϊκού εδάφους και ως εκ τούτου η εμπορία του φυσικού αερίου προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, την αγορά στην οποία στοχεύουν και οι δύο χώρες, καθίσταται πιο εύκολη.
 

Ήδη στο εσωτερικό η ισραηλινή κυβέρνηση αντιμετωπίζει αντιδράσεις για τη δημιουργία ανάλογων εγκαταστάσεων στην επικράτειά της. Μιλώντας πρόσφατα σε ενεργειακό συνέδριο και σχολιάζοντας την απόρριψη της πρότασης για δημιουργία εγκαταστάσεων για το φυσικό αέριο ο κ. Λάνταου ανέφερε χαρακτηριστικά πως η συγκεκριμένη απόφαση στοίχισε στο Ισραήλ κάπου 150 εκατομμύρια δολάρια.
Μέρος αυτού του ποσού μπορεί να το κερδίσει η Κύπρος με μια συμφωνία για τη δημιουργία των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων στο δικό της έδαφος. Κι ο Ούζι Λάνταου ήταν κάθετος σ’ ό,τι αφορά στις προθέσεις της κυβέρνησής του τονίζοντας πως «το Ισραήλ πρέπει να κτίσει στην ξηρά εγκαταστάσεις για το αέριο».
 

Από δικής της πλευράς η Λευκωσία βλέπει με ικανοποίηση τις σχέσεις με το Ισραήλ να αναπτύσσονται όλο και περισσότερο. Και στις έως τώρα επαφές που είχε ο Πρόεδρος Χριστόφιας με την ισραηλινή πλευρά το μήνυμα που έλαβε είναι ότι η ανάπτυξη των σχέσεων αυτών δεν είναι θεωρητική αλλά ουσιαστική. Κι εμπράκτως αυτό αποδείχθηκε από τις ενέργειες της ισραηλινής πλευράς ως απάντηση των τουρκικών προκλήσεων στην περιοχή και ειδικότερα πέριξ της εξέδρας της Νoble στο οικόπεδο Αφροδίτη εντός της κυπριακής ΑΟΖ.
 

Ωστόσο η Λευκωσία δεν βιάζεται να κλείσει συμφωνία με το Ισραήλ για τη δημιουργία εγκαταστάσεων που αφορούν στην αποθήκευση και εκμετάλλευση του φυσικού αερίου που θα παράγουν οι δύο χώρες. Αυτή η καθυστέρηση γεννά κάποια ερωτηματικά για το κατά πόσο θα υπάρξει τελικά συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών ή εν τέλει αν η Λευκωσία θα βάλει κι άλλους παίκτες στο παιχνίδι.
 

Διπλωματικοί κύκλοι δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο η Λευκωσία να θέλει πρώτα να εξετάσει το ρωσικό ενδιαφέρον για τη δημιουργία ενός κοινού σταθμού εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου και μετά να καταλήξει σε οποιαδήποτε άλλη συμφωνία με το Ισραήλ. Ορισμένοι κύκλοι δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο η μεγάλη προθυμία που επέδειξε η Ρωσία στο να δανείσει χρήματα στην Κύπρο για αντιμετώπιση των οικονομικών της προβλημάτων να έχει σχέση με το φυσικό αέριο και με αποφάσεις που θα ληφθούν στο μέλλον.
 

Οι όποιες αποφάσεις που πρέπει πάντως να ληφθούν στη βάση του επανασχεδιασμού του στρατηγικού εδάφους της περιοχής από το οποίο μέχρι στιγμής η Κύπρος βγαίνει κερδισμένη. Γιατί υπό διαφορετικές συνθήκες τα δεδομένα μπορεί να αντιστραφούν και το φυσικό αέριο από πηγή ζωής μπορεί να μετατραπεί σ’ ένα φλεγόμενο πηγάδι.

 

Ούζι Λαντάου

ΚΟΙΝΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

Το Ισραήλ προσβλέπει στη δημιουργία κοινών εγκαταστάσεων με την Κύπρο οι οποίες θα βρίσκονται εντός ευρωπαϊκού εδάφους και ως εκ τούτου η εμπορία του φυσικού αερίου προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, την αγορά στην οποία στοχεύουν και οι δύο χώρες, καθίσταται πιο εύκολη.

Διασφάλιση ομαλής μεταφοράς ΠΟΛΥσύντομα Κύπρος και Ισραήλ θα προχωρήσουν στην υπογραφή μιας ακόμα συμφωνίας ιδιαίτερης γεωστρατηγικής σημασίας. Πρόκειται για τη συμφωνία συνεργασίας για την Έρευνα και Διάσωση στην ανατολική Μεσόγειο στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ των δύο χωρών. Δεν πρόκειται για μια στρατιωτική συμφωνία αλλά δεν παύει να έχει σημασία καθώς η άσκηση δικαιωμάτων Έρευνας και Διάσωσης εντός μιας συγκεκριμένης θαλάσσιας περιοχής καταδεικνύει και το ποιες χώρες ασκούν έλεγχο. Και αυτή η συμφωνία αποτελεί απάντηση στις τουρκικές βλέψεις στην περιοχή.
Πέραν αυτού όμως μια ανάλογη συμφωνία αλλά και η εμβάθυνση των σχέσεων Κύπρου και Ισραήλ έχει και μια άλλη διάσταση η οποία δεν αφορά το παρόν αλλά σίγουρα σχετίζεται με το μέλλον και τη μεταφορά του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη.

Ως γνωστόν οι τουρκικοί σχεδιασμοί επιχειρούν να παρεμβληθούν στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας. Αυτό στοχεύει μεταξύ άλλων στη δημιουργία προβλημάτων στις όποιες μελλοντικές προσπάθειες της Κύπρου για μεταφορά του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη ιδιαίτερα εάν αυτό επιχειρηθεί με υποθαλάσσιους αγωγούς. Αλλά και η μεταφορά του αερίου με πλοία θα είναι προβληματική εάν η Τουρκία συνεχίσει να παρεμβάλλει εμπόδια. Η Κύπρος εκ των πραγμάτων δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει ανάλογες κινήσεις από την τουρκική πλευρά. Και σ’ αυτό το σημείο σημαντικό ρόλο θα έχει να παίξει το Ισραήλ από την ώρα που το προϊόν που θα φεύγει από την Κύπρο προς την Ευρώπη θα είναι κομμάτι και της δικής του παραγωγής. Source : http://www.philenews.com/digital/