Η Άγκυρα παρακολουθεί με ανησυχία τη φωτιά που φουντώνει στην Τυνησία και στην Αίγυπτο. Τα οικονομικά της συμφέροντα θα θιγόντουσαν σκληρά αν η φωτιά αυτή επεκτείνεται στην υπόλοιπη περιοχή. Η Μέση Ανατολή όλο και περισσότερο αποτελεί μια σημαντική λύση για την καλή υγεία της οικονομίας της Τουρκίας (7,5% ανάπτυξη το τελευταίο έτος). Αντιμέτωποι με έναν ευρωπαϊκό χώρο σε κρίση, οι Τούρκοι κατάκτησαν με επιτυχία τις αγορές στη ανατολική πλευρά τους. Το ποσοστό των εξαγωγών τους προς αυτήν την περιοχή έχει φθάσει τα 20,3% στους ένδεκα πρώτους μήνες του έτους το 2010, ενώ δεν είναι πια παρά 46,3% προς τη ευρωπαϊκή ένωση, ο παραδοσιακός εταίρος. Από τις οικοσκευές μέχρι τα αυτοκίνητα, περνώντας από τα αγροδιατροφικά προϊόντα, το «made in Turkey» καταλαμβάνει εφεξής όλες τις βιτρίνες της περιοχής. Αερολιμένες, δρόμοι, γέφυρες και δημόσια κτήρια: τα σημειωματάρια παραγγελιών των Τούρκων εργολάβων είναι γεμάτα. Στο Ιράκ, βασιλεύουν, από τη Βασόρα έως το Ερμπίλ.
Αυτή η εισβολή υποστηρίζεται από μια κυβερνητική πολιτική που δίνει την προτεραιότητα στην ανάπτυξη των οικονομικών σχέσεων με τους Άραβες και Ιρανούς γείτονες. «Η ενδυνάμωση των πολιτικών σχέσεων είχε μια γιγαντιαία επίδραση στις εμπορικές συναλλαγές», υπογραμμίζει ο Suzan Cailliau, περιφερειακός συντονιστής στο Deik (το Συμβούλιο των εξωτερικών οικονομικών σχέσεων). Στις επισκέψεις του στο Κουβέιτ και στο Κατάρ τον Ιανουάριο, ο πρωθυπουργός Ρεσέπ Ταγίπ Ερντογάν συνοδεύθηκε από τριακόσια επιχειρηματίες.
Ο σκοπός της τούρκικης στρατηγικής είναι η εγκατάσταση μιας περιοχής ελεύθερου εμπορίου - αγαθά και πρόσωπα - με την Συρία, την Ιορδανία και το Λίβανο. Το σχέδιο που επισημοποιήθηκε, πέρυσι, μεταφράζεται ήδη από ελαφρύνσεις των τελωνειακών δασμών, της μείωσης των ποσοστώσεων, από την κατάργηση των βίζα ανάμεσα στη Τουρκία και στις τρεις χώρες, την υπογραφή πολλαπλών συμφωνιών βιομηχανικής και της εμπορικής συνεργασίας. Τον Ιανουάριο, οι υπουργοί τουρισμού αυτής της τετράδας της Ανατολής δούλεψαν για την δημιουργία μιας κοινή τουριστικής βίζα. Στις 6 Φεβρουαρίου, ο Τούρκος πρωθυπουργός έβαλε τη πρώτη πέτρα ενός φράγματος «της τουρκοσυριακής φιλίας» στον ποταμό Oronte, το οποίο θα αρδέψει την γη και θα παράσχει ηλεκτρική ενέργεια σε κάθε πλευρά των συνόρων.
Αυτή η οικονομική ένωση των τεσσάρων δεν είναι παρά μια πρώτη φάση σύμφωνα με τα πλάνα της Άγκυρας, η οποία έχει την ανάγκη να εξασφαλίσει τους ενεργειακούς πόρους της. Μεσοπρόθεσμα, επιθυμεί να περιλάβει την Αίγυπτο, το Ιράκ και τις χώρες της αραβικής χερσονήσου. Ο Ερντογάν συνηγορεί υπέρ «μιας περιοχής Σέγκεν». Στη περιοχή εμφανίζεται μια οικονομική λεκάνη που θα περιλαμβάνει το Ιράν.
Source: Le Figaro
Geopolitical Research Institute(GRI)/Εταιρεία Γεωπολιτικών Ερευνών(ΕΓΕ)
Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011
Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2011
Πυκνώνουν τα σύννεφα στα Βαλκάνια
Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ
Στην Αραβία και ιδίως στην Αίγυπτο είναι στραμμένη η προσοχή μας -και δικαίως-, αλλά την ίδια ώρα πυκνώνουν τα σύννεφα στα σύνορά μας, και μάλιστα σε δύο χώρες όπου η εσωτερική πολιτική τους κατάσταση εκτραχύνεται διαρκώς με απρόβλεπτες συνέπειες. Εδώ και δύο εβδομάδες έχει ήδη επεκταθεί και στην ΠΓΔΜ η ανώμαλη πολιτική κατάσταση που επικρατεί στην Αλβανία, όπου και εκεί η κρίση οξύνεται διαρκώς. Στα Σκόπια η «σοσιαλιστική» αντιπολίτευση του Μπράνκο Τσερβένκοφσκι εγκατέλειψε το Κοινοβούλιο ακολουθώντας το παράδειγμα των Αλβανών σοσιαλιστών του Εντι Ράμα, ενώ στα Τίρανα ένας μαινόμενος Σαλί Μπερίσα κατηγορεί πλέον σε κατάσταση πολιτικής υστερίας όλους ανεξαιρέτως τους θεσμικούς παράγοντες της χώρας ότι συμμετείχαν σε σχέδιο πραξικοπήματος με στόχο την ανατροπή του!
Στα Σκόπια ο Μπράνκο Τσερβένκοφσκι έκανε μελοδραματικές δηλώσεις του τύπου «οι σοσιαλδημοκράτες βρίσκονται πλέον στα οδοφράγματα» και ότι «με την κυβέρνηση Γκρούεφσκι η δημοκρατία δεν υπάρχει εδώ και καιρό στη χώρα». Η αλήθεια είναι ότι ο ακροδεξιός εθνικιστής πρωθυπουργός Νίκολα Γκρούεφσκι δεν αρκείται στο γεγονός ότι έχει συντρίψει πολιτικά τους σοσιαλδημοκράτες του Τσερβένκοφσκι τόσο στις βουλευτικές εκλογές του 2008 όσο και στις προεδρικές εκλογές του 2009, αλλά θέλει να φιμώσει εντελώς την αντιπολίτευση ακόμη και στα μέσα ενημέρωσης.
Εχει βάλει στόχο να κλείσει το συγκρότημα του Σκοπιανού μεγιστάνα των ΜΜΕ Βέλιγια Ράμκοφσκι, που έχει μεταξύ των άλλων και τον ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό Α1. Με πρόσχημα φορολογικές ατασθαλίες και κατηγορίες για μαύρο χρήμα, ο Γκρούεφσκι έχει μάλιστα από τα τέλη Δεκέμβρη κλείσει στη φυλακή τον Ράμκοφσκι και 13 συνεργάτες και συγγενείς του!
Τις αντιδράσεις του Τσερβένκοφσκι δεν θα τις έπαιρνε κανένας στο εξωτερικό πολύ σοβαρά αυτοτελώς, γιατί, όπως προαναφέραμε, η απήχηση των σοσιαλδημοκρατών είναι περιορισμένη και συνεχίζει να συρρικνώνεται.
Αμερικανοί και Ευρωπαίοι όμως ανησυχούν μήπως αυτή η ενδοσλαβική πολιτική διένεξη στα Σκόπια, που απειλεί να προσλάβει ακραία χαρακτηριστικά, πυροδοτήσει νέα σύγκρουση Σλάβων και Αλβανών της ΠΓΔΜ με κάποια απρόβλεπτη αφορμή. Ετσι ο Αμερικανός πρεσβευτής στα Σκόπια κάλεσε αμέσως τον Γκρούεφσκι και τον κάλεσε να επιδιώξει την αποκατάσταση πολιτικού διαλόγου με τον Τσερβένκοφσκι, πράγμα που έκανε και ο επίτροπος της ΕΕ για τη διεύρυνση Στέφαν Φούλε.
Ενα μικρό αλβανικό κόμμα με τέσσερις βουλευτές (η Βουλή της ΠΓΔΜ έχει συνολικά 120 βουλευτές) αποχώρησε και αυτό από το κοινοβούλιο, ενώ μέσα στο κλίμα του γενικού αλαλούμ οξύνθηκαν οι σχέσεις της κυβέρνησης με τους πιο ακραίους βουλγαρόφρονες της χώρας. Η αφορμή ήταν θρησκευτικοπολιτική. Ο Σκοπιανός αρχιεπίσκοπος Στέφανος χαρακτήρισε σε μια λειτουργία «προδότες» τους πολίτες της ΠΓΔΜ που τάσσονται υπέρ της ένταξης στη Βουλγαρία, με αποτέλεσμα ο πολιτιστικός σύλλογός τους να επιτεθεί εναντίον του αρχιεπισκόπου και να απειλήσει με ένταξη αυτού του τμήματος των πολιτών της ΠΓΔΜ στην Εκκλησία της Βουλγαρίας!
Την ίδια ώρα, ο Αλβανός πρωθυπουργός Σαλί Μπερίσα έχει περάσει σε γενική επίθεση για να καλύψει τις πολιτικές ευθύνες του για τη δολοφονία τριών σοσιαλιστών διαδηλωτών από τους πραιτωριανούς του προεδρικού μεγάρου στις 21 Ιανουαρίου. Δεν φτάνει που έχει ήδη κατηγορήσει για δήθεν απόπειρα πραξικοπήματος τον σοσιαλιστή ηγέτη Εντι Ράμα, τώρα ο Μπερίσα κατηγορεί και τον πρόεδρο της Αλβανίας Μπαμίρ Τόπι και τη γενική εισαγγελέα της χώρας Ινα Ράμα (απλή συνωνυμία με τον Εντι Ράμα) ότι? συμμετείχαν στο σχέδιο πραξικοπήματος!
Το πράγμα καταντάει γελοίο επειδή ο Τόπι προτάθηκε για πρόεδρος από το κόμμα του... ίδιου του Μπερίσα! Για να τρομοκρατήσει δε τη γενική εισαγγελέα Ινα Ράμα, ο Μπερίσα διέταξε να αλλάξουν οι αστυνομικοί που την προστατεύουν από επίδοξους δολοφόνους, αντικαθιστώντας τους με δικούς του πραιτωριανούς απολύτως αφοσιωμένους σε αυτόν και έτοιμους ανά πάσα στιγμή να? συλλάβουν τη γενική εισαγγελέα ή ακόμη και να οργανώσουν τη δολοφονία της, αν τους διατάξει ο Μπερίσα!
Εκτροπές Δημοκρατία μόνο τυπικά
ΑΠΕΛΠΙΣΤΙΚΑ αργοί είναι οι ρυθμοί εκδημοκρατισμού της Αλβανίας και της ΠΓΔΜ και μόνο ως κακόγουστο αστείο ακούγεται πλέον η ένταξή τους στην ΕΕ. Είκοσι ολόκληρα χρόνια μετά την ανατροπή του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και την προσχώρησή τους στο καπιταλιστικό σύστημα, οι χώρες αυτές συνεχίζουν να κυβερνώνται από ηγέτες ολοκληρωτικής νοοτροπίας, μόνο που αυτή τη φορά είναι εκλεγμένοι τύποις δημοκρατικά - με ασήμαντες, μικρές ή καθοριστικές δόσεις νοθείας. Τα κοινοβούλιά τους παραμένουν ουσιαστικά μονοκομματικά, καθώς οι ηγέτες της αντιπολίτευσης διακατέχονται φυσικά από την ίδια αυταρχική νοοτροπία και ψάχνουν αφορμή για να την «κοπανήσουν» από τη Βουλή μέχρι τις επόμενες εκλογές.
ΕΘΝΟΣ
Στην Αραβία και ιδίως στην Αίγυπτο είναι στραμμένη η προσοχή μας -και δικαίως-, αλλά την ίδια ώρα πυκνώνουν τα σύννεφα στα σύνορά μας, και μάλιστα σε δύο χώρες όπου η εσωτερική πολιτική τους κατάσταση εκτραχύνεται διαρκώς με απρόβλεπτες συνέπειες. Εδώ και δύο εβδομάδες έχει ήδη επεκταθεί και στην ΠΓΔΜ η ανώμαλη πολιτική κατάσταση που επικρατεί στην Αλβανία, όπου και εκεί η κρίση οξύνεται διαρκώς. Στα Σκόπια η «σοσιαλιστική» αντιπολίτευση του Μπράνκο Τσερβένκοφσκι εγκατέλειψε το Κοινοβούλιο ακολουθώντας το παράδειγμα των Αλβανών σοσιαλιστών του Εντι Ράμα, ενώ στα Τίρανα ένας μαινόμενος Σαλί Μπερίσα κατηγορεί πλέον σε κατάσταση πολιτικής υστερίας όλους ανεξαιρέτως τους θεσμικούς παράγοντες της χώρας ότι συμμετείχαν σε σχέδιο πραξικοπήματος με στόχο την ανατροπή του!
Στα Σκόπια ο Μπράνκο Τσερβένκοφσκι έκανε μελοδραματικές δηλώσεις του τύπου «οι σοσιαλδημοκράτες βρίσκονται πλέον στα οδοφράγματα» και ότι «με την κυβέρνηση Γκρούεφσκι η δημοκρατία δεν υπάρχει εδώ και καιρό στη χώρα». Η αλήθεια είναι ότι ο ακροδεξιός εθνικιστής πρωθυπουργός Νίκολα Γκρούεφσκι δεν αρκείται στο γεγονός ότι έχει συντρίψει πολιτικά τους σοσιαλδημοκράτες του Τσερβένκοφσκι τόσο στις βουλευτικές εκλογές του 2008 όσο και στις προεδρικές εκλογές του 2009, αλλά θέλει να φιμώσει εντελώς την αντιπολίτευση ακόμη και στα μέσα ενημέρωσης.
Εχει βάλει στόχο να κλείσει το συγκρότημα του Σκοπιανού μεγιστάνα των ΜΜΕ Βέλιγια Ράμκοφσκι, που έχει μεταξύ των άλλων και τον ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό Α1. Με πρόσχημα φορολογικές ατασθαλίες και κατηγορίες για μαύρο χρήμα, ο Γκρούεφσκι έχει μάλιστα από τα τέλη Δεκέμβρη κλείσει στη φυλακή τον Ράμκοφσκι και 13 συνεργάτες και συγγενείς του!
Τις αντιδράσεις του Τσερβένκοφσκι δεν θα τις έπαιρνε κανένας στο εξωτερικό πολύ σοβαρά αυτοτελώς, γιατί, όπως προαναφέραμε, η απήχηση των σοσιαλδημοκρατών είναι περιορισμένη και συνεχίζει να συρρικνώνεται.
Αμερικανοί και Ευρωπαίοι όμως ανησυχούν μήπως αυτή η ενδοσλαβική πολιτική διένεξη στα Σκόπια, που απειλεί να προσλάβει ακραία χαρακτηριστικά, πυροδοτήσει νέα σύγκρουση Σλάβων και Αλβανών της ΠΓΔΜ με κάποια απρόβλεπτη αφορμή. Ετσι ο Αμερικανός πρεσβευτής στα Σκόπια κάλεσε αμέσως τον Γκρούεφσκι και τον κάλεσε να επιδιώξει την αποκατάσταση πολιτικού διαλόγου με τον Τσερβένκοφσκι, πράγμα που έκανε και ο επίτροπος της ΕΕ για τη διεύρυνση Στέφαν Φούλε.
Ενα μικρό αλβανικό κόμμα με τέσσερις βουλευτές (η Βουλή της ΠΓΔΜ έχει συνολικά 120 βουλευτές) αποχώρησε και αυτό από το κοινοβούλιο, ενώ μέσα στο κλίμα του γενικού αλαλούμ οξύνθηκαν οι σχέσεις της κυβέρνησης με τους πιο ακραίους βουλγαρόφρονες της χώρας. Η αφορμή ήταν θρησκευτικοπολιτική. Ο Σκοπιανός αρχιεπίσκοπος Στέφανος χαρακτήρισε σε μια λειτουργία «προδότες» τους πολίτες της ΠΓΔΜ που τάσσονται υπέρ της ένταξης στη Βουλγαρία, με αποτέλεσμα ο πολιτιστικός σύλλογός τους να επιτεθεί εναντίον του αρχιεπισκόπου και να απειλήσει με ένταξη αυτού του τμήματος των πολιτών της ΠΓΔΜ στην Εκκλησία της Βουλγαρίας!
Την ίδια ώρα, ο Αλβανός πρωθυπουργός Σαλί Μπερίσα έχει περάσει σε γενική επίθεση για να καλύψει τις πολιτικές ευθύνες του για τη δολοφονία τριών σοσιαλιστών διαδηλωτών από τους πραιτωριανούς του προεδρικού μεγάρου στις 21 Ιανουαρίου. Δεν φτάνει που έχει ήδη κατηγορήσει για δήθεν απόπειρα πραξικοπήματος τον σοσιαλιστή ηγέτη Εντι Ράμα, τώρα ο Μπερίσα κατηγορεί και τον πρόεδρο της Αλβανίας Μπαμίρ Τόπι και τη γενική εισαγγελέα της χώρας Ινα Ράμα (απλή συνωνυμία με τον Εντι Ράμα) ότι? συμμετείχαν στο σχέδιο πραξικοπήματος!
Το πράγμα καταντάει γελοίο επειδή ο Τόπι προτάθηκε για πρόεδρος από το κόμμα του... ίδιου του Μπερίσα! Για να τρομοκρατήσει δε τη γενική εισαγγελέα Ινα Ράμα, ο Μπερίσα διέταξε να αλλάξουν οι αστυνομικοί που την προστατεύουν από επίδοξους δολοφόνους, αντικαθιστώντας τους με δικούς του πραιτωριανούς απολύτως αφοσιωμένους σε αυτόν και έτοιμους ανά πάσα στιγμή να? συλλάβουν τη γενική εισαγγελέα ή ακόμη και να οργανώσουν τη δολοφονία της, αν τους διατάξει ο Μπερίσα!
Εκτροπές Δημοκρατία μόνο τυπικά
ΑΠΕΛΠΙΣΤΙΚΑ αργοί είναι οι ρυθμοί εκδημοκρατισμού της Αλβανίας και της ΠΓΔΜ και μόνο ως κακόγουστο αστείο ακούγεται πλέον η ένταξή τους στην ΕΕ. Είκοσι ολόκληρα χρόνια μετά την ανατροπή του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και την προσχώρησή τους στο καπιταλιστικό σύστημα, οι χώρες αυτές συνεχίζουν να κυβερνώνται από ηγέτες ολοκληρωτικής νοοτροπίας, μόνο που αυτή τη φορά είναι εκλεγμένοι τύποις δημοκρατικά - με ασήμαντες, μικρές ή καθοριστικές δόσεις νοθείας. Τα κοινοβούλιά τους παραμένουν ουσιαστικά μονοκομματικά, καθώς οι ηγέτες της αντιπολίτευσης διακατέχονται φυσικά από την ίδια αυταρχική νοοτροπία και ψάχνουν αφορμή για να την «κοπανήσουν» από τη Βουλή μέχρι τις επόμενες εκλογές.
ΕΘΝΟΣ
Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011
War risk between Armenia and Azerbaijan
Escalating front-line clashes, a spiraling arms race, vitriolic rhetoric and a virtual breakdown in peace talks increase the chance Armenia and Azerbaijan will go back to war over Nagorno-Karabakh, with devastating regional consequences, the International Crisis Group, or ICG, warned Tuesday.
The Brussels-based group’s report, “Armenia and Azerbaijan: Preventing War,” highlights the deterioration of the situation in the past year. “Increased military capabilities on both sides would make a new armed conflict in the South Caucasus far more deadly than the 1992-1994 one that ended with a shaky truce,” the ICG warned.
“Neither side would be likely to win easily or quickly,” the report said. Even if neither Armenia nor Azerbaijan is planning an immediate all-out offensive, “skirmishes could easily spiral out of control,” it warned.
A serious outbreak of fighting could threaten oil and gas pipelines which pass close to Karabakh, taking Caspian Sea energy from Azerbaijan to European markets. It could also drag in neighboring powers like Turkey, which supports Azerbaijan over Karabakh, and Russia, which has troops based in Armenia, the ICG's report said.
Nagorno-Karabakh is a constituent part of Azerbaijan that has been occupied by Armenia since 1994. While internationally recognized as Azerbaijani territory, the enclave has declared itself an independent republic but is administered as a de facto part of Armenia.
The past 12 months have seen more ceasefire violations across wider areas, employing more sophisticated tactics and weapons. At least 25 persons were killed in 2010 and three soldiers have already been shot dead in 2011, according to ICG.
The think tank urged both sides to take steps to decrease tensions and to sign a document endorsing basic principles for resolving the dispute peacefully. It also urged the international community to intensify efforts to discourage the arms race in the region.
Source : International Crisis Group
The Brussels-based group’s report, “Armenia and Azerbaijan: Preventing War,” highlights the deterioration of the situation in the past year. “Increased military capabilities on both sides would make a new armed conflict in the South Caucasus far more deadly than the 1992-1994 one that ended with a shaky truce,” the ICG warned.
“Neither side would be likely to win easily or quickly,” the report said. Even if neither Armenia nor Azerbaijan is planning an immediate all-out offensive, “skirmishes could easily spiral out of control,” it warned.
A serious outbreak of fighting could threaten oil and gas pipelines which pass close to Karabakh, taking Caspian Sea energy from Azerbaijan to European markets. It could also drag in neighboring powers like Turkey, which supports Azerbaijan over Karabakh, and Russia, which has troops based in Armenia, the ICG's report said.
Nagorno-Karabakh is a constituent part of Azerbaijan that has been occupied by Armenia since 1994. While internationally recognized as Azerbaijani territory, the enclave has declared itself an independent republic but is administered as a de facto part of Armenia.
The past 12 months have seen more ceasefire violations across wider areas, employing more sophisticated tactics and weapons. At least 25 persons were killed in 2010 and three soldiers have already been shot dead in 2011, according to ICG.
The think tank urged both sides to take steps to decrease tensions and to sign a document endorsing basic principles for resolving the dispute peacefully. It also urged the international community to intensify efforts to discourage the arms race in the region.
Source : International Crisis Group
Tension between Egypt and Turkey
Questions of an Egypt-Turkey rivalry have come to the fore as the embattled Egyptian regime, regaining its confidence after two weeks of fierce demonstrations, has called Ankara on the carpet for its statements on the protests.
Angered by the Turkish prime minister’s calls for 82-year-old President Hosni Mubarak to meet his people’s desire for change and step down, the Egyptian government has dispatched its top diplomat in Ankara to convey a letter to Turkish Foreign Minister Ahmet Davutoğlu.
In a television appearance, Egyptian Ambassador to Ankara Abderahman Salaheldin said his administration had officially contacted the Turkish ambassador in Cairo following the Turkish prime minister’s statements. “We understand well the interest shown in our affairs. This is reasonable but there must be no interference. It is for Egyptians to decide when and what will be done,” he told the private television channel NTV.
Egyptian Foreign Ministry spokesman Hussam Zeki had earlier urged the West and Turkey not to interfere in what has been happening in his country. Diplomatic sources said Salaheldin visited the Turkish Foreign Ministry late Monday to convey a letter from his foreign minister to Davutoğlu.
“I understand that diplomatically this is a sensitive issue for any government to call on President Mubarak to step down. I understand Egypt’s diplomatic reaction but at the same time, Turkey is not the only country, and Turkish officials are not the only officials, urging the president to step down,” Amira Howeidy, the assistant editor in chief of Egypt’s Al-Ahram weekly, told the Hürriyet Daily News & Economic Review on Tuesday.
Diplomats tried to downplay the tension, however, saying they welcomed Egyptian Foreign Minister Ahmet Aboul Gheit’s letter as a positive one informing Ankara about the latest developments.
“This is a letter written in a positive tone. We had the chance to get first-hand information about the developments in Egypt,” a senior Turkish Foreign Ministry diplomat who wished to remain anonymous told the Daily News, adding that there was nothing in the letter advising Ankara not to interfere in Egypt’s domestic affairs.
“The letter was about the situation in the country and [Egypt’s] efforts to establish public order,” the diplomat said, declining to elaborate further. “There were neither demands from Turkey nor criticism targeting Turkey in the letter.”
Support from Egyptian people
Though the Egyptian administration has displayed uneasiness with Turkey’s comments, sparking debate over whether a hidden rivalry has surfaced between Turkey and Egypt for regional leadership, analysts said Turkey is enjoying popularity among the Arab public, if not with Arab decision-makers.
“The position Turkey has adopted, especially about relations with Israel, has been very well-received by Arab populations and helped the Turkish government gain popularity in the Arab street. But we need to ask the question of whether Turkey can exert any influence on Arab decision-makers,” Professor İlter Turan of Istanbul’s Bilgi University told the Daily News.
“That is not easy for Turkey. Yes, Turkey receives attention in the Arab public opinion, but Turkey cannot become an actor that can change regional politics,” he said.
Egyptian journalist Howeidy said Egyptians have been looking up to Turkey for a long time because of its support for Palestinians and its tough stance against Israel on a number of occasions.
“Turkey has a special situation and the popularity of the Turkish government is very unique among Egyptians and Egyptian activists,” she said. Unlike Washington’s calls, which were perceived provocatively among Egyptians, she added, Turkey’s support for Egyptian people in their struggle was well received by the populace.
“However, I can understand the diplomatic reaction to Turkey because the regime is still in control in a way. Egyptian officials, diplomats have to say what they have to say. If I were in their shoes, I’d say the same things,” she said.
Turkey’s response to Egypt’s uprising
Turkey’s first official comments regarding the unrest in Egypt came from Davutoğlu, who urged governments in the Arab world to focus on their peoples’ demands for democracy and freedoms. Following pressure from local media for not giving a strong backing to Egyptians’ demand for more democracy, Prime Minister Recep Tayyip Erdoğan said last week that Mubarak’s pledge to stand down in September was not enough and called for the president to leave office immediately.
Speaking Tuesday to his ruling Justice and Development Party, or AKP, deputies in Parliament, Erdoğan said: “We are looking at this from the perspective of humanity, brotherhood and rights. We do not want to interfere with anyone’s affairs, or assign ourselves a task from the situation.”
Calling for a donors’ conference for Egypt to tackle imminent problems such as hunger, Erdoğan reiterated that no government can remain in power without support from its people and that the task of governments is to listen to their citizens.
Source : Hurriyet Daily News
Angered by the Turkish prime minister’s calls for 82-year-old President Hosni Mubarak to meet his people’s desire for change and step down, the Egyptian government has dispatched its top diplomat in Ankara to convey a letter to Turkish Foreign Minister Ahmet Davutoğlu.
In a television appearance, Egyptian Ambassador to Ankara Abderahman Salaheldin said his administration had officially contacted the Turkish ambassador in Cairo following the Turkish prime minister’s statements. “We understand well the interest shown in our affairs. This is reasonable but there must be no interference. It is for Egyptians to decide when and what will be done,” he told the private television channel NTV.
Egyptian Foreign Ministry spokesman Hussam Zeki had earlier urged the West and Turkey not to interfere in what has been happening in his country. Diplomatic sources said Salaheldin visited the Turkish Foreign Ministry late Monday to convey a letter from his foreign minister to Davutoğlu.
“I understand that diplomatically this is a sensitive issue for any government to call on President Mubarak to step down. I understand Egypt’s diplomatic reaction but at the same time, Turkey is not the only country, and Turkish officials are not the only officials, urging the president to step down,” Amira Howeidy, the assistant editor in chief of Egypt’s Al-Ahram weekly, told the Hürriyet Daily News & Economic Review on Tuesday.
Diplomats tried to downplay the tension, however, saying they welcomed Egyptian Foreign Minister Ahmet Aboul Gheit’s letter as a positive one informing Ankara about the latest developments.
“This is a letter written in a positive tone. We had the chance to get first-hand information about the developments in Egypt,” a senior Turkish Foreign Ministry diplomat who wished to remain anonymous told the Daily News, adding that there was nothing in the letter advising Ankara not to interfere in Egypt’s domestic affairs.
“The letter was about the situation in the country and [Egypt’s] efforts to establish public order,” the diplomat said, declining to elaborate further. “There were neither demands from Turkey nor criticism targeting Turkey in the letter.”
Support from Egyptian people
Though the Egyptian administration has displayed uneasiness with Turkey’s comments, sparking debate over whether a hidden rivalry has surfaced between Turkey and Egypt for regional leadership, analysts said Turkey is enjoying popularity among the Arab public, if not with Arab decision-makers.
“The position Turkey has adopted, especially about relations with Israel, has been very well-received by Arab populations and helped the Turkish government gain popularity in the Arab street. But we need to ask the question of whether Turkey can exert any influence on Arab decision-makers,” Professor İlter Turan of Istanbul’s Bilgi University told the Daily News.
“That is not easy for Turkey. Yes, Turkey receives attention in the Arab public opinion, but Turkey cannot become an actor that can change regional politics,” he said.
Egyptian journalist Howeidy said Egyptians have been looking up to Turkey for a long time because of its support for Palestinians and its tough stance against Israel on a number of occasions.
“Turkey has a special situation and the popularity of the Turkish government is very unique among Egyptians and Egyptian activists,” she said. Unlike Washington’s calls, which were perceived provocatively among Egyptians, she added, Turkey’s support for Egyptian people in their struggle was well received by the populace.
“However, I can understand the diplomatic reaction to Turkey because the regime is still in control in a way. Egyptian officials, diplomats have to say what they have to say. If I were in their shoes, I’d say the same things,” she said.
Turkey’s response to Egypt’s uprising
Turkey’s first official comments regarding the unrest in Egypt came from Davutoğlu, who urged governments in the Arab world to focus on their peoples’ demands for democracy and freedoms. Following pressure from local media for not giving a strong backing to Egyptians’ demand for more democracy, Prime Minister Recep Tayyip Erdoğan said last week that Mubarak’s pledge to stand down in September was not enough and called for the president to leave office immediately.
Speaking Tuesday to his ruling Justice and Development Party, or AKP, deputies in Parliament, Erdoğan said: “We are looking at this from the perspective of humanity, brotherhood and rights. We do not want to interfere with anyone’s affairs, or assign ourselves a task from the situation.”
Calling for a donors’ conference for Egypt to tackle imminent problems such as hunger, Erdoğan reiterated that no government can remain in power without support from its people and that the task of governments is to listen to their citizens.
Source : Hurriyet Daily News
Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011
Ενεργειακό κέντρο γίνεται η Κύπρος
Σε ενεργειακό κέντρο εξελίσσεται η Λεμεσός, καθώς εταιρεία που εδρεύει στο μεγαλύτερο λιμάνι της Κύπρου ανέλαβε να κατασκευάσει αγωγό 86 χιλιομέτρων, ο οποίος θα ενώσει την Αίγυπτο με το Ισραήλ για μεταφορά φυσικού αερίου.
Ο αγιασμός του εργοστασίου συναρμολόγησης υποθαλάσσιων αγωγών ειδικών για τη μεταφορά φυσικού αερίου, που εξυπηρετεί τις ανάγκες γαλλικής πολυεθνικής εταιρείας και η βάφτιση του νεότευκτου πλοίου EDT LEON, το οποίο φέρει την κυπριακή σημαία και θα χρησιμοποιηθεί στις εργασίες της εταιρείας, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο στο Λιμάνι Λεμεσού, στην παρουσία του υπουργού Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού Αντώνη Πασχαλίδη, και της Υπουργού Συγκοινωνιών και Έργων Ερατούς Κοζάκου Μαρκουλλή. Το πλοίο θα εξυπηρετεί τις ανάγκες των εξέδρων ανόρυξης φυσικού αερίου στο Ισραήλ, δίπλα από τα κυπριακά θαλάσσια οικόπεδα.
Πηγή : Sigmalive.com
Στο συγκεκριμένο εργοστάσιο θα κατασκευαστεί και ο υποθαλάσσιος αγωγός μεταφοράς φυσικού αέριου στην Αίγυπτο.
Όπως δήλωσε στη «Σ» ο εκπρόσωπος της εταιρείας Κίμωνας Ιωαννίδης, το υγραέριο που θα μεταφερθεί έχει βρεθεί 70 χμ, έξω από τα παράλια της Αιγύπτου και μέσω του αγωγού που θα κατασκευάσουμε θα μεταφερθεί στην ενδοχώρα, όπου υπάρχει τερματικός. Η λειτουργία του συγκεκριμένου εργοστασίου δημιουργεί σημαντικές προοπτικές για την Κύπρο και αναμένεται να αποτελέσει την αρχή προσέλκυσης και άλλων μονάδων του εξωτερικού, με σκοπό την εξυπηρέτηση των αναγκών της περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου.
Στις δηλώσεις της, η Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων τόνισε πως «είναι πολύ σημαντικό για τον τόπο μας, ενόψει και του τι γίνεται στην περιοχή μας, με ανορύξεις πετρελαίου και φυσικού αερίου, αλλά και του ενδιαφέροντος της Κύπρου», προσθέτοντας πως το πλοίο «είναι υπερσύχρονο και θα χρησιμοποιηθεί για μεταφορά προσωπικού και υλικού, εξυπηρετώντας την πλατφόρμα του Ισραήλ και μελλοντικά δική μας πλατφόρμα».
Από την πλευρά του, ο Υπουργός Εμπορίου τόνισε πως «εκείνο που είναι σημαντικό είναι πως απ’ όλες τις χώρες της Μέσης Ανατολής, η Κύπρος έχει επιλεγεί ως ο χώρος που θα προσφέρει τις υπηρεσίες της, γεγονός που δείχνει την εμπιστοσύνη στην υποδομή και τον κόσμο της Κύπρου. Όπως αναφέρθηκε στο πλαίσιο της εκδήλωσης των εγκαινίων, οι εργασίες συγκόλλησης του συγκεκριμένου αγωγού που θα χρησιμοποιηθεί στην Αίγυπτο, αναμένεται να αρχίσουν την 1η Μαρτίου και θα ολοκληρωθούν τον Ιούνιο, οπότε αναμένεται να αρχίσει η μεταφορά του φυσικού αερίου.
Ο αγιασμός του εργοστασίου συναρμολόγησης υποθαλάσσιων αγωγών ειδικών για τη μεταφορά φυσικού αερίου, που εξυπηρετεί τις ανάγκες γαλλικής πολυεθνικής εταιρείας και η βάφτιση του νεότευκτου πλοίου EDT LEON, το οποίο φέρει την κυπριακή σημαία και θα χρησιμοποιηθεί στις εργασίες της εταιρείας, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο στο Λιμάνι Λεμεσού, στην παρουσία του υπουργού Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού Αντώνη Πασχαλίδη, και της Υπουργού Συγκοινωνιών και Έργων Ερατούς Κοζάκου Μαρκουλλή. Το πλοίο θα εξυπηρετεί τις ανάγκες των εξέδρων ανόρυξης φυσικού αερίου στο Ισραήλ, δίπλα από τα κυπριακά θαλάσσια οικόπεδα.
Πηγή : Sigmalive.com
Στο συγκεκριμένο εργοστάσιο θα κατασκευαστεί και ο υποθαλάσσιος αγωγός μεταφοράς φυσικού αέριου στην Αίγυπτο.
Όπως δήλωσε στη «Σ» ο εκπρόσωπος της εταιρείας Κίμωνας Ιωαννίδης, το υγραέριο που θα μεταφερθεί έχει βρεθεί 70 χμ, έξω από τα παράλια της Αιγύπτου και μέσω του αγωγού που θα κατασκευάσουμε θα μεταφερθεί στην ενδοχώρα, όπου υπάρχει τερματικός. Η λειτουργία του συγκεκριμένου εργοστασίου δημιουργεί σημαντικές προοπτικές για την Κύπρο και αναμένεται να αποτελέσει την αρχή προσέλκυσης και άλλων μονάδων του εξωτερικού, με σκοπό την εξυπηρέτηση των αναγκών της περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου.
Στις δηλώσεις της, η Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων τόνισε πως «είναι πολύ σημαντικό για τον τόπο μας, ενόψει και του τι γίνεται στην περιοχή μας, με ανορύξεις πετρελαίου και φυσικού αερίου, αλλά και του ενδιαφέροντος της Κύπρου», προσθέτοντας πως το πλοίο «είναι υπερσύχρονο και θα χρησιμοποιηθεί για μεταφορά προσωπικού και υλικού, εξυπηρετώντας την πλατφόρμα του Ισραήλ και μελλοντικά δική μας πλατφόρμα».
Από την πλευρά του, ο Υπουργός Εμπορίου τόνισε πως «εκείνο που είναι σημαντικό είναι πως απ’ όλες τις χώρες της Μέσης Ανατολής, η Κύπρος έχει επιλεγεί ως ο χώρος που θα προσφέρει τις υπηρεσίες της, γεγονός που δείχνει την εμπιστοσύνη στην υποδομή και τον κόσμο της Κύπρου. Όπως αναφέρθηκε στο πλαίσιο της εκδήλωσης των εγκαινίων, οι εργασίες συγκόλλησης του συγκεκριμένου αγωγού που θα χρησιμοποιηθεί στην Αίγυπτο, αναμένεται να αρχίσουν την 1η Μαρτίου και θα ολοκληρωθούν τον Ιούνιο, οπότε αναμένεται να αρχίσει η μεταφορά του φυσικού αερίου.
Ενα ξεχασμένο σχέδιο για την προάσπιση του Αιγαίου
Ένα πολυσήμαντο πρόγραμμα που οχύρωνε τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας στο Αιγαίο και απέκλειε κάθε αμφισβήτηση των θαλάσσιων συνόρων μας, το οποίο άρχισε να υλοποιείται το 1994 και είχε τύχει ιδιαίτερης προβολής από τα διεθνή ΜΜΕ και το CNN, σταμάτησε ξαφνικά μόλις ανέλαβε πρωθυπουργός ο Σημίτης, και το αποτέλεσμα ήταν να ακολουθήσουν τα Ύμια, οι γκρίζες ζώνες και ο καταιγισμός των τουρκικών διεκδικήσεων εις βάρος της χώρας μας!
Συγκεκριμένα, το 1994 ο τότε υφυπουργός Άμυνας Μανώλης Μπεντενιώτης προχώρησε στην υλοποίηση ενός έξυπνου σχεδίου που είχε εκπονήσει ο ίδιος, που μάλιστα είχε τύχει της επιδοκιμασίας του τότε πρωθυπουργού, αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου, του τότε υπουργού Εξωτερικών Κάρολου Παπούλια (σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας) και βεβαίως του τότε υπουργού Άμυνας Γεράσιμου Αρσένη. Το σχέδιο προέβλεπε την τακτική επίσκεψη εθελοντών, μελών του Συνδέσμου Αποφοίτων Σχολών Υπαξιωματικών Πολεμικού Ναυτικού με υλικά και γεννήτριες σε βραχονησίδες του Ανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων, προκειμένου να στήσουν σιδερένιο υψηλό κοντάρι όπου θα υψωνόταν μεγάλου μεγέθους ελληνική σημαία, να κτίσουν από ένα παρεκκλήσι σε κάθε νησί και να φυτέψουν δέντρα και φυτά που θα μπορούσαν να ευδοκιμήσουν σ' αυτές τις περιοχές, με βάση μελέτη του υπουργείου Γεωργίας εξειδικευμένη για κάθε νησί! Παράλληλα στις βραχονησίδες θα εγκαθιστούσαν και ζώα ή πουλιά από αυτά που θα μπορούσαν να αναπαραχθούν και να επιβιώσουν, δημιουργώντας μια έντονη παρουσία μοναδικών οικοσυστημάτων.
Σε ορισμένα νησιά, όπου υπήρχαν φυλάκια του Στρατού, έγιναν εκτεταμένες επισκευές, ενώ επισκευάστηκε και το σπίτι της κυράς της Ρω.
Το σχέδιο το εκτελούσε ο συγκεκριμένος Σύνδεσμος Αποστράτων μαζί με άλλους εθελοντές και τη συνδρομή του Πολεμικού Ναυτικού, που τους διέθετε το ΠΓΥ «Έβρος» (πλοίο μεταφοράς πυρομαχικών και γενικών υπηρεσιών). Τα υλικά τα συγκέντρωναν από δωρεές και η όλη επιχείρηση τύχαινε μεγάλης προβολής από τα τοπικά και αθηναϊκά ΜΜΕ, καθώς ήταν κάτι πρωτοποριακό, πολύ ενδιαφέρον και με προφανή εθνικό στόχο.
Η εξέλιξη όμως του προγράμματος ήταν ακόμα πιο προχωρημένη: Ο Μ. Μπεντενιώτης ανακοίνωσε ότι όποιοι ήθελαν θα μπορούσαν να κατοικήσουν τα νησιά αυτά με αντιπαροχή μια κατοικία που θα τους διασφάλιζε η Πολιτεία. Αυτό είχε τεράστιο αντίκτυπο ακόμα και στο εξωτερικό. Μάλιστα πολλοί ομογενείς, από τις
ΗΠΑ κυρίως, ενδιαφέρθηκαν να πάρουν μέρος στο πρόγραμμα, ενώ ένας καλλιτέχνης ονόματι Ναυρίδης πήγε και κατοίκησε στη Ρω! Τόση έκταση πήρε το θέμα αυτό στις ΗΠΑ που ασχολήθηκε ακόμα και το CNN, στο οποίο έκανε εκτενή αναφορά για το σχέδιο ο Μ. Μπεντενιώτης!
Το πρόγραμμα, με ευθύνη του τότε υφυπουργού Άμυνας, είχε ετοιμαστεί για να υποβληθεί στην ΕΕ ώστε να τύχει και κοινοτικής χρηματοδότησης. Ενώ όμως ο Μ. Μπεντενιώτης επρόκειτο να προωθήσει τον πλήρη φάκελο στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας για να προωθηθεί στην ΕΕ, όταν το 1996 μετατέθηκε στο υπουργείο αυτό ως υφυπουργός και μάλιστα αρμόδιος για τις διεθνείς οικονομικές σχέσεις, τον φάκελο δεν τον βρήκε πουθενά…
Η πρώτη φάση του σχεδίου αφορούσε 18 νησιά. Τα πιο γνωστά από αυτά ήταν τα Τακμάκια ή Τομάρια ανοικτά της Λέσβου, ο Πασάς και η Βάτη που είναι δίπλα από τη Χίο, η Στρογγυλή στα Δωδεκάνησα, η Καλόλιμνος που είναι δίπλα στην Κάλυμνο, η Νήμος (Δωδεκάνησα), το Φαρμακονήσι, η Σάρια στην Κάρπαθο, η Γαυδοπούλα και από τα κατοικημένα τα Αντικύθηρα και η Γαύδος.
Η πρώτη επίσκεψη των εθελοντών με το ΠΓΥ «Έβρος» έγινε τον Ιούνιο του 1994 στη Ρω. Εκεί επισκευάστηκε το σπίτι της κυράς της Ρω, στήθηκε ένας μεγαλύτερος ιστός για τη σημαία σε τσιμεντένια στέρεη βάση, κατασκευάστηκε παρεκκλήσιο, πρόχειρο δίκτυο ύδρευσης και φυτεύτηκαν δέντρα.
Οι επισκέψεις στα νησιά συνεχίστηκαν όλο τον χρόνο και τον επόμενο. Το σχέδιο είχε ενθουσιάσει τους πάντες. Τα διεθνή ΜΜΕ το χαρακτήρισαν μεγαλοφυές, ενώ ο κόσμος στα ακριτικά νησιά το είχε αγκαλιάσει.
Όταν είχε γίνει το πρώτο ταξίδι, στην επιστροφή στον Πειραιά είχε διοργανωθεί ειδική τελετή για τον κατάπλου του «Έβρος», στην οποία μετείχαν πολλοί επώνυμοι και βέβαια ο εμπνευστής του σχεδίου που ήταν και είναι βουλευτής της Α’ Περιφέρειας Πειραιά.
Η συνέχεια με την κατοίκηση των νησιών θα ήταν πολύ πιο εντυπωσιακή. Εκατοντάδες φάκελοι με αιτήσεις ενδιαφερομένων να κατοικήσουν στις βραχονησίδες, έφταναν στο γραφείο του Μ. Μπεντενιώτη.
Ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου παρακολουθούσε την εφαρμογή του σχεδίου και ενθάρρυνε τον υφυπουργό να το συνεχίσει και βέβαια και ο προϊστάμενός του υπουργός Γεράσιμος Αρσένης.
Αν το σχέδιο ολοκληρωνόταν, μια και είχε πενταετή περίοδο εφαρμογής, δηλαδή θα έφτανε μέχρι το 2000, τα οφέλη για τη χώρα μας στον διπλωματικό τομέα θα ήταν τεράστια.
Κατ' αρχάς δεν θα μπορούσε να αμφισβητήσει κανένας το εύρος της υφαλοκρηπίδας τους, όταν μάλιστα είχαν έστω και έναν μόνιμο κάτοικο.
Επίσης δεν θα μπορούσε η Άγκυρα να διανοηθεί να θέσει θέμα «γκρίζων ζωνών» σε κατοικημένα νησιά ή σε νησιά με ελληνική παρουσία (εκκλησίες, σημαίες, καλλιέργειες, πρόχειρα λιμάνια κ.ά.).
Όμως από τις αρχές του 1996, μόλις ο Σημίτης ανέλαβε πρωθυπουργός (στις 18 Ιανουαρίου), το σχέδιο άρχισε να μαραζώνει και σε λίγες μέρες είχε… εξαφανιστεί! Ο Σημίτης στην κυβέρνησή του έβαλε τον Μπεντενιώτη υφυπουργό στο Εθνικής Οικονομίας. Για να μη φανεί δε ότι τον έβγαλε από το Άμυνας λόγω της εποίκισης των βραχονησίδων (σχετικά με την οποία οι τουρκικές εφημερίδες είχαν αναγγείλει ότι σε αντίδραση προς τα έργα υποδομής των Ελλήνων το τουρκικό πολεμικό Ναυτικό ετοιμαζόταν να τις «χαρτογραφήσει πλήρως»), κατήργησε τη μία θέση υφυπουργού, αφού ήδη στην άλλη ήταν υφυπουργός ο πτέραρχος Ν. Κουρής. Έτσι μετακινήθηκε στο υπουργείο της οδού Νίκης.
ατά συνέπεια το σχέδιο ατόνησε, δεν προχώρησε και τελικά έσβησε! Προς μεγάλη χαρά της Τουρκίας που ήδη είχε θέσει θέμα.
Λίγο αργότερα ήρθαν τα Ύμια, οι «γκρίζες ζώνες». Αν το σχέδιο είχε υλοποιηθεί, ίσως να μην είχαν δημιουργηθεί τα Ύμια και οι «γκρίζες ζώνες». Χαρακτηριστικό του μένους που είχαν οι άνθρωποι που ανήκαν στον «σκληρό πυρήνα» του Σημίτη κατά του προγράμματος -που φαίνεται ότι κάποια σχέδια τους χάλαγε- είναι το γεγονός ότι υπουργός της πρώτης κυβέρνησης του μετά τον Ανδρέα Παπανδρέου πρωθυπουργού, στο Υπουργικό Συμβούλιο της 30/5/1996 είχε πει κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης στον Μ. Μπεντενιώτη: «Αν δεν είχες κάνει αυτές τις… ιστορίες δεν θα είχαμε φτάσει σήμερα εδώ»! (σ.σ.: εννοώντας την τραγωδία στα Ύμια).
Να σημειώσουμε ότι κάποιοι υπουργοί της τότε κυβέρνησης Σημίτη πετούσαν… μπηχτές στον Μ. Μπεντενιώτη για την έκταση που είχε πάρει το σχέδιό του στο CNN και του έλεγαν ότι είχε βρει την ευκαιρία να… προβληθεί. Αυτό δείχνει ότι ακόμα και μετά 6 μήνες από το… θάψιμό του, το σχέδιο ακόμα… ενοχλούσε! Γιατί όμως; Οι πολέμιοί του τι δεν ήθελαν να γίνει; Ποια δικά τους σχέδια χάλαγαν;
Οι πρωταγωνιστές εκείνης της εποχής, που υλοποίησαν και ανέδειξαν το σχέδιο, ο Μ. Μπεντενιώτης, ο Κ. Παπούλιας, ο Γ. Αρσένης, ο Αντώνης Κοτσακάς (ως υπουργός Αιγαίου τότε το είχε στηρίξει αποφασιστικά) δεν μιλούν.Τα γεγονότα όμως που ακολούθησαν, δηλαδή τα Ύμια, οι ευχαριστίες του Σημίτη στις ΗΠΑ κ.λπ. εξηγούν ίσως γιατί το σχέδιο ενόχλησε τόσο.Κάποτε βέβαια όλα θα πρέπει να βγουν στο φως. Για να αποκαλυφθεί άλλη μία σκοτεινή πλευρά της σύγχρονης ιστορίας μας…
Διασφαλίζονταν τα εθνικά μας συμφέροντα
Την σημασία του σχεδίου για την ανάδειξη και ενδεχομένως τον εποικισμό των βραχονησίδων του Ανατολικού Αιγαίου για την προάσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων απέναντι στην Τουρκία, επισημαίνει σε εκτενή ανάλυσή του σχετικά με την υπόθεση των Υμίων, ο τότε Διοικητής Υποβρυχίων, αντιναύαρχος ε.α., σήμερα Σήφης Μανουσογιαννάκης.
Συγκεκριμένα αναφέρει:
«Τον Νοέμβριο του 1995 η ελληνική κυβέρνηση μελετούσε ένα πρόγραμμα εποικισμού μικρονησίδων στο Αιγαίο με κρατική επιδότηση. Ανακοινώθηκε ότι το πρόγραμμα αποσκοπούσε στην ανάπτυξη μιας μορφής αγροτικού τουρισμού.Στην πραγματικότητα, βασιζόμενη στο Δίκαιο της Θαλάσσης περί υφαλοκρηπίδας και ζώνης οικονομικής εκμετάλλευσης, στόχευε με τον εποικισμό στη διασφάλιση των εθνικών της συμφερόντων.Η απαραίτητη υποδομή εποικισμού θα δημιουργείτο στις νησίδες Τοκμάκια Λέσβου, Βάτος Χίου, Αντικύθηρα Κυθήρων, Γαυδοπούλα Κρήτης και Νίμος, Στρογγυλή, Φαρμακονήσι, Καλόλιμνος Δωδεκανήσου.
Ήδη, πριν ακόμη το πρόγραμμα πάρει ευρεία προβολή, 500 Έλληνες και περισσότεροι από 1.200 ξένοι υπήκοοι είχαν εκδηλώσει σχετικό ενδιαφέρον. Τον Νοέμβριο, ο υπουργός Αιγαίου Α. Κοτσακάς και ο υφυπουργός Εξωτερικών Ε. Μπεντενιώτης πραγματοποίησαν περιοδεία στο Αιγαίο επισκεπτόμενοι με ελικόπτερο διάφορα μικρονήσια προκειμένου να ελέγξουν και να εκτιμήσουν επί τόπου την κατάσταση.
Την 1η Νοεμβρίου 1995 μέλη και φίλοι του Πολιτιστικού Μορφωτικού Συλλόγου Αποφοίτων Σχολών Υπαξιωματικών Πολεμικού Ναυτικού επιβιβάστηκαν στο ΠΓΥ «Έβρος» του Πολεμικού Ναυτικού δηλώνοντας:''Θα υψώσουμε τη γαλανόλευκη στα διαμάντια των θαλασσών μας, τις ακατοίκητες βραχονησίδες, που όπως διαπιστώσαμε κατά το ταξίδι τα περισσότερα από αυτά δεν είναι και τόσο βραχονησίδες, αλλά σπάνιας ομορφιάς νησιά με χλωρίδα και πανίδα, και ακόμα θα εντοπίσουμε κατάλληλους χώρους για την κατασκευή στοιχειώδους υποδομής, έτσι ώστε να γίνει δυνατή η ολιγοήμερη παραμονή επισκεπτών στις εσχατιές του ελληνικού χώρου''. Αυτά αναγράφονται στην εφημερίδα ''Ξιφίας'' αρ. φύλλου 41 Οκτώβριος-Νοέμβριος 1995 την οποία εκδίδει ο Πολιτιστικός Μορφωτικός Σύλλογος Αποφοίτων Σχολών Υπαξιωματικών Πολεμικού Ναυτικού. Υψώθηκε τότε η ελληνική σημαία στις βραχονησίδες Καλόλιμνος, Στρογγυλή, Φαρμακονήσι, Βάτος και Πασά. Οι ενέργειες αυτές του συλλόγου εντάσσονταν σε συγκεκριμένο πρόγραμμα των υπουργείων Εθνικής Αμύνης και Αιγαίου.
Τα όσα αναφέρει η προαναφερθείσα εφημερίδα επιβεβαίωσε στη ''Διπλωματία'' (http://www.diplomatia.gr) ο τότε υπουργός Αιγαίου Αντώνης Κοτσακάς: ''Υπήρχε συγκεκριμένο σχέδιο για την αξιοποίηση πολλών βραχονησίδων του Αιγαίου. Βασιζόταν στη σκέψη ότι σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο σε ένα νησί αναγνωρίζεται υφαλοκρηπίδα μόνον όταν στο έδαφός του ασκείται έστω και μικρή οικονομική δραστηριότητα. Το ζήτημα το είχαμε συζητήσει με τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος είχε δείξει μεγάλο ενδιαφέρον και είχε εγκρίνει το σχέδιο.
Έτσι, σε συνεργασία με το υπουργείο Εθνικής Αμύνης και τον τότε υπουργό Γ. Αρσένη, εκπονήθηκε με όλες τις λεπτομέρειες συγκεκριμένο πρόγραμμα που προέβλεπε τη μεταφορά σε μια σειρά από βραχονησίδες ορισμένων υλικών που να καθιστούν εφικτή τη διαβίωση ακόμα και υπό δυσμενείς καιρικές συνθήκες, όπως δοχεία με καύσιμα θέρμανσης και εφόδια, κάποιες στοιχειώδεις εγκαταστάσεις στέγασης, καλύβες και άλλα. Σκοπός μας ήταν κυρίως να προκαλέσουμε το ενδιαφέρον οικολογικών και περιβαλλοντικών οργανώσεων όπως η Greenpeace και άλλες, ώστε τα νησιά να ζωντανέψουν κάπως…
Στον κατάλογο των νησιών περιλαμβανόταν τα Αντικύθηρα και η Γαυδοπούλα και όχι μόνο βραχονησίδες του Ανατολικού Αιγαίου. Το υπουργείο Αμύνης είχε διαθέσει τα απαραίτητα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού, προσωπικό και υλικά για την υλοποίηση του προγράμματος''».
Εφημερίδα : ΤΟ ΠΑΡΟΝ
Συγκεκριμένα, το 1994 ο τότε υφυπουργός Άμυνας Μανώλης Μπεντενιώτης προχώρησε στην υλοποίηση ενός έξυπνου σχεδίου που είχε εκπονήσει ο ίδιος, που μάλιστα είχε τύχει της επιδοκιμασίας του τότε πρωθυπουργού, αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου, του τότε υπουργού Εξωτερικών Κάρολου Παπούλια (σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας) και βεβαίως του τότε υπουργού Άμυνας Γεράσιμου Αρσένη. Το σχέδιο προέβλεπε την τακτική επίσκεψη εθελοντών, μελών του Συνδέσμου Αποφοίτων Σχολών Υπαξιωματικών Πολεμικού Ναυτικού με υλικά και γεννήτριες σε βραχονησίδες του Ανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων, προκειμένου να στήσουν σιδερένιο υψηλό κοντάρι όπου θα υψωνόταν μεγάλου μεγέθους ελληνική σημαία, να κτίσουν από ένα παρεκκλήσι σε κάθε νησί και να φυτέψουν δέντρα και φυτά που θα μπορούσαν να ευδοκιμήσουν σ' αυτές τις περιοχές, με βάση μελέτη του υπουργείου Γεωργίας εξειδικευμένη για κάθε νησί! Παράλληλα στις βραχονησίδες θα εγκαθιστούσαν και ζώα ή πουλιά από αυτά που θα μπορούσαν να αναπαραχθούν και να επιβιώσουν, δημιουργώντας μια έντονη παρουσία μοναδικών οικοσυστημάτων.
Σε ορισμένα νησιά, όπου υπήρχαν φυλάκια του Στρατού, έγιναν εκτεταμένες επισκευές, ενώ επισκευάστηκε και το σπίτι της κυράς της Ρω.
Το σχέδιο το εκτελούσε ο συγκεκριμένος Σύνδεσμος Αποστράτων μαζί με άλλους εθελοντές και τη συνδρομή του Πολεμικού Ναυτικού, που τους διέθετε το ΠΓΥ «Έβρος» (πλοίο μεταφοράς πυρομαχικών και γενικών υπηρεσιών). Τα υλικά τα συγκέντρωναν από δωρεές και η όλη επιχείρηση τύχαινε μεγάλης προβολής από τα τοπικά και αθηναϊκά ΜΜΕ, καθώς ήταν κάτι πρωτοποριακό, πολύ ενδιαφέρον και με προφανή εθνικό στόχο.
Η εξέλιξη όμως του προγράμματος ήταν ακόμα πιο προχωρημένη: Ο Μ. Μπεντενιώτης ανακοίνωσε ότι όποιοι ήθελαν θα μπορούσαν να κατοικήσουν τα νησιά αυτά με αντιπαροχή μια κατοικία που θα τους διασφάλιζε η Πολιτεία. Αυτό είχε τεράστιο αντίκτυπο ακόμα και στο εξωτερικό. Μάλιστα πολλοί ομογενείς, από τις
ΗΠΑ κυρίως, ενδιαφέρθηκαν να πάρουν μέρος στο πρόγραμμα, ενώ ένας καλλιτέχνης ονόματι Ναυρίδης πήγε και κατοίκησε στη Ρω! Τόση έκταση πήρε το θέμα αυτό στις ΗΠΑ που ασχολήθηκε ακόμα και το CNN, στο οποίο έκανε εκτενή αναφορά για το σχέδιο ο Μ. Μπεντενιώτης!
Το πρόγραμμα, με ευθύνη του τότε υφυπουργού Άμυνας, είχε ετοιμαστεί για να υποβληθεί στην ΕΕ ώστε να τύχει και κοινοτικής χρηματοδότησης. Ενώ όμως ο Μ. Μπεντενιώτης επρόκειτο να προωθήσει τον πλήρη φάκελο στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας για να προωθηθεί στην ΕΕ, όταν το 1996 μετατέθηκε στο υπουργείο αυτό ως υφυπουργός και μάλιστα αρμόδιος για τις διεθνείς οικονομικές σχέσεις, τον φάκελο δεν τον βρήκε πουθενά…
Η πρώτη φάση του σχεδίου αφορούσε 18 νησιά. Τα πιο γνωστά από αυτά ήταν τα Τακμάκια ή Τομάρια ανοικτά της Λέσβου, ο Πασάς και η Βάτη που είναι δίπλα από τη Χίο, η Στρογγυλή στα Δωδεκάνησα, η Καλόλιμνος που είναι δίπλα στην Κάλυμνο, η Νήμος (Δωδεκάνησα), το Φαρμακονήσι, η Σάρια στην Κάρπαθο, η Γαυδοπούλα και από τα κατοικημένα τα Αντικύθηρα και η Γαύδος.
Η πρώτη επίσκεψη των εθελοντών με το ΠΓΥ «Έβρος» έγινε τον Ιούνιο του 1994 στη Ρω. Εκεί επισκευάστηκε το σπίτι της κυράς της Ρω, στήθηκε ένας μεγαλύτερος ιστός για τη σημαία σε τσιμεντένια στέρεη βάση, κατασκευάστηκε παρεκκλήσιο, πρόχειρο δίκτυο ύδρευσης και φυτεύτηκαν δέντρα.
Οι επισκέψεις στα νησιά συνεχίστηκαν όλο τον χρόνο και τον επόμενο. Το σχέδιο είχε ενθουσιάσει τους πάντες. Τα διεθνή ΜΜΕ το χαρακτήρισαν μεγαλοφυές, ενώ ο κόσμος στα ακριτικά νησιά το είχε αγκαλιάσει.
Όταν είχε γίνει το πρώτο ταξίδι, στην επιστροφή στον Πειραιά είχε διοργανωθεί ειδική τελετή για τον κατάπλου του «Έβρος», στην οποία μετείχαν πολλοί επώνυμοι και βέβαια ο εμπνευστής του σχεδίου που ήταν και είναι βουλευτής της Α’ Περιφέρειας Πειραιά.
Η συνέχεια με την κατοίκηση των νησιών θα ήταν πολύ πιο εντυπωσιακή. Εκατοντάδες φάκελοι με αιτήσεις ενδιαφερομένων να κατοικήσουν στις βραχονησίδες, έφταναν στο γραφείο του Μ. Μπεντενιώτη.
Ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου παρακολουθούσε την εφαρμογή του σχεδίου και ενθάρρυνε τον υφυπουργό να το συνεχίσει και βέβαια και ο προϊστάμενός του υπουργός Γεράσιμος Αρσένης.
Αν το σχέδιο ολοκληρωνόταν, μια και είχε πενταετή περίοδο εφαρμογής, δηλαδή θα έφτανε μέχρι το 2000, τα οφέλη για τη χώρα μας στον διπλωματικό τομέα θα ήταν τεράστια.
Κατ' αρχάς δεν θα μπορούσε να αμφισβητήσει κανένας το εύρος της υφαλοκρηπίδας τους, όταν μάλιστα είχαν έστω και έναν μόνιμο κάτοικο.
Επίσης δεν θα μπορούσε η Άγκυρα να διανοηθεί να θέσει θέμα «γκρίζων ζωνών» σε κατοικημένα νησιά ή σε νησιά με ελληνική παρουσία (εκκλησίες, σημαίες, καλλιέργειες, πρόχειρα λιμάνια κ.ά.).
Όμως από τις αρχές του 1996, μόλις ο Σημίτης ανέλαβε πρωθυπουργός (στις 18 Ιανουαρίου), το σχέδιο άρχισε να μαραζώνει και σε λίγες μέρες είχε… εξαφανιστεί! Ο Σημίτης στην κυβέρνησή του έβαλε τον Μπεντενιώτη υφυπουργό στο Εθνικής Οικονομίας. Για να μη φανεί δε ότι τον έβγαλε από το Άμυνας λόγω της εποίκισης των βραχονησίδων (σχετικά με την οποία οι τουρκικές εφημερίδες είχαν αναγγείλει ότι σε αντίδραση προς τα έργα υποδομής των Ελλήνων το τουρκικό πολεμικό Ναυτικό ετοιμαζόταν να τις «χαρτογραφήσει πλήρως»), κατήργησε τη μία θέση υφυπουργού, αφού ήδη στην άλλη ήταν υφυπουργός ο πτέραρχος Ν. Κουρής. Έτσι μετακινήθηκε στο υπουργείο της οδού Νίκης.
ατά συνέπεια το σχέδιο ατόνησε, δεν προχώρησε και τελικά έσβησε! Προς μεγάλη χαρά της Τουρκίας που ήδη είχε θέσει θέμα.
Λίγο αργότερα ήρθαν τα Ύμια, οι «γκρίζες ζώνες». Αν το σχέδιο είχε υλοποιηθεί, ίσως να μην είχαν δημιουργηθεί τα Ύμια και οι «γκρίζες ζώνες». Χαρακτηριστικό του μένους που είχαν οι άνθρωποι που ανήκαν στον «σκληρό πυρήνα» του Σημίτη κατά του προγράμματος -που φαίνεται ότι κάποια σχέδια τους χάλαγε- είναι το γεγονός ότι υπουργός της πρώτης κυβέρνησης του μετά τον Ανδρέα Παπανδρέου πρωθυπουργού, στο Υπουργικό Συμβούλιο της 30/5/1996 είχε πει κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης στον Μ. Μπεντενιώτη: «Αν δεν είχες κάνει αυτές τις… ιστορίες δεν θα είχαμε φτάσει σήμερα εδώ»! (σ.σ.: εννοώντας την τραγωδία στα Ύμια).
Να σημειώσουμε ότι κάποιοι υπουργοί της τότε κυβέρνησης Σημίτη πετούσαν… μπηχτές στον Μ. Μπεντενιώτη για την έκταση που είχε πάρει το σχέδιό του στο CNN και του έλεγαν ότι είχε βρει την ευκαιρία να… προβληθεί. Αυτό δείχνει ότι ακόμα και μετά 6 μήνες από το… θάψιμό του, το σχέδιο ακόμα… ενοχλούσε! Γιατί όμως; Οι πολέμιοί του τι δεν ήθελαν να γίνει; Ποια δικά τους σχέδια χάλαγαν;
Οι πρωταγωνιστές εκείνης της εποχής, που υλοποίησαν και ανέδειξαν το σχέδιο, ο Μ. Μπεντενιώτης, ο Κ. Παπούλιας, ο Γ. Αρσένης, ο Αντώνης Κοτσακάς (ως υπουργός Αιγαίου τότε το είχε στηρίξει αποφασιστικά) δεν μιλούν.Τα γεγονότα όμως που ακολούθησαν, δηλαδή τα Ύμια, οι ευχαριστίες του Σημίτη στις ΗΠΑ κ.λπ. εξηγούν ίσως γιατί το σχέδιο ενόχλησε τόσο.Κάποτε βέβαια όλα θα πρέπει να βγουν στο φως. Για να αποκαλυφθεί άλλη μία σκοτεινή πλευρά της σύγχρονης ιστορίας μας…
Διασφαλίζονταν τα εθνικά μας συμφέροντα
Την σημασία του σχεδίου για την ανάδειξη και ενδεχομένως τον εποικισμό των βραχονησίδων του Ανατολικού Αιγαίου για την προάσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων απέναντι στην Τουρκία, επισημαίνει σε εκτενή ανάλυσή του σχετικά με την υπόθεση των Υμίων, ο τότε Διοικητής Υποβρυχίων, αντιναύαρχος ε.α., σήμερα Σήφης Μανουσογιαννάκης.
Συγκεκριμένα αναφέρει:
«Τον Νοέμβριο του 1995 η ελληνική κυβέρνηση μελετούσε ένα πρόγραμμα εποικισμού μικρονησίδων στο Αιγαίο με κρατική επιδότηση. Ανακοινώθηκε ότι το πρόγραμμα αποσκοπούσε στην ανάπτυξη μιας μορφής αγροτικού τουρισμού.Στην πραγματικότητα, βασιζόμενη στο Δίκαιο της Θαλάσσης περί υφαλοκρηπίδας και ζώνης οικονομικής εκμετάλλευσης, στόχευε με τον εποικισμό στη διασφάλιση των εθνικών της συμφερόντων.Η απαραίτητη υποδομή εποικισμού θα δημιουργείτο στις νησίδες Τοκμάκια Λέσβου, Βάτος Χίου, Αντικύθηρα Κυθήρων, Γαυδοπούλα Κρήτης και Νίμος, Στρογγυλή, Φαρμακονήσι, Καλόλιμνος Δωδεκανήσου.
Ήδη, πριν ακόμη το πρόγραμμα πάρει ευρεία προβολή, 500 Έλληνες και περισσότεροι από 1.200 ξένοι υπήκοοι είχαν εκδηλώσει σχετικό ενδιαφέρον. Τον Νοέμβριο, ο υπουργός Αιγαίου Α. Κοτσακάς και ο υφυπουργός Εξωτερικών Ε. Μπεντενιώτης πραγματοποίησαν περιοδεία στο Αιγαίο επισκεπτόμενοι με ελικόπτερο διάφορα μικρονήσια προκειμένου να ελέγξουν και να εκτιμήσουν επί τόπου την κατάσταση.
Την 1η Νοεμβρίου 1995 μέλη και φίλοι του Πολιτιστικού Μορφωτικού Συλλόγου Αποφοίτων Σχολών Υπαξιωματικών Πολεμικού Ναυτικού επιβιβάστηκαν στο ΠΓΥ «Έβρος» του Πολεμικού Ναυτικού δηλώνοντας:''Θα υψώσουμε τη γαλανόλευκη στα διαμάντια των θαλασσών μας, τις ακατοίκητες βραχονησίδες, που όπως διαπιστώσαμε κατά το ταξίδι τα περισσότερα από αυτά δεν είναι και τόσο βραχονησίδες, αλλά σπάνιας ομορφιάς νησιά με χλωρίδα και πανίδα, και ακόμα θα εντοπίσουμε κατάλληλους χώρους για την κατασκευή στοιχειώδους υποδομής, έτσι ώστε να γίνει δυνατή η ολιγοήμερη παραμονή επισκεπτών στις εσχατιές του ελληνικού χώρου''. Αυτά αναγράφονται στην εφημερίδα ''Ξιφίας'' αρ. φύλλου 41 Οκτώβριος-Νοέμβριος 1995 την οποία εκδίδει ο Πολιτιστικός Μορφωτικός Σύλλογος Αποφοίτων Σχολών Υπαξιωματικών Πολεμικού Ναυτικού. Υψώθηκε τότε η ελληνική σημαία στις βραχονησίδες Καλόλιμνος, Στρογγυλή, Φαρμακονήσι, Βάτος και Πασά. Οι ενέργειες αυτές του συλλόγου εντάσσονταν σε συγκεκριμένο πρόγραμμα των υπουργείων Εθνικής Αμύνης και Αιγαίου.
Τα όσα αναφέρει η προαναφερθείσα εφημερίδα επιβεβαίωσε στη ''Διπλωματία'' (http://www.diplomatia.gr) ο τότε υπουργός Αιγαίου Αντώνης Κοτσακάς: ''Υπήρχε συγκεκριμένο σχέδιο για την αξιοποίηση πολλών βραχονησίδων του Αιγαίου. Βασιζόταν στη σκέψη ότι σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο σε ένα νησί αναγνωρίζεται υφαλοκρηπίδα μόνον όταν στο έδαφός του ασκείται έστω και μικρή οικονομική δραστηριότητα. Το ζήτημα το είχαμε συζητήσει με τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος είχε δείξει μεγάλο ενδιαφέρον και είχε εγκρίνει το σχέδιο.
Έτσι, σε συνεργασία με το υπουργείο Εθνικής Αμύνης και τον τότε υπουργό Γ. Αρσένη, εκπονήθηκε με όλες τις λεπτομέρειες συγκεκριμένο πρόγραμμα που προέβλεπε τη μεταφορά σε μια σειρά από βραχονησίδες ορισμένων υλικών που να καθιστούν εφικτή τη διαβίωση ακόμα και υπό δυσμενείς καιρικές συνθήκες, όπως δοχεία με καύσιμα θέρμανσης και εφόδια, κάποιες στοιχειώδεις εγκαταστάσεις στέγασης, καλύβες και άλλα. Σκοπός μας ήταν κυρίως να προκαλέσουμε το ενδιαφέρον οικολογικών και περιβαλλοντικών οργανώσεων όπως η Greenpeace και άλλες, ώστε τα νησιά να ζωντανέψουν κάπως…
Στον κατάλογο των νησιών περιλαμβανόταν τα Αντικύθηρα και η Γαυδοπούλα και όχι μόνο βραχονησίδες του Ανατολικού Αιγαίου. Το υπουργείο Αμύνης είχε διαθέσει τα απαραίτητα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού, προσωπικό και υλικά για την υλοποίηση του προγράμματος''».
Εφημερίδα : ΤΟ ΠΑΡΟΝ
Η άνοδος στις τιµές των τροφίµων και η Μεσανατολική κρίση
Thomas Friedman
Οποιος παρακολουθεί καιρό τη Μέση Ανατολή γνωρίζει πως οι οκτώ πιο επικίνδυνες λέξεις έπειτα από ένα κατακλυσµικό συµβάν στην περιοχή είναι: «Τα πράγµατα δεν θα είναι ποτέ ξανά ίδια». Στο τέλος τέλος, αυτή η περιοχή απορρόφησε την πτώση του Τείχους και την άνοδο του Google χωρίς πρόβληµα.
Ταξιδεύοντας όµως στο Ισραήλ, τη ∆υτική Οχθη και την Ιορδανία προκειµένου να µετρήσω τα κρουστικά κύµατα από τηνΑίγυπτο, είµαι πεπεισµένος πως οι δυνάµεις που στήριζαν το στάτους κβο εδώ για τόσο καιρό – το πετρέλαιο, ο αυταρχισµός, ο αντιπερισπασµός του Ισραήλ και ο φόβος τουχάους, το οποίο θα έφερνε η αλλαγή – συνάντησαν επιτέλους έναν µηχανισµό αλλαγής ακόµα πιο ισχυρό: τηνΚίνα, τοtwitter και τους 20χρονους.
Φυσικά, δεν τροφοδοτεί την εξέγερση εδώ αυτή καθεαυτή η Κίνα– το κάνει όµως αναµφισβήτητα η αυξανόµενη κατανάλωση κρέατος, καλαµποκιού, ζάχαρης, σίτου και λαδιού από την Κίνα και ολόκληρο τον αναπτυσσόµενο κόσµο. Η άνοδος στις τιµές των τροφίµωνκαι της βενζίνης τους τελευταίους έξι µήνες όξυνε τη δυσφορία για τα παράνοµα καθεστώτα – ιδιαίτερα µεταξύ των νέων, των φτωχών και των ανέργων.
Γι’ αυτό τρέχουν όλεςοι κυβερνήσεις εδώ και τώρα να αυξήσουν επιδοτήσεις και µισθούς. Αλλά η Κίνα δυσκολεύει τα καθεστώτα της Αιγύπτου και τηςΙορδανίας, και µε άλλους τρόπους. Χρόνια πριν, είχα γράψει για τους αιγύπτιους επιχειρηµατίες που εισήγαγανπαραδοσιακά φαναράκια για τοΡαµαζάνι από την Κίνα. Από τη στιγµή που η Κίνα µπορεί να κατασκευάσει αξεσουάρ για το αιγυπτιακό Ραµαζάνι πιο φτηνά και ελκυστικά απ’ ό,τι οι χαµηλόµισθοι Αιγύπτιοι, καταλαβαίνει κανείς πως υπάρχειπρόβληµα ανταγωνιστικότητας.
Η Αίγυπτος, η Ιορδανία, η Υεµένη, η Τυνησία ξεχειλίζουν σήµερα από την πιο απογοητευµένη κουστωδία στον κόσµο: «τους µορφωµένους ανέργους». Στα χαρτιά, έχουν πανεπιστηµιακά πτυχία αλλά δεν διαθέτουν τα προσόντα να τα κάνουν παγκοσµίως ανταγωνιστικά. Πρόσφατα, βρέθηκα στη Σιγκαπούρη. Η κυβέρνησή της ασχολείται µε πράγµατα τόσο µικρά όπως το πώς να διδάξεις αποτελεσµατικότερα τα κλάσµατα στα παιδιά της Γ’ ∆ηµοτικού. Ο Χόσνι Μουµπάρακ δεν ασχολήθηκε ποτέ µε τέτοια. ΚΟΙΤΑΖΩ ΤΟΥΣ ΝΕΑΡΟΥΣ διαδηλωτές που συγκεντρώνονται στο κέντρο του Αµµάν και τους χιλιάδες διαδηλωτές στην Αίγυπτοκαι την Τυνησία, και πονάει η καρδιά µου. Τόσο πολλές ανθρώπινες δυνατότητες, αλλά δεν έχουν ιδέα πόσο πίσω βρίσκονται – ή ίσως να έχουν και γι’ αυτό να εξεγείρονται. Η κυβέρνηση της Αιγύπτου άφησε να χαθούν τα τελευταία 30 χρόνια βοµβαρδίζοντάς τους µε την ήπια µισαλλοδοξία των χαµηλών προσδοκιών: «Κάντε υποµονή. Η Αίγυπτος κινείται µε τους δικούς της ρυθµούς, όπως ο Νείλος».
Ο ΑΡΑΒΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ έχει σήµερα 100 εκατοµµύρια νέουςανθρώπους ηλικίας 15έως 29 ετών, πολλοί από αυτούς άνδρες που δεν έχουν την απαραίτητη µόρφωση για να βρουν µια καλή δουλειά, να αγοράσουν ένα διαµέρισµα και να παντρευτούν. Προσθέστε τηνάνοδο στις τιµές των τροφίµων και τη διάχυση του twitter, του facebook, των SMS, που τους δίνουν επιτέλους µια φωνή ώστε να αντιµιλήσουν στους ηγέτες τους και να επικοινωνήσουν απευθείας µεταξύ τους, καιπροκύπτει ένας πολύ ισχυρός µηχανισµός αλλαγής.
Νοµίζω πως η πραγµατική ιστορία στο Κάιρο σήµεραείναι η επανάσταση του 1952, που καθοδηγήθηκε από την κορυφή (από τον στρατό) εναντίον της επανάστασης του 2011, που καθοδηγείται από τη βάση (από τον λαό). Γιανα έχει χάπι εντ η Αίγυπτος, οστρατός πρέπει να απαρνηθεί µέρος τηςεξουσίας του και να οργανώσει µια δίκαιη διαδικασία πολιτικής µετάβασης. Αν συµβεί αυτό, δεν ανησυχώ ούτε στο ελάχιστο µήπως κυριαρχήσουν στο µέλλον οι Μουσουλµανικές Αδελφότητες, ούτε στην Αίγυπτο ούτε στην Ιορδανία. Βασικά, αυτές θα έπρεπε να ανησυχούν.
Source : The New York Times
Οποιος παρακολουθεί καιρό τη Μέση Ανατολή γνωρίζει πως οι οκτώ πιο επικίνδυνες λέξεις έπειτα από ένα κατακλυσµικό συµβάν στην περιοχή είναι: «Τα πράγµατα δεν θα είναι ποτέ ξανά ίδια». Στο τέλος τέλος, αυτή η περιοχή απορρόφησε την πτώση του Τείχους και την άνοδο του Google χωρίς πρόβληµα.
Ταξιδεύοντας όµως στο Ισραήλ, τη ∆υτική Οχθη και την Ιορδανία προκειµένου να µετρήσω τα κρουστικά κύµατα από τηνΑίγυπτο, είµαι πεπεισµένος πως οι δυνάµεις που στήριζαν το στάτους κβο εδώ για τόσο καιρό – το πετρέλαιο, ο αυταρχισµός, ο αντιπερισπασµός του Ισραήλ και ο φόβος τουχάους, το οποίο θα έφερνε η αλλαγή – συνάντησαν επιτέλους έναν µηχανισµό αλλαγής ακόµα πιο ισχυρό: τηνΚίνα, τοtwitter και τους 20χρονους.
Φυσικά, δεν τροφοδοτεί την εξέγερση εδώ αυτή καθεαυτή η Κίνα– το κάνει όµως αναµφισβήτητα η αυξανόµενη κατανάλωση κρέατος, καλαµποκιού, ζάχαρης, σίτου και λαδιού από την Κίνα και ολόκληρο τον αναπτυσσόµενο κόσµο. Η άνοδος στις τιµές των τροφίµωνκαι της βενζίνης τους τελευταίους έξι µήνες όξυνε τη δυσφορία για τα παράνοµα καθεστώτα – ιδιαίτερα µεταξύ των νέων, των φτωχών και των ανέργων.
Γι’ αυτό τρέχουν όλεςοι κυβερνήσεις εδώ και τώρα να αυξήσουν επιδοτήσεις και µισθούς. Αλλά η Κίνα δυσκολεύει τα καθεστώτα της Αιγύπτου και τηςΙορδανίας, και µε άλλους τρόπους. Χρόνια πριν, είχα γράψει για τους αιγύπτιους επιχειρηµατίες που εισήγαγανπαραδοσιακά φαναράκια για τοΡαµαζάνι από την Κίνα. Από τη στιγµή που η Κίνα µπορεί να κατασκευάσει αξεσουάρ για το αιγυπτιακό Ραµαζάνι πιο φτηνά και ελκυστικά απ’ ό,τι οι χαµηλόµισθοι Αιγύπτιοι, καταλαβαίνει κανείς πως υπάρχειπρόβληµα ανταγωνιστικότητας.
Η Αίγυπτος, η Ιορδανία, η Υεµένη, η Τυνησία ξεχειλίζουν σήµερα από την πιο απογοητευµένη κουστωδία στον κόσµο: «τους µορφωµένους ανέργους». Στα χαρτιά, έχουν πανεπιστηµιακά πτυχία αλλά δεν διαθέτουν τα προσόντα να τα κάνουν παγκοσµίως ανταγωνιστικά. Πρόσφατα, βρέθηκα στη Σιγκαπούρη. Η κυβέρνησή της ασχολείται µε πράγµατα τόσο µικρά όπως το πώς να διδάξεις αποτελεσµατικότερα τα κλάσµατα στα παιδιά της Γ’ ∆ηµοτικού. Ο Χόσνι Μουµπάρακ δεν ασχολήθηκε ποτέ µε τέτοια. ΚΟΙΤΑΖΩ ΤΟΥΣ ΝΕΑΡΟΥΣ διαδηλωτές που συγκεντρώνονται στο κέντρο του Αµµάν και τους χιλιάδες διαδηλωτές στην Αίγυπτοκαι την Τυνησία, και πονάει η καρδιά µου. Τόσο πολλές ανθρώπινες δυνατότητες, αλλά δεν έχουν ιδέα πόσο πίσω βρίσκονται – ή ίσως να έχουν και γι’ αυτό να εξεγείρονται. Η κυβέρνηση της Αιγύπτου άφησε να χαθούν τα τελευταία 30 χρόνια βοµβαρδίζοντάς τους µε την ήπια µισαλλοδοξία των χαµηλών προσδοκιών: «Κάντε υποµονή. Η Αίγυπτος κινείται µε τους δικούς της ρυθµούς, όπως ο Νείλος».
Ο ΑΡΑΒΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ έχει σήµερα 100 εκατοµµύρια νέουςανθρώπους ηλικίας 15έως 29 ετών, πολλοί από αυτούς άνδρες που δεν έχουν την απαραίτητη µόρφωση για να βρουν µια καλή δουλειά, να αγοράσουν ένα διαµέρισµα και να παντρευτούν. Προσθέστε τηνάνοδο στις τιµές των τροφίµων και τη διάχυση του twitter, του facebook, των SMS, που τους δίνουν επιτέλους µια φωνή ώστε να αντιµιλήσουν στους ηγέτες τους και να επικοινωνήσουν απευθείας µεταξύ τους, καιπροκύπτει ένας πολύ ισχυρός µηχανισµός αλλαγής.
Νοµίζω πως η πραγµατική ιστορία στο Κάιρο σήµεραείναι η επανάσταση του 1952, που καθοδηγήθηκε από την κορυφή (από τον στρατό) εναντίον της επανάστασης του 2011, που καθοδηγείται από τη βάση (από τον λαό). Γιανα έχει χάπι εντ η Αίγυπτος, οστρατός πρέπει να απαρνηθεί µέρος τηςεξουσίας του και να οργανώσει µια δίκαιη διαδικασία πολιτικής µετάβασης. Αν συµβεί αυτό, δεν ανησυχώ ούτε στο ελάχιστο µήπως κυριαρχήσουν στο µέλλον οι Μουσουλµανικές Αδελφότητες, ούτε στην Αίγυπτο ούτε στην Ιορδανία. Βασικά, αυτές θα έπρεπε να ανησυχούν.
Source : The New York Times
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)