Davutoglu: Ο ρόλος των ΜΜΕ στην διεθνή διπλωματία

ANKARA (A.A) - Turkey's minister of foreign affairs said on Tuesday that media organs were important actors for public diplomacy.

Turkish Minister of Foreign Affairs Ahmet Davutoglu attended the "Turkish-Speaking Countries Media Forum", jointly organized by Turkey's Directorate General of Press & Information and Turkish Foreign Ministry's Center for Strategic Research, in the Turkish capital of Ankara.

Speaking at the opening of the forum, Davutoglu underscored the importance of public diplomacy.

"Today, diplomacy is no longer a series of negotiations carried out by diplomats behind closed doors or in wide conference rooms. New diplomacy fields are rising nowadays," he said.

Describing public diplomacy as one of such fields, Davutoglu said media organs were important actors for public diplomacy.

The minister said, no matter what kind of decisions were taken by political leaders and how successfully diplomats implemented such decisions, those decisions could not gain respectability in public unless a healthy public diplomacy was launched.

Davutoglu said that media organs were responsible for creating the perception of a positive and friendly atmosphere between countries.

The minister also noted that press should be institutionalized and freedom of press should become widespread in the Turkic world.

Expressing the importance of a strong press culture and presence of a powerful media, Davutoglu said Turkish media should have a stronger position in the world as Turkey currently had an effective global position in terms of economy, diplomacy and energy.

Source : Turkish Weekly Journal

Συνέδριο Δημοκρατικής Αυτονομίας της Κουρδικής Εθνοσυνέλευσης

Το Συνέδριο Δημοκρατικής Αυτονομίας της Κουρδικής Εθνοσυνέλευσης Δημοκρατικής Κοινωνίας (Demokratik Toplum Kongresi, DTK), που συνήλθε πρόσφατα στο Ντιγιαρμπακίρ, προετοίμασε και ενέκρινε το "Προσχέδιο του Μοντέλου Δημοκρατικής Αυτονομίας του Κουρδιστάν", που θεωρείται από τους Κούρδους το πιο σημαντικό βήμα της κίνησής τους. Στο προσχέδιο αναφέρεται ότι ο πιο σημαντικός στόχος του Προσχεδίου είναι η "Οικοδόμηση του Δημοκρατικού Αυτόνομου Κουρδιστάν".
Στο Προσχέδιο αναφέρεται ότι:
"Η Εθνοσυνέλευση της Δημοκρατικής Κοινωνίας του Αυτόνομου Κουρδιστάν (Demokratik Özerk Kürdistan Toplum Kongresi), θα ενσωματωθεί στις πολιτικές της κοινής πατρίδας, στέλνοντας τους δικούς της εκπροσώπους στο κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Τουρκίας. Το Δημοκρατικό Αυτόνομο Κουρδιστάν έχει τη δική του σημαία και τα δικά του σύμβολα που το εκφράζουν και το εκπροσωπούν".
Στο Προσχέδιο αναφέρεται ότι η Αυτονομία θα οικοδομηθεί σε οκτώ τομείς-βάσεις.
Σύμφωνα με το Πρακτορείο Ειδήσεων Ντίτσλε (Dicle Haber Ajansı), το μοντέλο της αυτονομίας θα στηριχτεί στους εξής τομείς:

Η Τουρκία και το Κουρδιστάν θα είναι η κοινή πατρίδα
“Στη Δημοκρατική Αυτονομία η πολιτική οργάνωση θα αρχίσει από την ίδια την κοινωνία, σε βάση δημοκρατικής συνομοσπονδίας, με τις κοινότητες-δημογεροντίες των χωριών, τις δημοτικές συνελεύσεις των κωμοπόλεων και των επαρχιών και τις δημοτικές συνελεύσεις των πόλεων, φθάνοντας μέχρι την εκπροσώπηση της κοινωνίας στην Εθνοσυνέλευση της Δημοκρατικής Κοινωνίας.
Η Εθνοσυνέλευση της Δημοκρατικής Κοινωνίας του Αυτόνομου Κουρδιστάν θα ενσωματωθεί στις πολιτικές της κοινής πατρίδας, στέλνοντας τους δικούς της εκπροσώπους στο κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Τουρκίας. Το Δημοκρατικό Αυτόνομο Κουρδιστάν έχει τη δική του σημαία και τα δικά του σύμβολα που το εκφράζουν και το εκπροσωπούν.
Επί πλέον, στα πλαίσια της δημοκρατικής αυτονομίας, οι διάφορες εθνότητες και ταυτότητες θα χρησιμοποιούν τα δικά τους σύμβολα. Υπό την έννοια αυτή, η δημοκρατική αυτονομία είναι η βούληση του κουρδικού λαού να ζήσει μέσα σε μια δημοκραιτκή Τουρκία. Δηλαδή, εκφράζει το πολιτικό καθεστώς του κουρδικού λαού. Οι κοινότητες-δημογεροντίες στα χωριά και οι δημοτικές συνελεύσεις των πόλεων, είναι δημοκρατικοί θεσμοί του συστήματος δημοκρατικής αυτονομίας. Όλες οι κοινωνικές μερίδες, με πρώτες τις γυναίκες και τη νεολαία, θα οργανωθούν σε συνελεύσεις από τις πιο μικρές κοινωνίες, όπως επιβάλλει η δημοκρατική λειτουργία του συστήματος και το ήθος και η ηθική μιας δημοκρατικής κοινωνίας.
Βλέπουμε την Τουρκία και το Κουρδιστάν ως κοινή μας πατρίδα. Το νομικό πλαίσιο της Δημοκρατικής Αυτονομίας, θα πρέπει να έχει τις κατάληλλες προβλέψεις για την αμοιβαία νομιμοποίηση των σχετικών άρθρων του νέου συντάγματος που θα πρέπει να ψηφιστεί στην Τουρκία, ενώ πρέπει να ληφθούν οι απαραίτητες νομικές προβλέψεις για την αναγνώρισή του από το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η αυτοάμυνα είναι πράξη αντίστασης
“Η αυτοάμυνα είναι η πολιτική ασφάλειας μιας ηθικής, έντιμης και πολιτικοποιημένης κοινωνίας. Η αυτοάμυνα δεν θα πρέπει να περιορίζεται ως έννοια στην άμυνα που σχετίζεται με την ύπαρξη ενόπλων δυνάμεων. Πρόκειται για έννοια που είναι ταυτισμένη με την προστασία της εθνικής και πολιτιστικής ταυτότητας των εθνικών ομάδων, με την πολιτικοποίηση και τον εκδημοκρατισμό του λαού και της κοινωνίας. Πραγματική αυτοάμυνα νοείται μόνον όταν υπάρχει οργανωμένη κοινωνία. Και την καλύτερη αυτοάμυνα την παρέχει-εξασφαλίζει μια οργανωμένη κοινωνία. Η αυτοάμυνα είναι απαραίτητη για την επιβίωση της κάθε κοινωνίας. Οι Κούρδοι ανέπτυξαν πάντα την αυτοάμυνα στις κοινωνίες τους, γι' αυτό κατάφεραν να επιβιώσουν μέχρι τις μέρες μας έχοντας αντιμετωπίσει τόσες επιθέσεις από τότε που κατέφθασαν στην περιοχή μας οι εισβολείς.
Η αυτοάμυνα, που θα γίνει αποδεκτή στα πλαίσια της Δημοκρατικής Αυτονομίας μας, θα πρέπει οργανωθεί έτσι ούτως ώστε να απαντά στις ανάγκες εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλειας, δεν θα είναι υπό τον αποκλειστικό έλεγχο των στρατιωτικών και θα πρέπει θεσμικά να είναι υπό τον απόλυτο έλεγχο των δημοκρατικών οργάνων μας.
Όλοι οι λαοί και οι ομάδες που ζουν στις πόλεις, τις κωμοπόλεις, τις γειτονιές και τα χωριά, θα πρέπει να είναι οργανωμένες και συνειδητοποιημένες για να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε φασιστική, οπισθοδρομική και γενοκτονική επίθεση. Αυτό θα γίνεται μέσα στα πλαίσια της αυτοάμυνας της κοινωνίας και θα εκφράζει την κοινωνική αντίσταση σε τέτοιου είδους επιθέσεις. Η αυτοάμυνα είναι ένα δικαίωμα που αναγωνρίζεται από τις διεθνείς συνθήκες και από τον ΟΗΕ.
Θα πρέπει να εξαλειφθούν όλα τα υφιστάμενα εμπόδια και η κουρδική γλώσσα να διδάσκεται σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, από το νηπιαγωγείο μέχρι το πανεπιστήμιο.
Στο Δημοκρατικό Αυτόνομο Κουρδιστάν, τα κουρδικά θα είναι η επίσημη γλώσσα, μαζί με τα τουρκικά, ενώ όλες οι γλώσσες που μιλιούνται στην περιοχή μας (ασσυριακά, χαλδαϊκά, αραβικά, αρμενικά κλπ), και όλες οι διάλεκτοι, θα πρέπει να τεθού υπό την προστασία του συντάγματος και να εξασφαλίζεται η διδασκαλία και η πρόοδός τους στις βαθμίδες της εκαπίδευσης και στην κοινωνία.
Τα κουρδικά θα πρέπει να είναι η γλώσσα που χρησιμοποιείται στις υπηρεσίες και θα πρέπει να επανέλθουν σε επίσημη χρήση όλα τα παλία τοπωνύμια και οι παλιές ονομασίες των πόλεων και των χωριών.
Πηγή: Ραντικάλ

Η οριοθέτηση ΑΟΖ Κύπρου-Ισραήλ

Μιχάλης Ιγνατίου

Η οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Ισραήλ αποτελεί υψίστη εθνική πράξη και εξυπηρετεί στο έπακρον τα εθνικά συμφέροντα της Λευκωσίας. Γι' αυτό το λόγο πρέπει να αποδοθούν τα εύσημα στον Κύπριο Πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια, ο οποίος -εκτός των άλλων- είχε να παλέψει και με το προσωπικό του ηθικό πρόβλημα, που αφορούσε την ακραία επιθετικότητα του Ισραήλ, την κατοχή παλαιστινιακών εδαφών και την παραδοσιακή μακροχρόνια υποστήριξή του ΑΚΕΛ και του ιδίου προσωπικά προς τον δίκαιο αγώνα των Παλαιστινίων. Λόγω των ειδικών αυτών συνθηκών, η υπογραφή της ΑΟΖ με τη συγκεκριμένη χώρα απαιτούσε τόλμη και θάρρος και ο κ. Χριστόφιας απέδειξε ότι το είχε.


Είναι γι' αυτόν τον λόγο που όσοι τον γνωρίζουμε από παλιά, απορούμε κάθε φορά που τον ακούμε να επιμένει να συνεχίζει ένα διάλογο που και ο ίδιος γνωρίζει πως είναι καταδικασμένος να αποτύχει για ένα και μοναδικό λόγο: επειδή η Αγκυρα απαιτεί κυριαρχία και έλεγχο σε ολόκληρη την Κύπρο αρνούμενη να αποδεχθεί βασικούς όρους του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και σεβασμό των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ελληνοκυπρίων.

Και η τωρινή διαδικασία του ΟΗΕ, όπως και οι προηγούμενες, ισοπεδώνουν τα δικαιώματα των Ελληνοκυπρίων και νομιμοποιούν τη δύναμη κατοχής στην περίπτωση διευθέτησης του Κυπριακού.

Παρά το απόρρητο των διαπραγματεύσεων έγινε γνωστό ότι ο κατοχικός ηγέτης ήταν κατηγορηματικός ενώπιον του γενικού γραμματέα Μπαν κι Μουν για το θέμα των εγγυήσεων εκ μέρους της Τουρκίας. Δεν αποδέχεται κατάργησή τους, άρα απαιτεί και παρουσία τουρκικού κατοχικού στρατού. Οσοι πληροφορήθηκαν αυτή τη λεπτομέρεια δήλωσαν ότι η αποχώρηση του προέδρου της Κύπρου από τη συνάντηση θα ήταν απόλυτα δικαιολογημένη, αλλά την ίδια στιγμή αντιλαμβάνονται και αποδέχονται πως ο κ. Χριστόφιας είναι ένας πολύ ευγενικός άνθρωπος, που απλά δεν έδειξε το ίδιο θάρρος όπως και στην περίπτωση της υπογραφής της ΑΟΖ με το Ισραήλ.

Η Κυπριακή Δημοκρατία τόλμησε σε ένα εθνικό ζήτημα για το οποίο η Αθήνα έδειξε δειλία. Μιλώντας με σοβαρό διπλωμάτη στην Ουάσιγκτον, μου αποκάλυψε ότι κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ελληνική κυβέρνηση κυριαρχείται πλέον από φόβο και δεν πρόκειται να κάνει την παραμικρή κίνηση και να οριοθετήσει την ΑΟΖ με τους δικούς της γείτονες. Ελπίζω και εύχομαι να μην αληθεύει ο ισχυρισμός του διπλωμάτη διότι τότε εκτός της οικονομικής τραγωδίας αντιμετωπίζουμε ακόμα μία, ίσως χειρότερη.

Ολοι οι ειδικοί σε όλο τον κόσμο συμφωνούν ότι η οριοθέτηση της ΑΟΖ είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε χώρας. Αρα και της Ελλάδας. Η παρούσα κυβέρνηση -όπως και η προηγούμενη για να είμαστε δίκαιοι- δεν τολμά επειδή φοβάται την Τουρκία. Βέβαια, υπάρχει και ένα άλλο θέμα, που μόνο ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών μπορούν να απαντήσουν. Και αυτό αφορά την υπόγεια και στο σκοτάδι διαπραγμάτευση «για να τα βρούμε» με την Τουρκία. Τη διάψευση από τον κ. Παπανδρέου και τον κ. Δρούτσα ακολούθησε η δήλωση του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών ότι «κάνουμε μπίζνες» στο Αιγαίο, η οποία έγινε δεκτή από την Αθήνα ως κάτι το φυσιολογικό.

Η αντίδραση της Τουρκίας μετά την υπογραφή της ΑΟΖ στη Λευκωσία ήταν αναμενόμενη: Απειλές, άσκηση πιέσεων, εκβιασμοί, πολεμικές δηλώσεις. Φαντάζομαι ότι το ίδιο θα πράξει στην περίπτωση που η Ελλάδα ασκήσει τα δικαιώματά της. Την καλύτερη απάντηση έδωσε ένας Ισραηλινός αξιωματούχος, την οποία συνυπογράφουμε: «Οι Τούρκοι επιδεικνύουν έναν θλιβερό κυνισμό καταγγέλλοντας τη συμφωνία, με επιχείρημα το γεγονός ότι κατέχουν το βόρειο τμήμα της Κύπρου»...
http://www.imerisia.gr

Κινεζικές επενδύσεις στην Βουλγαρία

Της Elizabeth Konstantinova
Η προσέλκυση κινεζικών κεφαλαίων για επενδύσεις σε υποδομή, ενέργεια και εξαγωγές είναι ο επόμενος στόχος της Βουλγαρίας προκειμένου να δώσει ώθηση στην οικονομία της, που εξέρχεται από τη χειρότερη ύφεση των τελευταίων δέκα ετών.
Η κυβέρνηση έχει βάλει στο τραπέζι σχέδια για να κερδίσει τις κινεζικές επενδύσεις και σκοπεύει να επικεντρωθεί στην προσπάθεια αυτή τους προσεχείς μήνες.


«Η Κίνα είναι η οικονομία του 21ου αιώνα», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο υπουργός Οικονομικών της χώρας, Simeon Djankov στο πλαίσιο του Bloomberg Businessweek European Leadership Forum. «Παρατηρείται ολοένα αυξανόμενο ενδιαφέρον από Κινέζους επενδυτές για την περιοχή και ειδικά για τη Βουλγαρία».
Η Great Wall Motor Co., η μεγαλύτερη κατασκευάστρια αγωνιστικών οχημάτων στην Κίνα, δημιουργεί μία μονάδα παραγωγής αυτοκινήτων, έναντι 80 εκατ. ευρώ στην βαλκανική χώρα, σύμφωνα με την βουλγαρική κυβέρνηση. Παράλληλα, η Κίνα είναι μία από τις χώρες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για επένδυση σε μια νέα μονάδα πυρηνικής ενέργειας, λέει ο Djankov.

Η Βουλγαρία έχει διατηρήσει το φορολογικό συντελεστή επί των εταιρικών και ατομικών εισοδημάτων στο 10%, που είναι και το χαμηλότερο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σε μια προσπάθεια να προσελκύσει επενδυτές, σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών. Στη μάχη για τους επενδυτές, η χώρα βάζει επίσης στο «οπλοστάσιό» της την οικονομική της σταθερότητα, την ώρα που η κρίση χρέους σε Ελλάδα και Ρουμανία ρίχνει τη σκιά της σε όλη την περιοχή των Βαλκανίων.
Η βουλγαρική οικονομία αναπτύχθηκε με ρυθμό 0,2% την περίοδο Ιουλίου Σεπτεμβρίου, έπειτα από έξι διαδοχικά τρίμηνα συρρίκνωσης. Οι εκτιμήσεις της κυβέρνησης για το επόμενο έτος, κάνουν λόγο για ρυθμό ανάπτυξης 3,7% με οδηγό τις εξαγωγές. Το 2009 η οικονομία είχε συρρικνωθεί 5,1% καθώς είχε λήξει η τριετής περίοδος άνθισης του δανεισμού και ενώ έλειπαν οι ξένες επενδύσεις.
Αν η Βουλγαρία αποφασίσει να αναζητήσει ένα διεθνές δάνειο το 2011, θα είναι «για συγκεκριμένα projects, είτε για την υποδομή, είτε για το σύστημα υγείας», δήλωσε ο Djankov said.
Η Konstantinova είναι δημοσιογράφος του Bloomberg News.
capital

Tensions with Turkey increase over maritime border deal

Already tense relations between Israel and Turkey may have gotten worse on Sunday in the midst of a disagreement over an accord signed between the Jewish State and Cyprus demarcating their maritime borders to facilitate a search for mineral deposits in the east Mediterranean. Huge natural gas reserves have been discovered in the area.

Gabi Levi, Israel's ambassador to Turkey, was reportedly rebuked by the Turkish Foreign Ministry, after National Infrastructures Minister Uzi Landau signed the deal with Cyprus on Friday.

Turkish Foreign Ministry undersecretary Feridun Sinirlioglu warned the Israeli envoy that the agreement would adversely impact negotiations to end the division of Cyprus between its Turkish and Greek sides.


"Such unilateral moves that ignore the will of the Turkish Cypriot side will harm ongoing settlement talks on the island," AFP quoted Sinirlioglu as saying.

An Israeli government source rejected Turkey's objections to the deal on Sunday, Israel Radio reported.

There is no connection between the Turkey-Cyprus maritime border and the Israel-Cyprus maritime border, the source maintained.

The Israeli source added that Turkish claims to the maritime area based on their occupation of northern Cyprus constitute "chutzpa that is unheard of in the international arena."

Turkey strongly objects to the Greek Cypriot search for oil and gas inside the island's 51,000 square-kilometer (17,000 sq. mile) exclusive economic zone off its southern coast, saying it also has rights and interests in the area.

Cyprus was split into a Greek Cypriot south and a Turkish Cypriot north in 1974 when Turkey invaded in response to a coup by supporters of union with Greece. The island joined the EU in 2004, but only the internationally recognized south enjoys membership benefits. Turkey only recognizes the breakaway north where it maintains 35,000 troops.

Cyprus has similar agreements with Egypt and Lebanon, but the Lebanese parliament has yet to ratify the deal.

Cyprus Energy Service Director Solon Kassinis said Cyprus' agreement with Israel "doesn't conflict" with its deal with Lebanon.

Lebanese lawmakers have said that some of Israel's recently discovered gas fields stretch into Lebanese territorial waters. Israel has denied the charge.
Source : Jerusalem Post

Μπίζνες στο Αιγαίο?

Της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ
Η κυβέρνηση του κ. Ερντογάν παίζει την Αθήνα μονότερμα. Τη μια αφήνει ασχολίαστο τουρκικό δημοσίευμα, σύμφωνα με το οποίο στις αρχές του χρόνου στο Ερζερούμ, στην ετήσια σύνοδο των Τούρκων πρέσβεων, θα πάρει μέρος (!) ο Ελληνας πρωθυπουργός. Οι δύο πρωθυπουργοί θα ανακοινώσουν «σχέδιο ειρήνης για το Αιγαίο», σχετικά με την υφαλοκρηπίδα και τα άλλα προβλήματα.
Από τη Νέα Υόρκη ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας κ. Νταβούτογλου έσπευσε προχθές να δηλώσει ότι ήδη «κάνουνε μπίζνες στο Αιγαίο» χωρίς περαιτέρω διευκρινίσεις.

Ολα αυτά το λιγότερο που υποδηλούν είναι ότι Αθήνα και Αγκυρα χρησιμοποιούν το Αιγαίο η κάθε μια για την εξυπηρέτηση της πολιτικής της.

Η μείωση της έντασης και η ειρήνη στο Αιγαίο αποτελεί πάγια ελληνική επιδίωξη, με την προϋπόθεση ότι δεν θα παραχωρηθούν κυριαρχικά και οικονομικά ελληνικά δικαιώματα και συμφέροντα.

Παραχώρηση
Ομως, το οποιοδήποτε σχέδιο ή συμφωνία ειρήνης για το Αιγαίο (αν δεν επέλθει προηγούμενη τουρκική αλλαγή πολιτικής) συνεπάγεται εξ ορισμού παραχώρηση, διότι όλα τα συναφή θέματα, από την υφαλοκρηπίδα, την ΑΟΖ, τη ζώνη αλιείας, τον εναέριο χώρο, την περιοχή έρευνας και διάσωσης κ.λπ. έχουν ως βάση και εξαρτώνται από το εύρος των χωρικών υδάτων. Το εύρος των χωρικών υδάτων δεν έχει ακόμα οριοθετηθεί, ενώ παραμένει ενεργό το casus belli για την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων μέχρι τα 12 ν.μ.

Και όμως, πίσω από αυτή «τη ρουτίνα» στην αντιμετώπιση του θέματος κρύβονται σημαντικές αλλαγές της τουρκικής πολιτικής που σημειώθηκαν στο παρελθόν και τις οποίες δεν εκμεταλλεύθηκε ποτέ η Αθήνα.

Νόμος του '64
Η Τουρκία το 1964 ψήφισε το νόμο 746/15-5-64 για το εύρος των χωρικών υδάτων στο Αιγαίο.
Με το νόμο αυτό η Τουρκία αποδεχόταν:

* Την αρχή της μέσης γραμμής, εκεί όπου υπήρχε επικάλυψη ελληνικής και τουρκικής χωρικής θάλασσας (όπως είναι στις ανατολικές ακτές των νήσων Λέσβου, Σάμου, Χίου, Ικαρίας, Καστελόριζου κ.λπ.) και δεν είχε επέλθει προηγουμένως συμφωνία. Η ενέργεια αυτή ήταν λογική και είχε ως βάση τη διεθνή νομιμότητα.
* Την αρχή της αμοιβαιότητας, δηλαδή αν η Ελλάδα επέκτεινε τα χωρικά ύδατά της στα 10 ν.μ. ή 12 ν.μ. το ίδιο θα μπορούσε να κάνει και η Τουρκία, καθώς επίσης και το αντίστροφο.

Η Αθήνα δεν εκμεταλλεύθηκε ποτέ τις διατάξεις του τουρκικού νόμου, θεωρώντας τον προφανώς ως «σίγουρο».

Η τουρκική πολιτική άλλαξε το 1982, με στόχο το σφετερισμό των ελληνικών κυριαρχικών και οικονομικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο. Ετσι η Τουρκία (από κοινού με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τη Βενεζουέλα) όχι μόνον καταψήφισε το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, αλλά βρήκε την ευκαιρία να αλλάξει και το νόμο για τον καθορισμό του εύρους των χωρικών υδάτων, ψηφίζοντας το νόμο 2674/1982.

Ισχύων νόμος
Με τον ισχύοντα νόμο:
* Καταργείται η αρχή της αμοιβαιότητας και ορίζεται ότι για την οριοθέτηση των χωρικών υδάτων θα λαμβάνονται υπόψη όλες οι ιδιομορφίες στη θάλασσα, καθώς και η αρχή της επιείκειας. Αυτό αναφέρεται σαφώς στα ελληνικά νησιά στο Αν. Αιγαίο. Προκειμένου ακόμα να αιτιολογήσει τις επεκτατικές βλέψεις της κατά της Ελλάδας και να επιβάλει τις θέσεις του τουρκικού νόμου, η Αγκυρα ισχυρίζεται ότι τα ελληνικά νησιά αποτελούν συνέχεια της ηπειρωτικής Τουρκίας.

* Καταργείται η μέση γραμμή τόσο για τα χωρικά ύδατα όσο και για τα θαλάσσια σύνορα και αυτά θα καθορίζονται με την αρχή της επιείκειας και τις ιδιομορφίες της περιοχής. Για παράδειγμα, στην περιοχή της Σάμου, της Χίου, του Καστελόριζου κ.λπ., όπου η απόσταση με την Τουρκία είναι 3 ν.μ., τα χωρικά ύδατα και τα θαλάσσια σύνορα δεν θα είναι 1,5 ν.μ. (μέση γραμμή), αλλά η περιοχή θα ανήκει σύμφωνα με τον τουρκικό νόμο στην Τουρκία, διότι εκεί υπάρχουν ιδιομορφίες, αφού η Τουρκία ισχυρίζεται ότι τα νησιά αυτά αποτελούν προέκταση και συνέχεια της ηπειρωτικής Τουρκίας...
Σύμφωνα με το νόμο, το υπουργικό συμβούλιο της Τουρκίας είναι αυτό που θα καθορίζει τις γραμμές βάσης, δηλαδή την περιοχή από την οποία μετρώνται (αρχίζουν) τα χωρικά ύδατα. Ετσι στην περιοχή του κόλπου της Σμύρνης, στα Στενά κ.λπ., η Τουρκία μπορεί να ορίσει γραμμή βάσης 60 ν.μ. και τα τουρκικά χωρικά ύδατα να φτάσουν μέχρι... τη Θάσο.

Οι ελληνικές κυβερνήσεις γνωρίζουν πολύ καλά το θέμα από το 1982, όταν εκφράστηκαν εγγράφως και επισήμως οι σφοδρές ανησυχίες για τον τουρκικό νόμο και ετέθησαν και υπόψη τού τότε πρωθυπουργού, χωρίς όμως να υπάρξει συνέχεια.

Είναι ενδεικτικό το απόρρητο έγγραφο του τότε Α/ΓΕΑ Ν. Κουρή προς τον πρωθυπουργό Α. Παπανδρέου, αλλά και το τηλεγράφημα της ίδιας περιόδου από την πρεσβεία της Αγκυρας που γνωστοποιεί τον τουρκικό νόμο. * http://www.enet.gr

Ανταγωνιστικοί αγωγοί φυσικού αερίου

Της ΝΕΦΕΛΗΣ ΤΖΑΝΕΤΑΚΟΥ

Εναλλακτικούς «δρόμους» για την προμήθεια φυσικού αερίου, ώστε να καλύψει τις διαρκώς αυξανόμενες ενεργειακές της ανάγκες αναζητά η Ευρώπη, η οποία, παράλληλα, επιδιώκει μακροπρόθεσμα να αποδεσμευτεί από τους ενεργειακούς πόρους της Ρωσίας.



Ωστόσο, το κόστος κατασκευής και λειτουργίας των αγωγών αυτών είναι ιδιαίτερα υψηλό, με συνέπεια να εκφράζονται φόβοι ότι το φυσικό αέριο θα καταλήγει ακριβό στον Ευρωπαίο καταναλωτή.

Την ίδια στιγμή όμως το μέλλον των αγωγών απειλείται αφ' ενός από την έμφαση που δίνεται στο υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG -το υγροποιημένο φυσικό αέριο είναι φυσικό αέριο που έχει μετατραπεί προσωρινά σε υγρή μορφή για τη διευκόλυνση της αποθήκευσης ή της μεταφοράς του με πλοία), αφ' ετέρου από τη νέα ενεργειακή τεχνολογία που έχουν αναπτύξει η ΗΠΑ και η Κίνα, για την παραγωγή φυσικού αερίου από σχιστολιθικό άργιλο.

Πάντως, στο πεδίο του ανταγωνισμού για τους εναλλακτικούς δρόμους του φυσικού αερίου διαγκωνίζονται έξι αγωγοί για το ποιος θα αξιοποιήσει τον νότιο διάδρομο ή τον «νέο δρόμο του μεταξιού», προμηθεύοντας τις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης με φυσικό αέριο από την Κασπία και τη Μέση Ανατολή.

Οι πιο γνωστοί από τους αγωγούς είναι ο Nabucco αλλά και ο, «ανταγωνιστικός» προς αυτόν, ρωσικός South Stream.

Οι αγωγοί ΤΑΡ, ITGI και AGRI, αν και λιγότερο φιλόδοξα σχέδια, έχουν τη «δύναμη» να τους «απειλήσουν».

Ενας μικρότερος αγωγός, ο White Stream -πρωτοβουλία της Ουκρανίας- θα μπορούσε επίσης να αποτελέσει ικανό αντίπαλο, καθώς στοχεύει στη μεταφορά φυσικού αερίου από τον Καύκασο, μέσω της Γεωργίας και της Ουκρανίας, στη Ρουμανία.

Η πολιτική διάσταση

Η ρωσο-ουκρανική διαμάχη το 2006 και στη συνέχεια το 2009 λειτούργησε υπέρ της αναβίωσης του ενδιαφέροντος για τους αγωγούς North Stream και South Stream, αν και η Ευρώπη αναγνωρίζει τους κινδύνους από την εξάρτησή της από τη Ρωσία. Η Μόσχα, από την πλευρά της, θέτει σε εφαρμογή το δικό της πρόγραμμα για τη διαφοροποίηση των οδών μεταφοράς του ρωσικού φυσικού αερίου, ανακοινώνοντας ότι οι ποσότητες φυσικού αερίου για τον αγωγό South Stream είναι εγγυημένες.

Η επιλογή των χωρών κατά τη χάραξη των αγωγών δεν είναι διόλου τυχαία.

Η παράκαμψη της Ουκρανίας, στην περίπτωση του αγωγού South Stream αποτελεί πολιτική επιλογή της Ρωσίας, όπως και του αγωγού AGRI, ο οποίος παρακάμπτει την Τουρκία και την Ουκρανία.

Ολοι οι υπό κατασκευήν αγωγοί σε κάποιο σημείο συναντούν και ενσωματώνονται στο ήδη υπάρχον δίκτυο. Σε αρκετές περιπτώσεις, μάλιστα, οι διαδρομές συμπίπτουν απόλυτα.

Το στοιχείο το οποίο ουσιαστικά διαφοροποιεί τον κάθε αγωγό είναι η πηγή τροφοδοσίας του.

Οι χώρες, οι οποίες θα αναλάβουν την τροφοδοσία των αγωγών αυτών, είναι εκείνες που «κρατούν» στα χέρια τους και την «τύχη» του καθενός.

Πηγές

Η Ευρώπη φαίνεται να προτιμά το Αζερμπαϊτζάν, το Τουρκμενιστάν και το Ιράκ. Στην πράξη, όμως, όλοι οι ευρωπαϊκοί αγωγοί που θα αποτελέσουν τον νότιο διάδρομο θα στηρίζονται στο Αζερμπαϊτζάν, τουλάχιστον στην αρχή.

Τι θα συμβεί όμως εάν το Μπακού αποφασίσει να πουλήσει τα αποθέματά του σε φυσικό αέριο στη Ρωσία;

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Gazprom, Αλεξέι Μίλερ, μόνο τρεις χώρες θα είναι σε θέση στο μέλλον να εξασφαλίσουν τις ποσότητες που θα χρειάζεται η Ευρώπη: η Ρωσία, το Ιράν και το Κατάρ.

Σύμφωνα με τη μελέτη της αμερικανικής Energy Information Administration (International Energy Outlook 2010) τα μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου τα διαθέτει η Ρωσία (το 25,4% των παγκόσμιων αποθεμάτων, ήτοι 1,680 τρισ. κ.μ.), το Ιράν (15,8%, ήτοι 1,046 τρισ. κ.μ.), το Κατάρ (13,6%, ήτοι 899 τρισ. κ.μ.), το Τουρκμενιστάν (4%, ήτοι 265 τρισ. κ.μ.) και η Σαουδική Αραβία (4%, ήτοι 265 τρισ. κ.μ.).

Το Αζερμπαϊτζάν δεν συμπεριλαμβάνεται στις 20 πρώτες χώρες με τα μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου.

Στο μέλλον, ωστόσο, η παραγωγή αναμένεται να αυξηθεί, λόγω του κοιτάσματος Shah Deniz, το οποίο, σύμφωνα με αναλυτές, είναι ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα φυσικού αερίου στον κόσμο. Σύμφωνα με μελέτη της ΒΡ, το κοίτασμα μπορεί να αποδώσει έως και 15 τρισ. κ.μ. φυσικού αερίου το χρόνο. * http://www.enet.gr